Το πρόγραμμα θα έχει διάρκεια έξι μηνών, στο πλαίσιο της νέας φιλοσοφίας που υιοθετεί το υπουργείο Εργασίας.«Όταν παραλάβαμε την κυβέρνηση, πριν από έξι χρόνια, η ανεργία ήταν στο 18%. Σήμερα, είναι 10 μονάδες κάτω, στο 8%. 500.000 συμπολίτες μας που δεν δούλευαν, τώρα δουλεύουν. Είμαστε στη χαμηλότερη ανεργία των τελευταίων 17 ετών. Είναι μια αλλαγή φιλοσοφίας, πρόκειται για επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας» υπογράμμισε η κ. Κεραμέως.

Επίσης, υποστήριξε ότι το μη μισθολογικό κόστος έχει μειωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι θα συνεχιστεί η προσπάθεια για την ενίσχυση της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας. «Ακούμε την πρόταση της Ε.ΕΝ.Ε. σχετικά με την παροχή περαιτέρω κινήτρων στις επιχειρήσεις για upskilling και reskilling», είπε η Υπουργός Εργασίας, απευθύνοντας κάλεσμα στις επιχειρήσεις να επενδύσουν και οι ίδιες στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού.

Επιπλέον, αναφέρθηκε στη σημασία των Επαγγελματικών Σχολών Μαθητείας, λέγοντας ότι δίνεται έμφαση σε ειδικότητες με μεγάλη απήχηση, όπως προγραμματιστές, χειριστές μηχανημάτων, υδραυλικοί και ηλεκτρολόγοι, με την απορρόφηση από την αγορά εργασίας να αγγίζει το 100%. «Είναι απαραίτητη η συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, η ώσμωση, για να προσφέρουμε ειδικότητες που λείπουν από την αγορά», συμπλήρωσε η κ. Κεραμέως.

Ο Χάρης Δασκαλάκης, μέλος του Δ.Σ. της Ε.ΕΝ.Ε., διευθύνων σύμβουλος του BCA College, έκανε λόγο για δύο μεγάλα προβλήματα. «Το πρώτο είναι ο ψηφιακός αναλφαβητισμός στις επιχειρήσεις, με την Ε.ΕΝ.Ε. να προτείνει να αναλάβουν οι επιχειρήσεις το κόστος της αναβάθμισης των δεξιοτήτων, κάτι που θα μετουσιωθεί σε αύξηση των μισθών, με το ποσό της αύξησης να μην φορολογείται. Το δεύτερο πρόβλημα, για το οποίο δεν έχουμε καν συζητήσει, είναι ότι δεν υπάρχουν πολλά στελέχη στην αγορά», σχολίασε ο κ. Δασκαλάκης, σημειώνοντας ότι αυτό μπορεί να λυθεί εν μέρει, «αν ενισχύσουμε τη φοιτητική μετανάστευση».

Η διοικήτρια της ΔΥΠΑ, Γιάννα Χορμόβα, στάθηκε στον καθοριστικό ρόλο της ΔΥΠΑ στο νέο εργασιακό τοπίο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις δράσεις κατάρτισης και επανακατάρτισης. Όπως είπε, έχει ήδη ολοκληρωθεί η κατάρτιση και η πιστοποίηση 450.000 ανέργων, ενώ υπάρχει στενή συνεργασία με τα ελληνικά πανεπιστήμια. «Σχεδιάζουμε και προωθούμε στοχευμένα μέτρα, με μικρής διάρκειας προγράμματα κατάρτισης και δράσεις οριζόντιας εκπαίδευσης σε νέα αντικείμενα», συμπλήρωσε η ίδια.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, που συντόνισε ο Γιώργος Κεφαλογιάννης, Co-Founder & Partner της Intellectica, η κ. Χορμόβα εξήγησε ότι υπάρχει συνεργασία με την ίδια αγορά και την εκπαιδευτική κοινότητα, ώστε να διαμορφωθούν προγράμματα που απαντούν στις ανάγκες της αγοράς εργασίας όχι μόνο του σήμερα, αλλά και των επόμενων ετών.

Η διοικήτρια της ΔΥΠΑ προσέθεσε ότι εξετάζεται με ενδιαφέρον η πρόταση της Ε.ΕΝ.Ε., τονίζοντας ότι το επόμενο μνημόνιο συνεργασίας θα είναι αυτό με την Ε.ΕΝ.Ε.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, δήλωσε ότι, στην περίοδο της δημοσιονομικής κρίσης, το κρίσιμο ζήτημα ήταν η εύρεση εργασίας, σήμερα όμως είναι η εξεύρεση εξειδικευμένου προσωπικού.

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα υστερεί στην ψηφιακή ωριμότητα, όντας τρίτη από το τέλος στην Ευρώπη. Στόχος της Ευρώπης είναι, μέχρι το 2030, το 60% των ενηλίκων να έχει πρόσβαση στην ενίσχυση των δεξιοτήτων, με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο σήμερα να είναι στο 37% και την Ελλάδα να βρίσκεται μόλις στο 11%.

«Στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων υπάρχουν τρία εμπλεκόμενα μέρη: οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι και το κράτος. Όσο πιο πολλά μέρη ικανοποιούνται τόσο πιο σωστή είναι μια πρόταση», τόνισε ο κ. Χριστοδουλάκης, υποστηρίζοντας ότι η πρόταση της Ε.ΕΝ.Ε. ικανοποιεί και τις τρεις πλευρές. «Δεν μπορεί κάποιος να διαφωνεί με την πρόταση της Ε.ΕΝ.Ε. Το ΠΑΣΟΚ συμφωνεί απόλυτα», διαβεβαίωσε.

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, σημείωσε ότι η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό δεν πρέπει να θεωρείται κόστος, υποστηρίζοντας πως οι ακολουθούμενες πολιτικές δεν αντιστοιχούνται στην πράξη με αυτό που πρέπει να γίνει. «Δεν υπάρχει ένας δεσμευτικός σχεδιασμός για όλη τη χώρα, ένα θεσμικό πλαίσιο που να στηρίζει τους εργαζόμενους προς αυτήν την κατεύθυνση», εξήγησε ο κ. Παναγόπουλος.

Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του, ανέφερε πως η χώρα μας έχει από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη, με ένα πλήρως απορρυθμισμένο πλαίσιο συλλογικών διαπραγματεύσεων και αύξηση του χρόνου εργασίας με τεχνάσματα.

Όπως είπε, μόλις το 24-29% των μισθωτών καλύπτεται σήμερα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, χαρακτηρίζοντας απαραίτητο να συνδεθεί η κατάρτιση με την αύξηση των αποδοχών. «Η Ελλάδα έχει ανάγκη μια μεγάλη κοινωνική και αναπτυξιακή συμφωνία, ένα κοινωνικό συμβόλαιο», τόνισε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Η Ειρήνη Βλαχάκη, Επικεφαλής Γραφείου Αθήνας της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών & Χρηματοδοτικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, χαρακτήρισε ως βασικό πλεονέκτημα της Ε.Ε. το ανθρώπινο δυναμικό και, προς αυτήν την κατεύθυνση, «έχουν υιοθετηθεί πρωτοβουλίες που εστιάζουν στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων, στην αύξηση της έρευνας και στην ενίσχυση της αγοράς. Ειδικά, στις δεξιότητες έχει ακόμα αρκετό δρόμο να διανύσει, καθώς μόνο το 55% των εργαζομένων κατέχει ψηφιακές δεξιότητες, ποσοστό που στην Ελλάδα είναι σχεδόν το μισό».

