Παράλληλα ξεκαθαρίζει ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός προβλέπει την εξάντληξη της συνταγματικής θητείας με τις κάλπες να στήνονται το 2027.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

–Κυρία υφυπουργέ, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την πλήρη κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις· Υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για την κατάργηση στο σύνολό του, του λεγόμενου  «νόμου Κατρούγκαλου» όπως είχε πει ο πρωθυπουργός πριν από 7 χρόνια;

Η κυβέρνηση έχει αποδείξει στην πράξη ότι προχωρά στην άρση των αδικιών που δημιούργησε ο νόμος Κατρούγκαλου, πάντα με υπευθυνότητα και με σεβασμό στις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας. Η πρόσφατη ρύθμιση για την κατάργηση της περικοπής στις συντάξεις χηρείας μετά την τριετία και η λήψη δυο εθνικών συντάξεων, όταν σωρεύονται συνταξιοδοτικό από ίδιο δικαίωμα με σύνταξη χηρείας, καταργεί ακόμη δύο προβληματικές διατάξεις του νόμου αυτού, κλείνοντας μια εκκρεμότητα που ταλαιπωρούσε χιλιάδες οικογένειες για σχεδόν μία δεκαετία.

Η παρέμβαση αυτή εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αλλαγών στο ασφαλιστικό σύστημα. Ήδη αυξήσαμε τα ποσοστά αναπλήρωσης της σύνταξης για ασφαλισμένους με 30 έως 40 έτη ασφάλισης, καταργήσαμε την περικοπή στις συντάξεις των εργαζόμενων συνταξιούχων, ενώ από το 2027 καταργείται οριστικά και η προσωπική διαφορά. Παράλληλα, ενισχύουμε διαρκώς το εισόδημα των συνταξιούχων με διαδοχικές αυξήσεις στις συντάξεις και την ετήσια οικονομική ενίσχυση των 300 ευρώ.

Η κατεύθυνσή μας είναι σταθερή: όπου υπάρχουν άδικες διατάξεις του νόμου Κατρούγκαλου ή παλαιότερων μνημονιακών νόμων, τις εξορθολογίζουμε ή τις καταργούμε, όταν το επιτρέπουν οι αντοχές της οικονομίας και του ασφαλιστικού συστήματος. Με συνέπεια, κοινωνική ευαισθησία και υπευθυνότητα συνεχίζουμε να χτίζουμε ένα δικαιότερο και πιο αυθεντικό ασφαλιστικό σύστημα για όλους.

–Με δεδομένη τη θέση σας ότι η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος «χτίζεται τώρα για το μέλλον», ποιες είναι οι βασικές μεταρρυθμίσεις που θωρακίζουν το σύστημα έναντι των δημογραφικών προκλήσεων;

 Η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί τη μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη πρόκληση για το ασφαλιστικό σύστημα, γι’ αυτό και απαιτεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική. Βασική προϋπόθεση είναι η αύξηση της απασχόλησης και η διεύρυνση του εργατικού δυναμικού, ώστε περισσότεροι εργαζόμενοι να καταβάλλουν εισφορές. Για τον λόγο αυτό, εφαρμόζουμε ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης με έμφαση στους νέους, τις γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία και τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους.

Παράλληλα, ενισχύουμε την εισπραξιμότητα των εισφορών, αξιοποιώντας σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, όπως η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας και ο ψηφιακός μετασχηματισμός του e-ΕΦΚΑ, που συμβάλλουν στον περιορισμό της αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής.

Ταυτόχρονα, ενισχύουμε θεσμικά τη λειτουργία του ΤΕΚΑ για τη δημιουργία συνταξιοδοτικών αποταμιεύσεων για τη νέα γενιά. Παράλληλα, ενισχύουμε τον δεύτερο πυλώνα με το νέο νομοσχέδιο για την επαγγελματική ασφάλιση, προσφέροντας περισσότερες δυνατότητες συμπληρωματικού εισοδήματος σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις.

