Ο Ντόναλντ Τραμπ παραδέχτηκε την Παρασκευή ότι η Μελάνια Τραμπ «μισεί» όταν εκτελεί τον χαρακτηριστικό του χορό με τα άκαμπτα χέρια και τις γροθιές στον αέρα, στο ρυθμό του «YMCA» των Village People, στις συγκεντρώσεις και σε άλλες εκδηλώσεις του. Στη συνέχεια, προχώρησε να κάνει μερικές κινήσεις στο ρυθμό της ντίσκο επιτυχίας του 1978.

Ο Τραμπ, μιλώντας σε πλήθος της Φλόριντα το βράδυ της Παρασκευής (01.05.2026), είπε ότι η σύζυγός του «μισεί όταν χορεύω σε αυτό που μερικές φορές αποκαλείται “ο εθνικός ύμνος των ομοφυλόφιλων”, το ξέρετε αυτό», προσθέτοντας για το «YMCA»: «Αγαπάμε αυτό το τραγούδι». Φυσικά δεν παρέλειψε να χορέψει το «σήμα κατατεθέν», από την προεκλογική του εκστρατεία το 2024, το γνωστό «YMCA» των Village People.

Trump, Melania'nın kendisinden GAY MİLLÎ MARŞ'a dans etmesini nefret ettiğini söyledikten kısa süre sonra YMCA'ya dans ediyor. pic.twitter.com/vVHVvgt0oS

— Meşru (@mesruhaber) May 2, 2026

«Λέει, “Αγάπη μου, σε παρακαλώ μην χορέψεις. Δεν είναι προεδρικό”», είπε ο Τραμπ στο πλήθος, προσπαθώντας να μιμηθεί τη φωνή της Μελάνια. «Είπα, “Μπορεί να μην είναι προεδρικό, αλλά προηγούμαι με 20 μονάδες στις δημοσκοπήσεις, οπότε είναι κάτι σημαντικό”», περιέγραψε στη συνέχεια.

Σημείωσε επίσης την απίθανη ιστορία του τραγουδιού στα charts, πώς το YMCA έφτασε στο νούμερο ένα πριν από πέντε δεκαετίες, πριν επιστρέψει στο νούμερο ένα κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους της τελευταίας του καμπάνιας. «Δεν έχει ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο», είπε. Λίγα λεπτά αργότερα, μπαίνει στον χορό που η γυναίκα του μισεί.

Ο Ντόναλντ Τραμπ βρισκόταν στην πόλη, και το The Villages – μια Μέκκα για συνταξιούχους στην Κεντρική Φλόριντα – η οποία «έβραζε» από ζωντάνια λόγω τη παρουσίας του Αμερικανού προέδρου.

Χιλιάδες ηλικιωμένοι υποστηρικτές του Τραμπ περίμεναν ώρες για να δείξουν την εκτίμησή τους, συσσωρεύοντάς σε ένα σχολικό γυμναστήριο για μια θορυβώδη συγκέντρωση όπου επευφημούσαν τον πρόεδρο καθώς προωθούσε μια φορολογική ελάφρυνση και άλλες πολιτικές που απευθύνονταν στους ηλικιωμένους Αμερικανούς.

Η Μελάνια θεωρεί τον χορό του Τραμπ στο YMCA «ακατάλληλο»

Η δική της περιγραφή της κατάστασης από την Μελάνια είναι πιο λεπτομερής παρά ευθεία αντίθεση. Σε μια εμφάνιση στο Fox News νωρίτερα φέτος, είπε στον παρουσιαστή Τζέσι Γουότερς ότι στην πραγματικότητα απολαμβάνει τον χορό, υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

«Μου αρέσει σε συγκεκριμένες ώρες, αλλά κάποιες μέρες δεν είναι κατάλληλος, και του το είπα», είπε. «Αλλά είναι ο χορός του, και νομίζω ότι ο κόσμος τον λατρεύει. Σε όλο τον κόσμο χορεύουν. Φέρνει ευτυχία και διασκέδαση», ανέφερε.

