Ανδρέας Μαραθιάς

Συγκεκριμένα στην περίπτωση που ο Αλέξης Χαρίτσης αποφασίσει μαζί με την παραίτηση από πρόεδρος να ανεξαρτητοποιηθεί και από την ΚΟ και τον ακολουθήσουν το λιγότερο δύο βουλευτές τότε αυτομάτως η ΚΟ της ΝΕΑΡ που αριθμεί 12 βουλευτές διαλύεται και όλοι οι βουλευτές γίνονται ανεξάρτητοι, καθώς το κόμμα δεν κατέβηκε στις εκλογές, αλλά “γεννήθηκε” μετεκλογικά λόγω της διάσπασης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. 

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι με βάση τον Κανονισμό της Βουλής και συγκεκριμένα το άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 2:

– O ελάχιστoς απαιτoύμενoς αριθμός Boυλευτών για τη συγκρότηση μιας Koινoβoυλευτικής Ομάδας ορίζεται σε δέκα (10).

– O ελάχιστoς αριθμός Βουλευτών για τη συγκρότηση Koινoβoυλευτικής Oμάδας περιoρίζεται σε πέντε (5), αν τo Κόμμα με τo οποία επιλέχθηκαν και στα οποία εξακολουθούν να ανήκουν έλαβε μέρος στις εθνικές εκλογές από τις οποίες πρoήλθε η Βουλή, με συνδυασμούς στα δύο τρίτα (2/3) τουλάχιστον των εκλογικών περιφερειών της χώρας και συγκέντρωσε ποσοστό τουλάχιστον τρία τοις εκατό (3%) τoυ συνολικού αριθμού των έγκυρων ψήφων ολόκληρης της επικράτειας . 
Με άλλα λόγια η παραίτηση Χαρίτση από την ηγεσία της ΝΕΑΡ μπορεί να δρομολογήσει και τη διάλυση της ΚΟ του κόμματος, καθώς οι πληροφορίες φέρουν 9 από τους 12 βουλευτές να φλερτάρουν υπό προϋποθέσεις με τη ιδέα του σχηματισμού νέου φορέα από τον Αλέξη Τσίπρα εν ευθέτω χρόνω και εάν και εφόσον βέβαια ο πρώην  πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τους δεχθεί στο υπό ίδρυση κόμμα.

Βέβαια υπάρχει και το περίπλοκο σενάριο οι βουλευτές της ΝΕΑΡ, όλοι ή κάποιοι απ΄αυτούς, να παραιτηθούν από το βουλευτικό αξίωμα λόγω των ευρύτερων διεργασιών στο χώρο της κεντροαριστεράς, οπότε τις θέσεις τους πρέπει να καταλαβουν οι πρώτοι επιλαχόντες, οι οποίοι όμως είχαν εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και λόγω των εξελίξεων το προηγούμενο χρονικό διάστημα και των επικείμενων πρωτοβουλιών Τσίπρα δεν είναι δεδομένη η τωρινή θέση και στάση τους!  

Να υπενθυμίσουμε ότι βουλευτές της ΝΕΑΡ, οι οποίοι είχαν εκλεγει με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2023 και αποτελούν τη Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς,  είναι οι:

• Νάσος Ηλιόπουλος, Α΄ΑθηνώνΔημήτρης 
• Τζανακόπουλος, Α’ ΑΘΗΝΩΝΕυκλείδης Τσακαλώτος, Β1′ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
• Έφη Αχτσιόγλου, Β2′ ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
• Θεανώ Φωτίου, Β3΄ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
• Θόδωρος Δρίτσας, Α’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (σ.σ. πήρε τη θέση, ως πρώτος επιλαχών, του Αλέξη Τσίπρα μετά την παραίτηση του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ανεξαρτητοποιήθηκε πάραυτα και προσχώρησε στην ΚΟ της ΝΕΑΡ) 
• Σία Αναγνωστοπούλου, ΑΧΑΪΑΣ
• Μερόπη Τζούφη, ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
• Αλέξης Χαρίτσης, ΜΕΣΣΗΝΙΑΣΧουσεϊν Ζεϊμπέκ, ΞάνθηςΟζγκιούρ Φερχάτ, ΡΟΔΟΠΗΣ
• Πέτη Πέρκα, ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Τις επόμενες ημερες, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να επικυρώσει ότι νέος πρόεδρος είναι ο Γαρβιήλ Σακελλαρίδης αλλά και να συζητήσει για το έκτακτο συνέδριο που θα πρέπει να προσδιοριστεί σε εύλογο χρόνο.

Η επιστολή του Αλέξη Χαρίτση στα μέλη της Νέας Αριστεράς

Η ιστορία έχει επιταχύνει και ο κόσμος όπως τον γνωρίσαμε καταρρέει. Η χώρα ύστερα από επτά χρόνια δεξιάς διακυβέρνησης εμπλέκεται ήδη σε έναν πόλεμο με άδηλες συνέπειες και η ανασφάλεια επισκιάζει τις ζωές μας.  Σε αυτές τις συνθήκες, η Αριστερά μοιάζει να προχωρά σημειωτόν και να εξαντλείται στην εσωστρέφεια. Πιστεύω ότι η μόνη διέξοδος είναι η κίνηση προς τα εμπρός.  Για να ανοίξουμε έτσι τον δρόμο που αξίζει στους ανθρώπους που νιώθουν στο πετσί τους τι θα σημαίνει «τρίτη τετραετία Μητσοτάκη».

Αποφάσισα να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Προέδρου της Νέας Αριστεράς.
Δεν είναι μια απόφαση που έλαβα αβασάνιστα. Από την αρχή πιστεύω ότι η Νέα Αριστερά άξιζε και αξίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση μιας πλατιάς πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας. Και ήμουν απόλυτα ειλικρινής και ξεκάθαρος σε αυτό. 

Στην Αριστερά και στην Νέα Αριστερά σήμερα υπάρχουν δύο αποκλίνουσες στρατηγικές. Από τη μία, η επιλογή της ιδεολογικής αυτάρκειας και της αναδίπλωσης επειδή οι συσχετισμοί είναι δύσκολοι. Από την άλλη, η επιλογή του ανοίγματος, της προσπάθειας για συγκλίσεις και τη συγκρότηση ενός μετώπου απέναντι στη Δεξιά.  Όλοι και όλες ξέρουν ότι η δεύτερη είναι η πολιτική για την οποία αγωνίζομαι και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι. Όχι γιατί είναι εύκολη, αλλά γιατί είναι αναγκαία.

Κι αυτή η κατεύθυνση πιστεύω ότι είναι πλειοψηφική στην κοινωνία και τη συμμερίζονται πολλά μέλη και φίλοι της Νέας Αριστεράς. Εκφράζει ένα υπαρκτό και ισχυρό αίτημα: να ανασυγκροτηθεί η αριστερή κυβερνητική προοπτική απέναντι σε μια νεοφιλελεύθερη-συντηρητική κυριαρχία με ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Και είναι μια τοποθέτηση που έχει δώσει δύναμη στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα για να δίνει κάθε μέρα τη μάχη απέναντι στην καθεστωτική αλαζονεία της Δεξιάς.

Δεν είναι όμως η κατεύθυνση που επιλέγει η πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς. 
Δεν βλέπω αντιπάλους στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που έχουμε
διαφορετική άποψη. Βλέπω όμως μια πραγματική πολιτική διαφωνία, με ιστορία και βάθος, που δεν μπορεί να μας κρατά δέσμιους στην ακινησία. Πρέπει να προχωρήσουμε. 

Γι’ αυτό θεωρώ αναγκαίο να παραιτηθώ.

Στο ερώτημα «γιατί τώρα» απαντώ ότι επειδή η πολιτική κατάσταση χαρακτηρίζεται από διαρκή ρευστότητα, όλο αυτό το διάστημα προσπάθησα συνειδητά να κρατήσω ανοιχτή τη στάση της Νέας Αριστεράς. Να μη βιαστούμε να κλείσουμε δρόμους. Αντίθετα, να συμβάλλουμε και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο.

Είναι όμως πλέον σαφές ότι η πλειοψηφία στα κομματικά όργανα έχει επιλέξει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο. Και αυτή την επιλογή τη σέβομαι. Έχει όμως την ευθύνη να αναλάβει την διοίκηση του κόμματος. 
Δεν παραιτούμαι από την άποψη που υποστηρίζω. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι γι’ αυτήν. Γιατί πιστεύω ότι συνδέεται με κάτι πολύ απλό και συνάμα πολύ ουσιαστικό: με την ανάγκη να είναι η Αριστερά κοινωνικά χρήσιμη. Να δημιουργεί εξελίξεις και να δίνει διέξοδο σε ανθρώπους που σήμερα νιώθουν ότι ασφυκτιούν.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το ζητούμενο δεν είναι μια ακόμη καταγραφή δυνάμεων, αλλά μια ουσιαστική μετατόπιση των συσχετισμών με ριζοσπαστικές αιχμές, διάρκεια και προοπτική. Και πρέπει αυτή την προοπτική να την δημιουργήσουμε με τις πράξεις μας, όσο επίπονες και αν είναι.  Στην κοινωνία υπάρχει σήμερα ένα έντονο ρεύμα αμφισβήτησης της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας. Η ευθύνη της Αριστεράς είναι να το συναντήσει. Όχι με φοβικότητα ή ρητορικές μεγαλοστομίες. Αλλά με αυτοπεποίθηση, σοβαρότητα και καθαρό λόγο.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσω να συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις. Γιατί αυτό που κρίνεται σήμερα δεν είναι οι θέσεις ή οι ρόλοι αλλά αν μπορούμε να υπερβούμε τα αδιέξοδα και να ανοίξουμε νέες δυνατότητες.  

