Σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, ο Τραμπ συζητά συχνά με συμβούλους του το ποιος από τους δύο θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλληλότερο διάδοχο, με χρονικό ορίζοντα περίπου δύο ετών.

Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ δείχνει να ενδιαφέρεται ήδη για την επόμενη ημέρα της ηγεσίας στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες φέρεται να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν πιο ισχυροί υποψήφιοι για τη συνέχιση της πολιτικής του ατζέντας από τον Βανς και τον Ρούμπιο.

Παρότι εκ πρώτης όψεως το προβάδισμα φαίνεται να ανήκει στον αντιπρόεδρο, επιλογή του ίδιου του Τραμπ, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένως επαινέσει –δημόσια και ιδιωτικά– τον Ρούμπιο για τον ρόλο και την αποτελεσματικότητά του στην εξωτερική πολιτική και στην εθνική ασφάλεια.

Σύμβουλος του Τραμπ φέρεται να συνοψίζει την εικόνα λέγοντας ότι «οι Βανς και Ρούμπιο αποτελούν το ιδανικό δίδυμο για το 2028, με τον Βανς να προηγείται». Ο αντιπρόεδρος διαθέτει ήδη οργανωμένο δίκτυο πολιτικών συμβούλων, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει τον βασικό κορμό μιας ενδεχόμενης προεκλογικής εκστρατείας.

Αντίθετα, ο Ρούμπιο δεν έχει συγκροτήσει αντίστοιχο μηχανισμό και έχει καταστήσει σαφές, ακόμη και δημόσια, ότι δεν αντιτίθεται σε πιθανή υποψηφιότητα του Βανς, δηλώνοντας πρόθυμος να τον στηρίξει. Η στάση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, παραμένει αμετάβλητη και έχει μεταφερθεί προσωπικά στον αντιπρόεδρο.

Οι δύο άνδρες διατηρούν στενή προσωπική σχέση από τη θητεία τους στη Γερουσία, ενώ φιλικές είναι και οι σχέσεις των επιτελείων τους. Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι «πιθανότατα» ο Βανς αποτελεί τον φυσικό διάδοχο, επισημαίνοντας ότι είναι ήδη αντιπρόεδρος, και φαίνεται να προκρίνει ένα σενάριο συνεργασίας των δύο στις εκλογές.

Παράλληλα, σύμβουλοι του προέδρου τονίζουν ότι αποφεύγει να κατονομάσει ξεκάθαρα διάδοχο, ώστε να μη διαταραχθεί η συνοχή της κυβέρνησης ούτε να δοθεί η εικόνα πρόωρης αποχώρησης από την εξουσία.

Η διαφορετική θεσμική θέση των δύο προσώπων αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο Ρούμπιο, με τον διπλό ρόλο του στην εξωτερική πολιτική και στην εθνική ασφάλεια, βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων και του Λευκού Οίκου, γεγονός που ενισχύει το πολιτικό του αποτύπωμα. Αντίθετα, ο Βανς, ως αντιπρόεδρος, δεν διαθέτει σαφώς οριοθετημένες αρμοδιότητες, στοιχείο που περιορίζει την καθημερινή του προβολή. 

Πάντως, σύμφωνα με τους Νew Υork Τimes, ο Αγιατολάχ Χαμενεϊ έχει προετοιμαστεί για το σενάριο της δολοφονίας του και έχει αναθέσει στον έμπιστό του Αλί Λαριτζάνι να διασφαλίσει ότι η Ισλαμική Επανάσταση θα επιβιώσει.

Πλήθος φοιτητών των Πανεπιστημίων της Τεχεράνης και της Μασχάντ, σύμφωνα με την ΕΡΤ, φωνάζουν συνθήματα κατά της κυβέρνησης, στις πρώτες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις, 40 μέρες μετά τη βίαιη καταστολή των πρόσφατων διαδηλώσεων με τους χιλιάδες νεκρούς. Κρατώντας ιρανικές σημαίες, υποστηρικτές της κυβέρνησης πραγματοποιούν παράλληλες διαδηλώσεις, ενώ δημιουργούνται μεταξύ τους συμπλοκές.

