Η εφημερίδα EL PAÍS μίλησε με τέσσερις νέους Λατινοαμερικανούς που μέχρι πρόσφατα ένιωθαν προνομιούχοι, πιστεύοντας πως πέτυχαν το απόλυτο όνειρο: μια θέση ανάμεσα σε χιλιάδες υποψηφίους από όλο τον κόσμο. Πλέον όμως, ο Τραμπ δεν τους θέλει στις αμερικανικές αίθουσες.

Την περασμένη εβδομάδα, η κυβέρνησή του διέταξε όλες τις πρεσβείες να ακυρώσουν τις συνεντεύξεις για φοιτητικές βίζες.

Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2023-2024, περίπου 1.100.000 ξένοι φοιτητές σπούδασαν σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Πλέον όμως, ο Τραμπ ονειρεύεται μια Αμερική με λιγότερους φοιτητές και λιγότερους ξένους. Για το θέμα της περικοπής χρηματοδότησης στα πανεπιστήμια, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, δήλωσε πριν λίγες ημέρες: «Χρειαζόμαστε περισσότερους τεχνίτες και λιγότερους αποφοίτους με LGBTQ πτυχία από το Harvard».

Πολλοί φοιτητές που πρόκειται να φτάσουν στις ΗΠΑ μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη διαδικασία έκδοσης βίζας, ενώ άλλοι έχουν ήδη λάβει τη δική τους. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη βίζα, όλοι νιώθουν στοχοποιημένοι: αρχίζουν να πιστεύουν πως θα σπουδάσουν σε μια χώρα όπου πλέον δεν είναι ευπρόσδεκτοι.

Οι προσωπικές ιστορίες πίσω από την αβεβαιότητα

Μανουέλ Μπελτράν, 28 ετών, Κολομβία

Για τον Μανουέλ Μπελτράν, οι σπουδές στις ΗΠΑ δεν είναι ατομικό εγχείρημα. Αν και θα κάθεται ο ίδιος στα έδρανα του Columbia University, το όνειρο ανήκει σε όλη την οικογένειά του. «Η προσπάθεια όσων προερχόμαστε από τον παγκόσμιο νότο είναι συλλογική και οικογενειακή», εξηγεί τηλεφωνικά από την Μπογκοτά. Για να πετύχει την εισαγωγή του σε ένα τόσο διακεκριμένο πανεπιστήμιο, χρειάστηκε πάνω από έναν χρόνο προετοιμασίας και οικονομικούς υπολογισμούς με τους γονείς του.

Αντί για ενθουσιασμό, οι τελευταίοι μήνες γέμισαν με άγχος. Οι γονείς του τον καλούν σχεδόν καθημερινά και είναι «πολύ φοβισμένοι» λόγω των ειδήσεων από τις ΗΠΑ. Πρόσφατα ήρθε η ακύρωση βίζας για Κινέζους φοιτητές και η αναστολή συνεντεύξεων για φοιτητικές βίζες. Η δική του βίζα F-1 εκδόθηκε μόλις τέσσερις ημέρες πριν την ανακοίνωση – μια ανακούφιση που όμως δεν είναι αρκετή.

«Οι γονείς μου πιστεύουν ότι ίσως κινδυνεύει ακόμα και η προσωπική μου ασφάλεια. Δεν ξέρω αν θα αντιμετωπίσουμε ξενοφοβία ή αποκλεισμό· το να είσαι Λατίνος στις ΗΠΑ ίσως αποδειχθεί πρόβλημα», σημειώνει.

Στην επίθεση κατά των πανεπιστημίων, μόνο το Harvard αντέδρασε ανοικτά στην κυβερνητική πίεση, ενώ άλλα ιδρύματα επέλεξαν πιο ήπια στάση για να αποφύγουν περαιτέρω περικοπές στη χρηματοδότηση. Το Columbia ήταν το πρώτο μεγάλο πανεπιστήμιο που υπέστη περικοπές και χάθηκαν οι επιλογές χρηματοδότησης για διεθνείς φοιτητές – το πρώτο πλήγμα για τον Μπελτράν. Έπειτα χάθηκε και η πιθανότητα της υποτροφίας Fulbright λόγω των περικοπών.

«Το οικονομικό βάρος θα πέσει στην οικογένειά μου, αλλά πλέον η αβεβαιότητα αφορά το αν τελικά θα μας δεχτούν ή όχι στις ΗΠΑ». Παρά τις δυσκολίες, αναζητά ήδη στέγη στη Νέα Υόρκη, όπου θα φτάσει τον Αύγουστο. Το Columbia επικοινωνεί περιστασιακά μαζί του για θέματα μετανάστευσης ή βίζας, αλλά όχι κάτι παραπάνω: «Είναι κομμάτι του αμερικανικού συστήματος: είμαστε πελάτες· αν λείψει κάποιος, πάντα υπάρχει αντικαταστάτης».

Αντάι Μιράντα, 23 ετών, Χιλή

Η Αντάι Μιράντα βιώνει έντονη αγωνία αυτές τις μέρες. Με εγκεκριμένη υποτροφία για ανταλλαγή στο San Diego State University και εισιτήριο στο χέρι, περιμένει μόνο τη βίζα της. «Ήμουν ενθουσιασμένη μέχρι πριν μια εβδομάδα. Τώρα το αμερικανικό όνειρο γίνεται εφιάλτης. Θέλω να ανοίξω νέους ορίζοντες αλλά νιώθω φόβο μήπως αντιμετωπίσω διακρίσεις», λέει τηλεφωνικά.

Η ανησυχία εντείνεται καθώς στη Χιλή, τη μοναδική χώρα της Λατινικής Αμερικής στο πρόγραμμα απαλλαγής βίζας με τις ΗΠΑ, έχουν υπάρξει περιπτώσεις ανακλήσεων της τελευταίας στιγμής – όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Γκαμπριέλ Μπόριτς, Αλμπέρτο βαν Κλαβέρεν. Αν και τα μέτρα Τραμπ δεν στοχεύουν απευθείας τη Χιλή, επηρεάζουν ήδη Χιλιανούς φοιτητές ακόμη και στο Harvard.

Η τελευταία εξέλιξη ήταν η αναστολή των βίζας για φοιτητές ανταλλαγής – γεγονός που αναστάτωσε την Αντάι: «Έκλεισα ραντεβού στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Χιλή την επόμενη εβδομάδα αλλά δεν ξέρω αν θα εγκριθεί ή θα απορριφθεί η αίτηση. Έχω ήδη επενδύσει χρήματα που δεν επιστρέφονται αν απορριφθώ». Επανεξετάζει τα σχέδιά της – ίσως τελικά να έπρεπε να επιλέξει την Ευρώπη: «Μετανιώνω και θέλω να κλάψω· νόμιζα ότι τώρα ήταν η μεγάλη ευκαιρία στις ΗΠΑ».

