Οι μαρτυρίες των γειτόνων σκιαγραφούν την εικόνα μιας διαλυμένης οικογένειας που ζούσε υπό άθλιες συνθήκες, με το έγκλημα να μοιάζει, όπως λένε, ζήτημα χρόνου.

«Καθημερινοί καβγάδες και προηγούμενη απόπειρα στραγγαλισμού»

Σύμφωνα με τους περίοικους, η ένταση μεταξύ των δύο αδελφών ήταν καθημερινό φαινόμενο τα τελευταία 15 χρόνια. Γείτονας της οικογένειας αποκαλύπτει πως το θύμα, ο Νίκος, εξέφραζε συχνά φόβους για τη ζωή του.

«Εμένα μου έλεγε το θύμα πολλές φορές ότι κινδυνεύει από τον μικρό, ότι θα τον σκοτώσει» αναφέρει χαρακτηριστικά κάτοικος της περιοχής, αποκαλύπτοντας μάλιστα πως στο παρελθόν υπήρξε περιστατικό ακραίας βίας: «Πριν ένα διάστημα τον είχε πνίξει, του είχε κοπεί η αναπνοή. Τους πήραν μέσα, έγινε δικαστήριο και επιβλήθηκε ποινή με αναστολή δύο ετών. Όσο ίσχυε η αναστολή φοβόντουσαν, αλλά μόλις πέρασαν τα δύο χρόνια, οι συγκρούσεις επανήλθαν».

Η τραγική ειρωνεία: «Αν πάω σπίτι, θα τον σκοτώσω»

Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία που μεταφέρει τα λόγια του θύματος λίγο πριν το μοιραίο. Ο Νίκος, ο οποίος συχνά κοιμόταν σε στάση λεωφορείου ή φιλοξενούνταν από τρίτους για να αποφύγει τις εντάσεις, φέρεται να είχε εκμυστηρευτεί σε γνωστό του την απελπισία του.

«Δεν θα πάω πάνω, γιατί αν πάω θα τον σκοτώσω» φέρεται να είχε πει το θύμα, φοβούμενος πως η κατάσταση θα εκτροχιαστεί. «Τελικά έγινε το αντίθετο» σχολιάζουν πικρά οι γείτονες.

Άθλιες συνθήκες διαβίωσης και ο ρόλος της Πρόνοιας

Οι περιγραφές για την καθημερινότητα στο σπίτι της οικογένειας είναι αποκαρδιωτικές. Τα αδέλφια ζούσαν σε συνθήκες εξαθλίωσης, με την Πρόνοια να τους παρέχει συσσίτιο. Ο ένας αδελφός κατέφευγε στην επαιτεία, ενώ ο άλλος εργαζόταν περιστασιακά. Στήριγμα στην οικογένεια προσπαθούσε να είναι ένας τρίτος αδελφός, ο Κωνσταντίνος, ο οποίος εργάζεται και τους συντηρούσε, καθώς και η μητέρα τους παλαιότερα, η οποία περιγράφεται ως μια ηρωική φιγούρα που δούλευε από τα ξημερώματα έως το βράδυ.

Σε ανακοίνωση του αναφέρει συγκεκριμένα: «Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κύριος Μακάριος Λαζαρίδης και επανέλαβαν σε διαφορετικά Μέσα οι κύριοι Άδωνις Γεωργιάδης και Άγγελος Συρίγος, το μπάζωμα της περιοχής, το οποίο “δεν είναι ακριβώς μπάζωμα”, έγινε γιατί έξι μέρες μετά ακούγονταν από τα συντρίμμια ανθρώπινες φωνές που καλούσαν σε βοήθεια. “Γιατί συνέβη αυτό το οποίο δεν είναι μπάζωμα; Επειδή έπρεπε να επιχειρήσουν οι γερανοί να σηκώσουν τα βαγόνια γιατί ακούγονταν ακόμη και φωνές κυρία Αναστασοπούλου για να δούμε αν υπήρχαν είτε θύματα, είτε άνθρωποι οι οποίοι έχρηζαν βοήθειας” είπε».

Ο ΣΥΡΙΖΑ ρωτά: «Yπήρχαν, δηλαδή, έξι ημέρες μετά επιζώντες κάτω από τα βαγόνια; Υπήρχαν όντως, τόσες ημέρες μετά το δυστύχημα, θύματα που χαροπάλευαν και καλούσαν σε βοήθεια; Ή μήπως ο κύριος Λαζαρίδης φτάνει στο σημείο να διατυπώσει ένα τόσο μακάβριο ψέμα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα;». «Πόσο ακόμα να αντέξουν αυτή την κοροϊδία οι συγγενείς των θυμάτων, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία;», σχολιάζει.

Αναφέρει ότι «είναι αδιανόητο μέχρι που μπορούν να φτάσουν για να συντηρήσουν το αφήγημα της μη ευθύνης της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κώστα Αχ. Καραμανλή για το έγκλημα» και τονίζει ότι «πρέπει να μπει ένα τέλος στην χυδαιότητα. Τώρα».