Μετά το τελεσίγραφο στην Τεχεράνη, ο Αμερικανός πρόεδρος ενισχύει την παρουσία των δυνάμεών τους στη Μέση Ανατολή, καθώς σταθμίζει το ενδεχόμενο επίθεσης στη χώρα. Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Τζέραλντ Φορντ, μάλιστα, έχει ήδη διασχίσει το Γιβραλτάρ.

«Ο στρατός μας είναι πιο ισχυρός από ποτέ. Και μας σέβονται σε όλο τον κόσμο, όπως ποτέ άλλοτε, θα έλεγα, ή τουλάχιστον όχι για πολλές δεκαετίες», τονίζει ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ Στίβ Γουίτκοφ, μάλιστα, σε συνέντευξή του στο FOX News, μετέφερε την απορία του Αμερικανού προέδρου για τη στάση του Ιράν που δεν έχει συνθηκολογήσει.

«Ο Τραμπ είναι περίεργος γιατί, δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη λέξη συνθηκολόγηση, αλλά γιατί δεν συνθηκολόγησαν. Γιατί υπό την πίεση αυτή, με τη ναυτική δύναμη που υπάρχει εκεί, δεν έχουν έρθει να μας πουν ότι δεν θέλουν όπλα», σημειώνει ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ.

Η Τεχεράνη διαμηνύει πως δεν θα υποκύψει και προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο αμερικανικής επίθεσης. «Δεν θα υποκύψουμε μπροστά σε καμία από αυτές τις δυσκολίες. Οι παγκόσμιες δυνάμεις συνωμοτούν με δειλία για να μας αναγκάσουν να σκύψουμε το κεφάλι», σημείωσε ο πρόεδρος του Ιράν, Μασουντ Πεζεσκιάν.

Οι New York Times, αποκαλύπτουν, πάντως πως ο ανώτατος ηγέτης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεϊ, ενεργοποιεί σχέδια διαδοχής του, έχοντας αναθέσει στον έμπιστο συνεργάτη του Αλί Λαριτζανί και σε έναν στενό κύκλο πολιτικών και στρατιωτικών συνεργατών να διασφαλίσουν την επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας σε περίπτωση δολοφονίας του.

Ο ίδιος, σε ομιλία του στο προσωπικό της Ντάουνινγκ Στριτ, επιχείρησε να εμφανιστεί αισιόδοξος, διαβεβαιώνοντας ότι η ομάδα του μπορεί να «προχωρήσει με αυτοπεποίθηση». Ωστόσο, η απώλεια δύο βασικών συνεργατών μέσα σε 24 ώρες ενίσχυσε το αίσθημα πολιτικής αστάθειας.

Το σενάριο της παραίτησης

Ο Κιρ Στάρμερ επιμένει ότι διαθέτει προσωπική εκλογική εντολή έως το 2029. Όμως, η δημόσια παρέμβαση του Άνας Σάρουαρ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά την αποχώρησή του, αύξησε την πίεση.

Αν τελικά παραιτηθεί, οι κανόνες του Εργατικού Κόμματος προβλέπουν τον ορισμό προσωρινού ηγέτη από το υπουργικό συμβούλιο, σε συνεννόηση με την εκτελεστική επιτροπή του κόμματος, έως ότου διεξαχθεί πλήρης διαδικασία εκλογής.

Συζητούνται ονόματα όπως:

• Ντέιβιντ Λάμι
• Υβέτ Κούπερ
• Χίλαρι Μπεν
• Τζον Χίλι

Μια εναλλακτική θα ήταν να ανακοινώσει την αποχώρησή του από την ηγεσία, αλλά να παραμείνει στη Ντάουνινγκ Στριτ έως την εκλογή διαδόχου — επιλογή που θα απέφευγε την ανάγκη διορισμού προσωρινού πρωθυπουργού από τον Κάρολο Γ’.

