Σε ανακοίνωση της αναφέρει: “H αλήθεια διαφωνεί με την κυρία Διαμαντοπούλου”

• Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ συγκρίνεται μόνο με της Βουλγαρίας (68% μ.ο ΕΕ)
• Ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης είναι περίπου 45% του μέσου όρου της ΕΕ
• 1 στους 5 Έλληνες ζει κάτω απο το όριο της φτώχειας
• Η Ελλάδα έχει γίνει μόνιμος κάτοικος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΟΠΕΚΕΠΕ, Υποκλοπές, Τέμπη)

Και καταλήγει: Γι’ αυτό τελικά η πολιτική αλλαγή δεν αρκεί. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή πολιτικής.

«Η χθεσινή αποκάλυψη της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης στο ΥΠΕΞ σχετικά με την εξαγωγή του παράνομου λογισμικού παρακολουθήσεων Predator από τη χώρα μας σε τρίτες χώρες, εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση και τον κο Μητσοτάκη προσωπικά» αναφέρει συγκεκριμένα. 

«Το κυβερνητικό αφήγημα εδώ και τέσσερα σχεδόν χρόνια είναι πως το σκάνδαλο των υποκλοπών αφορά μια ιδιωτική υπόθεση με την οποία η κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση. Τα δεδομένα όμως το καταρρίπτουν πλήρως. Ο Ταλ Ντίλιαν δηλώνει όπου σταθεί ότι έχει έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ήταν η ελληνική κυβέρνηση αυτή που το προμηθεύτηκε.

Ο δικηγόρος που συμμετείχε στην πρόσφατη δίκη, Ζαχαρίας Κεσσές, αποκαλύπτει ότι στο πόρισμα της ΕΔΕ για την άδεια εξαγωγής του Predator υπάρχει ρητή αναφορά σε πιστοποιητικά που χορήγησε η ελληνική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου και του ”Πιστοποιητικού Κυβερνητικού Χρήστη”.

Και ακόμη χειρότερα, ο άνθρωπος που προχώρησε στη σχετική άδεια εξαγωγής ήταν τότε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών και τώρα Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς ποτέ να κληθεί να καταθέσει», αναφέρεται στην ανακοίνωση. 

«Όλα τα παραπάνω δεν αφήνουν πλέον καμία αμφιβολία ότι το επιτελικό κράτος του Μεγάρου Μαξίμου ήταν αυτό που προμηθεύτηκε το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator για να παρακολουθεί υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους.

Το ελληνικό Γουότεργκεϊτ έχει πια, και με τη βούλα επίσημων κρατικών εγγράφων, υπογραφή: αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. 

Και είναι γελασμένοι όσοι πιστεύουν ότι αυτοί που το διέπραξαν, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους», σημειώνεται τέλος. 

Ράνια Τραγόμαλλου

Το οργανωτικό επιτελείο δουλεύει ήδη σε φουλ ρυθμούς για τη δημιουργία των οργάνων που θα οδηγήσουν το κόμμα μέχρι τις κάλπες.

Το νέο μοντέλο

Σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα στις επόμενες ημέρες θα ανακοινωθούν δύο βασικές δομές: ένα μικρό πολιτικό κέντρο που θα χαράζει την καθημερινή στρατηγική και θα λειτουργεί υπό τον στενό πυρήνα συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα και ένα δεύτερο κομματικό όργανο που θα λειτουργεί ως ένα διευρυμένο εθνικό συμβούλιο, με οργανωτικό και πολιτικό ρόλο σε πανελλαδικό επίπεδο. 

Πρόσωπα που συμμετέχουν στις διεργασίες σημειώνουν ότι η νέα δομή «δεν θα θυμίζει τα μοντέλα εσωκομματικής λειτουργίας του παρελθόντος». Η φιλοσοφία που κυριαρχεί είναι ένα πιο ευέλικτο σχήμα, με περιορισμένες εσωτερικές ισορροπίες και ταχύτερη λήψη αποφάσεων.

Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η εγγραφή νέων μελών μέσω της πλατφόρμας myelas.gr, με το επιτελείο Τσίπρα να εκτιμά ότι το ενδιαφέρον παραμένει υψηλό, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που καταγράφουν ανοδική δυναμική του νέου φορέα. 

Οι δημόσιες εμφανίσεις του Αλέξη Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται πλέον για μια σειρά δημόσιων εμφανίσεων με σαφές πολιτικό αποτύπωμα.

Την Πέμπτη αναμένεται να μιλήσει στο forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου, σε μια παρέμβαση που αντιμετωπίζεται από συνεργάτες του ως η πρώτη ουσιαστική πολιτική απάντηση μετά τον νέο κύκλο δημοσκοπήσεων.

Θα ακολουθήσει ανοιχτή κομματική εκδήλωση στον Πειραιά ενώ στις 17 Ιουνίου θα βρεθεί στη Λευκωσία για την 3η Διεθνή Διάσκεψη του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα.