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες για την  πολύτιμη αυτή πορεία, ο αγώνας συνεχίζεται.
Αλέξης Χαρίτσης

Ξεκινώντας από την συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν ο Αλέξης Χαρίτσης είπε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να επικαλείται το διεθνές δίκαιο αλά καρτ καθώς έτσι υποσκάπτει την θέση της χώρας και τα εθνικά συμφέροντα και πρόσθεσε ότι «επιπλέον για να να ασκεί στιβαρή εξωτερική πολιτική πρέπει να τηρούνται κάποιες άλλες προϋποθέσεις. Ασκείς εξωτερική πολιτική, αλλά έχοντας αντιμετωπίσει και τα θεσμικά σου προβλήματα στο εσωτερικό. Είδαμε πρόσφατα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να απειλεί με μήνυση έναν δημοσιογράφο γιατί τόλμησε να ασκήσει το λειτούργημά του και να ασκήσει έλεγχο. Είδαμε υπουργό να μιλάει για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες βουλευτή και του γραμματέα κόμματος (της Νέας Αριστεράς) επειδή τόλμησαν να επισκεφθούν το Νοσοκομείο Χίου. Που τα είδαμε να συμβαίνουν όλα αυτά; Στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη. Τον ενοχλεί ο έλεγχος, η ελευθερία του Τύπου. Αυτά γίνονται στην χώρα που είναι τελευταία στην ελευθερία του Τύπου και κουβαλάει στην πλάτη της τους 650 νεκρούς της Πύλου. Στην χώρα που λειτουργεί το Predator, μέσω του οποίου παρακολουθούνταν αρχηγοί κομμάτων, η στρατιωτική ηγεσία και χαρακτηρίζεται επισήμως από τη εισαγγελική πρόταση στην δίκη των υποκλοπών ως απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Γίνεται μακελειό στους χώρους εργασίας (πέντε νεκροί στην “Βιολάντα”)και δεν προτείνει το υπουργείο ούτε ένα μέτρο προστασίας».

Συμπυκνώνοντας ανεφέρε: «Φίμωση, τραμπουκισμοί, θύματα, συγκάλυψη. Αυτό και είναι και λέγεται καθεστώς. Και σε κάθε καθεστώς η διαφθορά και η συγκάλυψη ανθίζουν».

Απευθυνόμενος προς τους υπουργούς Θάνο Πλεύρη και Μάκη Βορίδη είπε: «Εκφοβισμοί, κάλπικοι πατριωτισμοί και ό,τι άλλο σκεφτείτε δεν περνάει σε εμάς, στη Νέα Αριστερά. Εμείς θα υπερασπιζόμαστε το κράτος δικαίου, θα είμαστε με τον ανθρωπισμό, θα ζητάμε διαφάνεια παντού και θα είμαστε απέναντι στον ρατσιστικό λόγο και τον μισανθρωπισμό».

Συνεχίζοντας με το εργασιακό νομοσχέδιο και απευθυνόμενος προς τη Νίκη Κεραμέως είπε: «Δεν ξεφεύγετε από την πεπατημένη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, παρουσιάσατε την συμφωνία των κοινωνικών εταίρων ως ιστορική. Και ως προϊόν διαλόγου. Όμως έρχεται προς ψήφιση όταν ξεσπά ένα σκάνδαλο (με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ) που χαλάει τη φιέστα που είχε στήσει η κυβέρνηση και διέλυσε την εικονική πραγματικότητα, αποκαλύπτοντας την αλήθεια. Πόσο προϊόν διαλόγου είναι μία συμφωνίαμ, όταν γύρω από αυτήν αιωρούνται αμφισβητούμενες ροές χρήματος που διερευνώνται από τη δικαιοσύνη; Τι ρόλο παίζει το χρήμα στον τρόπο που αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση την οικοδόμηση συναίνεσης; Γιατί δεν κλήθηκαν οι κλαδικές οργανώσεις; Γιατί αρνηθήκατε τη συμμετοχή τους από τον δήθεν υψηλού επιπέδου διάλογο;».

Απευθυνόμενος προς τη Νίκη Κεραμέως υπογράμμισε ότι «για λόγους ευθιξίας θα έπρεπε αυτό το νομοσχέδιο να το έχετε αποσύρει» και εξήγησε: «Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αξιοπιστία όταν η άλλη πλευρά αυτής της συμφωνίας ελέγχεται(ελέγχεται λέμε γιατί σεβόμαστε το τεκμήριο της αθωότητας) για χρηματοδοτήσεις που έρχονται από την άλλη πλευρά εκείνη του υπουργείου».

Σημείωσε ακόμη: «Τα προγράμματα κατάρτισης τα σχεδίασε το υπουργείο Εργασίας και Οικονομίας. Την υλοποίηση των προγραμμάτων την ελέγχουν οι υπηρεσίες των υπουργείων. Όταν η ΕΕ κόβει τα προγράμματα χρηματοδότησης δεν μπορεί τα προγράμματα να τα αναλαμβάνει ο κρατικός προϋπολογισμός. Ιστορική είναι μία συμφωνία όταν αλλάζει η ζωή των εργαζόμενων. Και με την συμφωνία που φέρνετε δεν αλλάζει η ζωή των εργαζομένων. Δεν μπορεί να μιλά για κατάργηση μνημονιακών ρυθμίσεων η κυβέρνηση του 13ωρου».

Απάντησε στο επιχείρημα της κυβέρνησης για μείωση της ανεργίας: «Έχουμε περισσότερους ανθρώπους στην εργασία, αλλά με κακές συνθήκες και μισθούς που δεν εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους».

Κλείνοντας είπε: «Mε το νομοσχέδιο δεν ενισχύετε την συλλογική διαπραγμάτευση, κάνετε την άρνηση του εργοδότη πιο εύκολη. Δεν πρόκειται για κοινωνική συμφωνία αλλά για κοινωνικό εμπαιγμό. Η λύση είναι η κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου της κυβέρνησης».

«Μιλάμε για μια βιομηχανία στρατηγικού χαρακτήρα, η οποία αντιμετωπίζει πάρα πολλά προβλήματα. Και σε μια περίοδο στην οποία η χώρα μας δαπανάει δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, είναι πραγματικά απαράδεκτο και εξοργιστικό να μην έχουν αντιμετωπιστεί βασικά μισθολογικά ζητήματα των περισσοτέρων από 1.500 εργαζόμενους της επιχείρησης», υπογράμμισε σε δηλώσεις του μετά το πέρας των συναντήσεων.

Χαρακτήρισε «εξοργιστικό», ότι «το μέλλον μιας τόσο σημαντικής επιχείρησης εμπλέκεται σε ενδοκυβερνητικές αντιπαραθέσεις μεταξύ υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη», δηλώνοντας πως η Νέα Αριστερά, θα σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων «γιατί ο αγώνας τους είναι δίκαιος και τα αιτήματά τους είναι δίκαια».

Δεσμεύτηκε, επίσης ότι θα ξαναφέρει το ζήτημα στη Βουλή, απαιτώντας από την κυβέρνηση να το αντιμετωπίσει σοβαρά «στο σύνολό της και όχι να παίζει το παιχνίδι της μετακύλισης των ευθυνών από το ένα υπουργείο στο άλλο».

«Δεν είναι δυνατόν, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχει στήσει το νέο μεγάλο αφήγημα των εξοπλισμών και της αμυντικής θωράκισης της χώρας, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε αυτή τη στρατηγική βιομηχανία να αντιμετωπίζουν πλέον ζήτημα βιωσιμότητας. Ναι, λοιπόν, στον αγώνα των εργαζομένων!», είπε και κατέληξε: «Στηρίζουμε τις απεργιακές τους κινητοποιήσεις, στηρίζουμε τις διεκδικήσεις τους και θα κάνουμε κάθε τι το δυνατό, σε πολιτικό και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, έτσι ώστε τα αιτήματά τους για μισθολογική αναβάθμιση, για μονιμοποίηση, για στήριξη της δουλειάς τους, της εργασίας τους, για αναβάθμιση και επέκταση των δραστηριοτήτων αυτής της τόσο σημαντικής βιομηχανίας, να γίνουν πραγματικότητα. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της».

