Νίκος Γιαννόπουλος

Ας δούμε ποια είναι τα επτά βασικά συμπεράσματα της έρευνας όπως τα παρουσίασε στις 8 Δεκεμβρίου το Ινστιτούτο.

• Η δημόσια δαπάνη υγείας μειώθηκε κατά 43,3% την περίοδο 2009 – 2019.
• Το ΕΣΥ την ίδια περίοδο έχασε το 13,6% των νοσοκομείων του και το 23,5% των νοσοκομειακών κλινών.
• Οι ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες του πληθυσμού αυξήθηκαν κατά 28,2%.
• Η αύξηση των δημόσιων δαπανών υγείας κατά 9,7% συνοδεύτηκε από μείωση της χρηματοδότησης των νοσοκομείων του ΕΣΥ κατά 2,6% κατά την πανδημική περίοδο (2020–24).
• Την ίδια περίοδο πραγματοποιήθηκαν 350.000 λιγότερες χειρουργικές επεμβάσεις.
• Στα νοσοκομεία του ΕΣΥ η χρηματοδότηση παραμένει κατά 38% μικρότερη σε σχέση με τα προ κρίσεων επίπεδα του 2009 κατά τη μετα-πανδημική περίοδο (2024).
• Το υγειονομικό προσωπικό στα νοσοκομεία του ΕΣΥ το 2024 παρέμενε κατά 9,6% λιγότερο σε σχέση με το 2009.

Τα συμπεράσματα από μόνα τους οδηγούν σε πολύ βασικές σκέψεις. Πρώτα απ’ όλα όσοι ισχυρίζονταν ότι τα μνημόνια θα είχαν οδυνηρές συνέπειες στον τομέα της υγείας, δυστυχώς δικαιώθηκαν.

• Μέσα στη δεκαετία 2009-2019, λόγω της κατάρρευσης της χρηματοδότησης το ΕΣΥ έχασε το 1/4 σχεδόν των κλινών που διέθετε προ κρίσης.

Ακόμα και στη συνέχεια όμως, όταν οι μνημονιακοί καταναγκασμοί τελείωσαν, η κατάσταση δεν βελτιώθηκε θεαματικά. Η πανδημία του κορονοϊου βρήκε το ΕΣΥ σε δύσκολη θέση και κατάφερε επιπλέον χτυπήματα στο έτσι και αλλιώς ταλαιπωρημένο κορμί του. Ακόμα και μέσα στην πανδημία η χρηματοδότηση μειώθηκε κατά 2,6% από το 2020 μέχρι και το 2024. Και παραμένει αισθητά μειωμένη σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο.

Επιπλέον, όπως τονίζουν οι συντάκτες της έρευνας, η μετατροπή του ΕΣΥ κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε «σύστημα υγείας μίας νόσου» προκάλεσε τεράστιες απώλειες στη νοσηλευτική του κίνηση (απώλεια >350.000 χειρουργικών επεμβάσεων στα νοσοκομεία και απώλεια >9,5 εκατ. επισκέψεων στα Κέντρα Υγείας), με εμφανείς επιπτώσεις στην οικονομική προστασία και πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας του πληθυσμού, του οποίου οι ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες αυξήθηκαν κατά 48,4% και οι  δαπάνες υγείας κατά 20%.

Η αθροιστική απώλεια δημόσιας χρηματοδότησης στα νοσοκομεία του ΕΣΥ κατά τη χρονική περίοδο 2009-23 αγγίζει το αστρονομικό ποσό των €37δις. Είναι ένα αρκετά υπολογίσιμο μέρος του ΑΕΠ της χώρας, δηλαδή ένα τεράστιο νούμερο.

Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι η συντριπτική συρρίκνωση του ΕΣΥ συνέβη κατά την πρώτη φάση της οικονομικής κρίσης (2009-15), ενώ κατά την δεύτερη φάση της οικονομικής κρίσης (2015-19) παρατηρήθηκε σε όλους τους υπό εξέταση δείκτες σχετική βελτίωση της απόδοσης του χωρίς όμως αυτό φυσικά να επανέρχεται στα προ-κρίσης επίπεδα. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το υγειονομικό προσωπικό των νοσοκομείων του ΕΣΥ ελαττώθηκε κατά 20,1% μεταξύ 2009-15, αυξήθηκε κατά 9,1% μεταξύ 2015-19, παρουσιάζοντας τελικά μια αθροιστική μείωση 12,9%

Τι χρειάζεται όμως, ως προς τους πόρους, το ΕΣΥ για να ανακάμψει πραγματικά;

• Η έρευνα έδειξε ότι η ανάκαμψη των νοσοκομείων του ΕΣΥ ακόμη και στα πλημμελή προ-2009 επίπεδα, θα σήμαινε αύξηση κατά €2δισ. της ετήσιας δημόσιας χρηματοδότησης τους, πρόσληψη 11000 νέων μόνιμων υγειονομικών και την μονιμοποίηση των 9884 επικουρικών υπαλλήλων που εργάζονται σήμερα στα νοσοκομεία. Ο εφετινός προϋπολογισμός όμως δεν περιλαμβάνει τέτοια νούμερα.

Τελικό συμπέρασμα; Κατά την μετά-πανδημική περίοδο η παρατηρούμενη «φυγή» ιατρικού προσωπικού από τις δομές ΠΦΥ του ΕΣΥ, η συνεχιζόμενη μείωση του μόνιμου προσωπικού στα νοσοκομεία του ΕΣΥ αλλά και η αδυναμία συνολικά του ΕΣΥ (νοσοκομεία και πρωτοβάθμιες δομές) να ανακάμψει ακόμη και στα προ-πανδημίας επίπεδα νοσηλευτικής του κίνησης (χειρουργεία, επισκέψεις) αποτελούν ισχυρές ενδείξεις ότι το ΕΣΥ έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής του (breaking point), παρουσιάζοντας συμπτώματα ρηγμάτωσης ανάλογα με αυτά τα οποία αναφέρονται σε άλλα συστήματα υγείας διεθνώς, τα οποία έχουν υποστεί και αυτά με τη σειρά τους το βάρος των διαδοχικών κρίσεων και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Κοντολογίς, χρειάζονται, πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας εντελώς διαφορετικές πολιτικές.

Μία από αυτές: η αναδιάρθρωση – ενδυνάμωση των υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΕΣΥ. Ο υπάρχων οργανωτικός κατακερματισμός των δομών ΠΦΥ του ΕΣΥ, οι πολλαπλές ταχύτητες λειτουργίας και στελέχωσης τους, η εγκατάλειψη του διεπιστημονικού τους χαρακτήρα και της πληθυσμιακής τους αναφοράς μέσω της υλοποίησης της μεταρρύθμισης του «προσωπικού, με λίστα εγγεγραμμένων ασθενών, ιατρού», επιβάλουν τη ριζική αλλαγή πλεύσης και δυστυχώς την εκ νέου και για πολλοστή φορά οργανωτική αναδιάρθρωση της ΠΦΥ.

Βασικοί άξονες αυτής της αναδιάρθρωσης οφείλουν να είναι η ενιαιοποίηση των υπαρχόντων δομών ΠΦΥ του ΕΣΥ, με Κέντρα Υγείας και δορυφορικές μονάδες (ιατρεία γειτονιάς στις αστικές περιοχές και περιφερειακά ιατρεία στις ημιαστικές ή αγροτικές),με σαφώς γεωγραφικά οριζόμενους πληθυσμούς ευθύνης (catch-ment areas), με ενιαίο εύρος παρεχόμενων υπηρεσιών, ενιαίο ωράριο λειτουργίας, ενιαίες κτιριακές προδιαγραφές, ενιαία οργανογράμματα με έμφαση στη διεπιστημονική στελέχωση τους και τη συγκρότηση διεπιστημονικών ομάδων υγείας σε κάθε Κέντρο Υγείας και τέλος με κεντρικά σχεδιασμένη χωροταξική κατανομή τους με πληθυσμιακά και επιδημιολογικά κριτήρια.

Οπως όμως έχουμε γράψει δεκάδες φορές, για όλα τα παραπάνω απαιτείται πολιτική βούληση και στρατηγική τελείως διαφορετικής κατεύθυνσης από αυτή που εφαρμόζεται τώρα.

