«Νομίζω ότι οι Ιρανοί πιθανότατα μπορούν να μείνουν άπραγοι και να επιτεθούν σε Αμερικανούς στο νησί Χαργκ, και οι απώλειες θα αυξηθούν», δήλωσε στον Ben Hunte του CNNi ο Μάλκομ Ντέιβις, ανώτερος αναλυτής στο Αυστραλιανό Ινστιτούτο Στρατηγικής Πολιτικής.

Τα σχόλιά του έρχονται καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα για τη σύγκρουση – διατυμπανίζοντας την πρόοδο προς την ειρήνη, ενώ παράλληλα ζυγίζει μια πιθανή κίνηση στο οχυρωμένο νησί, το οποίο χειρίζεται το 90% των εξαγωγών πετρελαίου της Τεχεράνης.

Το Ιράν λαμβάνει προληπτικά μέτρα τοποθετώντας παγίδες και μετακινώντας επιπλέον στρατιωτικό προσωπικό και αεράμυνες στο νησί Χαργκ τις τελευταίες εβδομάδες.

Ο Ντέιβις προειδοποίησε επίσης ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να πραγματοποιήσουν την αναμενόμενη χερσαία εισβολή τους μέσα στην επόμενη εβδομάδα, υπονομεύοντας περαιτέρω τις προοπτικές διπλωματικής προόδου.

«Νομίζω ότι οι συζητήσεις για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και το τέλος του πολέμου απλώς δεν είναι αξιόπιστες, στην καλύτερη περίπτωση, πολύ πρόωρες», είπε.

«Μέσα σε μια εβδομάδα περίπου, πιθανότατα θα δείτε επίγειες δυνάμεις να εισέρχονται στη μάχη, οπότε δεν υπάρχει τρόπος να πούμε ότι αυτό οδεύει προς μια οδό απεμπλοκής ή στην ειρήνη».

Ακολουθεί μία σύντομη αναδρομή σε σχετικά σχόλιά του:

• 1988: Σε συνέντευξή του στον βρετανικό Guardian, ο Τραμπ είχε δηλώσει: «Θα έκανα κάτι με το νησί Χαργκ. Θα έμπαινα και θα το καταλάμβανα. Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει ούτε το Ιράκ και όμως ασκεί πίεση. Θα ήταν καλό για τον κόσμο να τους αντιμετωπίσουμε».
• 13 Μαρτίου 2026: Σε συνέντευξή του στο Fox News Radio, ρωτήθηκε για τα σχόλια του 1988 και απάντησε ότι η κατάληψη του νησιού δεν ήταν «ψηλά στη λίστα», αλλά πρόσθεσε ότι θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη «σε δευτερόλεπτα». 
• Την ίδια ημέρα: Ο Τραμπ ανέφερε στο Truth Social ότι είχε δώσει εντολή για επιδρομές που «κατέστρεψαν πλήρως» στρατιωτικούς στόχους, μεταξύ άλλων, στο «διαμάντι του Ιράν, το νησί Χαργκ». Πρόσθεσε ότι είχε «επιλέξει να μην πλήξει τις πετρελαϊκές υποδομές» στο νησί, αλλά τόνισε ότι θα επανεξέταζε τη στάση του αν το Ιράν εμπόδιζε τις διελεύσεις στα Στενά του Ορμούζ.
• 30 Μαρτίου 2026: Στη συνέντευξη στους Financial Times που δημοσιεύτηκε σήμερα, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «έχουν πολλές επιλογές» σχετικά με το νησί. «Ισως καταλάβουμε το νησί Χαργκ, ίσως όχι», ανέφερε. «Τυχόν κατάληψη θα σήμαινε επίσης ότι θα έπρεπε να μείνουμε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα», τόνισε ακόμη.

Σπύρος Σιδέρης

Ωστόσο, η επιλογή στόχου δεν είναι απλώς στρατιωτική – είναι βαθιά γεωπολιτική, με συνέπειες που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.

Το νησί Χαργκ θεωρείται η «καρδιά» των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, καθώς μέσω αυτού διακινείται περίπου το 90% του ιρανικού πετρελαίου. Η κατάληψή του θα μπορούσε να προσφέρει στις ΗΠΑ ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, επιτρέποντάς τους να ασκήσουν πίεση στην Τεχεράνη για την επαναλειτουργία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και ενδεχομένως για ευρύτερες παραχωρήσεις στον ενεργειακό τομέα. Ωστόσο, η στρατηγική αξία του Χαργκ συνοδεύεται από εξαιρετικά υψηλό επιχειρησιακό κόστος.

Το νησί βρίσκεται σε απόσταση περίπου 200 χιλιομέτρων από τις πλησιέστερες φιλικές ακτές, όπως αυτές της Σαουδικής Αραβίας ή του Κουβέιτ, γεγονός που καθιστά την απόβαση ιδιαίτερα σύνθετη. Επιπλέον, η ιρανική αντιαεροπορική άμυνα και οι πυραυλικές δυνατότητες στην περιοχή παραμένουν ισχυρές, αυξάνοντας τον κίνδυνο σημαντικών απωλειών για τις αμερικανικές δυνάμεις.

Από την άλλη πλευρά, το νησί Κεσμ, που βρίσκεται εντός των Στενών του Ορμούζ και σε μικρή απόσταση από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εμφανίζεται ως πιο «προσβάσιμος» στόχος από επιχειρησιακής άποψης. Η εγγύτητά του σε πιθανές βάσεις εκκίνησης θα μπορούσε να διευκολύνει μια ταχεία στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης.

