«Ο μπαμπάς μου είναι αρκετά κοινωνικά αδέξιος. Ξέρετε, έχει Άσπεργκερ», είπε, πιθανότατα χωρίς να το πολυσκεφτεί.

Το αυθόρμητο σχόλιο προκάλεσε αμέσως αναστάτωση, καθώς ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς δεν επιβεβαίωσε ποτέ δημόσια μια τέτοια διάγνωση.

Αν και προηγουμένως έχει παραδεχτεί ότι ταυτίζεται με χαρακτηριστικά στο φάσμα του αυτισμού, η αποκάλυψη της κόρης του σηματοδότησε την πρώτη φορά που ένα μέλος της οικογένειάς του αναφέρθηκε άμεσα σε μια συγκεκριμένη κατάσταση.

Οι ακροατές έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το σχόλιο, το οποίο σύντομα έγινε viral σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, προκαλώντας συζήτηση και περιέργεια για το αν η Φοίβη είχε ακούσια αποκαλύψει το ιδιωτικό ιατρικό ιστορικό του πατέρα της.

Ο δισεκατομμυριούχος φιλάνθρωπος, 69 ετών, δεν έχει απαντήσει δημόσια στην αποκάλυψη.

Ωστόσο, στα απομνημονεύματά του το 2023 Source Code, ο Γκέιτς έγραψε ότι αν μεγάλωνε σήμερα, πιθανότατα θα διαγιγνώσκονταν με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού.

Στο βιβλίο, αφηγήθηκε πώς αγωνίστηκε με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις ως παιδί και συχνά επικεντρώθηκε υπερβολικά σε συγκεκριμένα ενδιαφέροντα – κλασικά χαρακτηριστικά του Asperger, το οποίο θεωρείται πλέον μέρος του ευρύτερου φάσματος του αυτισμού.

«Ήμουν ένα υπερ-εστιασμένο παιδί. Χανόμουν τόσο πολύ σε αυτό που έκανα, που ξεχνούσα να φάω», έγραψε ο Γκέιτς. «Πιθανότατα θα είχα διαγνωστεί σήμερα, και αυτό δεν είναι κακό – είναι μέρος του ποιος είμαι».

Ο Γκέιτς μίλησε περαιτέρω για το γεγονός ότι συνειδητοποίησε ότι ήταν διαφορετικός από τους συνομηλίκους του όταν μεγάλωνε σε συνέντευξη που έδωσε τον Φεβρουάριο στο Axios.

«Πάντα ήξερα ότι ήμουν διαφορετικός με τρόπους που προκαλούσαν σύγχυση στους ανθρώπους όσον αφορά στο επίπεδο ενέργειας και την έντασή μου και το ότι έφευγα και απλά μελετούσα πράγματα», είπε.

Και είναι λίγο μπερδεμένο όταν είσαι παιδί, ότι είσαι διαφορετικός, ή ότι οι άνθρωποι αντιδρούν σε σένα με κάποιους τρόπους, ή ότι οι κοινωνικές σου δεξιότητες – κάνεις λάθη σε διάφορα πράγματα.

“Σίγουρα πιστεύω ότι οι γονείς μου, ίσως κάπως ακούσια, επειδή δεν υπήρχε διάγνωση, αλλά ο τρόπος που μου εξηγούσαν τα πράγματα ή με πίεζαν να κοινωνικοποιηθώ ήταν πολύ χρήσιμος“, συνέχισε.