«Οι βαθιές δημοκρατικές ρίζες, η ευρυμάθεια, η αγάπη για τα γράμματα και τις τέχνες, ο λογισμός, αλλά και το όραμα, η παραδειγματική εργατικότητα, η ρηξικέλευθη παρουσία στην πολιτική σκηνή. Ένας άνθρωπος που είχε αναγάγει την τέχνη της σύνθεσης σε αξίωμα ζωής, που εξέφραζε την αριστοτέλεια μεσότητα καλύτερα από τον καθένα».

Όπως ανέφερε, συνεργάστηκε γόνιμα και παραγωγικά, όταν χρειάστηκε, ακόμη και με τον μεγάλο του πολιτικό αντίπαλο, τον αείμνηστο Γλαύκο Κληρίδη, σε μια κίνηση που προσδίδει τεράστια λάμψη και στις δύο αυτές μεγάλες μορφές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας.

Σημείωσε πως υπήρξε ο άνθρωπος που με το εκσυγχρονιστικό και το μεταρρυθμιστικό του έργο έθεσε τα θεμέλια για την Κύπρο του 21ου αιώνα. Μια Κύπρο ζωντανή, δυναμική και ευημερούσα, παρά το βαθύ και εισέτι ανεπούλωτο τραύμα της εισβολής και κατοχής σημαντικού μέρους του νησιού.

Σε διπλωματικό επίπεδο, επεσήμανε πως διακρίθηκε για τη σταθερή προσήλωσή του στην προοπτική επίλυσης του Κυπριακού με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και για τις άοκνες προσπάθειές του για ενεργοποίηση του διεθνούς παράγοντα προς αυτή την κατεύθυνση.

«Τρεις δεκαετίες αργότερα, το αίτημα για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού παραμένει επίκαιρο και ενεργό, τη στιγμή που η εικόνα της Λευκωσίας, της μοναδικής διαιρεμένης πρωτεύουσας στην Ευρώπη, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή, ένα όνειδος στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα».

«Η Κύπρος συνεχίζει τον δίκαιο αγώνα του Γιώργου Βασιλείου σε απόλυτη σύμπνοια με την Ελληνική Δημοκρατία. Εκφράζουμε την ελπίδα η πρόσφατη αναβάθμιση του ζητήματος στην ατζέντα του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να οδηγήσει σε απτά αποτελέσματα προς όφελος της ειρήνης, της ασφάλειας και της ευημερίας στην Κύπρο και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».

«Μιλάμε συχνά, και δικαίως, για το πόσο δύσκολο και σπουδαίο επίτευγμα ήταν από πολιτική άποψη η ένταξη της Κύπρου σε μια εποχή που πολλοί υποστήριζαν ότι επρόκειτο για έναν στόχο ανέφικτο», ανέφερε και πρόσθεσε πως ωστόσο, όσοι είναι εξοικειωμένοι με τη διευρυνσιακή διαδικασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση γνωρίζουν πόσο πολύπλοκο και απαιτητικό είναι το τεχνικό κομμάτι της προσαρμογής στο ευρωπαϊκό κεκτημένο.

«Είναι μια διαδικασία που μπορεί να κρατήσει χρόνια και να κρατά μια χώρα μακριά από την Ευρώπη για δεκαετίες. Και τη διαδικασία αυτή ο Γιώργος Βασιλείου την έφερε σε πέρας κατά τρόπο υποδειγματικό, με αποτέλεσμα η Κύπρος να είναι έτοιμη και σε τεχνικό επίπεδο όταν ολοκληρώθηκε η πολιτική διαδικασία για την ένταξή της», υπογράμμισε.

Επεσήμανε πώς ο Γιώργος Βασιλείου ήταν άνθρωπος αισιόδοξος, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι αιθεροβατούσε. «Αντίθετα, προερχόταν από το θετικό πνεύμα που χαρακτήριζε το σύνολο της ψυχοσύνθεσης και της δράσης του, από την πίστη του ότι κανένας αγώνας δεν πρέπει να θεωρείται εκ των προτέρων χαμένος, αν δεν καταβληθεί το μείζον της προσπάθειας από όλους όσους εμπλέκονται σε αυτόν».

