Οι εικόνες είναι διαθέσιμες σε υψηλή ανάλυση μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της υπηρεσίας και καταγράφουν μοναδικές στιγμές από την αποστολή, με τη Γη να αποτυπώνεται σε εντυπωσιακές λήψεις από το διάστημα και σε διαφορετικές φάσεις.

Η αποστολή Artemis II αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο για την αμερικανική διαστημική υπηρεσία, καθώς σηματοδότησε την επιστροφή ανθρώπινης παρουσίας κοντά στη Σελήνη για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1970. Παράλληλα, το πλήρωμα κατέγραψε εικόνες που ξεχωρίζουν τόσο για την επιστημονική όσο και για την αισθητική τους αξία, συμβάλλοντας στην ευρύτερη διάδοση της αποστολής στο κοινό.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με επαγγελματικό και καταναλωτικό εξοπλισμό, όπως οι μηχανές Nikon D5 και Nikon Z9, αλλά και με κινητό τηλέφωνο iPhone 17, το οποίο είχε μαζί του το πλήρωμα. Στο υλικό περιλαμβάνονται λήψεις από ηλιακή έκλειψη, κοντινές εικόνες της Σελήνης, καθώς και εντυπωσιακές φωτογραφίες του φαινομένου «Earthset», όπου η Γη φαίνεται να ανατέλλει στον ορίζοντα της Σελήνης.

Παρά τον μεγάλο όγκο του υλικού, ορισμένες εικόνες εμφανίζονται επαναλαμβανόμενες ή με τεχνικές ατέλειες, όπως θόρυβο ή υπερέκθεση. Ωστόσο, ανάμεσα στις χιλιάδες λήψεις ξεχωρίζουν και εικόνες υψηλής ποιότητας που έχουν ήδη προκαλέσει το ενδιαφέρον του κοινού και των ειδικών.

Η δημοσιοποίηση του αρχείου ενισχύει τη διαφάνεια και την προσβασιμότητα των δεδομένων της αποστολής, ενώ παράλληλα προσφέρει ένα σπάνιο οπτικό ντοκουμέντο από μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες εξερευνήσεις του διαστήματος.

«Αυτά ήταν σίγουρα λάμψεις πρόσκρουσης στη Σελήνη. Και ο Τζέρεμι (Χάνσεν) μόλις είδε άλλη μία», ανέφερε τη Δευτέρα ο διοικητής της αποστολής Ριντ Γουάιζμαν, ενώ το σκάφος πετούσε γύρω από τη Σελήνη – το πρώτο τέτοιο ταξίδι ανθρώπων εδώ και πάνω από μισό αιώνα.

«Καταπληκτικό», απάντησε η Κέλσι Γιανγκ, επικεφαλής της σεληνιακής επιστημονικής ομάδας της αποστολής, παρακολουθώντας το σκάφος από τη Γη, σε απόσταση μεγαλύτερη από 400.000 χιλιόμετρα.

«Δεν μπορούσα να προβλέψω αν το πλήρωμα θα έβλεπε κάτι τέτοιο σε αυτή την αποστολή, οπότε πιθανότατα παρατηρήσατε την έκπληξη και το σοκ στο πρόσωπό μου», σχολίασε στη υνέντευξη του Τύπου την επόμενη μέρα.

Στο Χιούστον, επιστήμονες ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς όταν το πλήρωμα περιέγραψε τις λάμψεις φωτός που προκλήθηκαν από τις προσκρούσεις μετεωριτών, ανέφερε η Γιανγκ.

Το φαινόμενο είναι «κάτι που δεν παρατηρούμε συχνά», δήλωσε στο AFP η Τζένι Γκίμπονς, αναπληρωματική αστροναύτης της συγκεκριμένης αποστολής. «Αποτελούσε προτεραιότητα για όλους εμάς, οπότε το γεγονός ότι είδαν τέσσερις ή πέντε ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.»

