Ο Νίκος Παπαδόπουλος κατέθεσε μήνυση με την οποία στρέφεται κατά των αστυνομικών, των υπευθύνων της Εθνικής Πινακοθήκης και κατά παντός άλλου για τα αδικήματα της διέγερσης σε αμοιβαία διχόνοια, παράνομης βίας και παράνομης παρακράτησης.

Σε δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ενέργεια του να κατεβάσει τα έργα «δεν ήταν οργή, ήταν κραυγή αγωνίας γιατί καταπατήθηκαν τα ιερά και τα όσια» και ότι «τα βέβηλα έργα ξανά τοποθετήθηκαν στην έκθεση, τα οποία πληρώνει ο ελληνικός λαός και καθυβρίζουν την Ελλάδα μας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η δικογραφία που έχει σχηματιστεί σε βάρος του, έχει πάρει το δρόμο για τη Βουλή προκειμένου να δοθεί άδεια για να προχωρήσουν οι ποινικές διαδικασίες.  

Ο κ. Παπαδόπουλος εμπλέκεται και σε υπόθεση βανδαλισμού έργων στην Εθνική Πινακοθήκη. Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ τον κάλεσε επίσης να παραδώσει τη βουλευτική του έδρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες η «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» ήταν η άρνηση του Νίκου Παπαδόπουλου να υπογράψει πρόταση του κόμματος σχετικά με τον Προσωπικό Αριθμό των πολιτών, με τη θέσπιση του οποίου διαφωνεί κάθετα η Νίκη. 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του κόμματος

Με απόφαση του Προέδρου και του Διαρκούς Βουλευτηρίου της ΝΙΚΗΣ, ενεργοποιώντας το άρθρο 9.4 του Καταστατικού, το οποίο αναφέρεται στην απώλεια ιδιότητας μέλους σε πρόσωπα που έχουν υποπέσει σε σημαντικά παραπτώματα, αναστέλλεται προσωρινά η ιδιότητα μέλους από το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα «ΝΙΚΗ», του βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης κ.Νικολάου Παπαδόπουλου. Την έγκριση της τελικής κρίσης επί της ποινής την διατηρεί η Επιτροπή Δεοντολογίας, στην οποία θα κληθεί άμεσα ο βουλευτής να απολογηθεί.

Σύμφωνα με το άρθρο 6.2 του Καταστατικού: «κάθε βουλευτής ή ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ, οφείλει να σέβεται τον κανονισμό της Κ.Ο., τις αρχές και τους στόχους του Κινήματος και να απέχει από διασπαστικές δράσεις ή διαφοροποιήσεις σε θέματα για τα οποία έχει ήδη ληφθεί απόφαση από τα Όργανα του Κινήματος». Το τελευταίο διάστημα ο κ.Παπαδόπουλος είχε προβεί σε αρκετές διασπαστικές δράσεις, ενώ είχε διαφοροποιηθεί σε σημαντικές αποφάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Επιπλέον, κατά παράβαση του άρθρου 9.1 του Καταστατικού, ο κ.Παπαδόπουλος, τόσο σε εσωτερικές ομάδες του Κινήματος, όσο και δημόσια είχε επιτεθεί με συκοφαντίες και απρεπείς χαρακτηρισμούς στον Πρόεδρο και στα μέλη του Βουλευτηρίου, ενώ δεν αποδέχεται το Συνέδριο, το Καταστατικό και τα εκλεγμένα Όργανα του Κινήματος.

Τέλος επειδή σε συνέχεια του άρθρου 6.2, σημειώνεται ότι: «ο βουλευτής αναγνωρίζει την ουσιώδη συνδρομή του Κινήματος προκειμένου να εκλεγεί και δεσμεύεται σε περίπτωση διαγραφής του από το Κίνημα λόγω παραβιάσεως των καταστατικών του υποχρεώσεων ή των αρχών της ΝΙΚΗΣ να θέσει την έδρα του στη διάθεση του Κινήματος», αναμένουμε από τον κ.Παπαδόπουλο να παραδώσει την έδρα του στο Κίνημα χάρη στο οποίο εξελέγη ιδίως μετά την τοποθέτησή του ως πρώτο στη λίστα στις εκλογές του Ιουνίου του 2023.