Η στιγμή της YMCA στο The Villages ήρθε λίγες μέρες αφότου ο Τραμπ πυροδότησε ένα διαφορετικό είδος συζυγικής αμηχανίας, και αυτό μπροστά στον βασιλιά Καρόλου Γ΄ και τη βασίλισσα Καμίλα, όταν αστειεύτηκε κατά τη διάρκεια της τελετής υποδοχής στον Λευκό Οίκο ότι ο γάμος του δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει τον 63χρονο γάμο των γονιών του.

«Αυτό είναι ένα ρεκόρ που δεν θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε, αγάπη μου. Λυπάμαι, απλά δεν πρόκειται να λειτουργήσει έτσι», είπε, γυρίζοντας να κοιτάξει τη Μελάνια. Η έκφραση θανάτου της πρώτης κυρίας, που κυκλοφόρησε ευρέως στα social media, υποδήλωνε ότι το αστείο είχε άσχημη κατάληξη.

Κόρη ταπεινής οικογένειας, γεννημένη στο Μπουένος Άιρες, η Μαρία Νιέβες, μαζί με τον σύντροφό της στον χορό -και για αρκετά χρόνια στη ζωή-, τον Χουάν Κάρλος Κόπες, είχε σημαντική συμβολή στο να γίνει γνωστό το αργεντίνικο ταγκό σε όλο τον κόσμο, συμμετέχοντας σε διεθνείς διαγωνισμούς κι ανεβάζοντας παραστάσεις.

Χόρευαν από τα χρόνια του 1950 με τον Χουάν Κάρλος Κόπες, που πέθανε το 2021, εξαιτίας της COVID-19. Ήταν ανδρόγυνο από το 1964 ως το 1973, πάντως συνέχισαν να είναι ζευγάρι στον χορό μέχρι το 1997. Εκείνη θα έλεγε αργότερα, μισοαστεία-μισοσοβαρά, ότι το μίσος ανάμεσά τους τη βοήθησε να βελτιωθεί στην τέχνη της.

Ο υπουργός Πολιτισμού της Αργεντινής Λεονάρδο Σιφέλι απέτισε φόρο τιμής στη «μορφή εκ των ων ουκ άνευ» του αργεντίνικου ταγκό και «πρεσβεύτρια» της χώρας «στον κόσμο».

Η διαδρομή της την οδήγησε από τις «συνοικιακές ‘μιλόνγκας’» (συχνά υπαίθριες αίθουσες χορού) σε «διεθνείς σκηνές» και στην «κατάκτηση θεάτρων από το Μπρόντγουεϊ ως το Παρίσι και το Τόκιο», σημείωσε η ένωση ηθοποιών της Αργεντινής, τιμώντας το «ιστορικό ζευγάρι» που έφερε «επανάσταση» στο ταγκό.

Με τον Χουάν Κάρλος Κόπες, η Μαρία Νιέβες δημιούργησε και πρωταγωνίστησε στο θέαμα Tango Argentino, που έκανε πρεμιέρα το 1983 στο Παρίσι και περιόδευε για μια δεκαετία σε διάφορες διεθνείς σκηνές–και στο Μπρόντγουεϊ. Αυτό ήταν το έργο που χάρισε διεθνή αναγνώριση στην καλλιτέχνιδα από το Ρίο δε λα Πλάτα που ποτέ της δεν έκανε ούτε ένα μάθημα χορού.

Το μοναδικό στιλ της έχει απαθανατιστεί σε ταινίες όπως οι Assassination Tango (2003), Solamente ella (1975) και Detrás de un largo muro (1958).

«Σήμερα το πρωί έληξα τον γάμο μου μετά από 13 χρόνια. Ήρθα εδώ γιατί θέλω να νιώσω ξανά ο εαυτός μου», λέει η Στέφι, κοιτάζοντας γύρω της.

Η εξομολόγηση αιωρείται για λίγα δευτερόλεπτα στον αέρα. Όμως δεν πρόκειται για ψυχοθεραπευτική συνεδρία. Είναι η αρχή ενός μάλλον ασυνήθιστου μαθήματος χορού: ενός μαθήματος booty therapy – μιας πρακτικής που συνδυάζει το twerking με προσωπική ενδυνάμωση.

