Αν οι παίκτες του Θοδωρή Βλάχου χρειάζονται ένα έξτρα κίνητρο για τον  (24/7, 12:35) «μικρό» τελικό, το όνομα του αντιπάλου αρκεί. Λίγες ημέρες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την τραυματική ήττα στον προημιτελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έχει την ευκαιρία να πάρει μία μικρή ρεβάνς από τη Σερβία και να εξασφαλίσει το πέμπτο μετάλλιο της χώρας μας στην ιστορία της διοργάνωσης. Κι έπειτα, όσο κι αν άπαντες στην ελληνική ομάδα έχουν θέσει ως στόχο την κορυφή, η κατάκτηση ενός μεταλλίου, για τρίτη φορά στα τελευταία τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, δεν είναι μικρή υπόθεση.

Κίνητρο λοιπόν υπάρχει και μάλιστα ισχυρό. Το αν θα αποδειχθεί αρκετό για να ξεπεράσουν οι διεθνείς το σοκ της Τρίτης (22/7), μένει να φανεί μέσα στο νερό. Ο τρόπος που ήρθε η ήττα από την Ισπανία, με την επική ανατροπή της εθνικής να «σβήνεται» από το γκολ του Μουναρίθ στο τελευταίο δευτερόλεπτο και τη διαδικασία των πέναλτι να αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά καταδικαστική, είναι τέτοιος που δύσκολα ξεπερνιέται, πολύ περισσότερο όταν έχουν μεσολαβήσει μόλις 48 ώρες. Επιπρόσθετα, ο Θοδωρής Βλάχος θα έχει και μία σημαντική απώλεια, καθώς δεν μπορεί να υπολογίζει στον Αριστείδη Χαλυβόπουλο, που αποβλήθηκε για βιαιοπραγία απέναντι στους Ίβηρες.

Ήταν 7 Αυγούστου πέρυσι, όταν Ελλάδα και Σερβία αναμετρήθηκαν στον προημιτελικό των Ολυμπιακών Αγώνων, στο Παρίσι. Η εθνική ήταν το θεωρητικό φαβορί, αλλά δεν κατάφερε να επιβάλλει το παιχνίδι σε κανένα σημείο του αγώνα. Το γκολ του Άγγελου Βλαχόπουλου, έξι δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, φαινόταν ότι θα έδινε στη «γαλανόλευκη» μία ευκαιρία να διεκδικήσει την πρόκριση στα πέναλτι, όμως το απίθανο σουτ του Νίκολα Γιάκσιτς από τα 10μ. διαμόρφωσε το τελικό 12-11 και έστειλε τους «πλάβι» στα ημιτελικά. Βλέποντας κανείς την άνεση με την οποία νίκησαν στη συνέχεια ΗΠΑ και Κροατία, για να φτάσουν στο τρίτο διαδοχικό χρυσό μετάλλιό τους, αντιλαμβάνεται το πόσο μεγάλη ευκαιρία έχασε η ελληνική ομάδα, σαφώς μεγαλύτερη από τον τελικό του Τόκιο, όπου ηττήθηκε πάλι από τη Σερβία, η οποία όμως είχε στη σύνθεσή της τεράστιους σταρ του παγκόσμιου πόλο.

Το συγκρότημα του Ούρος Στεφάνοβιτς επιστρέφει με λιγοστές αλλαγές σε σχέση με την περσινή ομάδα, με ηγέτη τον «εκτελεστή» της εθνικής Ντούσαν Μάντιτς και δίπλα του έμπειρους παίκτες όπως ο Νίκολα Γιάκσιτς, ο Στραχίνια και ο Βίκτορ Ράσοβιτς, ο Μίλος Τσουκ, ο Σάβα Ραντζέλοβιτς και ο Μπόρις Βαπένσκι, που επανήλθε στη… μαμά-πατρίδα, μετά από κάποια χρόνια που αγωνίστηκε στην εθνική Γεωργίας. Από τη νεότερη γενιά που πλαισιώνει σταδιακά τους «πλάβι», ξεχωρίζει ο 22χρονος Βασίλιε Μαρτίνοβιτς.