Η ομάδα στο Χιούστον απηύθυνε αρκετές ερωτήσεις στους αστροναύτες για το σπάνιο θέαμα. «Κρατούσαν αρκετή ώρα; Παρατηρήσατε κάποιο χρώμα;», ρώτησε η Γιανγκ. «Ηταν σαν μια μικροσκοπική κουκκίδα φωτός», απάντησε ο Καναδός Χάνσεν. «Υποψιάζομαι ότι υπήρχαν κι άλλοι».

«Θα έλεγα ότι κρατούσαν ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, σαν το πιο γρήγορο άνοιγμα και κλείσιμο του κλείστρου μιας κάμερας», παρατήρησε ο Γουάιζμαν, λέγοντας ότι οι λάμψεις ήταν «από λευκές έως γαλαζόλευκες».

Η ομάδα ανέφερε συνολικά έξι προσκρούσεις μετεωριτών στη σεληνιακή επιφάνεια.

Οι ομάδες εδάφους προσπαθούν τώρα να συσχετίσουν αυτές τις παρατηρήσεις με δεδομένα από έναν δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, δήλωσε η Γιανγκ, προσθέτοντας ότι οι περισσότερες από τις παρατηρήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια μιας ηλιακής έκλειψης.

«Προσωπικά… εκπλήσσομαι που είδαν τόσο πολλές, αν και είχαν εκπαιδευτεί να τις αναζητούν», δήλωσε ο Μπρους Μπετς, επικεφαλής επιστήμονας της Planetary Society.

Σύμφωνα με τον Μπετς, οι περιγραφές θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να αποκτήσουν «μια εικόνα για τη συχνότητα των προσκρούσεων» καθώς και για το μέγεθος των σωμάτων που χτυπούν τη Σελήνη.

Ενα ερώτημα είναι τι μέγεθος πρέπει να έχει ένα αντικείμενο ώστε να δημιουργήσει μια λάμψη ορατή από τους αστροναύτες, είπε. «Δεν είναι ένα απλό σωματίδιο σκόνης, αλλά ούτε και ένας ογκόλιθος μεγέθους ενός μέτρου.»

H NASA στις 21:00 ώρα Ελλάδος, έκανε γνωστό πως το 4μελες πλήρωμα βρίσκεται σε απόσταση 252.752 μίλια (406.764 χιλιόμετρα) μακριά από τη Γη, απόσταση μεγαλύτερη κατά 4.102 μίλια (6.601 χιλιόμετρα) από αυτή που είχε διανύσει το Apollo 13 το 1970.

LIVE: Watch with us as the Artemis II astronauts make their closest approach to the Moon, traveling farther from Earth than ever before. https://t.co/Zpy7GdTqA8

— NASA (@NASA) April 6, 2026

To πλήρωμα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και κατάφερε να γράψει σήμερα ιστορία, στην 5η ημέρα του 10ημερου ταξιδιού τους.

Αύριο, Τρίτη, αναμένεται να πλησιάσουν πιο κοντά στη Σελήνη για να την παρατηρήσουν, ενώ από την Τετάρτη θα ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής. Στη Γη αναμένονται το Σάββατο.

Να σημειωθεί πως εντός των επόμενων ωρών αναμένεται να χαθεί για περίπου 40 λεπτά το σήμα με την Γη, όσο το διαστημικό σκάφος θα βρίσκεται στην πίσω πλευρά της Σελήνης.

Το πλήρωμα θα παρατηρήσει χαρακτηριστικά στην επιφάνεια της Σελήνης που τα ανθρώπινα μάτια δεν είχαν αντικρύσει ποτέ πριν, ενώ παράλληλα θα βρεθούν στη μεγαλύτερη απόσταση που έχει βρεθεί ποτέ ανθρώπινο όν από τον μητρικό του πλανήτη.