Ο κ. Χαρίτσης στην ίδια συνέντευξη μιλά για τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και για τη συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο της Βουλής σχετικά με όσα είδαν τα φώτα της δημοσιότητας στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη για τις υποκλοπές.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κύριε Χαρίτση, η Νέα Αριστερά, βιώνει μια κρίση. Αν και στην πλειονότητά τους τα στελέχη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έχουν διατελέσει υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, φαίνεται ότι το σχέδιο για έναν νέο φορέα εντός της Αριστεράς δεν πήγε καλά. Τι συμβαίνει;

Η Νέα Αριστερά έχει καταφέρει κάτι σημαντικό που συχνά στη δημόσια συζήτηση τείνουμε να το υποτιμούμε: αποτελεί μια Αριστερή δύναμη ουσιαστικής αντιπολίτευσης στη Δεξιά. Δείτε την εικόνα στη Βουλή. Εκεί, η Νέα Αριστερά έχει πρωταγωνιστήσει σε μεγάλες συγκρούσεις που είχαν αποτέλεσμα.

Το δικό μας ξεκάθαρο «όχι» στους υπέρογκους εξοπλισμούς άνοιξε τη συζήτηση για ένα θέμα που θεωρείται –λανθασμένα- ταμπού. Οι κοινοβουλευτικές μας ερωτήσεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ –πριν αυτό ξεσπάσει- ανέδειξαν την πυραμίδα της διαφθοράς που έχει στην κορυφή της τον κύριο Μητσοτάκη. Η δική μας δράση ανάγκασε την κυβέρνηση να ψηφίσει τη ρύθμιση για τις χρεώσεις στα ΑΤΜ. Οι κοινές πρωτοβουλίες της προοδευτικής αντιπολίτευσης –για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την πρόταση δυσπιστίας, τον ΟΠΕΚΕΠΕ– είχαν την σφραγίδα της Νέας Αριστεράς.

Το ερώτημα είναι σε ποια κατεύθυνση θα είναι αυτές οι πρωτοβουλίες. Θα έχουμε απλώς ένα ανακάτεμα της τράπουλας ή μια ουσιαστική αναδιάταξη

Και εκτός Βουλής, η Νέα Αριστερά έχει έντονη δραστηριότητα. Στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, στα μεγάλα και μικρότερα επίδικα που αφορούν την κοινωνία.

Προφανώς, αυτή η εικόνα ενισχύει το ερώτημά σας. Κι εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος: δεν τα έχουμε καταφέρει στον βαθμό που θα θέλαμε γιατί είμαστε και εμείς οργανικό κομμάτι της στρατηγικής κρίσης της Αριστεράς. Την κουβαλάμε. Αλλά θα έλεγα ότι είμαστε και η μόνη δύναμη που το αναγνωρίζει αυτό και έχουμε μια πρόταση για τη διέξοδο: τη συνεργασία και την ενότητα, το Λαϊκό Μέτωπο, με ξεκάθαρο πρόγραμμα σύγκρουσης με τη Δεξιά.

–Οι πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα και το -πιθανότατα- υπό ίδρυση κόμμα θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια για αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού;

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Αριστεράς και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για πολλά χρόνια. Δεν θα μπορούσαν να μην παίξουν ρόλο οι όποιες πρωτοβουλίες του. Το ερώτημα είναι σε ποια κατεύθυνση θα είναι αυτές οι πρωτοβουλίες λαμβάνοντας υπόψη την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και τη στροφή σε λογικές του «μέσου όρου» που οδήγησαν στην ήττα στις εκλογές του 2023.

Ο Κασσελάκης ήταν η κατάληξη μιας πορείας που ο  ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ πρέπει να αξιολογήσει στην προσπάθεια να ανακτήσει την αξιοπιστία του

Θα έχουμε απλώς ένα ανακάτεμα της τράπουλας ή μια ουσιαστική αναδιάταξη στον πυρήνα της οποίας θα είναι οι ξεκάθαρες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Να το πω με ένα παράδειγμα: τι θα κάνει η Αριστερά απέναντι στη λογική του πολέμου που διακατέχει την Ευρώπη και τη σύνδεσή του με τον «ενεργειακό πόλεμο»; Θα πούμε όχι στα παιχνίδια με τις εξορύξεις και την εξάρτηση από το αμερικανικό LNG; Θα μιλήσουμε για πραγματική ενεργειακή αυτονομία της χώρας ή θα συρθούμε πίσω από τη λογική «δεν γίνεται διαφορετικά» και θα υποκύψουμε στον παραλογισμό της Δεξιάς και των επιχειρηματικών συμφερόντων;

–Τώρα που εκλείπει η παρουσία του κ. Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, ποιοι είναι οι λόγοι που σας κρατούν σε απόσταση από τους συντρόφους σας; Γιατί δεν γίνεστε, ένα και πάλι;

Ο Κασσελάκης ήταν η κατάληξη μιας πορείας που ο  ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ πρέπει να αξιολογήσει στην προσπάθεια να ανακτήσει την αξιοπιστία του. Από κει και πέρα, εμείς πήραμε συγκεκριμένες – και δύσκολες – αποφάσεις για να διασφαλίσουμε την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου και ιδρύσαμε ένα νέο κόμμα με σκοπό να ξαναβάλουμε την πολιτική στο επίκεντρο. Κι αυτό κάνουμε.

Αν δεν υπάρξει ισχυρός, ενωτικός, πόλος απέναντι στη Δεξιά τότε ναι. Κινδυνεύουμε να έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ Μητσοτάκη και κάποιας μορφής ακροδεξιάς

Για παράδειγμα, στον περσινό προϋπολογισμό η Νέα Αριστερά, σε αντίθεση με άλλες δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ, καταψήφισε τις αμυντικές δαπάνες επειδή πιστεύουμε ότι η ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών στερεί κοινωνικές δαπάνες και χρεώνει τις επόμενες γενιές.

Βλέποντας τις σημερινές εξελίξεις με μια Ευρώπη που μιλάει για πόλεμο αισθανόμαστε δικαιωμένοι μεν αλλά και ιδιαίτερα ανήσυχοι. Η μείωση στις δαπάνες του κοινωνικού κράτους για χάρη της πολεμικής οικονομίας είναι το μεγάλο επίδικο, στο οποίο πρέπει όλοι να πάρουν ξεκάθαρη θέση. Κι εκεί θα κριθούμε.

–Αν και αποδυναμωμένη η ΝΔ, κρατά μεγάλο μέρος των δυνάμεων της. Ισχυρές δυνάμεις καταγράφουν αθροιστικά και τα κόμματα που βρίσκονται δεξιά της. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε άμυνα, ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί σημαντικά και η Νέα Αριστερά καταγράφει χαμηλές πτήσεις. Τελικά η εναλλακτική στη διακυβέρνηση   της χώρας είναι στα δεξιά της ΝΔ;

Αν δεν υπάρξει ισχυρός, ενωτικός, πόλος απέναντι στη Δεξιά τότε ναι. Κινδυνεύουμε να έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ Μητσοτάκη και κάποιας μορφής ακροδεξιάς. Κι αυτό είναι καταστροφή για τη Δημοκρατία και τη χώρα την ίδια. 

Γι’ αυτό η Νέα Αριστερά από πέρσι λέει το μόνο λογικό πράγμα που μπορεί να ειπωθεί: προγραμματική συζήτηση, συμφωνία πάνω στο τι αλλάζουμε άμεσα στη χώρα, εμβάθυνση της πολιτικής και κοινωνικής δυναμικής στον χώρο της Αριστεράς- από τη ριζοσπαστική Αριστερά μέχρι την αριστερή σοσιαλδημοκρατία.

Όσα κόλπα και αν κάνει (η κυβέρνηση) στην Εξεταστική (για ΟΠΕΚΕΠΕ), οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα καθεστώς που λειτουργεί με όρους «παράγκας»

Μέτωπο δηλαδή απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη. Μέτωπο απέναντι στην ακροδεξιά.

–Μπορεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να φέρει πολιτικές εξελίξεις; Στη Βουλή, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αναμένεται άλλη μία δικογραφία γι’ αυτό το θέμα. Πώς πιστεύετε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα;

Έχει ήδη φέρει. Η ΝΔ αποδείχθηκε για πολλοστή φορά ότι είναι ένα κόμμα που δεν μπορεί να ασκήσει εξουσία απαλλαγμένη από τη λογική του πελατειακού κράτους και την καθεστωτική αντίληψη ότι το κράτος της ανήκει. Οι αγρότες –οι πραγματικοί αγρότες- της γυρνάνε την πλάτη. Και όσα κόλπα και αν κάνει στην Εξεταστική, οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα καθεστώς που λειτουργεί με όρους «παράγκας». Στήνει το πολιτικό παιχνίδι με μόνο στόχο να μείνει στην εξουσία. Αλλά αυτό, ως επιλογή, έχει κοντά ποδάρια.

Δεν είναι δυνατόν να καταθέτει ο μάρτυρας ενόρκως ότι η εξέτασή του στην Εξεταστική ήταν στημένη και η Βουλή να μην αντιδρά!

Υπάρχει η δυνατότητα να φύγει το καθεστώς Μητσοτάκη. Να μην έχει τρίτη ευκαιρία. Φτάνει εμείς να κάνουμε τη λογική επιλογή: να δείξουμε ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε διαφορετικά, μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Με ενότητα δυνάμεων και σοβαρό προγραμματικό λόγο.