Δείτε όλη την έρευνα εδώ: https://eteron.org/research/to-e-s-y-se-oriako-simeio-antochis/

Εάν μελετήσει κανείς τα στοιχεία της έρευνας (aboutpeople) που διεξήχθη για το Eteron θα αντιληφθεί αρκετά απ΄ όσα κρύβονται πίσω από τη δημοσκοπική (και εν τέλει) εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων, όσα, δηλαδή, τους υποκινούν και όσα αλλάζουν το προφίλ τους ανάλογα με τη συγκυρία.

Βασική επισήμανση είναι ότι ζούμε σε μία δημοκρατία την οποία ούτε πιστεύουμε, ούτε, κυρίως, εμπιστευόμαστε.

Το 74,3% δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τον τρόπο που λειτουργεί το πολίτευμά μας. Η Δικαιοσύνη και το Κοινοβούλιο εμπνέουν εμπιστοσύνη σε λιγότερους από 30%, μόνο 13,6% εμπιστεύονται τα πολιτικά κόμματα και μόλις 6,2% στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Το 15% των συμπολιτών μας θεωρούν πως η δικτατορία θα ήταν ίσως προτιμότερη, κι αν δει κανείς τα επί μέρους στοιχεία ανάλογα με το τι ψηφίζουν όσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο βγάζει χρήσιμα συμπεράσματα.

Δικτατορία ή πανίσχυρος πρωθυπουργός υπεράνω Βουλής και εκλογών

Μεταξύ των γαλάζιων ψηφοφόρων είναι το 12,3%, σε αυτούς της Ελληνικής Λύσης γίνεται 48%, της Νίκης 25,3%, της Πλεύσης Ελευθερίας 11,7% και της Φωνής Λογικής 45,6%! Στα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ, κυριαρχεί, μάλιστα, η άποψη πως η χώρα χρειάζεται έναν ισχυρό πρωθυπουργό που θα έπαιρνε αποφάσεις μόνος του χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τη Βουλή και τις εκλογές (πόσο μοιάζουν τα δύο παραπάνω ευρήματα…). Στο ακροατήριο της Ελληνικής Λύσης αυτό το ποσοστό είναι 60,8%, στης Νίκης 40,7%, και στης Φωνής Λογικής 80,5%!

Έξι στους δέκα θεωρούν πως δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη πραγματικότητα η διάκριση ανάμεσα σε δεξιά και αριστερά. Στους υπόλοιπους που θεωρούν πως η διαχωριστική γραμμή εξακολουθεί να έχει αντιστοίχηση στο εκλογικό σώμα και την κοινωνία, τα ποσοστά κυμαίνονται από 31% στη Ν.Δ, 70% στον ΣΥΡΙΖΑ, 38% στο ΠΑΣΟΚ, 62% στο ΚΚΕ, μόνο 15,4% στην Ελληνική Λϋση, 18,7% στη Νίκη, 24% στην Πλεύση, 60% στη Μερα25, 81,4% στη Νέα Αριστερά, 40,5% στη Φωνή Λογικής, και 45% στο Κίνημα Δημοκρατίας.

Και για να γίνει ακόμα πιό κατανοητή η ρευστότητα: το 28,5% θεωρεί πως θα εξασφαλιστεί καλύτερο μέλλον για τη χώρα με κεντροδεξιές λύσεις, και το 32,1% με κεντροαριστερές (καμία από τις δύο απαντά το 34%).

Νάτοι οι “δραχμιστές”

Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015, και έξι χρόνια μετά την έξοδο από τα μνημόνια, θα ανέμενε κανείς ότι τα περί επιστροφής στη δραχμή ανήκουν στη σφαίρα των θεωριών συνωμοσίας, ή σε ένα περιορισμένο σκληρά αντιευρωπαϊκό ακροατήριο. Λάθος. Ένας στους πέντε (20,1%) προτιμούν ένα εθνικό νόμισμα, και δείτε τώρα πως κατανέμεται το ποσοστό αυτό στους ψηφοφόρους των κομμάτων: Στα μεν τρία κόμματα που κυβέρνησαν, το ποσοστό είναι μικρό. 4,1% στη Ν.Δ, 6% στον ΣΥΡΙΖΑ, 7,6% στο ΠΑΣΟΚ. Μετά, η εικόνα αλλάζει: 28,3% στο ΚΚΕ (λογικό), 48,7% στην Ελληνική Λύση, 27,1% στην Πλεύση Ελευθερίας, 41,6% στη Νίκη, 43,2% στο Μερα 25, 5,3% στη Νέα Αριστερά, 30,3% στη Φωνή Λογικής.