Ωστόσο, εδώ ανακύπτει το κρίσιμο ερώτημα της στρατηγικής χρησιμότητας. Η κατοχή του Κεσμ δεν θα εξασφάλιζε τον έλεγχο των Στενών, καθώς το Ιράν θα μπορούσε να συνεχίσει να τα απειλεί από τις ηπειρωτικές του ακτές, χρησιμοποιώντας πυραύλους και drones. Με άλλα λόγια, η επιχείρηση θα είχε περιορισμένο πρακτικό αποτέλεσμα, ενώ θα εξέθετε τις αμερικανικές δυνάμεις σε συνεχή ασύμμετρη απειλή.

• Η επιλογή μεταξύ των δύο στόχων αντανακλά ένα βαθύτερο δίλημμα: τακτική ευκολία έναντι στρατηγικού οφέλους. Το Κεσμ είναι πιο εύκολο να καταληφθεί, αλλά δεν αλλάζει ουσιαστικά το ισοζύγιο ισχύος. Το Χαργκ, αντίθετα, θα μπορούσε να πλήξει καίρια την ιρανική οικονομία, αλλά η επιχείρηση θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη. Σε κάθε περίπτωση, και τα δύο σενάρια συνοδεύονται από σοβαρούς κινδύνους κλιμάκωσης.

Η Τεχεράνη έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι θα αντιδράσει δυναμικά σε οποιαδήποτε απόβαση. Ένα πιθανό σενάριο περιλαμβάνει μαζικά πλήγματα κατά της ενεργειακής υποδομής των χωρών του Κόλπου, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου – ακόμη και πάνω από τα 200 δολάρια το βαρέλι.

Παράλληλα, η εμπλοκή συμμάχων του Ιράν, όπως οι Χούθι, θα μπορούσε να απειλήσει τη ναυσιπλοΐα στο στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, επεκτείνοντας τη σύγκρουση σε πολλαπλά μέτωπα.

Ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας είναι το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Μια επιχείρηση με υψηλές απώλειες θα μπορούσε να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην αμερικανική κοινή γνώμη, μετατρέποντας μια στρατιωτική αποτυχία σε πολιτική κρίση για τον εκάστοτε πρόεδρο. Το φάσμα μιας παρατεταμένης σύγκρουσης χωρίς σαφές αποτέλεσμα λειτουργεί αποτρεπτικά για την Ουάσιγκτον, η οποία γνωρίζει ότι η κατάληψη ενός νησιού δεν ισοδυναμεί με στρατηγική νίκη.

• Παρά τα ρίσκα, η αδράνεια ενδέχεται να είναι εξίσου επικίνδυνη για τις ΗΠΑ. Η διατήρηση ενός de facto ελέγχου του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ευρύτερη γεωπολιτική αναδιάταξη, με τις χώρες του Κόλπου να αναζητούν νέες ισορροπίες και να προσεγγίζουν δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η επιρροή της Ουάσιγκτον στην περιοχή θα μειωνόταν σημαντικά, με μακροπρόθεσμες συνέπειες για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και τη στρατηγική αρχιτεκτονική.

Συνολικά, η πιθανή επιλογή στόχου – είτε το Χαργκ είτε το Κεσμ – δεν αποτελεί απλώς στρατιωτική απόφαση, αλλά έναν σύνθετο υπολογισμό κινδύνου, κόστους και γεωπολιτικού οφέλους. Το βέβαιο είναι ότι οποιαδήποτε κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση θα σηματοδοτήσει μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση στην αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν, με επιπτώσεις που θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα όρια του Περσικού Κόλπου.

Ακόμα κι αν η Ουάσινγκτον καταλάμβανε με επιτυχία το μικροσκοπικό αλλά στρατηγικό νησί , οι ειδικοί αμφισβητούν κατά πόσον αυτό θα έδινε στις ΗΠΑ αρκετή δύναμη για να αναγκάσουν το Ιράν να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ εν μέσω μιας κλιμακούμενης παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.

Πόσο πιθανή είναι μια χερσαία αμερικανική επιχείρηση και ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Το νησί Kharg είναι μια έκταση πέντε μιλίων στα ανοικτά των ιρανικών ακτών, περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους του Μανχάταν, και περιγράφεται από Αμερικανούς αξιωματούχους ως ο «κόμβος για όλη την ιρανική προμήθεια πετρελαίου».

Οι μακριές προβλήτες του εισχωρούν σε νερά αρκετά βαθιά για να φιλοξενήσουν υπερδεξαμενόπλοια πετρελαίου, καθιστώντας το νησί κρίσιμο σημείο για τη διανομή πετρελαίου.

Το νησί αποτελεί εδώ και καιρό κλειδί για την οικονομία του Ιράν. Ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA από το 1984 που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο ανέφερε ότι οι εγκαταστάσεις είναι «οι πιο ζωτικές στο πετρελαϊκό σύστημα του Ιράν και η συνεχιζόμενη λειτουργία τους είναι απαραίτητη για την οικονομική ευημερία του Ιράν».

• Εναλλακτικές οδοί εξαγωγής που παρακάμπτουν το Στενό του Ορμούζ υπάρχουν, αλλά είναι περιορισμένες και δεν έχουν δοκιμαστεί επαρκώς σε μεγάλη κλίμακα, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA).

Για παράδειγμα, το 2021, το Ιράν εγκαινίασε τον τερματικό σταθμό πετρελαίου Τζασκ, επιτρέποντας τη μεταφορά αργού πετρελαίου στον Κόλπο του Ομάν, ακριβώς ανατολικά του στενού, αλλά ο τερματικός σταθμός δεν θεωρείται βιώσιμη επιλογή εξαγωγής ιρανικού αργού πετρελαίου, ανέφερε ο IEA.