Ένας χορός για σώμα και ψυχή

Η booty therapy δημιουργήθηκε πριν από περίπου τρεις δεκαετίες στα προάστια του Παρισιού από τη χορεύτρια και δασκάλα Maïmouna Coulibaly.

Σήμερα διδάσκεται σε πολλές πόλεις της Ευρώπης, ενώ στο Βερολίνο η Coulibaly κάνει μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα εδώ και έξι χρόνια.

Το concept είναι απλό αλλά ταυτόχρονα βαθιά προσωπικό:
ο χορός, και ειδικά η κίνηση της λεκάνης, χρησιμοποιείται ως εργαλείο απελευθέρωσης συναισθημάτων και επεξεργασίας τραυμάτων.

Συνήθως τα μαθήματα απευθύνονται σε άτομα που ανήκουν στην κοινότητα FLINTA* — ένα γερμανικό ακρωνύμιο που περιλαμβάνει γυναίκες, λεσβίες, intersex, non-binary, τρανς και agender άτομα. Ο χώρος θέλει να είναι ασφαλής και απαλλαγμένος από κοινωνικές πιέσεις και βλέμματα.

«Μπορεί να κλάψετε- Μπορεί και να… νιώσετε έκσταση»

Πριν ξεκινήσει το μάθημα, η Coulibaly δίνει μια μικρή – αλλά απρόβλεπτη – προειδοποίηση.

«Κατά τη διάρκεια του μαθήματος μπορεί να νιώσετε την ανάγκη να κλάψετε», λέει.
Χαμογελά πονηρά και συνεχίζει:

«Μπορεί επίσης να νιώσετε… οργασμό.»

Κάποιοι κοιτάζονται μεταξύ τους αμήχανα. Άλλοι γελούν.

«Και ίσως εμφανιστούν ξανά κάποια τραύματα. Αφήστε τα να έρθουν», συμπληρώνει.

Η ένταση στον χώρο αλλάζει. Το μάθημα δεν είναι απλώς φυσική άσκηση. Είναι κάτι πιο βαθύ.

«Πέντε, έξι, επτά, οκτώ – HA!»

Η μουσική αρχίζει.

Η Coulibaly μετρά δυνατά:
«Πέντε, έξι, επτά, οκτώ – HA!»

Όλοι λυγίζουν τα γόνατα, παίρνοντας μια δυναμική στάση. Τα χέρια ακουμπούν στα γόνατα, το πηγούνι σηκώνεται ψηλά.

Και τότε αρχίζει το twerk.

Οι γοφοί κινούνται ρυθμικά, ενώ η δασκάλα φωνάζει με ενθουσιασμό:

«Είσαι πανέμορφη!»
«Νιώσε τη δύναμή σου!»

Για πολλούς από τους συμμετέχοντες είναι η πρώτη φορά που εκτελούν κινήσεις που συνήθως θεωρούνται έντονα σεξουαλικές, χωρίς ντροπή ή φόβο. Στον συγκεκριμένο χώρο, η κίνηση μετατρέπεται σε πράξη αυτοπεποίθησης και ενδυνάμωσης.

Σιγά σιγά, οι σκέψεις της ημέρας αρχίζουν να εξαφανίζονται: το άγχος της δουλειάς, οι ανασφάλειες για το σώμα, η αυτοαμφισβήτηση.

Η Στέφι, που μίλησε στην αρχή, το περιγράφει απλά:
«Από τότε που ξεκίνησα το booty therapy, νιώθω ότι αφήνω σιγά σιγά πίσω μου το τραύμα».

Η προσωπική ιστορία πίσω από τη μέθοδο

Για τη Coulibaly, η θεραπευτική δύναμη του χορού δεν είναι θεωρία. Είναι προσωπική εμπειρία.

Όταν ήταν τριών ετών υπέστη ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων. Στη συνέχεια βίωσε επανειλημμένες σεξουαλικές επιθέσεις, τόσο στην παιδική όσο και στην ενήλικη ζωή της.

Ο χορός ήταν ο τρόπος με τον οποίο βρήκε διέξοδο.

