Την είδηση έκανε γνωστή ο ξάδερφός του, Γρηγόρης Ψαριανός, ο γνωστός πολιτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός, με ανάρτησή του στην προσωπική σελίδα σήμερα τα ξημερώματα: «Γιατί ρε Αντώνη, γιατί; Έφυγε σήμερα το ξαδερφάκι μου, ο γλυκός μας Αντώνης Δημητρίου».

Ο Αντώνης Δημητρίου γεννήθηκε στο Νέο Κόσμο, στην ιστορική περιοχή Δουργούτι τη γειτονιά των Αρμενίων προσφύγων. Αφιέρωσε τη ζωή του στη μουσική που ήταν η μεγάλη αγάπη του.

Το 1991 στην παρέα του γκρουπ που αργότερα θα ονομαστεί Ενδελέχεια μπαίνει ως δεύτερος κιθαρίστας ο Αντώνης Δημητρίου, ο οποίος ήταν φίλος του Δ.Λεοντόπουλου. Κάπου εκεί ήταν που το γκρουπ πήρε το όνομά του και η “βάφτιση” έγινε σε ένα καφενείο των Εξαρχείων.

Για δεύτερη ημέρα, η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου κατέθεσε σήμερα κατά την 21η ημέρα της δίκης στο Ειδικό Δικαστήριο που δικάζεται ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και η πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη.

Ειδικότερα, η κυρία Δημητρίου αναφέρθηκε διαχρονικά στην πορεία της δικογραφίας της Novartis από τη χρονική στιγμή που η κυρία Τουλουπάκη της διαβίβασε τη δικογραφία (5.2.2018) και εν συνεχεία εκείνη της διαβίβασε στον υπουργό Δικαιοσύνης, έτσι ώστε εκείνος με την σειρά του να τη διαβιβάσει στη Βουλή. Ακόμη, επανέλαβε μερικώς στα όσα είχε καταθέσει χθες κατά πρώτη ημέρα της κατάθεσης της.

Η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, πλέον του ανέφερε «ουδέποτε ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος παρενέβη στο έργο της», επισήμανε ότι ούτε οι συνάδελφοί της Ελένη Ράϊκου και Παναγιώτης Αθανασίου της είχαν μιλήσει για οποιαδήποτε παρέμβαση στο έργο τους εκ μέρους του κατηγορούμενου.

Σε σχετική ερώτηση για την κομματική ταυτότητα που της είχε αποδώσει η Ελένη Ράϊκου, η μάρτυρας απάντησε: «Όχι μόνο δεν έχω κομματική ταυτότητα, αλλά δε με χωράει κανένα κόμμα, είμαι ένα ελεύθερο άτομο που έχω θυσιαστεί για τη Δικαιοσύνη. Αν επιλέχθηκα από την τότε κυβέρνηση είναι ίσως γιατί το έργο μου και τις δράσεις μου στις φυλακές, στο ΚΕΘΕΑ, και με τα ανήλικα, τις γνώριζε ο τότε υπουργός. Γιατί ο κ. Παρασκευόπουλος ήταν και αυτός καθηγητής και ήξερε. Αν είπε τέτοιο πράγμα η κ. Ράϊκου, τότε γιατί έκανα τόσες παραγγελίες σε βάρος τόσων ανθρώπων που καταγγέλλονταν από την αντιπολίτευση. Είχα κάνει τόσες τόσες προκαταρκτικές».

Σε άλλο σημείο της κατάθεσης η κυρία Δημητρίου, αναφέρθηκε στην γνωστή επίσκεψη του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) Δημήτρη Τζανακόπουλου στο γραφείο της.

Χαρακτηριστικά ανέφερε η μάρτυς: «Λίγο πριν έρθει η δικογραφία για τα πολιτικά πρόσωπα, στο γραφείο μου ήρθε ο κ. Τζανακόπουλος. Είχε κλείσει το ραντεβού πριν από ημέρες. Εγώ ήθελα να έρχονται οι πολιτικοί στο γραφείο μου και εκεί επάνω είπα το ότι ήρθε ο κ. Τζανακόπουλος. Με ρώτησε για τη Novartis, του είπα ότι προχωράει και έφυγε. Δεν ήξερα ότι θα έρθει και η κυρία Τουλουπάκη».