Στη Σιγκαπούρη, η Σερβία νίκησε άνετα τη Ρουμανία (19-9) και τη Νότια Αφρική (28-4), αλλά έχασε από την Ιταλία 17-16 στα πέναλτι και έμεινε δεύτερη στον Α΄ όμιλο. Στα νοκ-άουτ παιχνίδια, ξεπέρασε εύκολα τα εμπόδια της Ιαπωνίας (21-14) και των ΗΠΑ (14-9), αλλά στον ημιτελικό έχασε 19-18 από την Ουγγαρία, σε ένα ματς όπου βρέθηκε στο -5 στις αρχές της τελευταίας περιόδου και λίγο έλειψε να το «γυρίσει». Κάτι ανάλογο είχε γίνει και στο ντέρμπι της Α΄ φάσης με την Ιταλία, όπου οι «χρυσοί» Ολυμπιονίκες επέστρεψαν από το -3 στα τελευταία δυόμισι λεπτά και έστειλαν το ματς στα πέναλτι, αποδεικνύοντας ότι οι παίκτες του Στεφάνοβιτς δεν παρατάνε ποτέ το παιχνίδι.

Από το 2007 (μετά την απόσχιση δηλαδή του Μαυροβουνίου), η Σερβία έχει κατακτήσει δύο χρυσά, ένα ασημένιο και ένα χάλκινο μετάλλιο σε δέκα Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Με την εθνική μετρούσε τέσσερις νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις μέχρι το 2023, όταν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πήρε επιβλητική νίκη με 13-7 στον ημιτελικό της Φουκουόκα, για να ακολουθήσει ακόμη μία ελληνική νίκη -σε αγώνα κατάταξης- πέρυσι στην Ντόχα με 15-11. Η τελευταία συνάντηση των δύο ομάδων ήταν τον περασμένο Ιανουάριο στη Ρουμανία, στο πλαίσιο των προκριματικών του World Cup, με την εθνική να επικρατεί 17-13, αλλά τους «πλάβι» να αγωνίζονται με… πειραματική σύνθεση.

Τον τίτλο της πρωταθλήτριας κόσμου θα διεκδικήσουν στις 16:35 η Ισπανία και η Ουγγαρία, που αναμετρώνται για δεύτερη φορά σε τελικό, 27 χρόνια μετά το Περθ, όπου η «ρόχα» είχε νικήσει με 6-4. Οι δύο φιναλίστ κέρδισαν τα δύο από τα τελευταία τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα, με τους Ίβηρες το 2022 να πανηγυρίζουν το τρίτο χρυσό μετάλλιό τους και τους Μαγυάρους το 2023 να φτάνουν τα τέσσερα και να είναι οι πολυνίκες του θεσμού (μαζί με την Ιταλία). Συνολικά, η Ουγγαρία έχει ανέβει στο βάθρο περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη ομάδα (12), αλλά η Ισπανία έχει «χτίσει» ένα εντυπωσιακό σερί, εξασφαλίζοντας στη Σιγκαπούρη μετάλλιο για πέμπτη διαδοχική διοργάνωση. Σημειωτέον ότι και οι δύο ομάδες προέρχονται από -σχετική- αποτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες (τέταρτη η Ουγγαρία, έκτη η Ισπανία), καθώς επίσης και ότι ο τελικός θα είναι το αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του θρυλικού Φελίπε Περόνε, που αποχωρεί από την ενεργό δράση.

Το πρόγραμμα της (24/7) τελευταίας ημέρας:

11:00 Ιταλία-ΗΠΑ (Θέσεις 7-8)

12:35 ΕΛΛΑΔΑ-Σερβία («Μικρός» τελικός)

15:00 Μαυροβούνιο-Κροατία (Θέσεις 5-6)

16:35 Ισπανία-Ουγγαρία (ΤΕΛΙΚΟΣ)

Η καλή αμυντική προσπάθεια έφτανε και περίσσευε για την εθνική υδατοσφαίρισης των ανδρών, προκειμένου να «σφραγίσει» την πρόκριση για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Σιγκαπούρης. Το συγκρότημα του Θοδωρή Βλάχου επικράτησε άνετα της Βραζιλίας με 17-5, στον νοκ-άουτ αγώνα για πρόκριση στην οκτάδα, αλλά θα χρειαστεί βελτιωμένη εικόνα στην επίθεση, αν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις το εισιτήριο για τους «4», στον κρίσιμο προημιτελικό της Κυριακής (20/7, 11:00) με την Ιταλία.