Με κοινή επιστολή τους προς την υπουργό Λίνα Μενδώνη, τη διευθύντρια της Πινακοθήκης Συραγώ Τσιάρα και το Διοικητικό Συμβούλιο, καταγγέλλουν ολιγωρία και αδιαφορία, αφού –παρά τις υποσχέσεις– τα έργα δεν έχουν επιστρέψει στις θέσεις τους, έναν μήνα μετά το περιστατικό.

Οι δημιουργοί κάνουν λόγο για προσβολή της καλλιτεχνικής ελευθερίας, η οποία κατοχυρώνεται συνταγματικά, ενώ απορρίπτουν ως προσχηματικές τις δικαιολογίες περί «τεχνικών εξετάσεων» για την επανέκθεση.

Όπως επισημαίνουν:

«Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει».

Το αίτημα έχει βαρύνουσα σημασία, καθώς η συμβολική πράξη απόσυρσης έργων από τους ίδιους τους καλλιτέχνες υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης, αλλά και την απαίτηση για σεβασμό στον πολιτισμό και τη δημοκρατία.

Αναλυτικά η επιστολή

Αξιότιμη Υπουργέ Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη,
Αξιότιμη Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κ.Συραγώ Τσιάρα,
Αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης

Έχει περάσει ένας μήνας από τον βανδαλισμό εικαστικών έργων στην Εθνική Πινακοθήκη (10.3.25), μετά από την παράνομη επίθεση βουλευτή ακροδεξιού κόμματος και την αποκαθήλωση έργων της περιοδικής έκθεσης Η σαγήνη του αλλόκοτου. Παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΠΟ και της Εθνικής Πινακοθήκης, τα έργα αυτά δεν έχουν αναρτηθεί εκ νέου. Δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας.

Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες.

Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση. Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με το Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλιώς, γιατί είδους πολιτισμό μιλάμε;

Με εκτίμηση,

«Έργα ήταν αυτά που εκτέθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη, αλλά τι έργα είναι;», διερωτήθηκε αρχικά ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

«Όλες οι μέρες είναι άγιες, αλλά εμείς θέλουμε να τις αλλάξουμε. Δεν υπάρχουν αντιδράσεις, υπάρχουν τοποθετήσεις. Το μεγάλο ερώτημα είναι αυτό το οικοδόμημα – η Εθνική Πινακοθήκη – είναι ιδιωτικό;

Είναι προσωπικό του καλλιτέχνη που παρουσίασε τα έργα αυτά ή είναι δικό μας όλων; Να κάτσουμε να σκεφτούμε σοβαρά και με σοβαρό τρόπο να τα αντιμετωπίζουμε αυτά.

Δεν μπορεί ο κάθε καλλιτέχνης να τις παρουσιάζει με τέτοιους τρόπους και να έχουμε αυτά τα αποτελέσματα. Η ευθύνη είναι όλων μας από πάνω μέχρι κάτω», τόνισε.

Στην ανακοίνωσή της, αναφέρει πως «ένας τραμπούκος ακροδεξιός βουλευτής κατάφερε τελικά να επιβληθεί», υπογραμμίζοντας ότι στην Ελλάδα η πολιτεία δεν μπορεί να εγγυηθεί και να προστατεύσει την ελευθερία της έκφρασης, ενώ η κυβέρνηση είναι ανίκανη να διαφυλάξει τις δημιουργίες καλλιτεχνών.

Η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς

Αποτροπιασμό και απογοήτευση προκαλεί η απόφαση της Εθνικής Πινακοθήκης σε συνεργασία με την κυβέρνηση να απομακρύνουν τα βανδαλισμένα έργα τέχνης από τον εκθεσιακό χώρο της.

Ένας τραμπούκος ακροδεξιός βουλευτής κατάφερε τελικά να επιβληθεί. Το πρόσχημα της ασφάλειας μόνο ως αστειότητα μπορεί να εκληφθεί. Δεκάδες εκθέσεις, παραστάσεις, βιβλία γίνονται στόχοι φασιστικών επιθέσεων σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

Στην Ελλάδα, όμως, η πολιτεία δεν μπορεί να εγγυηθεί και να προστατεύσει την ελευθερία της έκφρασης. Η κυβέρνηση είναι ανίκανη να προστατεύσει τις δημιουργίες καλλιτεχνών. Προστασία της ελευθερίας στην τέχνη δεν σημαίνει η απόσυρση των έργων τέχνης, αλλά η απομόνωση των ακραίων στοιχείων από τη δημόσια σφαίρα.