Στην ίδια κατεύθυνση, στηρίζουμε την ενεργό γήρανση, επιτρέποντας στους συνταξιούχους να συνεχίσουν να εργάζονται χωρίς περικοπή της σύνταξής τους, ενώ ενισχύουμε τις οικογένειες με μέτρα, όπως η επέκταση της ειδικής άδειας μητρότητας στις μη μισθωτές, στις ελεύθερες επαγγελματίες και τις αγρότισσες από τους έξι στους εννέα μήνες.

Η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού διασφαλίζεται μέσα από περισσότερη εργασία, ανάπτυξη, αποταμίευση και σταθερές μεταρρυθμίσεις με ορίζοντα τις επόμενες δεκαετίες.

–Κυρία Ευθυμίου πώς ακριβώς σκοπεύει το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής να αξιοποιήσει την Τεχνητή Νοημοσύνη ως «σύγχρονο εργαλείο» για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος;

Το μέλλον του κοινωνικού κράτους θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να προσαρμοστεί ταυτόχρονα στη δημογραφική γήρανση και στην τεχνολογική επανάσταση. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί αυτοσκοπό ούτε υποκαθιστά τον άνθρωπο. Είναι ένα σύγχρονο εργαλείο που μπορεί να ενισχύσει την ανθεκτικότητα, τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος.

Μπορεί να συμβάλει στην αυτοματοποίηση διαδικασιών, στη μείωση της γραφειοκρατίας, στον αποτελεσματικότερο εντοπισμό παρατυπιών, αλλά και να διευκολύνει τους πολίτες να λαμβάνουν τις παροχές που δικαιούνται, αντιμετωπίζοντας το φαινόμενο της «μη ανάληψης παροχών» που έχει αναδείξει και ο ΟΟΣΑ. Παράλληλα, η καλύτερη διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων μειώνει το διοικητικό κόστος και βελτιώνει τις υπηρεσίες προς τους ασφαλισμένους.

Η Ελλάδα έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Στον e-ΕΦΚΑ υλοποιείται το νέο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα και προχωρά η ψηφιοποίηση 53 εκατομμυρίων σελίδων ασφαλιστικού βίου με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ταχύτερη απονομή συντάξεων, μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.

Η πρόκληση δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα εισέλθει στην κοινωνική ασφάλιση – αυτό ήδη συμβαίνει. Η πρόκληση είναι να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές της με ανθρώπινη εποπτεία και σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών, ώστε να οικοδομήσουμε ένα κοινωνικό κράτος πιο αποτελεσματικό, πιο δίκαιο και πιο ανθεκτικό στις προκλήσεις του μέλλοντος.

–Στο πλαίσιο της «Επόμενης Μέρας της Κοινωνικής Συμφωνίας», ποιες πρωτοβουλίες αναλαμβάνετε για την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την εδραίωση μιας νέας εποχής διαλόγου;

Η «Επόμενη Μέρα της Κοινωνικής Συμφωνίας» δεν είναι απλώς ένα νέο νομοθέτημα. Είναι μια νέα φιλοσοφία συνεργασίας μεταξύ Πολιτείας, εργαζομένων και εργοδοτών. Για πρώτη φορά, η Εθνική Κοινωνική Συμφωνία διαμορφώθηκε από κοινού με όλους τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους και αποτυπώθηκε σε νόμο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στη χώρα μας.

Με το νέο πλαίσιο ενισχύουμε τη συλλογική αυτονομία, δημιουργούμε ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την υπογραφή περισσότερων συλλογικών συμβάσεων και υλοποιούμε τη δέσμευσή μας για σταδιακή αύξηση της κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι εδραιώνουμε έναν μόνιμο και ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο, ώστε οι αλλαγές στην αγορά εργασίας να αποτελούν προϊόν συνεννόησης και όχι μονομερών αποφάσεων.