Πιέσεις και τελεσίγραφα

Στην Κουμουνδούρου, πάντως η κατάσταση μόνο ήρεμη δεν είναι. Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής μπορεί να πέρασε, όμως δεν έκλεισε τα μέτωπα. Αντιθέτως, άνοιξε έναν νέο γύρο εσωκομματικής αντιπαράθεσης για το πώς ακριβώς θα υλοποιηθεί η στήριξη προς το εγχείρημα Τσίπρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ομάδα στελεχών που εκφράζεται από τους Νίκο Παππά, Παύλο Πολάκη και Ρένα Δούρου σκοπεύει να δώσει ένα μικρό χρονικό περιθώριο στον Σωκράτη Φάμελλο προκειμένου να υπάρξει απευθείας επαφή με τον Αλέξη Τσίπρα και να αποσαφηνιστεί το πλαίσιο συνεργασίας. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι, εάν αυτό δεν συμβεί μέσα στα επόμενα 24ωρα, θα υπάρξει νέα δημόσια πίεση προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Στελέχη που κινούνται κοντά στη συγκεκριμένη πλευρά εκτιμούν ότι η απόφαση της ΚΕ δεν μπορεί να μείνει «στον αέρα» και ζητούν ξεκάθαρη πολιτική συμφωνία, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα «τι ακριβώς σημαίνει στήριξη» εάν δεν υπάρξουν συγκεκριμένα βήματα.

Ο Νίκος Παππάς, μάλιστα, έθεσε ανοιχτά θέμα πολιτικής ευθύνης του Σωκράτη Φάμελλου, υποστηρίζοντας ότι «είναι απόλυτη θεσμική υποχρέωση του Σωκράτη να δει τον Τσίπρα και να φέρει τη συμφωνία». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από τον πρόεδρο του κόμματος να εξηγήσει «ταληράκια» τι σημαίνει η απόφαση της ΚΕ και ποια θα είναι η στρατηγική του κόμματος απέναντι στο νέο εγχείρημα. Προειδοποίησε δε, ότι αν δεν υπάρξει σύντομα συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα «θα υπάρξει μείζον θέμα».

Στον αντίποδα ο Συμεών Κεδίκογλου, άσκησε κριτική σε όσους εισηγούνται αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. «Έχει φύγει το στράτευμα και μείναμε μόνο οι στρατηγοί», είπε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι η αυτόνομη πορεία θα οδηγήσει σε πολιτική απομόνωση.

Έτοιμοι για “έξοδο”

Ο βουλευτής υποστήριξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να δημιουργήσει «κάτι νέο και ελπιδοφόρο, με νέα πρόσωπα και χωρίς βαρίδια του παρελθόντος», αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο πολιτικών εξελίξεων μέσα στο φθινόπωρο.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, στην Κουμουνδούρου αναμένονται εισηγήσεις για έκτακτο συνέδριο, με στελέχη του κόμματος να παραδέχονται ότι εάν υπάρξουν μαζικές αποχωρήσεις προς το νέο σχήμα, θα αλλάξουν και οι εσωτερικοί συσχετισμοί στην Κεντρική Επιτροπή, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει νέα αλυσιδωτή κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αποφάσεις 

Βουλευτές, πάντως, που βρίσκονται ήδη στον “προθάλαμο” της Αμαλίας εξακολουθούν να τηρούν στάση αναμονής, σταθμίζοντας ο καθένας με διαφορετικά κριτήρια τον χρόνο εξόδου από τον ΣΥΡΙΖΑ και παραίτησης από τη βουλευτική έδρα. Πάντως, οι τελευταίες πληροφορίες δεν προεξοφλούν ομαδική αποχώρηση, αν και το σενάριο παραμένει στο τραπέζι των συζητήσεων τους.

Οι επόμενες ημέρες θεωρούνται κρίσιμες, καθώς ενδέχεται να ξεκαθαρίσουν προθέσεις που μέχρι τώρα διατυπώνονται μόνο σε κλειστούς κύκλους.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές με το ενδιαφέρον να  μεταφέρεται από τις εσωκομματικές αποφάσεις στη στάση που θα κρατήσουν τα στελέχη, οι βουλευτές αλλά και η κοινωνική βάση της προοδευτικής παράταξης.

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση:

“Για να γίνει πιο εύκολα αντιληπτό αυτό και το τι συμβαίνει στα πορτοφόλια των ελληνικών νοικοκυριών σε βάθος χρόνου, οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί κατά 32% από το 2020 μέχρι το 2024.

Η σύγκριση των τιμών σε επιμέρους είδη τροφίμων είναι αποκαλυπτική. Μόνο κατά το τελευταίο έτος, το μοσχάρι είχε αύξηση στην τιμή του κατά 19,2%, το αρνί 13,3%, τα μαγειρικά λίπη κατά 11,6% και η λίστα της ακρίβειας συνεχίζεται.

Αν πάμε σε σύγκριση τιμών του σήμερα με το 2019, από όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η ΝΔ, η διαφορά είναι ακόμα πιο δυσβάσταχτη.

Είδη πρώτης ανάγκης, όπως το γάλα και το ψωμί είδαν αύξηση που φτάνει το 60%, το ελαιόλαδο με 111% έχει φτάσει σε κάτι παραπάνω από διπλάσια τιμή σε σχέση με το 2019, ενώ καφές και μοσχάρι έχουν δει αύξηση που ξεπερνά το 70%.

Το αφήγημα της Κυβέρνησης λέει πώς ναι, έχουν γίνει αυξήσεις στα τρόφιμα, αλλά αντίστοιχα έχει αυξηθεί και ο βασικός μισθός τον οποίο διαφημίζει συνεχώς ότι έφτασε τα 950€. Όμως αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο, από μισή αλήθεια, δηλαδή ολόκληρα ψέματα. Μια σύγκριση του καλαθιού του νοικοκυριού με τον βασικό μισθό του 2019 είναι ενδεικτική. Με τα 650€ του βασικού μισθού το 2019 αγόραζε κάποιος μεγαλύτερες ποσότητες σε όλα τα βασικά αγαθά διατροφής, από το γάλα και το ψωμί, μέχρι τα αυγά και το κρέας.