Μαρία Ρουίς, 31 ετών, Μεξικό

Η Μαρία πίστευε πως το μεγαλύτερο εμπόδιο θα ήταν τα οικονομικά. Από τότε όμως που έγινε δεκτή στο μεταπτυχιακό φωτορεπορτάζ στο International Center of Photography, στη Νέα Υόρκη, αρνείται να αφήσει την αβεβαιότητα ή το αντι-μεταναστευτικό κλίμα να σβήσουν το όνειρό της.

«Ήξερα ότι τα μεταναστευτικά ζητήματα είχαν γίνει δυσκολότερα επί Τραμπ αλλά μου είχαν πει ότι οι φοιτητικές βίζες ήταν πιο εύκολες», λέει μία ημέρα μετά τα νέα μέτρα. Αν και ακόμη δεν έχει ραντεβού λόγω καθυστέρησης στην έκδοση διαβατηρίου, δεν εγκαταλείπει: «Το σχολείο μας ενημέρωσε πως δεν έχει λάβει επίσημες οδηγίες· μας προετοιμάζουν πάντως για κάθε ενδεχόμενο». Κάποιοι συμφοιτητές της ανησυχούν επειδή πρέπει να πληρώσουν μέρος των διδάκτρων σύντομα – αλλά αν απορριφθεί η βίζα τους θα επιστραφούν τα χρήματα.

Μέχρι πρόσφατα τη βασάνιζε μόνο το οικονομικό – είναι μία από τους μόλις 18 επιλεγμένους παγκοσμίως ανάμεσα σε εκατοντάδες αιτήσεις. Προσπάθησε μάλιστα μέσω δωρεών να συγκεντρώσει τα 15.000 δολάρια που απαιτούνται για το μεταπτυχιακό της· τελικά έλαβε πλήρη υποτροφία μόλις αυτή την Πέμπτη. Η χαρά όμως είναι πικρή μέσα στην αβεβαιότητα – παρηγορείται ότι αν δεν ταξιδέψει φέτος, η σχολή θα κρατήσει τη θέση της έως το 2027: «Πρέπει να μιλάμε γι’ αυτά που συμβαίνουν· πέρα απ’ τον φόβο θέλω να μοιραστώ την εμπειρία».

(Ανώνυμη), 29 ετών, Κούβα

«Είναι δύσκολο να είσαι Κουβανός και να μην ανησυχείς». Παρότι προτιμά να παραμείνει ανώνυμη λόγω φόβου αντιποίνων, θέλει να εξηγήσει τι σημαίνει το κλίμα τρομοκρατίας που έχει δημιουργήσει ο Τραμπ για πολλούς – ειδικά για Κουβανούς φοιτητές. Το επόμενο ακαδημαϊκό έτος έχει εξασφαλίσει θέση διδακτορικού στο Pennsylvania University.

Εκτιμά τη στήριξη του πανεπιστημίου που εγγυήθηκε τη θέση της – αλλά ο φόβος παραμένει: «Ως Κουβανή νιώθω λύπη γιατί η ελευθερία έκφρασης μοιάζει ανέφικτη· νιώθω απελπισία όταν χρειάζεται να “καθαρίζω” τα κοινωνικά μου δίκτυα μήπως κάτι θέσει σε κίνδυνο την εισαγωγή ή παραμονή μου». Θέλει να ζήσει αυτή τη μοναδική ευκαιρία στις ΗΠΑ αλλά αισθάνεται διαρκώς εκτεθειμένη: «Πιστεύω πως οι αμερικανικές πανεπιστημιακές αξίες δύσκολα σβήνουν τόσο εύκολα ή γρήγορα». Το σχέδιό της παραμένει σταθερό – θα ταξιδέψει τον Σεπτέμβριο αν και δεν νιώθει ασφαλής ούτε τώρα ούτε τότε: «Το να είμαι Κουβανή τριπλασιάζει τις ανησυχίες μου· πρέπει πάντα να προλαβαίνω τα γεγονότα».

Πηγή: elpais.com

Η ερώτηση που προκάλεσε νεύρα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν η εξής:

«Η Τουρκία αγνοεί τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δεν αποφυλακίζει τον Κούρδο Σελαχατίν Ντεμίρτας, όπως και τον Οσμἀν Καβάλα».

Η απάντηση του Τούρκου προέδρου:

«Το γεγονός ότι κάνετε αυτές τις ερωτήσεις μας βάζει σε σκέψεις. Κυρίως μας στεναχωρεί το γεγονός ότι ένα μέλος του Τύπου υπερασπίζεται αυτούς τους τρομοκράτες. Μην κουνάς το κεφάλι σου, κοίταξε με… Όπως βλέπεις είμαι όρθιος και συνεχίζω να εργάζομαι. Μπορεί να είναι ο Οσμάν Καβάλα, μπορεί να είναι ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, όποιος και αν είναι, εμείς τηρούμε τους νόμους. Αυτό γίνεται. Υποθέτω ότι εσείς δεν ζείτε στην Τουρκία. Εμείς ζούμε στην Τουρκία. Αυτά είναι βήματα που κάνουμε για την ειρήνευση της περιοχής και έτσι θα συνεχιστεί».

Δείτε το περιστατικό μετά το 41ο λεπτό του βίντεο:

Αξίζει να σημειωθεί πως η εν λόγω έρευνα αποκάλυπτε ότι οι ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας ληστεύουν μετανάστες στα ευρωπαϊκά σύνορα, με τον Γιάννη Πρετεντέρη στο επίμαχο άρθρο να αναφέρεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς σε αυτή.

Από τη μεριά του, ο Andrés Mourenza σε ανάρτησή του στο twitter αναφέρει: «Αγαπητέ κύριε, ζητώ να διορθώσετε το άρθρο σας, το οποίο παραποιεί την έρευνά μας. Μπορείτε να εκφράζετε ελεύθερα τις απόψεις σας για το θέμα, αλλά η εσφαλμένη αναφορά σε άλλα μέσα δεν ταιριάζει καλά με  καθιερωμένες εφημερίδες όπως είναι ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ».

Επιμέλεια Όθωνας Παπαδάκης

Ο πληθωρισμός – ο οποίος ήδη εκτινάχθηκε στα τέλη του 2021 λόγω της αυξανόμενης απασχόλησης και της αυξανόμενης ζήτησης μετά τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν από τον Covid-19 – έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί εδώ και 40 χρόνια, κυρίως λόγω της συμφόρησης της εφοδιαστικής αλυσίδας και της απότομης ανάκαμψης του ενεργειακού κόστους . Αυτό που αρχικά θεωρήθηκε ως μια μεταβατική κατάσταση έχει ριζώσει, καθώς η ένοπλη σύγκρουση στην Ουκρανία συνεχίζεται και το δεύτερο κύμα πληθωρισμού, έρχεται.

