Παρόλο που η κ. Κάλλας δήλωσε τη Δευτέρα ότι το σχέδιο είχε ευρεία πολιτική υποστήριξη μεταξύ των κρατών μελών, η FAZ ανέφερε ότι το ζήτημα δεν αφορούσε απλώς τη διευθέτηση εκκρεμών λεπτομερειών και τεχνικών λεπτομερειών – αρκετές χώρες αντιτάχθηκαν ριζικά σε αυτό.

“Η αντίσταση στην πρωτοβουλία δεν προέρχεται μόνο από την Ουγγαρία, αλλά και από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Οι χώρες αυτές μάχονται σθεναρά κατά της παροχής μιας σημαντικά μεγαλύτερης συνεισφοράς.Μέχρι στιγμής, οι συνδυασμένες προσπάθειές τους για τη βοήθεια προς την Ουκρανία ανέρχονται σε λιγότερα από όσα έχει προσφέρει μόνο η Δανία”, γράφει η εφημερίδα.

• Σύμφωνα με τη FAZ, η πρωτοβουλία των 40 δισεκατομμυρίων ευρώ είχε αρχικά εισαχθεί από τον προκάτοχο της Κάλλας, Χοσέπ Μπορέλ, αλλά η Κάλλας την αφαίρεσε από την ημερήσια διάταξη μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.

Η εφημερίδα εκτίμησε ότι επανέφερε απροσδόκητα το θέμα μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια. “Ορισμένοι διπλωμάτες υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να το είχε προετοιμάσει καλύτερα, ιδίως όσον αφορά τις χώρες που είχαν στενούς δεσμούς με τον Μπορέλ”, ανέφερε το άρθρο, υπονοώντας πιθανότατα την ισχυρότερη σχέση του Borrell με τα κράτη της Νότιας Ευρώπης.

“Προφανώς, η Κάλλας δεν βοήθησε την περίπτωσή της όταν, κατά τις πρώτες εβδομάδες της θητείας της, απομάκρυνε αρκετούς υψηλόβαθμους Ιταλούς και Ισπανούς αξιωματούχους από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).

Μεταξύ αυτών ήταν και ο Γενικός Γραμματέας της ΕΥΕΔ Στέφανο Σανίνο, ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματούχος της υπηρεσίας. Ορισμένες κυβερνήσεις έμειναν εμβρόντητες από αυτό, σύμφωνα με ανώνυμους αξιωματούχους.

• Τέτοιες απομακρύνσεις προσωπικού οδηγούν αναπόφευκτα σε συγκρούσεις. Επιπλέον, υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός μελών του προσωπικού της ΕΥΕΔ που διαμαρτύρονται πλέον για το νέο στυλ ηγεσίας.

Οι αναφορές δείχνουν ότι η Κάλλας και η ηγετική ομάδα της απομονώνονται και δεν αξιοποιούν την τεχνογνωσία της υπηρεσίας που αριθμεί 5.300 άτομα”, περιγράφει η FAZ.

Ένα άλλο θέμα που συνδέεται με την Κάλλας, επεσήμανε η FAZ, είναι η επιθυμία των ευρωπαϊκών χωρών να έχουν ρόλο στην ειρηνευτική διαδικασία Ουκρανίας-Ρωσίας, στην οποία μεσολαβούν επί του παρόντος οι Ηνωμένες Πολιτείες.

• “Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένους διπλωμάτες, η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ παραγκωνίστηκε επικρίνοντας πολύ σκληρά την Ουάσινγκτον.

Αναφέρθηκε στις πιέσεις του Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία ως “βρώμικη συμφωνία” και όταν επισκέφτηκε την Ουάσιγκτον στα τέλη Φεβρουαρίου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο ακύρωσε γρήγορα την προγραμματισμένη συνάντησή τους, επικαλούμενος φορτωμένη ατζέντα.

Η Κάλλας δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει συνάντηση ούτε με κανέναν άλλο αξιωματούχο της αμερικανικής κυβέρνησης”, ανέφερε η γερμανική εφημερίδα.

Η FAZ υπενθύμισε επίσης πώς, μετά την αντιπαράθεση της 28ης Φεβρουαρίου στον Λευκό Οίκο -όπου ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι αντιμετώπισε λεκτικές επιθέσεις από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ- η Kallas δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: “Έγινε σαφές σήμερα ότι ο ελεύθερος κόσμος χρειάζεται έναν νέο ηγέτη”.

Η FAZ σημείωσε επίσης πώς ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα φέρεται να ρώτησε τους ηγέτες της ΕΕ αν υποστηρίζουν τη δημιουργία μιας θέσης ειδικού απεσταλμένου για την Ουκρανία.

Ορισμένοι στις Βρυξέλλες ερμήνευσαν αυτό ως προσβολή προς την Κάλλας, καθώς τέτοιες αρμοδιότητες θα έπρεπε να εμπίπτουν στον ρόλο της.

Ενώ οι ηγέτες της ΕΕ δεν επανήλθαν στο θέμα στη σύνοδο κορυφής του Μαρτίου, το θέμα δεν έχει εγκαταλειφθεί εντελώς, σύμφωνα με τη FAZ. “Αναζητείται μια εξέχουσα προσωπικότητα, ιδανικά ένας πρώην επικεφαλής κυβέρνησης”, γράφει η εφημερίδα.

Η FAZ υπενθύμισε στη συνέχεια τις εντάσεις μεταξύ της Κάλλας και της Γερμανίας, όταν, την πρώτη ημέρα της θητείας της κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Κίεβο, δήλωσε: “Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει η Ουκρανία να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο”.

Ενώ πολλές άλλες χώρες που βρίσκονται κοντά στη Ρωσία συμμερίζονται αυτή την άποψη, μια τέτοια στάση δεν έχει ποτέ διατυπωθεί ρητά στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του οποίου η Κάλλας είναι μέλος και το οποίο αποτελεί το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων της ΕΕ.