Και η σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη; Εδώ το αφήγημα της κυβέρνησης καταρρέει πλήρως. Ο μέσος Ευρωπαίος έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει 2,5 φορές περισσότερα τρόφιμα σε σχέση με το 2019, ενώ ο Έλληνας αναγκάζεται να βγάλει πράγματα από το καλάθι του.

Ο συνδυασμός των χαμηλών μισθών της Ελλάδας σε σχέση με την Ευρώπη και των υψηλών τιμών στα τρόφιμα αυξάνει το χάσμα με την Ευρώπη. Για παράδειγμα, ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα είναι στα 17.954€, ενώ στην Ευρώπη φτάνει τα 39.808€. Με το γάλα να κοστίζει 1,35€ στην Ελλάδα και 0,85€-1,04€ στην Ευρώπη, και το ίδιο να συμβαίνει σε κάθε ένα από τα βασικά είδη διατροφής, είναι εύκολα αντιληπτό ότι η σύγκλιση με την Ευρώπη υπάρχει μόνο στη φαντασία της Κυβέρνησης.

Ο γενικός πληθωρισμός, όπως αναφέρθηκε είναι στο 5%, ωστόσο σε επιμέρους κατηγορίες η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Χαρακτηριστικά τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατά 13,8% στην Ελλάδα, σε σχέση με 4,5% στην Ευρώπη. Συνυπολογίζοντας το ποσοστό του μισθού που δαπανάται για το ενοίκιο, τότε διαπιστώνουμε ακόμα μεγαλύτερη πίεση στα οικονομικά των Ελλήνων.

Η Κυβέρνηση έχει έτοιμο το αφήγημα της αιτιολόγησης, το οποίο δεν καταφέρνει να ξεπεράσει την δικαιολόγηση. Η Κυβέρνηση είναι ουσιαστικά αδρανής απέναντι στα καρτέλ, οι έλεγχοι είναι ανύπαρκτοι, τα κέρδη των μεγάλων ομίλων αυξάνονται και οι αυξήσεις πέρασαν αυτούσιες στους πολίτες.

Η Κυβέρνηση συνεχίζει να φορολογεί περισσότερο τους εργαζόμενους από τους μερισματούχους, ένα στοιχείο που μειώνει ακόμα περισσότερο την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών με αποτέλεσμα 1 στους 10 εργαζόμενους να βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας“.

Η ανακοίνωση επισημαίνει:

“Τα ελληνικά νοικοκυριά χρειάζονται άμεσα μέτρα στήριξης

Σε πρώτη φάση τα άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν είναι:

-Ορισμός Βασικού Καλαθιού Επισιτιστικής Ασφάλειας

-Διαφανής και Ελεγχόμενη Τιμολόγηση από τον παραγωγό μέχρι το ράφι

-Παρατηρητήριο Τιμών σε Τρόφιμα – Ενέργεια Καύσιμα

-Στοχευμένη μείωση ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα

– Ενίσχυση Επιτροπής Ανταγωνισμού

Βραχυπρόθεσμα και σε πλάνο διετίας πρέπει να ληφθούν μέτρα στήριξης της εγχώριας παραγωγής με στόχο να υποκατασταθούν οι εισαγωγές όπως:

-Εθνικό σχέδιο υποκατάστασης εισαγωγών

-Συμβολαιακή παραγωγή βασικών τροφίμων

-Συνεταιριστικά σχήματα παραγωγών

-Στρατηγικά αποθέματα βασικών τροφίμων

Τέλος σε ορίζοντα 5ετίας, η χώρα χρειάζεται τη θέσπιση μιας ολοκληρωμένης Αλλαγής Παραγωγικού Προτύπου.

Αυτό σημαίνει μέτρα που να προωθούν τα εξής:

-Αναβάθμιση πρωτογενούς παραγωγής

-Σύνδεση αγροδιατροφής με τον τουρισμό

-Μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενες πρώτες ύλες

-Προγράμματα διαχείρισης υδάτινων πόρων

-Εξαγώγιμα προϊόντα με ειδικά κίνητρα

Το συμπέρασμα είναι ένα και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την πραγματικότητα, το καλάθι δεν βγαίνει.

Η ΕΛ.Α.Σ έχει την πρόταση για ουσιαστική Προστασία απέναντι στην ακρίβεια,

για μια Ζωή με Αξιοπρέπεια”.

Το βίντεο της Κουφονικολάκου

Η ανακοίνωση συνοδεύεται από την ανάρτηση της εκπροσώπου Τύπου της ΕΛ.Α.Σ Θεώνης Κουφονικολάκου η οποία καταλήγει: “Έχουν άδικο όσοι μιλούν για ακρίβεια με ευθύνη της κυβέρνησης; Όχι. Είναι ακρίβεια Μητσοτάκη”.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ:

Στον καιρό της ακρίβειας ένα πράγμα είναι φτηνό: Οι δικαιολογίες της κυβέρνησης.

