Στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση υιοθετήθηκε, μάλιστα, η άποψη ότι για τις παθογένειες του πελατειακού κράτους και των ρουσφετιών ευθύνεται η “παλαιά Ν.Δ”, σε αντιδιαστολή με την εποχή της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και την εφαρμοζόμενη ψηφιοποίηση του κράτους που, κατά την συγκεκριμένη προσέγγιση, αναιρεί και αφοπλίζει τα ρουσφέτια.

Κυβερνητικά στελέχη αντικρούουν, παράλληλα, τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης δια της παραπομπής στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ που, όπως λέγεται, είναι συνυφασμένη με τον πελατειασμό, την ευνοικοκρατία και τις λογής λογής εξυπηρετήσεις του πολιτικού με τον ψηφοφόρο. Η αξιωματική αντιπολίτευση αξιοποιεί κι αυτή περίπου το ίδιο επιχείρημα λέγοντας πώς η σημερινή κομματική του ανθρωπογεωγραφία και προσωπικά ο Νίκος Ανδρουλάκης ουδεμία σχέση έχουν με το “παλαιό ΠΑΣΟΚ”.

Υπ’ αυτή την έννοια, η παλαιότερη εκδοχή των κομμάτων αποτελεί πλέον ένα “μουσειακό είδος” και η σύγχρονη είναι άμωμη και άσπιλη. Προς επίρρωσην, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος έγραψε και σχετικό άρθρο με τίτλο-σύνθημα “Κοινωνία των Πολιτών και όχι Κοινωνία των Πελατών“, κάτι που εξόργισε αυτήν ακριβώς την παλαιά κομματική και κοινοβουλευτική φρουρά καθώς θεωρήθηκε πώς διαχωρίζει το κακοφορμισμένο από τον πελατειασμό σώμα από την κεφαλή της σημερινής ηγεσίας.

Αν, ωστόσο, η ψηφιοποίηση του κράτους –αναμφίβολα μία από τις κυβερνητικές επιτυχίες– μπορεί να καταργήσει τον δεσμό του πολιτικού-πάτρωνα με τον ψηφοφόρο-πελάτη, τότε δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε. Δεν ισχύει όμως. Από την άλλη όμως πάρα πολλοί βουλευτές διαφωνούν διαρρήδην με τα περί “ασυμβίβαστου” και λένε πώς “δεν θα κλείσουν τα γραφεία τους” ως υπουργοί σε κατάσταση αναστολής της βουλευτικής ιδιότητας και επισημαίνουν τον κίνδυνο να διαρραγεί η σχέση τους με τους πολίτες.

Όπως έχουμε επισημάνει, ωστόσο, ακόμα και σε πιό ψηφιακά προηγμένα πολιτικά συστήματα (π.χ Βρετανία) αυτός ο δεσμός του βουλευτή με τον ψηφοφόρο παραμένει ισχυρός και χρήσιμος, ιδιαίτερα όταν ανάμεσα στον δεύτερο και την πρόσβαση στο κράτος ορθώνεται συχνά μία ψυχρή και αναποτελεσματική γραφειοκρατία. Οι βουλευτές επιδιώκουν πάντοτε την όσο το δυνατόν πιό προσωπική σχέση με τους ψηφοφόρους τους και οι τελευταίοι θα επιδιώκουν πάντοτε να αξιοποιούν αυτή τη σχέση για να προωθήσουν υπαρκτά, αθώα ή λιγότερο αθώα αιτήματα.

Για παράδειγμα, στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είδαμε ακριβώς αυτή την κακή εκδοχή του πελατειασμού και αυτό δεν αφορά μόνο την διερευνώμενη τυχόν εμπλοκή βουλευτών και πρώην υπουργών αλλά πολλές άλλες σκαστές παρανομίες διασπάθισης ενωσιακών κονδυλίων που, ας μην κρυβόμαστε, πάτησαν πάνω στη σχέση των απατεώνων με κόμματα και κράτος. Πάντοτε, λοιπόν, θα υπάρχουν αφορμές για αυτές τις “παθογένειες”.

Όμως, αυτό δεν μπορεί να αναιρέσει την σχέση βουλευτή- ψηφοφόρου και μάλλον δεν πρέπει και δεν μπορεί να την αναιρέσει, υπό την έννοια ότι ο δεύτερος δεν θα ψηφίζει τον πρώτο μόνο για την καλλιέπειά του αλλά και για το πόσο αποτελεσματικά μπορεί να παρεμβαίνει στην κεντρική διοίκηση για την προώθηση τοπικών και προσωπικών αιτημάτων. Εναπόκειται και θα εναπόκειται πάντα στον βουλευτή να αποφασίσει “κατά συνείδηση” για το τι είναι δίκαιο και σωστό και τι όχι. Για το τι συνιστά, εν τέλει, “λαϊκό” και όχι “λαϊκίστικό”, νόμιμο και όχι παράνομο.

Ως εκ τούτου, τα κόμματα δεν χωρίζονται σε περιόδους. Δεν είναι τα “παλαιά” και κακά από τη μία, και τα “νέα” και ηθικά από την άλλη. Έχουν ιστορική συνέχεια, όπως μνήμη έχουν και οι ψηφοφόροι. Την πολιτική κουλτούρα την αλλάζουν οι νόμοι και οι συνθήκες και τα φαινόμενα διαφθοράς και συναλλαγής δεν αφορούν μόνο την πρώτη βαθμίδα της σχέσης των κομμάτων με τους ψηφοφόρους. Φτάνουν στην ενορχήστρωση, μερικές φορές, ή στην ανοχή που επιδεικνύει η κορυφή. Εκεί όπου βρίσκονται οι “παιδαγωγοί”.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Εξηγώ: Σύμφωνα με το Άρθρο 23 του Γαλλικού Συντάγματος (από το 1958), η ιδιότητα του μέλους της κυβέρνησης είναι απολύτως ασυμβίβαστη με την άσκηση οποιασδήποτε κοινοβουλευτικής εντολής. Αυτό το μοντέλο εφαρμόζεται για να διασφαλιστεί ότι η εκτελεστική εξουσία δεν «ελέγχει» τη νομοθετική μέσω της ταυτόχρονης παρουσίας των υπουργών στα έδρανα της Βουλής, ενισχύοντας την ανεξαρτησία των βουλευτών

 Όταν ένας βουλευτής διορίζεται υπουργός, οφείλει να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα εντός ενός μηνός. Τη θέση του στη Βουλή καταλαμβάνει αυτόματα ο αναπληρωτής του (suppléant), ο οποίος έχει εκλεγεί μαζί του ως «ζευγάρι» στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Εάν ο υπουργός αποχωρήσει από την κυβέρνηση (π.χ. λόγω παραίτησης ή ανασχηματισμού), έχει το δικαίωμα να ανακτήσει την έδρα του μετά από έναν μήνα, και ο αναπληρωτής αποχωρεί.