Η μάρτυς απάντησε σε ερωτήσεις, τόσο των μελών του Ειδικού Δικαστηρίου, όσο και των συνηγόρων των δυο κατηγορουμένων του κ. Παπαγγελόπουλου και της κυρίας Τουλουπάκη. Η δίκη συνεχίζεται την ερχόμενη Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2022.

Μολονότι η βασίλισσα Ελισάβετ, υπήρξε σύμβολο ενότητας τόσο για τη Βρετανία, όσο και για τις 56 χώρες που απαρτίζουν την Κοινοπολιτεία των Εθνών, στην μακροχρόνια βασιλεία της, υπήρξαν μελανές σελίδες που αφορούσαν τον Ελληνισμό:

Η μη απονομή χάριτος από τη νεαρή τότε βασίλισσα στους Κύπριους αγωνιστές, Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου και Ευαγόρα Παλληκαρίδη κατά τη δεκαετία του 1950, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην αγχόνη στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τις βρετανικές δυνάμεις της Κύπρου, είναι γεγονότα βαθιά χαεαγμένα στις ψυχές των Κυπρίων και Ελλαδιτών Ελλήνων.

Η ιστορία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, σχετίζεται με τη στέψη καθαυτή της Ελισάβετ τον Ιούνιο του 1953. Στην Κύπρο, τότε, όπως και σε πολλές άλλες αποικίες, είχαν φροντίσει να στολίσουν όλες τις πόλεις για το μεγάλο γεγονός.

• Ο 15χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο Πάφου και διαφώνησε, όταν είδε ότι στο σχολείο του μπήκαν οι βρετανικές σημαίες. Ήταν η εποχή που το αίτημα για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ξεσήκωνε τα πλήθη στη Μεγαλόνησο.

Οι μαθητές, αρνήθηκαν να μπουν στο Γυμνάσιο, ζήτησαν να υποσταλούν οι σημαίες, ενώ ο Παλληκαρίδης κατευθύνθηκε προς την Πλατεία της 28ης Οκτωβρίου. Ανέβηκε στον ιστό και κατέβασε τη βρετανική σημαία υπό τα χειροκροτήματα του πλήθους.

Η κίνηση του νεαρού μαθητή πυροδότησε αντιδράσεις σε όλη την Πάφο, όπου οι μαθητές άρχισαν να ξηλώνουν οτιδήποτε βρετανικό είχε στηθεί, με αφορμή της στέψη της Ελισάβετ.

Ύστερα από έρευνες οι Βρετανοί αποικιοκράτες συνέλαβαν μαθητές, μεταξύ των οποίων και ο Παλληκαρίδης. Οι ποινές που τους επιβλήθηκαν δεν ήταν μεγάλες.

Στα 17 του χρόνια ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ, ενώ τον Ιανουάριο του 1957 συνελήφθη, χωρίς ένταλμα και έπειτα από μια δίκη – παρωδία, κατά την οποία κανείς δεν έδωσε σημασία στα φρικτά κι απάνθρωπα βασανιστήρια που κατήγγειλε, του αποσπάστηκε ομολογία και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ο 18χρονος πλέον Ευαγόρας Παλληκαρίδης κατηγορήθηκε ότι έφερε οπλισμό. Παρά τις εκκλήσεις των δικηγόρων του, ο Παλληκαρίδης παραδέχθηκε ότι ήταν μέλος του ΕΟΚΑ, ότι ήθελε την ελευθερία της πατρίδας του και ότι έκανε αυτό που ήταν το καθήκον του.

Οι δικηγόροι του έστειλαν τηλεγράφημα στην Ελισάβετ που θα μπορούσε να δώσει χάρη με μία της λέξη. Η βασίλισσα, όμως, δεν απάντησε καν στο τηλεγράφημα.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών.