Φταίει όμως αλήθεια ο πόλεμος, το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ και η διεθνής κατάσταση για το ράλλυ των τιμών, που κάνει το βίο αβίωτο σε εκατομμύρια οικογένειες;

Τα καρτέλ, τα κυκλώματα κερδοσκοπίας και οι εναρμονισμένες πρακτικές μεγάλων ομίλων που υποθάλπει και στηρίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους, ενώ η κοινωνία ασφυκτιά;

Πώς ο πόλεμος είναι για άλλους τραγωδία και για λίγους ευνοημένους ευκαιρία;

Έχουν άδικο όσοι μιλούν για ακρίβεια με ευθύνη της κυβέρνησης;

Όχι. Είναι ακρίβεια Μητσοτάκη.

Στην Κουμουνδούρου συμφωνούν ότι ο Φάμελλος “συμμάζεψε” ένα κόμμα σε αποδρομή, τακτοποίησε κάπως τα οικονομικά του και το εκπροσώπησε ικανοποιητικά στη Βουλή. Παράλληλα, με την πρόταση περί συμπόρευσης των προοδευτικών δυνάμεων βρήκε “αφήγημα” που κράτησε τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά ζωντανό και άνοιξε διαύλους επικοινωνίας και συνεννόησης με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά (επί ηγεσίας του Αλ. Χαρίτση).

Τώρα, ο Σωκράτης Φάμελλος καλείται να διεκπεραιώσει ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα.

Να ολοκληρώσει την μετάβαση του ΣΥΡΙΖΑ από τον …εαυτό του στον Αλέξη Τσίπρα. Και ως προς αυτό έχει μαζί του την πλειονότητα βουλευτών και στελεχών που αδημονούν να ενταχθούν στον πυρήνα, ή έστω την περιφέρεια, της ΕΛ.Α.Σ και απέναντί του μία μικρή ομάδα “πρωτοκλασσάτων” που, όμως, διατηρούν σημαντική επιρροή στα κομματικά όργανα.

Εάν ο ίδιος ο Φάμελλος θεωρείται (και κατηγορείται) από αρκετούς ότι επέδειξε ανοχή έναντι του “ορυμαγδού” Κασσελάκη, αυτοί που τώρα του ασκούν (“πολεμική”) κριτική είναι οι ίδιοι που “εφηύραν” και στήριξαν τον τότε πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος, τώρα, μόνος του πιά, βυθίζεται στον πάτο των δημοσκοπήσεων.

Ωστόσο, γνωρίζει πώς το επόμενο διάστημα θα παιχθεί πιθανώς το τελευταίο επεισόδιο του ιστορικού κύκλου του ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα, όμως, θα κριθεί και το δικό του πολιτικό βεληνεκές, ακόμα και το πολιτικό του μέλλον. Από πρόεδρος του τρίτου τη τάξει κοινοβουλευτικού κόμματος (που έχασε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης λόγω των διασπάσεων και όχι με δική του ευθύνη), ίσως βρεθεί ένας απλός υποψήφιος βουλευτής της ΕΛ.Α.Σ στις επόμενες εκλογές, ή μπορεί και να αποσυρθεί ησύχως, αναμένοντας κάποιον μελλοντικό ρόλο.

Στην πλάστιγγα μπαίνει, από τη μία, η αξιοπρέπειά του και η επιβίωση του χώρου που εκπροσωπούσε ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ, και από την άλλη η σκληρή πιθανότητα να περάσει στην πολιτική αφάνεια.

Η δημοσκοπική κατάρρευση του κόμματος του οποίου ηγείται (1,5% στην μέτρηση της Opinion Poll για το Action24), μετά την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα δεν οφείλεται σε δικά του λάθη. Τόσα μπορούσε, τόσα έπραξε. Ίσως και κάτι περισσότερο.

Στην περίπτωσή του ισχύει η γνωστή ρήση “τα στερνά τιμούν τα πρώτα”. Εν προκειμένω, τα πολιτικά “στερνά” στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα κι αυτή η τελευταία πράξη, όμως, είναι επίπονη και επώδυνη. Γιατί ένα κομμάτι αυτού του ΣΥΡΙΖΑ είναι “κύμβαλο αλαλάζον” και ο θόρυβος που παράγει είναι εκκωφαντικός.

Πέραν του ότι πρέπει να αποφασιστεί εάν τα κλειδιά της Κουμουνδούρου θα μπουν προς το παρόν σε ένα συρτάρι, ή εάν θα περάσουν στα χέρια άλλων που θα επιχειρήσουν άλλη μία αποστολή στο πουθενά…

Ράνια Τραγόμαλλου

 Στη Χαριλάου Τρικούπη, το Πολιτικό Συμβούλιο της Παρασκευής αποκτά πλέον βαρύνουσα σημασία.

Ενώ αρχικά στο τραπέζι επρόκειτο να βρεθούν κυρίως οργανωτικά ζητήματα, η συγκρότηση της ομάδας που θα πλαισιώσει τον Νίκο Ανδρουλάκη και ο σχεδιασμός της επόμενης πολιτικής φάσης, οι τελευταίες εξελίξεις μετατοπίζουν το ενδιαφέρον πέρα από τον πολιτικό σχεδιασμό. 

ΠΑΣΟΚ: Η ενόχληση από τις δηλώσεις Δούκα

Αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Χάρη Δούκα, οι οποίες προκάλεσαν εσωκομματικές συζητήσεις και παρασκηνιακή κινητικότητα.

