Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το The Atlantic, στο τραπέζι βρίσκονται δύο βασικά επιχειρησιακά σενάρια: η κατάληψη της νήσου Χαργκ, ενεργειακού «πνεύμονα» της ιρανικής οικονομίας, και η επιχείρηση κατάσχεσης εμπλουτισμένου ουρανίου με στόχο την ανακοπή του πυρηνικού προγράμματος.

Η στρατιωτική κινητικότητα είναι ήδη εμφανής. Περίπου 3.500 Αμερικανοί πεζοναύτες έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή, με αντίστοιχες ενισχύσεις να αναμένονται το επόμενο διάστημα, πλαισιώνοντας δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων που βρίσκονται ήδη σε ετοιμότητα.

Στρατηγικός στόχος με υψηλό ρίσκο

Η νήσος Χαργκ, μέσω της οποίας διακινείται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, αποτελεί κομβικό στόχο για την Ουάσινγκτον. Μια ενδεχόμενη κατάληψή της θα μπορούσε να πλήξει καίρια τα έσοδα της Τεχεράνης, λειτουργώντας ως ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί.

Ωστόσο, το επιχειρησιακό ρίσκο είναι τεράστιο. Οι αμερικανικές δυνάμεις θα κληθούν να κινηθούν σε ναρκοθετημένα ύδατα, υπό την απειλή drones και πυραυλικών επιθέσεων, ενώ ακόμη και η επιτυχής κατάληψη θα απαιτούσε διαρκή στρατιωτική παρουσία για τη διατήρηση του ελέγχου.

Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο πεδίο της μάχης. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου ακόμη και στα 150 δολάρια ανά βαρέλι, πυροδοτώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις στην παγκόσμια οικονομία και αυξάνοντας τον κίνδυνο ύφεσης.

Το σενάριο «χειρουργικού χτυπήματος»

Η δεύτερη επιλογή αφορά επιχείρηση υψηλής ακρίβειας στο εσωτερικό του Ιράν για την κατάσχεση πυρηνικού υλικού. Πρόκειται για αποστολή εξαιρετικής πολυπλοκότητας, που θα απαιτούσε συνδυασμό αερομεταφερόμενων δυνάμεων και εξειδικευμένων ομάδων διαχείρισης ραδιενεργών ουσιών.

Το ενδεχόμενο εμπλοκής σε ενέδρες και σφοδρές συγκρούσεις με ιρανικές δυνάμεις θεωρείται ιδιαίτερα αυξημένο, ενώ μια αποτυχία θα είχε σοβαρό στρατιωτικό και πολιτικό κόστος.

Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό των ΗΠΑ αυξάνονται οι πιέσεις, καθώς η άνοδος των τιμών καυσίμων και η κόπωση της κοινής γνώμης εντείνουν τη δυσαρέσκεια. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών επιθυμεί την άμεση λήξη του πολέμου.

Ρήγμα στον Λευκό Οίκο και διεθνείς πιέσεις

Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με αντικρουόμενες εισηγήσεις. Από τη μία πλευρά, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ πιέζουν για σκληρή στρατιωτική απάντηση. Από την άλλη, εκπρόσωποι της γραμμής «America First», όπως ο Τάκερ Κάρλσον και ο Στιβ Μπάνον, προειδοποιούν για τις πολιτικές συνέπειες μιας νέας μεγάλης εμπλοκής στη Μέση Ανατολή.

Το δίλημμα για τον Λευκό Οίκο είναι πλέον σαφές: στρατιωτική κλιμάκωση με απρόβλεπτες συνέπειες ή αναζήτηση διεξόδου με αυξημένο γεωπολιτικό κόστος. Σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα βήματα θα καθορίσουν όχι μόνο την πορεία του πολέμου, αλλά και τη συνολική ισορροπία στη Μέση Ανατολή.

«Αυτή τη στιγμή, σε λιγότερο από μία εβδομάδα, μια ισχυρή εθνική εκστρατεία που σαρώνει τη χώρα έχει φέρει στο προσκήνιο περίπου 7 εκατομμύρια Ιρανούς, οι οποίοι έχουν ήδη δηλώσει ότι είναι έτοιμοι να πάρουν τα όπλα και να υπερασπιστούν το έθνος μας», διαμηνύει ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Ιράν Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ.