• Η χωρητικότητα αποθήκευσης στο Kharg εκτιμάται σε περίπου 30 εκατομμύρια βαρέλια και, σύμφωνα με την εταιρεία εμπορικών πληροφοριών Kpler, περίπου 18 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου αποθηκεύονται σήμερα εκεί, ανέφερε το Reuters.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο ηγέτης της ισραηλινής αντιπολίτευσης, Γιαΐρ Λαπίντ, δήλωσε ότι η καταστροφή του τερματικού σταθμού θα «παραλύσει την οικονομία του Ιράν και θα ανατρέψει το καθεστώς». Δήλωσε ότι το Ισραήλ «πρέπει να καταστρέψει όλα τα πετρελαϊκά πεδία και την ενεργειακή βιομηχανία του Ιράν στο νησί Χάργκ».

• Δύο Μονάδες Πεζοναυτών (MEU), οι οποίες ειδικεύονται σε αμφίβιες αποβάσεις ταχείας αντίδρασης, επιδρομές και αποστολές επίθεσης από αμφίβια πλοία του Ναυτικού, έχουν αναπτυχθεί πρόσφατα στη Μέση Ανατολή.

Προηγούμενες στρατιωτικές ασκήσεις με τη συμμετοχή της MEU έχουν δει το θέαμα επιθετικών ελικοπτέρων στον ουρανό, στρατευμάτων στην παραλία και τεράστιων πλοίων εφόδου στο νερό.

Ο Τζέιμς Σταυρίδης, πρώην ανώτατος συμμαχικός διοικητής του ΝΑΤΟ, σε άρθρο του στο Bloomberg δήλωσε ότι τα πλοία μιας MEU «διαθέτουν μεγάλη μαχητική ικανότητα».

Αλλά προειδοποίησε ότι πριν από οποιαδήποτε χερσαία επιχείρηση, θα πρέπει να περάσουν από το Στενό του Ορμούζ και να φτάσουν στο βόρειο τμήμα του κόλπου, αντιμετωπίζοντας ιρανικά drones, βαλλιστικούς πυραύλους και νάρκες στην πλωτή οδό.

«Μόλις λάβουν θέση στα ανοιχτά του Kharg, οι Πεζοναύτες θα χρειαστούν ακλόνητη υπεροχή στον αέρα και τη θάλασσα σε απόσταση τουλάχιστον 100 μιλίων γύρω από το νησί», δήλωσε ο Σταυρίδης.

Ένας σημαντικός κίνδυνος είναι ότι το Ιράν θα μπορούσε να χτυπήσει τα αμφίβια πλοία. Μια άλλη ανησυχία είναι η τύχη του πληθυσμού του νησιού -που εκτιμάται ότι ανέρχεται σε χιλιάδες και σχεδόν όλοι εργαζόμενοι στον τομέα του πετρελαίου- οι οποίοι θα πρέπει να «περιοριστούν» ή να εκκενωθούν, πρόσθεσε ο Σταυρίδης.

Ο Σταυρίδης αμφισβήτησε επίσης τη στρατηγική μόχλευση που θα έδινε στην Ουάσινγκτον μια τέτοια επιχείρηση. «Εάν η ιδέα είναι να διαπραγματευτούμε στη συνέχεια με την Τεχεράνη για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, δεν είναι σαφές ότι οι υπόλοιποι ηγέτες του καθεστώτος θα πτοηθούν από την απειλή της απώλειας του Χάργκ», δήλωσε ο Σταυρίδης.

«Μπορεί να διστάσουν να συμφωνήσουν να παραχωρήσουν οτιδήποτε για τον Kharg», πρόσθεσε.

Παράλληλα με τις πιθανές απώλειες στις ΗΠΑ, ο Ρίτσαρντ Χάας, πρώην πρόεδρος του think tank του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οποιαδήποτε αποστολή στο Kharg πιθανότατα θα «διαβρώσει περαιτέρω τα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων».

Ο ακριβής λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο κατάσχεσης του Kharg δεν είναι σαφής, αλλά ο Haass δήλωσε ότι «πιθανότατα θα θεωρηθεί από πολλούς εκεί και σε όλο τον κόσμο ως μια προσπάθεια των ΗΠΑ να κατάσχουν ιρανικό πετρέλαιο», έγραψε στη σελίδα του στο Substack .

Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ιράν, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε την Τετάρτη ότι «οι εχθροί του Ιράν, με την υποστήριξη μιας από τις χώρες της περιοχής» ετοιμάζονται να καταλάβουν ένα από τα νησιά της χώρας, χωρίς να δώσει εντολή να κατονομαστεί το νησί.

«Όλες οι εχθρικές κινήσεις βρίσκονται υπό την πλήρη επιτήρηση των ενόπλων δυνάμεών μας. Εάν ξεφύγουν από τα όρια, όλες οι ζωτικές υποδομές αυτής της περιφερειακής χώρας θα γίνουν, χωρίς περιορισμούς, στόχος αδιάκοπων επιθέσεων», δημοσίευσε ο Ghalibaf στο X την Τετάρτη.

Νωρίτερα την Τετάρτη, ο Γκαλιμπάφ δήλωσε: «Παρακολουθούμε στενά όλες τις κινήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, ιδίως την ανάπτυξη στρατευμάτων».

Το Ιράν έχει στήσει παγίδες και έχει μετακινήσει επιπλέον στρατιωτικό προσωπικό και αεράμυνες στο νησί Kharg τις τελευταίες εβδομάδες, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μια πιθανή αμερικανική επιχείρηση για την ανάληψη του ελέγχου του νησιού, σύμφωνα με πολλά άτομα που γνωρίζουν τις αναφορές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών σχετικά με το θέμα.

Το νησί διαθέτει ήδη πολυεπίπεδη άμυνα και οι Ιρανοί έχουν μετακινήσει εκεί επιπλέον συστήματα κατευθυνόμενων πυραύλων εδάφους-αέρος, γνωστά ως MANPAD, τις τελευταίες εβδομάδες, ανέφεραν οι πηγές.

