Καμία Τζάκρη, ή άλλο πρόσωπο προερχόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ, ή το πρώην αριστερό, μετά προοδευτικό και κεντρώο και τώρα φιλελεύθερο μόρφωμα Κασσελάκη, δεν μπορούν εύκολα να προσδώσουν δυναμική σε ένα εγχείρημα που δεν κατόρθωσε να πείσει ευρύτερα στρώματα όταν απολάμβανε την μικρή του κυριαρχία στον χώρο της κεντροαριστεράς. Το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα κόμμα 50-50% και δεν κατόρθωσε να ξεκολλήσει απ΄ αυτό. Η εσωστρέφεια που εσχάτως επιδεινώθηκε με την σύγκρουση Δούκα- Διαμαντοπούλου πάντοτε στριφογύριζε με την έμμεση αμφισβήτηση των επιλογών του Νίκου Ανδρουλάκη. Όλα αυτά ήταν και είναι σύμπτωμα της πολιτικής αμφισημίας του, παρά τις κατά καιρούς ενδιαφέρουσες πολιτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες του.

Ο Χρήστος Κακλαμάνης είπε το αυτονόητο: ο στόχος της πρωτιάς έχει εξασθενήσει, αν όχι εκμηδενιστεί, με την εμφάνιση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. Αυτό που δεν είπε είναι τι μπορεί να γίνει στο εξής. Διότι, μάλλον δεν θα είχε κάτι να προτείνει.

Όταν είσαι, για παράδειγμα, έτοιμος να σμπαραλιάσεις το καταστατικό και τις συνεδριακές αποφάσεις με τον πήχη της εικοσαετίας στη Βουλή (που ελήφθησαν “tailor made” για τον Καστανίδη) για να υποδεχτείς την αποχωρήσασα αντιπρόεδρο του κόμματος Κασσελάκη, μόνο πολιτικό πανικό εκπέμπεις. Κι ‘ όταν έχεις απειλήσει δυο-τρεις φορές με διαγραφή τον δήμαρχο Αθηναίων –που συνεχίζει απτόητος τις διαφοροποιήσεις του– και δεν το κάνεις, μόνο αδυναμία αποκαλύπτεις.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρέπει πρωτίστως να αποφασίσει εάν είναι πράγματι το ίδιο κακό ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας. Εφόσον καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα, για το κόμμα του υπάρχει μόνο η λύση να παραμείνει συρρικνωμένο στην αντιπολίτευση, όταν στις εκλογές οι άλλοι δύο θα δίνουν μάχη διακυβέρνησης. Κι αν φτάσουμε σε δεύτερες κάλπες, το ΠΑΣΟΚ θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο, θα κινδυνεύσει με διάσπαση και ο ίδιος εκ των πραγμάτων θα αμφισβητηθεί.

Αλλά ακόμα κι αν ο απελπισμένος ΣΥΡΙΖΑ του Σωκράτη Φάμελλου, που βλέπει ακόμα κλειστή την πόρτα της ΕΛΑΣ, υποκύψει αναγκαστικά στη γοητεία του κι εκείνος τον υποδεχτεί, τα προβλήματα που θα προκύψουν θα είναι δύσκολα διαχειρίσιμα. Πιθανότατα θα επισπεύσουν τις κινήσεις ορισμένων που δεν έπαψαν ποτέ να εμφορούνται από τις αντι-ΣΥΡΙΖΑ απόψεις. Και πώς θα δικαιολογηθεί τότε να απορρίπτει τον Τσίπρα με μία μεγάλη νέα ομάδα πασοκογενών αλλά να συνεργάζεται με όλους τους πρώην υπουργούς του;

Και, όπως έλεγε ο Γιώργος Σεφέρης, “μπορεί πολιτική να σημαίνει την τέχνη τού να κάνεις, δημόσια, πράγματα που ντρέπεσαι να κάνεις ή και να ομολογήσεις στο σπίτι σου”…

Μέχρι εδώ καλά, ωστόσο με βάση τις τελευταίες εξελίξεις με τις αντιδράσεις εντός ΝΔ, ο γρίφος της επιλογής προσώπου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν είναι καθολου εύκολο να λυθεί…. Ο πρωθυπουργός θα πάρει τις τελικές αποφάσεις για το θέμα κατά τη διάρκεια των γιορτών με τα περιθώρια να μην είναι… “ευρύχωρα” καθώς η διαδικασία στη Βουλή θα πρέπει να λάβει χώρα το αργότερο μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου.