Η Αντιγόνη Ξιώνη, CEO της People for Business, υπογράμμισε πως οι τεχνολογικές αλλαγές δεν συμπληρώνουν τη δουλειά μας, αλλά την επαναπροσδιορίζουν. «Η κατάρτιση και η επανακατάρτιση των εργαζομένων δεν είναι προνόμιο, αλλά μια προαπαίτηση. Οι επιχειρήσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ως κόστος, αλλά ως επένδυση», σχολίασε η κ. Ξιώνη, επισημαίνοντας ότι οι προτάσεις της Ε.ΕΝ.Ε. κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Τέλος, προσέθεσε πως η αναβάθμιση των εργαζομένων δεν είναι πανάκεια, καθώς υπάρχουν κάποιες αλλαγές που φέρνει η τεχνολογία οι οποίες χρειάζονται μια πιο ολιστική προσέγγιση.

Στην πρώτη του εμφάνιση ως καγκελάριος ενώπιον της Bundestag, ο Φρίντριχ Μερτς αποκάλυψε το πολιτικό του σχέδιο: δραστικές παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, εκτόξευση των στρατιωτικών εξοπλισμών, σκληρή γραμμή για τη μετανάστευση και αταλάντευτη στήριξη στο Ισραήλ. «Η Γερμανία πρέπει να ανταποκριθεί στις ευθύνες της», δήλωσε, σκιαγραφώντας ένα νέο κοινωνικό και γεωπολιτικό αφήγημα, που ήδη προκαλεί αντιδράσεις.

Εργασία και μετά τη σύνταξη: αφορολόγητες υπερωρίες και «ευελιξία»

Στο πεδίο της οικονομίας και των εργασιακών σχέσεων, ο Μερτς ανακοίνωσε προτάσεις που αναμένεται να ανατρέψουν κεκτημένα δεκαετιών. Με πρόσχημα την «άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση» που πλήττει τη χώρα, προανήγγειλε:

• Εθελοντική εργασία μετά τα 67 έτη
• Αφορολόγητες υπερωρίες
• Υπολογισμό των ωρών εργασίας σε εβδομαδιαία και όχι ημερήσια βάση

Ενώ τάχθηκε υπέρ αύξησης του κατώτατου μισθού στα 15 ευρώ/ώρα έως το 2026, έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα κατοχυρωθεί νομοθετικά.

«Ανήκω σε μια γενιά που τα πράγματα πήγαιναν μόνο προς τα πάνω», είπε, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη συναινετική του στάση στο «φρένο χρέους» και τον «δανεισμό XXL», με στόχο –όπως είπε– τις επενδύσεις σε υποδομές, σιδηροδρόμους και ψηφιακή διοίκηση.

Στόχος: ο ισχυρότερος στρατός της Ευρώπης

Ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν στο επίκεντρο της παρέμβασής του. «Η Ευρώπη δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση από αντιπάλους της φιλελεύθερης δημοκρατίας από το 1945», είπε, κατονομάζοντας ευθέως τη Ρωσία.

Ο Μερτς εξήγγειλε απεριόριστη οικονομική ενίσχυση στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, ώστε η Bundeswehr να εξελιχθεί «στον ισχυρότερο συμβατικό στρατό της Ευρώπης». «Η δύναμη αποτρέπει τους επιτιθέμενους – η αδυναμία τους προσκαλεί», τόνισε, υπερασπιζόμενος την επιλογή του να ενισχύσει τον στρατιωτικό ρόλο της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ.

Ακροδεξιές σκιές στην προσφυγική πολιτική

Αν και υπογράμμισε ότι «η Γερμανία είναι και θα παραμείνει χώρα μετανάστευσης», ο καγκελάριος υιοθέτησε ρητορική που απηχεί θέσεις της ακροδεξιάς: έκανε λόγο για υπερβολική μετανάστευση «χαμηλών δεξιοτήτων» και μίλησε για την ανάγκη μιας «νέας πολιτικής προς το συμφέρον της ευημερίας της χώρας μας».

Παράλληλα, έδωσε έμφαση στην εσωτερική ασφάλεια, λέγοντας πως «δεν θα ανεχτούμε αύξηση της επιθετικότητας και της βίας κατά των δυνάμεών μας», με ασαφή αλλά ανησυχητική στόχευση.

Σταθερά δίπλα στο Ισραήλ

Η ομιλία του έκλεισε με θερμή στήριξη στο Ισραήλ. Ο Μερτς μίλησε για «κρατική επιταγή» που επιβάλλει στη Γερμανία να εγγυάται την ασφάλεια του ισραηλινού κράτους, την ώρα που ο ισραηλινός στρατός κατηγορείται διεθνώς για γενοκτονία στη Γάζα.

«Η Γερμανία θα παραμείνει ένα ασφαλές καταφύγιο για τους Εβραίους», είπε, την ώρα που βουλευτές της Αριστεράς φώναζαν «Γενοκτονία!» από τα έδρανα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική σιωπής απέναντι στις εγκληματικές επιχειρήσεις στη Γάζα.

Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το κεντρικό θέμα της σημερινής μας συνεδρίασης είναι η έγκριση της πέμπτης κατά σειρά αύξησης του κατώτατου μισθού στη χώρα μας.

Είναι μία απόφαση την οποία θα εισηγηθεί προς έγκριση στο Υπουργικό Συμβούλιο σε λίγο η Υπουργός Εργασίας. Θα ισχύσει από την 1η Απριλίου και θα αναβαθμίσει ταυτόχρονα και τις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων, συμπαρασύροντας επίσης ανοδικά 19 επιδόματα διαφορετικών κατηγοριών.

Κυρίως, όμως, θα σηματοδοτήσει για ακόμα μία φορά την πρόθεση της κυβέρνησης να επιστρέψει σταδιακά στην κοινωνία ένα μερίδιο της συλλογικής μας ανάπτυξης. Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση, η βασική αμοιβή -θέλω να θυμίσω, την βρήκαμε στα 650 ευρώ το 2019, είναι σήμερα στα 830 ευρώ- από 1ης Απριλίου θα πάει στα 880 ευρώ. Είναι μία επιπλέον ενίσχυση 50 ευρώ τον μήνα και η σωρευτική -αξίζει τον κόπο να το σημειώσετε αυτό- μεικτή αύξηση σε σχέση με το 2019 φτάνει τα 2.735 ευρώ τον χρόνο.

Με άλλα λόγια, σχεδόν πέντε καθαρούς μισθούς του παρελθόντος. Ενώ το ετήσιο καθαρό κέρδος του εργαζόμενου θα προσεγγίζει τώρα έναν σχεδόν επιπλέον μισθό σε σχέση με πέρυσι. Να θυμίσω ότι το μέτρο αυτό αφορά 575.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, αλλά, όπως είπαμε, συμπαρασύρει και 600.000 υπαλλήλους στο Δημόσιο, και βέβαια αφορά και όσους λαμβάνουν επιδόματα μητρότητας, γάμου, ανεργίας. Βέβαια, επηρεάζει θετικά και τις τριετίες και κατά συνέπεια και τον μέσο μισθό.

Θέλω να τονίσω ότι αυτή η απόφαση φέρνει την Ελλάδα στην 11η θέση μεταξύ 22 ευρωπαϊκών χωρών που έχουν καθεστώς κατώτατου μισθού. Προφανώς, δεν ανακουφίζει όσο θα θέλαμε όλες τις ανάγκες, νομίζω, όμως, ότι αναδεικνύει αυτή η απόφαση τα σταθερά βήματα ώστε να υλοποιείται η κεντρική μας προεκλογική δέσμευση, που δεν είναι άλλη από τη συνεχή βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος.