Παρότι σχετικά λίγοι σε απόλυτους αριθμούς -δεδομένου ότι κυριαρχούν στα μικρότερα κόμματα- οι “δραχμιστές” επηρεάζουν τελικά το όποιο πολιτικό-ιδεολογικό πρόσημο αυτών των κομμάτων. Διόλου παράλογο, για παράδειγμα, να λέει η Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι το “νόμισμα δεν είναι φετίχ” (άποψη που αντλείται και από τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ που αποχώρησαν το 2015 μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από την κυβέρνηση Τσίπρα), όταν περίπου τρεις στους δέκα ψηφοφόρους της προτιμούν την επιστροφή στη δραχμή.

Λιγότερες Belhara αλλά και “σκληροί” με την Τουρκία

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και τα στοιχεία περί τις αμυντικές δαπάνες και τα ελληνοτουρκικά.

Σε μία περίοδο που τείνει να γίνει κεντρικό -και οπωσδήποτε, κυβερνητικό- αφήγημα το πόσες περισσότερες Belhara ή πόσα περισσότερα Rafale θα αγοράσουμε, το 63,5% των ψηφοφόρων τάσσονται υπέρ της μείωσης των αμυντικών δαπανών και της ενίσχυσης με πόρους της Υγείας, της Παιδείας και γενικότερα υπέρ κοινωνικών πολιτικών. Αντιστοίχως, το 27,7% δηλώνει υπέρ της αύξησής τους, ποσοστό μάλλον μικρό συγκριτικά με το εύρος της απήχησης της Ν.Δ, αλλά και άλλων κομμάτων που μιλούν εμφατικά για “πατριωτισμό”.

Το ποσοστό υπέρ της αύξησης των αμυντικών δαπανών είναι στη Ν.Δ 61,1%, στο ΠΑΣΟΚ 26,8%, στην Ελληνική Λύση 33,2%, στη Νίκη 29,1% και στη Φωνή Λογικής 61,2%- στα άλλα κόμματα είναι πολύ μικρότερο.

Στο σχεδόν αρχέγονο εθνικό μας ερώτημα σχετικά με την Τουρκία καταγράφεται κάτι επίσης ενδιαφέρον. Στο ερώτημα “διάλογος με την Τουρκία και ακόμα και αμοιβαίοι συμβιβασμοί”, ή “να είμαστε σκληροί, ακόμα κι αν υπάρχει το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής σύρραξης”, το 51,6% τάσσονται υπέρ της πρώτης εκδοχής, και το 39,5% υπέρ της δεύτερης. Μία κοινωνία ανάμεσα στον συμβιβασμό (πιθανώς και την υποχώρηση), και το ρίσκο ενός μελλοντικού πολέμου.

Στο ντοκιμαντέρ διάρκειας 30 λεπτών, μιλούν η μητέρα του Παύλου, Μάγδα Φύσσα, ο φίλος του, Θανάσης – Tiny Jackal, ο Διευθυντής του “Σημείο για την αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς”, Κωστής Παπαϊωάννου και ο Δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής των Αιγύπτιων αλιεργατών, Θανάσης Καμπαγιάννης.

• Παραγωγή: Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή
• Σκηνοθετική Επιμέλεια: Βασίλης Πανάγου
• Καλλιτεχνική Επιμέλεια & Διεύθυνση Παραγωγής: Ελένη Κατωμερή
• Βοηθός Παραγωγής: Σωτήρης Τσίτος

Τι ήταν εκείνο που θεωρούν πως τελικά δεν λειτούργησε το μοιραίο βράδυ; Υπήρχε τρόπος να αποφευχθεί η σύγκρουση της επιβατικής αμαξοστοιχίας με την εμπορική ή – έστω – κάποια «δικλίδα» ασφαλείας προκειμένου να αποτραπεί η απώλεια τόσων ζωών στην περίπτωση ενός ανθρώπινου λάθους;

Πώς έχει λειτουργήσει η συμμετοχή του κόσμου στις προσπάθειες για την απόδοση δικαιοσύνης; Πώς αισθάνονται σε σχέση με τους χειρισμούς της υπόθεσης από την εκτελεστική εξουσία; Τι αναμένουν σε δικαστικό επίπεδο και τι θα τους έκανε να νιώσουν δικαίωση έναν χρόνο μετά την τραγωδία;

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα, για τα οποία συζητήσαμε με την Άννα Καρατζόγλου, μητέρα της Κέλλυς Πορφυρίδου, τον Βαγγέλη Βλάχο, αδερφό του Βάιου Βλάχου, και την Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της Μάρθης Ψαροπούλου.