–Την περασμένη Τρίτη επισκεφτήκατε τον Πρόεδρο της Βουλής σε σχέση με όσα είπε ένας μάρτυρας στη δίκη για τις υποκλοπές. Θέλετε να μας εξηγήσετε τι συνέβη και τι σας είπε ο κ. Κακλαμάνης;

Ναι. Μαθαίνοντας ότι ένας μάρτυρας στη δίκη για τις υποκλοπές κατέθεσε ενόρκως ότι η εξέτασή του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ήταν στημένη, με ερωτήσεις και απαντήσεις των βουλευτών της ΝΔ να του έχουν δοθεί από πριν, θεώρησα υποχρέωσή μου να κινηθώ θεσμικά πραγματοποιώντας διάβημα στον Πρόεδρο της Βουλής.

Ζήτησα κατ’ αρχάς να κληθεί ο εν λόγω μάρτυρας άμεσα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για να δώσει εξηγήσεις σχετικά με την κατάθεσή του. Δεν είναι δυνατόν να καταθέτει ο μάρτυρας ενόρκως ότι η εξέτασή του στην Εξεταστική ήταν στημένη και η Βουλή να μην αντιδρά!

Όσον αφορά εμένα και την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ η περιγραφή του στο βιβλίο είναι ακριβής. Έτσι έγιναν τα πράγματα

Συζήτησα επίσης με τον Πρόεδρο της Βουλής και τον γενικότερο προβληματισμό μου για τον τρόπο λειτουργίας των Εξεταστικών Επιτροπών που καταλήγουν σε παρωδία, πλήττοντας ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία της Βουλής των Ελλήνων αλλά και το κράτος δικαίου. Του είπα, λοιπόν, ότι η Βουλή έχει μια «συνταγματική εκκρεμότητα». Με την τελευταία συνταγματική αναθεώρηση δόθηκε η δυνατότητα για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στην κοινοβουλευτική μειοψηφία. Ο Κανονισμός της Βουλής όμως, ως προς αυτό, παραμένει ατελής. Αυτή η εκκρεμότητα πρέπει να τακτοποιηθεί. Με αυτόν τον τρόπο η λειτουργία των Εξεταστικών Επιτροπών θα βελτιωθεί ουσιαστικά για να μην καταλήγουν σε «πλυντήριο» της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

Ο κ. Κακλαμάνης μου είπε ότι θα εξετάσει αυτές τις προτάσεις ενόψει τροποποίησης του Κανονισμού της Βουλής και ελπίζω να το κάνει.

–Στο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, υπάρχει μια αναφορά και στο πρόσωπό σας. Γράφει ότι σας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί και να σας προτείνει για πρόεδρο του κόμματος και περιγράφει: «Στο άκουσμα της απόφασής μου να φύγω και ακόμα περισσότερο στην πρότασή μου να θέσει υποψηφιότητα (σ.σ. ο Αλ. Χαρίτσης), σκοτείνιασε. Μου είπε, τελικά, ότι δεν αισθάνεται έτοιμος να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο βάρος. Και μου ζήτησε να μην παραιτηθώ». Θέλετε να κάνετε κάποιο σχόλιο;

Έχω ήδη πει δημόσια ότι όσον αφορά εμένα και την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ η περιγραφή του στο βιβλίο είναι ακριβής. Έτσι έγιναν τα πράγματα. Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση, ομολογώ.

Έχοντας όμως στο μυαλό μου την ενότητα και την προοπτική του κόμματος – και όχι το προσωπικό κόστος – θεώρησα ότι χωρίς να έχει προηγηθεί μια στοιχειώδης πολιτική και προσωπική προετοιμασία, το εγχείρημα δεν θα ήταν βιώσιμο. Γι’ αυτό και δεν δέχτηκα. Και νομίζω ότι η απόφασή μου ήταν σωστή με τα τότε δεδομένα.

Μιλώντας το βράδυ της Τρίτης (25/11) στην «Επόμενη Μέρα» του Action 24 με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο, ο κ. Χαρίτσης έδειξε ανοιχτός σε συνεργασίες για σχήμα με ενιαίο ψηφοδέλτιο με τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς, επισημαίνοντας την ανάγκη να υπάρξει ένας «σοβαρός προγραμματικός διάλογος για τα μεγάλα, για τα μείζονα» ζητήματα και να προχωρήσει η διαδικασία ακόμη και για κοινό ψηφοδέλτιο εφόσον – όπως διευκρίνισε – «μπορούμε να φτάσουμε εκεί».

Αποκάλυψε πως με τον Αλέξη Τσίπρα έχουν μιλήσει εδώ και καιρό ενώ «χαιρέτησε» την δήλωση του Χάρη Δούκα ότι δεν πρέπει να υπάρξει «τρίτη ευκαιρία» για τη Νέα Δημοκρατία. Υπογράμμισε ότι ο διάλογος με Ανδρουλάκη και Τσίπρα πρέπει να γίνει δημόσια, ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας.

Σε άλλο σημείο των δηλώσεών του, ο Αλέξης Χαρίτσης τόνισε: «Δεν είμαστε ούτε στην Ελλάδα του 2010. Ούτε στην Ελλάδα του 2015. Ούτε στην Ελλάδα του 2019. Τολμώ να πω. Είμαστε μακριά και από την Ελλάδα του 2023. Έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Έχουμε μια τελείως διαφορετική και οικονομική και κοινωνική και πολιτική συνθήκη. Και πρέπει ο καθένας μας και η καθεμιά μας και ατομικά και συλλογικά να τοποθετούμε στη σημερινή πραγματικότητα. Εδώ έχουμε μια κατάσταση, μια συνθήκη στην οποία κατά τη γνώμη μου, επιτρέψτε μου να το πω, ο κύκλος της τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας κλείνει. Και πρέπει να μιλήσουμε για μια νέα μεταπολίτευση. Πρέπει να μιλάμε για μια νέα θεσμική οργάνωση της ελληνικής πολιτείας».

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Action24 και την εκπομπή «Η Επόμενη Μέρα» με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, μίλησε ανοιχτά για την απόφασή του να μην αποδεχτεί την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να είναι υποψήφιος για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ το 2023 — μια απόφαση που, όπως είπε, «ήταν βασανιστική και δεν τη πήρα ελαφρά τη καρδία».

Η τοποθέτησή του ήρθε με αφορμή το σχετικό απόσπασμα στο βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού, όπου αναφέρεται ότι ο Τσίπρας πρότεινε αρχικά στην Έφη Αχτσιόγλου να διεκδικήσει την ηγεσία με τη στήριξή του — κάτι που αρνήθηκε — και στη συνέχεια απευθύνθηκε στον Χαρίτση, ο οποίος επίσης είπε «όχι».

Ο κ. Χαρίτσης περιέγραψε τη διαδικασία λήψης της απόφασής του ως ιδιαίτερα δύσκολη:

«Δεν ήταν εύκολες εκείνες οι στιγμές για κανέναν μας», είπε, τονίζοντας ότι προηγήθηκε μια «πολύ σοβαρή, πολιτική και ανθρώπινη συζήτηση».

Όπως εξήγησε:

«Από τη μεριά μου πήρα τις αποφάσεις μου ζυγίζοντας τα πράγματα. Δεν θεωρώ ότι ήταν ‘λιγοψυχία’. Νομίζω ότι κακώς τίθεται με αυτούς τους όρους».

Κληθείς να σχολιάσει την άποψη ότι «αν είχε πει ναι, δεν θα υπήρχε Κασσελάκης», ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς ήταν κατηγορηματικός:

«Η ιστορία δεν γράφεται με ‘αν’. Δεν μπορείς να κρίνεις με σημερινά κριτήρια αποφάσεις άλλης χρονικής περιόδου».

Εξηγούσε ότι τότε δεν υπήρχαν οι αναγκαίες συνθήκες:

«Δεν λαμβάνω αποφάσεις ελαφρά τη καρδία. Θεωρούσα εκείνη τη στιγμή ότι δεν συνέτρεχαν οι πολιτικές προϋποθέσεις. Δεν είχα κάνει την προετοιμασία που θα διασφάλιζε την ενότητα ή τη δυνατότητα το κόμμα να πάει μπροστά».

Ο Αλέξης Χαρίτσης υπογράμμισε ότι τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν θέμα προσώπων:

«Δεν είναι όλα ζήτημα προσώπων. Το 2023 υπήρξε ένα εκλογικό αποτέλεσμα συντριπτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά».

Και συμπλήρωσε με αιχμή για την περίοδο που ακολούθησε:

«Ακολούθησε ο ευτελισμός με την υπόθεση Κασσελάκη – κάτι που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει – και δείχνει την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο πολιτικός χώρος».

«Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε», αναφέρει.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δημήτρη Βίτσα:

«Ας μιλήσουμε όλοι/ες ειλικρινά. Εγώ για παράδειγμα συμφωνώ με την απόφαση της Κ.Ε. Μην αρχίζουμε τα διαδικαστικά για κανένα. Και ας δώσουμε πλήρη ελευθερία. Ο πρόεδρος να πει την άποψή του, ο γραμματέας το ίδιο κλπ. Στο Συνέδριο να τα συζητήσουμε όλα. Θα γίνουν συνελεύσεις να φροντίσουμε να πάρει μέρος το σύνολο των μελών και στο Συνέδριο να καταλήξουμε όμορφα και ενωτικά. Το δημοψήφισμα μπορεί να γίνει και μετά, Δεν έχω πληροφόρηση ότι επίκεινται άμεσα εκλογές. Οπότε χρόνος υπάρχει. Κι ας προσπαθήσουμε να πούμε την γνώμη μας χωρίς επίθεσή στην άλλη. Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε».