Σύμφωνα με σχετικές αναλύσεις, το Ιράν δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με το Ιράκ του 2003 ούτε με το Αφγανιστάν των ανταρτοπολέμων. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο πεδίο επιχειρήσεων, όπου γεωγραφία, κλίμα και στρατιωτική δομή λειτουργούν συνδυαστικά υπέρ της άμυνας.

Η μορφολογία του Ιράν αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για οποιαδήποτε εισβολή. Οι μεγάλες οροσειρές που διασχίζουν τη χώρα δημιουργούν ένα πλέγμα φυσικών εμποδίων που περιορίζει δραστικά την κίνηση στρατευμάτων, ενώ οι στενές διαβάσεις λειτουργούν ως «σημεία πνιγμού», όπου μικρές αμυντικές δυνάμεις μπορούν να αναχαιτίσουν πολύ ισχυρότερους αντιπάλους.

Παράλληλα, οι εκτεταμένες έρημοι καθιστούν την κίνηση στρατευμάτων όχι μόνο δύσκολη αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη, λόγω ακραίων συνθηκών και έλλειψης υποδομών.

Οι περιβαλλοντικές συνθήκες ενισχύουν περαιτέρω τη δυσκολία. Θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 50°C, έντονες διακυμάνσεις και συχνές αμμοθύελλες μπορούν να επηρεάσουν κρίσιμα την επιχειρησιακή ικανότητα, πλήττοντας εξοπλισμό και προσωπικό.

Σε τέτοιες συνθήκες, η πρόκληση δεν είναι μόνο η μάχη, αλλά η ίδια η διατήρηση της επιχειρησιακής συνοχής.

Η στρατιωτική δομή του Ιράν έχει σχεδιαστεί με γνώμονα την άμυνα απέναντι σε ισχυρότερους αντιπάλους. Ο συνδυασμός τακτικών δυνάμεων και ειδικών σωμάτων δημιουργεί ένα σύστημα που αξιοποιεί αντάρτικες τακτικές, drones και βαλλιστικούς πυραύλους.

Οι υπόγειες εγκαταστάσεις και οι αποκεντρωμένες δομές διοίκησης καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την εξουδετέρωση κρίσιμων υποδομών, ενώ η δυνατότητα πλήγματος σε μεγάλες αποστάσεις απειλεί ακόμη και τις γραμμές ανεφοδιασμού.

Σε αντίθεση με τις κλασικές συγκρούσεις, ένα ενδεχόμενο πολεμικό μέτωπο στο Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολυδιάστατη σύγκρουση χωρίς γεωγραφικά όρια. Το δίκτυο συμμάχων και παραστρατιωτικών οργανώσεων μπορεί να ανοίξει πολλαπλά μέτωπα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Η έννοια του «ασφαλούς μετώπου» καταρρέει, με τον αντίπαλο να μπορεί να πλήξει οπουδήποτε και οποτεδήποτε.

Οι μεγάλες πόλεις αποτελούν ένα ακόμη επίπεδο δυσκολίας. Σε πυκνοκατοικημένα αστικά περιβάλλοντα, η τεχνολογική υπεροχή συχνά εξουδετερώνεται, ενώ οι συγκρούσεις μετατρέπονται σε μάχες φθοράς με υψηλές απώλειες.

Κάθε κτίριο μπορεί να μετατραπεί σε οχυρό και κάθε δρόμος σε παγίδα, επιβαρύνοντας σημαντικά τις επιθετικές δυνάμεις.

Η τεράστια έκταση του Ιράν και οι δυσκολίες του εδάφους καθιστούν τη διοικητική μέριμνα έναν από τους πιο κρίσιμους παράγοντες. Οι γραμμές ανεφοδιασμού είναι εκτεθειμένες και ευάλωτες, ενώ η μεταφορά καυσίμων, τροφίμων και πυρομαχικών απαιτεί τεράστιους πόρους και χρόνο.

Η φθορά σε έναν τέτοιο πόλεμο δεν προκύπτει μόνο από τις μάχες, αλλά και από την αδυναμία διατήρησης της επιχειρησιακής συνοχής.

