Το καλοκαίρι του 2015, άλλωστε, αφήνει βαρύ και σχετικά πρόσφατο αποτύπωμα. Το ριψοκίνδυνο δημοψήφισμα της κυβέρνησης Τσίπρα της έδωσε την δυνατότητα να ανανεώσει τους όρκους της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, υπό την σημαία του “Μένουμε Ευρώπη”, απέναντι σε εκείνους που θεωρούσε (και θεωρεί) ότι έθεσαν εν αμφιβόλω την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε.

Η Ν.Δ δεν είναι ΚΚΕ που ιδεολογικά και ιστορικά αντιστρατεύεται την Ευρώπη, ούτε έχει σχέση με δήθεν αντισυστημικά ή υπερδεξιά κόμματα που ρέπουν στον περίκλειστο εθνικισμό της ορθόδοξης μοναδικότητας μας έναντι της ευρωπαϊκής πολυπολιτισμικότητας.

Δεν είναι τέλεια η Ευρώπη, τουναντίον θεσμικά ατελής είναι και συχνά εκτυφλωτικά αδιέξοδη ως προς την αποτελεσματικότητά της. Αλλά, όπως λένε οι ευρωπαϊστές, “είναι το σπίτι μας”. Κι επειδή φαίνεται ότι το πιστεύει αυτό η Ν.Δ, και η σημερινή κυβέρνηση κατά κόρον το δηλώνει, ας καταστεί σαφές ότι η καλύτερη Ευρώπη που θέλουμε είναι αυτή που διαπερνά τις επισημάνσεις του Ντράγκι και του Λέττα και όχι τα ήξεις αφίξεις και τα “μέσα-έξω” κάθε τραμπικού, ακροδεξιού, ή ορμπανικού προτύπου.

Κι αν η Ευρώπη είναι το σπίτι μας, ζούμε σε κάθε δωμάτιό της, σε διαλέγουμε άλλοτε το σαλόνι κι άλλοτε την αυλή. Διότι Ευρώπη δεν είναι μόνο τα φουαγιέ των Ευρωπαϊκών Συνόδων Κορυφής, είναι και το Ευρωκοινοβούλιο και είναι και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Όλοι μαζί και καθένας ξεχωριστά.

Ως εκ τούτου, θεμιτό και λογικό είναι να ζητά ο πρωθυπουργός την όσο το δυνατόν ταχύτερη διερεύνηση τυχόν εμπλοκής πολιτικών προσώπων στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ώστε να μην συμπέσει με τον εκλογικό διάδρομο και να μην επηρεάσει πιθανώς δυσανάλογα την κοινή γνώμη, αντιφατικό, όμως, είναι, ως προς την ευρωπαϊκή ταυτότητα του κυβερνώντος κόμματος, η αμφισβήτηση του κύρους του θεσμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Έτι περαιτέρω η υφέρπουσα μομφή περί πολιτικής σκοπιμότητας.

Εκτός εάν προκύπτουν στοιχεία και τεκμηριώσεις που συνηγορούν στο αντίθετο. Τότε, κατατίθενται επιχειρηματολογημένα και οι αρμόδιοι προσφεύγουν εκεί που πρέπει. Στις Βρυξέλλες. Άλλωστε, υπάρχουν οι αναγκαίοι συνομιλητές που η χώρα διαθέτει πλέον, όπως και υπάρχει και το βάρος της γνώμης μας. Δεν είμαστε πιά στην εποχή του “μαύρου προβάτου”.

Όλα τα άλλα προδίδουν έναν αλά καρτ ευρωπαϊσμό που είναι χειρότερος από τον ευθυτενή ευρωσκεπτικισμό…