Ο πληθωρισμός έχει αποσυντονίσει τα πάντα. Η αύξηση των επιτοκίων θα επιφέρει, τουλάχιστον, μια αξιοσημείωτη επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης

Πέρυσι, για να περιορίσουν τον πληθωρισμό συρρικνώνοντας την προσφορά χρήματος, οι κύριες κεντρικές τράπεζες κατάρτισαν έναν οδικό χάρτη για τη σταδιακή απόσυρση της οικονομικής τόνωσης, διατηρώντας παράλληλα τα επιτόκια χαμηλά για να δώσουν στους επενδυτές και τους δανειολήπτες περιθώριο ανάσας στα χρόνια μετά την πανδημία. Αυτή η στρατηγική της αργής αύξησης της τιμής του χρήματος και της συρρίκνωσης των ομοσπονδιακών ισολογισμών καταστράφηκε από την εισβολή του Πούτιν.

• Η Federal Reserve, η Τράπεζα της Αγγλίας και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναγκάστηκαν να δώσουν μια απότομη στροφή και να επιταχύνουν τις αυξήσεις των επιτοκίων για να προσπαθήσουν να καταπνίξουν τον εκρηκτικό πληθωρισμό, επιβραδύνοντας τα επίπεδα δανεισμού και καταναλωτικών δαπανών.

Σε έναν κόσμο εθισμένο στη ρευστότητα από την απάντηση στη Μεγάλη Ύφεση του 2008-9, μια πολύ πιο αυστηρή νομισματική πολιτική είναι ένα βαρύ πλήγμα για τις προοπτικές ανάπτυξης. Εκτός από την αύξηση των τιμών και των επιτοκίων, ο κόσμος θα πρέπει τώρα να αντιμετωπίσει την υψηλότερη ανεργία. Ωστόσο, κάθε περιοχή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Στις ακόλουθες αναφορές, αναλύουμε την κατάσταση των τεσσάρων μεγάλων οικονομικών ζωνών του κόσμου.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Η ευρωζώνη βαδίζει ξανά σε τεντωμένο σκοινί

Η ευρωπαϊκή οικονομία βαδίζει σε ένα στενό τεντωμένο σκοινί, προσπαθώντας να διατηρήσει την ισορροπία της μπροστά σε δύο ταραχώδεις δυνάμεις: την αύξηση των τιμών της ενέργειας και τη μείωση της ανάπτυξης. Και οι δύο εντείνονται καθώς συνεχίζεται η εισβολή στην Ουκρανία.

Όλα δείχνουν ότι η Νότια Ευρώπη ετοιμάζεται να λάμψει αυτό το καλοκαίρι, με τις ακτογραμμές της να είναι πλούσιες μετά από δύο χρόνια περιορισμών. Ωστόσο, η ανάκαμψη μπορεί να υποχωρήσει λόγω ορισμένων παραγόντων: της κλιμάκωσης του πολέμου, των συμφορήσεων της εφοδιαστικής αλυσίδας που δημιουργήθηκαν από το έντονο lockdown της Κίνας ή της αυστηροποίησης της νομισματικής πολιτικής. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης -προικισμένο με 800 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2027- θα είναι απαραίτητο απόθεμα ασφαλείας για τους επόμενους μήνες.

«Όλα δείχνουν ότι θα έχουμε ένα καλό καλοκαίρι, αλλά τον Σεπτέμβριο μπορεί να αλλάξει. Περνάμε (από) ένα στάδιο στο οποίο θα έχουμε υψηλότερες τιμές και ασθενέστερη ανάπτυξη», λέει η María Jesús Valdemoros, λέκτορας οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Ναβάρα στη βόρεια Ισπανία.

Ο κύριος κίνδυνος για την ανάκαμψη είναι εάν ο Πούτιν διακόψει την παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εκτιμά ότι αυτό θα επιβάρυνε την οικονομική ανάπτυξη στην ευρωζώνη, έτσι ώστε να αυξηθεί μόνο κατά 1,3% το 2022 και να συρρικνωθεί κατά 1,7% το 2023, ενώ ο πληθωρισμός θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο από το 8% που καταγράφεται σήμερα. Μόλις πριν από μια εβδομάδα, η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αυξήσει το επίπεδο συναγερμού λόγω της πρόβλεψης ότι δεν θα μπορέσει να γεμίσει τις δεξαμενές αερίου μέχρι το φθινόπωρο. Και εκεί έγκειται ο κύριος φόβος της Φρανκφούρτης και των Βρυξελλών: ότι η Γερμανία θα εισέλθει σε ύφεση και θα συμπαρασύρει τους υπόλοιπους εταίρους της.

Το ισχυρό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Ifo που εδρεύει στο Μόναχο δεν προβλέπει ότι θα συμβεί αυτό το ακραίο, αλλά σημειώνει ότι όλα τα πλήγματα που δέχθηκαν ως αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία και του lockdown στην Κίνα θα κοστίσουν στη Γερμανία 1,5% του ΑΕΠ. Σε ένα κανονικό έτος, υποστηρίζει ο οργανισμός, η χώρα θα είχε ήδη εισέλθει σε ύφεση.

Αντιμέτωπη με αυτήν την κατάσταση, η ΕΚΤ έχει συζητήσει μεταξύ της αύξησης των επιτοκίων – παρά τον κίνδυνο στραγγαλισμού της ανάπτυξης – ή της διατήρησης μιας πιο χαλαρής πολιτικής με την απειλή ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να εκτοξεύονται στα ύψη. Προς το παρόν, αποφάσισε να αυξήσει τα βασικά της επιτόκια κατά 0,25% τον Ιούλιο και πιθανώς 0,50% τον Σεπτέμβριο.

Για τα «γεράκια» του πληθωρισμού, η EΚΤ έχει καθυστερήσει πολύ, ειδικά όταν οι υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες έχουν αυξήσει τα επιτόκια εδώ και μήνες. Τα «περιστέρια», με τη μνήμη των άκαιρων αυξήσεων επιτοκίων της ΕΚΤ που περιόρισαν τις προσπάθειες ανάκαμψης το 2011, φοβούνται ότι μια βιαστική αύξηση θα προκαλέσει επιβράδυνση της οικονομίας… ειδικά αν υπάρξει ακόμη ένα εξωτερικό πλήγμα, είτε αυτό προέρχεται από τη Μόσχα είτε από το Πεκίνο .

Ως προληπτικό μέτρο, αρκετές κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν ενεργήσει για να μετριάσουν τους πληθυσμούς τους από τον πληθωρισμό. Για παράδειγμα, η Ισπανία έδωσε μπόνους για τους πιο ευάλωτους εργαζομένους και μείωσε την τιμή των καρτών διέλευσης. Ωστόσο, διεθνείς θεσμοί, από το ΔΝΤ μέχρι την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητούν την ανασύσταση των χρηματοοικονομικών αποθεμάτων. Και με τη Γερμανία στην πρώτη γραμμή, ορισμένες κυβερνήσεις προειδοποιούν για υπερβολικές δαπάνες.