Ειδικά στο Δημόσιο, η οριζόντια αύξηση ανέρχεται στα 30 ευρώ, μετά την περσινή των 70 ευρώ, και σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις το συνολικό όφελος κάθε υπαλλήλου θα αγγίξει μεσοσταθμικά τα 190 ευρώ τον μήνα. Πρόκειται, συνεπώς, αν το δει κανείς σε σχέση με το 2022, για έναν ακόμα μισθό, ουσιαστικά.

Ένα στοιχείο το οποίο, θα το ξαναπώ, προφανώς και δεν μας ικανοποιεί, δεν είμαστε εκεί όπου θέλουμε να φτάσουμε, πιστοποιεί, ωστόσο, ότι παρά τις δυσκολίες οι επιλογές αυτές είναι τελικά οι μόνες οι οποίες οδηγούν σε ένα θετικό αποτέλεσμα. Θυμίζω ότι ο στόχος μας, η προεκλογική μας δέσμευση, παραμένει: κατώτατος μισθός στα 950 ευρώ το 2027 και μέσος μισθός στα 1.500 ευρώ. Αλλά το σημαντικό δεν είναι μόνο να αυξάνονται οι μισθοί, είναι αυτό να έχει και μια θετική συνολική επίπτωση στην αγορά εργασίας, διότι πρέπει πάντα να γνωρίζουμε ότι κάθε αύξηση του κατώτατου μισθού δεν πρέπει να υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα, ειδικά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των εργοδοτών μας.

Και αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει, γιατί η ανεργία έχει ήδη πέσει στο 8,7%, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία. Είναι χαμηλότερη από την ανεργία σε χώρες, όπως η Σουηδία, η Ισπανία, η Φινλανδία. Μόλις πέρυσι δημιουργήσαμε πάνω από 93.000 νέες θέσεις εργασίας. Συνολικά έχουμε δημιουργήσει 500.000 νέες θέσεις εργασίας από το 2019. Και το λέω αυτό διότι το 2019 το κεντρικό μας πρόταγμα, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ήταν η καταπολέμηση της ανεργίας, που την βρήκαμε τότε στο 17%, και η δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας.

Και αυτή η πολιτική, όπως βλέπετε, υλοποιείται με συνέπεια. Ενώ, ταυτόχρονα, επειδή πάντα μας αφορά και η επιβάρυνση ως προς το μη μισθολογικό κόστος, συνεχίζουμε μία πολιτική την οποία έχουμε ξεκινήσει και αυτή από το 2019. Το 2027 η μείωση στο μη μισθολογικό κόστος θα ξεπερνά τις 6 μονάδες. Άρα, το βασικό μας πρόταγμα «περισσότερες και καλύτερες δουλειές, στήριξη στο διαθέσιμο εισόδημα, αύξηση των ονομαστικών μισθών, μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης», υλοποιείται σε κάθε έκφανση της πολιτικής μας.

Βέβαια, είναι μια πολιτική -δεν θα κουραστώ να το λέω- η οποία στηρίζεται πρώτα και πάνω από όλα στη δημοσιονομική συνέπεια, έτσι ώστε να μπορούμε να υλοποιούμε και τις υπόλοιπες σημαντικές μας προτεραιότητες: καλύτερη υγεία, πιο σύγχρονη παιδεία, ένα πιο αποτελεσματικό και πιο ψηφιακό κράτος. Ενώ τις επόμενες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να καταθέσουμε και στη Βουλή το όχι μεσοπρόθεσμο, το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα της εθνικής άμυνας.

Έχοντας εξασφαλίσει τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο, μπορούμε πια να σχεδιάζουμε σε βάθος χρόνου, έτσι ώστε να θωρακίσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις και να τις φέρουμε στο επίπεδο το οποίο αρμόζουν οι γεωπολιτικές προκλήσεις της εποχής. Επιμένω σε αυτή τη συνολική διάσταση της πολιτικής μας, ειδικά σε μια εποχή όπου ο δημόσιος διάλογος τείνει να γίνεται μονοθεματικός και όπου συχνά υποβιβάζεται σε κομματικούς διαξιφισμούς, γεμάτους τοξικότητα.

Όμως, ας έχουμε υπόψη μας ότι τα γεγονότα εκτός συνόρων έχουν πλέον συνέπειες και έχουν συνέπειες στις ζωές όλων μας: από τους πολέμους στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή, μέχρι τη διαφαινόμενη νέα αντιπαράθεση στο επίπεδο των δασμών που θα επηρεάσει σίγουρα την παγκόσμια οικονομία. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτές τις πρωτοφανείς, θα έλεγα, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η Ελλάδα δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να ομφαλοσκοπεί.

Οφείλει καταρχάς να κατοχυρώσει το κεκτημένο της πολιτικής σταθερότητας, η οποία σε πολλές χώρες σήμερα ακόμα αποτελεί ζητούμενο, να διατηρήσει σε θετική τροχιά τα δημόσια οικονομικά της, ώστε οι πόροι να ανακουφίζουν την κοινωνία, ενώ, ταυτόχρονα, χρειάζεται και μια ευρύτερη στρατηγική για την παρουσία μας στους διεθνείς γεωπολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς.

Δυστυχώς, είναι κάτι το οποίο φαίνεται να μην απασχολεί καθόλου κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης. Στο πλαίσιο αυτό, θα έλεγα ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο και είναι αποτέλεσμα μιας συστηματικής δουλειάς που έχει γίνει μέχρι σήμερα, το νέο ενδιαφέρον της Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης, μετά την ήδη ανακοινωθείσα συμμετοχή της στο πρόγραμμα δυτικά της Πελοποννήσου.

Ουσιαστικά, η αμερικανική πολυεθνική αναγνωρίζει έμπρακτα την ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη στην περιοχή, ενώ θέλω να επισημάνω ότι και η Λιβύη, η οποία πρόσφατα δημοπράτησε θαλάσσια οικόπεδα στη δική της ΑΟΖ, ακολούθησε και αυτή τη μέση γραμμή, σεβόμενη δηλαδή ουσιαστικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Και να μην ξεχνάμε ότι στην περιοχή μας, νοτιοδυτικά της Κρήτης και της Πελοποννήσου, δραστηριοποιείται παράλληλα ήδη η Exxon Mobil έχοντας ένα προβάδισμα, ενδεχομένως με τις πρώτες δειγματοληπτικές γεωτρήσεις να λαμβάνουν χώρα και εντός του 2025. Είναι μία απόδειξη ότι η Ελλάδα ασκεί στην πράξη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, σε πείσμα της κακόβουλης σπερμολογίας κάποιων.

Αλλά είναι επίσης μία απόδειξη ότι η χώρα μας αναγνωρίζεται ως ένας ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή, τόσο στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όσο και στο πεδίο των υδρογονανθράκων. Εδώ θέλω να επαναλάβω ότι η πολιτική προώθησης της ηλιακής, της αιολικής ενέργειας, είναι δεδομένη για τη χώρα μας. Είμαστε από τους πρωταθλητές στην Ευρώπη στην παραγωγή καθαρής ενέργειας.

Όμως, είναι δεδομένο ότι το ενεργειακό μας μείγμα για τις επόμενες δεκαετίες θα χρειάζεται φυσικό αέριο και προφανώς θα εξαντλήσουμε τα περιθώριά μας ώστε το φυσικό αέριο αυτό να μπορούμε να το εξορύσσουμε και να το καταναλώνουμε οι ίδιοι και όχι να το εισάγουμε δαπανώντας κάθε χρόνο δισεκατομμύρια ευρώ.