Στο πιο κοντινό πέρασμα της αποστολής από την επιφάνεια της Σελήνης – λίγο περισσότερο από 6.000 χλμ. – το ουράνιο σώμα θα φαίνεται στο μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ. Αυτή η πανοραμική εικόνα θα μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την ιστορία του φεγγαριού, ιδιαίτερα για το πώς οι διαστημικοί βράχοι που συγκρούστηκαν με τη Σελήνη δημιούργησαν κρατήρες εκθέτοντας το εσωτερικό της. Στη Γη, η διάβρωση και άλλες διεργασίες έχουν ουσιαστικά εξαλείψει τα αποτυπώματα βομβαρδισμού του πλανήτη μας – όμως στη Σελήνη παραμένουν ανάγλυφα

Παράλληλα, με βάση τα δεδομένα που θα συλλεχθούν από υπερευαίσθητες φωτογραφικές μηχανές, θα αναζητηθούν ανεπαίσθητες χρωματικές αποχρώσεις στα επιφανειακά στρώματα, οι οποίες θα μπορούσαν να ρίξουν περισσότερο φως στην προέλευση και τη σύνθεση της Σελήνης, καθώς και στο γιατί η ορατή και η αόρατη πλευρά της φαίνονται τόσο διαφορετικές μεταξύ τους.

Η φωτεινή πλευρά έχει λεπτό φλοιό, χαμηλό ανάγλυφο και εκτεταμένα στοιχεία αρχαίας ηφαιστειακής δραστηριότητας, ενώ η άλλη έχει παχύτερο φλοιό, υψηλότερα υψόμετρα και πολύ λιγότερα σημάδια παλαιότερης ηφαιστειακής δραστηριότητας.

40 λεπτά σιωπής

Η αποστολή όμως θα περάσει και ένα διάστημα απομόνωσης, καθώς θα χαθεί η συνεχής σύνδεση με τον έλεγχο της αποστολής στο Χιούστον του Τέξας.  

Καθώς το διαστημόπλοιο θα περνά πίσω από τη Σελήνη περίπου στις 02:47 (ώρα Ελλάδος) την Τρίτη τα ξημερώματα, τα ραδιοσήματα και τα σήματα λέιζερ που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ του διαστημικού σκάφους και της Γης θα μπλοκαριστούν από την ίδια τη Σελήνη.

Για περίπου 40 λεπτά, οι τέσσερις αστροναύτες θα είναι μόνοι, χωρίς επικοινωνία, ταξιδεύοντας μέσα στο σκοτάδι του διαστήματος.

Πίσω στη Γη, η διακοπή της επικοινωνίας θα είναι μια τεταμένη περίοδος για όσους έχουν την ευθύνη να διατηρούν την επαφή με το διαστημόπλοιο.

Στον επίγειο σταθμό Γκουνχίλι, στα νοτιοδυτικά της Αγγλίας, μια τεράστια κεραία συλλέγει σήματα από το διαστημικό σκάφος, εντοπίζοντας προσεκτικά τη θέση του καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και μεταδίδοντας αυτές τις πληροφορίες στα κεντρικά γραφεία της NASA.

Ο Ματ Κόσμπι, επικεφαλής τεχνολογίας του σταθμού δήλωσε στο BBC: «Είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα διαστημόπλοιο με ανθρώπους πάνω του. Θα νιώσουμε λίγο νευρικοί καθώς θα βρίσκεται πίσω από τη Σελήνη, και μετά θα είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι όταν το ξαναδούμε, επειδή ξέρουμε ότι είναι όλοι ασφαλείς».

Η ελπίδα όμως είναι ότι αυτές οι απώλειες στις επικοινωνίες σύντομα θα μπορούν να γίνουν παρελθόν. Ο Κόσμπι λέει ότι αυτό θα είναι απαραίτητο καθώς η NASA – και άλλες διαστημικές υπηρεσίες – θα αρχίσουν να χτίζουν μια βάση στη Σελήνη και να εντείνουν την περαιτέρω εξερεύνηση. «Για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη, χρειαζόμαστε πλήρη επικοινωνία όλο το 24ωρο, ακόμη και στην απέναντι πλευρά», είπε.

Προγράμματα όπως το Moonlight του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος σχεδιάζουν να εκτοξεύσουν ένα δίκτυο δορυφόρων γύρω από τη Σελήνη για να παρέχουν συνεχή και αξιόπιστη κάλυψη επικοινωνιών στο μέλλον.