«Είναι καιρός να βγούμε από τέτοιες πολιτικές. Ο πληθωρισμός είναι υψηλός και οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να τον κάνουν να συνεχίσει να αυξάνεται μέσω των δαπανών», λέει ο Clemens Fuest, πρόεδρος της Ifo. «Είναι μια κακή απόφαση».

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι για την ανάπτυξη. «Τα νοικοκυριά βλέπουν το εισόδημά τους να μειώνεται. Η αύξηση των πραγματικών μισθών ήταν αρνητική για δύο συνεχόμενα τρίμηνα», δήλωσε η Κριστίν Λαγκάρντ, πρόεδρος της ΕΚΤ.

Υπάρχει πιθανότητα να διαλυθούν τα σύννεφα, αν, ας πούμε, τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Αλλά σε περίπτωση που συνεχιστούν οι εχθροπραξίες και συνεχιστεί η οικονομική μάχη μεταξύ Βρυξελλών και Μόσχας, μένει να δούμε πόσο θα αυξηθούν οι υψηλές τιμές της ενέργειας, πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν οι κυβερνήσεις και πότε οι κεντρικές τράπεζες θα ξεμείνουν από μετρητά.

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
Οι αυξανόμενες τιμές εμποδίζουν τη χώρα να φτάσει στην πλήρη απασχόληση

Οι προσφορές εργασίας είναι προφανείς σε όλη την πρωτεύουσα της χώρας: στις βιτρίνες τραπεζών, καταστημάτων ρούχων, σούπερ μάρκετ, κινηματογραφικών αιθουσών. Υπολογίζεται ότι, στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν διπλάσιες κενές θέσεις από ό,τι οι άνεργοι. Η χώρα πλησιάζει την πλήρη απασχόληση. Και όμως, η οικονομική κατάσταση έχει βυθίσει τη δημοτικότητα του προέδρου Τζο Μπάιντεν και απειλεί τον έλεγχο του κόμματός του στη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Κατηγορήστε το στον πληθωρισμό.

Οι τιμές αυξήθηκαν 8,6% το περασμένο έτος – η μεγαλύτερη αύξηση των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών. Αλλά η καθημερινή υπενθύμιση στους Αμερικανούς ότι οι τιμές εκτοξεύονται, είναι το κόστος των καυσίμων. Η βενζίνη αυξήθηκε σε τιμή άνω του 60%. Κατά μέσο όρο, κοστίζει περίπου 5 $ ανά γαλόνι. Υπάρχουν μέρη όπου κοστίζει περίπου $8. Επιπλέον, ο πληθωρισμός έχει παγιωθεί και εξαπλώνεται σε όλο και περισσότερα προϊόντα, από τους διαδρόμους των παντοπωλείων μέχρι τα ξενοδοχεία.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Τζερόμ Πάουελ έχει δεσμευτεί να σταθεροποιήσει τις τιμές, ακόμη κι αν αυτό έχει το κόστος μιας ύφεσης. Αυτό που αναζητά είναι μια λεγόμενη «ήπια προσγείωση» ή να ελέγξει τον πληθωρισμό χωρίς να συρρικνωθεί η οικονομία και η ανεργία να εκτοξευθεί στα ύψη. Στην τελευταία του εμφάνιση στη Γερουσία, η Δημοκρατική Γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν τον έριξε απότομα: «Ξέρεις τι είναι χειρότερο από τον υψηλό πληθωρισμό και τη χαμηλή ανεργία; Είναι ο συνδυασμός υψηλού πληθωρισμού και ύφεσης, με εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς δουλειά».

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει ήδη πραγματοποιήσει τρεις αυξήσεις επιτοκίων, η τελευταία από τις οποίες είναι 0,75 μονάδες. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αύξηση από το 1994. Μέχρι το τέλος του 2022, τα επιτόκια θα κυμαίνονται μεταξύ 3% και 3,5% και το επόμενο έτος κοντά στο 4%, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Fed. Η απόσυρση ρευστότητας θα επιβραδύνει την οικονομία.

Αυτό θα οδηγήσει σε ύφεση; «Δεν είναι αυτό που ψάχνουμε, αλλά είναι μια πιθανότητα», ήταν η απάντηση του Πάουελ ενώπιον της Γερουσίας.

Την περασμένη εβδομάδα, το ΔΝΤ μείωσε τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη για τις Ηνωμένες Πολιτείες από 3,7% σε 2,9% φέτος και από 2,3% σε 1,7% για το επόμενο έτος. Αναμένεται ότι το 2024, η ανάπτυξη θα είναι μόλις 0,8%.

«Η πιο πιθανή προοπτική είναι η πολύ ασθενής ανάπτυξη και ο επίμονα υψηλός πληθωρισμός. Βλέπουμε περίπου 40% πιθανότητα ύφεσης το επόμενο έτος», λέει ο Ethan S. Harris, παγκόσμιος οικονομολόγος στην Bank of America Securities.

Ύφεση ή όχι, η οικονομική δυσφορία είναι ήδη αισθητή. Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο έδειξε ότι το 36% όσων κερδίζουν περισσότερα από 250.000 $ ετησίως (τετραπλάσιο του μέσου μισθού) ζουν από μισθό σε μισθό, μήνα με τον μήνα. Αν λοιπόν, ένα σημαντικό μέρος του πιο προνομιούχου κλιμακίου αισθάνεται ότι μετά βίας τα βγάζει πέρα, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς πώς τα πάνε οι υπόλοιποι Αμερικανοί.

Ηνωμένο Βασίλειο
Μαύρα σύννεφα στο city

Μετά την προειδοποίηση της Τράπεζας της Αγγλίας (BoE) τον περασμένο Μάιο ότι η οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου θα εισέλθει σε ελαφρά ύφεση στα τέλη του 2022, η σκληρή δεξιά του Συντηρητικού Κόμματος ζήτησε από τον πρωθυπουργό να μειώσει τους φόρους. Φέτος, οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα κάλεσαν σε απεργίες όλο το καλοκαίρι για να ζητήσουν αυξήσεις μισθών συμβατές με τον καλπάζοντα πληθωρισμό που πλησιάζει σε διψήφιο αριθμό.

Τόσο ο πρωθυπουργός Τζόνσον όσο και ο υπουργός Οικονομικών Ρίσι Σουνάκ προσπαθούν να συγκρατήσουν την πίεση από το κόμμα τους και τον γενικό πληθυσμό, για να αποφύγουν την περαιτέρω επιδείνωση του πληθωρισμού με χαμηλότερους φόρους ή υπέρογκες αυξήσεις μισθών.

«Αυτό που είναι πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτός ο πληθωρισμός έχει συγκεντρωθεί σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί βασικά αγαθά», δήλωσε ο Andrew Bailey, διοικητής της BoE. “Βασικά, ενέργεια και φαγητό.”