Και νομίζω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε και την ευρύτερη σημασία της συνεργασίας με δύο αμερικανικούς κολοσσούς, ειδικά σε αυτή τη γεωπολιτική συγκυρία. Κλείνω λέγοντας για ακόμα μία φορά ότι οι αποφάσεις που θα πάρουμε σήμερα, ειδικά ως προς τον κατώτατο μισθό, είναι μόνο η αφετηρία του νέου στοιχήματος για το οποίο μιλήσαμε και στο προηγούμενο Υπουργικό Συμβούλιο. Αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από το χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Οι πολίτες ζητούν από εμάς σιγουριά, αλλά ζητούν, πρώτα και πάνω απ’ όλα, ορατή βελτίωση στην καθημερινότητά τους και σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε.

Έρευνες έχουν δείξει ότι δύο βασικές διαστάσεις διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επικοινωνούν και προσεγγίζουν τις αλληλεπιδράσεις τους στη δουλειά. Η πρώτη είναι η κυριαρχία, που αναφέρεται στον βαθμό που ένα άτομο προσπαθεί να ελέγξει καταστάσεις ή τις σκέψεις και τις ενέργειες των άλλων. Η δεύτερη είναι η κοινωνικότητα, η οποία μετρά το πόσο εύκολα κάποιος εκφράζει συναισθήματα και δίνει προτεραιότητα στις σχέσεις και τη συναισθηματική σύνδεση με τους άλλους.

Η τομή αυτών των δύο διαστάσεων οδηγεί σε τέσσερα διαφορετικά στυλ ηγεσίας:

Ο διοικητής – The Commander

Οι διοικητές είναι τόσο γρήγοροι στη λήψη αποφάσεων που μπορεί να παρακάμπτουν εσάς ή άλλους. Τους ενδιαφέρει περισσότερο το τι πρέπει να γίνει παρά το πώς νιώθουν όλοι γι’ αυτό. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι αδιάφοροι (αν και μερικές φορές παραμελούν την ανάγκη της ομάδας τους για συναισθηματική υποστήριξη), αλλά δείχνουν τη δέσμευσή τους θέτοντας σαφείς και φιλόδοξους στόχους, αντί να εκφράζουν επιβράβευση ή αναγνώριση.

Μην το παίρνετε προσωπικά αν ένας διοικητής:

• Κάνει υπερβολικά λεπτομερή κριτική στη δουλειά σας
  Όταν οι Διοικητές αμφισβητούν τις ιδέες σας, δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανοποιημένοι με εσάς ή την απόδοσή σας. Αντίθετα, προσπαθούν να δοκιμάσουν τις ιδέες σας υπό πίεση, ώστε να αποφευχθούν λάθη και να γίνουν πιο ισχυρές.

Πώς να αντιδράσετε:
Αναγνωρίστε την άποψή τους χωρίς να γίνεστε αμυντικοί και απαντήστε με ισχυρά δεδομένα. Για παράδειγμα:
«Καταλαβαίνω τι εννοείτε σχετικά με το ότι το μήνυμα δεν έχει αίσθηση του επείγοντος. Το προσεγγίσαμε έτσι επειδή η έρευνα ανατροφοδότησης έδειξε ότι…»

• Παραλείπει ευγένειες και ψιλοκουβέντες.
  Οι Διοικητές βλέπουν τον χρόνο ως έναν πολύτιμο πόρο που δεν πρέπει να σπαταλάται. Σεβαστείτε την ανάγκη τους για αποτελεσματικότητα χρησιμοποιώντας φράσεις όπως:
  «Ξέρω ότι είστε απασχολημένος, οπότε ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα.»
  «Θα περάσω αμέσως στην ουσία—αυτά είναι τα βασικά σημεία που θέλω να καλύψουμε.»

Σημείωση: Μην προσβάλλεστε αν σας στείλουν ένα e-mail δύο λέξεων χωρίς να ρωτήσουν πώς ήταν το Σαββατοκύριακό σας!

• Παραβλέπει τη γνώμη σας.
  Οι Διοικητές εκτιμούν την αυτοπεποίθηση και την αποφασιστικότητα. Φροντίστε να έχετε μια σαφή άποψη και να την παρουσιάζετε με αυτοπεποίθηση.

Πώς να ξεκινήσετε την τοποθέτησή σας:
«Πιστεύω ότι…»
«Η πρότασή μου είναι…»
«Από τη δική μου οπτική, φαίνεται ότι…»
«Αυτές είναι οι αρχικές μου σκέψεις…»

Ο εμψυχωτής – The Cheerleader

Οι εμψυχωτές είναι εκφραστικοί και τείνουν να είναι ενεργητικοί, αισιόδοξοι και ενθουσιώδεις. Όπως και οι Διοικητές, εκτιμούν την ταχύτητα και τους φιλόδοξους στόχους, αλλά λατρεύουν επίσης τη δημιουργία σχέσεων και τη σύνδεση των ανθρώπων μεταξύ τους.

Η έμφαση που δίνουν στο ομαδικό πνεύμα συμβάλλει στη δημιουργία ενός θετικού και διασκεδαστικού περιβάλλοντος. Ωστόσο, ορισμένοι μπορεί να θεωρήσουν το υψηλό επίπεδο ενέργειας και τη συλλογική τους προσέγγιση υπερβολικά έντονα. Επιπλέον, ίσως να μην λαμβάνετε πάντα την αναλυτική ανατροφοδότηση ή τις σαφείς οδηγίες που θα θέλατε.

Μην το παίρνετε προσωπικά αν ένας εμψυχωτής:

• Ακυρώνει συναντήσεις την τελευταία στιγμή.
  Αναλάβετε την πρωτοβουλία να επαναπρογραμματίσετε τη συνάντηση, αλλιώς μπορεί να ξεχαστείτε καθώς θα κυνηγά το επόμενο ενδιαφέρον θέμα. Δοκιμάστε να πείτε:
  «Κατανοώ ότι το πρόγραμμά σας είναι γεμάτο, αλλά ο χρόνος για τον προγραμματισμό του X τελειώνει. Οπότε, θα κλείσω 20 λεπτά στο ημερολόγιό σας για να συνδεθούμε σχετικά με αυτό αύριο, εκτός αν μου πείτε το αντίθετο.»

• Αλλάζει συχνά προτεραιότητες.
  Η αναποφασιστικότητα τους μπορεί να είναι εκνευριστική, αλλά όταν ο εμψυχωτής σκεφτεί μια ακόμα νέα ιδέα ή απομακρυνθεί από το θέμα, καθοδηγήστε τον απαλά πίσω στην πορεία:
  «Αυτό είναι συναρπαστικό. Θα το σημειώσω για να μην το χάσουμε και να το επανεξετάσουμε σε καλύτερη στιγμή.»
  Κάντε σαφές τι είναι εφικτό, συνδέοντας το με τις δυνατότητες της ομάδας και τα χρονοδιαγράμματα:
  «Για να τηρήσουμε τις προθεσμίες και να διατηρήσουμε την ποιότητα της δουλειάς που είστε συνηθισμένοι να βλέπετε, πρέπει να παραμείνουμε συγκεντρωμένοι στο X.»