Ο Ευ. Βενιζέλος δημοσιοποίησε δηκτικά τη διαφωνία του κάνοντας λόγο για “ρεπατζήδες βουλευτές”, οι συνταγματολόγοι διχάστηκαν, με τους περισσότερους να την αποδομούν, ωστόσο ο “πονοκέφαλος” για την κυβέρνηση προέρχεται από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ.

Αρκετοί εκ των βουλευτών που ελέγχονται βάσει των δικογραφιών της ευρωπαϊκής εισαγγελίας -αλλά και πολλοί ακόμα που θα μπορούσαν να βρεθούν σε ανάλογη θέση– επικαλέστηκαν το επιχείρημα ότι λειτούργησαν στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους. Ήτοι, να προωθούν και να προσπαθούν να επιλύσουν δίκαια (…) αιτήματα πολιτών. Όπου σημειώθηκαν παρεκκλίσεις και προτροπές σε παρανομία, ορθώς ελέγχονται.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μάλιστα, ανέλαβε να υπερασπιστεί τους συναδέλφους του και απείλησε βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι θα δημοσιοποιήσει τα αιτήματα που κατά καιρούς του διατυπώνουν.

Το γαλλικό μοντέλο, ως εκ τούτου, δικαίως αμφισβητείται πώς μπορεί να σπάσει τον ιστό που συνδέει το γραφείο του βουλευτή με την κεντρική διοίκηση. Τουναντίον θα τον ενισχύσει, υποστηρίζουν οι διαφωνούντες.

Ένας υπουργός σε …αναστολή βουλευτικής ιδιότητας, για παράδειγμα, θα κλείνει το πολιτικό του γραφείο (που συνήθως δεν είναι ένα αλλά αρκετά στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες) και θα παύει να ικανοποιεί αιτήματα πολιτών μέχρις ότου βρεθεί εκτός κυβερνητικού σχήματος και πιάσει το νήμα του ρουσφετιού από την αρχή; Ο δε αντικαταστάτης του δεν θα αξιοποιεί το διάστημα της απουσίας του τοπικού ανταγωνιστή του για να προωθήσει όσο το δυνατόν περισσότερα αιτήματα προλάβει;

Στο βρετανικό σύστημα, από την άλλη, υπάρχουν οι caseworkers που αποτελούν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των βουλευτών και των πολιτών. Είναι επαγγελματικά στελέχη που εργάζονται στο γραφείο της εκλογικής περιφέρειας του βουλευτή και ο ρόλος τους είναι να επιλύουν καθημερινά προβλήματα των πολιτών, λειτουργώντας συχνά ως “συνήγοροι” του πολίτη απέναντι στη γραφειοκρατία.

Οι caseworkers των βουλευτών διατηρούν καθημερινή επαφή με τους πολίτες, αναλαμβάνουν την επίλυση προβλημάτων, προωθούν αιτήματα στην κεντρική διοίκηση (αφού προηγουμένως τα “φιλτράρουν”), διοργανώνουν συναντήσεις με ομάδες ψηφοφόρων, καταγράφουν προβλήματα και πιθανά κενά στη νομοθεσία και δρουν ουσιαστικά ως μεσολαβητές.

Στο βρετανικό σύστημα, μάλιστα, έχουν εξειδικεύσει τόσο πολύ τη θέση αυτή στα γραφεία των βουλευτών ώστε να απαιτούνται επιστημονικά και διοικητικά προσόντα και, ακόμα περισσότερο, προβλέπεται πώς …απαγορεύεται η κομματική προπαγάνδα. Η σχετική νομοθεσία προβλέπει 4-5 υπαλλήλους ανά βουλευτικό γραφείο, το κράτος πληρώνει το ενοίκιο και τα λειτουργικά έξοδα, οι δε προσλήψεις γίνονται με διαφάνεια και αναρτώνται σε ειδική ιστοσελίδα ( w4mp.org), ή στην επίσημη ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου.

Απλά, θεσμικά και …νοικοκυρεμένα, είτε το πείτε ρουσφέτι είτε “γέφυρα” μεταξύ των πολιτών- ψηφοφόρων με την κεντρική διοίκηση. Με αυτό τον τρόπο ο πολίτης συνδέεται με τον βουλευτή και τον κοινοβουλευτισμό και ο πρώτος διατηρεί επικοινωνία με τους ψηφοφόρους του, ενημερώνεται για τυχόν δυσαρέσκειες και προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν.

Αντί, λοιπόν, να αναζητά το Μέγαρο Μαξίμου ιδέες αλά γαλλικά, μήπως θα έπρεπε να αντιγράψει και προσαρμόσει το βρετανικό μοντέλο; Τα γραφεία των βουλευτών έχουν ήδη αρκετούς υπαλλήλους και συνεργάτες, με αυτό τον τρόπο, δε, θα μπορούσαν να προσλάβουν αξιόλογους νέους επιστήμονες με σχετική ειδίκευση αντί να καταφεύγουν σε γιούς, θυγατέρες, ανήψια, ή κομματάρχες.

Τέλος, μέσα στις τόσες πλατφόρμες που δημιουργεί το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, θα μπορούσε να κατασκευάσει μία “Κοινοβουλευτική ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ”, όπου να αναρτώνται όλα τα αιτήματα (πείτε τα και…ρουσφέτια) που προωθούν οι βουλευτές προς την κεντρική διοίκηση ή αναλαμβάνουν να επιλύσουν μέσω των ειδικών αυτών συνεργατών τους. Έτσι ώστε να υπάρχει ορατότητα και πρόσβαση.

Όπως και θα μπορούσε να ενταχθεί υποχρεωτικά στο κοινοβουλευτικό τους έργο να παραδίδουν κατ΄ έτος μία έκθεση σχετικά με τα αιτήματα που διατυπώνουν οι ψηφοφόροι τους και προώθησαν οι ίδιοι στα αρμόδια υπουργεία ή τους οργανισμούς. Έτσι θα διαπιστώνεται αφενός τι απασχολεί περισσότερο τους πολίτες (κι αυτό θα ενίσχυε το νομοθετικό έργο), αφετέρου πόσο αποτελεσματικοί ήταν οι βουλευτές και πού δεν στάθηκε εφικτό να βρουν ανταπόκριση.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι “τροφή για σκέψη” και προς τον Πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη. Και μάλλον δεν απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση επ΄ αυτού. Θέμα συμφωνίας των κομμάτων είναι και απόφαση της κυβέρνησης.