Μια πιθανή χερσαία εισβολή στο Ιράν θα έφερνε τις αμερικανικές δυνάμεις αντιμέτωπες με ένα από τα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα στον κόσμο. Το σύνολο των παραγόντων –γεωγραφία, κλίμα, στρατηγική– δημιουργεί ένα σκηνικό όπου η στρατιωτική υπεροχή δεν εγγυάται την επιτυχία.

Η εμπειρία των σύγχρονων πολέμων δείχνει ότι επιχειρήσεις σε τέτοιες συνθήκες εξελίσσονται σε μακροχρόνιες και δαπανηρές συγκρούσεις, με το Ιράν να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός αντιπάλου που μπορεί να μετατρέψει μια εισβολή σε δοκιμασία αντοχής και στρατηγικής.

Οι ΗΠΑ αναπτύσσουν στρατιωτικές επιχειρήσεις για ένα «τελικό χτύπημα», ανέφερε ο Μπαράκ Ραβίντ του Axios, αλλά ορισμένα υποθετικά επόμενα βήματα, όπως η χρήση χερσαίων δυνάμεων, θα μπορούσαν να εντείνουν τη μάχη.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι ο πόλεμος ουσιαστικά τελείωσε, αλλά το Ιράν συνεχίζει να εξαπολύει επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ και άλλων χωρών του Κόλπου. Το έθνος διατηρεί επίσης το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, επηρεάζοντας τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου παγκοσμίως.

Ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο εξετάζουν το ενδεχόμενο να στείλουν τουλάχιστον 10.000 επιπλέον μάχιμα στρατεύματα στη Μέση Ανατολή τις επόμενες ημέρες, δήλωσε στο Axios ένας ανώτερος αξιωματούχος της άμυνας των ΗΠΑ.

Οι χερσαίες δυνάμεις του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) αριθμούν περισσότερους από 150.000 στρατιώτες, σύμφωνα με το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, επιπλέον της παραστρατιωτικής δύναμης Μπασίτζ και του μεγαλύτερου συμβατικού Στρατού του Ιράν.

Ηγεσία

Το Ισραήλ δήλωσε ότι οι πρώτες επιθέσεις του σκότωσαν επτά ανώτερους αξιωματούχους άμυνας και πληροφοριών και στόχευσαν 30 κορυφαίους στρατιωτικούς και πολιτικούς ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Διοικητή του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), Μοχάμεντ Πακπούρ.

Αρκετοί ηγέτες του IRGC έχουν έκτοτε σκοτωθεί και την Πέμπτη, το Ισραήλ δήλωσε ότι σκότωσε τον Διοικητή του Ιρανικού Ναυτικού, Αλιρεζά Τανγκσίρι, αφήνοντας πίσω αυτό που ο Μπέχναμ Μπεν Ταλεμπλού, ανώτερος διευθυντής του Προγράμματος για το Ιράν του Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών, περιέγραψε ως «καθεστώς ζόμπι».

Πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη

Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα μιλήσει για κατακόρυφη μείωση του όγκου επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν την ώρα που ο αριθμός των αμερικανικών επιθέσεων σε στρατιωτικούς στόχους έχουν φτάσει τις 10.000.

Αλλά η Κέλι Γκριέκο, ανώτερη συνεργάτιδα στο Κέντρο Στίμσον, λέει ότι αυτές οι δύο μετρήσεις είναι «προβληματικές», τονίζοντας ότι οι ρυθμοί εκτόξευσης είναι μια θολή μέτρηση για να καταδειχθεί η μειωμένη ικανότητα.

Η πτώση θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν περιορίσει με επιτυχία την ικανότητα του Ιράν να αντεπιτεθεί, αλλά «το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι η μόνη υπόθεση», λέει.
«Αν δεν είναι ότι έχουμε καταστρέψει δυνατότητες, χωρητικότητα… σημαίνει ότι έχουν περισσότερα σε απόθεμα, πράγμα που σημαίνει ότι κάποια στιγμή θα μπορούσαν να αποφασίσουν να τα χρησιμοποιήσουν», είπε.

Ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας δήλωσε στο Axios ότι «τα ιρανικά συστήματα πυραύλων και αεράμυνας είναι σε μεγάλο βαθμό υποβαθμισμένα» και πρόσθεσε ότι η CENTCOM έχει «βλάψει ή καταστρέψει πάνω από το 66% των ιρανικών εγκαταστάσεων παραγωγής πυραύλων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και ναυπηγείων».

Το Ισραήλ λέει ότι έχει καταστρέψει ή απενεργοποιήσει 330 από τους περίπου 470 εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν. Αλλά οι ιρανικές απαντήσεις συνεχίστηκαν.

Μια πρόσφατη έκθεση από το Εβραϊκό Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας της Αμερικής διαπίστωσε ότι ενώ οι αεράμυνες των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των Αραβικών χωρών έχουν αναχαιτίσει πάνω από το 90% των ιρανικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, οι ιρανικές επιθέσεις σε συστήματα ραντάρ έχουν διαβρώσει το δίκτυο ανίχνευσης.

Τα ιρανικά drones Shahed είναι φθηνά και εύκολα στην παραγωγή, καθώς και πιο δύσκολο να «ανιχνευθούν και να καταστραφούν από τους πυραύλους του, και παρήγαγαν περισσότερες από τις διπλάσιες επιτυχίες», σύμφωνα με την JINSA.

Οι εκτιμήσεις ανοιχτού κώδικα σχετικά με την ικανότητα του Ιράν σε αυτά τα drones ποικίλλουν σημαντικά, λέει η Γκριέκο, προσθέτοντας ότι «είναι πραγματικά δύσκολο να παρακολουθήσουμε» την ποσότητα που έχουν κατασκευάσει, καθώς η παραγωγή μπορεί να είναι αποκεντρωμένη.

Αεροπορικές και επίγειες δυνάμεις

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτίμησαν πέρυσι ότι οι επίγειες και αεροπορικές δυνάμεις του Ιράν ήταν από τις μεγαλύτερες στην περιοχή, αλλά είχαν περιορισμένη εκπαίδευση και ξεπερασμένο εξοπλισμό.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να σηματοδοτήσει τις τελευταίες ημέρες των ιρανικών F-14, σύμφωνα με το NPR. Οι ΗΠΑ πούλησαν τα αεροσκάφη στους Ιρανούς τη δεκαετία του 1970 πριν από την Ισλαμική Επανάσταση.

Καθώς η κυβέρνηση Τραμπ ζυγίζει μια πιθανή επίγεια επίθεση στο νησί Kharg, το CNN αναφέρει ότι οι Ιρανοί μετακινούν επιπλέον στρατιωτικό προσωπικό και αεράμυνες στο νησί.

Οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να είναι ευάλωτες σε μια σειρά από απειλές με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εάν ακολουθήσει μια επίγεια κλιμάκωση, δεδομένης της εγγύτητας του νησιού με την ηπειρωτική χώρα.

Ναυτικό του Ιράν

Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ είπε ότι περισσότερα από 150 πλοία του ιρανικού ναυτικού έχουν βυθιστεί από τότε που ξεκίνησαν οι στρατιωτικές επιθέσεις στα τέλη Φεβρουαρίου.

Οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν στοχεύσει ιρανικά σκάφη ναρκοθέτησης, με την CENTCOM να αναφέρει ότι 16 εξουδετερώθηκαν κοντά στο Στενό του Ορμούζ στις 10 Μαρτίου.

Ωστόσο, ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν βομβαρδίσει ιρανικά ναυτικά σκάφη και γνωστές θέσεις βαλλιστικών πυραύλων, θα ήταν αδύνατο να εξαλειφθεί πλήρως η στρατιωτική ικανότητα του Ιράν από τον ουρανό.

Το Ιράν χρησιμοποιεί εκατοντάδες μικρότερα ταχύπλοα για να παρενοχλεί μεγαλύτερα πλοία στον Κόλπο και διαθέτει δίκτυα υπόγειων καταφυγίων στην ξηρά που πιθανότατα έχουν επιβιώσει από την εκστρατεία βομβαρδισμού.