«Τους χαιρετισμούς μου εις όλους και εύχομαι σύντομα την ελευθερία της Κύπρου» ήταν τα τελευταία λόγια του Ευαγόρα Παλληκαρίδη στον ιερέα που τον διάβασε πριν οδηγηθεί στο χώρο εκτέλεσης.

Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».

• Στις 28 Αυγούστου 1955, ο Μιχαλάκης Καραολής μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου σκότωσαν τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή, την ώρα που παρακολουθούσε μια συγκέντρωση του ΑΚΕΛ.

Ο Παναγιώτου κατάφερε να διαφύγει, ενώ ο Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα από τις αγγλικές δυνάμεις και φυλακίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας. Στις 28 Οκτωβρίου καταδικάσθηκε σε θάνατο, παρότι η σφαίρα που σκότωσε τον ελληνοκύπριο αστυνομικό προέρχοταν από το όπλο του Παναγιώτου. Οι Αγγλοι δεν του συγχώρησαν ότι κατά τη διάρκεια της ανάκρισης δεν είχε αποκαλύψει τους συναγωνιστές του.

Ο Ανδρέας Δημητρίου, νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, πρωτοστάτησε στην αρπαγή οπλισμού από τις βρετανικές κατοχικές αρχές της Αμμοχώστου. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά όπλα.

Ο 21 ετών Δημητρίου, συνελήφθη από τις δυνάμεις κατοχής στις 22 Νοεμβρίου 1955, κατηγορήθηκε ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε στην Αμμόχωστο τον πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», Σίντνεϊ Τέιλορ και καταδικάσθηκε σε θάνατο.

Στις 10 Μαΐου 1956, ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας. Η γενναία στάση τους μπροστά στους δημίους τους και το γεγονός της θανάτωσής τους προκάλεσαν παγκόσμια αντίδραση και κατακραυγή, ενώ η Ελισάβετ θα αρνηθεί να απονείμει χάρη στους νεαρούς Κυπρίους.

• Η εξέγερση της δεκαετίας του ’50 για την Κύπρο είχε τον μελανό απολογισμό να βασανιστούν με πολύ άγριο και βάναυσο τρόπο τουλάχιστον 14 νεαροί Κύπριοι και κατόπιν να δολοφονηθούν από τις βρετανικές δυνάμεις.

Δημοσίευμα του Guardian, παρουσιάζει μαρτυρίες από Βρετανούς βετεράνους και Κύπριους επαναστάτες μαχητές, μαζί με αρχεία νεκροψίας και νεκροτομείου, καθώς και μέχρι τώρα μη δημοσιοποιημένο υλικό από κυπριακά αρχεία που δείχνουν ότι τα θύματα να πεθαίνουν, αφού ανακρίθηκαν από Βρετανούς αξιωματικούς.

Οι νεκροί, άνδρες ήταν ηλικίας μεταξύ 17 και 37 ετών, συνελήφθησαν ως ύποπτοι ότι ανήκαν στην Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, γνωστή ως ΕΟΚΑ, η οποία διοργάνωσαν αντάρτικη εκστρατεία για την ανατροπή του βρετανικού ελέγχου στην Κύπρο.

Φωτογραφίες από τα Εθνικά Αρχεία της Κύπρου επιβεβαιώνουν σημάδια βασανιστηρίων στα σώματά τους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εικόνες φαίνεται να δείχνουν ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων.

«Είδα τους στρατιώτες να βγάζουν τον Νίκο Γεωργίου από το κελί του, σχεδόν αναίσθητο, με αφρό να βγαίνει από το στόμα του. Έκανε έναν απαίσιο ήχο σαν λιοντάρι που γρυλίζει καθώς πέθαινε. Τον άφησαν να πεθάνει στο τσιμέντο έξω», δήλωσε αυτόπτης μάρτυρας.

Αν και οι φήμες ότι ο βρετανικός στρατός χρησιμοποιούσε βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της κατοχής της Κύπρου κυκλοφορούν εδώ και χρόνια, είναι η πρώτη φορά που οι βρετανικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των μυστικών υπηρεσιών του, κατηγορούνται για εκστρατεία παράνομων δολοφονιών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1955 έως το 1959.