Φυσικά, σε μία τέτοια περίπτωση, οι παρατυπίες ή ακόμα χειρότερα τα “φορετά” και τα “χεράτα” θα μπορούσαν να περιοριστούν. Δεν λέμε να εκλείψουν…

Ας πάρουμε το παράδειγμα του βόρειου τομέα της Αθήνας όπου η Ν.Δ εξέλεξε επτά βουλευτές εκ των οποίων τέσσερις είναι σήμερα υπουργοί, ενώ άλλοι δύο έχουν διατελέσει σε προηγούμενες κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη– δηλαδή, έξι από τους επτά και μάλιστα ταυτόχρονα (πλην του Θεόδωρου Ρουσσόπουλου που εξελέγη πρόεδρος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης) είχαν κατά περιόδους υπουργικό χαρτοφυλάκιο.

Στην περίοδο, λοιπόν, που ήταν μέλη της κυβέρνησης έξι υπουργοί και υφυπουργοί που εξελέγησαν στην συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια, έξι επιλαχόντες θα καταλάμβαναν βουλευτικά έδρανα. Εφόσον, λοιπόν, ένας ψηφοφόρος της Ν.Δ από την Κηφισιά ή το Μαρούσι έπεφτε στον …πειρασμό να ζητήσει ρουσφέτι, θα έσπευδε στο πολιτικό γραφείο π.χ του Κ. Χατζηδάκη που έλαβε στις εκλογές 75.000 σταυρούς, ή του Αδ. Γεωργιάδη με 67.000 σταυρούς, η της Νίκης Κεραμέως με 61.000 σταυρούς, ή θα προτιμούσε να εκμεταλευτεί την “επιρροή” της Μαριάνθης Μήκα, της Φωτεινής Βρύνα και της Όλιας Νικολοπούλου που έλαβαν από 8 έως 11.000 σταυρούς;

Προφανώς οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε καν τα ονόματα των τριών τελευταίων. Κι αν ήμουν ψηφοφόρος της Ν.Δ στα “βαριά” υπουργικά ονόματα θα κατέφευγα, είτε ήταν σε αναστολή το πολιτικό τους γραφείο είτε όχι. Στο μεταξύ οι “μικροί” της εκλογικής περιφέρειας θα ήταν αναγκασμένοι να αξιοποιήσουν στο έπακρο την κοινοβουλευτική τους θητεία μέχρι να μπουν στις “περιστρεφόμενες πόρτες” και να ξαναβρεθούν εκτός Βουλής. Να κάνουν, δηλαδή, όσο το δυνατόν περισσότερα ρουσφέτια μπορούν για να επιδιώξουν καλύτερη θέση στην κατάταξη των επόμενων εκλογών.

Σε άλλο παράδειγμα, οι 37 (νεοδημοκράτες) παραγωγοί των Σερρών που εισέπραξαν -σύμφωνα με τη δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας- παρατύπως πάνω από 200.000 ευρώ, λέτε ότι θα απέφευγαν τον Κώστα Καραμανλή, των 24.000 σταυρών και του “ονόματος βαρύ σαν ιστορία,” επειδή ως υπουργός, τότε, τελούσε σε αναστολή βουλευτικής ιδιότητας και θα προτιμούσαν τον επιλαχόντα Κ. Βέρρο των 3.400 σταυρών;

Θα συνέβαιναν και άλλα ευτράπελα. Στη Χίο, φερ’ ειπείν, ο Νότης Μηταράκης συγκεντρώνει πάνω από το 50% των νεοδημοκρατικών ψήφων. Έγινε τρεις φορές υπουργός μετά το 2019 και βρέθηκε ισάριθμες φορές εκτός κυβέρνησης. Άρα τρεις φορές σε αναστολή βουλευτικής ιδιότητας. Η επιλαχούσα Κ. Γιαννούλου (με 2.400 σταυρούς) θα έπρεπε να είχε βγάλει εισιτήρια διαρκείας για πλοίο και αεροπλάνο να πηγαινοέρχεται στην Αθήνα…

Υπουργοί σε αναστολή, δηλαδή, και βουλευτές σε… καταστολή.

Οι συνταγματολόγοι διατυπώνουν από χαλαρές μέχρι έντονες ενστάσεις. Ο Ευ. Βενιζέλος, για παράδειγμα, μιλά για την “συμπαθή κατηγορία των επιλαχόντων ρεπατζήδων” που ενέχει τον κίνδυνο αλλοίωσης της αντιπροσωπευτικότητας και της συνοχής της Βουλής, καθώς η σύνθεσή της θα μεταβάλλεται ανάλογα με τις κυβερνητικές επιλογές. Ο καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στη Νομική του ΕΚΠΑ Ν. Παπασπύρου επισημαίνει ότι υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να εφαρμοστεί μία τέτοια πρόβλεψη στο Σύνταγμα.

Σε κάθε περίπτωση το βάρος πέφτει πρωτίστως στους ίδιους τους βουλευτές και εν προκειμένω της Ν.Δ. Και φαίνεται πώς και στην κοινοβουλευτική της ομάδα είναι ελάχιστοι οι υποστηρικτές ενός τέτοιου μέτρου…

Τέτοιου είδους προτάσεις θα είχαν ενδιαφέρον εάν ετίθεντο σε μία διακομματική ακόμα και δημόσια διαβούλευση και κατέληγαν σε ένα “συμβόλαιο” αλλαγής της λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος μέσω της Συνταγματικής αναθεώρησης και όχι μόνο (π.χ για την μείωση του αριθμού των βουλευτών αρκεί ένας νόμος). Στην τρέχουσα προεκλογική συγκυρία της ακραίας πόλωσης και με την κυβέρνηση υπό μεγάλη πίεση μετατρέπονται, δυστυχώς, σε πυροτεχνήματα.

Ο πρώην υπουργός έκανε λόγο για «μεγάλη έκπληξη και προσωπικό και οικογενειακό σοκ» από την αναφορά του ονόματός του, επισημαίνοντας ότι η υπόθεση στηρίζεται σε ένα και μόνο περιστατικό: τη διαβίβαση ενός email.

Όπως εξήγησε, επρόκειτο για επιστολή δασολόγου που αφορούσε πρόβλημα δύο κτηνοτρόφων στη Χίο, η οποία εστάλη στο πολιτικό του γραφείο και στη συνέχεια προωθήθηκε υπηρεσιακά στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, όταν επικεφαλής ήταν ο Σπήλιος Λιβανός.

«Μόνο το email έχει σταλεί και υπάρχει στη δικογραφία», υπογράμμισε, διευκρινίζοντας ότι δεν προκύπτει καμία επικοινωνία –ούτε δική του ούτε συνεργατών του– με στελέχη του αρμόδιου υπουργείου.

Παράλληλα, σημείωσε ότι στη δικογραφία περιλαμβάνεται απλώς μια εσωτερική συνομιλία μεταξύ συνεργατών του υπουργείου, που επιβεβαιώνει τη λήψη του email, χωρίς περαιτέρω ενέργειες ή παρεμβάσεις.

Ο κ. Μηταράκης τόνισε ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη εμπλοκής του σε «νόμιμη επισύνδεση» ή οποιαδήποτε άλλη διαδικασία που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει κατηγορία, επιμένοντας ότι η υπόθεση δεν στηρίζεται σε ουσιαστικά δεδομένα.