Τα πρώτα απτά αποτελέσματα της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ), αποτυπώνονται ήδη στην αγορά εργασίας.

Λίγους μόλις μήνες μετά την υπογραφή της, ακολούθησε η σύναψη νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε σειρά κλάδων της οικονομίας, όπως στον τουρισμό και στην εστίαση, στα ζαχαρώδη προϊόντα και στην αρτοποιία, καθώς και στους τεχνολόγους και επιστήμονες τροφίμων. Περισσότεροι από 400.000 εργαζόμενοι καλύπτονται πλέον από τους όρους των συμβάσεων αυτών, γεγονός που διευρύνει σημαντικά το πεδίο εφαρμογής των συλλογικών ρυθμίσεων.

Οι συμβάσεις αυτές συμβάλλουν στη βελτίωση των αποδοχών, στην ενίσχυση της απασχόλησης και στη διαμόρφωση ενός πιο σταθερού και σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος.

–Η ΝΔ, φαίνεται ότι πιέζεται καθώς από τις δημοσκοπήσεις δεν προκύπτει σε καμία περίπτωση η λεγόμενη «αυτοδυναμία». Κάτι που μπορεί να εξελιχθεί δυσμενέστερα εάν δούμε και έναν νέο κόμμα υπό τον κ. Σαμαρά. Με ποιον ή ποιους μπορεί να συνεργαστεί η ΝΔ την επόμενη ημέρα των εκλογών;

Η Νέα Δημοκρατία έχει ξεκάθαρο στόχο την αυτοδυναμία, γιατί η χώρα χρειάζεται σταθερές κυβερνήσεις με καθαρή εντολή και συγκεκριμένο σχέδιο μεταρρυθμίσεων. Και αυτό δεν είναι αλαζονικό, αλλά προκρίνεται από την πραγματικότητα, Θα ζητήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών με βάση το έργο που έχουμε υλοποιήσει και το ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα παρουσιάσουμε για την επόμενη τετραετία, όχι με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Δε συμμετέχουμε σε σενάρια περί μετεκλογικών συνεργασιών ούτε σχολιάζουμε υποθετικές εξελίξεις. Οι κυβερνήσεις δε διαμορφώνονται μέσα από πολιτικές εικασίες, αλλά από την ετυμηγορία των πολιτών. Όσον αφορά τα σενάρια για την ίδρυση κόμματος του κ. Σαμαρά, δε σχολιάζουμε υποθέσεις. Πρόκειται για μια ιστορική προσωπικότητα της παράταξης και κάθε πραγματικό πολιτικό δεδομένο αξιολογείται, εφόσον προκύψει.

Σε μια περίοδο έντονων διεθνών προκλήσεων, η πολιτική σταθερότητα είναι απαραίτητη προϋπόθεση, για να συνεχίσει η χώρα να προχωρά μπροστά. Γι’ αυτό ζητούμε από τους πολίτες να μας κρίνουν με βάση το έργο, τις μεταρρυθμίσεις που υλοποιήσαμε και το σχέδιό μας για την Ελλάδα της επόμενης ημέρας.

–Τον προσεχή Νοέμβριο αναμένεται στο εφετείο η δίκη για τις υποκλοπές, ενώ επίσης είναι πιθανή η παραπομπή στο Ειδικό δικαστήριο του πρώην υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Τριαντόπουλου για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Την ίδια στιγμή ένας πρώην Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, στέλεχος – και πολιτευτής – της ΝΔ έχει καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μήπως τελικά οι εκλογές θα γίνουν νωρίτερα και όχι ο 2027;

Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι η πρόθεσή της είναι να εξαντλήσει τη συνταγματική της θητεία και οι επόμενες εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν το 2027. Δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, καθώς προτεραιότητά μας είναι η ολοκλήρωση του κυβερνητικού έργου και η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που έχουμε δεσμευτεί να προχωρήσουμε.

