Υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την υπ΄ αριθμ. 12/2025 απόφασή του είχε απορρίψει όλους τους ισχυρισμούς που είχε προβάλλει ο Μπένι Στάινμετζ, προκειμένου να μην εκδοθεί στην Ρουμανία και είχε διατάξει τη σύλληψη και την προσωρινή κράτηση του, με τον περιοριστικό όρο της παραμονής του σε νοσοκομείο, μέχρι την ημέρα της έκδοσής του στις Ρουμανικές αρχές.

Στην έφεση που είχε καταθέσει στον Άρειο Πάγο κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών έκανε λόγο για καταδίκη του στη Ρουμανία από έντονο αντισημιτισμό και δίωξη για πολιτικούς λόγους.

Ο Ισραηλινός και Γάλλος υπήκοος Μπένι Στάινμετζ συνελήφθη στις 13 Οκτωβρίου 2024 στον αερολιμένα Αθηνών, σύμφωνα με το από 12.1.2021 Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης του Ποινικού Εφετείου του Μπρασόβ, προκειμένου να εκτελέσει ποινή φυλάκισης 5 ετών που του επιβλήθηκε τον Ιούνιο του 2019 από το Εφετείο του Μπρασόβ για απάτη και σύσταση οργανωμένης εγκληματικής ομάδας.

Οι βασιλικές σχέσεις του

Στην έφεσή του ο Μπένι Στάινμετζ είχε αναφερθεί στη δραστηριότητα του στην Ρουμανία.

Συγκεκριμένα, ανέφερε:

«Ο εκζητούμενος είναι εκπρόσωπος οικογενειακής επιχείρησης που πραγματοποίησε μία καλή τη πίστη (bona fide) οικονομική επένδυση μαζί με άλλους στην Reciplia SRL – μια εταιρεία επενδύσεων με έδρα τη Ρουμανία που συστήθηκε με σκοπό να αγοράσει μέρος από τα δικαιώματα αποκατάστασης (επανεκχώρησης) του Παύλου Φίλιππου της Ρουμανίας (Paul Philippe Al Romanei) – εγγονού και κληρονόμου του έκπτωτου Βασιλέως Καρόλου Β΄ της Ρουμανίας. Με μια σειρά νόμων που υιοθετήθηκαν μετά το 1990, το ρουμανικό κράτος ανέλαβε τη δέσμευση να επιστρέψει στους προηγούμενους ιδιοκτήτες ή στους κληρονόμους τους όλα τα ακίνητα που κατασχέθηκαν από τους κομμουνιστές. Ο εκζητούμενος δεν είχε ενεργό ρόλο στην επένδυση και παρείχε μόνο ad hoc επενδυτικές συμβουλές [βλ. το από 8.12.2015 έγγραφο της Εθνικής Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Διαφθοράς προς τη Γενική Επιθεώρηση της Συνοριακής Αστυνομίας, από το οποίο προκύπτει ότι ο εκζητούμενος επισκέφθηκε τη Ρουμανία την 27.4.2019 και την 19.9.2012].

Η αξίωση αποκατάστασης του Παύλου Φίλιππου της Ρουμανίας προκάλεσε σημαντική πολιτική διαμάχη, κυρίως επειδή αφορούσε σημαντικά ακίνητα που είχαν περιέλθει στην ιδιοκτησία του Ρουμανικού Κράτους μετά τη δήμευσή τους από το Κομμουνιστικό Καθεστώς, ιδίως δε τα κεντρικά γραφεία της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ρουμανίας (“SRI”).

Mε την (πρωτόδικη) υπ’ αριθμ. 39/27.6.2019 απόφαση του Εφετείου του Brasov, ο εκζητούμενος κηρύχθηκε αθώος για τις πράξεις:

(α) της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης [άρ. 367 ρουμΠΚ],

(β) της συμμετοχής σε εμπορία επιρροής [άρ. 48 σε συνδ. με άρ. 291 ρουμΠΚ] και

(γ) της συμμετοχής σε νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες.

To πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι η σύναψη σύμβασης για την εξαγορά των δικαιωμάτων του Παύλου-Φιλίππου για επιστροφή της περιουσίας του δεν μπορεί να συνιστά έγκλημα.