Χαρίτσης: Δημοψήφισμα στα μέλη για τις συνεργασίες της Νέας Αριστεράς

Η εσωτερική διαμάχη στο κόμμα μαίνεται μεταξύ Αλέξη Χαρίτση-Έφης Αχτσιόγλου από τη μία και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, Ευκλείδη Τσακαλώτου και Νίκου Φίλη, από την άλλη. Ο μεν κ. Χαρίτσης θέλει συμμαχίες με τα όμορα κόμματα (προφανώς και του υπό εκκόλαψη κόμματος Τσίπρα), ο δε κ. Σακελλαρίδης επιμένει στην αυτόνομη πορεία. Στην ψηφοφορία που έγινε στην ΚΕ της Νέας Αριστεράς, ο πρόεδρος του κόμματος έχασε τη μάχη.

Ωστόσο ο κ. Χαρίτσης με νέα ανάρτησή του επιμένει, ζητώντας εσωκομματικό δημοψήφισμα για να ληφθεί από τα μέλη η σχετική απόφαση.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Χαρίτση: 

«Η (Νέα) Αριστερά σε σταυροδρόμι

Στην Αριστερά, ιστορικά, υπάρχουν δύο αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το ποια πρέπει να είναι η στάση της σε στιγμές κρίσης.

Η πρώτη επιμένει στη λογική της αυτόνομης πορείας και σε έναν σκληρό πυρήνα ιδεολογικών και πολιτικών αναφορών. Κατά κανόνα, είναι μια στάση περιχαράκωσης και αναδίπλωσης στο όνομα των αντίξοων συνθηκών.

Η δεύτερη αναζητεί τη διέξοδο σε μέτωπα με όμορες ιδεολογικά κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Κατά κανόνα, είναι μια στάση που προκύπτει από τη λογική του κατεπείγοντος. Αυτά που μας ενώνουν, είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Αυτές οι δύο γραμμές βρίσκονται σε διάλογο, συγκρούονται και συντίθενται. Αλλά σε κάθε στροφή, μία είναι αυτή που δίνει τον τόνο.

Είναι γνωστό ότι στη Νέα Αριστερά υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς οφείλουμε να κινηθούμε από εδώ και πέρα. Και αυτό είναι απολύτως λογικό και θεμιτό.

Τη δική μου θέση την έχω διατυπώσει ρητά και ανοιχτά. Δεν είναι μόνο προσωπική θέση. Είναι η θέση του ιδρυτικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς: Λαϊκό Μέτωπο με κοινό πρόγραμμα απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη και στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η θέση επικοινωνεί με το βασικό αίτημα των αριστερών και προοδευτικών πολιτών στην Ελλάδα του 2025.

Και πιστεύω, επίσης, ότι εκφράζει και την πλειοψηφία των οργανωμένων μελών της Νέας Αριστεράς.

Ίσως κάνω λάθος. Όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να το διαπιστώσουμε: τι πιστεύουν οι άνθρωποι που παλεύουν για την Νέα Αριστερά.

Το θεωρώ ζήτημα πολιτικής εντιμότητας και κομματικής δημοκρατίας.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το κοινωνικό αίτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της πληθυντικής Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου συνολικότερα.

Και μόνο μέσα από έναν ευρύ πόλο συσπείρωσης δυνάμεων που θα αντιπαρατεθεί πειστικά με τη Δεξιά, θα μπορέσουν να εκφραστούν και τα πιο δυναμικά, τα πιο ζωντανά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Όλοι εκείνοι και εκείνες που ασφυκτιούν και αναζητούν διέξοδο, που επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή. Οι άνθρωποι κινητοποιούνται και παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους όταν νιώθουν ότι εμφανίζεται μια δύναμη που εκφράζει τα υλικά τους συμφέροντα, επικοινωνεί με τις ιδέες τους, συνδέεται με αιτήματα που συμπυκνώνουν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας και μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η ενότητα και η ανασυγκρότηση. Με αυτό που λείπει: αιχμές. Εντός αυτού του πόλου προφανώς θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, τάσεις και ρεύματα. Και εκεί θέλω να δω την Νέα Αριστερά.

Γιατί η Νέα Αριστερά μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση αυτή.

Γιατί έχει προωθημένες προγραμματικές θέσεις.

Γιατί έχει την έγνοια της εφαρμογής της αριστερής πολιτικής στο σήμερα. Στα μεγάλα επίδικα της εποχής μας, στα καθημερινά προβλήματα και τις αγωνίες της κοινωνίας.

Και γι’ αυτό θεωρώ ότι τα μέλη της Νέας Αριστεράς πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους.

Η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής διαφωνεί.

Ακούω την πολιτική διαφωνία.

Δεν συμφωνώ, αλλά την ακούω.

Νιώθω όμως ότι δεν πρέπει ένα κομματικό παρελθόν που παλαιότερα μας ταλάνισε, γιατί κομματικές δομές αφέθηκαν να μη δουλεύουν, να λειτουργεί τόσο τραυματικά ακόμα ώστε να μας οδηγεί στην αμφισβήτηση της ανοιχτότητας, στην άρνηση της δημοκρατικής συζήτησης, στον συγκεντρωτισμό, στην αυτάρκεια των δομών που δεν ανασαίνουν.

Να ανοίξουμε λοιπόν τη συζήτηση.

Σε τελευταία ανάλυση, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, την πορεία των πραγμάτων στο κόμμα μας και ευρύτερα στον αριστερό χώρο δεν μπορεί παρά να την καθορίσει η βάση του κόμματος και ο κόσμος της Αριστεράς».

Σακελλαρίδης: Πιστεύουμε ότι μια συνεργασία Νέας Αριστεράς, ΣΥΡΙΖΑ κόμματος Τσίπρα μπορεί να κινητοποιήσει κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Με ανάρτησή του στο Facebook την Τετάρτη (12.11.2025), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης διερωτάται αν ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας και αν σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη με αριστερούς όρους. «Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν», συμπληρώνει με νόημα ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς.

Αναλυτικά η ανάρτηση-απάντηση Σακελλαρίδη:

«Στη Νέα Αριστερά έχουμε μία κοινή αγωνία, όλοι και όλες μας. Να συμβάλουμε με τον πιο επιδραστικό τρόπο στην ανατροπή της πολιτικής του Κ. Μητσοτάκη και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που η κοινωνία θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Θέλουμε την Αριστερά να δυναμώσει, να εμπνεύσει, να πείσει και να κινητοποιήσει τους συμπολίτες μας απαντώντας στα πραγματικά τους προβλήματα. Και να το κάνει αυτό δίνοντας την μάχη σε όλα τα επίπεδα.

Κανείς μας και καμιά μας δεν διαφωνεί σε αυτό. Κανείς μας και καμιά δεν θέλει μία Αριστερά παρατηρητή των εξελίξεων, στον γυάλινο πύργο της ιδεολογικής της καθαρότητας και της μοιρολατρίας.

Σε αυτό που εντοπίζεται η διαφωνία είναι στον τρόπο που απαντάμε σε αυτή την πρόκληση.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «αν θέλουμε την ενότητα όλου του προοδευτικού χώρου απέναντι στον Μητσοτάκη».

Αυτό είναι ένα εξωραϊσμένο σχήμα για να λειάνει την όψη του πραγματικού ερωτήματος που είναι το εξής: Πιστεύουμε πραγματικά ότι μία συνεργασία της Νέας Αριστεράς με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και το- αν τελικά προκύψει-κόμμα του Α. Τσίπρα μπορεί να πετύχει να κινητοποιήσει τον κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Γιατί αυτός είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Μπορεί ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας;

Μπορεί να σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κ. Μητσοτάκη με αριστερούς όρους;

Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν. Γιατί μία τέτοια άποψη, παραβλέπει πλήρως την βαθιά κρίση αξιοπιστίας της Αριστεράς και την απαξίωση της τα τελευταία χρόνια. Η λογική της πρόσθεσης (ακόμα και με αρνητικούς αριθμούς), αλλά και του πολιτικού μέσου όρου είναι αυτή ακριβώς που οδήγησε την Αριστερά στην σημερινή κατάσταση. Αν ένα χρόνο πριν κάποιος μας έλεγε ότι το Λαϊκό Μέτωπο που αποφάσισε το Συνέδριο της Νέας Αριστερά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία του 2023, και μάλιστα αφού έχει μεσολαβήσει και η περίοδος Κασσελάκη, ε, συγγνώμη θα μας φαινόταν αλλόκοτο.