Σε ό,τι αφορά τις υποθέσεις που αναφέρετε, η θέση μας είναι σταθερή: έχουμε απόλυτο σεβασμό στη Δικαιοσύνη και δε σχολιάζουμε εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες. Για την υπόθεση του κ. Τριαντόπουλου, ο οποίος σαφώς έχει το τεκμήριο της αθωότητας, θα αναμένουμε τις οριστικές αποφάσεις της Δικαιοσύνης, όπως κάνουμε σε κάθε περίπτωση.

Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αρνηθήκαμε ποτέ ότι υπήρξαν σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα. Επιχειρήσαμε να τα αντιμετωπίσουμε και, όταν διαπιστώθηκε ότι απαιτούνταν μια πιο ριζική λύση, προχωρήσαμε στη μεταφορά της αρμοδιότητας των αγροτικών επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ. Ήταν μια δύσκολη αλλά αναγκαία μεταρρύθμιση που διασφαλίζει μεγαλύτερη διαφάνεια και ορθότερη καταβολή των ενισχύσεων. Παράλληλα, στηρίζουμε θεσμικά το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Όπου υπάρχουν ευθύνες, αυτές πρέπει να διερευνηθούν και να αποδοθούν, με απόλυτο σεβασμό, όμως, στο τεκμήριο αθωότητας και χωρίς πολιτικές δίκες πριν αποφανθούν τα δικαστήρια.

Εμείς δεν πολιτευόμαστε με βάση τη φημολογία ή τις δικαστικές εκκρεμότητες, αλλά με βάση το έργο μας και τη σταθερότητα που έχει ανάγκη η χώρα. Οι πολίτες θα μας κρίνουν το 2027 για όσα πετύχαμε και για το σχέδιο που καταθέτουμε για την επόμενη ημέρα.

Των Σάββα Γ. Ρομπόλη, Βασίλειου  Γ. Μπέτση*

Ειδικότερα  αναφέρεται  στη  σχετική  έκθεση ότι η μεγάλη αύξηση του δείκτη γήρανσης του  πληθυσμού  στην Ελλάδα  από  37,1% σε  65,5% (εάν  ληφθεί υπόψη ο πληθυσμός ηλικιών 20-65 ετών ως πληθυσμός  σε ηλικία εργασίας) θα επιβαρύνει τους μελλοντικούς Κρατικούς Προϋπολογισμούς.

• Παράλληλα, σε μία  δημοσιονομική και νεοφιλελεύθερη προσέγγιση υποστηρίζεται ότι η δημογραφική γήρανση και γενικότερα το αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης   επιβαρύνει το  δημόσιο χρέος  στην  χώρα  μας και  στα  άλλα  κράτη-μέλη του  συγκεκριμένου  διεθνούς  οργανισμού.

Έτσι, κατ’ αυτόν  τον  τρόπο,  προβάλλεται  έμμεσα  η  αναγκαιότητα  διεύρυνσης  της κεφαλαιοποίησης – ιδιωτικοποίησης και  περαιτέρω συρρίκνωσης  του κοινωνικού  κράτους.  

Επίσης,  στο  περιβάλλον  αυτών  των  αντιλήψεων  είναι  ενδιαφέρον  να  σημειωθεί  ότι  στην έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική οικονομία (12/01/2023) αναφέρεται, στην  βάση  της  δημογραφικής  γήρανσης, ότι είναι επιβεβλημένη, όπως  αποπειράται  να  νομοθετηθεί  σήμερα στην Γαλλία, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 1,5 χρόνο μέχρι το 2035 και κατά συνολικά 2,8 χρόνια μέχρι το 2050.