«Σε δύσκολες στιγμές, το στούντιο χορού ήταν το μόνο μέρος όπου μπορούσα να αναπνεύσω», λέει.
«Ήταν σαν το μικρό μου παρεκκλήσι».

Από αυτή την εμπειρία γεννήθηκε και η ιδέα της booty therapy: μια πρακτική που μετατρέπει την κίνηση σε μέσο απελευθέρωσης.

Το σώμα θυμάται;

Σύμφωνα με τον χορογράφο Dominik Feistmantl, ο οποίος έχει σπουδάσει Critical Dance Studies στο Freie Universität Berlin, πολλές πνευματικές παραδόσεις θεωρούν ότι η λεκάνη είναι το σημείο του σώματος όπου συσσωρεύονται τραυματικές εμπειρίες.

Η ιδέα θυμίζει όσα συχνά λέγονται στον χώρο της γιόγκα: ότι το σώμα «κρατά» συναισθήματα και τα απελευθερώνει μέσω της κίνησης.

Αλλά τι λέει η επιστήμη;

Οι αποδείξεις ότι το twerking μπορεί να θεραπεύσει συγκεκριμένα τραύματα παραμένουν περιορισμένες. Έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ σεξουαλικού τραύματος και πόνου στην περιοχή της λεκάνης, όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι συγκεκριμένες κινήσεις όπως το twerk μπορούν να τον θεραπεύσουν.

Ο χορός ως αντίδοτο στο άγχος

Αυτό που είναι καλά τεκμηριωμένο, ωστόσο, είναι ότι ο χορός γενικότερα ωφελεί την ψυχική υγεία.

Μια μεγάλη μετα-ανάλυση του 2024 στο επιστημονικό περιοδικό Sports Medicine έδειξε ότι ο χορός συμβάλλει σημαντικά στη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης.

Ο ρυθμός, η σωματική δραστηριότητα, η κοινωνική επαφή και η μουσική δημιουργούν έναν συνδυασμό που ενεργοποιεί θετικά τον εγκέφαλο.

Και στο συγκεκριμένο μάθημα, το αποτέλεσμα είναι ορατό.

Η τελετουργία της απελευθέρωσης

Στο τέλος κάθε μαθήματος, όλοι σχηματίζουν έναν κύκλο. Κρατούν τα χέρια και κλείνουν τα μάτια.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Kalinda (@kalindakini)

Η Coulibaly μετρά:
«Τρία… δύο… ένα… Φωνάξτε!»

Ορμά στο κέντρο του κύκλου και όλοι ακολουθούν, βγάζοντας μια δυνατή κραυγή.

Είναι μια στιγμή σχεδόν τελετουργική.

Λίγα λεπτά αργότερα η μουσική ξεκινά ξανά.

«Αν έχετε ακόμα κάτι να διώξετε από μέσα σας, τώρα είναι η ώρα!» φωνάζει.

Τα βλέμματα στρέφονται προς τη Στέφι.

Εκείνη χαμογελά.

«Θα μπορούσα να βγάλω τη λύπη μου…» λέει.
«Αλλά είμαι πολύ χαρούμενη για να το κάνω».

Και το μάθημα συνεχίζεται – με περισσότερη κίνηση, περισσότερη μουσική και, ίσως, λίγο λιγότερο βάρος στην ψυχή.

Ο Γιώργος Κωβαίος αποτελούσε μια από τις πιο χαρακτηριστικές και αγαπητές μορφές του νησιού, γνωστός για το κέφι και την απλότητα που τον διέκριναν.

Σύμφωνα με το cyclades24, τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο της Σύρου, έπειτα από σοβαρό πρόβλημα υγείας που εμφάνισε στα τέλη Αυγούστου.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο, Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου στις 14:30, στον ιερό ναό της Παναγίας της Άκαθης στη Σχοινούσα, όπου συγγενείς, φίλοι και κάτοικοι του νησιού θα πουν το τελευταίο αντίο.