• Πρόκειται για τις υποθέσεις 14 αγωνιστών, που την περίοδο του αγώνα ΄55-59 στην Κύπρο, συνελήφθησαν από τις αποικιοκρατικές αρχές και δολοφονήθηκαν μέσα σε μπουντρούμια και δωμάτια ανάκρισης κατά τη διάρκεια φρικτών βασανιστηρίων. Μια έρευνα της συγγραφέως Ελίνας Σταματίου, που ξεκίνησε το το 2018 και ολοκληρώθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο με την έκδοσή τους στην Κύπρο από τις εκδόσεις Κ. Επιφανίου.

Μέσα από τις 249 σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να ακολουθήσει νοερά τις τελευταίες στιγμές αυτών των 14 ανθρώπων και να αντικρίσει ωμή και απογυμνωμένη, την αλήθεια της φρίκης που έζησαν.

Θύτες τους, αξιωματικοί των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, υπό τις εντολές των οποίων εφαρμόστηκαν αδιανόητα αρρωστημένες μέθοδοι ανάκρισης προς απόσπαση κρίσιμων πληροφοριών, που θα οδηγούσαν στην εξάρθρωση της οργάνωσης και τη σύλληψη του αρχηγού Διγενή.

Ύπνος μέσα σε παγωμένο νερό, ανήλια υγρά κελιά, χλευασμός, αδιάκοπα χτυπήματα σε όλο το σώμα, χοντροκομμένο αλάτι ανακατεμμένο με πριονίδια για φαγητό, ούρα με το κουτάλι αντί για νερό, τεχνητοί πνιγμοί, μαστίγωμα των γεννητικών οργάνων με χοντρά λάστιχα, σπάσιμο των κλειδώσεων με ρόπαλα, σύνθλιψη κρανίων με σιδερένια μέγγενη, ήταν μόνο μερικές από τις τακτικές που επιστράτευαν οι έμπειροι από τη δράση τους και σε άλλες επαναστατημένες αποικίες, ανακριτές της βρετανικής υπερδύναμης.

Η συγγραφέας του βιβλίου, τονίζει πως τέτοια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως τα βασανιστήρια, πρέπει να βρίσκουν τον δρόμο της δικαιοσύνης όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η ανάδυσή τους στην επιφάνεια, όπως σημειώνει, αποτελεί υποχρέωση των ευνομούμενων κοινωνιών, γιατί μόνο τότε δίδεται η δυνατότητα λύτρωσης (δικαιικής ή έστω ηθικής) των θυμάτων, τιμωρίας των θυτών, αλλά και εξιλέωσης της ανθρωπότητας από το στίγμα της κτηνωδίας.

Ο Βασίλης Δημητρίου έκανε μια δουλειά, η οποία δεν “έσβηνε” μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως.

Το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων έγραφε στο αφιέρωμα “Ο Δημητρίου επιζήσας της γερμανικής Κατοχής, παραμένει αποφασισμένος να παλέψει ολομόναχος ενάντια στην digital εκτύπωση, για όσο αντέξει. Κι αυτό διότι για εκείνον, είναι τέχνη ότι βγαίνει από την καρδιά. Για περισσότερα από 65 χρόνια, ο μικροσκοπικός με τον μπερέ καλλιτέχνης έχει σχεδιάσει όλα τα μεγάλα ονόματα”.

«Αυτούς που αγαπώ, τους ζωγραφίζω καλά. Εκείνους που δεν αγαπώ δεν τους ζωγραφίζω καλά. Για παράδειγμα, έχω ζωγραφίζει τον Κλιντ Ίστγουντ 50 φορές. Αν κλείσω τώρα τα μάτια μου, μπορώ να ζωγραφίσω τον Κλιν Ίστγουντ» είχε δηλώσει. Ο ζωγράφος μπορεί να μην είχε γνωρίσει ποτέ από κοντά κάποιον σταρ, αλλά είχε ζωγραφίσει χιλιάδες. Κάθε εβδομάδα από όταν ήταν 15 ετών απαθανάτιζε τους θρύλους του κινηματογράφου.

