Μιλώντας το βράδυ της Δευτέρας στο TF1, δήλωσε: «Δεν καταλαβαίνω πλέον τις αποφάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έγινε η διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και από τότε λαμβάνονται αποφάσεις που δείχνουν μια μορφή εμμονής στο να κρατά τον έλεγχο».

Η τοποθέτηση αυτή σηματοδοτεί τη βαθύτερη ρήξη μεταξύ των δύο ανδρών, που είχε αρχίσει να διαφαίνεται ήδη μετά τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης τον Ιούνιο του 2024. Ο Μακρόν είχε αποκλείσει τότε τον Ατάλ από τη διαδικασία λήψης της απόφασης και τον είχε ενημερώσει την τελευταία στιγμή, γεγονός που τον ανάγκασε να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία έπειτα από μόλις επτά μήνες στη θέση.

Έκτοτε, ο Ατάλ επιχειρεί να αποσυνδέσει την πολιτική του εικόνα από εκείνη του Μακρόν, αφήνοντας να διαφανεί η πρόθεσή του να διεκδικήσει ενεργότερο ρόλο ενόψει του 2027 και της επόμενης νέας προεδρικής εκλογής. Από το καλοκαίρι, μάλιστα, μιλά για την ανάγκη «να προτείνει ένα νέο δρόμο στους Γάλλους», ενώ έχει πολλαπλασιάσει τις δημόσιες επικρίσεις του προς τον πρόεδρο.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Parisien, είχε καλέσει τον Μακρόν «να μοιραστεί την εξουσία» και κατηγόρησε το προεδρικό επιτελείο ότι «έκανε πολλά πράγματα ανάποδα» από τη «βόμβα κατακερματισμού» που προκάλεσε η διάλυση.

Η έρευνα, η οποία αποτελεί το πρώτο μέρος μιας σειράς τεσσάρων άρθρων με τίτλο «Ο πρόεδρος και ο σωσίας του», εξετάζει την «περίπλοκη εξέλιξη» του Μακρόν από την ανάληψη της προεδρίας το 2017. Παρότι η επικαιρότητα, με αιχμή την κρίση στη Μαγιότ, θα μπορούσε να επισκιάσει την έρευνα, τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν προκάλεσαν έντονες συζητήσεις και αντιδράσεις σε πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους.

Σύμφωνα με την Le Monde, πρώην συνεργάτες και σύμβουλοι του Μακρόν καταθέτουν πως ο πρόεδρος, σε στιγμές χαλάρωσης, χρησιμοποιούσε υποτιμητική γλώσσα για να περιγράψει τον Ατάλ, εκφράζοντας σχόλια που θεωρούνται ομοφοβικά. Αυτές οι δηλώσεις, οι οποίες διαρρέουν για πρώτη φορά δημόσια, προκαλούν σφοδρές αντιδράσεις, κυρίως από οργανώσεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Le Coin des LGBT+ 🏳️‍🌈 (@lecoindeslgbt)

Η αποκάλυψη αυτή έρχεται σε μια περίοδο που ο Μακρόν αντιμετωπίζει ήδη πίεση από κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Η αντιπολίτευση εκμεταλλεύεται τις κατηγορίες για να πλήξει την εικόνα του, ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούν επίσημη εξήγηση και δημόσια συγγνώμη από τον πρόεδρο.

Μέχρι στιγμής, το προεδρικό γραφείο δεν έχει εκδώσει επίσημη δήλωση σχετικά με την υπόθεση. Ωστόσο, αναμένονται διευκρινίσεις ή διαψεύσεις, καθώς η πίεση αυξάνεται και η υπόθεση παίρνει διεθνείς διαστάσεις.

«Το κλουβί με τις τρελές»

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Εμάνουελ Μακρόν αποκαλούσε το Matignon (την κατοικία του Γάλλου πρωθυπουργού), το «κλουβί με τις τρελές», μια σαφή αναφορά στην ομοφυλοφιλία του νεότερου πρωθυπουργού της Πέμπτης Δημοκρατίας (από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2024)

«Little queer, grande tarlouze»…

Ένα άλλο απόσπασμα προκαλεί επίσης αντιδράσεις: «Το “boys club” δημιούργησε μια ατμόσφαιρα στρατώνα στο παλάτι. Μαζί τους απέχουμε πολύ από τα ιερά και τα υπερβατικά… Το βράδυ τους συναντά ο πρόεδρος για να ξεχαστεί μετά από κουραστικές μέρες. «Little queer», «grande tarlouze»… Έτσι μιλούν μεταξύ τους, με γραπτά μηνύματα πάνω από τα ιαπωνικά ή σκωτσέζικα ουίσκι τους».