Το ντοκιμαντέρ του Eteron, «Δικαίωση εν αναμονή», είναι διαθέσιμο στο κανάλι του Ινστιτούτου στο YouTube.

Στην συνέχεια, στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, την επομένη δηλαδή του πρώτου γύρου των εσωκομματικών εκλογών, όπου ο Στέφανος Κασσελάκης είχε διαμορφώσει σαφές προβάδισμα έναντι της Έφης Αχτσιόγλου, η σύμβαση καταγγέλθηκε, με αποτέλεσμα η εφημερίδα «Αυγή» να εισπράξει τελικά κάποιες από τις προβλεπόμενες δόσεις των χρημάτων.

Αναλυτικά οι ημερομηνίες:

• Στις 29/6/2023 παραιτείται ο Αλέξης Τσίπρας.
• Την ίδια ημέρα η Eteron υπογράφει σύμβαση με την Εφημερίδα «Αυγή».
• Στις 17/9/2023 ο Στέφανος Κασσελάκης κερδίζει τον πρώτο γύρο των εσωτερικών εκλογών απέναντι στην Έφη Αχτσιόγλου.
• Στις 18/9/2023 η Eteron καταγγέλλει τη σύμβαση.

Μέσα από μια συγκριτική καταγραφή των αποτελεσμάτων στη νέα γενιά, όπως προκύπτουν από τα exit polls στις βουλευτικές εκλογές του 2019 και του Μαΐου του 2023, καταγράψαμε τα αποτελέσματα των εκλογικών συνδυασμών: α. στην ηλικιακή ομάδα 17 – 24 ετών (γράφημα 1), β. πιο ειδικά σε όσες και όσους είναι φοιτητές και φοιτήτριες (γράφημα 2) και γ. στην ηλικιακή ομάδα 25 – 34 ετών (γράφημα 3).

Η Νέα Δημοκρατία καταγραφεί πρωτιά συνολικά στη νέα γενιά. Στην ψήφο των νέων 17 – 24 ετών το ποσοστό της βρίσκεται στο 33,1% με άνοδο 3,1% σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2019. Απ’ την άλλη, στην ψήφο των φοιτητών/τριών, η δύναμη της Νέας Δημοκρατίας από το 35% το 2019 πέφτει το Μάιο του 2023 στο 31,1%. Τέλος, στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών καταγράφει ποσοστό 31%, το ίδιο ακριβώς ποσοστό που είχε και το 2019.

Αν και η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στη νέα γενιά σχεδόν 10 μονάδες κάτω σε σχέση με τα συνολικά ποσοστά της, είναι γεγονός ότι – με εξαίρεση την ψήφο των φοιτητών/τριών – δεν υπέστη φθορά και έρχεται μετά από πολλά χρόνια πρώτη σε βουλευτικές εκλογές στις νεότερες ηλικίες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι μακράν ο μεγάλος ηττημένος και στη νέα γενιά. Σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2019, καταγράφει πτώση 13,9% στην ηλικιακή κατηγορία 17 – 24 ετών, πτώση 12,1% στην ψήφο των φοιτητών/τριών και πτώση 13,1% στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών. Έρχεται, επομένως, στη δεύτερη θέση με 24,1% (17 – 24 ετών), 26,9% (φοιτητές/ριες) και 22,9% (25 – 34 ετών). Να σημειωθεί ότι σε όλες τις βουλευτικές εκλογές από το 2012 και μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν άνετα και με διαφορά στην πρώτη θέση στη νέα γενιά, με εξαίρεση τις Ευρωεκλογές του 2019.

Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής καταγράφει σημαντική άνοδο στην εκλογική του επιρροή στη νέα γενιά. Πιο ειδικά, το αποτέλεσμα του exit poll φέρνει το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ. σε ποσοστά 9,7% στην ηλικιακή κατηγορία 17 – 24 ετών (άνοδος 4,7%), 10,5% στην ψήφο των φοιτητών/ριών (άνοδος 6,5%) και 10,2% σε νέες και νέους 25 – 34 ετών (άνοδος 4,2%).