Σε έκθεση του 2017 των ΗΠΑ περιγράφηκαν οι ναυτικές νάρκες ως «κρίσιμο στοιχείο» της στρατηγικής του Ιράν για το Στενό του Ορμούζ.

Η Marie-Louise Westermann, ερευνήτρια συνεργάτης στο Κέντρο Stimson, γράφει ότι η ναρκοθέτηση της Τεχεράνης αντανακλά την «προθυμία της να κλιμακώσει» αναπτύσσοντας όπλα που είναι δύσκολο να αφαιρεθούν και είναι ικανά να διατηρήσουν αναστάτωση.

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ είπε ότι η Ουάσινγκτον αναμένει περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με το ποιοι θα είναι οι συνομιλητές της στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, ενώ δήλωσε ότι υπήρξε ανταλλαγή μηνυμάτων με την ιρανική πλευρά και ενδείξεις από το ιρανικό σύστημα για διάθεση να συζητηθούν ορισμένα ζητήματα.

Ο Ρούμπιο προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη επιβολή διοδίων από το Ιράν στο Στενό του Ορμούζ δεν είναι αποδεκτή, καλώντας τις χώρες που θα πληγούν περισσότερο να αναλάβουν δράση, σημειώνοντας ότι έτυχε θετικής ανταπόκρισης.

Παράλληλα, ο Ρούμπιο είπε ότι οι ΗΠΑ μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους στο Ιράν χωρίς χερσαία επέμβαση.

Συγκεκριμένα, στρατιωτική πηγή δήλωσε στο Tasnim την Πέμπτη πως, εν μέσω των αυξανόμενων εικασιών για την πιθανότητα μιας «ιστορικής αφροσύνης» των ΗΠΑ να εξαπολύσουν χερσαία εισβολή στο νότιο μέτωπο του Ιράν, έχει αναδυθεί ένα κύμα ενθουσιασμού στους Ιρανούς μαχητές για τη δημιουργία μιας «ιστορικής κόλασης» για τους Αμερικανούς στο ιρανικό έδαφος.

Σύμφωνα με το CBS News σε ιδιωτικές συνομιλίες, ο Τραμπ έχει πει σε άτομα κοντά του ότι έχει «πολλές αποφάσεις να πάρει», καθώς το Πεντάγωνο προετοιμάζει πολλαπλές επιλογές για την επόμενη φάση της σύγκρουσης.

Μετά τις στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ σε τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις το περασμένο καλοκαίρι, ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος ασκεί εποπτεία στον πυρηνικό τομέα, δήλωσε ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει περίπου 400 κιλά υψηλού εμπλουτισμού ουρανίου που διέθετε το Ιράν πριν από τις επιθέσεις.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΔΟΑΕ, Ραφαέλ Μαριάνο Γκρόσι, δήλωσε την Τετάρτη ότι αμφιβάλλει αν το πυρηνικό πρόγραμμα μπορεί να καταστραφεί στρατιωτικά – επειδή είναι ένα τεράστιο πρόγραμμα που έχει κατασκευαστεί κατά τη διάρκεια δεκαετιών και είναι διασκορπισμένο σε διάφορες εγκαταστάσεις. «Το Ιράν είναι μια πολύ μεγάλη χώρα με εξελιγμένη βιομηχανική βάση», δήλωσε ο Γκρόσι στους δημοσιογράφους.

Ο Γκρόσι τόνισε επίσης ότι μετά το τέλος των μαχών θα ήταν προς το συμφέρον όλων των μερών να επαναλάβουν τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις για να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα.

Δορυφορικές εικόνες φαίνεται να δείχνουν ότι το Ιράν έχει καλύψει τις εισόδους των σηράγγων σε έναν από τους πυρηνικούς σταθμούς με μεγάλες ποσότητες χώματος, σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Όλμπραϊτ, πυρηνικό εμπειρογνώμονα και επικεφαλής του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση για την απόκτηση του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού θα μπορούσε να απαιτήσει περισσότερο χρόνο επί του εδάφους.

Ο επικεφαλής της Βόρειας Διοίκησης, υποστράτηγος Όρι Γκόρντιν, πριν ανακοινωθεί επίσημα η χερσαία εισβολή, ανέφερε πως οι επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού κατά της Χεζμπολάχ έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση και όλοι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για μια τέτοια εξέλιξη εάν χρειαστεί.