• Σας δίνει ασαφή ανατροφοδότηση και οδηγίες.
  Οι εμψυχωτές προτιμούν να εμπνέουν και να παρακινούν παρά να δίνουν βήμα-βήμα οδηγίες. Όταν λάβετε ασαφή ανατροφοδότηση, εμβαθύνετε περισσότερο:
  «Μπορείτε να μου πείτε πώς φαίνεται η επιτυχία για αυτό το έργο;»
  Προσφέρετε επιλογές, καθώς οι εμψυχωτές μερικές φορές δυσκολεύονται να δώσουν συγκεκριμένες λύσεις:
  «Αυτές είναι μερικές ιδέες που σκέφτηκα. Ποια θεωρείτε ότι ταιριάζει καλύτερα;»

Ο φροντιστής – The Caretaker

Οι φροντιστές είναι υπομονετικοί και ειρηνιστές, που ακούνε προσεκτικά και φροντίζουν να νιώθουν όλοι ότι τους βλέπουν και τους ακούνε. Ενώ έχουν υψηλή κοινωνικότητα όπως οι εμψυχωτές, οι φροντιστές είναι πιο συγκρατημένοι και τρυφεροί. Θέλουν να αισθάνεστε ασφαλείς όταν εκφράζετε τις σκέψεις και τις δυσκολίες σας.

Ωστόσο, η αναποφασιστικότητά τους μπορεί να γίνει εμπόδιο, ειδικά σε περιβάλλοντα όπου η ταχύτητα και η ανάληψη ρίσκου είναι κρίσιμες.

Μην το παίρνετε προσωπικά αν ένας φροντιστής:

• Ελέγχει συνεχώς.
  Οι φροντιστές μερικές φορές “διαχειρίζονται από το ύψος του ελικοπτέρου” ή, ακόμα χειρότερα, σας κάνουν να νιώθετε ότι πρέπει να τους καθησυχάζετε αντί για το αντίστροφο. Δοκιμάστε να το εκφράσετε απαλά, αφήνοντάς τους να καταλάβουν ότι μπορείτε να διαχειριστείτε τα καθήκοντά σας μόνοι σας χωρίς να είναι συνεχώς παρόντες:
  «Τα έχω υπό έλεγχο, αλλά σίγουρα θα σας ενημερώσω αν χρειαστώ βοήθεια.»

• Συγκεντρώνει δουλειά και επιμηκύνει τα έργα.
  Ο προϊστάμενός σας μπορεί να πιστεύει ότι αναλαμβάνοντας επιπλέον δουλειά σας προστατεύει από το άγχος ή ότι είναι ο πιο κατάλληλος να χειριστεί τις εργασίες. Για να ξεπεράσετε τα θέματα ελέγχου τους, προτείνετε μια σταδιακή μετάβαση:
  «Ας ξεκινήσουμε με το να αναλάβω ένα μέρος από το [έργο], και μετά μπορούμε να προχωρήσουμε από εκεί.»
  Ή προτείνετε να δουλέψετε μαζί στην αρχή:
  «Πώς θα σας φαινόταν να δουλέψουμε μαζί στο [έργο] στην αρχή; Έτσι, θα μπορέσετε να δείτε την προσέγγισή μου και να βεβαιωθείτε ότι είναι στον σωστό δρόμο.»

• Σας ανακοινώνει νέα την τελευταία στιγμή.
  Σε μια λανθασμένη προσπάθεια να διατηρήσει τα πράγματα ήρεμα και σταθερά, ο προϊστάμενός σας μπορεί να συγκρατεί σημαντικές πληροφορίες. Ζητήστε τακτικά να μάθετε για τυχόν αλλαγές που μπορεί να επηρεάσουν το έργο σας:
  «Υπάρχουν κάποια νέα στοιχεία που πρέπει να γνωρίζουμε; Θα μας βοηθήσει να προγραμματίσουμε και να προσαρμοστούμε αναλόγως.»
  «Η γνώση των αλλαγών εκ των προτέρων με βοηθά να προετοιμαστώ, οπότε οποιαδήποτε ενημέρωση θα ήταν χρήσιμη.»

Ο ελεγκτής – The Controller

Οι ελεγκτές ξεχωρίζουν για την εξαιρετική τους προσοχή στη λεπτομέρεια, την εξάρτησή τους από τα δεδομένα και την προτίμησή τους να εργάζονται στα παρασκήνια για να διασφαλίσουν ότι όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Τείνουν να είναι σοβαροί και συγκρατημένοι ηγέτες, που ανησυχούν λιγότερο για τις κοινωνικές σχέσεις και περισσότερο για τη βελτιστοποίηση των υπαρχόντων προτύπων, κανόνων και διαδικασιών.

Αυτό μπορεί να είναι ιδανικό για εκείνους που αγαπούν τις σαφείς οδηγίες, αλλά οι Ελεγκτές μπορούν επίσης να φαίνονται αυστηροί και περιοριστικοί, ειδικά όταν απαιτούνται γρήγορες προσαρμογές ή καινοτόμες αλλαγές για να παραμείνετε μπροστά.

Μην το παίρνετε προσωπικά αν ένας ελεγκτής:

• Απορρίπτει τις ιδέες σας χωρίς να τις εξετάσει.
  Οι ελεγκτές είναι επιφυλακτικοί με τις νέες ιδέες, καθώς τις βλέπουν ως κινδύνους που μπορεί να οδηγήσουν σε λάθη. Έτσι, παρουσιάστε τις ιδέες σας ως βελτιώσεις των υπαρχόντων διαδικασιών, όχι ως νέες αλλαγές:
  «Η [ιδέα] βασίζεται στο υπάρχον σύστημά μας…»
  «Μπορούμε να πάρουμε αυτό που ήδη κάνουμε και να το κάνουμε ακόμη καλύτερο με…»

• Απαιτεί πολλαπλές εγκρίσεις ή ανασκοπήσεις.
  Δεν σημαίνει ότι δεν σας εμπιστεύεται, αλλά πιστεύει ότι η ύπαρξη πολλών “ζευγών ματιών” εξασφαλίζει ότι θα τηρηθούν τα πρότυπα. Πριν ξεκινήσετε τη δουλειά, ρωτήστε:
  «Ποια είναι τα βασικά κριτήρια που ψάχνετε σε αυτό το έργο; Θέλω να βεβαιωθώ ότι θα ικανοποιήσω τις προσδοκίες σας από την αρχή.»
  Προτείνετε μια γρήγορη συνεδρία προ-ανάλυσης για να εντοπίσετε τυχόν προβλήματα νωρίς:
  «Μπορούμε να κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση πριν το τελειώσω; Θέλω να επιλύσουμε τυχόν ανησυχίες που μπορεί να έχετε.»

• Αναμένει να είστε ειδικός σε όλα.
  Αν ο προϊστάμενός σας, σας φορτώνει με πυκνές πληροφορίες ή περίπλοκες τεκμηριώσεις, αναστρέψτε το και ζητήστε καθοδήγηση για το τι είναι πιο κρίσιμο:
  «Εκτιμώ όλες τις λεπτομέρειες. Τι θα λέγατε ότι είναι τα βασικά σημεία που πρέπει να δώσω προτεραιότητα για να βεβαιωθούμε ότι είμαστε σε συμφωνία με τους κανονισμούς;»

Δεν είναι πάντα εύκολο να συμφωνείτε με την προσέγγιση του προϊσταμένου σας — αυτό είναι φυσιολογικό — αλλά αν φτάσετε σε σημείο όπου οι ενέργειές του γίνονται ενοχλητικές για εσάς ή για άλλους, δεν αρκεί να πείτε “Α, έτσι είναι!” Στο τέλος, το προσωπικό στυλ δεν είναι δικαιολογία για να είναι κάποιος αγενής ή ενοχλητικός.

Το κλειδί είναι να παραμείνετε ευέλικτοι και παρατηρητικοί, προσαρμόζοντας τις στρατηγικές σας καθώς μαθαίνετε περισσότερα για τις προτιμήσεις και τις συμπεριφορές του προϊσταμένου σας. Επειδή, ακόμα κι αν οι σχέσεις σας είναι δυνατές, πάντα υπάρχει χώρος για βελτίωση.