Αντί για αυτό, η Νέα Αριστερά πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς στην χώρα μας. Χωρίς πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς, αλλά μίας Αριστεράς με αυτοπεποίθηση που δεν θα έχει ανάγκη να χάσει τον εαυτό της μέσα σε θολά πολιτικά σχήματα. Μιας Αριστεράς με πρόγραμμα, αποφασιστικότητα, οργανική συμμετοχή στα κινήματα και στη νεολαία.
Κανείς δεν λέει ότι υπάρχει εύκολος δρόμος, ούτε υπάρχουν βεβαιότητες.

Είναι κοινή η αγωνία μας, παρά τις διαφωνίες μας.

Το σίγουρο είναι ότι στη Νέα Αριστερά θα υπερασπιστούμε από κοινού το κόμμα μας, τις λειτουργίες του, τα όργανά του και το καταστατικό του.

Το 1ο μας Συνέδριο έναν χρόνο πριν ήταν ένα ανοιχτό Συνέδριο, χωρίς αποκλεισμούς. Το ίδιο σώμα εξέλεξε τον Πρόεδρο, την Κεντρική Επιτροπή και ψήφισε τις θέσεις της Νέας Αριστεράς.
Στις 22-25 Ιανουαρίου θα γίνει το Προγραμματικό Συνέδριο της Νέας Αριστεράς που θα συζητήσει το Πρόγραμμα και τη στρατηγική του κόμματος.

Θα προχωρήσουμε με ενότητα και συντροφικότητα για να απαντήσουμε στις κοινές μας αγωνίες».

Με ανάρτησή του στο Facebook την Τετάρτη (12.11.2025), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης διερωτάται αν ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας και αν σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη με αριστερούς όρους. «Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν», συμπληρώνει με νόημα ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς.

Αναλυτικά η ανάρτηση-απάντηση Σακελλαρίδη:

«Στη Νέα Αριστερά έχουμε μία κοινή αγωνία, όλοι και όλες μας. Να συμβάλουμε με τον πιο επιδραστικό τρόπο στην ανατροπή της πολιτικής του Κ. Μητσοτάκη και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που η κοινωνία θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Θέλουμε την Αριστερά να δυναμώσει, να εμπνεύσει, να πείσει και να κινητοποιήσει τους συμπολίτες μας απαντώντας στα πραγματικά τους προβλήματα. Και να το κάνει αυτό δίνοντας την μάχη σε όλα τα επίπεδα.

Κανείς μας και καμιά μας δεν διαφωνεί σε αυτό. Κανείς μας και καμιά δεν θέλει μία Αριστερά παρατηρητή των εξελίξεων, στον γυάλινο πύργο της ιδεολογικής της καθαρότητας και της μοιρολατρίας.

Σε αυτό που εντοπίζεται η διαφωνία είναι στον τρόπο που απαντάμε σε αυτή την πρόκληση.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «αν θέλουμε την ενότητα όλου του προοδευτικού χώρου απέναντι στον Μητσοτάκη».

Αυτό είναι ένα εξωραϊσμένο σχήμα για να λειάνει την όψη του πραγματικού ερωτήματος που είναι το εξής: Πιστεύουμε πραγματικά ότι μία συνεργασία της Νέας Αριστεράς με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και το- αν τελικά προκύψει-κόμμα του Α. Τσίπρα μπορεί να πετύχει να κινητοποιήσει τον κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Γιατί αυτός είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Μπορεί ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας;

Μπορεί να σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κ. Μητσοτάκη με αριστερούς όρους;

Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν. Γιατί μία τέτοια άποψη, παραβλέπει πλήρως την βαθιά κρίση αξιοπιστίας της Αριστεράς και την απαξίωση της τα τελευταία χρόνια. Η λογική της πρόσθεσης (ακόμα και με αρνητικούς αριθμούς), αλλά και του πολιτικού μέσου όρου είναι αυτή ακριβώς που οδήγησε την Αριστερά στην σημερινή κατάσταση. Αν ένα χρόνο πριν κάποιος μας έλεγε ότι το Λαϊκό Μέτωπο που αποφάσισε το Συνέδριο της Νέας Αριστερά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία του 2023, και μάλιστα αφού έχει μεσολαβήσει και η περίοδος Κασσελάκη, ε, συγγνώμη θα μας φαινόταν αλλόκοτο.

Αντί για αυτό, η Νέα Αριστερά πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς στην χώρα μας. Χωρίς πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς, αλλά μίας Αριστεράς με αυτοπεποίθηση που δεν θα έχει ανάγκη να χάσει τον εαυτό της μέσα σε θολά πολιτικά σχήματα. Μιας Αριστεράς με πρόγραμμα, αποφασιστικότητα, οργανική συμμετοχή στα κινήματα και στη νεολαία.
Κανείς δεν λέει ότι υπάρχει εύκολος δρόμος, ούτε υπάρχουν βεβαιότητες.

Είναι κοινή η αγωνία μας, παρά τις διαφωνίες μας.

Το σίγουρο είναι ότι στη Νέα Αριστερά θα υπερασπιστούμε από κοινού το κόμμα μας, τις λειτουργίες του, τα όργανά του και το καταστατικό του.

Το 1ο μας Συνέδριο έναν χρόνο πριν ήταν ένα ανοιχτό Συνέδριο, χωρίς αποκλεισμούς. Το ίδιο σώμα εξέλεξε τον Πρόεδρο, την Κεντρική Επιτροπή και ψήφισε τις θέσεις της Νέας Αριστεράς.
Στις 22-25 Ιανουαρίου θα γίνει το Προγραμματικό Συνέδριο της Νέας Αριστεράς που θα συζητήσει το Πρόγραμμα και τη στρατηγική του κόμματος.

Θα προχωρήσουμε με ενότητα και συντροφικότητα για να απαντήσουμε στις κοινές μας αγωνίες».

Χαρίτσης: Δημοψήφισμα στα μέλη για τις συνεργασίες της Νέας Αριστεράς

Η εσωτερική διαμάχη στο κόμμα μαίνεται μεταξύ Αλέξη Χαρίτση-Έφης Αχτσιόγλου από τη μία και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, Ευκλείδη Τσακαλώτου και Νίκου Φίλη, από την άλλη. Ο μεν κ. Χαρίτσης θέλει συμμαχίες με τα όμορα κόμματα (προφανώς και του υπό εκκόλαψη κόμματος Τσίπρα), ο δε κ. Σακελλαρίδης επιμένει στην αυτόνομη πορεία. Στην ψηφοφορία που έγινε στην ΚΕ της Νέας Αριστεράς, ο πρόεδρος του κόμματος έχασε τη μάχη.

Ωστόσο ο κ. Χαρίτσης με νέα ανάρτησή του επιμένει, ζητώντας εσωκομματικό δημοψήφισμα για να ληφθεί από τα μέλη η σχετική απόφαση.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Χαρίτση: 

«Η (Νέα) Αριστερά σε σταυροδρόμι

Στην Αριστερά, ιστορικά, υπάρχουν δύο αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το ποια πρέπει να είναι η στάση της σε στιγμές κρίσης.

Η πρώτη επιμένει στη λογική της αυτόνομης πορείας και σε έναν σκληρό πυρήνα ιδεολογικών και πολιτικών αναφορών. Κατά κανόνα, είναι μια στάση περιχαράκωσης και αναδίπλωσης στο όνομα των αντίξοων συνθηκών.

Η δεύτερη αναζητεί τη διέξοδο σε μέτωπα με όμορες ιδεολογικά κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Κατά κανόνα, είναι μια στάση που προκύπτει από τη λογική του κατεπείγοντος. Αυτά που μας ενώνουν, είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Αυτές οι δύο γραμμές βρίσκονται σε διάλογο, συγκρούονται και συντίθενται. Αλλά σε κάθε στροφή, μία είναι αυτή που δίνει τον τόνο.

Είναι γνωστό ότι στη Νέα Αριστερά υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς οφείλουμε να κινηθούμε από εδώ και πέρα. Και αυτό είναι απολύτως λογικό και θεμιτό.

Τη δική μου θέση την έχω διατυπώσει ρητά και ανοιχτά. Δεν είναι μόνο προσωπική θέση. Είναι η θέση του ιδρυτικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς: Λαϊκό Μέτωπο με κοινό πρόγραμμα απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη και στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η θέση επικοινωνεί με το βασικό αίτημα των αριστερών και προοδευτικών πολιτών στην Ελλάδα του 2025.

Και πιστεύω, επίσης, ότι εκφράζει και την πλειοψηφία των οργανωμένων μελών της Νέας Αριστεράς.

Ίσως κάνω λάθος. Όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να το διαπιστώσουμε: τι πιστεύουν οι άνθρωποι που παλεύουν για την Νέα Αριστερά.

Το θεωρώ ζήτημα πολιτικής εντιμότητας και κομματικής δημοκρατίας.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το κοινωνικό αίτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της πληθυντικής Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου συνολικότερα.