Μηταράκης: Ο βουλευτής είναι συνήγορος του πολίτη – Μόνο διαβίβαση εγγράφου έγινε

Τη θέση ότι η παρέμβαση ενός πολιτικού γραφείου σε αιτήματα πολιτών είναι θεμιτή και θεσμικά κατοχυρωμένη ανέπτυξε ο Νότης Μηταράκης, αναφερόμενος εκ νέου στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όπως υπογράμμισε, «ένα πολιτικό γραφείο μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση ενός νόμιμου ζητήματος, αυτό είναι απολύτως θεμιτό», διευκρινίζοντας ότι η αξιολόγηση της νομιμότητας ενός αιτήματος δεν αποτελεί αρμοδιότητα του βουλευτή ή των συνεργατών του.

Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη περίπτωση, σημείωσε ότι υπήρχε «μια εμπεριστατωμένη επιστολή» με πλήρη φάκελο, κάτι που –όπως είπε– δεν αμφισβητείται από τη δικογραφία, ενώ τόνισε ότι δεν υπήρξε καμία πίεση προς οποιαδήποτε υπηρεσία.

«Εμείς δεν πιέσαμε κανέναν να κάνει οτιδήποτε», ανέφερε χαρακτηριστικά, επιμένοντας πως το μόνο που έγινε ήταν η προώθηση μιας «έγγραφης, ενυπόγραφης επιστολής».

Απαντώντας στις αιτιάσεις περί ενδεχόμενης ζημίας, υποστήριξε ότι αυτό δεν αφορά το πολιτικό γραφείο, αλλά την αξιολόγηση των αρμόδιων υπηρεσιών, προσθέτοντας ότι ακόμη και η δικογραφία αναγνωρίζει πως το αίτημα κατατέθηκε με πληρότητα.

Ο Μηταράκης περιέγραψε τον ρόλο του βουλευτή ως «πρώτου συνηγόρου του πολίτη», σημειώνοντας ότι τα πολιτικά γραφεία δέχονται καθημερινά αιτήματα για ζητήματα της καθημερινότητας – από συντάξεις και δημόσια διοίκηση έως υποδομές και υγεία.

Όπως εξήγησε, τα αιτήματα αξιολογούνται ως προς τη βασική τους λογική, ωστόσο η τελική κρίση ανήκει αποκλειστικά στις αρμόδιες αρχές: «Το αν θα ικανοποιηθεί ένα αίτημα ή όχι, δεν επηρεάζεται από εμένα».

Επανέλαβε ότι «δεν υπάρχει πουθενά στη δικογραφία δική μου παρέμβαση ή συνεργάτη μου που να ζητά ικανοποίηση μη νόμιμου αιτήματος», απορρίπτοντας εκ νέου τις αιτιάσεις σε βάρος του.

Μηταράκης: Ζητώ άρση ασυλίας – Θέλω να κριθώ από τη Δικαιοσύνη

Ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν προτίθεται να καλυφθεί πίσω από καμία ασυλία έστειλε ο Νότης Μηταράκης, αναφερόμενος στις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όπως δήλωσε, θα βρεθεί ενώπιον της Επιτροπής Δεοντολογίας της Βουλής ζητώντας ο ίδιος την άρση της ασυλίας του, παρά το γεγονός ότι –όπως σημείωσε– θα μπορούσε νομικά να επικαλεστεί ότι η διαβίβαση αλληλογραφίας εντάσσεται στο πλαίσιο της πολιτικής του δραστηριότητας.

«Δεν θέλω κανείς ποτέ να έχει το δικαίωμα να πει ότι κρύβομαι πίσω από οποιαδήποτε ασυλία», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι επιθυμεί να κριθεί από τη Δικαιοσύνη.

Παράλληλα, δήλωσε ότι αναμένει να κληθεί από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ώστε να δώσει εξηγήσεις για τη δικογραφία, επαναλαμβάνοντας ότι «δεν έχω κάνει τίποτα παράνομο».

«Δεν ρωτήσαμε ποτέ στο γραφείο αν ψήφιζες Νέα Δημοκρατία ή αν ψήφισες Μηταράκη», σημείωσε, επιχειρώντας να διαχωρίσει –όπως είπε– τη σύγχρονη πολιτική λειτουργία από πρακτικές «ρουσφετιού» του παρελθόντος.

Μηταράκης για ασυμβίβαστο: Ανοίγει μεγάλη συζήτηση – Δεν είναι εύκολες οι απαντήσεις

Στην ανάγκη μιας συνολικής και εις βάθος συζήτησης για τη λειτουργία του πολιτεύματος στάθηκε ο Νότης Μηταράκης, σχολιάζοντας την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη περί ασυμβίβαστου μεταξύ της ιδιότητας του υπουργού και του βουλευτή.

Όπως ανέφερε, η πρόταση αυτή «είναι στην αρχή μιας μεγάλης συζήτησης», υπογραμμίζοντας ότι συνδέεται με κρίσιμα ζητήματα, όπως ο τρόπος εκλογής των βουλευτών, ο ρόλος του σταυρού προτίμησης, η μορφή των εκλογικών περιφερειών και συνολικά ο χαρακτήρας του πολιτεύματος.

Ο ίδιος εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς την άμεση υιοθέτηση ενός τέτοιου μοντέλου, επισημαίνοντας ότι παραδείγματα όπως αυτό της Γαλλίας λειτουργούν σε διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο, με στοιχεία προεδρικού συστήματος.

«Θέλει μια μεγάλη συζήτηση», τόνισε, εκτιμώντας ότι οι τελικές αποφάσεις δεν θα ληφθούν από την παρούσα Βουλή, αλλά από την επόμενη αναθεωρητική.

Παράλληλα, ανέδειξε τις πρακτικές δυσκολίες εφαρμογής μιας τέτοιας ρύθμισης, ειδικά για βουλευτές της περιφέρειας, σημειώνοντας ότι οι συνεχείς εναλλαγές μεταξύ υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητας θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αστάθεια στην εκπροσώπηση.

Ο κ. Μηταράκης δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ του καθαρά κοινοβουλευτικού μοντέλου, όπου οι υπουργοί είναι εκλεγμένοι βουλευτές και διατηρούν άμεση επαφή με τους πολίτες, απορρίπτοντας την ιδέα αποκοπής τους από την εκλογική τους βάση.

Αναφερόμενος, τέλος, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, παραδέχθηκε ότι πρόκειται για «ένα μεγάλο ζήτημα» για τη Νέα Δημοκρατία, επισημαίνοντας πως η χρονική διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών ενδέχεται να δημιουργήσει παρατεταμένη πολιτική πίεση.