Το Ιράν έχει επίσης τοποθετήσει παγίδες, όπως νάρκες κατά προσωπικού και κατά τεθωρακισμένων, γύρω από το νησί, σύμφωνα με τις πηγές, συμπεριλαμβανομένης της ακτογραμμής.

Ναι. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είχαν βομβαρδίσει «κάθε στρατιωτικό στόχο» στο νησί και απείλησε να επιτεθεί στις πετρελαϊκές υποδομές του εάν το Ιράν συνέχιζε να εμποδίζει τα πλοία να διασχίζουν το Στενό του Ορμούζ.

Βίντεο που δημοσιεύτηκε στο Truth Social και εντοπίστηκε γεωγραφικά από το CNN έδειξε αμερικανικές επιδρομές στις εγκαταστάσεις του αεροδρομίου του νησιού, με μεγάλες εκρήξεις και μαύρο καπνό ορατά σε όλο το υλικό.

Ο Τραμπ δήλωσε την ίδια ημέρα ότι το Χάργκ «δεν ήταν ψηλά στη λίστα, αλλά είναι ένα από τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα και μπορώ να αλλάξω γνώμη σε δευτερόλεπτα».

Αλλά ήδη από το 1988, δεκαετίες πριν εκλεγεί, ο Τραμπ είχε μιλήσει για εισβολή στο νησί.

«Μια σφαίρα έπεφτε πάνω σε έναν από τους άντρες ή τα πλοία μας και έκανα μια σειρά από πυροβολισμούς στο νησί Kharg. Πήγαινα μέσα και την έπαιρνα», είχε δηλώσει τότε στην εφημερίδα The Guardian.

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου πιστεύουν ότι η κατάληψη του νησιού Kharg θα «χρεώσει εντελώς» το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, σύμφωνα με έναν αξιωματούχο, και θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ένα γρήγορο τέλος του πολέμου.

Αλλά πολλοί εντός της κυβέρνησης είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε μια τέτοια κίνηση, ιδίως δεδομένου ότι θα απαιτούσε σημαντικό αριθμό χερσαίων στρατευμάτων για να επιτευχθεί αυτό.

Οι σύμμαχοι του Κόλπου παροτρύνουν κατ’ ιδίαν την κυβέρνηση Τραμπ να μην παρατείνει τον πόλεμο στέλνοντας στρατιώτες στο έδαφος για να καταλάβουν το νησί Kharg, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του Κόλπου.

Η ανησυχία είναι ότι η κατοχή του νησιού από αμερικανικά στρατεύματα θα είχε ως αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες, πιθανώς πυροδοτώντας ιρανικά αντίποινα κατά των υποδομών των χωρών του Κόλπου και παρατείνοντας τη σύγκρουση, δήλωσε ο ανώτερος αξιωματούχος του Κόλπου.

Ο αρχηγός του Ναυτικού των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Αλιρεζά Τανγκσίρι – τον οποίο το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι σκότωσε την Πέμπτη – δήλωσε τον περασμένο Νοέμβριο ότι τα νησιά του Ιράν στον Περσικό Κόλπο είναι «οχυρωμένα οχυρά».

«Εάν ένας εχθρός κάνει λάθος, θα λάβει μια αποφασιστική απάντηση εκεί», είπε ο Τανγκσίρι.

Ωστόσο, μια επιχείρηση για την κατάληψη της νήσου Χαργκ —η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 15 μιλίων από τις ακτές και διαχειρίζεται το 90% των ιρανικών εξαγωγών αργού πετρελαίου— θα μπορούσε να θέσει αμερικανικές δυνάμεις πιο άμεσα σε κίνδυνο.

Ως εκ τούτου, μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να δρομολογηθεί αφού οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις υποβαθμίσουν περαιτέρω τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ. «Χρειαζόμαστε περίπου έναν μήνα για να αποδυναμώσουμε περαιτέρω τους Ιρανούς με πλήγματα, να καταλάβουμε το νησί και στη συνέχεια να αποκτήσουμε ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα», ανέφερε στο Axios πηγή με γνώση των διεργασιών στον Λευκό Οίκο.

Μια τέτοια επιχείρηση, εφόσον εγκριθεί, θα απαιτούσε επίσης την ανάπτυξη περαιτέρω δυνάμεων. Τρεις διαφορετικές μονάδες Πεζοναυτών βρίσκονται ήδη καθ’ οδόν προς την περιοχή, ενώ ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο εξετάζουν το ενδεχόμενο αποστολής και άλλων στρατευμάτων, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο.

«Θέλει τα Στενά του Ορμούζ ανοικτά. Εάν χρειαστεί να καταλάβει τη νήσο Χαργκ για να το επιτύχει, αυτό θα συμβεί. Εάν αποφασίσει αποβατική επιχείρηση, αυτό επίσης θα συμβεί. Ωστόσο, δεν έχει ληφθεί ακόμη σχετική απόφαση», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της διοίκησης στο Axios.

«Σε όλες τις συγκρούσεις, υπό κάθε πρόεδρο, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, υπήρξε παρουσία χερσαίων δυνάμεων. Κατανοώ ότι αυτό αποτελεί σημείο εστίασης για τα Μέσα Ενημέρωσης και ότι υπάρχουν πολιτικές διαστάσεις, αλλά ο πρόεδρος θα πράξει ό,τι κρίνει ορθό», ανέφερε δεύτερος ανώτερος αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση.

Ο γερουσιαστής Τομ Κότον, πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, δήλωσε ότι ο Τραμπ επέδειξε «σύνεση» μη αποκλείοντας μια χερσαία εισβολή, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει εάν την υποστηρίζει.