Ανακοίνωση από τον Σύλλογο Σχοινουσιωτών:

«Σήμερα το πρωί έφυγε από κοντά μας ένας άνθρωπος που άφησε το στίγμα του στο νησί μας. Ο Γιώργης Κωβαίος παρόλο που είχε περάσει τα 90, η καρδιά και η ψυχή του έμεναν πάντα νέες. Κάθε καλοκαίρι, στη γιορτή της φάβας, ήταν από τους πρώτους που σηκωνόταν να χορέψει, σκορπώντας χαρά και δύναμη. Κι ήταν τότε, πριν λίγα χρόνια, που χόρεψε μπάλο με την εγγονή του και η στιγμή εκείνη ταξίδεψε παντού, έγινε viral και συγκίνησε όλη την Ελλάδα.

Ήταν για όλους μας παράδειγμα ζωντάνιας, λεβεντιάς και αγάπης για τη ζωή. Ένας άνθρωπος που, με το χαμόγελο και τη στάση του, μας έδειχνε πως η ηλικία δεν είναι εμπόδιο να χαίρεσαι, να αγαπάς και να στέκεσαι όρθιος.

Κι όπως έζησε, έτσι έφυγε· όρθιος και λεβέντης, με αξιοπρέπεια και δύναμη. Η απουσία του θα είναι βαριά για το νησί μας, αλλά η μνήμη του θα μένει για πάντα ζωντανή σε κάθε γιορτή, σε κάθε χορό, σε κάθε χαμόγελο που θα θυμίζει το πνεύμα του.

Η κηδεία του θα τελεστεί αύριο 14 Σεπτεμβρίου στις 14.30 στον ιερό ναό της Παναγίας της Ακαθης στην Σχοινουσα .

Καλό ταξίδι !!!!».

Ο Τραμπ εμφανίστηκε στο γήπεδο των New York Yankees, στο παιχνίδι με τους Detroit Tigers με αφορμή τη συμπλήρωση 24 ετών από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, προκαλώντας χειροκροτήματα αλλά και αποδοκιμασίες.

President Donald Trump with Yankees team president Randy Levine and owner Hal Steinbrenner. pic.twitter.com/hJ2scYJiJ4

— Brendan Kuty (@BrendanKutyNJ) September 11, 2025

Πριν και μετά την πρώτη ρίψη ακούστηκαν αρκετές φορές ιαχές «U-S-A», ενώ ο Τραμπ έγινε ξανά δεκτός με χειροκροτήματα αλλά και γιουχαΐσματα όταν προβλήθηκε στη μεγάλη οθόνη κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, αλλά και αργότερα στη διάρκεια της εκτέλεσης του «God Bless America» στην έβδομη περίοδο του αγώνα μπέιζμπολ.

Σε κάποια στιγμή, μια ομάδα φιλάθλων ξεκίνησε σύνθημα με το όνομά του. Ο Τραμπ καθόταν στη σουίτα του προέδρου των Yankees, Ράντι Λεβίν, πίσω από προστατευτικά γυάλινα πάνελ, δίπλα στον ίδιο και στον ιδιοκτήτη της ομάδας Χαλ Στάινμπρενερ.

Το YES Network μετέδωσε την είσοδό του στο κοινό, στη διάρκεια διακοπής του δεύτερου inning, με την ανακοίνωση να γίνεται από το μικρόφωνο του γηπέδου.

Οι Yankees επικράτησαν με 9-3, μπροστά σε 40.608 θεατές.

Πριν από τον αγώνα, ο Τραμπ επισκέφθηκε τα αποδυτήρια και χαιρέτησε τους παίκτες. «Θα νικήσετε, θα πάτε μέχρι τέλους και θα μπείτε στα πλέι-οφ», τους είπε, σε σκηνή που μεταδόθηκε από το Fox. Ο προπονητής χαρακτήρισε την επίσκεψη «σημαντική», ενώ ο σταρ της ομάδας Άαρον Τζατζ πρόσθεσε: «Δεν είχα ξανασυναντήσει εν ενεργεία πρόεδρο. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις, ειδικά σήμερα, 9/11, είναι μέρα που μας θυμίζει τη δύναμη και την αντοχή της Νέας Υόρκης σε μια από τις σκοτεινότερες στιγμές της ιστορίας».