Η συνήθης διατύπωση του Συμβουλίου είναι ότι η Ουκρανία θα υποστηριχθεί “για όσο χρονικό διάστημα και όσο εντατικά χρειάζεται” και ότι η Ρωσία δεν πρέπει “να βγει νικήτρια”.

Αυτή η διατύπωση, η οποία επιτεύχθηκε εν μέρει χάρη στις προσπάθειες του Γερμανού καγκελάριου Όλαφ Σολτς, φέρεται να εξόργισε το Βερολίνο όταν η Κάλλας εισήγαγε τη νέα ρητορική της, έγραψε η FAZ.

Ένα άλλο σημείο διαφωνίας, σημειώνει η εφημερίδα, είναι το ζήτημα των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Με την ανάληψη των καθηκόντων της, η Κάλλας έδωσε αμέσως εντολή να διερευνηθούν τρόποι κατάσχεσης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν δεσμευτεί εντός της ΕΕ.

“Ενώ οι χώρες της Βαλτικής έχουν από καιρό υποστηρίξει αυτό το ενδεχόμενο, τα κορυφαία μέλη της ευρωζώνης αντιτίθενται σθεναρά σε αυτό.

Η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια τέτοια κίνηση θα εγκυμονούσε σημαντικούς νομικούς κινδύνους και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προειδοποίησε για πιθανές αντιδράσεις των επενδυτών”, αναφέρει η FAZ.

• Η γερμανική εφημερίδα σημείωσε ότι όταν η Κάλλας ανέλαβε τα καθήκοντά του ως ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας τον Δεκέμβριο, οι προσδοκίες ήταν μεγάλες.

Στα 47 της χρόνια, η Κάλλας αντιπροσωπεύει μια νεότερη γενιά σε σύγκριση με τον Αντόνιο Κόστα και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Είναι επίσης η πρώτη γυναίκα πρώην πρωθυπουργός που κατέχει αυτή τη θέση.

Η FAZ σημείωσε ότι όταν η Κάλλας απέτυχε να εξασφαλίσει τον ρόλο του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ μετά τον Γενς Στόλτενμπεργκ, εν μέρει λόγω ανησυχιών από χώρες όπως η Γερμανία ότι θα επιβάρυνε περαιτέρω τις ήδη δύσκολες σχέσεις με τη Ρωσία, οι παρατηρητές πίστευαν ότι θα εξακολουθούσε να έχει ένα ευρύ χαρτοφυλάκιο πολιτικής ως επικεφαλής της εξωτερικής υπηρεσίας της ΕΕ.

Αυτό συνδεόταν με την ελπίδα ότι θα συντόνιζε τη συνεργασία με διάφορα έθνη, κατέληξε η FAZ.

Η Ελλάδα αναμένει δημοσιονομικό πλεόνασμα 13,5 δισ. ευρώ, ενώ τα πράγματα πάνε εκπληκτικά καλά στη χώρα. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην τουριστική έκρηξη, αλλά και στο γεγονός ότι η εμπιστοσύνη της αγοράς έχει αποκατασταθεί, αναφέρει, μεταξύ άλλων, δημοσίευμα της γερμανικής FAZ για την ελληνική οικονομία.

Ειδικότερα, όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:

«Ενώ οι οικονομίες άλλων κρατών- μελών της ΕΕ βρίσκονται σε ύφεση, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα «πρόβλημα πολυτέλειας»: Στον προϋπολογισμό του 2025 είναι διαθέσιμα υπερδιπλάσια χρήματα από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί. Αντίστοιχα πρέπει να επικαιροποιηθεί προς τα επάνω και το σχέδιο δαπανών. Ο προϋπολογισμός εγκρίθηκε από τη Βουλή το βράδυ της Κυριακής. Ο συντηρητικός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε στους βουλευτές ότι το σημαντικό είναι η οικονομική επιτυχία να γίνει πιο έντονα αισθητή στους πολίτες.

Ο υπουργός Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης ανέμενε αρχικά πλεόνασμα 6,1 δισ. ευρώ στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του. Τώρα φθάνει στα 13,5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με Έλληνες οικονομικούς αναλυτές, αυτό οφείλεται σίγουρα στο γεγονός ότι ο κ. Χατζηδάκης διαχειρίστηκε σε σύνεση την οικονομία της χώρας. Υπάρχουν όμως και άλλοι σημαντικοί λόγοι για το απροσδόκητο αυτό αποτέλεσμα.

Η Microsoft, η Google και η Pfizer

Πρώτον, η πάταξη της φοροδιαφυγής αποδίδει καρπούς. Η ψηφιοποίηση των φορολογικών αρχών έχει καταστήσει δυνατή, μεταξύ άλλων, τη μείωση του κενού ΦΠΑ, για παράδειγμα μέσω της αδήλωτης εργασίας. Οι απώλειες που προέκυψαν μειώθηκαν στο μισό, στα 3,2 δισ. ευρώ τα τελευταία πέντε χρόνια. Επιπλέον, η κυβέρνηση συνεχίζει τις ιδιωτικοποιήσεις. Το 2024 αναμένεται να προκύψουν έσοδα 5,8 δισ. ευρώ, με το κράτος να κερδίζει 3,3 δισ. ευρώ μόνο από την παραχώρηση του αυτοκινητόδρομου της Αττικής Οδού.

Και έπειτα στην οικονομία η Ελλάδα έχει καλύτερες επιδόσεις από πολλές άλλες χώρες της ΕΕ. Ενώ ο μέσος όρος ανάπτυξης της ΕΕ είναι 0,9%, η Επιτροπή προβλέπει ανάπτυξη 2,3% για την Ελλάδα το 2025 από 2,1% φέτος.

Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην άνθηση του τουρισμού. Η κυβέρνηση έχει, επίσης, καταφέρει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης θεωρούν ότι η χώρα αποτελεί και πάλι επενδυτικό προορισμό. Η Microsoft, η Google και η Pfizer έχουν εγκατασταθεί εδώ τα τελευταία χρόνια, ενώ γερμανικές εταιρείες όπως η Fraport, η RWE, η Boehringer Ingelheim και η Teamviewer δραστηριοποιούνται επίσης στην Ελλάδα.

Ο κατώτατος μισθός θα αυξηθεί στα 950 ευρώ

Παρά τη θετική εξέλιξη, ο κ. Μητσοτάκης καλεί τους πολίτες να κρατήσουν χαμηλούς τόνους. Ο λόγος είναι η συνεχιζόμενη στενότητα των Ελλήνων, των οποίων οι συντάξεις και οι μισθοί περικόπηκαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της χώρας από το 2010 έως το 2018.

Η ανάκαμψη φτάνει σταδιακά στους πολίτες, αν και η κυβέρνηση έχει επανειλημμένα αυξήσει ελαφρώς τις συντάξεις και τον κατώτατο μισθό. Για το επόμενο έτος προβλέπεται αύξηση των συντάξεων κατά 2,4%, ενώ ο κατώτατος μισθός των 830 ευρώ μηνιαίως θα αυξηθεί σταδιακά στα 950 ευρώ έως το 2027. Και οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες θα πρέπει να καταβάλλουν ο καθένας 0,5 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στο μέλλον. Αυτά και άλλα μέτρα έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τους πολίτες να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Η ανεργία αναμένεται να μειωθεί κάτω από το 10% το επόμενο έτος- από πάνω από 40% στο αποκορύφωμα της κρίσης. Η χώρα εξυπηρετεί, επίσης, τα χρέη της ως υπόδειγμα μαθητή: τα δάνεια από τους διεθνείς πιστωτές εξυπηρετούνται και η Αθήνα έχει αποπληρώσει ακόμη και το δάνειο της κρίσης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Ο δείκτης του δημόσιου χρέους αναμένεται να μειωθεί στο 147% το 2025- ενώ πριν από δύο χρόνια ήταν 164%».

Ο Müller υποστηρίζει ότι η απαίτηση πολεμικών αποζημιώσεων από την Ελλάδα είναι παρωχημένη και ότι η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση αποτελεί ένα νέο, κοινό ξεκίνημα που δεν θα έπρεπε να επηρεάζεται από «ξεθωριασμένους λογαριασμούς» του παρελθόντος.

Σημειώνει συγκεκριμένα:

«…Όποιος εξακολουθεί να σκέφτεται με όρους απαιτήσεων για πληρωμή της ιστορικής αδικίας, θα έπρεπε να ζήσει και με ανταπαιτήσεις (από την Γερμανία). Όχι, δεν πρέπει να γίνει συμψηφισμός. Αλλά και τα εγκλήματα κατά των Γερμανών παραμένουν εγκλήματα. Η εκδίωξη και η δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων (Γερμανών) , ο πόλεμος βομβαρδισμών κατά του άμαχου πληθυσμού (του γερμανικού), η κακομεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου (των Γερμανών) και η απώλεια του ενός τετάρτου της επικράτειας της χώρας (της Γερμανίας) – και αυτά δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν. Η Eυρωπαϊκή Eνοποίηση δεν συμβολίζει ένα τέλος. Σηματοδοτεί όμως ένα κοινό νέο ξεκίνημα που δεν συνίσταται στη συνεχή παράθεση ξεθωριασμένων λογαριασμών.»

Αναλυτικά το κείμενο:

Η Γερμανία δεν οφείλει τίποτα πια

Του Reinhard Müller

Σήμερα δεν υπάρχει πλέον χώρος για ιστορικές διεκδικήσεις. Η μόνιμη δέσμευση της Γερμανίας πρέπει να επανεξεταστεί. Διότι είναι σαφές ότι ξεθωριάζει.

Πόσο ακόμα μπορεί να συνεχιστεί αυτό; Κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στην Αθήνα, ο Γερμανός πρόεδρος έλαβε αμέσως έναν λογαριαμό για τις αποζημιώσεις από το υψηλότερο επίπεδο. Πάντως χωρίς ποσά. Ωστόσο, το Ελληνικό Κοινοβούλιο είχε μιλήσει το 2019 για το ανεξίτηλο γερμανικό χρέος για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – τότε γινόταν λόγος για 400 δισεκατομμύρια ευρώ. Προφανώς δεν βοηθάει και πολύ όταν ο Σταϊνμάγερ, ο οποίος αιφνιδιάστηκε από την απαίτηση με τόση σαφήνεια, επισημαίνει τώρα ότι η Γερμανία θεωρεί ότι το θέμα των επανορθώσεων έχει κλείσει με βάση το διεθνές δίκαιο, αλλά βεβαίως στέκεται στην ιστορική και ηθική της ευθύνη.

Ωστόσο, αυτή η μόνιμη δέσμευση πρέπει να επανεξεταστεί. Διότι είναι σαφές ότι ξεθωριάζει. Άλλωστε, η γερμανική στάση είναι σαφές ότι δεν οδηγεί σε ειρήνη ούτε στην Πολωνία και την Ιταλία. Βέβαια, η έκταση της γερμανικής πολιτικής εξόντωσης και κατοχής και η εμπλοκή της Βέρμαχτ σε αυτήν έχουν αναλυθεί μόνο σταδιακά. Πώς μπορούμε να επανορθώσουμε; Πέρα από την ατομική δίωξη των δραστών και τη συγκεκριμένη βοήθεια για τα θύματα, υπάρχει αναμφίβολα μια ευθύνη βάσει του διεθνούς δικαίου: ήταν η Γερμανία, το γερμανικό κράτος, το οποίο υπάρχει ακόμη και σήμερα. Αλλά το ζήτημα των αποζημιώσεων έχει από καιρό διευθετηθεί. Και αν δεν είχε διευθετηθεί, δεν θα είχε πλέον καμία θέση.