«Η μείωση των ωρών εργασίας θα βελτιώσει την παραγωγικότητα στη χώρα μας (…) Δεν χρησιμεύει σε τίποτα να περνάμε ώρες και ώρες στην εργασία, το θέμα είναι να είναι αποτελεσματικές», επέμεινε η υπουργός, που έχει επιφορτιστεί με την εφαρμογή αυτής της εμβληματικής μεταρρύθμισης της ισπανικής Αριστεράς.

Το κείμενο που εγκρίθηκε σήμερα είναι αποτέλεσμα συμφωνίας που υπογράφτηκε στις 20 Δεκεμβρίου με τα δύο κυριότερα συνδικάτα, το UGT και το CCOO, όχι όμως και με τις εργοδοτικές οργανώσεις, που είχαν αποφασίσει στα μέσα Νοεμβρίου να αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις, έπειτα από έντεκα μήνες άκαρπων συναντήσεων.

Οι τελευταίες ανησυχούν για τις επιπτώσεις της μεταρρύθμισης στην ισπανική ανταγωνιστικότητα. Υποστηρίζουν πως δεν επηρεάζονται όλοι οι τομείς δραστηριότητας το ίδιο και πως μια γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου μπορεί να αποδυναμώσει ορισμένες επιχειρήσεις.

Ανησυχία την οποία απέρριψε η Γιολάντα Ντίαθ, η οποία επέμεινε στη σταθερότητα της ισπανικής οικονομίας, που κατέγραψε ρυθμό ανάπτυξης 3,2% πέρυσι. «Έχουμε περισσότερες θέσεις εργασίας από ποτέ και μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη από ποτέ», υπογράμμισε, εκτιμώντας πως είναι απαραίτητο η χώρα να «εκσυγχρονιστεί».

Στο κοινό πρόγραμμά τους που επισφράγισαν τον Οκτώβριο του 2023, το Sumar και το ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) είχαν δεσμευθεί να μειώσουν από 40 σε 37,5 ώρες τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας μέχρι τον Δεκέμβριο του 2025, χωρίς απώλεια μισθού.

Η μείωση του εργάσιμου χρόνου αναμένεται να επηρεάσει σχεδόν 12 εκατομμύρια μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, κυρίως τους εργαζομένους στο εμπόριο, στην εστίαση ή στη γεωργία — οι 37,5 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως ισχύουν ήδη στον δημόσιο τομέα και στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Πέρα από τις επιχειρήσεις, η κύρια πρόκληση για την κυβέρνηση του Σοσιαλιστή πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, που δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, είναι να πείσει τους κοινοβουλευτικούς εταίρους της για τη στέρεα βάση της μεταρρύθμισης.

Η συμφωνία που επικυρώθηκε σήμερα προσκρούει πράγματι στις επιφυλάξεις του βασκικού εθνικιστικού κόμματος PNV, αλλά κυρίως στους Καταλανούς αυτονομιστές του κόμματος Junts per Catalunya (JxCat), δύο πολιτικοί σχηματισμοί που στηρίζουν μεν την κυβέρνηση αλλά είναι γνωστό ότι είναι φιλικοί προς τον επιχειρηματικό κόσμο.

«Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών διαψεύδει κατηγορηματικά φήμες ότι το Πρόγραμμα επιχορήγησης για την απασχόληση ανέργων ηλικίας 55 έως 67 σε φορείς του δημόσιου τομέα έχει δήθεν περικοπεί ή διακοπεί. Το πρόγραμμα συνεχίζεται κανονικά με αυξημένους πόρους και αυξημένες θέσεις» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

«Το πρόγραμμα διευρύνθηκε διαδοχικά τόσο αριθμητικά όσο και ποσοτικά ως προς το ύψος της ενίσχυσης»

Ειδικότερα, σύμφωνα με το υπουργείο «το πρόγραμμα, ενώ κάλυπτε αρχικά 10.000 ανέργους, έχει διευρυνθεί διαδοχικά τόσο αριθμητικά όσο και ποσοτικά ως προς το ύψος της ενίσχυσης, ώστε σήμερα – μετά και την τελευταία πρόσφατη τροποποίηση της ΚΥΑ στις 6 Αυγούστου 2024 – να καλύπτει 26.500 ανέργους. Η τελευταία αύξηση των θέσεων κατά 5.000 έχει επιπλέον δημοσιονομικό κόστος 156 εκατ. ευρώ, ενώ το κόστος του συνολικού προγράμματος ανέρχεται πλέον στα 626 εκατ. ευρώ».

Το υπουργείο παραθέτει μάλιστα αναλυτικά στοιχεία:

• «Προκειμένου να ενισχυθεί και να βελτιωθεί το πρόγραμμα των 10.000 θέσεων εργασίας, που είχε καταγράψει μόνο 1.200 προσλήψεις από το 2017 που θεσπίστηκε, με την από 13/06/2020 ΚΥΑ προστέθηκαν 5.000 θέσεις που είχαν αφαιρεθεί το 2018, επιπλέον των 3.700 κενών θέσεων. Επιπρόσθετα, επεκτάθηκε σε όλους τους ΟΤΑ καθώς και τα ΝΠΔΔ, ενώ αυξήθηκε η επιδότηση από το 50% στο 75% του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους με ανώτατο όριο τα 750 ευρώ μηνιαίως. Το συνολικό δημοσιονομικό κόστος του προγράμματος προβλέφθηκε αρχικά σε 209,6 εκατ. ευρώ.
• Με την από 16/09/2022 ΚΥΑ το πρόγραμμα επεκτάθηκε για επιπλέον 6.500 θέσεις.
• Με την από 07/11/2023 ΚΥΑ το πρόγραμμα επεκτάθηκε κατά 5.000 θέσεις. Επιπρόσθετα, επιλέξιμοι είναι πλέον όλοι οι άνεργοι ηλικίας 55 ετών και άνω ανεξαρτήτως εάν είναι μακροχρόνια άνεργοι, καθώς και άνεργοι άνω των 67 που δεν έχουν θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης.
• Με την από 06/08/2024 ΚΥΑ το πρόγραμμα επεκτάθηκε για επιπλέον 5.000 θέσεις, φτάνοντας τις συνολικά τις 26.500. Η πρόσθετη δαπάνη για την τελευταία επέκταση των 5.000 θέσεων ανέρχεται σε 156 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 90 εκατ. ευρώ επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της ΔΥΠΑ και 66 εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό των ΟΤΑ και των φορέων Γενικής Κυβέρνησης. Η συνολική εκτιμώμενη δαπάνη του προγράμματος έχει ανέλθει στα 625,8 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 367,8 εκατ. ευρώ επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της ΔΥΠΑ και 258 εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό των ΟΤΑ και των φορέων Γενικής Κυβέρνησης».

«Είναι προφανές ότι το πρόγραμμα επεκτείνεται διαδοχικά, λαμβάνοντας υπόψη τη λήξη της θητείας των παλαιότερων ωφελούμενων και την εισροή νέων ωφελούμενων, αλλά και το ετήσιο δημοσιονομικό κόστος που επιβαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό» τονίζει το υπουργείο, διευκρινίζοντας πως «το μόνο το οποίο έχει συμβεί και προφανώς παρεξηγείται – καλόπιστα ή κακόπιστα από ορισμένους – είναι ότι υπάρχουν οροφές τόσο δαπανών όσο και θέσεων που δεν είναι δυνατόν να ξεπεραστούν».