Ο Κότον υποστήριξε ότι το κλείσιμο των Στενών αποτελεί πράξη απελπισίας εκ μέρους του Ιράν, προσθέτοντας ότι ο Τραμπ διαθέτει «πλήθος σχεδίων» για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Παρά τη σημασία της νήσου Χαργκ για την ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η κατάληψή της θα οδηγήσει την Τεχεράνη σε συμφωνία υπό τους όρους του Τραμπ.

Ο απόστρατος υποναύαρχος Μαρκ Μοντγκόμερι δήλωσε στο Axios ότι μια τέτοια αποστολή θα μπορούσε να εκθέσει αμερικανικές δυνάμεις σε περιττό κίνδυνο, δεδομένου του αβέβαιου οφέλους.

«Εάν καταλάβουμε τη νήσο Χαργκ, εκείνοι μπορούν να διακόψουν τη ροή από την άλλη πλευρά. Δεν είναι ότι ελέγχουμε την παραγωγή πετρελαίου τους», ανέφερε.

Κατά τον ίδιο, είναι πιθανότερο ότι, έπειτα από περίπου δύο ακόμη εβδομάδες επιθέσεων για την περαιτέρω αποδυνάμωση των ιρανικών δυνατοτήτων, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναπτύξουν αντιτορπιλικά και αεροσκάφη στα Στενά για τη συνοδεία δεξαμενόπλοιων, αποφεύγοντας την ανάγκη για εισβολή.

Σπύρος Σιδέρης

Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή ενδέχεται να παράγει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: να μετατραπεί σε μια στρατηγική νίκη για το Ιράν και ταυτόχρονα σε μια σημαντική γεωπολιτική ενίσχυση της Κίνας, αναδιαμορφώνοντας τις ισορροπίες στην ενέργεια, στο εμπόριο και στη διεθνή ισχύ.

Όσο η κρίση βαθαίνει, στο περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ ακούγονται ολοένα και πιο συχνά φωνές που εισηγούνται στον Αμερικανό πρόεδρο να ανακοινώσει το τέλος των επιχειρήσεων και να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως επιτυχία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κυκλοφορούν και σενάρια για μια εντυπωσιακή κίνηση που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως συμβολικό «φινάλε» της σύγκρουσης: την κατάληψη του νησιού Χαρκγ στον Περσικό Κόλπο.

Το νησί αυτό έχει ξεχωριστή σημασία, καθώς από εκεί διέρχεται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου. Η λογική όσων υποστηρίζουν ένα τέτοιο σχέδιο είναι ότι μια επιτυχής επιχείρηση θα επέτρεπε στον Τραμπ να εμφανιστεί ως νικητής και να ανακοινώσει το τέλος του πολέμου, βάζοντας μια θεαματική τελεία στη σύγκρουση. Παράλληλα, σε διεθνή μέσα ενημέρωσης διατυπώνονται εκτιμήσεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα μπορούσαν να περιορίσουν τις αεροπορικές επιθέσεις και να μεταφέρουν τη σύγκρουση σε ένα άλλο επίπεδο, βασισμένο περισσότερο σε μυστικές επιχειρήσεις, σε επιχειρήσεις πληροφοριών και σε στοχευμένες ενέργειες κατά της ιρανικής ηγεσίας.

• Στην πράξη, όμως, η εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη. Για τον Ντόναλντ Τραμπ, μια γρήγορη έξοδος από τη σύγκρουση δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται. Θεωρητικά θα μπορούσε να ανακοινώσει ακόμη και αύριο τον τερματισμό των επιχειρήσεων. Αν όμως το Ιράν διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τις στρατιωτικές δυνατότητες που του επιτρέπουν να απειλεί ή και να μπλοκάρει το Στενό του Ορμούζ, τότε η εικόνα της αμερικανικής «νίκης» θα μετατραπεί σε στρατηγική ήττα.

Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί ένα από τα κρισιμότερα περάσματα για τη διεθνή διακίνηση πετρελαίου. Ένα τεράστιο μέρος των παγκόσμιων ενεργειακών ροών περνά από εκεί. Αν η Τεχεράνη κατορθώσει να αποδείξει ότι μπορεί να ελέγχει ή να διακόπτει τη ναυσιπλοΐα στη θαλάσσια αυτή οδό, τότε δεν θα έχει απλώς απορροφήσει την πίεση των αντιπάλων της· θα έχει αποκτήσει ένα ισχυρό γεωπολιτικό εργαλείο πίεσης με παγκόσμιο αποτύπωμα.

Αυτό είναι και το σενάριο που ανησυχεί πολλούς αναλυτές. Αν ο Τραμπ κλείσει τον κύκλο της σύγκρουσης χωρίς να έχει εξουδετερώσει αυτή τη δυνατότητα του Ιράν, τότε η Τεχεράνη θα μπορεί να εμφανιστεί ως η δύναμη που απέκρουσε την αμερικανοϊσραηλινή πίεση και διατήρησε τον έλεγχο ενός κρίσιμου ενεργειακού περάσματος. Σε μια τέτοια εξέλιξη, ο πραγματικός «νικητής» δεν θα είναι μόνο το Ιράν, αλλά και η Κίνα.

• Το Πεκίνο αποτελεί τον βασικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου και έναν από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Τεχεράνης. Αν η ιρανική ηγεσία αποκτήσει τη δυνατότητα να επηρεάζει αποφασιστικά τη διέλευση των δεξαμενόπλοιων από το Στενό του Ορμούζ, τότε θα μπορούσε να επιβάλει νέους όρους στο διεθνές εμπόριο ενέργειας. Ήδη έχουν εμφανιστεί ενδείξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Ιρανικές φωνές έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι η διέλευση πετρελαιοφόρων θα μπορούσε να συνδέεται με τον τρόπο πληρωμής του πετρελαίου, με την ιδέα ότι τα φορτία που εξοφλούνται σε κινεζικό γουάν θα μπορούσαν να ευνοούνται έναντι εκείνων που τιμολογούνται σε δολάρια.