Και μόνο μέσα από έναν ευρύ πόλο συσπείρωσης δυνάμεων που θα αντιπαρατεθεί πειστικά με τη Δεξιά, θα μπορέσουν να εκφραστούν και τα πιο δυναμικά, τα πιο ζωντανά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Όλοι εκείνοι και εκείνες που ασφυκτιούν και αναζητούν διέξοδο, που επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή. Οι άνθρωποι κινητοποιούνται και παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους όταν νιώθουν ότι εμφανίζεται μια δύναμη που εκφράζει τα υλικά τους συμφέροντα, επικοινωνεί με τις ιδέες τους, συνδέεται με αιτήματα που συμπυκνώνουν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας και μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η ενότητα και η ανασυγκρότηση. Με αυτό που λείπει: αιχμές. Εντός αυτού του πόλου προφανώς θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, τάσεις και ρεύματα. Και εκεί θέλω να δω την Νέα Αριστερά.

Γιατί η Νέα Αριστερά μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση αυτή.

Γιατί έχει προωθημένες προγραμματικές θέσεις.

Γιατί έχει την έγνοια της εφαρμογής της αριστερής πολιτικής στο σήμερα. Στα μεγάλα επίδικα της εποχής μας, στα καθημερινά προβλήματα και τις αγωνίες της κοινωνίας.

Και γι’ αυτό θεωρώ ότι τα μέλη της Νέας Αριστεράς πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους.

Η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής διαφωνεί.

Ακούω την πολιτική διαφωνία.

Δεν συμφωνώ, αλλά την ακούω.

Νιώθω όμως ότι δεν πρέπει ένα κομματικό παρελθόν που παλαιότερα μας ταλάνισε, γιατί κομματικές δομές αφέθηκαν να μη δουλεύουν, να λειτουργεί τόσο τραυματικά ακόμα ώστε να μας οδηγεί στην αμφισβήτηση της ανοιχτότητας, στην άρνηση της δημοκρατικής συζήτησης, στον συγκεντρωτισμό, στην αυτάρκεια των δομών που δεν ανασαίνουν.

Να ανοίξουμε λοιπόν τη συζήτηση.

Σε τελευταία ανάλυση, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, την πορεία των πραγμάτων στο κόμμα μας και ευρύτερα στον αριστερό χώρο δεν μπορεί παρά να την καθορίσει η βάση του κόμματος και ο κόσμος της Αριστεράς».

«Οι δικογραφίες που φτάνουν στη Βουλή δεν είναι ”λαϊκισμός” κύριε Μητσοτάκη. Είναι τα αποτελέσματα της δικής σας διακυβέρνησης. Που έχει κάνει τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος επάγγελμα. Για να μοιράζει ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα στα δικά της παιδιά» προσθέτει.

Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση:

«Καλημέρα σε όλες και όλους. Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Ειρήνη με δικαιοσύνη
Μια αχτίδα φωτός άναψε για τον πολύπαθο πληθυσμό της Γάζας με την αποδοχή από τη Χαμάς του «σχεδίου Τραμπ » ως βάση προς διαπραγμάτευση.
Το επείγον αυτή τη στιγμή είναι να σταματήσει η σφαγή στην Γάζα, να ανασάνουν οι άνθρωποι και να μείνουν στον τόπο τους. Πράγμα που δεν είναι φυσικά καθόλου βέβαιο ότι ο Νετανιάχου θα επιτρέψει, παρά την αρχική πρόθεση συμμόρφωσης στην «εντολή» Τραμπ.
Από εκεί και πέρα, ξεκινούν τα ερωτήματα. Η αποικιοκρατική λογική του σχεδίου Τραμπ μπορεί να φέρει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στην περιοχή; Η ιστορία δείχνει πως όχι. Και η παροξυσμική πολιτική της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Ισραήλ, η στρατηγική επιδίωξη της κατοχής εδαφών, η διαρκής άρνηση του δίκιου αιτήματος για κράτος της Παλαιστίνης ναρκοθετούν μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία.
Αυτή η ισχνή ελπίδα για το τέλος της γενοκτονίας προέκυψε από την μεγάλη παγκόσμια λαϊκή κινητοποίηση υπέρ των Παλαιστίνιων, από τις κινητοποιήσεις κατά Νετανιάχου στο Ισραήλ, από την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους από ισχυρές δυτικές χώρες.
Κυρίως όμως από την αντίσταση των κατοίκων της Γάζας, τον ηρωισμό τους να ζήσουν στον τόπο τους.
2.​Αλληλεγγύη: το δικό μας όπλο
Από τη στιγμή που οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ προχώρησαν στην παράνομη και τρομοκρατική επίθεση στο Global Sumud Flotilla εμείς είχαμε μια δουλειά: να γίνουμε το τείχος προστασίας των αγωνιστών και των αγωνιστριών.
Μην υπάρχει καμία αμφιβολία. Η αργοπορημένη και συγκρατημένη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης οφείλεται στην αφόρητη πίεση που δέχτηκε. Από τη συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εξωτερικών το ίδιο βράδυ, τα αλλεπάλληλα διαβήματά μας προς την ηγεσία του ΥΠΕΞ, τις συνεχείς παρεμβάσεις της Νέας Αριστεράς στη Βουλή αναδεικνύοντας τις εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης των ανθρώπων που το Ισραήλ απήγαγε σε διεθνή ύδατα, μέχρι την κοινή ανακοίνωση τεσσάρων κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.
Φέραμε μπροστά στην κυβέρνηση και μπροστά στην κοινή γνώμη την εικόνα της βαρβαρότητας: τον ακροδεξιό υπουργό του Ισραήλ να ταπεινώνει, να χλευάζει, να υβρίζει ως «τρομοκράτες» τα πληρώματα των πλοίων και φυσικά τα 27 μέλη της ελληνικής αποστολής, ανάμεσα στα οποία και η βουλεύτριά μας Πέτη Πέρκα.
Η τελευταία ενημέρωση για την απάνθρωπη μεταχείριση της ακτιβίστριας Γκρέτα Τούνμπεργκ μας εξοργίζει.
Η σημερινή μέρα είναι κρίσιμη και αναμένονται εξελίξεις. Εξακολουθούμε να απαιτούμε το αυτονόητο: η ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι θα επιστρέψουν χωρίς καμία καθυστέρηση όλοι οι κρατούμενοι, υγιείς και ασφαλείς. Για ένα είμαι σίγουρος: θα είναι με το κεφάλι ψηλά και η άφιξή τους, μια γιορτή για όλους μας.
3.​Το κόστος μιας φρεγάτας
Η τέταρτη φρεγάτα που αγόρασε η χώρα μας κοστίζει 809 εκατομμύρια ευρώ. Δίχως τον οπλισμό της. Για να έχουμε μια εικόνα, τα περίφημα μέτρα Μητσοτάκη στη ΔΕΘ είχαν κόστος 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σκεφτείτε το ανάποδα. Τι θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να διαθέσει 809 εκατομμύρια ευρώ για την επίλυση άμεσων αναγκών της ελληνικής κοινωνίας.
Το αντεπιχείρημα γνωστό: να μην έχουμε άμυνα; Κανείς δεν είπε αυτό.
Η Νέα Αριστερά καταψήφισε την αγορά της τέταρτης φρεγάτας στη Βουλή επειδή δεν υπηρετεί τίποτα άλλο παρά τον παραλογισμό των υπέρογκων εξοπλισμών. Κινήσεις δίχως στρατηγική, που δεν υπηρετούν μια συνεκτική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Και πώς να την υπηρετήσουν αφού αυτή η εξωτερική πολιτική είναι ανύπαρκτη στα χρόνια διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE και αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής άμυνας.
Η Αριστερά δεν μπορεί να συναινεί στον ολισθηρό αυτό δρόμο. Και ήταν λάθος η απόφαση των ηγεσιών ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να δώσουν -στην πράξη- λευκή επιταγή στην κυβέρνηση.
Η χώρα χρειάζεται σχέδιο για τη διπλωματική επίλυση των διαφορών της με την Τουρκία, μια δύναμη που αναβαθμίζεται διαρκώς. Κάθε παραπομπή του ζητήματος αυτού στο ακαθόριστο μέλλον, είναι επιλογή υπονόμευσης της εθνικής μας κυριαρχίας.
4 . Ο «λαϊκισμός» της Ευρωπαίας Εισαγγελέως
Ο κ. Μητσοτάκης βλέπει «λαϊκισμό» στα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως ακούσαμε να λέει στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ.
Την ίδια στιγμή που η Ευρωπαία Εισαγγελέας επισκέπτεται τη χώρα ως άντρο διαφθοράς, με την κατηγορία ότι κάποιοι έκλεβαν ευρωπαϊκά χρήματα με τη συμμετοχή αξιωματούχων.
Οι δικογραφίες που φτάνουν στη Βουλή δεν είναι «λαϊκισμός» κύριε Μητσοτάκη.
Είναι τα αποτελέσματα της δικής σας διακυβέρνησης. Που έχει κάνει τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος επάγγελμα. Για να μοιράζει ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα στα δικά της παιδιά.
Κι όπως φαίνεται θα φτάσουν κι άλλες δικογραφίες στη Βουλή.
Θυμάστε τα περίφημα «σπιτάκια ανακύκλωσης»; Οι έλεγχοι που έγιναν δείχνουν μια από τα ίδια: φωτογραφικούς διαγωνισμούς, υπερκοστολογήσεις, αδιαφάνεια. Το αποτέλεσμα; Κόψιμο ευρωπαϊκών κονδυλίων και επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, δηλαδή του Έλληνα φορολογούμενου. Για ακόμα μία φορά.
Καταθέτω αύριο επίκαιρη ερώτηση στον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το θέμα αυτό. Κάποιος πρέπει να απολογηθεί.
5. Με τον Πάνο Ρούτσι για το αυτονόητο
Ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης έφτασε στο σημείο να αμφισβητεί την απεργία πείνας του τραγικού πατέρα Π. Ρούτσι και να στοχοποιεί γιατρούς του ΕΣΥ που παρακολουθούν την επιβαρυμένη υγεία του λόγω πολιτικών φρονημάτων.
Το να πούμε ότι είναι απαράδεκτο δεν αρκεί.
Παραμένουμε αταλάντευτα στο πλευρό του Π. Ρούτσι και απαιτούμε να ικανοποιηθεί το αυτονόητο αίτημά του. Να μάθει από τι πέθανε το παιδί του στα Τέμπη. Και να το μάθει τώρα. Πριν να είναι πολύ αργά. Για όλους μας».