«Ένας πραγματιστής πατριώτης, όχι των εύκολων συνθημάτων. Η δημαγωγία για τον Γιώργο Βασιλείου ήταν μια άγνωστη υπόθεση».

«Έφυγες σε μέρες σπουδαίες για τον Ελληνισμό, μέσα στην Κυπριακή Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε στιγμές υπερηφάνειας για την Κύπρο και για ολόκληρο τον Ελληνισμό», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών.

«Σήμερα η Κύπρος και σύσσωμος ο Ελληνισμός σε αποχαιρετά ως ένα άξιο τέκνο που άφησε ανεξίτηλη σφραγίδα στη σημερινή ταυτότητα του νησιού. Αλλά και η μητέρα Ελλάδα, οι άνθρωποι, οι παλαιότεροι που πρόλαβαν την εποχή σου, που σε γνώρισαν προσωπικά και συνεργάστηκαν μαζί σου, και οι νεότεροι που σε έμαθαν μέσα από αφηγήσεις και διαβάσματα – αλλά και οι τόποι: η Βυτίνα της εκ μητρός καταγωγής σου, η Μυτιλήνη της παιδικής σου ηλικίας. Οι τόποι που ποτέ δεν ξέχασες και τους ένιωθες πάντα ως αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής σου διαδρομής».

«Η μητέρα πόλη σε αποχαιρετά. Με τα ανεμισμένα της κάστρα που έψαλες, τα καΐκια, τα βεγγαλικά, τις χορωδίες, το πλήθος που βλέπει οπτασίες. Η γειτονιά σου η Ανάληψη σου γνέφει. Εκεί κοντά που είδες για πρώτη φορά τον Τσιτσάνη να κρατάει ένα μικρό βιολί και να πετάει δέκα πόντους πάνω από το έδαφος. Οι παλιοί σου φίλοι, ο Μπάμπης ο Καλλιπολίτης, ο Τάκης ο Σιμώτας,  οι παιδικοί σου φίλοι σε πικροχαιρετούν». 

«Οι πνευματικοί γονείς είναι οι πιο αγαπημένοι», ανέφερε ο συγγραφέας, λέγοντας ότι ο Διονύσης Σαββόπουλος έφτασε στην Άθήνα με προϋποθέσεις στο μείον άπειρο και μπόρεσε και έφτιαξε ένα τόσο μεγάλο έργο.  «Έζησες εδώ με την αγαπημένη σου Άσπα. Κι εδώ γεννήσατε τα παιδιά σας», είπε. 

«Το έργο σου δεν είναι μόνο μια μουσικά αποτυπωμένη ιστορία του τόπου μας», είπε, λέγοντας ότι έγινε, ήταν και παρέμεινε αληθινός μέχρι τέλους, όπως υποσχέθηκε όταν άφησε τη Θεσσαλονίκη. «Δεν σύρθηκες από το κοινό σου, ήσουν πάντα μπροστά ακόμη και απέναντί του», είπε, προσθέτοντας ότι στάθηκε όρθιος με αξιοπρέπεια, με το κεφάλι ψηλά, με την Άσπα, τη σύζυγό του, πάντα δίπλα του.

«Και ήρθαν τα χρόνια τα τελευταία, της ασθένειας με τις φιλόξενες βραδιές, τους φίλους και τις αναμνήσεις, την πληρότητα της ζωής και την πίστη σου όλα είναι εδώ, τίποτα δεν χάνεται», είπε. «Θα σου την προσέχουμε την Άσπα, να είσαι σίγουρος. Καλό ταξίδι Διονύση αγαπημένε», κατέληξε.

Η Πόπη Δομάζου ευχαρίστησε για τα συλλυπητήρια μηνύματα. «Ένα μεγάλο ευχαριστώ από εμένα, τη Ράνια, την Ευαγγελία, τον Σταύρο και τις υπέροχες οικογένειές τους». 

«Έκανες ξαφνική ντρίπλα στρατηγέ», είπε η Πόπη Δομάζου, εκφράζοντας την αγάπη της.

«Καλό ταξίδι» έκλεισε τον επικήδειό της.