Ο δήμαρχος Αθηναίων υπεραμύνθηκε μεν της αυτόνομης πορείας του ΠΑΣΟΚ, άφησε ωστόσο ανοιχτό το ενδεχόμενο μετεκλογικών συνεργασιών με την ΕΛ.Α.Σ., εφόσον προκύψουν πολιτικοί και προγραμματικοί συσχετισμοί που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κυβερνητική αλλαγή.

Η διευκρινιστική ανάρτησή του δεν έκλεισε τη συζήτηση. Αντιθέτως, ερμηνεύτηκε ως προσπάθεια να διατηρηθούν ανοιχτοί δίαυλοι με τον νέο φορέα του Αλέξη Τσίπρα, σε μια περίοδο κατά την οποία η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιμένει δημόσια στη γραμμή της πλήρους αυτονομίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπήρξε επικοινωνία με τον δήμαρχο Αθηναίων προκειμένου να δοθούν διευκρινίσεις, γεγονός που αποτυπώνει και την ενόχληση που προκάλεσαν οι τοποθετήσεις του.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ήρθε η παρέμβαση της Άννας Διαμαντοπούλου, που καταγράφηκε  από κομματικά στελέχη ως σαφής αιχμή προς τον Χάρη Δούκα και τη συζήτηση περί συνεργασιών. Με έμφαση στην αυτόνομη στρατηγική του κόμματος, η πρώην υπουργός υπογράμμισε ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν παρακαλεί κανέναν για συνεργασίες», δίνοντας το στίγμα της γραμμής που επιθυμεί να κυριαρχήσει στο εσωτερικό της παράταξης.

Συνεδριάζει το Πολιτικό Συμβούλιο

Το Πολιτικό Συμβούλιο την Παρασκευή, αναμένεται έτσι να λειτουργήσει ως πεδίο συνολικής αποτίμησης των νέων πολιτικών δεδομένων. Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες, στο επίκεντρο θα βρεθεί η συγκρότηση μιας άτυπης «σκιώδους κυβέρνησης», με στελέχη πρώτης γραμμής να αναλαμβάνουν συγκεκριμένους τομείς πολιτικής ευθύνης, ώστε το ΠΑΣΟΚ να ενισχύσει την αντιπολιτευτική του παρουσία απέναντι στην κυβέρνηση αλλά και να εκπέμψει εικόνα κυβερνητικής ετοιμότητας.

Στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, με αιχμές προς το νέο κόμμα Τσίπρα, επιμένουν ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν θα είναι «το μάρκετινγκ των προσώπων», αλλά η αντιπαράθεση πάνω σε συγκεκριμένες πολιτικές για την ακρίβεια, την αγοραστική δύναμη και το κοινωνικό κράτος.

Εξετάζονται μάλιστα κινήσεις για πιο επιθετική πολιτική παρουσία το επόμενο διάστημα, με θεματικά ντιμπέιτ απέναντι σε κυβερνητικά στελέχη, ανάδειξη του προγράμματος του κόμματος και ενεργοποίηση υποψηφίων και κομματικών στελεχών σε συγκεκριμένες γεωγραφικές και θεματικές αρμοδιότητες.

ΕΛ.Α.Σ: Κινητικότητα και αισιοδοξία 

Στο στρατόπεδο της ΕΛ.Α.Σ. επικρατεί εμφανής κινητικότητα και αισιοδοξία. Το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται ικανοποιημένο από τα πρώτα δημοσκοπικά ευρήματα, χωρίς ωστόσο – όπως επισημαίνεται -να υπάρχει εφησυχασμός. Ήδη δόθηκαν στη δημοσιότητα τα πρώτα ονόματα πολιτών που συνυπογράφουν την ιδρυτική διακήρυξη της νέας παράταξης, με την ηγετική ομάδα να επιχειρεί να αναδείξει χαρακτηριστικά πολυσυλλεκτικότητας και κοινωνικής διεύρυνσης.

Ταυτόχρονα, οργανώνεται η καμπάνια οικονομικής στήριξης του νέου φορέα, με κεντρικό σύνθημα «λίγα από πολλούς», ενώ το επόμενο διάστημα στελέχη της Συμπαράταξης θα ξεκινήσουν περιοδείες και ανοιχτές εκδηλώσεις διαλόγου σε όλη τη χώρα.

Απαντώντας  στις συζητήσεις που άνοιξαν μετά τις δηλώσεις Δούκα, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.Α.Σ., Θεώνη Κουφονικολάκου, τόνισε ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι αυτή που αποκλείει με κάθε τρόπο τη συνεργασία με την αριστερά και ότι  αφήνει  «δημιουργική ασάφεια» ως προς τη στάση της απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Στο ίδιο πλαίσιο και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Νυφούδης, που επεσήμανε ότι: «Εμάς οποιαδήποτε τέτοια κουβέντα δεν μας απασχολεί και δεν μας αφορά αυτό το διάστημα».

Σε ότι αφορά δε, τους βουλευτές που έχουν στραμμένο σώμα και πνεύμα προς την ΕΛ.Α.Σ, από την Αμαλίας ξεκαθαρίζουν ότι το κόμμα απευθύνεται πρωτίστως στην κοινωνία και όχι σε κοινοβουλευτικές μετακινήσεις, επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι η ανασυγκρότηση του χώρου δεν μπορεί να γίνει «από τη Βουλή».