Σε ανοδική πορεία στη νέα γενιά βρίσκεται και το ΚΚΕ. Στην ηλικιακή κατηγορία 17 – 24 ετών φτάνει στο 7,3% με άνοδο 3,3% σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2019. Αντίστοιχα, στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών καταγράφει ποσοστό 8,1% (άνοδος 2,1%), ενώ στην ψήφο των φοιτητών/ριών το ΚΚΕ καταγράφει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό του με 8,2% (άνοδος 4,2%). Σε σχέση με τη σημαντική άνοδο του ΚΚΕ στη φοιτητική ψήφο, αξίζει να σημειωθεί ότι η Πανσπουδαστική έρχεται τα τελευταία δύο χρόνια στην πρώτη θέση στις φοιτητικές εκλογές.

Η Ελληνική Λύση καταγράφει ποσοστό 4,6% στους 17 – 24. Στην ψήφο των φοιτητών/τριών ανεβαίνει από το 2% στο 4,5% και στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών καταγράφει άνοδο 2,1 μονάδων και ποσοστό 5,1%.

Αν και το ΜΕΡΑ25 – Συμμαχία για τη Ρήξη έμεινε εκτός Βουλής στις εκλογές του Μαϊου, στη νέα γενιά διατηρεί τα αυξημένα ποσοστά που είχε στις βουλευτικές εκλογές του 2019. Πιο ειδικά, καταγράφει ποσοστό 5,1% στην ηλικιακή κατηγορία 17 – 24 ετών, στην ψήφο των φοιτητών/ριών βρίσκεται στο 5,8%, ενώ το ποσοστό του φτάνει στο 6,4% στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών.

Η Πλεύση Ελευθερίας κάνει την έκπληξη στη νέα γενιά με ποσοστά που φτάνουν στο 5,9% στις νέες και τους νέους 17 – 24 ετών, το 4,9% σε φοιτητές/ριες και το 4,5% στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 34 ετών. Αν και η Πλεύση Ελευθερίας είχε κατέβει το 2019, δεν έχουμε διαθέσιμα στοιχεία για τα αποτελέσματά της στη νέα γενιά. Η “ακτινογραφία” των ψηφοφόρων της στις ηλικιακές ομάδες για τις οποίες συζητάμε παραμένει εν πολλοίς ακόμη αχαρτογράφητη.

Τέλος, το ακροδεξιό κόμμα Νίκη κατέβηκε για πρώτη φορά και κινήθηκε στη νέα γενιά κάτω από τα συνολικά του αποτελέσματα, καταγράφοντας 2,3% στην ηλικιακή ομάδα 17 – 24 ετών, 1,8% σε φοιτητές/ριες και 2,2% στους 25 – 34.

Να σημειώσουμε ότι το ποσοστό των νέων που ψήφισαν άλλο κόμμα σε σχέση με όσα έχουμε αναφέρει εδώ, ανέρχεται στο 8% στις ηλικίες 17 – 24 ετών, στο 6,2% στους φοιτητές και τις φοιτήτριες και το 9,5% στις ηλικίες 25 – 34 ετών. Δεν έχουμε όμως στη διάθεσή μας στοιχεία σε σχέση με το πως μοιράζεται η ψήφος των νέων στα υπόλοιπα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα.

Σημειώνεται πως στο Eteron επικεφαλής είναι ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Τσίπρα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Με ανακοίνωση του, πάντως, διαψεύδει πως το προβάδισμα αναφέρεται σε “πρόθεση ψήφου”, όπως κατέγραψαν ορισμένα ΜΜΕ, εξηγώντας πως δεν υπήρχε σχετικό ερώτημα στην έρευνα.

Στο ερώτημα «με ποιο κόμμα αισθάνεστε πιο κοντά» η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 34,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ 22,4, το ΚΙΝΑΛ 16, το ΚΚΕ 7,2, η Ελληνική Λύση 3,5 και το ΜέΡΑ25 4,1.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας η ΝΔ σημειώνει υπεροχή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες με εξαίρεση εκείνη των 17-24, στο σύνολο της επικράτειας και ανεξαρτήτως της οικονομικής κατάστασης.