Την ώρα που τα σενάρια φουντώνουν η επιλογή του προσώπου θα πρέπει να κινείται μεταξύ της θεσμικότητας που απορρέει η κορυφαία πολιτειακή θέση, δηλ. κλίμα συναίνεσης αλλά και πολιτικής δεοντολογίας, και από την άλλη να μην “προκαλεί” τον σκληρό πυρήνα της ΝΔ, μετά και τα τελευταία γεγονότα με τη διαγραφή Σαμαρά, και νωρίτερα τις αντιδράσεις εντός ΝΔ για απο το αποτέλεσμα των εκλογών, τις διαρροές στην ψήφιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών κλπ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άνοιξε τα χαρτιά του και δηλώνει πως «θα κάνετε λίγο υπομονή και στην κατάλληλη στιγμή θα ανακοινώσουμε την πρότασή μας». Παράλληλα υπογράμμισε πως «το πρόσωπο του Προέδρου ή της Προέδρου πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές του ρόλου και να έχει τη δυνατότητα -γιατί όχι;-, τη δυνατότητα, το τονίζω, να πάρει όσες το δυνατόν περισσότερες ψήφους στη Βουλή. Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο εξαρτάται και από τα άλλα κόμματα, πώς θα αξιολογήσουν την υποψηφιότητα».

Στο κυβερνών κόμμα θα ήθελαν μια υποψηφιότητα που θα υπερψηφιζόταν και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, προκειμένου να σταλεί μήνυμα ευρύτερων συναινέσεων. “Γαλάζιοι” βουλευτές σε τοποθετήσεις τους δείχνουν πως προτιμούν μία υποψηφιότητα, που να συνδέεται με τις ρίζες του κόμματος.

Δεδομένο είναι πως στο Μαξίμου δε θέλουν να υπάρξουν διαρροές από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας αλλά στόχος είναι και να σταλεί ένα μήνυμα συσπείρωσης και στη συγκεκριμένη ψηφοφορία. Θα έχει προηγηθεί η ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό, που θα γίνει στις 15 Δεκεμβρίου και έχει τον χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Από την κυβέρνηση πάντως εξακολουθούν να παραπέμπουν το θέμα για τη νέα χρονιά αν και σταδιακά η συζήτηση ανοίγει από την αντιπολίτευση.

Η Νέα Αριστερά πρότεινε τον πρόεδρο της Αρχής για τη Διασφάλιση του Απορρήτου των Επικοινωνιών Χρήστο Ράμμο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σημείωσε πως ο ΠτΔ πρέπει να είναι αμερόληπτος και δεν πρέπει να είναι φωνή κανενός κόμματος. Μάλιστα υπογράμμισε πως «δεν είναι δουλειά μιας Αρχής να κάνει αντιπολίτευση, ούτε συμπολίτευση. Θα είχε λυθεί όλο αυτό αν είχε πάρει αποστάσεις ο κ. Ράμμος από αυτές τις προτάσεις».

Τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο για το πρόσωπο που θα προταθεί για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Στα ονόματα που έχουν ακουστεί- σε περίπτωση που δεν υπάρξει δεύτερη θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου – είναι μεταξύ άλλων του Προέδρου της Βουλής Κώστα Τασούλα,του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, του πρώην υπηρεσιακού πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμμένου αλλά και του Ευάγγελου Βενιζέλου. Πάντως δεν θεωρείται απίθανο να επιλεγεί τελικά πρόσωπο έκπληξη

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δήλωσε καθαρά προς δεν ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Επίσης, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας σε συνεντεύξεις του κλείνει τη σχετική συζήτηση. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία φαίνεται πως όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και δεν έχει κλειδώσει η σχετική απόφαση στο Μαξίμου.