Ας ελπίσουμε ότι ο «Μεσαίωνας Μητσοτάκη» και όσοι περιλαμβάνονται σε αυτόν θα τελειώσει πολύ γρήγορα, για το καλό της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας.

Η συζήτηση πήρε αναπάντεχη τροπή, με τις δύο δημοσιογράφους να ανταλλάσσουν απόψεις σε υψηλούς τόνους, εκφράζοντας τις διαφορετικές τους θέσεις πάνω στο ζήτημα

«Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί τέτοια αγάπη και υποστήριξη δεν έχω λάβει ποτέ στη ζωή μου. Δεν μου έχει ξανατύχει 25 χρόνια να γίνω viral για έναν τόσο θετικό λόγο. Ειλικρινά είπα το αυτονόητο ότι δεν είναι τέχνη το να προσβάλλεις την Παναγία και το θεωρώ ασέβεια και προσβολή. Από εκεί και πέρα δεν τους κάναμε τη χάρη εμείς οι σοβαροί να συνταχθούμε με τις γραφικότητες, που εγκαθιδρύουν κάποια κόμματα και βουλευτές. Εξαρχής καταδικάσαμε την επίθεση», έλεγε η Σταματίνα Τσιμτσιλή μέχρι να την διακόψει η Τίνα Μεσσαροπούλου και να της πει: «Εμείς δεν είμαστε σοβαροί; Γιατί εγώ έχω διαφορετική άποψη και διαφωνώ. Κι εμένα μου έστειλαν μηνύματα και μου έγραψαν το αντίθετο».

«Μην με διακόπτεις, τώρα μιλώ εγώ. Δεν κάναμε τη χάρη να συνταχθούμε. Θα ήθελα να το σεβαστείς ότι μιλώ για κάτι σοβαρό και πολύ προσωπικό μου. Νιώθω από εκεί και πέρα ότι είμαστε πλειοψηφία και σοβαροί άνθρωποι, χριστιανοί κι όσο κι αν θέλουν να μας προσάψουν ταμπέλες, όπως φασίστες, ακροδεξιοί, οπισθοδρομικοί, αναχρονιστικοί. Δεν διεκδικούμε δίπλωμα Καλών Τεχνών. Κάποια σύμβολα είναι ιερά και να τα αφήσουμε σαν παρακαταθήκη. Δεν θα επιβάλλω την άποψή μου σε κανένα», της είπε στη συνέχεια η παρουσιάστρια.

«Έτσι, όπως το θέτεις, θιγόμαστε κι εμείς. Γιατί θα πρέπει να χωριστούμε σε εμείς κι εσείς. Έτσι όπως τοποθετείσαι, πλήττεις εμάς που έχουμε μία διαφορετική άποψη», είπε στη συνέχεια η Τίνα Μεσσαροπούλου.

«Δικαίωμά σου να θιχτείς. Δεν είπα αυτό, εγώ μίλησα για εμένα και τα πιστεύω μου», τόνισε στη συνέχεια η παρουσιάστρια.

«Θέλετε να ακούσετε τη διαφορετική άποψη; Από χθες δεν με αφήνετε να μιλήσω. Τι να στηρίξω; Ήρεμα μιλάω. Είπες εμείς κι εσείς. Έχω την άποψή μου και είναι δικαίωμά μου και δεν το διαπραγματεύομαι και δεν θα μου μετρήσει κανείς την πίστη μου», κατέληξε η Μεσσαροπούλου.

Η επιστολή του Μητροπολίτη αφορά τον σκοπό της έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη με θέμα: «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου» και επισημαίνει με νόημα: «Ὅταν, λοιπόν, ἕνας κρατικός πολιτιστικός φορέας προβάλλει ἔργα πού περιφρονοῦν καί προσβάλλουν τή θρησκευτική μας παράδοση, ἀναρωτιόμαστε: Αὐτή εἶναι ἡ πολιτιστική πολιτική πού ἐπιθυμεῖ νά στηρίξει τό Ἑλληνικό Κράτος».