Για τους αστροναύτες του Artemis ΙΙ, ο χρόνος που θα περάσουν χωρίς επαφή με τη Γη θα τους επιτρέψει να αφιερώσουν όλη τους την προσοχή στη Σελήνη.

Θα αφιερώσουν τη έλλειψη επικοινωνίας στην παρατήρηση του δορυφόρου της Γης – τραβώντας φωτογραφίες, μελετώντας τη γεωλογία της Σελήνης ή απλώς θαυμάζοντας το μεγαλείο της.

Και όταν το σήμα αποκατασταθεί, ο κόσμος θα ανασάνει συλλογικά με ανακούφιση.

Η αποστολή ξεκίνησε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, με το διαστημόπλοιο Orion στην κορυφή του γιγαντιαίου πυραύλου Space Launch System (SLS). Το ταξίδι αναμένεται να διαρκέσει περίπου 10 ημέρες και περιλαμβάνει μια επανδρωμένη περιφορά γύρω από τη Σελήνη και επιστροφή στη Γη, χωρίς προσελήνωση.

Παρότι δεν θα υπάρξει προσεδάφιση, η Artemis II θεωρείται κομβική, καθώς θα είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή που θα μεταφέρει ανθρώπους τόσο μακριά μετά την εποχή του Apollo, δοκιμάζοντας στην πράξη τα συστήματα υποστήριξης ζωής, την πλοήγηση, τις επικοινωνίες και την αντοχή της θερμικής ασπίδας του Orion.

Για περισσότερα από δύο χρόνια, οι τέσσερις αστροναύτες προετοιμάζονται εντατικά για μια πτήση υψηλού ρίσκου, η οποία δεν έχει μόνο συμβολική βαρύτητα, αλλά και καθαρά επιχειρησιακή σημασία. Το πλήρωμα θα κληθεί να λάβει κρίσιμες αποφάσεις, ενώ ταυτόχρονα θα αποτελέσει και αντικείμενο πολύτιμων επιστημονικών παρατηρήσεων, καθώς τα πειράματα στο Orion θα καταγράψουν πώς αντιδρά ο ανθρώπινος οργανισμός σε τόσο μεγάλη απόσταση από τη Γη.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη NASA’s Johnson Space Center (@nasajohnson)

Ριντ Γουάιζμαν: Ο διοικητής της αποστολής και ο πατέρας που βλέπει τις κόρες του ως τη μεγαλύτερη δύναμή του

Επικεφαλής της αποστολής είναι ο Ριντ Γουάιζμαν, ένας αστροναύτης με μακρά εμπειρία, στρατιωτικό υπόβαθρο και πολυετή θητεία στη NASA. Γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1975 στη Βαλτιμόρη, μεγάλωσε με έντονο το πνεύμα της εξερεύνησης, κάτι που –όπως έχει πει– καλλιεργήθηκε ήδη από τα παιδικά του χρόνια. Η ελευθερία που του έδωσαν οι γονείς του να ανακαλύπτει τον κόσμο μόνος του αποδείχθηκε καθοριστική.

Σπούδασε επιστήμες στο Rensselaer Polytechnic Institute στη Νέα Υόρκη, συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη μηχανική συστημάτων στο πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς και αργότερα στις διαστημικές εφαρμογές στη σχολή του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Εντάχθηκε στο Ναυτικό το 1997, συμμετείχε σε αποστολές στη Μέση Ανατολή και ακολούθησε πορεία δοκίμου πιλότου και πιλότου δοκιμών.

Το 2009, ενώ βρισκόταν εν πλω, ενημερώθηκε ότι ήταν ένας από τους εννέα που επέλεξε η NASA για εκπαίδευση αστροναυτών. Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του το 2011 και το 2014 πραγματοποίησε την πρώτη του διαστημική αποστολή ως μηχανικός πτήσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, παραμένοντας εκεί για 165 ημέρες. Στο διάστημα αυτό συμμετείχε, μαζί με την ομάδα του, σε περισσότερα από 300 επιστημονικά πειράματα, ενώ συμπλήρωσε σχεδόν 13 ώρες διαστημικών περιπάτων.