Εσωκομματική ανταρσία

Ένα πιο δραματικό σενάριο θα ήταν η οργανωμένη πίεση κορυφαίων υπουργών για άμεση αποχώρηση. Αν πρόσωπα όπως ο Λάμι, η Σαμπάνα Μαχμούντ και η Κούπερ αρνούνταν να συνεχίσουν υπό την ηγεσία του, θα επαναλαμβανόταν το μοτίβο που οδήγησε στην πτώση των:

• Μάργκαρετ Θάτσερ
• Μπόρις Τζόνσον
• Λιζ Τρας

Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη θα διαρκούσε τουλάχιστον έξι εβδομάδες, δημιουργώντας κενό εξουσίας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο.

Το τεστ των ενδιάμεσων εκλογών

Η αναμέτρηση στο Γκόρντον & Ντέντον στις 26 Φεβρουαρίου θεωρείται ο πρώτος σοβαρός σταθμός. Εάν οι Εργατικοί ηττηθούν, ειδικά από το Reform UK ή τους Πράσινους, η πίεση θα ενταθεί δραματικά.

Ο Άντι Μπέρναμ θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια τέτοια εξέλιξη για να αμφισβητήσει ευθέως την ηγεσία.

Ο Μάιος ως σημείο καμπής

Οι τοπικές εκλογές του Μαΐου παραμένουν το μεγαλύτερο πολιτικό ρίσκο. Υποψήφιοι δελφίνοι, όπως ο Γουες Στρίτινγκ και η Άντζελα Ρέινερ, φέρονται να εξετάζουν το ενδεχόμενο συγκέντρωσης των 80 υπογραφών που απαιτούνται για επίσημη αμφισβήτηση.

Η στρατηγική τους βασίζεται στο ότι μια σαρωτική ήττα θα μπορούσε να αποδοθεί προσωπικά στον Στάρμερ, ανοίγοντας τον δρόμο για ανασύνταξη του κόμματος υπό νέα ηγεσία.

Πολιτική φθορά ή ελεγχόμενη μετάβαση;

Η κρίση δεν αφορά μόνο πρόσωπα αλλά και το κύρος της βρετανικής πολιτικής σκηνής, η οποία έχει γνωρίσει διαδοχικές ηγετικές αλλαγές μέσα σε λίγα χρόνια. Αν ο Στάρμερ επιλέξει να αποχωρήσει οικειοθελώς, θα επιχειρήσει να ελέγξει το αφήγημα. Αν αναγκαστεί, η μετάβαση κινδυνεύει να αποδειχθεί χαοτική.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το πολιτικό σκηνικό στο Λονδίνο εισέρχεται σε περίοδο υψηλής αβεβαιότητας — με τις επόμενες εβδομάδες να θεωρούνται καθοριστικές για την τύχη της κυβέρνησης και των Εργατικών.

Από μεθαύριο Πέμπτη, κάθε ημέρα θα διεξάγονται τέσσερις ψηφοφορίες. Θα μπορεί να διακρίνει κανείς τον καπνό από την πλατεία του Αγίου Πέτρου στις 10.30 τοπική ώρα (μόνον σε περίπτωση εκλογής του νέου πάπα) και στις 12 το μεσημέρι.

Το απόγευμα, σε περίπτωση αίσιας ψηφοφορίας, ο άσπρος καπνός θα βγει γύρω στις 5.30, διαφορετικά η καπνοδόχος και η σόμπα της Καπέλα Σιξτίνα θα χρησιμοποιούνται στο τέλος της ημέρας και μετά το πέρας της τέταρτης ψηφοφορίας, περίπου στις 7.30 το απόγευμα ώρα Ιταλίας.

Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι σε περίπτωση που δεν έχει προκύψει νωρίτερα το επιθυμητό αποτέλεσμα, τα ψηφοδέλτια των καρδιναλίων θα καίγονται στη σόμπα της Καπέλα Σιξτίνα στο τέλος της πρωινής και της απογευματινής τους συνεδρίασης.