Στόχος, όπως είπε, είναι να δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση ασφαλείας στα βόρεια σύνορα, ώστε να μπορέσουν οι κάτοικοι των βόρειων περιοχών του Ισραήλ να επιστρέψουν με ασφάλεια στα σπίτια τους.

«Η επιχείρηση ξεκίνησε με σημαντικά πλήγματα στις δυνατότητες της Χεζμπολάχ, εστιάζοντας στη δύναμη πυρός της και ένα σοβαρό πλήγμα στους διοικητές και το προσωπικό της. Υπό το πρίσμα αυτό, πρέπει να αλλάξουμε την κατάσταση ασφάλειας. Πρέπει να είμαστε πλήρως προετοιμασμένοι για χερσαία εισβολή και δράση», πρόσθεσε.

• Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επανέλαβε σήμερα τη δέσμευσή του πως ο αγώνας εναντίον της Χεζμπολάχ του Λιβάνου θα συνεχιστεί έως ότου οι εκτοπισμένοι κάτοικοι του βόρειου Ισραήλ επιστρέψουν με ασφάλεια στα σπίτια τους.

«Προκαλούμε πλήγματα στη Χεζμπολάχ που δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Κάνουμε χρήση βίας και τεχνασμάτων. Μπορώ να σας υποσχεθώ ένα πράγμα: δεν θα σταματήσουμε μέχρι (οι εκτοπισμένοι κάτοικοι του βορρά) να επιστρέψουν στα σπίτια τους», λέει ο Νετανιάχου σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του.

Η εφημερίδα Times of Israel μεταδίδει πως το βιντεοσκοπημένο μήνυμα με τη δέσμευση του ισραηλινού πρωθυπουργού δόθηκε στη δημοσιότητα εν μέσω φημολογίας ότι έχει ανάψει το «πράσινο φως» για συνομιλίες με στόχο μια προσωρινή παύση των εχθροπραξιών με τη Χεζμπολάχ, ώστε να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για ενδεχόμενη εκεχειρία.

• Οι αεροπορικές επιδρομές στον Λίβανο συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Μάλιστα τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν πως τα πλήγματα είναι όλο και πιο βαθιά στη χώρα. Χτυπήματα σημειώθηκαν σε θέσεις βόρεια της Βηρυτού με ταυτόχρονους βομβαρδισμούς στην κοιλάδα Μπεκάα (ανατολικά), αλλά και σε περιοχές στον νότιο Λίβανο.

Όλα δείχνουν ότι τα νέα δεδομένα με τη μετακίνηση ισραηλινών δυνάμεων στα βόρεια, φέρνει ραγδαίες εξελίξεις στα πρόθυρα ενός γενικευμένου πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με νεότερο απολογισμό, τουλάχιστον 90.530 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί τις τελευταίες μέρες στον Λίβανο, συμπεριλαμβανομένων σχεδόν 40.000 που βρίσκονται σε 283 καταφύγια, ανακοίνωσε την Τετάρτη ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης.

Η ισραηλινή αεροπορία διεύρυνε την περίμετρο των επιχειρήσεών της

Ένα πλήγμα στη Μααϊσάρα, ένα σιιτικό ορεινό χωριό περίπου 30 χλμ. βόρεια της Βηρυτού, προκάλεσε τρεις θανάτους, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας. Φωτογράφος του AFP επί τόπου ανέφερε πως ένα σπίτι καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, με τους διασώστες να αναζητούν επιζώντες κάτω από τα ερείπια. Οι νεκροί “ήταν άμαχοι που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους στον νότιο Λίβανο και είχαν έρθει εδώ (…) Είναι φτωχές οικογένειες, που δεν είχαν πού να πάνε”, λέει η Φάτιμα, κάτοικος του χωριού που ζήτησε να αναφερθεί μόνο το μικρό της όνομα. “Ποιο είναι το μήνυμα πίσω από αυτό; Πού να πάμε από εδώ; Δεν θα φύγουμε”, πρόσθεσε. “Πλέον κανένας τόπος δεν είναι ασφαλής”.