Αργότερα ανέλαβε και τη θέση του επικεφαλής του γραφείου αστροναυτών της NASA, από το 2020 έως το 2022. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος έχει πει ότι η πιο απαιτητική δοκιμασία της ζωής του δεν ήταν η διαστημική του καριέρα, αλλά η προσωπική του διαδρομή μετά τον θάνατο της συζύγου του, Κάρολ, το 2020. Ο Γουάιζμαν, που έμεινε μόνος με τις δύο κόρες τους, θεωρεί πως η περίοδος της μονογονεϊκής οικογένειας ήταν η πιο δύσκολη αλλά και η πιο ουσιαστική φάση της ζωής του.

Η σχέση του με τα παιδιά του είναι εμφανής και στις δημόσιες αναρτήσεις του. Λίγο πριν από την αποστολή είχε γράψει συγκινημένος: «Όταν ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου για το φεγγάρι και ανακαλύπτεις ότι η κόρη σου έβαλε κρυφά μερικά μπισκότα που έφτιαξε μέσα στις αποσκευές σου. Η καρδιά μου δεν το αντέχει!». Σε άλλη ανάρτησή του, με τις κόρες του, σημείωσε: «Τις αγαπώ αυτές τις δύο κυρίες και επιβιβάζομαι στον πύραυλο ως ένας πολύ περήφανος πατέρας».

Βίκτορ Γκλόβερ: Ο πιλότος της αποστολής που θα γίνει ο πρώτος μαύρος αστροναύτης στην περιοχή της Σελήνης

Ο Βίκτορ Γκλόβερ, πιλότος της αποστολής, είναι μια από τις πιο ξεχωριστές προσωπικότητες της Artemis II. Γεννημένος στις 30 Απριλίου 1976 στην Καλιφόρνια, θυμάται πως σε ηλικία 10 ετών, βλέποντας μια εκτόξευση διαστημικού λεωφορείου, σκέφτηκε: «πωπω, θα ήθελα να το οδηγήσω».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Victor Glover (@astrovicglover)

Από μικρός ήταν παιδί γεμάτο ενέργεια, με αγάπη για την αδρεναλίνη, τον αθλητισμό, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Στο σχολείο είχε ισχυρή παρουσία τόσο στα αθλήματα όσο και στα μαθήματα, αν και –όπως θυμάται μια καθηγήτριά του– ο αθλητισμός συχνά τον απορροφούσε περισσότερο. Εκείνο που τον ξεχώριζε, όμως, ήταν η αυτογνωσία, η σοβαρότητα και η πειθαρχία του.

Αρχικά δεν είχε σχέδια να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα, όμως τελικά σπούδασε μηχανικός στην Καλιφόρνια και στη συνέχεια εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό. Ο πατέρας του ήταν εκείνος που του υπέδειξε μια προοπτική που μέχρι τότε δεν είχε βάλει στο μυαλό του: «Ξέρεις, με πτυχίο μηχανικού και πτυχίο πιλότου του Πολεμικού Ναυτικού, μπορείς να δοκιμάσεις και να γίνεις αστροναύτης».

Στην καριέρα του πέταξε με πολλά διαφορετικά αεροσκάφη, όμως το F/A-18, με το οποίο βρέθηκε σε επιχειρήσεις πάνω από το Ιράκ, έχει ξεχωριστή θέση στη μνήμη του. «Αυτό το πράγμα με κράτησε ζωντανό σε κάποιες δύσκολες στιγμές», έχει πει. Στα χρόνια εκείνα απέκτησε και το χαρακτηριστικό παρατσούκλι “IKE”, από τη φράση “I Know Everything”.

Παρά το ισχυρό βιογραφικό του, η πρώτη του αίτηση στη NASA απορρίφθηκε. Δεν εγκατέλειψε όμως. Το 2013, ενώ εργαζόταν ως νομοθετικός συνεργάτης του γερουσιαστή Τζον Μακέιν, δέχθηκε τελικά το πολυπόθητο τηλεφώνημα από τη NASA, το οποίο –όπως θυμάται– τον άφησε να αναρωτιέται αν ονειρευόταν.