Η δύσκολη εβδομάδα του ΣΥΡΙΖΑ

Την ίδια ώρα, ιδιαίτερα δύσκολη προμηνύεται η εβδομάδα και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι εσωτερικές διεργασίες εντείνονται  και τις επόμενες ημέρες συνεδριάζει η Πολιτική Γραμματεία, ενώ το Σάββατο ακολουθεί η κρίσιμη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, μέσα σε κλίμα έντονης αβεβαιότητας για την επόμενη ημέρα του κόμματος.

Πληροφορίες δεν αποκλείουν ακόμη και αποχωρήσεις βουλευτών ή στελεχών πριν από την Κεντρική Επιτροπή, ενώ άλλοι αναμένουν το περιεχόμενο της εισήγησης αλλά και τους νέους εσωκομματικούς συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν. Στην Κουμουνδούρου επικρατεί έντονος προβληματισμός για τη δυνατότητα πολιτικής και οργανωτικής ανασύνταξης.

Με τις ισορροπίες στην Κεντροαριστερά να μεταβάλλονται μέρα με τη μέρα και τις εσωτερικές πιέσεις να εντείνονται, οι επόμενες συνεδριάσεις των κομμάτων αποκτούν χαρακτήρα πολιτικού τεστ αντοχής απέναντι στη νέα πραγματικότητα που δημιουργεί η επιστροφή Τσίπρα.

Οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων σε ένα πολιτικό “beef” που εύκολα μπορεί να εκτραπεί σε σύγκρουση.

Από τη μία πλευρά: Μόλις πριν τρία-τέσσερα χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας (ως προεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) πολιορκούσε το ΠΑΣΟΚ με πρόταση συμπόρευσης στο “εύφορο” έδαφος της απλής αναλογικής. Είχαν τότε κοινή “πολιτική κουλτούρα”; Ήταν “όμοροι χώροι”; Μήπως δεν χρωστούσε και τότε το ΠΑΣΟΚ περίπου μισό δισ. στις τράπεζες; Κι ακόμα, δεν είχε προηγηθεί η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και δεν είχαν ήδη καταλάβει τις μισές καρέκλες στο υπουργικό συμβούλιο του Κυριάκου Μητσοτάκη πρόσωπα με πράσινα χρωμοσώματα;

Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός, άλλωστε, δεν είχε υλοποιήσει άνοιγμα προς το ΠΑΣΟΚ ενσωματώνοντας στην “Προοδευτική Συμμαχία” δύο πρώην γραμματείς του κόμματος (Ξενογιαννακοπούλου, Ραγκούσης) και αρκετούς πρώην βουλευτές και υπουργούς;

Αλλά και τώρα, στην ΕΛ.Α.Σ, δεν έχουν πάρει θέση “πασοκογενή” στελέχη; Προφανώς έχουν περάσει από τεστ “πολιτικής κουλτούρας”.

Η αποκήρυξη της πολιτικής γειτνίασης μεταξύ του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα με το ΠΑΣΟΚ δεν υπακούει στην λογική ακόμα κι αν θεωρηθεί πώς η όποια ιστορική συνεισφορά του διακόπτεται με την μετάβαση από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου στην περίοδο του Κώστα Σημίτη. Κι αν μπορεί, ίσως, να αντιληφθεί κανείς την πολιτική σκοπιμότητα διαφοροποίησης από την σημερινή ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη και τα ήξεις αφίξεις του ΠΑΣΟΚ έναντι της Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, η δήλωση ότι το νέο κόμμα και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι“όμοροι χώροι” δημιουργεί τον κίνδυνο να αποδυναμωθεί η διεύρυνση της ΕΛ.Α.Σ προς την εκλογική βάση της κεντροαριστεράς.

Διαφορετικές προγραμματικές θέσεις μπορεί να έχουν, συγκρουόμενες εκλογικές τακτικές, αναμφίβολα, διϊστάμενες συμπεριφορές, επίσης, όμως θα ήταν λάθος να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ο κόσμος που στήριξε το ΠΑΣΟΚ αποτελεί προνομιακό ακροατήριο του ίδιου συστήματος που συγκροτούν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η Ν.Δ.

Από την άλλη πλευρά, ακόμα χειρότερα: Όπως η εξωφρενική δήλωση του Π. Δουδωνή ότι“ο Τσίπρας είναι σύμμαχος του Μητσοτάκη και υπάρχει μυστική συμφωνία μεταξύ τους”, ή ότι η ΕΛ.Α.Σ πριμοδοτείται από το Μέγαρο Μαξίμου. Τι είναι αυτά, αν όχι αμηχανία ή και πολιτικός πανικός; Όπως και η αναφορά του ίδιου του Νίκου Ανδρουλάκη ότι “η πολιτική αλλαγή θα έρθει από πρόσωπα που έχουν ελευθερία, χωρίς συμφέροντα και χορηγούς”! Έχει χορηγούς ο Τσίπρας, αν το πιστεύει δεν πρέπει να το αποδείξει; Και, αίφνης, όπως είπε, “οι δημοσκοπήσεις χειραγωγούν” (υπέρ του Τσίπρα); Ξεχνάει ότι κάτι τέτοια έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν το 2023 και κατέληξε εκεί που κατέληξε;

Ποιός είναι ισχυρότερος αντίπαλος της κυβέρνησης και καλύτερος εκφραστής της κεντροαριστεράς θα το αποφασίσουν οι ψηφοφόροι. Η τάση φαίνεται. Η εχθρότητα μεταξύ των δύο κομμάτων, ωστόσο, όσο κι αν εξηγείται στο πλαίσιο του εκλογικού ανταγωνισμού, ωφελεί εν τέλει την κυβέρνηση και επιβεβαιώνει την αναφορά του πρωθυπουργού περί “βαβέλ”.