Η επιστολή του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Ιερώνυμου

Ἀξιότιμη κ. Ὑπουργέ,

Μέ εἰλικρινῆ σεβασμό πρός τό ἀξίωμα καί τήν ἀποστολή σας, ἀλλά καί μέ βαθύ αἴσθημα ποιμαντικῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, ἀπευθυνόμαστε πρός ἐσᾶς μέ σκοπό νά ἐκφράσουμε τόν ἔντονο προβληματισμό μας σχετικά μέ τήν ἔκθεση πού φιλοξενεῖται στήν Ἐθνική Πινακοθήκη, μέ θέμα «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου».

Ὡς γνωστόν, ἡ τέχνη εἶναι ἕνας ἀπό τούς ἰσχυρούς παράγοντες διαμόρφωσης τῆς ἀνθρώπινης σκέψης, τῆς κοινωνικῆς συνείδησης καί τῆς πολιτισμικῆς ταυτότητας ἑνός Ἔθνους.

Στήν Ἱστορία, ἡ ἑλληνική τέχνη προσανατολιζόταν πάντοτε πρός τό κάλλος, τήν ἀλήθεια καί τήν ἁρμονία.

Σήμερα, ὅμως, διαπιστώνουμε μία αὐξανόμενη τάση ἀπομάκρυνσης ἀπό αὐτές τίς ἀξίες, μέ τήν ἀνάδειξη καλλιτεχνικῶν ρευμάτων πού προωθοῦν τή δυσαρμονία, τήν αἰσθητική ἀποδόμηση καί, συχνά, τήν παραμόρφωση καί τήν προσβολή τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης.

Ἡ ἔκθεση «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου» φαίνεται νά ἑστιάζει στήν προβολή τοῦ ἀποκρουστικοῦ, τοῦ παραδόξου καί τοῦ νοσηροῦ ὡς καλλιτεχνικῆς ἀξίας, καί αὐτό προκαλεῖ σοβαρή ἀνησυχία γιά τό ποιό εἶναι τό μήνυμα πού μεταδίδεται στό κοινό.

Εἶναι ὁ πολιτισμός μας τόσο ἀποπροσανατολισμένος, ὥστε νά θεωρεῖ τό «ἀλλόκοτο» ὡς κάτι πού πρέπει νά σαγηνεύει καί νά ἐμπνέει;

Ὡστόσο, ἡ συγκεκριμένη ἔκθεση δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία ἀμφιλεγόμενη αἰσθητική πρόταση.

Φαίνεται, δυστυχῶς, ὅτι προβάλλει καί ἔργα πού ἐγείρουν ζητήματα εὐθείας προσβολῆς τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης καί τῆς πνευματικῆς μας κληρονομιᾶς.

Ἡ Πατρίδα μας, μία χώρα ὅπου ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς ταυτότητάς της, δέν μπορεῖ νά γίνεται χῶρος, ὅπου ἡ ἱερότητα καί τό θεῖο γελοιοποιοῦνται μέ τό πρόσχημα τῆς “καλλιτεχνικῆς ἐλευθερίας”.

Στήν ἔκθεση αὐτή ὑπάρχουν ἔργα πού παραμορφώνουν τά ἱερά πρόσωπα τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ τρόπο πού θυμίζει ἀποκρυφιστικά καί δαιμονικά μοτίβα, προβάλλοντας μία διαστρεβλωτική αἰσθητική, πού θυμίζει σκοτεινές καί ἀντιχριστιανικές τάσεις.