Στην ανάρτησή του, αναφέρεται στη στάση του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, απέναντι τόσο στον απεργό πείνας, Πάνο Ρούτσι, όσο και στη δήλωση του Αδ. Γεωργιάδη για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. «Αυτό το καθεστώς, ένα συνονθύλευμα εμμονικών νοεφιλελεύθερων, περιφερόμενων ακροκεντρώων και επικίνδυνων τραμπικών, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν πρέπει να έχει τρίτη ευκαιρία. Πρέπει να χάσει τις επόμενες εκλογές. Τελεία και παύλα».

Στη συνέχεια, τονίζει πως η Νέα Αριστερά από πέρσι «είπε το σωστό: Λαϊκό Μέτωπο απέναντι στη Δεξιά και στην Ακροδεξιά», ενώ αναφέρεται στη δήλωση του πρωθυπουργού για τη Γάζα και την άρνησή του να μιλήσει για γενοκτονία. «Την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί σε live μετάδοση την φρικιαστική εξολόθρευση ενός ολόκληρου λαού! Ντροπή, πραγματικά».

Τέλος, σχολιάζει τις πολιτικές εξελίξεις στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ζήτημα της ακρίβειας και τη μεγαλειώδη πορεία στην επέτειο μνήμης για τον Παύλο Φύσσα.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.

1.⁠ ⁠Η χυδαιότητα στην εξουσία

Την Πέμπτη στη Βουλή ο κύριος Φλωρίδης μας θύμισε ποιοι μας κυβερνούν: άνθρωποι που μέσα στην αλαζονεία τους ξεπερνούν κάθε ηθικό φραγμό.

Τον κάλεσα να βγούμε έξω από τη Βουλή και να πάμε να ακούσει ο ίδιος τον Πάνο Ρούτσι. Τον τραγικό πατέρα που κάνει απεργία πείνας ζητώντας να γίνει δεκτό το αίτημά του για εκταφή του γιου του.

Πώς απάντησε ο κύριος Φλωρίδης; Χαχανίζοντας από τα υπουργικά έδρανα…

Έτσι απαντά ο Υπουργός Δικαιοσύνης στο αίτημα αυτού του πατέρα για απόδοση δικαιοσύνης.

Του ζήτησα να καταδικάσει την τραμπική δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη ότι δεν «αναγνωρίζει» (!) το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Τι απάντησε ο κύριος Φλωρίδης; Με μια απίστευτη χυδαιότητα για τη γενοκτονία των Ποντίων!

Καμία αυταπάτη. Αυτό το καθεστώς, ένα συνονθύλευμα εμμονικών νοεφιλελεύθερων, περιφερόμενων ακροκεντρώων και επικίνδυνων τραμπικών, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν πρέπει να έχει τρίτη ευκαιρία.

Πρέπει να χάσει τις επόμενες εκλογές. Τελεία και παύλα.

2.⁠ ⁠Η κατάσταση των πραγμάτων

Η πολιτική δεν είναι καφενείο συζητήσεων. Είναι πράξη.

Η Νέα Αριστερά από πέρσι είπε το σωστό: Λαϊκό Μέτωπο απέναντι στη Δεξιά και στην Ακροδεξιά.

Πια το καταλαβαίνουν όλοι.

Μόνο η ενότητα, η υπέρβαση των περιχαρακώσεων, των μικρόκοσμων και των μικροφιλοδοξιών και η κατάρτιση ενός προγράμματος με αιχμές και κοινωνικές αναφορές μπορεί να κινητοποιήσει τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που οργίζονται με τη Δεξιά και έχουν απογοητευτεί από την αναβλητικότητα της Αριστεράς.

Στη σημερινή συνέντευξή μου στην Αυγή, μιλάω για την ανάγκη δημιουργίας ενός ανταγωνιστικού πόλου, μιας στρατηγικής και ενός συνεκτικού σχεδίου που θα απαντάει στα επιτακτικά διλήμματα της εποχής μας.

Φτάνει με τα μισόλογα και τις υπεκφυγές.

Να προχωρήσουμε όσοι και όσες συμφωνούμε στη στρατηγική απάντηση.

Για τον πόλο της Αριστεράς απέναντι στη Δεξιά. Σήμερα.

3.⁠ Πες την με το όνομά της: Γενοκτονία!

Η χερσαία εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα καταρρίπτει και τα τελευταία επιχειρήματα των υποστηρικτών του Νετανιάχου. Μπορεί ο κ. Γεωργιάδης να γράφει κατεβατά εξυμνώντας το Ισραήλ, αλλά πια αυτό είναι στη σφαίρα της ιδεοληπτικής γραφικότητας.

Σε παγκόσμια κλίμακα, η μάχη είναι αλλού: αν θα υπάρξει αποφασιστική επιβολή κυρώσεων στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.

Κύριε Μητσοτάκη:

Στη συνέντευξή σας στον κ. Χατζηνικολάου είπατε ότι ο όρος «γενοκτονία» σάς πέφτει «βαρύς».

Την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί σε live μετάδοση την φρικιαστική εξολόθρευση ενός ολόκληρου λαού! Ντροπή, πραγματικά!

Κύριε Μητσοτάκη, οφείλετε να απαντήστε επιτέλους:

• Θα προχωρήσει η κυβέρνηση στην αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους όπως επιτάσσει η ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων του 2015;
• Θα ψηφίσει η Ελλάδα τις έστω ήπιες και αργοπορημένες κυρώσεις που προτείνει η Κομισιόν σε βάρος του Ισραήλ προκειμένου να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα;
• Ποια στάση θα κρατήσει η Ελλάδα στην επικείμενη 80η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ;

4.⁠ ΟΠΕΚΕΠΕ: διάλυση του αγροτικού τομέα και ακρίβεια

Η ΝΔ επιχειρεί μια ακόμα συγκάλυψη, με μια νέα Εξεταστική Επιτροπή – παρωδία. Που καλεί για μάρτυρες ανθρώπους που έχουν εγκαταλείψει τον μάταιο αυτό κόσμο εδώ και χρόνια ή υπουργούς προ δεκαετίας και με θητεία ενός μήνα

Και την ίδια ώρα οι τιμές στη λαϊκή έχουν ξεφύγει.

Τα στατιστικά δεδομένα επιβεβαιώνουν αυτό που νιώθουμε όταν κοιτάμε τα τελάρα: οι τιμές στα φρούτα τον Αύγουστο αυξήθηκαν 11,6%. Και η Τράπεζα της

Ελλάδος αναθεωρεί την εκτίμησή της για τον πληθωρισμό: 3,1% (από 2,5%) για το 2025.

Που σημαίνει ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν.

Πέραν όλων των άλλων, το γαλάζιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι καταστροφικό για τον αγροτικό τομέα, που θα έπρεπε να είναι ανάχωμα στην ακρίβεια.

Για να μην κοροϊδευόμαστε:

– τα λεφτά που διοχετεύτηκαν παράνομα στα «δικά τους παιδιά» δεν πρόκειται να επιστρέψουν στους αγρότες που τα δικαιούνταν. Αν και όποτε επιστραφούν θα επιστραφούν στα ταμεία της ΕΕ. Η κυβέρνηση ψεύδεται ασύστολα

– υπάρχει κίνδυνος για πάγωμα των πληρωμών των αγροτικών επιδοτήσεων, όπως αποκαλύπτει το Politico.

Για αυτό το τελευταίο, αύριο καταθέτω επίκαιρη ερώτηση στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Η κυβέρνηση θα απολογηθεί. Θέλει δεν θέλει.

ΥΓ: την Πέμπτη βρέθηκα στο Κερατσίνι για τα 12 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Στην κεφαλή της πορείας, όπως πάντα, η αντιφασίστρια Μάγδα.

Θυμήθηκα την τελευταία φορά που είχαμε βρεθεί: στο κοινωνικό εστιατόριο του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, όπου εργάζεται για να μην μείνει κανείς συμπολίτης της δίχως ένα πιάτο φαγητό.

Έτσι απαντάμε εμείς στον φασισμό: με δράση και περηφάνεια για έναν κόσμο αξιοπρέπειας και ισότητας.