Ήταν ένας από τους οκτώ που επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 6.300 υποψηφίους. Μετά την εκπαίδευσή του, ανέλαβε σειρά κρίσιμων ρόλων στο πρόγραμμα επανδρωμένων αποστολών, προτού ταξιδέψει για πρώτη φορά στο Διάστημα το 2020 με Crew Dragon της SpaceX. Παρέμεινε 168 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και πραγματοποίησε τέσσερις διαστημικούς περιπάτους.

Κατά τη διάρκεια εκείνης της αποστολής, βίωσε από απόσταση και την ταραγμένη πολιτική περίοδο στις ΗΠΑ, βρισκόμενος στο Διάστημα κατά την εισβολή στο Καπιτώλιο τον Ιανουάριο του 2021. «Η καρδιά και οι σκέψεις μου ήταν με τους φίλους μου στην Ουάσιγκτον», έχει δηλώσει. Σε μια από τις πιο προσωπικές στιγμές του στο Διάστημα, έστειλε σε φίλους του μια φωτογραφία ανατολής της Γης, συνοδεύοντάς τη με το απόσπασμα από τους Ψαλμούς: «Το κλάμα μπορεί να διαρκέσει μια νύχτα, αλλά η χαρά έρχεται το πρωί».

Ο Ριντ Γουάιζμαν έχει πει γι’ αυτόν: «με εντυπωσιάζει κάθε μέρα είναι το πόσο μεθοδικός και προσεκτικός. Δεν αφήνει καμία λεπτομέρεια να του ξεφύγει». Ο Γκλόβερ είναι παντρεμένος με την Ντιόνα Όντομ και έχουν τέσσερα παιδιά.

Κριστίνα Κοχ: Η πρώτη γυναίκα που θα ταξιδέψει τόσο μακριά στο νέο σεληνιακό πρόγραμμα

Η Κριστίνα Κοχ είναι η μοναδική γυναίκα του πληρώματος, αλλά και ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα της νέας εποχής στην επανδρωμένη εξερεύνηση. Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1977 και, όπως έχει πει, δεν θυμάται περίοδο της ζωής της που να μην ήθελε να γίνει αστροναύτης. Την ενέπνεε από μικρή ο νυχτερινός ουρανός, ενώ συνήθιζε να λέει: «Αγαπώ τα πράγματα που με κάνουν να νιώθω μικρή».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Christina Hammock Koch (@astro_christina)

Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και φυσικός, συνέχισε με μεταπτυχιακό στην ηλεκτρολογία και απέκτησε σημαντική εμπειρία σε διεθνή και απαιτητικά επιστημονικά περιβάλλοντα. Πριν φορέσει τη στολή της αστροναύτου, εργάστηκε στην ανάπτυξη διαστημικών οργάνων για αποστολές της NASA, αλλά και σε ακραίες ερευνητικές βάσεις σε μέρη όπως η Ανταρκτική, η Γροιλανδία, η Αλάσκα και η Αμερικανική Σαμόα.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η παραμονή της για έναν ολόκληρο χρόνο στον Νότιο Πόλο, όπου συμμετείχε σε ομάδες πυρόσβεσης και έρευνας-διάσωσης. Η εμπειρία αυτή θεωρείται από τις πιο χαρακτηριστικές της προετοιμασίας της για ακραίες συνθήκες απομόνωσης και πίεσης.

Η Κοχ εντάχθηκε στη NASA το 2013 και ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της το 2015. Η πρώτη της διαστημική πτήση ήρθε το 2019, όταν εκτοξεύθηκε με Soyuz για μακρά παραμονή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Εκεί παρέμεινε συνολικά 328 ημέρες, καταρρίπτοντας το ρεκόρ μεγαλύτερης συνεχόμενης παραμονής στο Διάστημα από γυναίκα.