Άλλωστε, το βράδυ των εκλογών μπορεί να είναι τέτοιες οι συνθήκες που οι “πολιτικές κουλτούρες” θα πρέπει να συγκλίνουν. Κι αν δεν μπορούν, πάλι οι ψηφοφόροι θα πάρουν την απόφαση…

Η παρουσία της εμβληματικής δικαστή που πλέον έχει αφυπηρετήσει προκάλεσε έκπληξη, οι πληροφορίες από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού αναφέρουν ότι η κ. Λεπενιώτη έχει υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος και συντάσσεται με την προσπάθεια του νέου εγχειρήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά τη δήλωσή του, εξερχόμενος από τον Άρειο Πάγο, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ειδική αναφορά στο αίτημα για Δικαιοσύνη.

«Σημαία μας είναι η δημοκρατία και η δικαιοσύνη, διότι η δημοκρατία εκφυλίζεται δίχως δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη δεν ανασαίνει δίχως ισχυρή δημοκρατία. Είμαστε πολύ χαρούμενοι κι αισιόδοξοι να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία, στον λαό και στην πατρίδα μας, είμαστε χαρούμενοι όπως είπα διότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη ανταπόκριση”, τόνισε.

Η Μαρία Λεπενιώτη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Κατάγεται από το χωριό, Τζούρτζια Ασπροποτάμου στα Τρίκαλα και διατηρεί δεσμούς με την εν λόγω περιοχή.

Ξεκίνησε την δικαστική καριέρα της το 1984. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές στο αστικό και εργατικό δίκαιο και μιλά αγγλικά και γαλλικά. Στην προσωπική της ζωή είναι παντρεμένη με γνωστό ιατροδικαστή και έχουν μαζί δύο παιδιά.

Είχε χειριστεί από τη δεκαετία του 1980 υποθέσεις σχετικές με τη Χρυσή Αυγή, όπως την υπόθεση της επίθεσης στον Δημήτρη Κουσουρή από τον Αντώνη Ανδρουτσόπουλο («Περίανδρο»). Έγινε όμως πολύ γνωστή ως δημόσιο πρόσωπο στη δίκη της Χρυσής Αυγής την περίοδο 2015-2020. Συγκεκριμένα διετέλεσε πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων στη δίκη της Χρυσής Αυγής και ανακοίνωσε την καταδίκη του Νίκου Μιχαλολιάκου και των άλλων μελών της εγκληματικής οργάνωσης.

Εδώ και καιρό βρίσκεται σε επικοινωνία με τον πρώην πρωθυπουργό και συμπαρατάσσεται με το νέο εγχείρημα, ωστόσο δεν φαίνεται να έχει πρόθεση να πολιτευτεί.

Η Θεώνη Κουφονικολάκου, όπως είχε φανεί, από υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του Ινστιτούτου είναι πλέον η βασική εκπρόσωπος του νέου κόμματος, προερχόμενη από το γραφείο του πρώην αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομία Γ. Χουλιαράκη (την περίοδο της διακυβέρνησης) και τον Συνήγορο του Παιδιού. Η πεντάδα συμπληρώνεται από την προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ (πρώην τομεάρχης Δικαιοσύνης) και την “ομάδα Δούκα” στις εσωκομματικές εκλογές, Άννα Παπαδοπούλου, τον πρώην βουλευτή του “Ποταμιού”, επιχειρηματία και αυτοδιοικητικό από την Πυλαία Θεσσαλονίκης, Νίκο Νυφούδη, τον νεαρό Τρικαλινό δικηγόρο Γ. Μπαλατσούκα και τον οικονομολόγο Κώστα Καρπουχτσή που είχε εκλεγεί βουλευτής Σερρών με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η απορία αρκετών εστιάζεται στον αριθμό των εκπροσώπων. Πέντε! Η Ν.Δ, ως κόμμα και δη κυβερνητικό, έχει μία εκπρόσωπο (Αλεξάνδρα Σδούκου), το ΠΑΣΟΚ δύο (Κ. Τσουκαλάς με αναπληρώτρια την Όλγα Μαρκογιαννάκη), ο ΣΥΡΙΖΑ δύο (Κ. Ζαχαριάδης με αναπληρωτή τον Γ. Μελλίδη).

Κι’ όμως,υπάρχει λόγος. Το κόμμα Τσίπρα επειδή δεν διαθέτει ενεργή κοινοβουλευτική ομάδα και δεν θα αποκτήσει μέχρι τις εκλογές χρειάζεται την μεγαλύτερη δυνατή εκπροσώπηση στα τηλεοπτικά πάνελ, άρα ο αριθμός των εκπροσώπων αποσκοπεί στο να υπάρχουν αρκετά πρόσωπα που να μπορούν παράλληλα να βρίσκονται στα μέσα ενημέρωσης και να προβάλλουν τις θέσεις του νέου κόμματος.

Με αυτό τον τρόπο αναδεικνύονται και νέα πρόσωπα, κάτι που αποτελεί στρατηγική του επιτελείου του πρώην πρωθυπουργού. Οι έμπειροι που ως επί το πλείστος προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχουν κεντρικό ρόλο, ωστόσο θα αποφεύγεται να εμφανίζονται στις τηλεοράσεις για να μην αλλοιωθεί το μήνυμα περί “φρεσκάδας” και πλατιάς πολιτικής εκπροσώπης.