Όποιος εξακολουθεί να σκέφτεται με όρους απαιτήσεων για πληρωμή της ιστορικής αδικίας, θα έπρεπε να ζήσει και με ανταπαιτήσεις (από την Γερμανία). Όχι, δεν πρέπει να γίνει συμψηφισμός. Αλλά και τα εγκλήματα κατά των Γερμανών παραμένουν εγκλήματα. Η εκδίωξη και η δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων (Γερμανών) , ο πόλεμος βομβαρδισμών κατά του άμαχου πληθυσμού (του γερμανικού), η κακομεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου (των Γερμανών) και η απώλεια του ενός τετάρτου της επικράτειας της χώρας (της Γερμανίας) – και αυτά δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν συμβολίζει ένα τέλος. Σηματοδοτεί όμως ένα κοινό νέο ξεκίνημα που δεν συνίσταται στη συνεχή παράθεση ξεθωριασμένων λογαριασμών.

Ο Γερμανός δημοσιογράφος επισημαίνει αρχικά ότι «όπως αναφέρθηκε προσφάτως και σε σχόλιο της Καθημερινής, οι υποσχέσεις της κυβέρνησης της Αθήνας για την αποκατάσταση του κράτους δικαίου στη Μύκονο και την αποτελεσματική καταπολέμηση των παράνομων κατασκευαστικών έργων δεν έχουν εκπληρωθεί. […] Πίσω από τη βιτρίνα που παρουσιάζει το νησί στο Instagram τριγυρίζει μία κατασκευαστική μαφία, η οποία γεμίζει ολόκληρο το νησί με τσιμέντο χωρίς να την ενδιαφέρει τίποτα. Και αλίμονο σε όσους τολμήσουν να βρεθούν στον δρόμο της».

Η εφημερίδα της Φρανκφούρτης αναφέρεται ακόμα στον ξυλοδαρμό του Μιχάλη Ψαρρού, μία υπόθεση που «συγκλόνισε τη χώρα και έθεσε υπό αμφισβήτηση τις υποσχέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη για ενίσχυση του νόμου και της τάξης». Στα πλαίσια των ερευνών βρέθηκαν στοιχεία για «διεφθαρμένους μεγιστάνες του κατασκευαστικού κλάδου, ιδιοκτήτες κλαμπ, ξενοδόχους, τοπικούς πολιτικούς και αστυνομικούς με τις καλύτερες διασυνδέσεις με διεφθαρμένους συνεταίρους στις αρχές της πρωτεύουσας», τονίζει η FAZ, υπενθυμίζοντας και την πρόσφατη δολοφονία του τοπογράφου Παναγιώτη Στάθη στο Ψυχικό.

«Το βέβαιο είναι πως στη Μύκονο παίζονται πολλά χρήματα. […] Και παρ’ ότι στο νησί υπάρχουν εκατοντάδες ξενοδοχεία, συνεχώς χτίζονται νέες εγκαταστάσεις. […] Επιπλέον, πουθενά αλλού στην Ελλάδα δεν είναι υψηλότερες οι τιμές για δεύτερη κατοικία σε σύγκριση με τα νησιά των Κυκλάδων – στη Μύκονο μάλιστα ένα τετραγωνικό μέτρο μπορεί να κοστολογείται στα 7.000 ευρώ, ενώ σε προνομιακές τοποθεσίες ακόμη και πάνω από 30.000 ευρώ» υπογραμμίζει, στο άρθρο.

Και προστίθεται, μεταξύ άλλων ότι οι επιχειρηματικές δραστηριότητες στον κατασκευαστικό κλάδο του νησιού «γίνονται συχνά στα όρια της νομιμότητας ή και παράνομα. Το 2023 ο γνωστός δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, τις αποκαλύψεις του οποίου “τίμησε” και η ελληνική μυστική υπηρεσία παρακολουθώντας το τηλέφωνό του, είχε ερευνήσει και περιγράψει λεπτομερώς τα της μαφίας της Μυκόνου, στον πυρήνα της οποίας βρίσκεται μία συμμορία εργολάβων, πολιτικών μηχανικών και διεφθαρμένων δημοσίων υπαλλήλων».

Το ρεπορτάζ της FAZ εξηγεί περαιτέρω πως η μαφία της Μυκόνου μεταξύ άλλων «αξιοποιεί έναν νόμο που προβλέπει ότι όσα κτήρια ανεγέρθηκαν παρανόμως στην Ελλάδα πριν από τον Ιούλιο του 2011 μπορούν να “νομιμοποιηθούν” αναδρομικά με την καταβολή όχι και πολύ υψηλών προστίμων. […] Και οι χρονολογίες ανέγερσης πολλών κτηρίων που έχουν χτιστεί στη Μύκονο πολύ μετά το 2011 παραποιούνται συστηματικά, ώστε να εμπίπτουν στον συγκεκριμένο νόμο. […] Αυτό αποδεικνύεται πολύ εύκολα και από τις λήψεις της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας ή του Google Maps – αν θέλει βέβαια κάποιος να το αποδείξει».

Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη έχει βέβαια επιπτώσεις και για τους τουρίστες και οι υποδομές του νησιού δοκιμάζονται: «Ήδη πολλές φορές το αποχετευτικό σύστημα του νησιού βούλωνε κατά τη διάρκεια της high season – και τα κόπρανα που ξεχείλισαν τα φρεάτια έδωσαν στο τζετ σετ ακριβώς μία αξέχαστη εμπειρία διακοπών».

«Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει δύο στόχους με την επιλογή του Μπελέρη. Πρώτον, η Αθήνα θέλει να τραβήξει όσο περισσότερο γίνεται την προσοχή της Ευρώπης. Η επιλογή του εν λόγω πολιτικού πρέπει να καταστήσει σαφές ότι η παραβίαση του κράτους δικαίου στην Αλβανία αποτελεί πανευρωπαϊκό ζήτημα». Για τον Μητσοτάκη «το ζήτημα αφορά το πώς μεταχειρίζεται η Αλβανία τις μειονότητές της, καθώς και το πώς λειτουργεί η αλβανική δικαιοσύνη. Η υπόθεση Μπελέρη είναι “μία μάχη” γύρω από τις αξίες της Δύσης και της Ευρώπης».

Ταυτοχρόνως βέβαια «με την υποψηφιότητα Μπελέρη η ΝΔ ελπίζει επιπλέον πως θα κερδίσει ψήφους από το δεξιό μέρος του πολιτικού φάσματος στις ευρωεκλογές. Και ως φυλακισμένο μέλος της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία ο Μπελέρης αποτελεί τον ιδανικό υποψήφιο. Εξάλλου, το βιογραφικό του μπορεί επίσης να προσελκύσει ψήφους πέρα και από την κεντροδεξιά», επισημαίνει η FAZ, αναφερόμενη μεταξύ άλλων στην εμπλοκή του Μπελέρη με την αλυτρωτική οργάνωση ΜΑΒΗ.

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα της Φρανκφούρτης, «ο Μπελέρης παρέμεινε κοντά στους ακροδεξιούς ακόμη και μετά την απελευθέρωσή του από τη (σύντομη) φυλάκισή του στη δεκαετία του 1990. Έδωσε επίσης συνέντευξη σε έναν σταθμό της ελληνικής νεοναζιστικής παράταξης της Χρυσής Αυγής και συμμετείχε και σε ένα άλλο ακροδεξιό κίνημα. Και τώρα το κυβερνών κόμμα ελπίζει λόγω του παρελθόντος του υποψηφίου του να κερδίσει τη στήριξη περισσότερων ψηφοφόρων, ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα».

Όσον αφορά τέλος στις απειλές της Ελλάδας πως θα εμποδίσει την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ, η γερμανική εφημερίδα εκτιμά πως είναι μάλλον κούφιες. «Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα γνωρίζει πολύ καλά πως η λεγόμενη “προοπτική της ΕΕ” δεν είναι πλέον τίποτα περισσότερο από μία χίμαιρα. Γι’ αυτό και η απειλή σχετικά με την παρεμπόδιση μίας διαδικασίας που εδώ και χρόνια δεν προχωράει, δύσκολα θα τον τρομάξει».

Το ρεπορτάζ της FAZ αναφέρει:

Ένα σκάνδαλο ξεπλύματος χρήματος και στοιχήματος συγκλονίζει τον ελληνικό αθλητισμό. Όπως μετέδωσε το βράδυ της Δευτέρας ο ιδιωτικός αθηναϊκός τηλεοπτικός σταθμός “Open TV”, η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες της Αθήνας, με επικεφαλής τον εισαγγελέα Χαράλαμπο Βουρλιώτη, αποκάλυψε πανελλαδική εγκληματική οργάνωση. Αυτή φέρεται να δραστηριοποιείται από το 2012. Στην υπόθεση εμπλέκονται περίπου 60 άτομα, μεταξύ των οποίων πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές και γνωστοί προπονητές, καθώς και εκπρόσωποι των ελληνικών επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου Super League 1 και 2 και διαφόρων ερασιτεχνικών συλλόγων, σύμφωνα με τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα.

Σύμφωνα με το “Open TV”, η αφετηρία ήταν η δολοφονία του Έλληνα επιχειρηματία Γιάννη Μακρή το 2018. Ο Μακρής ήταν Έλληνας που ζούσε προηγουμένως για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αυστραλία. Εκεί υπάρχει μια μεγάλη κοινότητα ελληνικής καταγωγής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα ελληνικών μέσων ενημέρωσης, ο Μακρής – με το παρατσούκλι “ο Αυστραλός” – είχε εμπλακεί σε διακίνηση ναρκωτικών κατά τη διάρκεια της παραμονής του “Down Under”. Επισήμως, θεωρούνταν επιχειρηματίας. Στις 31 Οκτωβρίου 2018 πυροβολήθηκε μέσα σε ένα αυτοκίνητο έξω από το ακίνητό του στο πλόυσιο προάστιο της Βούλας στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το πόρισμα, άτομα που είχαν συνεργαστεί στενά με τον Μακρή τέθηκαν υπό έλεγχο για τον λόγο αυτό. Οι έρευνες της αρχής καταπολέμησης του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στρέφονταν κατά της πλειονότητας των στοιχηματικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα της έρευνας, το παράνομο στοίχημα έχει ξεπλύνει παράνομα κεφάλαια συνολικού ύψους άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Αυτό δεν αφορούσε μόνο τον παράνομο στοιχηματισμό σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά και άλλα αθλήματα, όπως το σκάκι.

• Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, η 200σέλιδη έκθεση Βουρλιώτη έχει ήδη διαβιβαστεί στις ελληνικές διωκτικές αρχές, αναφέρει το “Open TV”. Η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς όλες τις περίπλοκες διαδρομές που ακολουθεί το μαύρο χρήμα σε αμέτρητες παράνομες συναλλαγές.

Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο έχει ήδη συγκλονιστεί από ένα σκάνδαλο στοιχημάτων την τελευταία δεκαετία. Επηρέασε δεκάδες αγώνες στα ελληνικά επαγγελματικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα. Η ποινική έρευνα για την υπόθεση που βαφτίστηκε “Κοριόπολις” από τα μέσα ενημέρωσης – ένα λογοπαίγνιο με το ιταλικό σκάνδαλο στοιχημάτων του 2006, γνωστό ως “Calciopoli” και την ελληνική λέξη για την “υποκλοπή” – διήρκεσε περίπου οκτώ χρόνια και έληξε τον Ιανουάριο του 2019 σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Εφετείου Αθηνών.

Από τους αρχικά περισσότερους από εκατό υπόπτους και κατηγορούμενους, 26 άτομα βρέθηκαν τελικά ενώπιον του Εφετείου Αθηνών. Από αυτούς, μόνο έντεκα άτομα που εμπλέκονται σε παράνομο στοίχημα κρίθηκαν ένοχα. Έλαβαν ποινές με αναστολή. Η υψηλότερη ποινή φυλάκισης επιβλήθηκε σε έναν πρώην ιδιοκτήτη λέσχης. Ωστόσο, κατάφερε να αποφύγει την ποινή φυλάκισης των 27 μηνών με αντάλλαγμα την καταβολή πέντε ευρώ την ημέρα – συνολικά 4.100 ευρώ. Επιπλέον, επεστράφη η εγγύηση που είχαν προηγουμένως καταβάλει και οι έντεκα καταδικασθέντες.

«Από τον Ιούλιο του 2019, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία προηγείτο σαφώς του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Κατά ειρωνικό τρόπο, τις τελευταίες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ωστόσο, το προβάδισμα έχει συρρικνωθεί τόσο σημαντικά που μια αλλαγή εξουσίας δεν φαίνεται πλέον εντελώς απίθανη».

Με την επαναφορά της απλής αναλογικής, «οποιοσδήποτε κερδίσει τις επόμενες εκλογές θα χρειαστεί συμμάχους γιατί κανένα κόμμα στην Ελλάδα δεν είναι αυτή τη στιγμή κοντά στην απόλυτη πλειοψηφία από μόνο του. Μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα, τα ποσοστά αποδοχής της Νέας Δημοκρατίας δέχθηκαν ένα ακόμη πλήγμα και ακόμη και αν το κόμμα κερδίσει εκ νέου έδαφος μέχρι την ημέρα των εκλογών, αποκλείεται μία κυβέρνηση αυτοδυναμίας.

[…] Από μαθηματική άποψη, ένας συνασπισμός υπό την ηγεσία του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, θα μπορούσε να σχηματιστεί εάν ο Τσίπρας συμμαχούσε με τουλάχιστον δύο εταίρους: το άλλοτε ισχυρό ΠΑΣΟΚ και το μικρό κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη, αν αυτό καταφέρει να συγκεντρώσει ξανά 3%. 

Όμως, αυτός θα ήταν ένας μάλλον κάκιστος συνασπισμός, ειδικά από τη στιγμή που ο Τσίπρας έχει κινηθεί προσεκτικά προς το κέντρο τα τελευταία χρόνια και ο Βαρουφάκης βρίσκεται ξεκάθαρα στα αριστερά του. 

Από την άλλη, σε αντίθεση με τον Μητσοτάκη, ο Τσίπρας έχει εμπειρία στην ηγεσία συνασπισμών από τη συγκυβέρνησή του με το δεξιό λαϊκιστικό κόμμα «Ανεξάρτητοι Έλληνες», μία συμμαχία αριστεράς και δεξιάς που κράτησε επειδή οι ανέσεις της εξουσίας αποδείχθηκαν ισχυρότερες από τις ιδεολογικές διαφορές των πρωταγωνιστών της».

Ωστόσο, η FAZ προσθέτει πως «η προοπτική ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης να κατευθύνουν και πάλι τις τύχες της Ελλάδας θα μπορούσε να οδηγήσει πολλούς αναποφάσιστους στην αγκαλιά της Νέας Δημοκρατίας την τελευταία στιγμή, καθώς η πλειοψηφία των ψηφοφόρων δεν έχει ξεχάσει πως παραλίγο να βγάλουν την Ελλάδα από την ευρωζώνη το 2015».

Ο Μητσοτάκης είναι ο μόνος υπεύθυνος για την πτώση της δημοτικότητάς του

Όμως, σύμφωνα με το γερμανικό μέσο, «ο Μητσοτάκης μπορεί να κατηγορήσει μονάχα τον εαυτό του για το γεγονός ότι τα περιθώριά του εξακολουθούν να στενεύουν. Μία από τις πρώτες επίσημες πράξεις του ήταν ένα διάταγμα με το οποίο η εποπτεία της Ε.Υ.Π. τέθηκε απευθείας υπό τον έλεγχό του. Όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τίποτα. Φυσικά όμως, ακόμη και πολλοί από τους δικούς του ψηφοφόρους δεν τον πίστεψαν, ειδικά από τη στιγμή που ο Μητσοτάκης ματαίωσε συστηματικά κάθε προσπάθεια διαλεύκανσης της υπόθεσης. Η κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή, επί της οποίας η Νέα Δημοκρατία εξασφάλισε τον πλήρη έλεγχο, μετατράπηκε σε επιτροπή συσκότισης. Βασικοί μάρτυρες που ήθελε να εξετάσει η αντιπολίτευση δεν κλήθηκαν – ούτε ο παραιτηθείς συντονιστής (και ανιψιός του Μητσοτάκη), […] ενώ δεν επετράπη στην επιτροπή ούτε η πρόσβαση σε σημαντικά έγγραφα».