Χαρακτηριστικό των ευθυνών του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως το 47,7% απορρίπτει την Αριστερά ως κάτι κακό σε ποσοστό 47,7% με το 61,8% να επιλέγει το «Κέντρο». Στο ερώτημα για τη Ριζοσπαστική Αριστερά (που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ) αρνητικά απαντά το 63,9%.

Στα επιμέρους, το 46,7% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι ο «Συνδικαλισμός» είναι κακό, στοιχείο που αποκαλύπτει τις διαχρονικές ευθύνες των εθνοπατέρων.

Ηχηρή διάψευση από τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Το NEWS 24/7 παρουσίασε την έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό του Eteron από την aboutpeople τον Δεκέμβριο του 2021, με τα ευρήματά της να ερμηνεύονται και να παρερμηνεύονται κατά το δοκούν, από συγκεκριμένους “κύκλους”.

Είναι χαρακτηριστικό πως η έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια χαρτογράφησης της ελληνικής κοινωνίας και καλύπτει ένα πολύ ευρύ πεδίο θεματολογίας, από το Κράτος και τους θεσμούς του, μέχρι τη δικαιοσύνη, τον δημόσιο τομέα και την πορεία της οικονομίας, με στόχο να μη γίνει ακόμη μια κλασική δημοσκόπηση αλλά μια σκιαγράφηση με βάθος, για το αποτύπωμα της εποχής στην ελληνική κοινωνία.

Μιλάμε για μια έρευνα με 130 μεταβλητές, ένα ερωτηματολόγιο 1.659 ατόμων ως δείγμα, και τα αποτελέσματα να αποτυπώνονται σε 504 σελίδες. Όλα τα στοιχεία της επεξεργασίας και τα συμπεράσματα όπως τα σχολιάζει ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Γεράσιμος Μοσχονάς, είναι αναρτημένα και στη σελίδα του Eteron για όποιον θέλει να αναζητήσει όλα τα δεδομένα.

Παρόλα αυτά, σε πολλά φιλοκυβερνητικά Media, κυκλοφόρησαν το πρωί της Δευτέρας διάφορες “ερμηνείες” που δείχνουν… προβάδισμα της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ με 12,3% μάλιστα. Η έρευνα όμως δεν περιείχε καμία ερώτηση για πρόθεση ψήφου!

Ο διευθυντής του Eteron Γαβριήλ Σακελλαρίδης, σε ανάρτησή του στο Facebook ανέφερε σχετικά, πως η ερώτηση που υπήρχε ήταν η εξής: “Από τα κόμματα που υπάρχουν σήμερα στη χώρα μας, υπάρχει κάποιο με το οποίο αισθάνεστε ότι βρίσκετε πιο κοντά σε σχέση με τα υπόλοιπα;”.

Από εκεί και πέρα, η όποια “μετάφρασή” της αποτελεί μια εντελώς αφερέγγυα αναγωγή στις τάσεις των ψηφοφόρων.

Όπως σχολίασε σχετικά ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης:
“Είπαμε να γίνει διάλογος για την έρευνα του Eteron, αλλά θα προτιμούσαμε να γίνεται με -όσο το δυνατόν- σοβαρούς όρους.

Στην έρευνα του Eteron (που διεξήχθη τον Δεκέμβριο) δεν υπάρχει ερώτηση για πρόθεση ψήφου.

Υπάρχει η εξής ερώτηση: “Από τα κόμματα που υπάρχουν σήμερα στη χώρα μας, υπάρχει κάποιο με το οποίο αισθάνεστε ότι βρίσκετε πιο κοντά σε σχέση με τα υπόλοιπα;”.

Το 55,9% απαντάει “ναι”.

Αυτό το 55,9% αναλύεται κατά κομματική προτίμηση στη συνέχεια.

Πρόκειται λοιπόν για ερευνητικό εύρημα σε σχέση με την πολιτικοποίηση και τη σύνδεση με τα κόμματα. Δεν έχει να κάνει με εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος Αυτό γίνεται σαφές μέσα στην έρευνα.

Δεν είναι καλό πράγμα η παραπληροφόρηση και αυτό φαίνεται και σε άλλο ερώτημα στην έρευνα σχετικά με την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στα ΜΜΕ”.

Πηγή: news.247.gr