Υπό κανονικές πολιτικές συνθήκες όλα αυτά θα συνιστούσαν ένα σερί ενίσχυσης του πρωθυπουργικού του προφίλ, ταυτόχρονα και του διλήμματος για πολιτική σταθερότητα που έχει γίνει το κυβερνητικό μοτίβο όσο οδεύουμε προς τις εκλογές. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.

Η παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη, το μεσημέρι του Σαββάτου (σε επικοινωνιακά “ουδέτερο” χρόνο), αποτελεί μία ήττα πολιτικής ουσίας και διαχείρισης. Αυτό που θα μπορούσε να είχε γίνει πριν περίπου δέκα ημέρες και να βοηθήσει την κυβέρνηση να περάσει περίπου “αβρόχοις ποσί” την κρίση του… Southeastern College συνέβη αφού σπαταλήθηκε πολύτιμο πολιτικό και επικοινωνιακό κεφάλαιο. Κι αφού λίγες ώρες νωρίτερα έστειλε το σχετικό “σήμα” η πολύπειρη Ντόρα Μπακογιάννη που ξέρει να πιάνει τον παλμό της νεοδημοκρατικής βάσης- πέραν του ότι διαθέτει και την σχετική ενημέρωση. Τι απλό είπε η αδελφή του πρωθυπουργού: κάναμε αγώνα να πείσουμε χιλιάδες νέους να επιστρέψουν στην Ελλάδα υποσχόμενοι αξιοκρατία και με την ανοχή μας σε φαινόμενα τύπου Λαζαρίδη δείχνουμε ακριβώς το αντίθετο. Αναμφίβολα διαβρωτικό και αφοπλιστικό το επιχείρημα.

Ωστόσο, εάν ο πρωθυπουργός έθετε, από την πρώτη μέρα, σε πολιτική …διαθεσιμότητα τον επί μακρόν φίλο και στενό συνεργάτη, μέχρις ότου αποσαφηνιστούν πλήρως όσα του καταλογίστηκαν, όλα θα είχαν εξελιχθεί ευκολότερα. Ο βουλευτής, όμως, παραιτήθηκε από υφυπουργός χαρίζοντας μία εύκολη νίκη στην αντιπολίτευση και πιστώνοντας την κ. Μπακογιάννη με γνώση των ρευμάτων στη νεοδημοκρατική βάση που κανείς άλλος δεν φάνηκε να διαθέτει.

Ουσιώδης παρενέργεια αυτής της προβληματικής διαχείρισης είναι πώς, αμέσως μετά την παραίτηση Λαζαρίδη, η αντιπολίτευση αποκάλυψε πώς πραγματικός στόχος της είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν τέτοιες υποθέσεις το Μέγαρο Μαξίμου τις χειρίζονταν μεταξύ πρωϊνού καφέ και δεκατιανού με μεγάλη ευκολία. Τώρα τα αντανακλαστικά είναι αργά και σκουριασμένα και είναι εμφανής η απουσία εκείνου ή εκείνων που μπορούν να χτυπήσουν την πόρτα του πρωθυπουργικού γραφείου και να επιχειρηματολογήσουν πειστικά.

Προβληματική είναι και η διαχείριση της κοινοβουλευτικής ομάδας σχετικά με την άρση ασυλίας των 11+2 βουλευτών ως προς την φερόμενη εμπλοκή τους στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Είτε η περιγραφή κατηγορητηρίου στις δικογραφίες είναι “γελοία” (όπως είπαν κάποιοι υπουργοί) είτε νομικά αβάσιμη, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι θεσμός που κάθε υπουργός ή απλός βουλευτής ενός κόμματος που επαίρεται ότι είναι ευρωπαϊκό από τα γεννοφάσκια του οφείλει να σέβεται και να το δείχνει.

Όμως, τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση μπερδεύει τους πάντες:

Σέβεται τον ευρωπαϊκό θεσμό αλλά σκέπτεται να τον καταργήσει; Τηρεί τις διαδικασίες, με μία ελαφρά παρότρυνση περί επιτάχυνσης, ή πρόκειται για “εκβιασμό”, “πολιτική φασαρία” και “επίθεση στη Δημοκρατία”, μία σκευωρία, δηλαδή, που εξυφαίνεται από μία εισαγγελέα (Παπανδρέου) και ενορχηστρώνεται από την Λάουρα Κοβέσι; Αυτή η σύγχυση διαπερνά τον αμήχανο λόγο των βουλευτών στα τηλεοπτικά πάνελ.