Αυτό σημαίνει ότι η κρίση, πάνω απ’ όλα, πλήττει τους φτωχότερους πολίτες. Αν και η BoE προτείνει ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια μέτρια ανάκαμψη έως τις αρχές του 2023 – αποφεύγοντας έτσι δύο συνεχόμενα τρίμηνα της μείωσης του ΑΕΠ ή τον τεχνικό ορισμό της ύφεσης – αναμένεται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα δει μείωση της ανάπτυξης το επόμενο έτος κατά 0,25%.

Η μέση τιμή ανά νοικοκυριό για φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια εκτοξεύτηκε σχεδόν 800 ευρώ τον Απρίλιο και θα φτάσει τα 3.000 ευρώ (ετησίως) έως τον Οκτώβριο. Τον Μάιο, η κυβέρνηση ενέκρινε απροσδόκητο φόρο 25% στα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μεγάλο μέρος αυτού του φόρου προοριζόταν για τη χρηματοδότηση επιδοτήσεων μίας πληρωμής σε εκατομμύρια νοικοκυριά, μεταξύ 400 και 1.000 ευρώ, για να καλυφθεί το υπέρογκο κόστος ζωής.

Η BoE όπως και άλλες κεντρικές τράπεζες, αντέδρασε καθυστερημένα, αλλά έντονα. Μέχρι στιγμής φέτος, τα επιτόκια έχουν ήδη αυξηθεί στο 1%. Εστιασμένες στην καταπολέμηση του πληθωρισμού, οι επικείμενες οικονομικές καταιγίδες δεν ήταν αρκετός λόγος για τη νομισματική αρχή να χαλαρώσει τη δραστική απόφασή της. «Γνωρίζω τις σκληρές συνέπειες που θα έχει αυτό για πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα αυτούς με χαμηλότερα εισοδήματα και μικρές αποταμιεύσεις», παραδέχτηκε ο Μπέιλι μετά την ανακοίνωση της απόφασης. Τώρα θα είναι πιο δύσκολο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να δανειστούν και να επεκταθούν και για τους καταναλωτές να αποπληρώσουν πιστωτικές κάρτες και δάνεια.

ΚΙΝΑ
Οι ασθένειες του δράκου μεγαλώνουν

Η συνάντηση του Κινέζου πρωθυπουργού Λι Κετσιάνγκ με αξιωματούχους στις 25 Μαΐου ήταν ασυνήθιστη λόγω του μεγέθους της -σχεδόν 100.000 τοπικοί αξιωματούχοι συμμετείχαν στη βιντεοκλήση- αλλά και λόγω της ειλικρίνειας του. Ο αρχηγός της κυβέρνησης αναγνώρισε ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικονομία της δεύτερης παγκόσμιας δύναμης είναι πιο σοβαρές από ό,τι στη χειρότερη στιγμή της πανδημίας, όταν συρρικνώθηκε για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια.

Ένας θανατηφόρος συνδυασμός lockdown σε ορισμένες από τις μεγάλες πόλεις της χώρας – συμπεριλαμβανομένου του κλεισίματος της Σαγκάης, της οικονομικής της καρδιάς, τον Απρίλιο και το μεγαλύτερο μέρος του Μαΐου – ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κρίση στον τομέα των ακινήτων άφησαν ανησυχητικούς αριθμούς τον Απρίλιο. Οι περισσότεροι αναλυτές έχουν υποβαθμίσει τις προοπτικές ανάπτυξής τους για τον ασιατικό κολοσσό φέτος. Λίγοι, ακόμη και εντός των επίσημων κύκλων, πιστεύουν ότι ο στόχος της κυβέρνησης για αύξηση του ΑΕΠ κατά περίπου 5,5% για το 2022 θα επιτευχθεί. Η Παγκόσμια Τράπεζα υπολογίζει 4,3%. Άλλες οντότητες, όπως η ελβετική UBS, προβλέπουν 3%.

Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα. Τον Απρίλιο, οι λιανικές πωλήσεις μειώθηκαν κατά 11,1%. τον Μάιο, κατά 6,7%. Ακόμη και η κατανάλωση καλλυντικών έχει μειωθεί, προϊόντα που δεν σταμάτησαν ποτέ να βλέπουν τις πωλήσεις τους να αυξάνονται από τότε που η Κίνα μπήκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου πριν από 20 χρόνια. Η ανεργία των νέων ανέρχεται στο 18,4%, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (13,9%) ή των Ηνωμένων Πολιτειών (7,8%). Η είσοδος 10,76 εκατομμυρίων πρόσφατων αποφοίτων κολεγίου στην αγορά αυτό το καλοκαίρι θα αυξήσει ακόμη περισσότερο αυτόν τον αριθμό.

Οι ειδικοί λένε ότι οι μαζικοί εγκλεισμοί, μαζί με τις συνεχείς δοκιμές PCR, ευθύνονται κυρίως για αυτήν την οικονομική αναιμία. «Το μόνο προβλέψιμο πράγμα για την Κίνα αυτή τη στιγμή είναι η απρόβλεπτη φύση της, και αυτό είναι δηλητήριο για το επιχειρηματικό κλίμα», δήλωσε η Bettina Schoen-Behanzin, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Κίνα, κατά την παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης του ιδρύματός της για το εμπιστοσύνη των ευρωπαϊκών εταιρειών στην ασιατική χώρα. Το 60% των εταιρειών που περιλαμβάνονται στην έκθεση είπε ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα στην Κίνα είχε γίνει πιο δύσκολη και το 49% ανέφερε τον Covid μεταξύ των τριών βασικών λόγων.

Μέχρι στιγμής, το Πεκίνο έχει εισαγάγει σχετικά μέτρια μέτρα τόνωσης, συμπεριλαμβανομένων φορολογικών ελαφρύνσεων για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και αυξημένες δαπάνες για υποδομές. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία αρχίζουν να δείχνουν κάποια φωτεινά σημεία: για παράδειγμα, η βιομηχανική παραγωγή τον Μάιο αυξήθηκε κατά 0,7%, μετά από συρρίκνωση 3% τον Απρίλιο. Ωστόσο, αναλυτές από τη Nomura Holdings σημειώνουν ότι αν και το άνοιγμα των πόλεων «έχει αυξήσει την αισιοδοξία βραχυπρόθεσμα, δεν το βλέπουμε ως αλλαγή τάσης, δεδομένου ότι η πολιτική Covid-zero θα συνεχιστεί μέχρι τις αρχές του 2023». Πιθανοί κίνδυνοι τους επόμενους μήνες είναι νέα lockdown για τον περιορισμό των εστιών Covid, δραστικές διορθώσεις για τη στήριξη της αποδυναμωμένης αγοράς στέγης ή προβλήματα που σχετίζονται με το υψηλό χρέος των τοπικών κυβερνήσεων.