«Η αβεβαιότητα που δημιουργείται και το γεγονός ότι κάποιες υποθέσεις μπορεί να πάρουν και χρόνια, θα δημιουργήσουν ένα πρόβλημα για μεγάλο διάστημα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη δήλωσή του λίγο μετά τις 11:00 με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είπε:

«Ως πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το “βαθύ κράτος”. Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες. Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή».

Ο Παύλος Μαρινάκης επισήμανε ότι πρόκειται για μία πρόταση που θα συζητηθεί προεκλογικά και η όποια αλλαγή θα γίνει μετά τις εκλογές του 2027.

«Αν και προβλέπει το Σύνταγμα την ψήφιση ενός νόμου, για εμάς η πρόταση αυτή θα πρέπει να μπει στην ευρύτερη συζήτηση για Συνταγματική Αναθεώρηση, όπως καταλαβαίνετε απαιτούνται αυξημένες πλειοψηφίες».

Ο κ. Μαρινάκης σχολίασε ότι «μιλάμε για το γαλλικό μοντέλο» και εξήγησε: «Μιλάμε για αναστολή της βουλευτικής ιδιότητας, μιλάμε για έναν βουλευτή ο οποίος θα επιλέγεται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό ως υπουργός. Για όσο διάστημα ο βουλευτής είναι υπουργός, δεν θα είναι βουλευτής και θα αντικαθίστανται από τον πρώτο επιλαχόντα στη ίδια εκλογική περιφέρεια., Αν γίνει ένας ανασχηματισμός θα επανέρχεταο στη θέση του βουλευτή».

Ο κ. Μαρινάκης απάντησε στην κριτική που υποστηρίζει ότι θα υπάρχουν παραπάνω βουλευτικά γραφεία.

«Θεωρώ ότι πρέπει να δούμε τη συνολική πρόταση όπως θα διατυπωθεί από τον πρωθυπουργό προς την κοινωνία, το κόμμα, τη ΝΔ ενόψει του συνεδρίου. Γιατί για παράδειγμα για να προχωρήσει αυτή η πρόταση ίσως θα πρέπει να συζητήσουμε και μείωση του αριθμού των βουλευτών για να μην έχουμε στην πραγματικότητα αντί για 300, 350 συνολικά γραφεία. Όλα αυτά είναι υπό συζήτηση, δεν είναι αποφάσεις, είναι σκέψεις που θα τεθούν στον δημόσιο διάλογο».

Για την κυβέρνηση η σχετική εισήγηση του πρωθυπουργού αποτελεί μία πολιτική “φυγή προς τα μπρος”, ή αλλιώς μια προσπάθεια να μπει ένα θεσμικό περίβλημα ως προς την “συναλλαγή” που προκύπτει μεταξύ βουλευτών και ψηφοφόρων, όπως αναδείχθηκε από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Πρακτικά αυτό σημαίνει:

• Όσοι αναλαμβάνουν υπουργικό πόστο, δεν θα μπορούν να ασκούν και τα βουλευτικά τους αξιώματα.

• Σε περίπτωση που ο υπουργός παραδώσει το χαρτοφυλάκιό του, τότε θα μπορεί και πάλι να αναλάβει το βουλευτικό του αξίωμα.

Το παράδειγμα του Βόρειου Τομέα Αττικής:

Για παράδειγμα, στον βόρειο τομέα Αττικής η Ν.Δ εξέλεξε τους Κ. Χατζηδάκη, Αδ. Γεωργιάδη, Νίκη Κεραμέως, Δημ. Καιρίδη, Ζωή Ράπτη, Θεοδ. Ρουσσόπουλο, Νίκο Παπαθανάση. Με τους τέσσερις απ΄ αυτούς να είναι σήμερα υπουργοί (Χατζηδάκης, Γεωργιάδης, Κεραμέως, Παπαθανάσης) στα κοινοβουλευτικά έδρανα θα βρίσκονταν οι Γ. Κουμουτσάκος (που έχει τοποθετηθεί στην Unesco), Άρια Αγάτσα, Φώτης Καρύδας και Μαργαρίτα Βάρσου.

Τι συμβαίνει σε ευρωπαϊκές χώρες

Το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του υπουργού και του βουλευτή (δηλαδή η απαγόρευση να κατέχει κάποιος και τα δύο αξιώματα ταυτόχρονα) εφαρμόζεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τον σαφέστερο διαχωρισμό των εξουσιών. 

Σύμφωνα με τα τρέχοντα στοιχεία, το ασυμβίβαστο ισχύει στις εξής χώρες:

• Γαλλία: Αν ένας βουλευτής διοριστεί υπουργός, οφείλει να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα, την οποία καταλαμβάνει ο αναπληρωτής του.
• Βέλγιο: Ισχύει πλήρες ασυμβίβαστο. Οι υπουργοί δεν μπορούν να είναι μέλη του Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια της θητείας τους.
• Νορβηγία: Οι βουλευτές που γίνονται μέλη της κυβέρνησης αντικαθίστανται από αναπληρωματικά μέλη για όσο διάστημα διαρκεί η υπουργική τους θητεία.
• Κύπρος: Λόγω του προεδρικού συστήματος και της αυστηρής διάκρισης εξουσιών, υπάρχει συνταγματική πρόνοια που καθιστά το αξίωμα του υπουργού ασυμβίβαστο με αυτό του βουλευτή.
• Ολλανδία: Τα μέλη της κυβέρνησης δεν επιτρέπεται να είναι μέλη του Κοινοβουλίου.
• Πορτογαλία: Εφαρμόζεται παρόμοιο μοντέλο αναστολής της βουλευτικής ιδιότητας.

Ποιές είναι οι απόψεις των συνταγματολόγων

Οι Έλληνες συνταγματολόγοι έχουν εκφράσει ποικίλες απόψεις, καθώς το θέμα αγγίζει τον πυρήνα του κοινοβουλευτικού συστήματος και τη διάκριση των εξουσίων.

Στο πλαίσιο του διαλόγου για την επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση (Φεβρουάριος – Απρίλιος 2026), οι βασικές θέσεις που έχουν διατυπωθεί είναι οι εξής:

• Υπέρ του ασυμβίβαστου (Ενίσχυση Διάκρισης Εξουσιών):
  • Πολλοί ειδικοί, όπως ο Μιχάλης Σταθόπουλος, υποστηρίζουν ότι η σύμπτωση των δύο ιδιοτήτων είναι προβληματική.

Συγκεκριμένα, σε παλαιότερο άρθρο του (“Τα Νέα”) έχει τονίσει: “Η δυνατότητα σύμπτωσης των δύο ιδιοτήτων στο ίδιο πρόσωπο αφενός μεν είναι προβληματική από τη σκοπιά της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, αφετέρου δε εξασφαλίζει την υποταγή αρκετών κυβερνητικών βουλευτών στις πρωθυπουργικές βουλές, καθώς σε εκείνους προσφέρεται το διαρκές δέλεαρ μιας πιθανής υπουργοποίησης.”