Κάποια στιγμή ο Ντόναλντ και η Μελάνια Τραμπ, άρχισαν να μιλούν ενώ χόρευαν και ειδικός αναγνώστης χειλιών αποκάλυψε στην Mirror τι ψιθύριζαν ο ένας στον άλλον. 

«Τη σημερινή μέρα δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ», φέρεται να ψιθύρισε η Μελάνια στο αυτί του Τραμπ σύμφωνα με τον ειδικό στην ανάγνωση χειλιών Τζέρεμι Φρίμαν.

«Έχεις δίκιο, θα μάθω, θα παλέψω», απάντησε ο 47ος πρόεδρος. 

Η Μελάνια φέρεται να είπε στη συνέχεια «Είμαι εδώ για σένα».

«Θα δούμε. Θα το ελέγξεις; Λιγότερα τεχνάσματα, λιγότερη απομάκρυνση;», τη ρώτησε ο Τραμπ.

Η Μελάνια φέρεται τότε να είπε τότε: «Όχι».

«Σε ακούω», κατέληξε ο Τραμπ. 

«Ξυρίστηκα» – «Το ξέρω»

Νωρίτερα, χορεύοντας το ίδιο τραγούδι στην χοροεσπερίδα Commander in Chief (πήγαν συνολικά σε 3 μετά την ορκωμοσία) Ντόναλντ και Μελάνια Τραμπ είχαν επίσης μια προσωπική συζήτηση.

«Ξυρίστηκα νωρίτερα», φέρεται να είπε ο Τραμπ στη κομψή σύζυγό του, σύμφωνα με την Daily Mail. «Μπορείς να μυρίσεις την κολόνια μου;».

«Το ξέρω», του απάντησε κοφτά η Μελάνια Τραμπ.

Μάλιστα, ο υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης, Ματ Γκατζ, έκανε αναδημοσίευση το συγκεκριμένο βίντεο γράφοντας… «η διάθεση σήμερα το πρωί»!

Mood this AM

pic.twitter.com/yTHmjSyV2A

— Matt Gaetz (@mattgaetz) November 10, 2024

Η νεαρή ευρωβουλευτής δεν έχει κρύψει την προτίμησή της για τον Ντόναλντ Τραμπ. Μάλιστα δεν άργησε να αντιληφθεί το συμβάν και έσπευσε να ευχαριστήσει μέσω instagram, η ίδια τον Ματ Γκατζ για την αναδημοσίευση.

Του Παναγιώτη Ι. Δρίβα

• Η υγειονομική κρίση (με παράπλευρη την κατάρρευση της οικονομίας) του νέου κοροναϊού βρίσκεται στο δεύτερο κύμα, με τα κρούσματα να έχουν ξεπεράσει το φράγμα των 10.000.
• Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκονται στο ναδίρ, εν αντιθέσει με την ένταση στην αν. Μεσόγειο. Το ποιοτικό στοιχείο στην παρούσα συγκυρία είναι η «παράδοξη» διάρκεια.

Δυστυχώς, το κράμα του δείγματος τους προηγούμενους μήνες κρίνεται αρνητικό. Η κεκτημένη ταχύτητα από μια πρώτη αντιμετώπιση της πανδημίας, βυθίστηκε στα ρηχά νερά της προχειρότητας με αποτέλεσμα τόσο από πλευράς κρουσμάτων όσο και στον τουρισμό-οικονομία να βρισκόμαστε τώρα αντιμέτωποι με την πραγματικότητα:

«Κραχ» στα έσοδα – έκρηξη στη διασπορά.

Επιπλέον, κάθε τόσο εισβάλουν στην καθημερινότητα προθέσεις που καταστρατηγούν ευθέως βασικούς πυλώνες του κοινωνικού κράτους. «Να πάψει το κράτος να παίρνει τα λεφτά των νέων και να τα δίνει στους ηλικιωμένους», είπε κυνικά ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξης Πατέλης.

Ανατριχιαστικό. Τόσο για τον κοινωνικό αυτοματισμό που κρύβει μια τέτοιου τύπου δήλωση όσο και για αυτά που έπονται.