Διαβουλεύσεις για επέκταση του προγράμματος εντός του 2025

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, υπολογίζεται ότι και μετά την τελευταία επέκταση των δικαιούχων κατά 5.000, και ενώ το πρόγραμμα είχε αρχικά σχεδιαστεί ώστε να υπάρχουν 10.000 ενεργοί δικαιούχοι, από τους περίπου 26.500 που έχουν προσληφθεί έως σήμερα, περισσότεροι από 17.000 είναι σήμερα ενεργοί. Οι δικαιούχοι προσλαμβάνονται κάθε φορά για 12 μήνες με δυνατότητα επέκτασης 12 επιπλέον μηνών. «Είναι κατανοητό ότι υπάρχουν δεδομένα δημοσιονομικά περιθώρια τόσο στον προϋπολογισμό της ΔΥΠΑ, όσο και των ΟΤΑ και των φορέων Γενικής Κυβέρνησης που ορίζουν τον ρυθμό με το οποίο επεκτείνονται οι θέσεις του προγράμματος» επισημαίνει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, διαβεβαιώνοντας ωστόσο πως «βρίσκεται σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας και τη ΔΥΠΑ ώστε εντός του 2025 να επεκταθεί το πρόγραμμα, όπως συνέβη κατ’ επανάληψη το 2022, το 2023 και πρόσφατα τον Αύγουστο του 2024».

   Βάσει της έρευνας, που στο διάστημα Φεβρουαρίου – Μαΐου 2024 κατέγραψε τις απόψεις 5.342 εργαζομένων, ηλικίας 16 έως 64 ετών, σε 11 κράτη μέλη της ΕΕ, το 24% των ερωτηθέντων στη χώρα μας φοβούνται ότι η ΤΝ θα τους στερήσει τη δουλειά μέχρι το 2030, όταν ο μέσος όρος των «11» είναι λιγότερο από 15% και περιορίζεται σε μονοψήφιο ποσοστό στην Τσεχία.

   Η έλλειψη εξοικείωσης με την ΤΝ, λόγω της μη καθημερινής χρήσης της στον εργασιακό χώρο από μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού, φαίνεται ότι αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα τη φοβούνται περισσότερο: το άγνωστο και απρόσωπο είναι πάντοτε πιο τρομακτικό. Σήμερα, μόλις το 21% των ενήλικων εργαζομένων στην Ελλάδα δηλώνουν πως χρησιμοποιούν -οι ίδιοι είτε συνάδελφοί τους- τεχνολογίες ΤΝ στον εργασιακό τους χώρο, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (π.χ. Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο), πάνω από το ένα τρίτο των ατόμων αξιοποιούν τη δύναμη των αλγορίθμων στη δουλειά τους και ο μέσος όρος των «11» είναι 28%.

   Η στάση των εργοδοτών στην Ελλάδα και τι πιστεύουν γι’ αυτή οι εργαζόμενοι

   Αποκαλυπτική είναι η έρευνα του Cedefop ως προς τις απόψεις των εργαζομένων για τη στάση της εργοδοσίας σχετικά με τη χρήση της ΤΝ, αλλά και την απαιτούμενη εκπαίδευση. Οι μισοί ερωτηθέντες στην Ελλάδα (50%) θεωρούν ότι είναι «σχετικά» ή «πολύ απίθανο» η εταιρεία ή ο οργανισμός τους να χρησιμοποιήσει την ΤΝ προς όφελος των εργαζόμενων. Το 42% εκτιμά ότι είναι «σχετικά» ή «πολύ απίθανο» να τους προσφέρει η εταιρεία ή ο οργανισμός όπου εργάζονται ευκαιρίες κατάρτισης, ώστε να ανταπεξέλθουν στη χρήση ΤΝ. Περισσότεροι από έξι στους δέκα (62%) πιστεύουν ότι είναι σχετικά ή πολύ απίθανο να λάβει υπόψη η εταιρεία ή οργανισμός τους τις απόψεις των εργαζόμενων, όταν καταλήγει σε αποφάσεις σχετικές με τη ΤΝ, ενώ πάνω από τέσσερις στους δέκα (42%) εκτιμούν ότι είναι σχετικά ή πολύ πιθανό ο εργοδότης τους να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη τεχνολογία για να τους αντικαταστήσει.

   Επιπρόσθετα, όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εμπειρογνώμονας του Cedefop, Κωσταντίνος Πουλιάκας, πάνω από ένας στους δύο Έλληνες και Ελληνίδες (ποσοστό 51%) θεωρεί ότι έχει μεγάλο ή κάποιο κενό δεξιοτήτων ως προς την ΤΝ (υψηλότερο είναι το ποσοστό μόνο στην Πορτογαλία, όπου φτάνει το 57%, ενώ ο μέσος όρος των «11» είναι 42%). Παρά τη συνειδητοποίηση αυτού του κενού, λίγοι (14%), αλλά κοντά στον μέσο όρο των 11 κρατών μελών (15%) είναι εκείνοι που συμμετείχαν τον τελευταίο χρόνο σε κάποιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, για να αποκτήσουν τέτοιες δεξιότητες. Η μεγάλη αυτή διπλή απόκλιση -ανάμεσα στις χώρες, αλλά και μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι έχουν κενό δεξιοτήτων και όσων λαμβάνουν εκπαίδευση- αποτυπώνει, σύμφωνα με τον κ. Πουλιάκα, ένα ψηφιακό χάσμα. Μεταξύ των χωρών που ηγούνται στην υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών και εκείνων που βραδυπορούν, υπάρχει ολοένα αυξανόμενη απόκλιση στη συχνότητα χρήσης των τεχνολογιών ΤΝ. Μεγάλο είναι το χάσμα και μεταξύ των διάφορων εργαζομένων στην ίδια χώρα, κάτι που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλα από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.

   Γιατί δεν εκπαιδεύονται περισσότεροι άνθρωποι πάνω στην ΤΝ;

   Δυστυχώς, όπως παρατηρεί ο κ. Πουλιάκας, εκείνοι και εκείνες που χρειάζονται περισσότερο την εκπαίδευση πάνω στις ψηφιακές δεξιότητες, για να συμβαδίσουν με τις επιταγές των καιρών, είναι και οι λιγότερο πιθανό να τη λάβουν: γυναίκες (και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει χάσμα με τους άντρες) και άτομα συγκριτικά μεγαλύτερης ηλικίας, άνθρωποι με χαμηλότερη κατάρτιση, εργαζόμενοι σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και κάτοικοι περιοχών της υπαίθρου συμμετέχουν λιγότερο σε εκπαιδευτικές δράσεις γύρω από την ΤΝ.

   Τα αίτια του χάσματος μεταξύ ζήτησης για αναβάθμιση δεξιοτήτων και συμμετοχής στην εκπαίδευση -κατά τον εμπειρογνώμονα του Cedefop- είναι διάφορα: αφενός, συχνά δεν παρέχεται η δυνατότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων από τους εργοδότες, ενώ «γενικότερα μέχρις στιγμής παρατηρούμε μια “bottom up” προσέγγιση, δηλαδή οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από μόνοι τους κυρίως πειραματίζονται με τη χρήση ΤΝ στη δουλειά τους».