• Αρκετοί συνταγματολόγοι επιχειρηματολογούν ότι το ασυμβίβαστο θα οδηγούσε σε έναν πιο ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο, καθώς οι κυβερνητικοί βουλευτές δεν θα ένιωθαν την ανάγκη να είναι «πειθαρχημένοι» στην κυβέρνηση με την ελπίδα ενός υπουργικού θώκου.
• Θεωρούν ότι οι υπουργοί θα μπορούν να αφοσιωθούν πλήρως στα διοικητικά τους καθήκοντα, χωρίς το άγχος της επανεκλογής και των πελατειακών σχέσεων στην περιφέρειά τους.
• Επιφυλάξεις και Αντίλογος (Αποδυνάμωση Κοινοβουλευτισμού):
  • Ο Ευάγγελος Βενιζέλος και άλλοι συνταγματολόγοι έχουν εκφράσει ιστορικά επιφυλάξεις, επισημαίνοντας ότι το ασυμβίβαστο μπορεί να οδηγήσει σε μια κυβέρνηση «τεχνοκρατών» που στερείται δημοκρατικής νομιμοποίησης.
  • Υπάρχει ο φόβος ότι αν οι υπουργοί δεν είναι βουλευτές, η κυβέρνηση μπορεί να αποξενωθεί από το Κοινοβούλιο, μετατρέποντας το πολίτευμα σε ένα άτυπο «προεδρικό» σύστημα χωρίς τις αντίστοιχες δικλείδες ασφαλείας.
  • Κάποιοι τονίζουν ότι σε ένα αυστηρό κοινοβουλευτικό σύστημα, ο υπουργός πρέπει να λογοδοτεί στη Βουλή ως μέλος της, διατηρώντας τον ζωντανό δεσμό με το σώμα που του έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης.
• Η «Μέση Οδός»:
  • Έχει προταθεί η αναστολή της βουλευτικής ιδιότητας για όσο διάστημα κάποιος είναι υπουργός (μοντέλο Γαλλίας/Νορβηγίας). Με αυτόν τον τρόπο, ο υπουργός δεν χάνει την έδρα του οριστικά, αλλά αντικαθίσταται προσωρινά από τον πρώτο επιλαχόντα, διασφαλίζοντας ότι η Βουλή λειτουργεί με πλήρη σύνθεση και χωρίς «διπλοπρόσωπους»

Στις πρόσφατες συζητήσεις για την συνταγματική αναθεώρηση (King George, Φεβρουάριος 2026), η αντιπαράθεση επικεντρώθηκε στο αν το ασυμβίβαστο θα λύσει το πρόβλημα της κυβερνητικής κυριαρχίας επί της νομοθετικής εξουσίας ή αν απλώς θα δημιουργήσει μια νέα κάστα υπουργών αποκομμένων από τη λαϊκή βούληση.

Της Ρούλας Σκουρογιάννη

Νέα αναστάτωση μεταξύ κυβέρνησης και φαρμακοποιών ξέσπασε την εβδομάδα που μας πέρασε, από την ξαφνική ανακοίνωση -χωρίς καμία απολύτως προηγούμενη ενημέρωση των συλλόγων των φαρμακοποιών ή των συνεταιρισμών των φαρμακοποιών- Σχεδίου Νόμου που αναρτήθηκε το πρωί της Τρίτης 22 Ιουνίου, στην ιστοσελίδα της Βουλής. Στο Σ/Ν, μεταξύ ορισμένων διατάξεων που αφορούν τα Φαρμακεία, υπάρχει και μία διάταξη που προβλέπει θέσπιση ασυμβίβαστου ταυτόχρονης διοίκησης σε τοπικό (ή τον Πανελλήνιο) Φαρμακευτικό Σύλλογο και σε Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών.

• Πρόκειται για μία παρέμβαση που αφορά χιλιάδες φαρμακοποιούς και προβλέπεται να επηρεάσει τον σημαντικό τομέα του εφοδιασμού των φαρμακείων της χώρας, σε επίπεδο χονδρεμπορίου. Η κυβέρνηση, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του κλάδου, χωρίς να εξηγήσει ποιο πρόβλημα υπάρχει και «θα λυθεί» με τη διάταξη του νομοσχεδίου, χωρίς διάλογο με τους ενδιαφερόμενους, προχώρησε στην ανάρτηση της διάταξης στο Σ/Ν.

Από τη μεριά τους, οι φαρμακοποιοί αντιδρούν, καθώς, όπως υποστηρίζουν, αυτή η νομοθετική παρέμβαση δεν επιλύει υπάρχοντα προβλήματα, αντίθετα θα προκαλέσει δυσλειτουργίες. Οι εκπρόσωποι των συνεταιρισμών των φαρμακοποιών τονίζουν ότι ο νόμος για τους συνεταιρισμούς κατοχυρώνει την αυτονομία στη λειτουργία των συνεταιρισμών και προβλέπει να είναι αυτοδιοικούμενοι. {Σύμφωνα με το άρθρο 12 του Συντάγματος: (Δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι), η παράγραφος 4, προβλέπει και ρυθμίζει την αυτονομία τους: 4. Οι γεωργικοί και αστικοί συνεταιρισμοί κάθε είδους αυτοδιοικούνται σύμφωνα με τους όρους του νόμου και του καταστατικού τους και προστατεύονται και εποπτεύονται από το Κράτος, που είναι υποχρεωμένο να μεριμνά για την ανάπτυξή τους}.

Προς το παρόν, η κυβέρνηση δεν έχει δώσει εξηγήσεις για ποιο λόγο συμπεριλήφθηκε στο σχέδιο νόμου η συγκεκριμένη διάταξη και με τον συγκεκριμένο αιφνιδιαστικό τρόπο.

Το libre μίλησε με τον Φαρμακοποιό, κ. Γιάννη Δαγρέ, αντιπρόεδρο Β’ του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και Ταμία του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής.

 «Τα ασυμβίβαστα είναι ζωτικά εργαλεία μιας Δημοκρατίας για την αποθάρρυνση της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας στα χέρια ολίγων που θα μπορούσαν να καταλύσουν την ισονομία και την ισοπολιτεία. Αυτό, όμως, το εργαλείο μπορεί να λειτουργήσει μόνο όταν το ασυμβίβαστο τίθεται για τους σωστούς λόγους και με τον σωστό τρόπο. Όχι, με αυτό τον ξαφνικό τρόπο και χωρίς προηγούμενο διάλογο με τον κλάδο, χωρίς θεμελίωση του σκεπτικού που τέθηκε… Με τον τρόπο που τέθηκε το ασυμβίβαστο, φαίνεται η διάταξη να είναι εκδικητική από τη μεριά της Κυβέρνησης εναντίον θεσμών και θεμελιωδών αξιών».