Περαιτέρω έκρινε ότι οι αμετάκλητες πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες αναγνώρισαν αφενός ότι ο Παύλος Φίλιππος της Ρουμανίας είναι εγγονός του τέως Βασιλέως Καρόλου Β΄, αφετέρου το δικαίωμά του να ζητήσει την επιστροφή στην κυριότητά του εκτάσεων από το Δάσος Snagov και την πρώην Βασιλική Φάρμα Baneasa, που ανήκαν στον τέως Βασιλέα, έχουν ισχύν δεδικασμένου (res judicata), επομένως η συμφωνία μεταξύ άλλων και με τον εκζητούμενο δεν είχε παράνομο χαρακτήρα.

Η Εθνική Διεύθυνση Καταπολέμησης της Διαφθοράς (DNA) άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής. Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (HCCJ) δέχθηκε την έφεση και καταδίκασε τον εκζητούμενο και σχεδόν όλους τους άλλους 23 κατηγορούμενους που είχαν αθωωθεί από το Εφετείο του Brasov.

Το Ανώτατο Δικαστήριο αγνόησε το δεδικασμένο που παρήγαγαν οι αμετάκλητες αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων (μεταξύ των οποίων και του ίδιου του ΑΑΔ!) και έκρινε ότι ο Παύλος δεν είχε δικαίωμα στην επιστροφή των περιουσιών του παππού του.

Οι δικαστές δέχθηκαν ότι ο εκζητούμενος γνώριζε αυτό το γεγονός επειδή σε μια έκθεση δέουσας επιμέλειας που συνέταξε μια κορυφαία, έγκριτη δικηγορική εταιρεία αναφέρθηκαν πολλά εμπόδια για την επανεκχώρηση.

Εν ολίγοις, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι με την υπογραφή της συμφωνίας με τον Παύλο την 1η Νοεμβρίου 2006 συστήθηκε εγκληματική οργάνωση».

Ο Ισραηλινός επιχειρηματίας συνελήφθη τον Οκτώβριο του 2024, στο «Ελ. Βενιζέλος» όπου έφτασε με ιδιωτική πτήση.

Αρχικά παρουσιάστηκε στον Εισαγγελέα Εφετών και αφέθηκε ελεύθερος, καθώς υπάρχει αμετάκλητη απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης, μετά τη σύλληψή του στην Αθήνα το 2021, η οποία απέρριπτε την έκδοσή του στη Ρουμανία.

Ο συνήγορος υπεράσπισης του Ισραηλινού, Σταύρος Τόγιας, έκανε λόγο για μια «εξέλιξη που γεννά τεράστια ερωτηματικά, καθώς η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών έρχεται σε αντίθεση με την απόφαση του ιδίου δικαστηρίου, το 2022, που αφορά στην ίδια ακριβώς υπόθεση και στο ίδιο αίτημα των ρουμανικών Αρχών. Αξίζει να σημειωθεί πως η σημερινή απόφαση έρχεται επίσης σε αντίθεση με την εισαγγελική πρόταση».

Ο δικηγόρος του Στάινμετζ, σημειώνει πως παρά την τελευταία εξέλιξη, ο πελάτης του δεν κλονίστηκε και προχωρά σε έφεση. «Είμαστε βέβαιοι πως το κράτος Δικαίου θα υπερισχύσει των μεθοδεύσεων και των αυθαιρεσιών των ρουμανικών Αρχών» είπε.

Να σημειωθεί πως το αίτημα έκδοσης του Στάινμετζ, έχουν κρίνει άκυρο η Interpol, η Ιταλία και η Κύπρος.

Η Ρουμανία ζητά την έκδοσή του για την υπόθεση σκανδάλου του «Project Prince», που αφορά την προσπάθεια του έκπτωτου Πρίγκιπα Παύλου της Ρουμανίας να ανακτήσει μέρος της περιουσίας της πρώην βασιλικής οικογένειας, που είχε κατασχεθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς, μεταξύ των οποίων η Αγροτική Φάρμα Băneasa, μια τεράστια έκταση στα προάστια του Βουκουρεστίου, και το Δάσος Σναγκόβ.