Οι LGBT+ ενώσεις έχουν ήδη καταγγείλει τα φερόμενα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα. Ο ειδικός σύμβουλος αρμόδιος για τις επικοινωνίες της γαλλικής προεδρίας, Jonathan Guémas, δήλωσε ότι ήταν «ντροπιασμένος» από αυτή την υπόθεση, σύμφωνα με τη Huffington Post.

Ο Γκάμπριελ Ατάλ, ωστόσο, επιβεβαίωσε την επιθυμία του να διασφαλίσει «τον χειρισμό των τρεχόντων υποθέσεων » μέχρι να ανακοινωθεί η νέα κυβέρνηση, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για μια περίοδο που πρέπει να παραμείνει «προσωρινή».

Όπως είπε, επιθυμεί να συνεργαστεί με πρόσωπα από «τη ρεπουμπλικανική δεξιά και τη σοσιαλδημοκρατική αριστερά» στην Εθνοσυνέλευση.

«Οι Γάλλοι, όταν διακυβεύεται κάτι σημαντικό, υπερβαίνουν τις διαιρέσεις. Το είδαμε στις εκλογές, το είδαμε στην ψήφο τους. Πρέπει να το κάνουμε και στο Κοινοβούλιο», ανέφερε σε άλλο σημείο.

Ο Γκαμπριέλ Ατάλ δήλωσε ότι «τις επόμενες ημέρες» η ομάδα του «θα κληθεί να αναλάβει μια πολιτική πρωτοβουλία, να κάνει προτάσεις για ένα σύμφωνο δράσης για τους Γάλλους, με ουσία, προτάσεις για μέτρα, συμβιβασμούς και έργα που θέλουμε να αναλάβουμε με τις άλλες πολιτικές ομάδες με εξαίρεση τα άκρα».

Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση θα παραμείνει στη θέση της για ορισμένο χρονικό διάστημα και θα έχει περιορισμένες εξουσίες για τη διαχείριση των «τρεχουσών υποθέσεων», ιδίως κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, σύμφωνα με τη« Le Point».

Με την αποδοχή της κυβέρνησης του Γκαμπριέλ Ατάλ, εξασφαλίζεται ότι δεν μπορεί να υποβληθεί πρόταση μομφής σε βάρος της, ενώ οι 17 υπουργοί της που έχουν εκλεγεί βουλευτές, λόγω του προσωρινού χαρακτήρα της κυβέρνησης, δεν υποχρεούνται να παραδώσουν τη βουλευτική τους έδρα και θα μπορέσουν να λάβουν μέρος μεθαύριο, Πέμπτη, στην κρίσιμη ψηφοφορία που θα γίνει για την εκλογή του νέου προέδρου της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.

Ωστόσο, ορισμένοι αναλυτές κάνουν λόγο για εξαιρετικά διασταλτική ερμηνεία του γαλλικού Συντάγματος το οποίο προβλέπει ρητά ότι ένας βουλευτής που γίνεται υπουργός οφείλει να παραδίδει τη βουλευτική του έδρα.

Η αρμοδιότητα της επιλογής του νέου πρωθυπουργού ανήκει αποκλειστικά στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος βεβαίως λαμβανει υπόψη του την δυνατότητα της Εθνοσυνέλευσης να απορρίψει τον προτεινόμενο πρωθυπουργό, αν η απόλυτη πλειοψηφία των μελών της υπερψηφίσει πρόταση μομφής σε βάρος του.

Ο Γκαμπριέλ Ατάλ υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως ανακοίνωσαν τα Ηλύσια Πεδία το απόγευμα της Κυριακής μετά τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. «[Ο Εμανουέλ Μακρόν] τον ευχαρίστησε για τις ευρωπαϊκές και βουλευτικές εκλογικές εκστρατείες που ηγήθηκε », πρόσθεσε η προεδρία.

Η τετρακομματική συμμαχία εμφανίζεται ήδη διχασμένη στην ανάδειξη του υποψήφιου πρωθυπουργού. Όπως είναι γνωστό, στο «Μέτωπο» υπό την ηγεσία του Ζαν Λυκ Μελανσόν, μέσα σε ένα μήνα είχαν συσπειρωθεί η Ανυπότακτη Γαλλία, οι Κομμουνιστές, οι Σοσιαλιστές και οι Οικολόγοι. Όπως αναφέρει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro, πολλά στελέχη του αριστερού συνασπισμού εκφράζουν την έντονη δυσφορία τους για τον Μελανσόν, ο οποίος θεωρητικώς θα μπορούσε να βρεθεί στο πρωθυπουργικό γραφείο. Απαραίτητη προϋπόθεση, είτε με προφορική, είτε με ψηφοφορία, τα τέσσερα κόμματα να καταλήξουν στο πρόσωπο που θα έχει ευρεία απήχηση και βεβαίως θα βεβαίως να λάβει το «πράσινο φως» του Γάλλου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν.