Από την άλλη, είναι πιθανό να προκύψει ένα πρακτικό πρόβλημα που ήδη συζητούν στο επιτελείο Τσίπρα. Εφόσον στην προγραμματισμένη για τις 6 Ιουνίου Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποφασιστεί πολιτική και έμμεσα εκλογική στήριξη στην ΕΛ.Α.Σ, η εκπροσώπηση του νέου κόμματος στα τηλεοπτικά πάνελ όπου γίνεται η πολιτική αντιπαράθεση γίνεται δύσκολη. Τα κανάλια είναι υποχρεωμένα να τηρήσουν την κοινοβουλευτική τάξη, άρα να προσκαλούν στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι τις εκλογές παραμένει τρίτο τη τάξει κοινοβουλευτικό κόμμα.

Η διακριτική μεταχείριση να προσκαλούνται μόνοι τους οι εκπρόσωποι της ΕΛ.Α.Σ έχει εκ των πραγμάτων ημερομηνία λήξης. Μετά θα πρέπει να μετέχουν στα πάνελ με εκπροσώπους των άλλων κομμάτων. Τότε, τι θα συμβεί; Θα κάθονται δίπλα δίπλα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που εναγωνίως περιμένουν την ώρα που θα μετακινηθούν στο νέο κόμμα; Σπαζοκεφαλιά…

Με μία ποιοτική διαφορά που δεν πρέπει να ξεχνά: Τους (πολιτικούς) εχθρούς τους δημιουργείς μέσα στην πολιτική δράση και προκύπτουν, λογικά και θεμιτά, από τις ιδεολογικές διαφορές. Για την συμπεριφορά των “φίλων” (και “συντρόφων”) έχεις ευθύνη, αφενός γιατί τους επέλεξες, αφετέρου διότι δεν ήσουν αρκετά οξυδερκής για να αντιληφθείς τα όρια της σχέσης σου μαζί τους.

Αφ’ ης στιγμής ο πρώην πρωθυπουργός χάραξε την δική του αυτόνομη και μονήρη πορεία για την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς, σχεδόν εκ του μηδενός, οι πιό σφοδροί πολέμιοί του ξεπήδησαν από το κομματικό απαράτ που είχε δημιουργήσει την εποχή που ο (ενιαίος) ΣΥΡΙΖΑ συνήθιζε να ομνύει στον δημοκρατικό πλουραλισμό του. Όσοι στο παρελθόν γράφαμε για “βαβέλ” και “παιδική χαρά” εισπράτταμε μομφές και διδακτισμό. Το πλήρωσε ακριβά (μαζί με τα δικά του λάθη) και ως διακυβέρνηση σε δύσκολες περιόδους και ως αξιωματική αντιπολίτευση μετά το 2019.

Ορθώς, τώρα, θέλει να ξεκόψει κάθε οργανική σχέση με αρκετούς από εκείνο το πολιτικό προσωπικό και με τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ως κομματική οντότητα που έχει οριστικά κλείσει τον κύκλο του. Σωστά, η εκπρόσωπος Τύπου του Ινστιτούτου δηλώνει πώς το νέο πολιτικό υποκείμενο δεν επιθυμεί συνεργασίες με κόμματα και με εν ενεργεία βουλευτές.

Προκύπτει, ωστόσο, το οξύμωρο: απισχνασμένα κόμματα που δημοσκοπικά καταγράφονται στο όριο της πιθανότητας κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ή και κάτω απ΄ αυτό, να προσπαθούν να ορίσουν συμπράξεις με τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό που φαίνεται να διαθέτει ακόμα πολιτικό κεφάλαιο για να διαδραματίσει ξανά κεντρικό ρόλο.

Όσοι εξαπολύουν κατηγορίες περί αρχηγικών μοντέλων δεν θέλουν να αντιληφθούν πώς η ιστορία γράφεται από πολιτικά αφηγήματα και πρόσωπα. Η Ν.Δ, για παράδειγμα, που είναι το πιό ανθεκτικό κόμμα εξουσίας της Μεταπολίτευσης, ας μη γελιόμαστε, δεν θα έφτανε στο 41% με άλλο αφήγημα και άλλο αρχηγό, όσο κι αν είχε απαξιωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατόρθωνε να κυβερνήσει εάν στη θέση του Τσίπρα και με το ίδιο, τότε, αντιμνημονιακό αφήγημα είχε οποιονδήποτε εξ όσων εκ των έσω τον χλευάζουν.

Οι πολιτικές “φιλίες”, όμως, είναι νόμισμα. Στην μία όψη είναι τα πρόσωπα που μετρούν την σκιά τους το καταμεσήμερο, στην άλλη είναι οι επιλογές που έχεις κάνει. Το δεύτερο φαίνεται να το έχει μάθει ο Τσίπρας. Το πρώτο δεν αλλάζει, σαν χούϊ.

Στην τελευταία λέξη του ακρωνύμιου “ΕΛ.Α.Σ” κρύβεται η πιθανότητα να μην ξανακάνει τα ίδια λάθη. Συμπαράταξη. Συμπαράταξη στην κοινωνική βάση, πράγμα απαραίτητο, συμπαράταξη και στο πολιτικό προσωπικό του νέου κόμματος. Ζητούμενα και τα δύο.