Στα σχόλια, πολλοί αποκαλούν το ζευγάρι μαμά και μπαμπά, τους λένε για τη ζωή τους και τους ζητούν ευχές για τα γενέθλιά τους.

Με σχεδόν δύο εκατομμύρια ακολούθους στο Douyin – κινεζική έκδοση του TikTok – οι Pan Huqian και Zhang Xiuping ανήκουν σε μια εξειδικευμένη ομάδα δημιουργών περιεχομένου που ονομάζονται «εικονικοί γονείς».

Εκτόξευση δημοτικότητας

Έχουν εκτοξευθεί σε δημοτικότητα, προσελκύοντας νέους Κινέζους οπαδούς που αισθάνονται ολοένα και πιο πιεσμένοι ανάμεσα στην πίεση της επιτυχίας και τις προσδοκίες των οικογενειών τους.

«Οι γονείς μου δεν είναι ποτέ αυτοί που μου λένε να μην πιέζω τον εαυτό μου πολύ ή ότι είμαι ήδη αρκετά καλός», λέει ο 33χρονος Βίνσεντ. «Αλλά οι εικονικοί γονείς θα με ρωτούν αν είμαι ευτυχισμένος σήμερα».

Ο vlogger, Pan, λέει ότι έχει νιώσει τον αντίκτυπο των βίντεό του στους θεατές. Σε μια συνέντευξη του 2024, είπε στον Douyin ότι καταλάβαινε μέρος του πόνου τους επειδή κι αυτός είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία.

Στην ηλικία των 14 ετών, λέει ότι έφυγε από το σπίτι για να γίνει ο βασικός εργάτης της οικογένειας, αφού η μητέρα του έμεινε παράλυτη: «Έφυγα από το σπίτι για 33 χρόνια και οι γονείς μου δεν μου είπαν ποτέ ούτε μια λέξη ενθάρρυνσης».

Ο Παν λέει ότι ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει μια διαφορετική οικογενειακή ατμόσφαιρα μετά τη γέννηση της κόρης του, φροντίζοντας να της λέει πάντα ότι την αγαπούσε. Η κόρη του εμφανίζεται τακτικά στα βίντεο του ζευγαριού.

Οι αγχωτικές συνομιλίες με τους γονείς

Όλα αυτά έχουν απήχηση στον Βίνσεντ. Ο προγραμματιστής ιστοσελίδων με έδρα τη Σαγκάη λέει ότι βρίσκει αγχωτικές τις εβδομαδιαίες κλήσεις με τους γονείς του.

Συχνά επικρίνουν την επαγγελματική του επιλογή επειδή πιστεύουν ότι μια κυβερνητική θέση θα ήταν πιο σταθερή. Και τον ρωτούν πότε φέρνει κοπέλα στο σπίτι.

«Από τη στιγμή που ξεκινάει το τηλεφώνημα, όλες οι πράξεις και οι επιλογές μου είναι λανθασμένες και κάτι που πρέπει να διορθωθεί από αυτές.»

Ο Ζάο ανήκει σε μια γενιά Κινέζων νέων που μεγάλωσαν κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής άνθησης, αφότου η χώρα τους έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο.

Οι παππούδες τους έζησαν εξαντλητικές κρίσεις – τον λιμό της δεκαετίας του 1950 και τις βίαιες εκκαθαρίσεις της Πολιτιστικής Επανάστασης της δεκαετίας του 1960 – και οι γονείς τους μεγάλωσαν σε μια χώρα που ακόμα αναδυόταν από αυτές τις σκιές καθώς άνοιγε στον κόσμο.

Η γενιά του Ζάο, ωστόσο, απολάμβανε σταθερότητα, ευημερία και ένα πολύ καλύτερο βιοτικό επίπεδο.

Αλλά η Κίνα έχει επίσης γίνει πολύ πιο ανταγωνιστική και τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την πανδημία, οι νέοι έχουν πληγεί σκληρά από μια υποτονική κινεζική οικονομία.

Τα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των νέων κυμαίνονται σε ποσοστό άνω του 15% εδώ και χρόνια – μια τάση που ανησυχεί την κυβέρνηση παρά τις προσπάθειές της να την υποβαθμίσει.

Το πρόβλημα των νέων

Όλο και περισσότεροι νέοι μιλούν για το αίσθημα εξάντλησης, αμφισβητούν το νόημα του να παραμένουν στον αγώνα δρόμου των αρουραίων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, νιώθουν πληγωμένοι από την σκληρή αγάπη των γονιών τους.