Το όνομά της συνδέθηκε επίσης με μια ιστορική πρωτιά: συμμετείχε στους πρώτους αποκλειστικά γυναικείους διαστημικούς περιπάτους. Κατά τη διάρκεια των αποστολών της στον ISS, συνέβαλε σε σειρά ερευνητικών προγραμμάτων, από ρομποτικές εργασίες και φαρμακευτική έρευνα έως δοκιμές βιολογικών 3D εκτυπωτών σε συνθήκες μικροβαρύτητας.

Μιλώντας για το ταξίδι της στο Διάστημα, έχει δηλώσει: «ήθελα η δουλειά μου να πει σε κάθε άνθρωπο στον κόσμο ότι και εκείνος θα μπορούσε να ζήσει αυτή τη στιγμή, αν δούλευε σκληρά για αυτό. Και ήθελα κάθε άνθρωπος στον κόσμο να νιώσει αυτό συναίσθημα». Για την Artemis II έχει τονίσει ότι η επιστροφή στη Σελήνη είναι βήμα που συνδέεται με πολύ μεγαλύτερες φιλοδοξίες: «πρέπει να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της ανθρωπότητας για εξερεύνηση».

Η ίδια βλέπει το πρόγραμμα ως γέφυρα προς ακόμη πιο μακρινές αποστολές, με τελικό ορίζοντα τον Άρη και τα μεγάλα ερωτήματα για τη θέση του ανθρώπου στο Σύμπαν. Όπως έλεγε, η ανθρωπότητα επιστρέφει στη Σελήνη «σε μια εποχή όπου μπορούμε να μεταφέρουμε όλα τα οφέλη, την τεχνολογία και τη γνώση και να αξιοποιήσουμε ό,τι έχει να προσφέρει αυτό το περιβάλλον, φέρνοντάς τα πίσω στη Γη».

Τζέρεμι Χάνσεν: Ο Καναδός που θα γίνει ο πρώτος μη Αμερικανός σε αποστολή προς τη Σελήνη

Ο Τζέρεμι Χάνσεν φέρνει στην Artemis II μια ισχυρή διάσταση διεθνούς συνεργασίας. Γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1976 στο Οντάριο, μεγάλωσε σε αγρόκτημα και από νωρίς μετέτρεψε το παιδικό του δεντρόσπιτο σε φανταστικό διαστημόπλοιο, εμπνευσμένος από τις εικόνες του Νιλ Άρμστρονγκ στη Σελήνη.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Agence spatiale canadienne (@agencespatialecanadienne)

Από μικρή ηλικία ακολούθησε την αεροπορία. Στα 12 του εντάχθηκε στη νεανική εκπαιδευτική μονάδα αεροπορίας του Καναδά, ενώ ήδη από τα 16 του είχε αποκτήσει τα πρώτα διακριτικά πιλότου. Συνέχισε με σπουδές στις διαστημικές επιστήμες και τη φυσική, ολοκληρώνοντας με άριστα τη στρατιωτική και ακαδημαϊκή του εκπαίδευση, προτού περάσει στην επιχειρησιακή εκπαίδευση μαχητικών CF-18.

Εντάχθηκε στον Καναδικό Οργανισμό Διαστήματος το 2009. Αν και δεν έχει πετάξει ακόμη στο Διάστημα, έχει αναλάβει κρίσιμο ρόλο στην εκπαίδευση νέων αστροναυτών στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA, όντας ο πρώτος Καναδός που ηγήθηκε αυτής της διαδικασίας.

Ο Χάνσεν είναι παντρεμένος, έχει τρία παιδιά και διατηρεί έντονο ενδιαφέρον για την ιστιοπλοΐα, την αναρρίχηση και την ορεινή ποδηλασία. Ο ίδιος έχει μιλήσει ανοιχτά για τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να εξηγήσει στην οικογένειά του τους κινδύνους μιας τέτοιας αποστολής. Μάλιστα, τα Χριστούγεννα παρακολούθησαν μαζί την εκτόξευση της Artemis I, ώστε να προετοιμάσει τα παιδιά του για το τι σημαίνει μια τέτοια αποστολή και πόσο τρομακτικά μπορεί να ακούγονται ορισμένα πράγματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάτι πηγαίνει λάθος.