Στο όρος Σουφ νότια της Βηρυτού, “ισραηλινό πλήγμα σκότωσε τέσσερις ανθρώπους”, ανέφερε εξάλλου το υπουργείο Υγείας. Οι επιδρομές σε τρεις κοινότητες στον νότιο Λίβανο προκάλεσαν ακόμη εννέα θανάτους. Το δημόσιο νοσοκομείο της πόλης Ναμπατίγια στον νότιο Λίβανο, υπέστη ζημιές από ισραηλινή επιδρομή, ανέφερε το κυβερνείο της ομώνυμης επαρχίας. “Είναι το μοναδικό δημόσιο νοσοκομείο της περιοχής, υπέστη σημαντικές ζημιές έπειτα από ένα πλήγμα εδώ κοντά”, δήλωσε ο Χοάιντα Τουρκ. Στον ανατολικό Λίβανο, ένα πλήγμα στην Μπααλμπέκ-Χερμέλ προκάλεσε επτά θανάτους, σύμφωνα με το υπουργείο. Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε σήμερα πλήγματα “μεγάλης κλίμακας” στον νότιο Λίβανο και στην κοιλάδα Μπεκάα, στα ανατολικά, προπύργια της Χεζμπολάχ

«Ο πύραυλος της Χεζμπολάχ στόχευε αμάχους»

Εν τω μεταξύ, ο ισραηλινός στρατός δήλωσε την Τετάρτη ότι κατέρριψε έναν πύραυλο της Χεζμπολάχ που εκτοξεύτηκε στο Τελ Αβίβ, την πρώτη φορά που η πολιτοφυλακή που υποστηρίζεται από το Ιράν έβαλε άμεσο στόχο την πόλη, γεγονός που σηματοδοτεί ότι παραμένει απρόθυμη να υποχωρήσει μετά από μια σειρά ισραηλινών επιθέσεων που έχουν σκοτώσει εκατοντάδες στο Λίβανο, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τους ανώτατους διοικητές της ομάδας.

Ο πύραυλος, για τον οποίο η Χεζμπολάχ είπε ότι είχε στόχο την έδρα της υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ, τη Μοσάντ, δεν προκάλεσε ζημιές ή τραυματισμούς στο Τελ Αβίβ.

Η πλήρης έκταση της ζημιάς στο οπλοστάσιο της Χεζμπολάχ από τις ισραηλινές επιδρομές δεν είναι σαφής και δεν μπορεί να προσδιοριστεί εάν έχουν εξαλειφθεί οι δυνατότητές της να προχωρήσει σε επιθέσεις βαθιά στο Ισραήλ. Η επίθεση ωστόσο προς το Τελ Αβίβ είναι ανησυχητικό σημάδι μετά από μια εβδομάδα ραγδαίας κλιμάκωσης των συγκρούσεων.

Ανησυχία στις ΗΠΑ για τις εξελίξεις

Την ίδια ώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησυχούν βαθιά, μετά την επίθεση με ρουκέτες της Χεζμπολάχ στο Τελ Αβίβ, που σύμφωνα με πληροφορίες είχε στόχο τα κεντρικά γραφεία της Μοσάντ, της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών. Ωστόσο, όπως επισημαίνει τόσο ο Λευκός Οίκος όσο και ο υπουργός Εξωτερικών, Αντονι Μπλίνκεν, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια διπλωματική λύση μπορεί να αποκλιμακώσει τις εντάσεις στα σύνορα Ισραήλ–Λιβάνου.

Σε συνέντευξή του στο CNNi, ο εκπρόσωπος εθνικής ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Κίρμπι, είπε ότι οι εξελίξεις είναι «βαθιά ανησυχητικές» και πως η στόχευση των γραφείων της Μοσάντ είναι «απόδειξη και πάλι… ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει μια νόμιμη απειλή από μια τρομοκρατική ομάδα που υποστηρίζεται από το Ιράν».

Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να υποστηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται, διότι «κανένα έθνος δεν πρέπει να ζει με αυτές τις απειλές ακριβώς πέρα ​​από τα σύνορά του, ακριβώς δίπλα».