Η Reciplia, μια κοινοπραξία που υποστηριζόταν οικονομικά από τον Στάινμετζ, αποτέλεσε τον κύριο χρηματοδότη της προσπάθειας και στην συμφωνία προβλεπόταν προκαταβολές εκατομμυρίων, επιδόματα, κάλυψη δικαστικών εξόδων και το… 50% οποιασδήποτε περιουσίας θα ανακτούσε ο πρίγκιπας Παύλος. Στην υπόθεση εμπλέκεται ισραηλινή εταιρεία, η οποία φέρεται να προσπαθούσε να υπονομεύσει την εισαγγελέα που έκανε την έρευνα γι την υπόθεση, προσπαθώντας να παραβιάσει προσωπικούς λογαριασμούς της. Δύο πράκτορες της εταιρίας (η Black Cube), συνελήφθησαν το 2016.

Οι υποθέσεις δωροδοκίας

Η εμπλοκή του Ισραηλινού δισεκατομμυριούχου σε υποθέσεις δωροδοκίας οδήγησε στην αποκαθήλωσή του, με τις υπόγειες διαδρομές του χρήματος να απασχολούν τις δικαστικές αίθουσες και να γίνονται αντικείμενο ζωηρού σχολιασμού από τα πιο γνωστά μέσα ενημέρωσης στον κόσμο.

Ο επιχειρηματίας έχει βρεθεί ψηλά όχι μόνο στη λίστα του «Forbes», αλλά και στη λίστα των Panama Papers και οι τριγμοί από τη σκοτεινή επιχειρηματική του δραστηριότητα έγιναν αισθητοί σε τρεις ηπείρους: Ευρώπη, Αφρική και Αμερική.

Το 2020, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρουμανίας αποφάσισε την επιβολή ποινής φυλάκισης πέντε ετών για υπόθεση εκμετάλλευσης ακίνητης περιουσίας, με την Interpol να εκδίδει σε βάρος του Στάινμετζ «ερυθρά αγγελία». Σύμφωνα με την ετυμηγορία της ρουμανικής Δικαιοσύνης, στον Στάινμετζ επιβλήθηκε πενταετής ποινή φυλάκισης για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και ενεργό ρόλο σε αυτή.

Οι δικαστικές περιπέτειες του Στάινμετζ

Δεν είναι λίγα τα μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο που έχουν ασχοληθεί επισταμένα με τον Στάινμετζ, επιχειρώντας να διεισδύσουν στα άδυτα της ζωής του μεγιστάνα. Το όνομά του έχει απασχολήσει κυβερνώντες και επιχειρηματίες, με τη δραστηριότητά του να προκαλεί αϋπνία στις δικαστικές αρχές. Εχει αντιμετωπίσει μέχρι και κατηγορίες χρηματισμού σε υπόθεση εκμετάλλευσης δικαιωμάτων ορυχείου στη Γουινέα.

Σύμφωνα με την ετυμηγορία δικαστηρίου της Γενεύης, στις 22 Ιανουαρίου του 2021, ο επιχειρηματίας καταδικάστηκε για υπόθεση δωροδοκίας σε πέντε χρόνια φυλάκιση.

Η υπόθεση άρχισε να εκτυλίσσεται στις αρχές του 2000 και στη συνέχεια το κουβάρι περιπλέχτηκε όταν αποκαλύφθηκε η καταβολή εκατομμυρίων από την εταιρεία του Στάινμετζ στην πρώην σύζυγο του αποβιώσαντα προέδρου της Γουινέας Λανσάνα Κοντέ.

Η παρουσία του Ισραηλινού μεγιστάνα στο δικαστήριο είχε σχολιαστεί ποικιλοτρόπως από τα ΜΜΕ, τα οποία εστίασαν στο ψύχραιμο προφίλ το οποίο φιλοτέχνησε και στις σημειώσεις που κρατούσε, ενώ φορούσε μάσκα για τον κορωνοϊό σε μια δίκη διάρκειας άνω των δύο ωρών που εκτυλίχθηκε στην πανδημική εποχή.

Η οσμή σκανδάλου έφτασε μέχρι το Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου είχαν αρχίσει οι εξονυχιστικές έρευνες, όταν ο Στάινμετζ κατηγόρησε τη βραζιλιάνικη εταιρεία παραγωγής μαγγανίου Vale για απόκρυψη στοιχείων αναφορικά με την εξόρυξη ενός από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος στον κόσμο.