·         Οι διαφωνίες σχετικά με τη χορήγηση των self test από τα φαρμακεία φαίνεται να έχουν διευθετηθεί…

«Αρχικά, υπήρξαν αποφάσεις από τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο, από το Φαρμακευτικό Σύλλογο Αττικής και από το Φαρμακευτικό Σύλλογο Αχαΐας σύμφωνα με τις οποίες αρνούνταν τη χορήγηση των self test από τα φαρμακεία. Την εβδομάδα που μας πέρασε, άρθηκαν αυτές οι αποφάσεις και τώρα όλοι συμφώνησαν να χορηγούν τα self test».

·         Το θέμα έχει επιλυθεί οριστικά ή υπάρχει περίπτωση να «ξανανοίξει»;

«Ναι, μπορεί να ξανανοίξει, σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν τηρήσει τα συμφωνηθέντα, βάσει του συνυπογεγραμμένου συμφώνου που έχουμε υπογράψει την 1^η Απριλίου. Η συμφωνία εκείνη αφορούσε τη χορήγηση των self test έως 31 Μαΐου. Δώσαμε παράταση για να καλύψουμε, κυρίως, τα παιδιά που θα έδιναν εξετάσεις και τους καθηγητές. Η επιτροπή συνεδρίασε και έχει καταλήξει σε κάποια προκαταρκτικά αποτελέσματα, αναφορικά με μία σειρά ζητημάτων που τέθηκαν βάσει της συμφωνίας. Οπότε, αποκαταστάθηκε η λειτουργία της συμφωνίας και προχωράει. Συνεπώς, η πλευρά των φαρμακοποιών δεν έχει, αυτή τη στιγμή, λόγο να αναφέρει ότι έχει εξαπατηθεί, επειδή αθέτησε η κυβέρνηση τον λόγο της απέναντί μας, ώστε να αναγκαστούμε να υπαναχωρήσουμε από το ρόλο μας. Προς το παρόν τουλάχιστον, έχει ομαλοποιηθεί η κατάσταση».

Αξίζει να σχολιάσουμε, ωστόσο, ότι η αιχμή που «πέταξαν» μέλη των φαρμακευτικών συλλόγων για μη καταλληλότητα των self test, εν μέσω της αντιπαράθεσης για τη συνέχεια διανομής των τεστ αυτοδιάγνωσης, δεν απαντήθηκε, παραμένει αιωρούμενη, όπως και το ερώτημα, εάν αυτή η αιχμή βασιζόταν σε αντικειμενικά δεδομένα ή αποσκοπούσε στην πρόκληση μεγαλύτερου αναβρασμού μεταξύ κυβέρνησης και φαρμακοποιών και εμπλοκής πιθανότατα και των πολιτών, αυξάνοντας το θόρυβο γύρω από το συγκεκριμένο θέμα.

Της Ρούλα Σκουρογιάννη

Αφορμή για τις στάσεις εργασίας -που πραγματοποιήθηκαν με ομόφωνη απόφασή του σωματείου των εργαζομένων στο ΙΦΕΤ- αποτελεί σοβαρό περιστατικό για το οποίο υπάρχει γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας της ΙΦΕΤ ΜΑΕ.

Συγκεκριμένα, υπάλληλος της ICAP, που προσελήφθη στο ΙΦΕΤ ως βοηθητικός υπάλληλος (σύμφωνα με τη σύμβασή του), αποδείχτηκε επιχειρηματίας(!) με επιχείρηση ομοειδή με των πελατών του ΙΦΕΤ και με δεύτερη επιχείρηση στο οικογενειακό του περιβάλλον πάλι στον χώρο του φαρμάκου, κάτι που αποτελεί ασυμβίβαστο για όλους τους εργαζόμενους στο ΙΦΕΤ!

«Κατέχοντας 2 επιχειρήσεις στη Θεσσαλονίκη “ήρθε” ως υπάλληλος συνεργαζόμενος στο ΙΦΕΤ και από βοηθητικός υπάλληλος, όπως γράφει η σύμβαση με την ICAP, έγινε Διευθυντής του πιο νευραλγικού κομματιού του ΙΦΕΤ: στη Διεύθυνση Έρευνας Αγοράς. Παραγκωνίζοντας όλους τους υπαλλήλους που γνωρίζουν εδώ και χρόνια όλες τις διαδικασίες που πρέπει να τηρούνται ελέγχει τα πάντα ένας ξένος και εκτός οποιονδήποτε διαδικασιών, εκτελεί, τοποθετεί και αλλάζει παραγγελίες που ορίζονται από τον ΕΟΦ», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση που δημοσίευσε το σωματείο των εργαζομένων στο ΙΦΕΤ, αιτιολογώντας τη δεύτερη στάση εργασίας.

Η πρώτη που έγινε στις 23 Μαρτίου 2021 δε φάνηκε να πτοεί κανέναν και κανείς από τη διοίκηση τους ΙΦΕΤ ή τον ΕΟΦ ή την ηγεσία του υπουργείου Υγείας δεν έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

Και συνεχίζει η ανακοίνωση των εργαζομένων καταγγέλλοντας πολλά και σοβαρά:

• «Πλήρη απαξίωση όλων των εργαζομένων της ΙΦΕΤ ΜΑΕ. Κατάργηση οργανογράμματος και οποιασδήποτε μορφής ιεραρχίας.
• Ρωτάμε, ο ΕΟΦ γνωρίζει και έχει δώσει έγκριση γι αυτό;
• Ρωτάμε, το Υπουργείο Υγείας γνωρίζει ;

Όπως μας ενημέρωσαν, όχι.

Καθημερινά δίνονται παραγγελίες δεκάδων χιλιάδων ευρώ, χωρίς πλέον να αποφασίζουν οι μόνιμοι υπάλληλοι του ΙΦΕΤ. Δεν υπάρχει προηγούμενο στον κρατικό μηχανισμό.

Αυτή η απαξίωση που δείχνετε προς όλους τους συναδέλφους είναι που έχει εξοργίσει τους πάντες. Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε και για το θέμα της μηχανογράφησης με τη νέα εταιρεία που ανέλαβε και δρα και φέρεται χωρίς να ενημερώνει τον αρμόδιο υπάλληλο. Ενέργειες τις οποίες ερευνούμε και θα αναδείξουμε άμεσα. Ευχόμαστε να μην έχουμε νέο κύκλο αντιπαράθεσης.

Δυστυχώς το τι συμβαίνει στο ΙΦΕΤ πλέον έχει μαθευτεί παντού αφού προσπαθήσαμε να το λύσουμε εσωτερικά και δεν το θελήσατε..

Πρέπει να σας θυμίσουμε ότι η ΙΦΕΤ ΜΑΕ είναι μια επιχείρηση κρατική, με μονομέτοχο τον ΕΟΦ, με προϊστάμενη αρχή το υπουργείο υγείας, δεν είναι επιχείρηση ιδιωτική με έναν ιδιοκτήτη που κάνει ό,τι θέλει.

