Η μονάδα της φαρμακευτικής AbbVie λειτουργεί στην περιοχή από το 1977, απασχολώντας σήμερα 1.300 μόνιμους εργαζόμενους και περίπου 500 εργολάβους.

Η παραγωγή καλύπτει 70% εξαγωγές προς τις ΗΠΑ, με το Botox -θεραπευτικό και αισθητικό- να αποφέρει στην εταιρεία έσοδα άνω των 6 δισ. δολαρίων το 2024.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε δασμούς 15% σε όλες τις φαρμακευτικές εισαγωγές από την Ε.Ε., αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αύξησης έως 250% στους επόμενους 18 μήνες.

Το μέτρο εντάσσεται σε έρευνα για το αν οι εισαγωγές φαρμάκων απειλούν την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε βιομηχανίες και τοπικές κοινωνίες που εξαρτώνται από την εξαγωγική δραστηριότητα.

Η AbbVie δεν έχει ανακοινώσει μεταφορά της παραγωγής από την Ιρλανδία, αλλά δηλώνει ότι βρίσκεται σε «εποικοδομητικές συζητήσεις» με την αμερικανική κυβέρνηση για τους κλαδικούς δασμούς. Παράλληλα, ανακοίνωσε επένδυση 195 εκατ. δολαρίων στη μονάδα της στο Σικάγο, μέρος δεκαετούς σχεδίου επενδύσεων 10 δισ. δολαρίων στις ΗΠΑ.

Η θέση της Ιρλανδίας στον φαρμακευτικό χάρτη

Η Ιρλανδία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας φαρμάκων παγκοσμίως. Το 2024, οι εξαγωγές φαρμακευτικών προϊόντων προς τις ΗΠΑ ανήλθαν σε 44 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε πάνω από το 60% του συνόλου.

Σύμφωνα με αναλυτές, ένας δασμός 15% θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές φαρμάκων στις ΗΠΑ κατά 7%–10%, προσθέτοντας έως και 13 δισ. δολάρια ετησίως στο κόστος υγείας. Για προϊόντα όπως το αισθητικό Botox, η επιβάρυνση θα περάσει απευθείας στους καταναλωτές.

Όπως γράφει το CNN, η παρουσία της AbbVie έχει αλλάξει την τοπική οικονομία, χρηματοδοτώντας έργα, συλλόγους και θέσεις εργασίας. Ωστόσο, η απειλή δασμών δημιουργεί αβεβαιότητα.

Τοπικοί φορείς και επιχειρηματίες ανησυχούν ότι η κλιμάκωση θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο τη βιομηχανία, αλλά και τον τουρισμό, εάν επιβαρυνθεί η αμερικανική οικονομία και μειωθούν οι αφίξεις επισκεπτών από τις ΗΠΑ.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ ΜΠΕ, επικαλούμενο το παραπάνω δημοσίευμα, ο Σκοτ πρωτοστάτησε στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων του Botox στον τομέα των καλλυντικών εντελώς τυχαία. Σκοπός του ήταν να χρησιμοποιήσει την βοτουλινική τοξίνη (ένα από τα ισχυρότερα γνωστά οργανικά δηλητήρια) για τη θεραπεία του στραβισμού χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Η τοξίνη αυτή προοριζόταν αρχικά για στρατιωτική χρήση, αλλά όταν κρίθηκε ακατάλληλη για χρήση ως χημικό όπλο, αξιοποιήθηκε από επιστήμονες που δεν είχαν σχέση με τον στρατιωτικό τομέα και επαγγελματίες του ιατρικού τομέα, συμπεριλαμβανομένου του Σκοτ, ο οποίος είχε εργαστεί τη δεκαετία του 1960 στο Ινστιτούτο Οφθαλμολογικών Ερευνών Smith-Kettlewell στο Σαν Φρανσίσκο.

Ο Σκοτ ήθελε να χρησιμοποιήσει τις παραλυτικές ιδιότητες της τοξίνης για τη θεραπεία του στραβισμού, για την οποία τελειοποίησε το σκεύασμα ώστε να ενισχύσει το επιθυμητό αποτέλεσμα και τις ιδιότητες του. Το 1991, η φαρμακευτική εταιρεία Allergan αγόρασε το σκεύασμά του το οποίο ονόμασε Botox. Μέχρι τότε, οι γιατροί που το χρησιμοποιούσαν είχαν παρατηρήσει -προς τέρψη των ασθενών τους- ότι το Botox, εκτός από τη διόρθωση του στραβισμού, είχε επίσης αρχίσει να εξομαλύνει μερικές από τις ρυτίδες γύρω από τα μάτια.

Το 2002, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε το σκεύασμα ως καλλυντικό προϊόν για την αφαίρεση των ρυτίδων όχι μόνο στο πρόσωπο αλλά και στο σώμα.

Από τότε το Botox κυκλοφορεί ενεργά στην παγκόσμια αγορά και εκτιμάται ότι τουλάχιστον 11 εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποιούν.

Ο ίδιος ο Σκοτ, γράφει η Washington Post, δεν έπαψε ποτέ να θαυμάζει αυτή τη χρήση του σκευάσματος που ο ίδιος δημιούργησε, μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του. «Η ζωή είναι ένα μυστήριο και είναι εκπληκτικό το τι συμβαίνει σ’ αυτήν», είχε δηλώσει κάποτε στην εφημερίδα San Francisco Chronicle σχετικά με το Botox.