Ὡς ἐκ τούτου, τά ἐρωτήματα πού προκύπτουν εἶναι εὔλογα καί σαφῆ: Γιατί πρέπει ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία διδάσκει τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ καί προσφέρει στόν ἄνθρωπο τήν πραγματική ἐλπίδα τῆς σωτηρίας, νά μετατραπεῖ σέ ἀντικείμενο αἰσθητικῆς διαστροφῆς; Γιατί πρέπει οἱ εἰκόνες πού ἀναπαριστοῦν τή σχέση τοῦ ἀνθρώπου μέ τό θεῖο νά ἀλλοιώνονται μέ τέτοιον τρόπο, ὥστε νά δημιουργοῦν ἀποστροφή καί νά προωθοῦν τήν ἀμφισβήτηση τῆς ἱερᾶς πραγματικότητος πού βιώνει ὁ Ὀρθόδοξος λαός μας ἐδῶ καί αἰῶνες;

Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν μᾶς προειδοποιεῖ: «Μή πλανᾶσθε, Θεός οὐ μυκτηρίζεται·» (Γαλ. 6,7).

Δέν μποροῦμε νά περιφρονοῦμε τόν Θεό καί νά ἐπιτρέπουμε τή διακωμώδηση τῆς πίστης μας στό ὄνομα τῆς τέχνης.

Ἡ τέχνη, βεβαίως, ἔχει πολλαπλές ἐκφράσεις καί ἀναμφισβήτητα ἡ ἐλευθερία τῆς δημιουργικῆς ἔκφρασης εἶναι ἕνα σημαντικό ἀγαθό. Ὡστόσο, ὅπως καί πάλι μᾶς διδάσκει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει·» (Α’ Κορ. 6,12).

Δέν εἶναι ὅλα χρήσιμα ἤ ὠφέλιμα γιά τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἀκόμα καί ἄν μποροῦν νά δημιουργηθοῦν ἤ νά προβληθοῦν.

Ἐδῶ βρίσκεται ἡ μεγάλη εὐθύνη τοῦ Κράτους καί τῶν πολιτιστικῶν θεσμῶν: Νά ἐπιλέγουν καί νά προάγουν ἐκεῖνες τίς μορφές τέχνης πού ὑπηρετοῦν τήν ἀληθινή ὀμορφιά, τήν πνευματική ἀνύψωση καί ὄχι τήν αἰσθητική παραμόρφωση.

Ὡς ποιμένας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ αἰσθανόμαστε τήν ἀνάγκη νά ὑπερασπιστοῦμε τόσο τό λοιδορούμενο θρησκευτικό αἴσθημα, ὅσο καί τήν αἰσθητική καί ἠθική ἀκεραιότητα τοῦ λαοῦ μας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἔργα πού ζωογονοῦν τό πνεῦμα καί ὄχι ἀπό ἐκεῖνα πού τό καταβαραθρώνουν στή σύγχυση καί τήν ἀπελπισία.

Ἐπιπροσθέτως, ὅμως, ἀναρωτιόμαστε, κυρία Ὑπουργέ· Ποιά εἶναι ἡ προοπτική καί ἡ στόχευση τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ τήν προώθηση μιᾶς τέτοιας θεματολογίας; Ποιός εἶναι ὁ σκοπός αὐτῆς τῆς «σαγήνης» τοῦ «ἀλλόκοτου»;

Ἡ Ἐθνική Πινακοθήκη εἶναι ἕνας δημόσιος θεσμός, ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Κράτους, πού θά ἔπρεπε νά ὑπηρετεῖ τήν τέχνη μέ σεβασμό στήν ἐθνική, ἱστορική καί θρησκευτική μας ταυτότητα.

Ἡ Ἑλλάδα δέν εἶναι μία χώρα ἀθέων, οὔτε εἶναι ἀποκομμένη ἀπό τίς ρίζες της. Τό ἀντίθετο·

Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μέ τήν ἱστορία, τήν παιδεία καί τόν πολιτισμό μας.

Ὅταν, λοιπόν, ἕνας κρατικός πολιτιστικός φορέας προβάλλει ἔργα πού περιφρονοῦν καί προσβάλλουν τή θρησκευτική μας παράδοση, ἀναρωτιόμαστε: Αὐτή εἶναι ἡ πολιτιστική πολιτική πού ἐπιθυμεῖ νά στηρίξει τό Ἑλληνικό Κράτος;

Αὐτή εἶναι ἡ εἰκόνα πού θέλουμε νά μεταλαμπαδεύσουμε στίς νέα γενιά;

Εἶναι ὁ Χριστιανισμός, ὁ Ὁποῖος ἀποτελεῖ θεμέλιο τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἕνα στοιχεῖο πού πρέπει νά διαστρεβλωθεῖ καί νά γελοιοποιηθεῖ γιά νά θεωρηθεῖ «σύγχρονη τέχνη»;

Ἡ ἐπίμονη προώθηση τοῦ «ἀλλόκοτου» ὡς νέας ἀξίας, καί μάλιστα μέ τήν ἔμμεση ἤ ἄμεση περιφρόνηση τῆς πίστης μας, δέν εἶναι ἁπλῶς αἰσθητικό ζήτημα.