Αν μια τέτοια πρακτική παγιωθεί, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για μια περιφερειακή εξέλιξη. Θα είναι μια αλλαγή με βαθιές συνέπειες για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς θα αμφισβητεί ευθέως την κυριαρχία του δολαρίου στις διεθνείς ενεργειακές συναλλαγές. Με άλλα λόγια, μια σύγκρουση που ξεκίνησε με στόχο να περιορίσει την ισχύ του Ιράν και να ενισχύσει την αμερικανική επιρροή στην περιοχή, μπορεί να καταλήξει να ενισχύσει ταυτόχρονα την Τεχεράνη και το Πεκίνο.

Σε αυτό το πλαίσιο, το σχέδιο κατάληψης του νησιού Χαρκγ δεν φαίνεται να λύνει το βασικό πρόβλημα. Ακόμη κι αν μια τέτοια επιχείρηση πραγματοποιούνταν, δύσκολα θα επηρέαζε άμεσα την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ, καθώς το νησί βρίσκεται σε διαφορετικό σημείο του Περσικού Κόλπου. Θα μπορούσε, ασφαλώς, να επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην ιρανική οικονομία, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγούσε την Τεχεράνη σε συνθηκολόγηση.

Αντίθετα, θα μπορούσε να επιταχύνει μια επικίνδυνη κλιμάκωση. Το Ιράν θα είχε κίνητρο να απαντήσει με μαζικά πλήγματα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων σε ολόκληρη την περιοχή, απειλώντας όχι μόνο τις υποδομές του Περσικού Κόλπου, αλλά και τη σταθερότητα των αραβικών μοναρχιών. Οι συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης θα ήταν βαριές: αναταραχή στις αγορές, εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και νέα αβεβαιότητα για την παγκόσμια οικονομία.

• Υπάρχει, επίσης, και μια ακόμη παράμετρος: το ίδιο το Χαρκγ θα μπορούσε να μετατραπεί σε παγίδα για τις αμερικανικές δυνάμεις. Ένα κατεχόμενο νησί, εκτεθειμένο σε συνεχή πλήγματα από πυραύλους, drones ή άλλες μορφές ασύμμετρης πίεσης, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μόνιμη εστία φθοράς για τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς καμία εγγύηση πολιτικού ή στρατιωτικού οφέλους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, μια πρόωρη λήξη των επιχειρήσεων θα μπορούσε να εκληφθεί ως στρατηγική επιτυχία της Τεχεράνης. Αυτό εξηγεί γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι στην ιδέα ενός άμεσου τερματισμού της σύγκρουσης. Ο ίδιος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι όροι για μια συμφωνία παύσης των επιθέσεων δεν είναι ακόμη ικανοποιητικοί.

Το βασικό πρόβλημα για την Ουάσιγκτον είναι ότι δεν έχει βρεθεί, τουλάχιστον έως τώρα, ένας τρόπος να περιοριστεί ουσιαστικά η ικανότητα του Ιράν να απειλεί το Στενό του Ορμούζ χωρίς να ανοίξει ο δρόμος για μια εξαιρετικά επικίνδυνη χερσαία σύγκρουση. Οι βομβαρδισμοί και τα στοχευμένα πλήγματα δεν έχουν αποδειχθεί επαρκή για να παραλύσουν την ιρανική δυνατότητα αντίστασης, ενώ μια γενικευμένη στρατιωτική επιχείρηση συνεπάγεται τεράστιο ρίσκο.

Έτσι, παρά την κόπωση που προκαλεί η παρατεταμένη ένταση, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να διαθέτουν εύκολη διέξοδο. Μια βιαστική αποχώρηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως παραχώρηση στρατηγικού πλεονεκτήματος στην Τεχεράνη και στο Πεκίνο. Και αυτό ακριβώς είναι που μετατρέπει τον πόλεμο σε παγίδα: όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο αυξάνει το κόστος του· αλλά αν τελειώσει χωρίς καθαρό αποτέλεσμα, ο Τραμπ κινδυνεύει να χαρίσει στο Ιράν και στην Κίνα μια νίκη πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που επιδίωκε να αποτρέψει.

Την ίδια στιγμή, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο πιο δραστικών κινήσεων εφόσον η ένταση κλιμακωθεί περαιτέρω, ειδικά στην περίπτωση που η Τεχεράνη επιχειρήσει να πλήξει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.

Η σημασία του Χαργκ για την ιρανική οικονομία

Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε το Ιράν «οικονομική υπερδύναμη» στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι ένα πλήγμα στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Χαργκ θα μπορούσε να επιφέρει καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας.

BREAKING: Trump releases footage of US bombing on Iran’s Kharg Island, which handles 90% of the nation’s oil exports pic.twitter.com/i6liQnoNAG

— Rapid Report (@RapidReport2025) March 14, 2026

Το νησί αποτελεί τον βασικό ενεργειακό κόμβο της Ισλαμικής Δημοκρατίας, καθώς από εκεί διέρχεται περίπου το 90% των εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου. Ουσιαστικά πρόκειται για τον σημαντικότερο οικονομικό «πνεύμονα» της χώρας.

Φόβοι για αναταράξεις στις διεθνείς αγορές

Αναλυτές που επικαλούνται τα αμερικανικά δίκτυα ABC και BBC εκτιμούν ότι η απόφαση του Τραμπ είχε στόχο να αποφευχθεί μια ακραία κλιμάκωση με παγκόσμιες οικονομικές συνέπειες.

