Έρχεται, για παράδειγμα, η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στην Αθήνα, με ανοικτές τις έρευνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την επιχείρηση “Καλυψώ” στον Πειραιά κ.ά, και συμβαίνει το εξής παράδοξο: επισήμως η κυβέρνηση (διά του εκπροσώπου της Παύλου Μαρινάκη) να επιχαίρει για την άψογη συνεργασία, και τη διαπίστωση ότι η διαφθορά δεν αφορά μόνο τον καθ΄ ημάς πολιτικό μικρόκοσμο, αλλά και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κι από την άλλη, κορυφαία στελέχη εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον της.

Για παράδειγμα, Βούλτεψη και Μηταράκης το μόνο που δεν ζήτησαν είναι να κηρυχθεί “persona non grata”. Δεν έχω κατανοήσει ακριβώς εάν ενοχλεί που είναι …Ρουμάνα, ή επειδή είπε ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 86 του Συντάγματος που προσφέρει ασυλία στα πολιτικά πρόσωπα. Ειρήσθω εν παρόδω, η Κοβέσι ζήτησε αυτό που ήδη ο πρωθυπουργός έχει προαναγγείλλει για την επικείμενη αναθεώρηση, και επί του οποίου συντάσσονται όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ας συνεννοηθούν, για να ξέρουμε: “Κοβέσι, δέρνουμε;”- σε παράφραση του σλόγκαν εκείνου του ιστορικού διαφημιστικού.

Άλλη περίπτωση: ως προς τη στάση της κυβέρνησης στη συνεχιζόμενη απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, τρεις υπουργοί (Δένδιας, Πλεύρης, Κυρανάκης), ο Αβραμόπουλος, και αρκετοί βουλευτές ζητούν να γίνει δεκτό το αίτημα του χαροκαμένου πατέρα για πλήρη διερεύνηση των αιτίων θανάτου του γιού του μέσω της εκταφής της σορού.

Από την άλλη Άδωνις, Φλωρίδης κινούνται στην ακριβώς αντίθετη γραμμή. Οι πρώτοι, κατά τους δεύτερους, παρεμβαίνουν, προφανώς, στο έργο της (ανεξάρτητης) Δικαιοσύνης και χειραγωγούν τον Άρειο Πάγο. Υπό μία έννοια, συντάσσονται με το “κύμα του λαϊκισμού” (κατά τα λεχθέντα), και υπέκυψαν στο “οργανωμένο σχέδιο” της Κωνσταντοπούλου για την καθυστέρηση της δίκης. Ας συνεννοηθούν, για να ξέρουμε πόσο ζυγίζει η ενσυναίσθηση.

Η στροφή των τελευταίων και το γεγονός ότι έγινε τελικά δεκτό το αίτημα Ρούτσι επιβεβαιώνει πόσο ασύνεκτη, αγόμενη και φερόμενη από τις εξελίξεις, είναι αυτή την περίοδο η κυβέρνηση. Επί 22 μέρες που ο χαροκαμένος πατέρας έκανε απεργία πείνας, κανείς δεν μπορούσε να πρέμβει στην Δικαιοσύνη, τυχόν αποδοχή του αιτήματος θα προκαλούσε καθυστέρηση της δίκης, και άλλα τινά. Αίφνης, ο Άδωνις Γεωργιάδης παροτρύνει να γίνει δεκτό το αίτημα από πρωϊνό τηλεοπτικό πάνελ και λίγες ώρες αργότερα οι δικαστικές αρχές το υλοποιούν. Μπάχαλο…

Δεν ξέρω εάν όλα αυτά είναι δείγματα “προσωπικών φιλοδοξιών” (επίσης κατά τα λεχθέντα), ρωγμές στα ίσαλα μετά από επτά χρόνια πλεύσης, ή …προβληματάκια συντονισμού στο Μαξίμου -όπως λένε κάποιοι. Υπάρχει, όμως, το λογικό και το παράλογο, το δίκαιο και το άδικο, το αυτονόητο και οι κραυγές. Και μπορεί να μην υπάρχει απειλητική αντιπολίτευση, η Βαβέλ, όμως, ξέρουμε όλοι ότι κατασκευάστηκε για να…φτάσει στον ουρανό και πώς κατέληξε λόγω της …πολυγλωσσίας.