Παρ’ όλα αυτά, «ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να επιβιώσει από την υπόθεση των υποκλοπών σχεδόν αλώβητος, καθώς οι περισσότεροι Έλληνες ούτως ή άλλως δεν εμπιστεύονται το κράτος τους και βλέπουν σε αυτή την περίπτωση μόνο μια επιβεβαίωση των απόψεών τους. Στη συνέχεια όμως, το σιδηροδρομικό δυστύχημα και κυρίως ο αρχικός χειρισμός του από τον Μητσοτάκη, έβλαψαν τον πρωθυπουργό ακόμη περισσότερο και […] τώρα η φήμη του Μητσοτάκη ως εκσυγχρονιστή της Ελλάδας έχει πληγεί από τις αποκαλύψεις για την αξιοθρήνητη κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρομικού συστήματος».

Το γερμανικό μέσο καταλήγει αναφέροντας πως, παρ’ όλα αυτά, «ο Μητσοτάκης έχει πετύχει και πολλά. Η οικονομία έχει αναπτυχθεί σταθερά, η προηγούμενη τουριστική περίοδος ήταν εξαιρετική, το κράτος έχει εκσυγχρονιστεί, η διοίκηση είναι αποτελεσματικότερη. […] Αλλά η εποχή της μονοκομματικής διακυβέρνησης για τον Μητσοτάκη μπορεί σύντομα να παρέλθει».

Πηγή: dw.com

«Ένα από τα διδάγματα από την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι ότι, όσο δύσκολο και αν είναι, πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά αυτά που λένε οι αυταρχικοί – ιδιαίτερα μάλιστα όταν ακούγονται περιπετειώδη και παράλογα.

Οι ειδικοί έχουν συχνά προειδοποιήσει ότι οι ομιλίες, τα κείμενα και άλλες δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν αποκαλύπτουν τη βούλησή του να καταστρέψει την Ουκρανία. Όμως δεν ακούστηκαν ούτε ελήφθησαν σοβαρά υπόψη. Δεν είναι όμως πολύ αργά για να λάβουμε σοβαρά υπόψη τις απειλές του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και των κολλητών του», γράφει.

Ο αρθρογράφος αναφέρεται στους περίφημους χάρτες του Ντεβλέτ Μπαχτσελί με τα ελληνικά νησιά, όπως τη Λέσβο, τη Χίο, την Κρήτη, και καμιά δεκαριά ακόμη, με το κόκκινο χρώμα της τουρκικής σημαίας επισημαίνοντας ότι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από «ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ειδικά από τη στιγμή που ο Μπαχτσελί είπε μόλις πριν από λίγες εβδομάδες ότι τα νησιά, που κάποτε ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν κλαπεί από την Τουρκία, οπότε πρέπει να της επιστραφούν εθελοντικά ή με τη βία.

Αυτό που ανησυχεί είναι ότι ο Μπαχτσελί δεν είναι, όπως ίσως θα ήθελε κανείς, κάποιος εγκέφαλος της αντιπολίτευσης σε σύγχυση, αλλά ένας κυβερνητικός εταίρος και εκείνος που εξασφάλισε την κυβερνητική πλειοψηφία του προέδρου Ερντογάν που δεν αμφισβήτησε ποτέ τον μικρό κυβερνητικό εταίρο για την ρεβανσιστική του εμφάνιση, τουλάχιστον όχι δημόσια», αναφέρει.

Σε άλλο σημείο μάλιστα απομυθοποιεί πλήρως τους τουρκικούς ισχυρισμούς και αναφερόμενος στην απαίτηση Τσαβούσογλου για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών γράφει: «Δεν χρειάζεται να είναι κανείς έμπειρος σε στρατιωτικά θέματα για να το θεωρήσει αυτό πειστικό. Το ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ξεκινήσει επίθεση στην Τουρκία από τα νησιά της είναι περίπου τόσο πιθανό όσο ήταν τον Φεβρουάριο ότι η Ουκρανία θα εισέβαλε στη Ρωσία, δηλαδή καθόλου».

Η ίδια εφημερίδα φιλοξενεί άρθρο για την Τουρκία, τον “Τούρκο ασθενή”, όπως είναι και ο τίτλος του. Σε αυτό ο Μπουράκ Νταγκλίογλου, διευθυντής της Τουρκικής Υπηρεσίας Επενδύσεων, μιλώντας στην εφημερίδα, προσπαθεί να πείσει ότι η Τουρκία παρά την κατακρήμνιση της λίρας παραμένει θελκτικός προορισμός για επενδύσεις, “το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας της περιοχής”, όπως την αποκαλεί χαρακτηριστικά λόγω γεωγραφικής θέσης, καλά αναπτυγμένης υποδομής, “κουλτούρας” των υπηρεσιών και υψηλής προσφοράς εργατικού δυναμικού.

«Οι μεγάλες πυρκαγιές που βλέπαμε στην τηλεόραση και μας είχαν συγκλονίσει, είχαν ήδη σβήσει. Το βασικό μας μέλημα ήταν να αποφύγουμε τον κίνδυνο αναζωπυρώσεων. Η κατάσταση ήταν ακόμη τεταμένη. Για μας το σημαντικότερο ήταν να στηρίξουμε τους πολίτες, οι οποίοι είχαν τον φόβο ότι θα ξεσπάσουν νέες πυρκαγιές. Και φυσικά τους Έλληνες συναδέλφους μας. Η ελληνική πυροσβεστική ήταν εξουθενωμένη. Τον συντονισμό είχε αναλάβει εξολοκλήρου η Πυροσβεστική Αθήνας. Η δράση τους ήταν άκρως επαγγελματική, η συνεργασία μας ήταν εξαιρετική».

Ο Γερμανός πυροσβέστης επεσήμανε όμως και τις διαφορές που έχει μία αποστολή πυρόσβεσης στην Ελλάδα, σε σχέση με όλα εκείνα που γνώριζε στη χώρα του: «Πρέπει να πίνει κανείς πολύ νερό, αλλιώς κινδυνεύει να πέσει η πίεση. Επίσης ένα επιπλέον ζήτημα είναι ότι οι φυσικοί πόροι είναι λιγότεροι. Στην Ελλάδα η παροχή νερού λειτουργεί διαφορετικά, πρέπει να ξοδεύει κανείς πολύ λιγότερο νερό κατά την πυρόσβεση. Δεν είναι διαθέσιμο όπως ξέρουμε στη Γερμανία. Για το λόγο αυτό η προσέγγιση γίνεται εντελώς διαφορετικά».