Ένα πλήγμα στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Χαργκ θα μπορούσε να προκαλέσει εκτόξευση των διεθνών τιμών πετρελαίου και να πυροδοτήσει νέες εντάσεις στον Περσικό Κόλπο, ιδίως στα Στενά του Ορμούζ, μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως.

Ο ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε την επιλογή του «πράξη ευπρέπειας», σημειώνοντας ότι δεν επιθυμούσε να καταστρέψει μια τόσο κρίσιμη πηγή εσόδων για τον ιρανικό λαό. Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η στάση αυτή μπορεί να αλλάξει εάν απειληθεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην περιοχή.

NEW: Iran’s state-aligned Fars News reports on the situation at Kharg Island after the U.S. attack:

Kharg Island was targeted by U.S. airstrikes earlier today, with field sources reporting more than 15 explosions heard across the island.

The strikes allegedly attempted… https://t.co/Noxd3mvRZi

— Drop Site (@DropSiteNews) March 14, 2026

Ήδη, σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, περισσότερα από 1.000 πλοία έχουν καθυστερήσει λόγω των επιθέσεων που αποδίδονται στο Ιράν στις θαλάσσιες διαδρομές του Κόλπου.

«Χειρουργική» στρατηγική για αποφυγή κλιμάκωσης

Η επιλογή να μην πληγούν οι ενεργειακές εγκαταστάσεις θεωρείται από πολλούς αναλυτές μια ιδιαίτερα προσεκτική στρατηγική κίνηση. Όπως επισημαίνεται, πρόκειται για μια «χειρουργική» προσέγγιση, με στόχο να πληγούν στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν χωρίς να προκληθεί γενικευμένη οικονομική και γεωπολιτική κρίση.

Παρόλα αυτά, η στρατηγική σημασία του Χαργκ παραμένει τεράστια και το ενδεχόμενο νέων επιχειρήσεων στην περιοχή δεν αποκλείεται.

Σενάρια στρατιωτικής κατάληψης του νησιού

Την ίδια ώρα, πληροφορίες αναφέρουν ότι περίπου 2.500 Αμερικανοί πεζοναύτες μαζί με αμφίβιο πολεμικό πλοίο κατευθύνονται προς την περιοχή, ενισχύοντας τα σενάρια περί πιθανής στρατιωτικής επιχείρησης για την κατάληψη του νησιού.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές γεωπολιτικές συνέπειες, καθώς θα μπορούσε να διακόψει την κύρια οικονομική αρτηρία του Ιράν και να πλήξει τις δυνατότητες των Φρουρών της Επανάστασης να χρηματοδοτούν στρατιωτικές επιχειρήσεις και περιφερειακές δραστηριότητες.

Οι κίνδυνοι μιας νέας κλιμάκωσης

Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι μια στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης του Χαργκ θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέα κύματα αντιδράσεων από το Ιράν και άλλες δυνάμεις της περιοχής.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, δεν αποκλείονται νέες επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές στον Περσικό Κόλπο, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και σε σοβαρές επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ, η επιχείρηση είχε στόχο εγκαταστάσεις που –κατά την Ουάσιγκτον– χρησιμοποιούνταν για επιχειρήσεις παρεμπόδισης της διεθνούς ναυσιπλοΐας στο Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα πετρελαίου στον κόσμο.

Πίσω όμως από τη στρατιωτική διάσταση, το Kharg αποτελεί τον βασικό ενεργειακό πνεύμονα της ιρανικής οικονομίας. Σύμφωνα με διεθνή μέσα, μεταξύ των οποίων και η The New York Times, το νησί –με έκταση περίπου το ένα τρίτο του Μανχάταν– διαχειριζόταν πριν από τις πρόσφατες εντάσεις έως και το 90% των θαλάσσιων εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν.

Η γεωγραφική του θέση είναι καθοριστική: τα βαθιά νερά που το περιβάλλουν επιτρέπουν σε υπερδεξαμενόπλοια να φορτώνουν απευθείας, κάτι που δεν είναι εφικτό στις πιο ρηχές ακτές της υπόλοιπης ιρανικής ακτογραμμής.

Από τη δεκαετία του 1960 το Kharg λειτουργεί ως κεντρικός κόμβος αποθήκευσης και φόρτωσης πετρελαίου. Στο νησί συγκλίνουν αγωγοί από ορισμένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας, ενώ ο τερματικός σταθμός έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί ταυτόχρονα έως και δέκα υπερδεξαμενόπλοια.

Η σημασία του αποτυπώνεται και στις εμπορικές ροές: μεγάλο μέρος του ιρανικού πετρελαίου καταλήγει στην Κίνα, συχνά μέσω ενός λεγόμενου «σκιώδους στόλου» δεξαμενόπλοιων που παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις.

Οι εξαγωγές αυτές αποτελούν κρίσιμη πηγή εσόδων για την Τεχεράνη και χρηματοδοτούν σημαντικό τμήμα των κρατικών δαπανών.

Το Kharg δεν είναι ξένο στις επιθέσεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ, το νησί αποτέλεσε επανειλημμένο στόχο των δυνάμεων του Saddam Hussein, με σοβαρές ζημιές στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του. Παρά τις καταστροφές, το Ιράν κατάφερε να τις ανοικοδομήσει.

Η CENTCOM ανέβασε βίντεο στο Χ, με αμερικανικά stealth βομβαρδιστικά B-2 να απογειώνονται, «για να εξαλείψουν σήμερα την απειλή του καθεστώτος του Ιράν, αλλά και την ικανότητά του να ξαναχτίσει στο μέλλον».