Πρώτη άρχισε τις διαφοροποιήσεις η πρώην βουλευτής της Ανυπότακτης Γαλλίας Κλεμαντίν Οτάν. Ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από το κόμμα του Μελανσόν και κάλεσε τους βουλευτές του Νέου Λαϊκού Μετώπου να συνεδριάσουν σήμερα το πρωί ώστε να προτείνουν στον Εμανουέλ Μακρόν έναν πρωθυπουργό «που δεν θα είναι ούτε ο Φρανσουά Ολάντ, ούτε ο Ζαν Λυκ Μελανσόν».

Ο πρώτος, ο οποίος εξελέγη βουλευτής του «Λαϊκού Μετώπου» διαβεβαίωσε ότι δεν θα προτείνει τον εαυτό του για πρωθυπουργό. Ωστόσο, χθες το βράδυ ζήτησε από τον Μακρόν να ορίσει έναν πρωθυπουργό από το κόμμα του «Ανυπότακτη Γαλλία», εννοώντας τον εαυτό του. Το Ελιζέ δεν δείχνει διατεθειμένο να επισπεύσει οποιαδήποτε συζήτηση για το πρόσωπο του επόμενου πρωθυπουργού. Ο Μελανσόν προκαλεί δυσφορία στους κεντρώους. Η παράταξή του έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα από Γάλλους πολιτικούς ότι φλερτάρει με τον «αντισημιτισμό».

«Πρέπει να είμαστε σε θέση να υποβάλουμε υποψηφιότητα για το αξίωμα του πρωθυπουργού εντός της εβδομάδας», δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ, που ανήκει στην αριστερή συμμαχία, η οποία δεν κατάφερε να διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στη γαλλική βουλή (289 έδρες). Κρίνοντας ότι δεν πρέπει να δίνουμε «την αίσθηση ότι δεν είμαστε ικανοί να κυβερνήσουμε», ο Ολιβιέ Φορ διαβεβαίωσε ότι η επιλογή θα γίνει «αυτή την εβδομάδα», «είτε με συναίνεση, είτε θα υπάρξει αναγκαστικά ψηφοφορία» μεταξύ των διαφορετικών σχηματισμών του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου.

Από την πλευρά της, η βουλευτής από το κόμμα του Μελανσόν, Ματίλντ Πανό υποστήριξε ότι η αριστερή συμμαχία θα προτείνει «έναν πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση αυτή την εβδομάδα». Σε δηλώσεις της στο δίκτυο RTL, η Πανό έσπευσε να υπερασπιστεί τον επικεφαλής του κόμματός της λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν είναι αυτός που δίδαξε στην αριστερά ότι θα μπορούσε να κερδίσει ξανά»…Δεν τον μισούν οι περισσότεροι, πηγαίνετε σε λαϊκές πόλεις.»

Αντιθέτως, η λαοφιλής γραμματέας των Οικολόγων Μαρίν Τοντελιέ, τάχθηκε κατά της υποψηφιότητας Μελανσόν στο αξίωμα του πρωθυπουργού. «Ο πρωθυπουργός πρέπει να προέρχεται από τις τάξεις του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Δεν έχουμε απόλυτη πλειοψηφία, οι μακρονιστές όπως και η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση έχουν ακόμη λιγότερες έδρες. Σε θεσμικό πλαίσιο, ο Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει σήμερα να καλέσει επισήμως το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο και να ανακοινώσει το όνομα του νέου πρωθυπουργού». Σε άρθρο του το Politico, μετά την αναπάντεχη νίκη στις εκλογές του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου πιάνοντας στον… ύπνο τους δημοσκόπους, επισημαίνει ότι οι δύο βασικές δυνάμεις του αριστερού συνασπισμού, η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λυκ Μελανσόν και οι Σοσιαλιστές αναμένεται να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στις επικείμενες διαβουλεύσεις, που θα μπορούσαν να αποκλείσουν από την κούρσα για την πρωθυπουργία την επικεφαλής των Πρασίνων, Μαρίν Τοντελιέ παρά την εντυπωσιακή παρουσία της στην προεκλογική καμπάνια.