• Διαφορετικά  υποστηρίζεται ότι το κοινωνικο – ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα θα οδηγηθεί σε κατάρρευση, δεδομένου  ότι η  σχέση  εργαζομένων- συνταξιούχων από  την  αρχική  βιώσιμη  σχέση  των  τεσσάρων  εργαζομένων  προς  ένα  συνταξιούχο  έχει επιδεινωθεί  σήμερα σε 1,7  εργαζόμενους  ανά ένα  συνταξιούχο με  σημερινό  επίπεδο  ανεργίας 11,4%.

Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί  ότι  η  σχέση  αυτή  εργαζομένων-συνταξιούχων, σύμφωνα  με την  μελέτη του Ageing Working Group (2021), θα  είναι 1,7 το  2070  με  επίπεδο  ανεργίας 7,5%. Αυτό  σημαίνει  ότι  εάν  σήμερα (2023)  η  ανεργία  ήταν 7,5%, τότε η σημερινή σχέση  εργαζομένων-συνταξιούχων στην  Ελλάδα  δεν  θα  ήταν 1,7  αλλά  θα ήταν 1,85.

Τα  ευρήματα  αυτά  σημαίνουν  ότι  η  σχέση  αυτή  εργαζομένων-συνταξιούχων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης επηρεάζεται αρνητικά  από την  γήρανση  του  πληθυσμού. Αντίθετα  όμως  επηρεάζεται  θετικά  από  το  υψηλό  επίπεδο  απασχόλησης  και το  χαμηλό  επίπεδο  ανεργίας.

Κατά  συνέπεια,  σε  αντίθετη  κατεύθυνση από  αυτή  του  ΟΟΣΑ  και των  κρατών-μελών  του (περαιτέρω  αύξηση  των  ορίων  ηλικίας  συνταξιοδότησης), ο  σχεδιασμός  και  η  υλοποίηση  μίας  ολοκληρωμένης  και  αποτελεσματικής  δημογραφικής  πολιτικής  και  πολιτικής ασφαλούς και  σταθερής  απασχόλησης  στην  χώρα  μας  και στα  άλλα κράτη-μέλη  του  ΟΟΣΑ,  κατά τα επόμενα  χρόνια,  θα  δημιουργούσε, σύμφωνα με πρόσφατη  εργασία  μας,  συνθήκες  ανακοπής  της  μείωσης  του  πληθυσμού  από  8,6  εκατ. άτομα  σε  9,5  εκατ. άτομα  και  αύξησης  του  δείκτη  σε  δύο  εργαζόμενους  ανά  ένα συνταξιούχο  το  2070.

Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί ότι το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα  στην  χώρα  μας  είχε  σχεδιασθεί  να είναι βιώσιμο με  τέσσερις εργαζόμενους για κάθε ένα συνταξιούχο  και  οι  συνταξιοδοτικές  παροχές  αντιστοιχούσαν  στο  80%  των  συντάξιμων  αποδοχών. 

Όμως  μετά την  εφαρμογή  των  Μνημονίων  στο  σύστημα  κοινωνικής  ασφάλισης  από τις  αρχές  της προηγούμενης  δεκαετίας οι  συνταξιοδοτικές  παροχές  αντιστοιχούν  στο 50%  των  συντάξιμων αποδοχών με τις  συντάξιμες αποδοχές να υπολογίζονται στο σύνολο του εργασιακού βίου και όχι στην τελευταία πενταετία.

Κατά  συνέπεια  απαιτούνται  δύο  εργαζόμενοι  ανά  ένα  συνταξιούχο και όχι τέσσερις  εργαζόμενους  ανά  ένα  συνταξιούχο, όπως  λανθασμένα  υποστηρίζεται.

Βέβαια,  στις  συνθήκες αυτές  οι  όροι  βιωσιμότητας  που  έχουν  εγκαθιδρυθεί  από  τα  Μνημόνια  στο  σύστημα  κοινωνικής  ασφάλισης  της  χώρας  μας  είναι, κατά  βάση,  δημοσιονομική  και  ως  εκ  τούτου  μονομερής  και  ελλιπής.