Δεν είναι όμως αυτά που κάνουν ξεχωριστό τον Γιώργο Μασούρα. Αλλά η ιστορία της ζωής του, που κατάφερε από παιδί της επαρχίας να γράψει ιστορία στην Ελλάδα και όχι μόνο – ένα παραμύθι που λατρεύει κάθε φίλαθλος και που λίγοι έχουν την τύχη να ζήσουν.

Ο Μασούρας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κεχρινιά Αιτωλοακαρνανίας, όπου και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική Ομόνοια. Γόνος κτηνοτρόφων και γεωργών ο Μασούρας πήγαινε σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο και ταυτόχρονα βοηθούσε τους δικούς του στις δουλειές στα χωράφια, προκειμένου να μπορεί η οικογένεια να βγάζει τα προς το ζην για τον ίδιο και τις τρεις αδερφές του.

Στα 16 του έφυγε για την Αθήνα και, μόλις τελείωσε το σχολείο, ξεκίνησε να σπουδάζει στο Παιδαγωγικό. Παράλληλα εντάχθηκε και στις ακαδημίες του Απόλλωνα Σμύρνης. Ανεπίσημα βέβαια, χωρίς δελτίο, μιας και δίσταζε να πει στους γονείς του, που ήθελαν να εστιάσει στις σπουδές του, ότι συνεχίζει να παίζει καθημερινά ποδόσφαιρο.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον όμως: οι ικανότητες του νεαρού ποδοσφαιριστή εντυπωσίασαν τους ανθρώπους του Ηλυσιακού, οι οποίοι αποφάσισαν να αποκτήσουν τον 18χρονο τότε εξτρέμ και εν τέλει δικαιώθηκαν απολύτως, μιας και με τον Μασούρα στη βασική εντεκάδα η ομάδα εξασφάλισε την άνοδο στη Γ’ Εθνική.

Το 2014 κάνει ένα ακόμη άλμα, υπογράφοντας στον Πανιώνιο: σε 4,5 χρόνια καταγράφει 150 συμμετοχές με 29 γκολ και το 2018 κερδίζει επάξια την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ελλάδος – και έκτοτε αποτελεί βασικό της στέλεχος. Και κάπως έτσι ο Μασούρας, ένα παιδί από την επαρχία που μετακόμισε στην πρωτεύουσα για να πάρει τη ζωή στα χέρια του, βρίσκεται, προτού καλά-καλά ενηλικιωθεί, στα «σαλόνια» της Α’ Εθνικής.

Η μεταγραφή στον Ολυμπιακό και η εκπλήρωση ενός (ακόμη) ονείρου

Η τακτική του προσήλωση, το πάθος και η αθλητικότητά του πείθουν τον Ολυμπιακό να κινηθεί για τη μεταγραφή του. Με αυτόν τον τρόπο ο Μασούρας, ο οποίος υποστήριζε τους Ερυθρόλευκους από παιδί, εκπληρώσει ένα ακόμη όνειρό του.

Στον Πειραιά γράφει πραγματικά ιστορία: από το 2019 έως το 2025 συμπληρώνει 279 συμμετοχές (9ος στην ιστορία του συλλόγου) σκοράροντας 57 φορές και μοιράζοντας 32 ασίστ. Μέσα σε αυτό το διάστημα αναδεικνύεται σε δύο σεζόν ο καλύτερος Έλληνας παίκτης της Super League, κατακτά 3 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο και συμβάλλει τα μέγιστα σε δύο από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές επιτυχίες της ομάδας: την ιστορική πρόκριση κόντρα στην Άρσεναλ το 2019/20 και φυσικά στην κατάκτηση του Conference League το 2024.