Αναφερόμενος στην κλιματική αλλαγή και τις φυσικές καταστροφές των τελευταίων μηνών, ο πυροσβέστης είναι σίγουρος πως τέτοιου είδους καταστροφές θα επαναληφθούν: «Στην Ελλάδα ξεσπούσαν πάντα φωτιές. Σε αυτή την περίπτωση όμως είχαμε ένα συνδυασμό τριών πυρκαγιών, οι οποίες ξέσπασαν ταυτόχρονα, μαζί με έναν δυνατό άνεμο. Έτσι, δεν υπάρχει περίπτωση να αποφευχθεί η εξάπλωσή τους. Κάτι που παρατηρούμε όμως εδώ και καιρό είναι πως οι προειδοποιήσεις για πυρκαγιές αυξάνονται και στη Γερμανία. Τα δάση διαθέτουν όλο και λιγότερη υγρασία. Ο κίνδυνος να ξεσπάσει και σε εμάς μια μεγάλη πυρκαγιά υφίσταται. Φέτος είχαμε την μία καταστροφή μετά την άλλη. Πλημμύρες σε περιοχές της Γερμανίας, φωτιές στον ευρωπαϊκό Νότο. Και στην Αϊτή ο σεισμός …»

Πηγή: DW

«Επικρατεί ένα χάος στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν είναι σαφές ποιος κάνει τί και με ποιον. Δεν θα δώσουμε την ευκαιρία να προχωρήσει καμία διαδικασία χωρίς την Τουρκία και αυτό να γίνει αιτία να ζεσταθούν τα νερά. Η Τουρκία είναι πλέον σε θέση να παίρνει εκείνη τις αποφάσεις στην περιοχή. Επιθυμία μου είναι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση χωρίς να ζήσουμε κάτι θερμό», τόνισε, σημειώνοντας παράλληλα ότι και το υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Άμυνας έχουν κάνει πολύ σημαντικές δηλώσεις για το θέμα αυτό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πολιτικές διαβουλεύσεις μετά τις διερευνητικές – Οι εκτιμήσεις για τις ελληνοτουρκικές συζητήσεις

Ο Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης στην προσέγγιση με το Κάϊρο και απευθυνόμενος κυρίως στο συναίσθημα του αιγυπτιακού λαού εξέφρασε την πεποίθηση ότι η οι δύο χώρες θα βρουν κοινό τόπο. «Αναφορικά με την Αίγυπτο, δεν νομίζω πως ο λαός της Αιγύπτου θα είναι εναντίον μας. Πιστεύω πως πρόκειται για ένα προσωρινό λάθος», είπε σχετικά με τις σημερινές κακές διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ενώ πρόσθεσε ότι και η Σαουδική Αραβία έχει κάνει μία θετική στροφή προς την Τουρκία.

«Η Σαουδική Αραβία πραγματοποιεί κοινή άσκηση με την Ελλάδα, αλλά υπάρχει και μία νέα εξέλιξη, ζήτησε (οπλισμένα) drones από την Τουρκία», ανέφερε.

FAZ: Αμφιλεγόμενα τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο

Η Τουρκία αισθάνεται παραγκωνισμένη από την αρχική συμφωνία Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας για τοποθέτηση υποθαλάσσιου καλωδίου που θα συνδέει τα δίκτυα ηλεκτρικής τους ενέργειας», γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε άρθρο με τίτλο «Νέα διένεξη με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο». Η γερμανική εφημερίδα γράφει, όπως μετέδωσε η DW:

«Η Άγκυρα απέστειλε διπλωματική νότα σε Ελλάδα και Ισραήλ καλώντας τις δύο χώρες να αποφύγουν περαιτέρω βήματα χωρίς άδεια της τουρκικής κυβέρνησης, μεταδίδει το πρακτορείο Anadolu. Η τουρκική παρέμβαση έρχεται μετά την ανακοίνωση προθέσεων των τριών χωρών την περασμένη εβδομάδα για τοποθέτηση καλωδίου 1.200 χιλιομέτρων μέσω του οποίου συνδέονται ισραηλινό και ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτροδότησης. Η κατασκευή της ενεργειακής γέφυρας που συγχρηματοδοτείται από την ΕΕ με 647 εκατομμύρια ευρώ θα μπορούσε να ολοκληρωθεί τέλη του 2023. Από την πλευρά της η Τουρκία θεωρεί ότι το έργο άπτεται των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στη περιοχή. Ισχυρίζεται ότι το καλώδιο θα περνά από την τουρκική υφαλοκρηπίδα και κατά συνέπεια μέσα από τουρκικά χωρικά ύδατα. Σύμφωνα με την Τουρκία οποιαδήποτε έρευνα στην περιοχή αυτή προϋποθέτει το πράσινο φως της Άγκυρας όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Η τουρκική κυβέρνηση θεωρεί συνεπώς ότι θα πρέπει να ενημερωθεί εκ των προτέρων για την πόντιση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου».

Η εφημερίδα της Φρανκφούρτης καταλήγει: «Τα κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αμφιλεγόμενα. Η Τουρκία έχει χαρακτηρίσει μεγάλα τμήματα της ανατολικής Μεσογείου ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη χωρίς ωστόσο να διαπραγματευθεί πρώτα με χώρες της περιοχής, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτησή τους. Η όλη υπόθεση αφορά και υποθαλάσσια κοιτάσματα αερίου, στα οποία η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει πρόσβαση».

Πηγή: sigmalive.com – DW