Εἶναι ἕνα βαθύτατα πνευματικό καί ἠθικό πρόβλημα, πού φανερώνει τήν ἀπομάκρυνση τῆς σύγχρονης κοινωνίας ἀπό τίς ρίζες της.

Ὡς Ἐκκλησία, δέν ἐπιδιώκουμε νά περιορίσουμε τήν τέχνη. Ὅμως, ἀπαιτοῦμε τόν σεβασμό πρός τά ἱερά καί τά ὅσια τοῦ Ἔθνους μας.

Ἐάν ἡ Πολιτεία δέν ἀναγνωρίζει τή σημασία τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης ὡς ἀναπόσπαστου στοιχείου τοῦ πολιτισμοῦ μας, τότε κινδυνεύουμε νά διολισθήσουμε στό σφάλμα τῆς δημιουργίας μίας κοινωνίας ἀποκομμένης ἀπό τίς ρίζες της, ἕρμαιο ἑνός παγκοσμιοποιημένου καί ἀποϊεροποιημένου πολιτισμοῦ, πού προωθεῖ τήν παραμόρφωση τοῦ ἱεροῦ καί τήν ἀποδόμηση κάθε παραδοσιακῆς ἀξίας.

Γι’ αὐτό, κυρία Ὑπουργέ, σᾶς καλοῦμε νά ἐξετάσετε μέ προσοχή τίς ἐπιλογές πού προωθοῦνται μέσῳ τῶν κρατικῶν πολιτιστικῶν θεσμῶν.

Ἡ Πολιτεία ἔχει τήν εὐθύνη νά προάγει ἕναν πολιτισμό πού δέν παραμορφώνει τόν ἄνθρωπο, ἀλλά τόν ἐξυψώνει.

Ἡ Ἐθνική Πινακοθήκη εἶναι ἕνας χῶρος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει σέ ὅλους τούς Ἕλληνες.

Δέν εἶναι ἕνας ἰδιωτικός ἐκθεσιακός χῶρος, ὅπου ἐνδεχομένως μπορεῖ νά προβάλλεται κάθε εἴδους αἰσθητική πρόταση, χωρίς καμία εὐθύνη ἀπέναντι στήν κοινωνία.

Ἡ τέχνη πού στηρίζεται σέ δημόσιες δαπάνες πρέπει νά ὑπηρετεῖ τήν ἀλήθεια, τήν ἁρμονία καί τόν σεβασμό πρός τήν πολιτιστική καί θρησκευτική κληρονομιά τοῦ λαοῦ μας.

Ἐάν σήμερα ἐπιτρέπεται καί προβάλλεται τό «ἀλλόκοτο» καί τό «παραμορφωμένο» ὡς ἰδεῶδες, ποιό θά εἶναι τό ἑπόμενο βῆμα; Ποιά θά εἶναι ἡ ἑπόμενη αἰσθητική καί ἠθική διολίσθηση;

Ὁ Ντοστογιέφσκι ἔγραψε ὅτι «ἡ ὀμορφιά θά σώσει τόν κόσμο». Ποιά ὀμορφιά, ὅμως;

Ὄχι ἡ ἐπιφανειακή, οὔτε ἡ τεχνητή, ἀλλά ἡ ἀληθινή ὀμορφιά, πού ἀντανακλᾶ τήν ἀλήθεια καί τό βαθύτερο νόημα τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης.

Ἀξιότιμη κ. Ὑπουργέ,

Σᾶς καλοῦμε νά ἀναλογιστεῖτε τόν ρόλο πού διαδραματίζει τό Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ στήν κατεύθυνση πού παίρνει ἡ τέχνη στή Χώρα μας.