Αναλογιστήκατε το τι θα γίνει μόλις μαθευτεί στους ιδιοκτήτες φαρμακαποθηκών ότι υπάρχει στο ΙΦΕΤ «υπάλληλος» συνάδελφός τους που κινεί τα νήματα στη Διεύθυνση Έρευνας Αγοράς;

Ενημερωτικά, σας λέμε ότι έχουν αρχίσει οι ενοχλήσεις.

Έχετε σκεφτεί το πού μπορεί να πάνε τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα παραγγελιών, προμηθειών, αγορών, τιμών, διαθέσιμων προϊόντων, εντολών ΕΟΦ για φάρμακα τα οποία αποτελούν το κεφάλαιο της εταιρείας όταν διαχειρίζονται, από δική σας απόφαση, από έναν μη μόνιμο υπάλληλο της ΙΦΕΤ που εκτελεί ομοειδή εργασία εκτός ΙΦΕΤ;

Αυτοί οι τεράστιοι κίνδυνοι είναι που πλέον μας ανησυχούν και θα τους σταματήσουμε με όποιο νόμιμο μέσο διαθέτουμε.

Θα ενημερώσουμε όλους όσους έχουν λόγο στο ΙΦΕΤ, τον ΕΟΦ και το Υπουργείο. Θα ενημερώσουμε τους τομείς υγείας όλων των κομμάτων, όχι για την προσωπική διένεξη δύο ατόμων όπως σκανδαλωδώς ακούγεται, αλλά για την πραγματικότητα, που είναι η απαξίωση των υπαλλήλων του ΙΦΕΤ και οι κίνδυνοι διαχείρισης εργασιών από μη υπαλλήλους του.

Χθες ήταν η έρευνα αγοράς, σήμερα η μηχανογράφηση, αύριο τι θα είναι; Το λογιστήριο, η αποθήκη; Ίσως όλη η εταιρεία;

Είμαστε εδώ για συνεχίσουμε να προβάλουμε τον σπουδαίο ρόλο, που η πολιτεία έδωσε στο ΙΦΕΤ. Η πολιτεία κύριοι , που έχει αναγνωρίσει το κύρος των υπηρεσιών που παρέχουμε και όχι το εκάστοτε διοριζόμενο Διοικητικό Συμβούλιο που θα έπρεπε να είμαστε σύμμαχοι για την περαιτέρω ανάδειξη του ρόλου της ΙΦΕΤ ΜΑΕ.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για το καλό όλων των ασθενών.

Θα συνεχίσουμε να κερδίζουμε την εμπιστοσύνη όλων και δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να απαξιώνει τους εργαζομένους της ΙΦΕΤ ΑΕ».

Το libre έχει θέσει σχετικό ερώτημα στον πρόεδρο του ΕΟΦ, κ. Δημήτρη Φιλίππου και αναμένει την ανταπόκρισή του, καθώς όλα όσα καταγγέλλονται είναι πολύ σοβαρά για να μείνουν αναπάντητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του bankingnews.gr, όλα ξεκίνησαν όταν ο νέος Διευθύνων Συμβούλος στον ΙΦΕΤ, Ιωάννης Σωτηρίου manager από τις Σέρρες ανέλαβε τα καθήκοντά του από την 1η Νοεμβρίου 2020. Συγκεκριμένα, το σχετικό δημοσίευμα αναφέρει:

«Ο νέος σε ηλικία κ. Σωτηρίου έχει καταφέρει να έλθει σε ρήξη με το προσωπικό του οργανισμού. «Πέτρα του σκανδάλου» είναι ένας 31ετών Σαλονικιός φαρμακοποιός, που προσελήφθη στο ΙΦΕΤ ως υπάλληλος συνεργαζόμενης εταιρείας (ICAP), με οχτάμηνη σύμβαση για βοηθητικές εργασίες. Κατά τα καταγγελλόμενα ο Σαλονικιός είναι γνωστός και προσωπική επιλογή του κ. Σωτηρίου. Αλλά αυτό είναι το ελάχιστο. Ο Σαλονικιός που φέρεται να εργάζεται με μισθό 600 ευρώ στο ΙΦΕΤ είναι υιός ιδιοκτήτη φαρμακαποθήκης στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης (στο βιογραφικό του αναφέρει ότι είναι Γενικός Διευθυντής στην εταιρία), κάτι που δεν ακούγεται εύηχο. Και είναι απορίας άξιον πως ένας άνθρωπος εύπορης οικογένειας του χώρου των φαρμακαποθηκών εργάζεται για μόλις 600 ευρώ αλλά την ίδια στιγμή πηγαινοέρχεται κάθε Σαββατοκύριακο Αθήνα Θεσσαλονίκη.

«Κλειδοκράτορας»

Ο Σαλονικιός όπως καταγγέλλουν υπάλληλοι του ΙΦΕΤ τοποθετήθηκε «με το καλημέρα» στη Διεύθυνση Έρευνας Αγοράς του ΙΦΕΤ και με εντολή του CEO ανέλαβε εξολοκλήρου την έρευνα αγοράς, τομέα που διαχειρίζεται πολλά εκατομμύρια ευρώ.

Κατά τις αναφορές των εργαζομένων ο κ. Σωτηρίου έκανε «διακοσμητικούς», τον προϊστάμενο και την Διευθύντρια του συγκεκριμένου τμήματος σε μια νύχτα, χρίζοντας τον «ενοικιαζόμενο» υπάλληλο της ICAP κλειδοκράτορα.

Οι υπάλληλοι του ΙΦΕΤ έχουν καταγγείλει πως ο ρόλος του Σαλονικιού σε τέτοιο υψηλό επίπεδο αποφάσεων, είναι παράνομος, αφού τίθεται σοβαρό θέμα εμπιστευτικότητας των πληροφοριών , ενώ δεν μπορεί να του καταλογισθεί καμία ευθύνη σε περίπτωση λάθους διότι ανήκει στην ICAP και όχι στο προσωπικό του ΙΦΕΤ.

Ο Σύλλογος των εργαζομένων του ΙΦΕΤ ζήτησε με έγγραφη καταγγελία (12/2021_09.03.2021) την απομάκρυνσή του Σαλονικιού, ενώ ανάλογη ήταν και η εισήγηση της Νομικής Υπηρεσίας του ΙΦΕΤ, που ζήτησε τη διακοπή της σύμβασής του.
Ωστόσο το ΔΣ του ΙΦΕΤ με ψήφους 7-5 δεν έκανε δεκτή την εισήγηση. Αλλά το πράγμα γίνεται καλύτερο. Η Διευθύντριά στο τμήμα του ΙΦΕΤ που βρίσκεται ο Σαλονικιός όπως κατήγγειλε στο ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων του ΙΦΕΤ, δέχτηκε κατ’ επανάληψη σεξιστικές ύβρεις και ηθική παρενόχληση από τον εν λόγω νεαρό».