Μολονότι η κινεζική οικονομία έχει απόδοση κάτω από τις αρχικές προβλέψεις και απέχει πολύ από το να επαναλαμβάνει τον κινητήριο ρόλο που έπαιξε στη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η κινεζική οικονομία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. «Η Κίνα δεν πρόκειται να μπει σε ύφεση», λέει η Alicia García-Herrero, επικεφαλής οικονομολόγος για την Ασία στην επενδυτική τράπεζα Natixis. Ούτε «θα είναι πηγή παγκόσμιας ύφεσης, αλλά θα είναι πηγή επιβράδυνσης, στην οποία συμβάλλει στο βαθμό που δεν αναπτύσσεται τόσο όσο οι δυνατότητές του».

Ο García-Herrero σημειώνει επίσης ότι η Κίνα ”βοηθά” στην εξαγωγή του πληθωρισμού στον υπόλοιπο κόσμο. Η κυβέρνηση του Πεκίνου έχει επιβάλει περιορισμούς στις εξαγωγές ειδών όπως λιπάσματα και ορισμένα προϊόντα χάλυβα. Οι επακόλουθες ελλείψεις προκάλεσαν διεθνείς αυξήσεις τιμών.

«Αυτή είναι μια επιπλέον πηγή έντασης, δεδομένου ότι η Κίνα εξάγει το ένα τρίτο των ενδιάμεσων αγαθών του κόσμου», προειδοποιεί.

Πηγή: elpais.com

Ο πρωθυπουργός προτείνει δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος στη σκιά της κλιματικής κρίσης, και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον.

Παπαδημούλης: Στο δίλημμα Μητσοτάκη “αυτοδύναμη ΝΔ ή χάος”, η απάντηση είναι: “προοδευτική διακυβέρνηση με ραχοκοκαλιά τον ΣΥΡΙΖΑ”

Το άρθρο του κ. Μητσοτάκη, με τίτλο «Τι θα σκεφτούν για εμάς; Το πράσινο μήνυμα από την Αθήνα για τη Μεσόγειο», αναφέρεται εκτενώς στις καταστροφές που βιώνει ο πλανήτης εξαιτίας της κλιματικής κρίσης και τονίζει ότι πρέπει να ληφθούν εγκαίρως μέτρα, επισημαίνοντας ότι η Σύνοδος Κορυφής των κρατών μελών του νότου της ΕΕ καλείται να εισηγηθεί λύσεις, οι οποίες δεν θα αφορούν μόνον τον ιστορικό του μέλλοντος, όσο την παρούσα και τις επόμενες γενιές.

«Κάτι που βεβαιώνει η εμπειρία του φετινού καλοκαιριού στη Μεσόγειο και την Ευρώπη, οι οποίες δοκιμάστηκαν ταυτόχρονα από φωτιές και πλημμύρες» προσθέτει ο πρωθυπουργός.

Ο κ. Μητσοτάκης εισηγείται, μεταξύ άλλων, την ευθυγράμμιση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στην κατεύθυνση της κλιματικής προσαρμογής και της κλιματικής ουδετερότητας, την επιτάχυνση υποδομών απαλλαγμένων από την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα, άμεση αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών από πλημμύρες και πυρκαγιές, καθώς και ανταλλαγή εμπειριών και τεχνολογιών. Τέλος, θεωρεί πολύ σημαντικό τον συντονισμό κοινών δράσεων και μέσων επέμβασης, τον έλεγχο της υπεραλίευσης, τη διαχείριση ανάκαμψης τουρισμού με βάση τα νέα μοντέλα μετά την Covid, και την αναβάθμιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του πρωθυπουργού στην ισπανική εφημερίδα “El País”:

«Η Μεσόγειος αποτελεί λίκνο ιστορικών πολιτισμών με κοινό στοιχείο τους τη ριζοσπαστική σκέψη, τους υψηλούς στόχους και τη διαρκή δράση. Είναι αυτοί που συνέβαλαν ώστε η ανθρωπότητα να κινείται προς τα εμπρός, μέσα στους αιώνες. Και αυτή η αναμορφωτική τους επιρροή παραμένει ισχυρή ακόμα και σήμερα.

Στο φως της ίδιας παράδοσης των μεσογειακών λαών κινείται και η σημερινή Συνάντηση της Αθήνας, που φιλοξενεί τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων του Νότου της ηπείρου μας, δίπλα στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωκοινοβουλίου. Ένα φόρουμ-απάντηση στις προκλήσεις του κοινού μας μέλλοντος. Με πρώτη, ανάμεσά τους, την κλιματική κρίση.

Οι Πρόεδροι Γαλλίας και Κύπρου, οι Πρωθυπουργοί της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Κροατίας, της Μάλτας, της Σλοβενίας και της Ελλάδας και ο Υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας βρίσκονται στην πόλη που γέννησε τη Δημοκρατία για να υπηρετήσουν δύο οικουμενικούς στόχους: την ειρήνη, την ασφάλεια και τη συνεργασία στη Μεσόγειο. Αλλά και την προστασία της ζωής από την εκδίκηση της φύσης.

Η 8η Σύνοδος της EUMED είναι, λοιπόν, ένα κορυφαίο γεγονός σε μία κρίσιμη συγκυρία, που καλείται να εισηγηθεί λύσεις οι οποίες δεν θα αφορούν μόνον τον ιστορικό του μέλλοντος, όσο την παρούσα και τις επόμενες γενιές. Κάτι που βεβαιώνει η εμπειρία του φετινού καλοκαιριού στη Μεσόγειο και την Ευρώπη, οι οποίες δοκιμάστηκαν ταυτόχρονα από φωτιές και πλημμύρες.

Στην Ελλάδα καταγράφηκαν, ήδη, θερμοκρασίες ρεκόρ που μαζί την πολύμηνη ξηρασία, την μετέτρεψαν σε πυριτιδαποθήκη. Το ίδιο συνέβη και σε πολλές χώρες. ‘Αλλες έχασαν ζωές και δάση από πυρκαγιές. Ενώ άλλες θρήνησαν θύματα, υποδομές και περιουσίες από τις βροχές. Η κλιματική κρίση, συνεπώς, δεν είναι πλέον μια αφηρημένη έννοια. Αποβιβάστηκε στις όμορφες ακτές μας.

Αποτελεί μία ορατή απειλή για το περιβάλλον, για τις κοινωνίες και τις οικονομίες μας. Γι’ αυτό κι είμαι βέβαιος ότι οι ηγέτες της EUMED θα υποστηρίξουμε από κοινού ένα σχέδιο άμεσης και φιλόδοξης δράσης. Η οποία θα περιλαμβάνει πολλά επίπεδα, θα συντονίζεται διαρκώς και ασφαλώς θα απλώνεται στον χρόνο.

Πρώτα απ’ όλα, οφείλουμε να επαναβεβαιώσουμε τη δέσμευσή μας για περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμό. Διασφαλίζοντας ότι η φωνή της Μεσογείου θα ακούγεται πιο δυνατά στην παγκόσμια σκηνή σε θέματα Περιβάλλοντος.