Εἶναι ἀπαραίτητο νά ἐπανεξεταστοῦν τά κριτήρια, μέ τά ὁποῖα ἐπιλέγονται οἱ θεματικές τῶν μεγάλων πολιτιστικῶν ἐκδηλώσεων πού ὑποστηρίζονται ἀπό τό Κράτος.

Σᾶς ζητοῦμε νά λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας τή δικαιολογημένη ἀγανάκτηση πολλῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καί νά ἐπανεξετάσετε ἐάν τέτοιες ἐκθέσεις ἔχουν θέση σέ κρατικούς πολιτιστικούς φορεῖς.

Δέν εἶναι λογοκρισία οὔτε ἐπιβολή αἰσθητικῶν κανόνων νά ἀπαιτοῦμε τόν σεβασμό. Εἶναι ζήτημα εὐθύνης ἀπέναντι στή θρησκεία, στήν ἱστορία καί στήν ψυχή τοῦ λαοῦ μας.

Μέ ἐκτίμηση καί προσευχητική ἀγωνία

Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας Ἱερώνυμος

Η ποινή που του επιβλήθηκε, σύμφωνα την τροποποίηση και αυστηροποίηση που έχει γίνει του ΚτΒ για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά βουλευτή, είναι η περικοπή κατά το ήμισυ 1/2 της βουλευτικής του αποζημίωσης για ένα μήνα.

Ο κ. Κακλαμάνης, ανακοίνωσε ότι ανάλογη άσκηση μομφής θα είχε επιβληθεί και στον Ανεξάρτητο πλέον βουλευτή Δημήτρη Κυριαζίδη, εάν δεν είχε ζητήσει συγνώμη στην Ολομέλεια για τα όσα είπε στην πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου.

«Φιλοξενείται μια βέβηλη έκθεση που καταπροσβάλει το πρόσωπο της Παναγίας του Αγίου Γεωργίου, των αγγέλων, των αρχαγγέλων. Έρχονται σχολεία που έρχονται να δουν την εικόνα της Παναγίας και του Χριστού σαν βαμπίρ αιμοβόρα. Ξεκρέμασα 4 βέβηλες εικόνες και δύο απ΄ αυτές μου ξέφυγαν και έσπασε το τζαμάκι τους τίποτα άλλο», δήλωσε ο ίδιος.

Μιλώντας στην εκπομπή Buongiorno ο πρόεδρος της Νίκης, Δημήτρης Νατσιός αναφέρθηκε στον βανδαλισμό του βουλευτή, τονίζοντας πως τα συγκεκριμένα έργα διδάσκουν στα παιδιά την ασέβεια.

«Αυτό που θέλω να καταδικάσω εν πρώτοις είναι την καλλιτεχνική επιτροπή της Εθνικής Πινακοθήκης, γιατί είναι Εθνική Πινακοθήκη και όχι γκαλερί, που για 9 μήνες επέτρεψε να αναρτηθούν αυτά τα βλάσφημα έργα κι άφηνε να περνούν παιδιά – γιατί ο βουλευτής μας είδε 15 σχολικά έξω – και να βλέπουν ζωγραφιές, όπως αυτή που είναι προκλητικότατη με την Παναγία».

Από την άλλη ο Γιάννης Κολοκοτρώνης, καθηγητής Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης, είπε πως «οι εικόνες βρίσκονται στην εκκλησία, είναι μυθοπλασία, γιατί κανείς δεν είδε πως είναι ο Χριστός και η Παναγία. Είναι δημιούργημα της φαντασίας των ζωγράφων μέσα στους αιώνες που η θρησκεία υιοθέτησε για διάφορους λόγους».

Ο Δημήτρης Νατσιός ανέφερε πως «ο βανδαλισμός γινόταν στο πρόσωπο της Παναγίας» και ότι «ο βουλευτής της Νίκης έδρασε στιγμιαίως και αποκαθήλωσε τις εικόνες».

«Κατανοούμε την πράξη, δεν παροτρύνουμε κανένα πολίτη σε τέτοια πράξη. Δεν είναι τέχνη, είναι βλασφημία», συμπλήρωσε ο πρόεδρος της Νίκης.