Οι νέοι ας μην κολακεύονται. Το κεφαλοποιητικό σύστημα με τον ατομικό κουμπαρά, σε μια εποχή αυξημένης ανεργίας, ελαστικής μορφής απασχόλησης, εργοδοτικής αυθαιρεσίας, μισθούς πείνας κλπ. κλπ, μόνον συντάξεις πείνας εξασφαλίζει και δια βίου «σανίδι», όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη.

Η ιδιωτικοποίηση όμως δεν είναι πανάκεια. Και αυτό φάνηκε στην περίοδο της έξαρσης της πανδημίας όταν η δημόσια υγεία κράτησε όρθια την κοινωνία. Πέρασε και αυτό, τα χειροκροτήματα ξεχάστηκαν όπως και οι υποσχέσεις για προσλήψεις και ενδυνάμωση του συστήματος υγείας.

Όμως ας σκεφτούμε τούτο: Πως η εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής υποχωρεί όταν οι δημόσιες δομές (εδώ έχουμε το παράδειγμα στην υγεία) αποδεικνύονται πιο ισχυρές και ασφαλείς για την πλειονότητα των πολιτών.

Επίσης μην αυταπατόμαστε και μην εφησυχάζουμε. Στην περίπτωση αυτή απλώς βολεύει. Σε άλλους τομείς όπως την εργασία, την ασφάλιση, την παιδεία και αλλού, το διακύβευμα να μείνουν δημόσιου συμφέροντος παραμένει.

Περιμένοντας λοιπόν πώς θα εξελιχθεί το πείραμα των σχολείων, (υπάρχουν αναλυτικά άρθρα σε αυτό το φύλλο για τα ευτράπελα που ανακοινώθηκαν ή δεν ανακοινώθηκαν για την προμήθεια των μασκών, τις αποστάσεις των μαθητών σε υπεράριθμες τάξεις ή τα περίφημα παγουρίνα) στην εξέλιξη της διασποράς του ιού, αναλογιζόμαστε όλοι τι γίνεται με τον αγαπημένο μας γείτονα.

Η κρίση διαρκείας με την Τουρκία και η ρητορική έντασης για «ψύλλου πήδημα» εδραιώνει την πεποίθηση ότι οδεύουμε σε μια ανοιχτή συζήτηση για πολλά θέματα ταμπού. Όπως επίσης και σε μία νέα κούρσα εξοπλισμών (μήπως τελικά εδώ κρύβεται το ζουμί;). Κάποιοι αμφισβητούν ακόμη και το γεγονός ότι υπάρχει ορυκτός πλούτος στη Μεσόγειο, ικανός για συμφέρουσα εξόρυξη….

Υπάρχει βέβαια η ανησυχία μήπως χρειαστεί εισφορά σε αίμα προκειμένου να δικαιολογηθεί ο «συμπεφωνημένος» απευθείας διάλογος (αποκαλυπτική η ανακοίνωση του Στόλτενμπεργκ), στο εθνικιστικό ακροατήριο άγρας ψήφων (βλέπε το πώς ξεκίνησε το ντελίριο στη συμφωνία των Πρεσπών).

Όλα όμως ξεκινούν από την παιδεία. Αλλά δυστυχώς, η παρούσα ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου δεν επιτρέπει αισιοδοξία για την απαγκίστρωση από ολοκληρωτισμούς σε σκέψεις, λόγια και πράξεις. Μάλλον το αντίθετο.

Ειδικά αν αναλογιστούμε αυτή την περίφημη ενέργεια να ενταχθεί στα μαθήματα όλων των σχολικών βαθμίδων το τσιρλίτινγκ ή αν θέλετε το μάθημα της καλής μαζορέτας, αντιλαμβανόμαστε ποιον τρόπο σκέψης ή καλύτερα μη σκέψης σχεδιάζουν να εδραιώσουν στα ευαίσθητα μυαλά των παιδιών μας, ώστε να μην αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα.

ΥΓ: Δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό στον εν λόγω τύπου αθλητικό “χορό” ούτε για τις κοπέλες που τον προτιμούν αλλά την ώρα τούτη υπάρχουν άλλες ανάγκες στην εκπαίδευση πολύ μεγαλύτερες και πολύ ουσιαστικότερες από χορούς και πανηγύρια.