Το Μπόχουμ χορεύει συρτάκι

Πριν από λίγες ημέρες Ολυμπιακός και Μπόχουμ έδωσαν τα χέρια για τον δανεισμό του Μασούρα. Και μέσα σε λίγα μόνο 24ωρα ο Έλληνας διεθνής κατάφερε ήδη να καταλάβει μία ξεχωριστή θέση στις καρδιές των «μπλε».

Στη δεύτερη συμμετοχή του με τη φανέλα της Μπόχουμ στην Μπουντεσλίγκα ο Μασούρας σκόραρε δύο τέρματα σε διάστημα δύο λεπτών κόντρα στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, στο μίνι-ντέρμπι της Κοιλάδας του Ρουρ: το πρώτο σπρώχνοντας τη μπάλα στα δίχτυα, έπειτα από σουτ του Φίλιπ Χόφμαν και το δεύτερο κλέβοντας με πανέξυπνο τρόπο την μπάλα από την άμυνα της Ντόρτμουντ και «εκτελώντας» τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Τι ήταν όμως το πιο σημαντικό για τον Μασούρα; Να ζητήσει «χίλιες φορές συγγνώμη» από τον Χόφμαν επειδή του «έκλεψε» το γκολ, όπως εκμυστηρεύτηκε ο συμπαίκτης του σε συνέντευξη μετά τον αγώνα.

Με τη μαγική του εμφάνιση ο Μασούρας μπόρεσε να εξασφαλίσει στην Μπόχουμ την πρώτη της νίκη εδώ και έναν μήνα και να την «ξεκολλήσει» από τις θέσεις που οδηγούν στον απευθείας υποβιβασμό για πρώτη φορά μετά τον Σεπτέμβριο!

Με τη λήξη του αγώνα ολόκληρο το γήπεδο τον αποθέωσε: τα ηχεία του Φονόβια Ρούρσταντιον άρχισαν να παίζουν τον «Χορό του Ζορμπά» και παίκτες και κόσμος έστησαν κυριολεκτικά πάρτι προς τιμή του.

Αυτή βέβαια ήταν η δεύτερη φορά που ακούστηκε το συγκεκριμένο τραγούδι στο γήπεδο της Μπόχουμ – η πρώτη ήταν πριν από 18 χρόνια, όταν οι «μπλε» είχαν χορέψει για χάρη του Φάνη Γκέκα: τότε ο μεγάλος Έλληνας γκολτζής είχε σκοράρει επίσης δύο τέρματα, κόντρα και πάλι στην Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Ένα παράδειγμα προς μίμηση

Σε μία εποχή που ο ρομαντισμός των φιλάθλων δοκιμάζεται, που πολλά στον χώρο κινούνται με αποκλειστικό γνώμονα το χρήμα και που η κοινωνική όψη των ποδοσφαιρικών ειδήσεων αφορά συνήθως δυσάρεστα γεγονότα, ιστορίες όπως αυτή του Γιώργου Μασούρα αποτελούν πηγή έμπνευσης. Για το πώς ένας άνθρωπος μπορεί με υπομονή, επιμονή και δουλειά να εκπληρώσει τα όνειρά του, για το πώς το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός μπορούν όχι απλώς να αποτελέσουν διέξοδο, αλλά και να ομορφύνουν τις ζωές μας.

Διότι ο Μασούρας μπορεί να μην είναι ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής στην ιστορία ή να μην καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο – όμως όπου παίζει, λατρεύεται για το ήθος, την εργατικότητα και το πάθος του αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση. Και αυτό μετράει περισσότερο από κάθε γκολ και κάθε ακριβοπληρωμένο συμβόλαιο.

Πηγή: DW