“Σήμερα, είναι ο τελευταίος ζωντανός ζωγράφος billboard στην Ελλάδα, και ένας από τους λίγους στην Ευρώπη, η τέχνη του είναι στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Όταν οι βουβές ταινίες ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1920, τα στούντιο του Χόλιγουντ χρησιμοποίησαν γραφίστες για να μεταδώσουν την αίγλη και τον ενθουσιασμό των νέων κυκλοφοριών και χειροποίητες πινακίδες έρχονταν για να κοσμούν θέατρα σε όλο τον κόσμο. Η άνοδος του αυτοκινήτου βοήθησε στην τόνωση μιας ακμάζουσας βιομηχανίας βαμμένων πινακίδων αυτοκινητόδρομων σε όλη την Αμερική, την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία. Αλλά σε μια εποχή μαζικής παραγωγής εκτυπώσεων, η πρακτική ήταν εκτός λειτουργίας. Μόνο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων όπως ο κ. Δημητρίου διατηρεί την παράδοση” αναφέρουν οι NY Times.

Πηγή: enikos.gr

Σύμφωνα με κοινοβουλευτικές πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, απαντώντας σε ερωτήσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Ραγκούση, η κ. Δημητρίου επεσήμανε πως τόσο ο οικονομικός εισαγγελέας, Παναγιώτης Αθανασίου όσο και η εισαγγελέας, Ελένη Ράικου, κρατούσαν στα συρτάρια τους υπόθεση που αφορούσε offshore εταιρείες 3 βουλευτών της ΝΔ που είχαν χρηματίσει υπουργοί!

Επιπλέον, η κ. Δημητρίου αποκάλυψε πως ενώ ο Π. Αθανασίου είχε ισχυριστεί πως είχε μεταβεί στη Χάγη προκειμένου να ενημερωθεί για την υπόθεση των Panama Papers, ο ίδιος δεν πήγε!

Συγκεκριμένα, η Ξ. Δημητρίου σημείωσε πως ο κ. Αθανασίου κρατούσε για 3 χρόνια (2014-2017) υπόθεση που αφορούσε offshore εταιρείες 3 βουλευτών της ΝΔ που είχαν χρηματίσει υπουργοί. Υπήρχε υλικό σε δεκάδες φακέλους με πολλά στοιχεία, διευκρίνισε. Και πρόσθεσε: Αυτό το υλικό εστάλη από τον αντικαταστάτη του, κύριο Μπρη, στην κυρία Ράικου για συσχέτιση. Τελικά, διαπιστώθηκε ότι η δικογραφία που είχε ζητήσει η κυρία Ράικου να συσχετισθεί, ήταν δική της δικογραφία και γνώριζε από τότε το θέμα, τόνισε η Ξ. Δημητρίου.

Αναφορικά με την υπόθεση των Panama Papers και την εμπλοκή του Π. Αθανασίου, η Ξ. Δημητρίου δήλωσε: Ζήτησα να μην προαχθεί ο κ. Αθανασίου και για αυτό αλλά και για τι γεγονός ότι όταν κλήθηκαν εισαγγελείς από χώρες που είχαν εμπλεκόμενους να συναντηθούν στη Χάγη για ανταλλαγή στοιχείων για τα Panama papers, είπε ψέματα στην υπηρεσία του ότι πήγε ενώ αυτό δεν συνέβη.

Επιπλέον, η Ξ. Δημητρίου τόνισε πως η κ. Ράικου δεν θα μπορούσε να παραμείνει στην Εισαγγελία Διαφθοράς από την ώρα που μπήκαν λεφτά στον λογαριασμό της από τη Νοβάρτις.

Επιπλέον, η κ. Δημητρίου διέψευσε κατηγορηματικά του ισχυρισμούς του κ. Αγγελή περί “Ρασπούτιν”, επισημαίνοντας πως αν ο Αγγελής είπε ότι από εμένα έμαθε περί “Ρασπούτιν”, είναι απολύτως ψευδές. Υπενθυμίζεται ότι, κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του στην Προανακριτική, ο κ. Αγγελής είχε ισχυριστεί πως η κ. Δημητρίου ήταν αυτή που τον είχε ενημερώσει για τον περιβόητο “Ρασπούτιν” που δήθεν υπάρχει στην υπόθεση Νοβάρτις.