Κι΄ αυτό  γιατί  η βιωσιμότητα ενός συστήματος κοινωνικής ασφάλισης θα πρέπει να εκπληρώνει δύο παραμέτρους:

α) την μακροχρόνια οικονομική ισορροπία και

β) την επάρκεια των  συνταξιοδοτικών  παροχών  σε  βαθμό  που  να εξασφαλίζει  στους  συνταξιούχους  ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και όχι  ένα  επίπεδο  διαβίωσης  που  θα βρίσκεται  στα  όρια της φτώχειας.

Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί  ότι  σύμφωνα  με  τις  εκτιμήσεις  της  Ευρωπαϊκής  Επιτροπής (Ageing Working Group 2021)  ο  αριθμός  των  συνταξιούχων  στην  Ελλάδα  από 2.600.000 (2020) άτομα  θα  αυξηθεί  σε  2.750.000 (2070)  άτομα, η  μέση  μηνιαία  σύνταξη (κύρια και επικουρική)  από 950  ευρώ (μεικτά) το  2020  θα  μειωθεί  σε  930 ευρώ (μεικτά) το  2070  και  η  συνταξιοδοτική  δαπάνη  θα  μειωθεί  από 15,6%  του  ΑΕΠ  το  2020  σε  11.9%  του  ΑΕΠ το  2070 ( 16,2%  του ΑΕΠ ανώτατο  μνημονιακό  όριο), χωρίς να έχει  ληφθεί  υπόψη  το  κόστος  μετάβασης (78 δις  ευρώ)  της  κεφαλαιοποίησης  της  επικουρικής  κοινωνικής  ασφάλισης.   

*Ομ. Καθηγητή  Παντείου  Πανεπιστημίου, Δρ. Παντείου  Πανεπιστημίου

«To ασφαλιστικό νομοσχέδιο ήρθε στη Βουλή μετά από μια μακρά περίοδο επικοινωνιακού ορυμαγδού και ακραίας προπαγάνδας για δήθεν γενικευμένες αυξήσεις στις συντάξεις και μειώσεις στις εισφορές», τόνισε η Έφη Αχτσιόγλου στην Ολομέλεια της Βουλής, προσθέτοντας ότι «η πραγματικότητα είναι ότι οι 9 στους 10 συνταξιούχοι χάνουν εισόδημα και ένας κερδίζει. Οι 9 στους 10 επαγγελματίες επιβαρύνονται για να γίνει ένα μεγάλο δώρο σε έναν».

Η κ. Αχτσιόγλου υπογράμμισε ότι «τα χρήματα που η κυβέρνηση της ΝΔ έχει προβλέψει για τις συντάξεις το 2020 είναι λιγότερα κατά 200 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2019. Άρα δεν μπορεί να μιλάει για γενικευμένες αυξήσεις τη στιγμή που μειώνει τη συνολική δαπάνη. Ο κ. υπουργός δεν τολμά να συγκρίνει τον προϋπολογισμό του 2020 με την εκτέλεση του 2019. Βάζει τον πήχη στα μνημόνια και αυτό πρέπει να το πει στους συνταξιούχους. Είναι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης και όχι έξωθεν καταναγκασμός. Είναι επιλογή μείωσης κοινωνικών δαπανών που βρίσκεται στον πυρήνα του πολιτικού σχεδίου της ΝΔ, όπως σε κάθε νεοφιλελεύθερο μοντέλο».

Το νομοσχέδιο, σημείωσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, «έχει τρεις περικοπές συντάξεων:

α) Την περικοπή της μόνιμης 13ης σύνταξης -ολόκληρης για τους χαμηλοσυνταξιούχους και αναλογικής για υψηλότερες συντάξεις- για δεύτερη φορά από την ίδια κυβέρνηση και τον ίδιο υπουργό.

