Η αξιολόγηση του γλυκαιμικού ελέγχου μέσω της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ανέδειξε ισοδύναμη αποτελεσματικότητα ανάμεσα στις δύο ομάδες. Επιπλέον, η εισπνεόμενη θεραπεία σχετίστηκε με μικρότερη αύξηση σωματικού βάρους, ενώ καταγράφηκε αυξημένη ικανοποίηση παιδιών και γονέων. Καμία ανεπιθύμητη ενέργεια από το αναπνευστικό σύστημα δεν αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης.

«Η εισπνεόμενη ινσουλίνη είναι η ταχύτερης δράσης μορφή που διαθέτουμε και μπορεί να αποτελέσει μια ελκυστική εναλλακτική για τα παιδιά», υπογράμμισε ο επικεφαλής της μελέτης, Dr. Michael Haller, από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Όπως επισήμανε, η Afrezza θα πρέπει να συμπεριληφθεί στις θεραπευτικές επιλογές για όλα τα άτομα με διαβήτη τύπου 1, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Εβδομαδιαία ινσουλίνη για διαβήτη τύπου 2: Νέα ελπίδα με λιγότερες ενέσεις

Παράλληλα, στο ίδιο συνέδριο παρουσιάστηκαν θετικά αποτελέσματα για τη νέα πειραματική εβδομαδιαία ινσουλίνη efsitora (της εταιρείας Eli Lilly), η οποία αξιολογήθηκε σε τρεις φάσεις 3 κλινικών δοκιμών με συμμετοχή περίπου 1.000 ενηλίκων με διαβήτη τύπου 2.

Τα αποτελέσματα ανέδειξαν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με τις καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης, σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των επιπέδων HbA1c, σε όλα τα στάδια θεραπείας – είτε οι ασθενείς ξεκινούσαν για πρώτη φορά ινσουλίνη είτε είχαν ήδη ενταχθεί σε εντατικοποιημένα σχήματα με βασική και γευματική ινσουλίνη.

«Η δυνατότητα εβδομαδιαίας χορήγησης μπορεί να μεταμορφώσει την προσέγγιση στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, περιορίζοντας σημαντικά τις ενέσεις και ενισχύοντας τη συμμόρφωση», δήλωσε ο Dr. Julio Rosenstock, επικεφαλής μιας από τις μελέτες στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. Υπολογίζεται ότι η θεραπεία με τη νέα πειραματική εβδομαδιαία ινσουλίνη θα μπορούσε να εξαλείψει περισσότερες από 300 ενέσεις ετησίως για έναν μέσο ασθενή.

Μία από τις μελέτες, που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine**, περιλάμβανε ασθενείς που λάμβαναν ινσουλίνη για πρώτη φορά. Οι δύο άλλες, που δημοσιεύτηκαν στο The Lancet, περιλάμβαναν ασθενείς που ήδη χρησιμοποιούσαν είτε βασική ινσουλίνη degludec είτε βασική ινσουλίνη glargine σε συνδυασμό με ινσουλίνη γευμάτων.

Όπως τονίζει σχετικό editorial στο The Lancet***, σχεδόν το 30% των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 θα χρειαστούν ινσουλίνη μέσα σε μία οκταετία από τη διάγνωση, καθιστώντας αναγκαίες πιο εύχρηστες και αποδεκτές θεραπευτικές επιλογές.

Η επιστήμη επαναπροσδιορίζει τη φροντίδα σε χρόνιες νόσους

Οι παραπάνω εξελίξεις αναδεικνύουν τη δυναμική της ιατρικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων. Η προσαρμογή θεραπειών στις ανάγκες των ασθενών μέσω ευκολότερων σχημάτων ινσουλίνης δείχνει τον δρόμο προς πιο αποτελεσματική, ασφαλή και ανθρώπινη φροντίδα.

Περισσότερα στοιχεία για τις νεότερες εξελίξεις είναι διαθέσιμα στους παρακάτω συνδέσμους:

• https://professional.diabetes.org/scientific-sessions

** https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2502796

*** https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(25)01098-0/abstract