Για την Ανυπότακτη Γαλλία, η προφανέστερη επιλογή θα ήταν ο ίδιος ο 72χρονος Μελανσόν, αλλά με την προκλητική του στάση σε θέματα που ποικίλουν από την οικονομία μέχρι τον πόλεμο στη Γάζα απωθεί τους κεντρώους – κι ομολογουμένως πολλούς ακόμη και στο δικό του στρατόπεδο. Άλλα ονόματα από την Ανυπότακτη Γαλλία που έχουν επίσης ακουστεί είναι εκείνα του συντονιστή του κινήματος, Μανουέλ Μπομπάρ, της επικεφαλής της ΚΟ της στην Εθνοσυνέλευση, Ματίλντ Πανό, της ανερχόμενης βουλευτή Κλεμένς Γκετέ και του Ερίκ Κοκελέρ, προέδρου της επιτροπής Οικονομικών της Εθνοσυνέλευσης.

Στους πολέμιους του Μελανσόν, που θα μπορούσαν κάλλιστα να διεκδικήσουν την πρωθυπουργία θα πρέπει να συμπεριληφθεί ο πρώην δημοσιογράφος και σκηνοθέτης Φρανσουά Ρουφέν, που αποχώρησε από την Ανυπότακτη Γαλλία και κάλεσε να σχηματιστεί κυβέρνηση «με ευαισθησία για τους Γάλλους». Επιπλέον, ακούγεται και το όνομα της Κλεμαντίν Οτέν, πρώην βουλευτή της Ανυπόκτης Γαλλίας, που ασκεί ολοένα και εντονότερη κριτική στον Μελανσόν και τον περασμένο μήνα δήλωσε ότι «γνωρίζει » ότι περιλαμβάνεται «μεταξύ εκείνων που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν το τιμόνι της νέας κυβέρνησης σε περίπτωση νίκης»

Από το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα που βυθίστηκε στα τάρταρα στις προεδρικές εκλογές του 2022, αλλά έκτοτε ξεκίνησε μια απροσδόκητη ανάκαμψη, με αποκορύφωμα την ισχυρή του εμφάνιση στις ευρωεκλογές, όπου τερμάτισε πρώτο μεταξύ των αριστερών δυνάμεων με ποσοστό σχεδόν 14%, τα ονόματα που «παίζουν», σύμφωνα με το Politico, είναι τρία: ο νυν αρχηγός των Σοσιαλιστών, Ολιβιέ Φορ, ο απερχόμενος αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας τους, ο 48χρονος Μπορίς Βαλό, ενώ ενδέχεται να επιδιώξει ρόλο στις διαπραγματεύσεις και ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, ο Σοσιαλιστής Φρανσουά Ολάντ, που εξελέγη βουλευτής στην πρώην περιφέρειά του.

Στο μεταξύ, ένα από τα ονόματα που ακούγονται είναι και εκείνο του Ραφαέλ Γκλικσμάν, συνιδρυτή του κεντροαριστερού κόμματος Place Publique, που συνεργάστηκε με τους Σοσιαλιστές στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Μετά την επιτυχημένη εκστρατεία του, ο Γκλικσμάν εντάχθηκε στον αριστερό συνασπισμό ενόψει των βουλευτικών και θεωρείται πολιτικός με τον οποίο μπορεί να συνεργαστεί το κέντρο, αφού είναι φιλοευρωπαίος κι έχει απορρίψει τα πιο σκληροπυρηνικά σημεία της ρητορικής του Μελανσόν. «Η πολιτική κουλτούρα πρέπει να αλλάξει», δήλωσε χθες στην γαλλική κρατική τηλεόραση. «Πρέπει να ενεργήσουμε ως ενήλικες τώρα. Το κοινοβούλιο είναι διαιρεμένο», πρόσθεσε χωρίς όμως να απαντήσει άμεσα στην ερώτηση αν θα είναι υποψήφιος για τον πρωθυπουργικό θώκο. το Politico βλέπει και ως λύση την επιλογή ενός προσώπου εκτός πολιτικής σκηνής, για να κατευναστούν οι διαφωνίες που θα προκύψουν στην Αριστερά. Ο σοσιαλδημοκράτης ευρωβουλευτής Γκλουκσμάν έθεσε αυτή την επιλογή στο τραπέζι τον περασμένο μήνα, προτείνοντας τον Λοράν Μπερζέ, πρώην ηγέτη του ρεφορμιστικού συνδικάτου CFDT. Ο Μπερζέ έχει ένα ισχυρό πλεονέκτημα: έχει ευρεία απήχηση στην αριστερά αλλά και στη κυρίως όμως έχει την ικανότητα να γεφυρώνει χάσματα.