   Επιπλέον, όπως εξηγεί ο κ. Πουλιάκας, οι περισσότερες εταιρείες αντιμετωπίζουν προβλήματα στο να αναπροσαρμόσουν τις στρατηγικές τους σχετικά με τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών, το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού και το συνολικό μάνατζμεντ της επιχείρησης. «Ως αποτέλεσμα, αυξάνεται η αβεβαιότητα των εργαζόμενων σχετικά με τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις της αυτοματοποίησης εντός της εταιρείας τους και μειώνονται τα κίνητρα συμμετοχής τους στην επανακατάρτιση (upskilling/reskilling), μετά και από την υιοθέτηση τεχνολογιών ΤΝ» λέει και προσθέτει: «Σε γενικές γραμμές, χρειάζεται να υπερκεραστούν πολλά εμπόδια ανάμεσα στην αναγνώριση του γεγονότος ότι ένας εργαζόμενος αντιμετωπίζει πράγματι χάσμα δεξιοτήτων και τη συμμετοχή του σε πρόγραμμα κατάρτισης. Τέτοια εμπόδια είναι η έλλειψη χρόνου, οι επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, η έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης σχετικά με τα “σωστά” προγράμματα που αρμόζουν στις δεξιότητες του, αλλά και συνολικότερα η έλλειψη κινήτρων από την εταιρεία και οργανισμό (π.χ. σύνδεση μισθολογικών αποδοχών με την απόκτηση νέων δεξιοτήτων, πιθανότητες επαγγελματικής ανέλιξης, μη χρηματική αναγνώριση από τον εργοδότη).

   Πέραν των παραπάνω, δεν παρέχονται -γενικά στην αγορά- αρκετά στοχευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα, για συγκεκριμένες ειδικότητες και εργασιακούς ρόλους εργαζομένων. Ενώ οι πάροχοι εκπαίδευσης διαθέτουν πολλά προγράμματα και μαθήματα για εκπαίδευση πάνω στα Μεγάλα Δεδομένα ή τη Μηχανική Μάθηση, λείπουν από την αγορά εκείνα που θα βοηθούσαν τους εργαζόμενους να συμβαδίσουν με την εποχή της ΤΝ στον εργασιακό τους χώρο. «Για παράδειγμα, άλλα εργαλεία ΤΝ χρειάζονται οι γραφίστες και άλλα οι δημοσιογράφοι. Αυτή τη στιγμή, εξειδικευμένα courses δεν υπάρχουν. Επειδή όμως υπάρχει πολύ μεγάλο περιθώριο κέρδους για τους παρόχους εκπαίδευσης γύρω από τέτοια εξειδικευμένα μαθήματα, πιστεύουμε ότι σύντομα αυτό θα αλλάξει και θα υπάρξει πληθώρα» εκτίμησε.

   Τι έδειξε η έρευνα συνολικά για την Ευρώπη

   *Περίπου ένας στους επτά ενήλικες εργαζόμενους στις 11 χώρες εργάζεται συνήθως με ψηφιακά εργαλεία ή εφαρμογές που μπορούν να κάνουν αυτόματα κάποιες από τις εργασίες του, χρησιμοποιώντας αλγορίθμους.

   *Δύο στους δέκα ενήλικες εργαζόμενους πιστεύουν ότι η ΤΝ μπορεί να εκτελέσει περισσότερα από τα μισά τους καθήκοντα.

   *Το 30% όσων χρησιμοποιούν τεχνολογίες και εργαλεία ΤΝ για να κάνουν τη δουλειά τους βίωσαν κάποια απώλεια καθηκόντων. Το 41% χρειάστηκε να αναλάβει νέα καθήκοντα. Για το 68% η κύρια επίδραση των τεχνολογιών ΤΝ είναι ότι τους επιτρέπει να εκτελούν ταχύτερα τα εργασιακά τους καθήκοντα.

   *Το 61% των Ευρωπαίων εργαζομένων στις 11 χώρες (66% στην Ελλάδα) συμφωνούν πως είναι αρκετά ή πολύ πιθανό να χρειαστούν νέες γνώσεις και δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο των εργαλείων ΤΝ στην εργασία τους στην επόμενη πενταετία. Ωστόσο, το 44% θεωρεί απίθανο η εταιρεία ή ο οργανισμός για τον οποίο εργάζονται να τους παρέχει κατάρτιση για την ΤΝ.

   «Η έρευνα του Cedefop για τις δεξιότητες ΤΝ υπογραμμίζει τη σημαντική ανάγκη για αναβάθμιση και επανεκπαίδευση των ενήλικων εργαζομένων στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στον μετασχηματισμό των θέσεων εργασίας τους λόγω της τεχνολογίας ΤΝ. Αν και υπάρχει αξιοσημείωτο δυναμικό των τεχνολογιών ΤΝ για την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας στις θέσεις εργασίας, για πολλούς εργαζόμενους (55%) υπάρχουν ακόμη περιορισμένα κέρδη παραγωγικότητας μετά την υιοθέτηση ΤΝ. Επίσης, η υπέρβαση του φυλετικού και ηλικιακού διαχωρισμού που συνδέεται με τη χρήση της ΤΝ στις αγορές εργασίας είναι ζωτικής σημασίας, δεδομένου ότι οι γυναίκες και οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας είναι λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιήσουν την ΤΝ στο πλαίσιο της εργασίας τους. Τα συστήματα αρχικής και συνεχιζόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη θα πρέπει να στοχεύουν στην περαιτέρω ενίσχυση της ενσωμάτωσης των ικανοτήτων και δεξιοτήτων ΤΝ στα σχολικά προγράμματα σπουδών» επισημαίνουν οι μελετητές.

Αναβρασμός επικρατεί για τον κατώτατο μισθό και το ύψος της αύξησής του, από την 1η Μαΐου. Με τις μέρες να μετρούν αντίστροφα, φαίνεται ότι τελειώνει και η άμμος στην κλεψύδρα για τις ανακοινώσεις. Ο υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης, παρουσιάζει στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη τις προτάσεις των εμπειρογνωμόνων για το πόσο μπορεί να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός.

Όσον αφορά στα σενάρια που υπάρχουν για την αύξηση στον κατώτατο μισθό, τα ποσοστά κυμαίνονται από 6% έως 8%, δηλαδή ο κατώτατος μισθός θα φτάσει από 703 έως 716 ευρώ. Δεν αποκλείεται πάντως, η κυβέρνηση να θελήσει να αιφνιδιάσει θετικά και να επιλέξει μεγαλύτερη αύξηση που ίσως ξεπεράσει τα 730 ευρώ.

Η συνάντηση δεν είχε ανακοινωθεί αλλά έγινε γνωστή το πρωί της Τετάρτης (20.04.2022) από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιάννη Οικονόμου, στον ΣΚΑΙ.

«Είμαστε πολύ κοντά στις ανακοινώσεις. Εξαντλήθηκαν όλα τα περιθώρια για να είναι μια ουσιαστική και γενναία ενίσχυση», είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για την επικείμενη δεύτερη αύξηση του κατώτατου μισθού.

πηγή: newsit.gr

Ο πρωθυπουργός ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας «Δουλειές Ξανά».

Δείτε την ομιλία:

Τράγκας : Δεσμεύεται η περιουσία του από την “Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος

• Xoρέν Βοσκεριτσιάν, Λέκτορας εργασιακών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου
• Γιώργος Καββαθάς, Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
• Μαρία Καραμεσίνη, Καθηγήτρια Οικονομικών της Εργασίας Πάντειο Πανεπιστήμιο
• Άρις Καζάκος, Ομότιμος Καθηγητής Εργατικού Δικαίου Νομικής ΑΠΘ
• Γρηγόρης Μισκεδάκης, Δικηγόρος- Εργατολόγος
• Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημοσιογράφος
• Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Τη συζήτηση θα συντονίζει η δημοσιογράφος Βούλα Κεχαγιά.