Η ελληνική ομάδα δεν είχε για άλλη μία φορά ρυθμό στην επίθεση, αλλά η άμυνά της ήταν υποδειγματική και, με γκολ των Γκιουβέτση και Καλογερόπουλου στον παίκτη παραπάνω, προηγήθηκε 2-0 στο πρώτο οκτάλεπτο. Χωρίς να βελτιώσει ιδιαίτερα την απόδοσή της (σε σημείο που ο Θοδωρής Βλάχος πήρε τάιμ-άουτ για να κάνει δριμείες παρατηρήσεις στους παίκτες του για την έλλειψη κίνησης στην επίθεση), η εθνική κατάφερε να ξεφύγει 7-0 στο ημίχρονο και να «καθαρίσει» εύκολα το ματς. Είναι χαρακτηριστικό ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κράτησε αλώβητη την εστία του, με τον τερματοφύλακα Μάνο Ανδρεάδη να έχει μόλις μία απόκρουση και τους Βραζιλιάνους να έχουν επιχειρήσει όλα κι όλα οκτώ σουτ.

Η «σελεσάο» κατόρθωσε να σημειώσει δύο συνεχόμενα γκολ στην τρίτη περίοδο, μειώνοντας σε 7-2. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν απειλήθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι, παρά τα αρκετά κλεψίματα στην περιφέρεια, δεν μπόρεσε να σκοράρει ούτε μία φορά στην κόντρα (μόνο προς το τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει δύο πέναλτι).

Τα οκτάλεπτα (με πρώτη την τυπικά γηπεδούχο Βραζιλία): 0-2, 0-5, 4-5, 1-5

Η εξέλιξη του σκορ: 0-1 Γκιουβέτσης (π.π.), 0-2 Καλογερόπουλος (π.π.), 0-3 Καλογερόπουλος (πέναλτι), 0-4 Αργυρόπουλος (π.π.), 0-5 Κάκαρης (φουνταριστός), 0-6 Γενηδουνιάς (περιφέρεια), 0-7 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια), 1-7 Σίλβα (π.π.), 2-7 Φαρίας (περιφέρεια), 2-8 Γενηδουνιάς (πέναλτι), 2-9 Αργυρόπουλος (περιφέρεια), 3-9 Ρεάλ (περιφέρεια), 3-10 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια), 3-11 Γκίλλας (περιφέρεια), 4-11 Αντράντε (πέναλτι), 4-12 Πούρος (περιφέρεια), 4-13 Κάκαρης (π.π.), 5-13 Ρεάλ (π.π.), 5-14 Γενηδουνιάς (π.π.), 5-15 Γκιουβέτσης (περιφέρεια), 5-16 Γκίλλας (πέναλτι), 5-17 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια).

Η εθνική είχε 5/6 με παίκτη παραπάνω, 3/4 πέναλτι, 8 γκολ από την περιφέρεια και 1 από θέση φουνταριστού.
Η Βραζιλία είχε 2/11 με παίκτη παραπάνω, 1/1 πέναλτι και 2 γκολ από την περιφέρεια.

Με τρεις ποινές αποβλήθηκε ο Καμπράλ (5΄36΄΄ πριν τη λήξη του αγώνα).

Διαιτητές: Μαργκέτα (Σλοβενία), Μπάρμπερ (Νότια Αφρική)

Οι συνθέσεις:
ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Τιάγκο Νασιμέντο): Σιλβέιρα, Καμπράλ, Ντα Σίλβα, Κουτίνιο, Φρέιτας, Πεντρόσο, Φαρίας 1, Ρεάλ 2, Ολιβέιρα, Αντράντε 1, Γκιμαράες, Σίλβα 1, Φερνάντες, Λέμε
ΕΛΛΑΔΑ (Θοδωρής Βλάχος): Τζωρτζάτος, Γενηδουνιάς 3, Σκουμπάκης, Γκιουβέτσης 2, Αργυρόπουλος 2, Χαλυβόπουλος 3, Γκίλλας 2, Καλογερόπουλος 2, Αλαφραγκής, Κάκαρης 2, Νικολαΐδης, Ανδρεάδης, Πούρος 1, Γαρδίκας

* Εκτός ελληνικής 14άδας έμεινε αυτή τη φορά ο Νίκος Παπανικολάου.