Νίκος Γιαννόπουλος

• Αλήθεια, πιστεύετε ότι η πλειοψηφία έχει πάντα δίκιο;
• Πιστεύετε επίσης ότι θα είχατε ποτέ τη δύναμη να τα βάλετε μ’ ένα παντοδύναμο σύστημα χωρίς ποτέ να λυγίσετε και να προδώσετε τα πιστεύω σας;

Είναι μερικά μόνο από τα κολοσσιαίας σημασίας ερωτήματα που θέτει το έργο (ή μάλλον η διασκευή η οποία ήρθε να “κολλήσει” απίστευτα στην εποχή μας). Και μέσα στις δύο ώρες απαντήσεις να ξέρετε μάλλον δεν θα πάρετε, αλλά θα προβληματιστείτε ίσως περισσότερο από ποτέ.

Παράλληλα, θα γελάσετε, θα συγκινηθείτε, θα παραξενευτείτε, ίσως τρομάξετε κιόλας. Θα βιώσετε δηλαδή μία πλούσια ποικιλία συναισθημάτων. Και αν επίσης διαθέτετε το θάρρος, μπορεί να βάλετε και τη δική σας πινελιά στα επί σκηνής δρώμενα. 

Τα spoiler σταματούν εδώ. Να σας πούμε μόνο ότι η σκηνοθεσία είναι ευρηματική (ακόμα και ο τρόπος που αλλάζουν τα σκηνικά έχει κάτι να πει και να δώσει στο θεατή), οι ερμηνείες υποδειγματικές και ο ρόλος της μουσικής μία από τις μεγάλες εκπλήξεις.

Η υπόθεση έχει να κάνει με τα λούτρα μίας επαρχιακής πόλης και την ανακάλυψη που κάνει ο γιατρός, κεντρικός χαρακτήρας, ότι τα νερά τους είναι τελικά μολυσμένα. Ο δήμαρχος, που τυγχάνει και αδερφός του, δεν θέλει όμως να ρισκάρει την επένδυση και το οικονομικό θαύμα που έχει πετύχει. Και κάπου εκεί, με τη βοήθεια του σκελετού του Ιψεν και της διασκευής του Οστερμάιερ, ξετυλίγονται μερικά από τα κρίσιμα ηθικά διλήμματα για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα έστω και αν το έργο γράφτηκε προς το τέλος του 19ου αιώνα. Ιδεολογίες δοκιμάζονται, ανθρώπινες σχέσεις περνούν από σαράντα κύματα, προδοσίες προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένει κανείς.

Το κείμενο έχει φρεσκαριστεί κατάλληλα για να είναι απολύτως επίκαιρο και συντονισμένο με την απολύτως πρόσφατη ελληνική επικαιρότητα. Οι νεκροί της Χίου και οι νεκρές εργάτες της Βιολάντα παίζουν το δικό τους ρόλο. Είναι εκεί, μέσα στο έργο, πάνω στην παράσταση, στα χείλη των ηθοποιών.

Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής ως Τόμας Στόκμαν ταρακουνά συνειδήσεις. Ο άνθρωπος βάζει όλο του το είναι, το σώμα, το μυαλό και την ψυχή του σ’ αυτήν την κοπιώδη θεατρική προσπάθεια. Επιτελεί ένα θαύμα. Οπως και ο θαυμάσιος Μιχάλης Οικονόμου, απολαυστικά κυνικός και τερατωδώς μισητός ως Πέτερ Στόκμαν. Η συχνά κωμική αλλά το ίδιο απάνθρωπη με τον Πέτερ Στόκμαν, η Ασλακσεν βρήκε την ιδανική ενσάρκωση στο πρόσωπο της Λένας Παπαληγούρα.

Εξοχοι και οι υπόλοιποι τέσσερις ηθοποιοί, ο πολύπειρος Ιερώνυμος Καλετσάνος και οι πιο νέοι Στέλιος Δημόπουλος, Αλκηστις Ζηρώ και Ιάσονας Αλυ.

Εμπιστευτείτε αυτούς τους ανθρώπους και τους υπόλοιπους συντελεστές για να σας οδηγήσουν εκεί που η πραγματικά μεγάλη τέχνη μπορεί να οδηγήσει έναν θεατή. Στη χώρα όπου δεν υπάρχει καμία, μα καμία ασφάλεια και σιγουριά…

Συντελεστές

• Διασκευή Florian Borchmeyer & Thomas Ostermeier
• Σκηνοθεσία Thomas Ostermeier
• Ενδυματολόγος Nina Wetzel
• Σχεδιασμός ήχου Malte Beckenbach, Daniel Freitag
• Δραματουργία Florian Borchmeyer
• Σχεδιασμός φωτισμών Erich Schneider

Συντελεστές ελληνικής παραγωγής

• Μετάφραση Αντώνης Γαλέος
• Συνεργάτης Σκηνοθέτης Christoph Schletz
• Σκηνογράφος Jan Pappelbaum
• Ζωγραφική σκηνικού Katharina Ziemke
• Σχεδιασμός φωτισμών Σοφία Αλεξιάδου
• Ενδυματολόγος Νατάσσα Παπαστεργίου
• Σχεδιασμός ήχου Ηλίας Φλάμμος
• Σκηνογράφος – προσαρμογή σκηνικού Νατάσα Τσιντικίδη
• Κατασκευή σκηνικού Θωμάς Μαριάς
• Μουσική διδασκαλία Εύη Νάκου
• Βοηθός σκηνοθέτη Ειρήνη Λαμπρινοπούλου
• Βοηθός ενδυματολόγου Μαριάνθη Ράδου

Παίζουν
Κωνσταντίνος Μπιμπής, Μιχάλης Οικονόμου, Λένα Παπαληγούρα, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Στέλιος Δημόπουλος, Άλκηστις Ζιρώ, Ιάσονας Άλυ