Επιτακτική είναι, επίσης, η ευθυγράμμιση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στην κατεύθυνση της κλιματικής προσαρμογής και της κλιματικής ουδετερότητας. Και εδώ πρέπει να υπάρξουν καινοτόμα σχήματα συνεργασίας για την εφαρμογή τολμηρών ιδεών.

Πρέπει, ακόμη, να επιταχυνθούν υποδομές απαλλαγμένες από την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα. Και να εργαστούμε από κοινού με όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενόψει των στόχων και της Διάσκεψης του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή 2021 (COP26).

Δεύτερον, βλέπουμε τη ζωντάνια της μεσογειακής βιοποικιλότητας να απειλείται απ’ την απώλεια οικοτόπων. Τα δάση μας να καίγονται. Τη διάβρωση των εδαφών να προχωρεί. Και τα χαρακτηριστικά των υδρογραφικών λεκανών να αλλάζουν. Οι συνέπειες είναι τεράστιες, ήδη. Και οι λύσεις επείγουσες όσο ποτέ.

Οφείλουμε να αποκαθιστούμε αμέσως κάθε ζημιά. Ανταλλάσσοντας εμπειρίες και τεχνολογίες. Συντονίζοντας κοινές δράσεις και μέσα επέμβασης. Αλλά και αντιμετωπίζοντας τους κινδύνους με ενιαία συστήματα πρόβλεψης και έγκαιρης παρέμβασης.

Σχετικά με το θαλάσσιο περιβάλλον μας, το Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης έδωσε το σύνθημα, στη Μασσαλία. Εκεί, συμφωνήσαμε στην προστασία του 30% των θαλάσσιων και παράκτιων περιοχών έως το 2030 και στον έλεγχο της υπεραλίευσης, Ο ρόλος της Γαλάζιας Οικονομίας στην επιτυχία του ευρωπαϊκού Green Deal στη Μεσόγειο είναι καθοριστικός.

Η κλιματική κρίση, ωστόσο, απαιτεί οριζόντια αναπροσαρμογή κάθε δημόσιας πολιτικής. Για παράδειγμα, η διαχείριση της ανάκαμψης του τουρισμού μετά την Covid πρέπει να γίνει με βάση νέα μοντέλα. Όχι πια με βάση τον αριθμό των επισκεπτών. Αλλά μέσω μιας προσέγγισης με επίκεντρο τη φύση και την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Είναι κάτι που ενδιαφέρει ιδίως τα μοναδικά νησιά και τις ακτές μας. Το βλαβερό ενεργειακό αποτύπωμα πρέπει εκεί να δώσει τη θέση του σε πράσινες πρωτοβουλίες. Κι η χαρά του κάθε επισκέπτη τους να ενταχθεί στη συνύπαρξή του με τη φυσική ομορφιά του τόπου.

Τέλος, σε ό,τι αφορά την Πολιτική Προστασία και την πρόληψη, η συνεργασία των μεσογειακών χωρών είναι μονόδρομος. Το προφίλ των οικολογικών καταστροφών είναι κοινό. Συνεπώς, κοινή πρέπει να είναι και η άμυνα. Κι αυτό σημαίνει αναβάθμιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας. Και ενίσχυση του RescEU στη Μεσόγειο, μέσω ενός ειδικού Ευρωπαϊκού Αποθεματικού.

Η EUMΕD, ως μεσογειακή συνιστώσα της Ευρωπαϊκής οικογένειας, καλείται να αρθεί, τώρα, στο ύψος που θέλει η νέα πραγματικότητα στην ήπειρό μας και στον εύθραυστο πλανήτη μας. Και η 8η Σύνοδός της, με τις αποφάσεις της, είναι μία σοβαρή ευκαιρία να αποδείξει την πρωτοπόρα δυναμική της.

Οφείλουμε να χτίσουμε ένα μέλλον δικαιοσύνης, όπου οι άνθρωποι και η φύση θα συνυπάρχουν αρμονικά και γόνιμα. Ένα μέλλον στο οποίο οι επόμενες γενιές θα κοιτάζουν πίσω με υπερηφάνεια για τα όσα εμείς καταφέραμε. Θα είναι μια μάχη σίγουρα δύσκολη. Την οποία, όμως, δεν έχουμε δικαίωμα να χάσουμε».

Τα κριτήρια για να προσδιοριστεί αν ένα εμβόλιο είναι αποτελεσματικό διαφέρουν. Δεδομένου ότι προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια επιστημονική δημοσίευση, δεν είναι σαφές αν τα κρούσματα είναι ελαφρά ή μέτρια. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Pfizer, οι δοκιμές θα συνεχιστούν μέχρις ότου καταγραφούν 164 κρούσματα, αριθμός που προσφέρει μια στατιστική σταθερότητα. Θα υπάρξουν τότε καλύτερες ενδείξεις για το αν το εμβόλιο παρέχει προστασία έναντι μιας σοβαρής μόλυνσης και πόσο κρατά η προστασία.

Το ποσοστό 90% είναι πολύ θετικό. Ολοι περιμέναμε κάτι πολύ μικρότερο. Ακόμη και η FDA είχε θέσει ως κατώτατο όριο για την έγκριση του εμβολίου το 50%. Το 90% λοιπόν είναι ένα υψηλό ποσοστό. Προς το παρόν, όμως, αυτά τα 94 κρούσματα αποτελούν μια σχετικά μικρή ομάδα στοιχείων.

Με την έννοια αυτή, η ανακοίνωση αποτελεί την αρχή του τέλους, αλλά όχι το τέλος. Αν επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα του εμβολίου, θα έχουμε ένα αποτελεσματικό όπλο κατά της πανδημίας. Στη συνέχεια θα πρέπει να αρχίσει η διανομή του σε όσο πιο μαζική κλίμακα γίνεται. Με αυτό το εμβόλιο μόνο δεν μπορεί όμως να εμβολιαστεί όλος ο κόσμος.

Για να εκπονηθεί μια στρατηγική εμβολιασμού, θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι προστατεύονται και ποιοι όχι. Σε μια κλινική δοκιμή συμμετέχουν ομάδες διαφόρων ηλικιών, φύλων και φυλών. Πρέπει λοιπόν να υπάρξουν πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα. Αν δεν διαπιστωθεί επαρκής αποτελεσματικότητα στην ομάδα των ηλικιωμένων, για παράδειγμα, δεν θα είναι φρόνιμο να χορηγηθεί σε εκείνους και θα πρέπει να περιμένουμε για εμβόλια που θα έχουν ασφάλεια και αποτελεσματικότητα γι’αυτούς.

Σε ό,τι αφορά το πότε θα αρχίσουν μαζικοί εμβολιασμοί, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το 2020 μπορεί να παραγάγει 50 εκατομμύρια δόσεις, κάτι που σημαίνει 25 εκατομμύρια εμβολιασμένα άτομα, αφού χρειάζονται δύο δόσεις στον καθένα. Και το 2021 θα παραχθούν ως 1,3 δισεκατομμύρια δόσεις. Επιπλέον, η τεχνολογία είναι καινούργια, δεν τη διαθέτουν πολλές μεγάλες εταιρείες.