β) Την περικοπή της σύνταξης για πρώτη φορά κατά 30% για όσους συνταξιούχους εργάζονται πριν  το 2016, μια άκρως τιμωρητική διάταξη. Την ίδια στιγμή, οι μετακλητοί των υπουργικών γραφείων της ΝΔ θα λαμβάνουν και μισθό και σύνταξη, μία ρύθμιση ευνοιοκρατίας για τον κομματικό στρατό.

γ) Το ποσοστό αναπλήρωσης από τα 40 έτη και μετά μειώνεται απότομα και ανεξήγητα από 2 % σε 0,5%».

Η κ. Αχτσιόγλου επισήμανε ότι «η αναλογιστική μελέτη που ο υπουργός Εργασίας κατέθεσε δείχνει ότι η μέση ετήσια σύνταξη με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο μειώνεται, σε σχέση με το τι ισχύει με το ασφαλιστικό του ΣΥΡΙΖΑ. Μειώνεται για φέτος, για του χρόνου και για τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2040. Αυτή είναι ομολογία περικοπών».

Αναφερόμενη στο νέο σύστημα εισφορών τόνισε ότι «πρόκειται για στρατηγική επιλογή ακραίας κοινωνικής μονομέρειας και αδικίας. Οι εισφορές αποσυνδέονται από το πραγματικό εισόδημα. Κάποιος με 70.000, 100.000, 200.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα ή και με ακόμα μεγαλύτερο θα καταβάλλει την ίδια εισφορά με αυτόν που έχει 7.000, 6.000, 5.000 ευρώ. Έτσι οι φτωχότεροι έχουν πολλαπλάσια επιβάρυνση από τους έχοντες υπερπολλαπλάσια εισοδήματα». Επίσης, «η ελάχιστη υποχρεωτική εισφορά αυξάνεται από 185 σε 220 ευρώ/μήνα. Έτσι οι 9 στους δέκα επαγγελματίες των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων θα επιβαρυνθούν σημαντικά. Θα πληρώσουν αυξημένες κατά 20% εισφορές για να γίνει μια μεγάλη έκπτωση στον 1 στους 10 των υψηλών και πολύ υψηλών εισοδημάτων». Η κυβέρνηση, πρόσθεσε, «λέει στον εύπορο επαγγελματία δώσε κάτι ελάχιστο στο δημόσιο σύστημα και πήγαινε σε μια ιδιωτική να δώσεις τα παραπάνω που έχεις. Δεν ήταν εξάλλου και λίγες οι περιπτώσεις που στελέχη της ΝΔ διαφήμιζαν τις αποδόσεις των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών».

Η κ. Αχτσιόγλου σημείωσε ότι «αυτό που χρειαζόμαστε για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους δεν είναι να τους εξαπατούμε με ανάποδες αναδιανομές και περικομμένη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος. Αυτό που χρειαζόμαστε ως κοινωνία είναι ένα σχέδιο για την ανάκτηση της εργασίας. Και αυτή είναι η κρίσιμη, δομική, η καταστατική και αγεφύρωτη διαφορά μας με τη ΝΔ, η οποία απορρυθμίζει εκ νέου την αγορά εργασίας, χτυπά για δεύτερη φορά τις συλλογικές συμβάσεις, καθοδηγεί την ακραία εργολαβοποίηση».

Υπογράμμισε, τέλος, ότι «καμία τεχνική ρύθμιση σε επιμέρους ποσοστά αναπλήρωσης -κόβοντας χρήματα από τους χαμηλοσυνταξιούχους- δεν μπορεί να εξισορροπήσει το ασφαλιστικό σύστημα, χωρίς σχέδιο για την αγορά εργασίας και τους εργαζόμενους. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με μέτρα ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζόμενων, με ισχυρές κλαδικές ΣΣΕ, με μέτρα αύξησης των μισθών, πάταξης της παραβατικότητας και καταπολέμησης της εργολαβοποίησης».