Σε τέτοιο βαθμό που ορισμένα κρατικά μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να κατευθύνουν τη διαδικτυακή συζήτηση προς τις παραδοσιακές έννοιες της υιικής ευσέβειας, προτρέποντας τους νέους να είναι πιο κατανοητικοί απέναντι στους γονείς τους.

Αλλά ο Βίνσεντ δεν είναι πεπεισμένος: «Μπορώ να καταλάβω τις δυσκολίες των γονιών μου, αλλά έχω κι εγώ το δικό μου γενεαλογικό τραύμα».

Φαίνεται να υπάρχει ένα κύμα προβληματισμού μεταξύ των νέων στην Κίνα σχετικά με την γονική μέριμνα – ένα θέμα που μπορεί να είναι εξίσου συναισθηματικό οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Οι συζητήσεις κυμαίνονται από άτομα που είναι απογοητευμένα από τους γονείς που τους ελέγχουν, μέχρι άτομα που έχουν εξαντληθεί από την πίεση να διαπρέψουν ακαδημαϊκά ή να ακολουθήσουν συμβουλές στο όνομα της υιικής ευσέβειας.

Η οργή είναι τόσο βαθιά που έχει εμπνεύσει memes που έχουν γίνει viral και ονομάζονται «λογοτεχνία σούπας κολοκύθας». Το όνομα προέρχεται από ένα σκετς ενός λεπτού στο οποίο ένας γιος αρνείται ευγενικά ένα μπολ με σούπα κολοκύθας από τη μητέρα του, αλλά τελικά κατηγορείται ότι είναι κακόκεφος.

Για πολλούς νέους, το σκετς αποτυπώνει μια γνώριμη δυναμική: οι επιθυμίες τους αγνοούνται από τους γονείς που ισχυρίζονται ότι κάνουν πράγματα για το δικό τους καλό.

Η 28χρονη Ζάο Σουάν λέει στο BBC ότι οι γονείς της μοίραζαν τόσο πολύ «έντυπο για τη σούπα κολοκύθας» που έχει θέσει σε σίγαση την ομαδική συνομιλία στην οικογένειά της.

Στο παρελθόν, θρηνούσε στους φίλους της προσπαθώντας να καταλάβει τη συμπεριφορά των γονιών της. Τώρα στρέφεται στα μιμίδια επειδή το χιούμορ τη βοηθάει.

«Πήγα σε έναν θεραπευτή, αλλά σταδιακά συνειδητοποίησα ότι το κλάμα δεν θα έλυνε το πρόβλημα», λέει η Ζάο. «Η μαμά μου δεν άλλαζε, οπότε μπορούσα να αλλάξω μόνο τη δική μου νοοτροπία, η οποία είναι να τους φέρομαι με την ίδια στάση, σαν να ήταν αστείο».

Τι προσφέρουν οι εικονικοί γονείς

Για τον Βίνσεντ, οι «εικονικοί γονείς» του θυμίζουν μια πιο απλή εποχή.

Θυμούμενος ένα πρόσφατο βίντεο των Pan και Zhang σχετικά με μια επίσκεψη σε σούπερ μάρκετ, λέει: «Μου λείπουν πολύ οι μέρες που ήμουν μικρός και πήγαινα για ψώνια με τους γονείς μου πριν από το Φεστιβάλ της Άνοιξης. Δεν έχουμε κάνει τέτοιου είδους συζήτηση, η οποία δεν συνοδεύεται από κοινωνική πίεση, για πολύ, πολύ καιρό».

Ο Βίνσεντ συνειδητοποιεί ότι επειδή το περιεχόμενο έχει γίνει τόσο δημοφιλές, είναι και εμπορικά επιτυχημένο.

«Ξέρω ότι αυτοί οι vloggers πιθανότατα παράγουν μαζικά πλέον και πιθανότατα έχουν υπογράψει συμβόλαια με εταιρείες», λέει.

Και δεν θα διαφωνούσε με το γεγονός ότι είναι πολύ πιο εύκολο να παρηγορήσεις και να δώσεις συμβουλές σε εικονικά παιδιά – κι όμως βρίσκει κάποια παρηγοριά στην τάση.

«Πιστεύω ότι λίγη ζεστασιά είναι καλύτερη από το τίποτα».

Πηγή: bbc.com