Η διανομή του εμβολίου μπορεί επίσης να επιβραδυνθεί από το γεγονός ότι χρειάζονται πολύ χαμηλές θερμοκρασίες για τη διατήρησή του. Ένα συμβατικό κέντρο υγείας δεν διαθέτει συνήθως καταψύκτες με θερμοκρασία 80 βαθμούς υπό το μηδέν. Δεν ξέρω αν θα βρεθεί τρόπος διατήρησης του εμβολίου στους μείον 20 βαθμούς, όπου λειτουργούν οι συνήθεις καταψύκτες.

της Isabel Sola (*)

(*) Η Ισαμπέλ Σόλα είναι ιολόγος του Ανωτάτου Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών και μια από τις γνωστότερες ερευνήτριες των εμβολίων στην Ισπανία

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ, συνέντευξη στην εφημερίδα El País

Το νοσοκομείο διαθέτει 200 κλίνες ΜΕΘ, ωστόσο καμία δεν είναι κενή, καθώς δεν νοσηλεύονται μόνο ασθενείς με κορωνοϊό, αλλά και άνθρωποι με σοβαρές ασθένειες. Και στις δύο πλευρές των διαδρόμων βλέπει κανείς νοσηλευτές να τρέχουν βιαστικά με τα καροτσάκια εξοπλισμού τους.

Σε μία από τις αίθουσες εντατικής, με τις γυάλινες πόρτες και την αρνητική πίεση (ώστε να αποφευχθεί η απελευθέρωση ιογενών σωματιδίων στους υπόλοιπους χώρους), ένας μεσήλικας άνδρας, αγωνίζεται σιωπηλά. «Οι ασθενείς που γίνονται δεκτοί εδώ μέσα, έχουν εκτός από πνευμονία, οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια και το 90% των περιπτώσεων χρειάζεται διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό. Έχουμε ανθρώπους από 30 έως 70 ετών, σε προχωρημένη φάση», αναφέρει ο Ρίκαρντ Φερέρ, επικεφαλής της εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου. Χθες, 168 ασθενείς με κορωνοϊό και μία ντουζίνα αρρώστων με άλλες ασθένειες, εισήχθησαν στις ΜΕΘ του νοσοκομείου.

Ντυμένη με τον λευκό με τις πράσινες ρίγες ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό, μία νοσοκόμα βγαίνει από μία ΜΕΘ. Μία συνάδελφός της, τη βοηθά, δίνοντάς της οδηγίες να βγάλει τον εξοπλισμό. Πρέπει να γίνεται αλλαγή στις βάρδιες ανά δύο ώρες. «Δεν αντέχεις με αυτό τον εξοπλισμό για πάνω από δύο ώρες. Ιδρώνεις. Φοράμε τριπλά γάντια. Δεν νιώθουμε καν καλά καλά τις φλέβες μας», αναφέρει η Ελία Ολιβέρα, ειδικευόμενη νοσοκόμα σε ΜΕΘ.

Στη ΜΕΘ το μόνο που υπάρχει είναι εξαντλημένοι γιατροί και νοσηλευτές, με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και απίστευτη κούραση στο πρόσωπο που κρύβεται κάτω από τη μάσκα που υποχρεωτικά φοράνε. «Στον πόλεμο δεν υπάρχουν ωράρια. Ούτε εδώ», λέει ο Άντονι Ρομάν, διευθυντής της υγειονομικής περίθαλψης του νοσοκομείου Βαγ ντε Εμπρόν. Οι γιατροί κάνουν 24ωρη βάρδια και στη συνέχεια κάθονται δύο ημέρες για να ανακτήσουν δυνάμεις.

«Τα μέτρα προφύλαξης είναι πολύ σκληρά. Εγώ στο σπίτι μου, κοιμάμαι σε ένα δωμάτιο μόνος μου, εδώ και ένα μήνα. Δεν αγκαλιάζω τα παιδιά μου. Η απομόνωση μέσα στο ίδιο σου το σπίτι είναι σκληρό πράγμα. Στο νοσοκομείο υπάρχει μεγάλη πίεση, πολλή δουλειά και βλέπεις τους ασθενείς να είναι τόσο μόνοι» παραδέχεται ο Φερέρ. Η επιδημία μας έχει επηρεάσει ψυχολογικά όλους. «Τις πρώτες μέρες, φώναζα όλη την ώρα, τώρα έχω συνηθίσει την κατάσταση. Η αδρεναλίνη μας κατακλύζει συνεχώς» λέει η Ελία Ολιβέρα. Στέκεται μπροστά σε μία αίθουσα αιμοκάθαρσης που και αυτή μετατράπηκε σε ΜΕΘ.

Η ψυχιατρική ομάδα του νοσοκομείου διαθέτει υπηρεσία συναισθηματικής υποστήριξης για τους επαγγελματίες αλλά και για τις οικογένειες των ασθενών. Η επικεφαλής της νοσηλευτικής υπηρεσίας των μονάδων εντατικής θεραπείας, Πιλάρ Χιρόν, παραδέχεται ότι είναι δύσκολο να διαχειριστεί κανείς την κούραση. «Ποτέ δεν πίστευα ότι θα νιώθω ότι δεν μπορώ άλλο, αλλά υπάρχει μια αίσθηση ότι είμαστε μέσα σε ένα σπήλαιο και δεν μπορούμε καν να δούμε την έξοδο. Είχαμε χάσει το κίνητρο του να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε. Όμως, τώρα, όλος ο κόσμος σιγά σιγά το ξαναβρίσκει», αναφέρει.

Ο χρόνος στη ΜΕΘ περνάει αργά. Οι ασθενείς περνούν, τουλάχιστον δύο ή τρεις εβδομάδες εκεί, μόνοι τους. «Ο ασθενής θα υποστεί καταστολή ή μυική παράλυση και θα χρειαστεί να συνδεθεί με αναπνευστήρα για μία ή δύο εβδομάδες. Στη συνέχεια θα πρέπει να μείνει για μερικές μέρες με τραχειοστομία μέχρι να ανακτήσει τη μυική του δύναμη και την ικανότητα να αναπνέει μόνος του, ώστε να περάσουμε στην απλή νοσηλεία», εξηγεί ο Φερέρ. Οι γιατροί έχουν αναπτύξει μία συσκευή για να ενημερώνουν τις οικογένειες των ασθενών καθημερινά και όταν ο ασθενής είναι ξύπνιος, οι νοσηλευτές προσπαθούν να επικοινωνήσουμε την οικογένεια μέσω βίντεοκλήσης. «Αν κάποιος ασθενής πεθάνει, αισθάνεσαι τη μοναξιά που ένιωθε ο ασθενής. Για αυτό προσπαθούμε να επικοινωνούν καθημερινά» λέει η Χιρόν.

Πηγή: elpais.com