Ακόμη, επεσήμανε πως είναι άδικο να φορτώνει ο κ. Αγγελής τις εκκρεμότητες από 2015 και το 2016 στην κ. Τουλουπακη και τους επίκουρους εισαγγελείς.

Επιπλέον, σύμφωνα με τις παραπάνω πηγές, η Ξ. Δημητρίου σημείωσε πως η Ελ. Ράικου, στην αναφορά της παραίτησης της, είχε κάνει λόγο για συμφέροντα κλπ, υπονοώντας τη Νοβάρτις. Όμως, πρόσθεσε, ο δημοσιογράφος Κ. Βαξεβανης δεν είχε αναφερθεί καθόλου στη Νοβάρτις αλλά στην αβλεψία και την παράλειψη της που αφορούσε την απόκρυψη χιλιάδων εγγράφων για την υπόθεση Γ. Παπαντωνίου για τα εξοπλιστικά.

Επιπρόσθετα, η κ. Δημητρίου δήλωσε ότι, μετά από πολλούς μήνες, η κ. Τουλουπάκη ανέσυρε πολλά πολλούς φακέλλους εγγραφών που δεν είχαν διαβιβαστεί από την κ. Ράικου στον Ανακριτή.

Τα έγγραφα αυτά μόνο στην εγγραφή αναφορά της Ελ. Τουλουπάκη έπιαναν 10 σελίδες την επιγραμματική αναγραφή, σημείωσε. Και πρόσθεσε: Το αλαλούμ λοιπόν που ισχυρίστηκε ο Αγγελής ότι γινόταν στην Εισαγγελία Διαφθοράς συνέβαιναν επί της Ράικου, παρότι υπήρχαν και αντικειμενικά τεχνικές αδυναμίες στην Εισαγγελία. Ελλείψεις γραμματείας, γραφείων κλπ.

Εισαγωγικά, σύμφωνα με πληροφορίες από την προανακριτική, η κυρία Δημητρίου είπε ότι οι καταθέσεις της στηρίζονται στις αναφορές Αγγελή, τις οποίες -όπως η ίδια φέρεται ότι παρατήρησε- εκείνος «ξέχασε» να θέσει σε γνώση των μελών της επιτροπής. Με τα λόγια αυτά αναφέρθηκε στην ανεπίσημη ενημέρωση που της έκανε στις 15 Δεκεμβρίου 2018, μετά το ταξίδι στη Βιέννη και τη συνάντηση, εκεί, με κλιμάκιο του FBI.

Σύμφωνα με την τ. εισαγγελέα του Α.Π., ο κ. Αγγελής αλλάζει, προσθέτει και αφαιρεί πράγματα, εκφράζοντας συγχρόνως την εκτίμηση ότι όσο είναι σε εξέλιξη η συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαδικασία, θα υπάρχουν παραλλαγές…

Μίλησε όμως και για το καθεστώς των προστατευόμενων μαρτύρων και μετάφερε την εμπειρία της  από την Ιταλία, εκεί όπου παρακολούθησε σημαντικές δίκες κατά της διαφθοράς και της μαφίας. Με ειδική διαμόρφωση αιθουσών και αλλοίωση της φωνής των μαρτύρων. Ήταν για εκείνη, όπως είπε, εμπειρία ζωής.

Κατά την άποψη της τ. εισαγγελέως, το δικαιικό μας σύστημα υποχρεούται να εντάξει τους προστατευόμενους μάρτυρες, πολλώ μάλλον που έχουν υπογραφεί διεθνείς συμβάσεις που μας υποχρεώνουν να τους εντάξουμε. Μια προσπάθεια που, θύμισε, ξεκίνησε πολύ πριν το 2016 και την υπόθεση Novartis. Είναι πολύ σημαντικός θεσμός, αν θέλει κάποιος να καταπολεμήσει τη διαφθορά, τόνισε τέλος.