Κι ακόμα μεγαλύτερη είναι η σύγχυση σχετικά με την στάση που θα τηρήσουν οι γαλάζιοι βουλευτές στην ψηφοφορία για την άρση της ασυλίας των συναδέλφων τους.

Οι “11+2” έχουν ζητήσει να κριθούν από την Δικαιοσύνη (ήτοι από την Ευρωπαίκή Εισαγγελία, την οποία δηλώνουν ότι σέβονται) επειδή έχουν πίστη στην αθωότητά τους. Όμως δεκάδες συνάδελφοί τους δεν θέλουν να ψηφίσουν την άρση ασυλίας. Όχι επειδή αξιολογούν τις πράξεις τους ως πιθανά ποινικά κολάσιμες, αλλά διότι με αυτόν τον τρόπο θέλουν να στείλουν μήνυμα στα περί ποινικοποίησης του αθώου ρουσφετιού που διατρέχει την πρωθυπουργική πρόταση περί ασυμβίβαστου, ίσως ακόμα και για τον σχεδιασμό για αλλαγές στο εκλογικό σύστημα. Λαβύρινθος…

Θα μπορούσε να είναι μία απλή τρικυμία στο ποτήρι, όμως φαίνεται ότι μπορεί να γίνει και η σταγόνα που θα το ξεχειλίσει.

Που καταλήγουμε; Ο πρωθυπουργός διατηρεί ακόμα άνετο δημοσκοπικό προβάδισμα. Υπό μία έννοια μπορεί να υποστηρίζει ότι η Ν.Δ είναι πολύ πιό κοντά στην αυτοδυναμία απ΄ ότι το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική νίκη. Διατηρεί ακόμα την πρωτοβουλία των κινήσεων και θεού θέλοντος και υπερπλεονάζοντος επιτρέποντος μπορεί να μοιράσει φοροελαφρύνσεις και παροχές στη ΔΕΘ. Στο Μέγαρο Μαξίμου, όμως, γνωρίζουν καλά την σύγχρονη πολιτική ιστορία και θυμούνται τι υπέστη λίγους μήνες αργότερα ο Κώστας Σημίτης μετά το 1 δισ. που μοίρασε στην ΔΕΘ του 2003.

Στην πολιτική εξίσωση δεν έχουν μπει ακόμα το κόμμα Τσίπρα (θέμα μερικών εβδομάδων πλέον) και το “υβρίδιο Καρυστιανού”, ενώ άγνωστες παραμένουν οι βουλές του Αντώνη Σαμαρά. Άρα είναι αναγκασμένος να προσέχει κάθε βήμα του σε αυτό το προεκλογικό ναρκοπέδιο.

Το χειρότερο, όμως, είναι πώς η κυβέρνηση έχει χάσει τα ηνία της καλής διαχείρισης των πρώτων χρόνων της, δεν διαθέτει επιτελικό προσωπικό που να μπορεί να πείθει ταυτόχρονα τη νεοδημοκρατική βάση, τους βουλευτές, τα μίντια και τα εξωπολιτικά κέντρα.

Έτσι κάθε κρίση (τύπου Λαζαρίδη) πληρώνεται πολύ ακριβότερα και αφήνει βαρύ αποτύπωμα και η σύγχυση που εκπέμπει δημιουργεί συνθήκες “βαβέλ”. Ακόμα και ισχυρό αντίπαλο να μην έχεις σε τέτοιες περιπτώσεις, ο κακός εαυτός μετατρέπεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο…

Τα σχήματα θα μπορούν να αξιοποιούν τη δασική βιομάζα για παραγωγή θερμικής, ηλεκτρικής ενέργειας ή ανανεώσιμων αερίων από βιομάζα (βιοενέργεια), με σκοπό είτε την ιδιοκατανάλωση, είτε την πώληση της ενέργειας αυτής σε τρίτους,

Τα Υβριδικά Συνεργατικά Σχήματα (Υ.Σ.Σχη.) και οι Δασικοί Συνεταιρισμοί Εργασίας που έχουν αναλάβει τη διαχείριση και εκμετάλλευση δασών ή διαχειριστικών μονάδων θα λαμβάνουν ετήσια επιδότηση με βάση τα έσοδα από τους πλειστηριασμούς δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων.

Το ποσό της επιδότησης υπολογίζεται ως ποσοστό των εσόδων πώλησης της βιομάζας που απολαμβάνεται πολλαπλασιαζόμενο με τον συντελεστή που ορίζεται ανά είδος βιομάζας σε συνδυασμό με τον συντελεστή δυσκολίας διαχείρισης των δασών ή διαχειριστικών μονάδων που έχουν αναλάβει οι ανωτέρω φορείς.