B-2 stealth bombers takeoff to conduct a mission during Operation Epic Fury, delivering long-range fire to not only eliminate the threat from the Iranian regime today, but also eliminate their ability to rebuild in the future. pic.twitter.com/ebyUYNnOLo

— U.S. Central Command (@CENTCOM) March 13, 2026

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μέσω Truth Social ότι οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ διεξήγαγαν αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον «κάθε στρατιωτικού στόχου» στο νησί Χαργκ του Ιράν, καίριας σημασίας εξαγωγικό κόμβο της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

BREAKING: Trump Strikes Iran’s Crown Jewel
​President Trump has confirmed Operation Epic Fury just reached a new peak. At his direction, CENTCOM has totally obliterated every military target on Kharg Island the hub for 90% of Iran’s oil exports.​the Military targets are GONE.… pic.twitter.com/KQlYKAGvUl

— TRUTH🕊️ (@HonestHalo) March 14, 2026

Ο Τραμπ δήλωσε ότι επέλεξε να μην καταστρέψει τις πετρελαϊκές υποδομές στο νησί Kharg , το οποίο χρησιμεύει ως τερματικός σταθμός εξαγωγής για το 90% των αποστολών πετρελαίου του Ιράν. Πρόσθεσε όμως: «Σε περίπτωση που το Ιράν ή οποιοσδήποτε άλλος κάνει οτιδήποτε για να παρέμβει στην ελεύθερη και ασφαλή διέλευση των πλοίων μέσω του Στενού του Ορμούζ , θα επανεξετάσω αμέσως αυτήν την απόφαση».

Σε δηλώσεις του νωρίτερα υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε θέση να «κυριαρχήσουν» και ότι η συνοδεία των πετρελαϊκών τάνκερ στο Στενό του Ορμούζ θα ξεκινήσει «πολύ σύντομα»

Το Ιράν προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε επίθεση στις πετρελαϊκές και ενεργειακές υποδομές θα οδηγήσει σε επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές που ανήκουν σε πετρελαϊκές εταιρείες που συνεργάζονται με τις ΗΠΑ στην περιοχή , σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Το Κεντρικό Αρχηγείο του στρατού Αλ-Ανμπίγια ανέφερε σε ανακοίνωσή του, την οποία επικαλέστηκαν ιρανικά μέσα ενημέρωσης, ότι οι πετρελαϊκές και ενεργειακές υποδομές που ανήκουν σε εταιρείες που συνεργάστηκαν με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα «καταστραφούν αμέσως και θα μετατραπούν σε σωρό από στάχτη» εάν οι ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν δεχθούν επίθεση.

Επίσης οι Φρουροί της Επανάστασης στο Ιράν (IRGC) ανακοίνωσαν σήμερα ότι τα αμερικανικά συμφέροντα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), συμπεριλαμβανομένων των λιμανιών και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων είναι νόμιμοι στόχοι, μετά από την επίθεση αμερικανικών δυνάμεων κατά ιρανικών νησιών, μετέδωσαν τα κρατικά ΜΜΕ στο Ιράν.

Στην ίδια ανακοίνωση οι Φρουροί της Ιρανικής Επανάστασης παροτρύνουν τους κατοίκους των ΗΑΕ να εκκενώσουν λιμάνια, εγκαταστάσεις και στρατιωτικά καταφύγια των ΗΠΑ, προκειμένου να αποφευχθούν απώλειες μεταξύ των αμάχων.

Το Ιράν ενδέχεται να επιτρέψει τη διέλευση περιορισμένου αριθμού πετρελαιοφόρων από τα Στενά του Ορμούζ, με όρο ότι το πετρέλαιο θα πωλείται σε κινεζικό γουάν, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο.

Εκρήξεις συγκλόνισαν την πρωτεύουσα του Ιράκ, τη Βαγδάτη, το Σάββατο, μετά από δύο αεροπορικές επιδρομές που στόχευαν την ισχυρή, υποστηριζόμενη από το Ιράν, οργάνωση Κατάεμπ Χεζμπολάχ, σκοτώνοντας δύο μέλη της, συμπεριλαμβανομένου ενός «βασικού προσώπου», δήλωσαν στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων πηγές ασφαλείας.

US Embassy compound in Baghdad hit by a missile early Saturday.

A projectile struck the helipad inside the heavily fortified Green Zone complex. No US casualties reported so far, and the US Embassy has not yet issued an official statement.#USEmbassy #Baghdad #Iraq #IranWar pic.twitter.com/cLXwddp7Zd

— Cicero’s Warnings (@RealistStrat) March 14, 2026

Οι ισραηλινές επιδρομές έχουν σκοτώσει περισσότερα από 100 παιδιά στον Λίβανο, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του υπουργείου Υγείας του Λιβάνου . Συνολικά 773 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τις πρώτες επιδρομές του Ισραήλ στη χώρα στις 2 Μαρτίου, ενώ άλλοι 1.933 έχουν τραυματιστεί, ανέφερε το υπουργείο στην ημερήσια έκθεσή του. Ανέφερε ότι 103 παιδιά έχουν σκοτωθεί στις επιδρομές και άλλα 326 παιδιά έχουν τραυματιστεί.

Το υπουργείο Εσωτερικών του Κατάρ δήλωσε ότι εκκενώνει μια σειρά από «βασικές περιοχές», καθώς το Ιράν εντείνει τις αντίποινες αεροπορικές επιδρομές του εναντίον χωρών του Κόλπου .

Το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ δήλωσε ότι αναμένει ότι οι αρχικές παραδόσεις πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου θα αρχίσουν να διακινούνται στην αγορά μέχρι το τέλος της επόμενης εβδομάδας. 

Το Πεντάγωνο μετακινεί επιπλέον πεζοναύτες και πολεμικά πλοία στη Μέση Ανατολή , σύμφωνα με την Wall Street Journal και άλλα μέσα ενημέρωσης.