Ποσοστό των καυσόξυλων που παράγονται από τους αναδόχους της ανωτέρω διαδικασίας θα διατίθεται με χαμηλό τίμημα σε αποδεδειγμένα μόνιμους κατοίκους των τοπικών κοινοτήτων των περιοχών διαχείρισης και εκμετάλλευσης, με προτεραιότητα τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες και θα πραγματοποιείται με κατ’ οίκον παράδοση από τα Υβριδικά Συνεργατικά Σχήματα (Υ.Σ.Σχη.) ή τους Δασικούς Συνεταιρισμούς Εργασίας (ΔΑ.Σ.Ε.).

Ο στόχος

Στόχος κάποιος να έχει την ευθύνη να φροντίζει τα δάση σε μόνιμη βάση. Με βάση τον τρόπο της νέας διαχειρισης των δασών σε όλη τη χώρα οι διαχειριστές θα απομακρύνουν τη βιομάζα, νεκρά δέντρα και κλαδιά, θα επενδύσουν σε σύγχρονα μηχανήματα, θα προχωρούν σε αραίωση τους δάσους, θα συντηρούν τους δασικούς δρόμους και θα κρατούν καθαρές τις αντιπυρικές ζώνες οι οποίες θα πρέπει να αυξηθούν εκθετικά.

Όπως τονίζεται από την Κυβέρνηση, άνω του 50% των δασών, σήμερα, δεν έχει καμία διαχειριστική μελέτη, ούτε ήταν υπό διαχείριση ποτέ. «Το βασικό πρόβλημα στα δάση είναι η καύσιμη ύλη, διότι τα δάση είναι για αρκετές δεκαετίες χωρίς διαχείριση. Καύσιμη ύλη υπάρχει, μάλιστα, και στα δάση που είναι υπό διαχείριση» τονίζουν και προσθέτουν πως η δασική μεταρρύθμιση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, διαχειριστικές μελέτες -έχουν ανατεθεί για τα δάση της Αττικής, της Αρκαδίας, της Βοιωτίας και της Ηλείας. Προβλέπει, ακόμη, ένα χρηματοδοτικό εργαλείο (σ.σ. από τα δικαιώματα ρύπων) που αφορά σε επιδότηση για την απόληψη βιομάζας, κ.ά.

Οι διαχειριστές θα λαμβάνουν άδεια για μία δεκαετία και το αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας δεν αναμένεται να φανεί άμεσα. Είναι πάντως χαρακτηριστικό πως σύμφωνα με το Υπουργείο Ενέργειας μόλις το 2% των δασών της Αττικής έχει καθαριστεί και αυτό παρά τα αυξημένα ποσά που έχουν διατεθεί τα τελευταία χρόνια για αυτό το σκοπό.

Μικρή ανάπαυλα μέχρι τη ΔΕΘ

Μετά τη φωτιά στην Αττική την εβδομάδα του 15αυγουστου και τη σύσκεψη στην Πεντέλη για το σχέδιο αποκατάστασης, φαίνεται ότι ο πολιτικός χρόνος… βαδίζει πιο αργά. Οι αποφάσεις για τη ΔΕΘ θα κλειδώσουν την επόμενη εβδομάδα και αφού το οικονομικό επιτελείο βγάλει και τον λογαριασμό της καταστροφικής πυρκαγιάς.

Το περιεχόμενου του καλαθιού του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, παραμένει ως επτασφράγιστο μυστικό αν και οι τελευταίες εξελίξεις προοιωνίζονται ότι δεν θα είναι γεμάτο.

Το φθινόπωρο αναμένεται η επιστροφή με τα προβλήματα στην καθημερινότητα με κυρίαρχο πρόβλημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας ενώ εσωκομματικά οι πληγές του 28% στις ευρωεκλογές του Ιουνίου δεν φαίνεται να έχουν κλείσει.

Στην αντιπολίτευση η νέα κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η ανάδειξη της νέας ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ δίνει χρόνο για τη συσπείρωση της γαλάζιας παράταξης ενώ δεν είναι τυχαίο επίσης ότι από τη ΝΔ σηκώνουν ιδιαίτερα το θέμα των δηλώσεων του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Παππά κατά αστυνομικών, σε μια προσπαθεια να συσπειρώσουν τη σκληρή δεξιά βάση. Αν και το Μαξίμου παίρνει διακριτικές αποστάσεις από τις δηλώσεις Πλεύρη, πως η λέξη “μπάτσος” θα έπρεπε να… ποινικοποιηθεί.