Αν όλα εξελιχθούν βάσει σχεδίου, ο Χάνσεν θα γίνει ο πρώτος μη Αμερικανός αστροναύτης που θα ταξιδέψει προς τη Σελήνη, ένα ορόσημο που ο ίδιος θεωρεί αποτέλεσμα της παγκόσμιας συνεργασίας στο Διάστημα. Όπως έχει δηλώσει: «Οι αποστολές “Άρτεμις” έχουν θέσει έναν τόσο φιλόδοξο στόχο για την ανθρωπότητα που χώρες από όλο τον κόσμο ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Στο προσωπικό του ταξίδι προς τη Σελήνη, θα πάρει μαζί του τέσσερα μενταγιόν σε σχήμα Σελήνης για τη σύζυγό του Κάθριν και τα τρία παιδιά τους, χαραγμένα με τη φράση «Moon and back». Μαζί του θα έχει επίσης και κάτι ακόμη πιο χαρακτηριστικό της πατρίδας του: σιρόπι και μπισκότα σφενδάμου.

Μια αποστολή με συμβολισμό, επιστήμη και ιστορικό βάρος

Η Artemis II δεν είναι απλώς μια ακόμη διαστημική πτήση. Είναι η αποστολή που θα κρίνει αν η ανθρωπότητα είναι έτοιμη να περάσει στο επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της σεληνιακής εξερεύνησης. Ο μονογονέας διοικητής, ο μεθοδικός πιλότος, η γυναίκα-σύμβολο της νέας εποχής και ο Καναδός εκπρόσωπος της διεθνούς συνεργασίας συνθέτουν ένα πλήρωμα που κουβαλά όχι μόνο τεχνική επάρκεια, αλλά και ισχυρό ανθρώπινο φορτίο.

Σε αυτή την αποστολή, η NASA δεν στέλνει απλώς τέσσερις αστροναύτες γύρω από τη Σελήνη. Στέλνει τέσσερις ανθρώπους που ενσαρκώνουν το νέο πρόσωπο της εξερεύνησης — πιο διεθνές, πιο σύνθετο, πιο ανθρώπινο και ταυτόχρονα πιο φιλόδοξο από ποτέ.

Για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα πέντε ημερών, η NASA διέκοψε σήμερα την αντίστροφη μέτρηση που ήταν σε εξέλιξη και ανέβαλε εκ νέου την προγραμματισμένη εκτόξευση του γιγαντιαίου πυραύλου Space Launch System (SLS) αποστολή του οποίου είναι να στείλει την κάψουλα Orion στο φεγγάρι στο πλαίσιο του διαστημικού προγράμματος Artemis 1. Η νέα προγραμματισμένη εκτόξευση αναβλήθηκε, όπως αναφέρεται επισήμως, λόγω διαρροής στις δεξαμενές καυσίμων.

Υπενθυμίζεται ότι και την περασμένη Δευτέρα, η προγραμματισμένη εκτόξευση είχε διακοπεί λόγω προβλήματος διαρροής υγρού υδρογόνου σε έναν από τους κινητήρες.

«Το πρόβλημα που εντοπίσθηκε αφορά τη διακοπή παροχής υγρού υδρογόνου για την ψύξη ενός εκ των τεσσάρων κινητήρων του πυραύλου, μέρος των διαδικασιών που πρέπει να ολοκληρωθούν πριν από την εκτόξευση […] Η διαρροή παγωμένου υδρογόνου αποκλείει την εκτόξευση, καθώς το θερμοκρασιακό σοκ της επαφής του παγωμένου καυσίμου με τα μεταλλικά μέρη της ατράκτου μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη συρρίκνωσή τους», γράφαμε στην «Κ» για το συμβάν της περασμένης Δευτέρας, και όπως φαίνεται το εν λόγω πρόβλημα παραμένει.

Όπως αναφέρεται, η NASA θα μπορούσε να επιχειρήσει μια νέα απόπειρα εκτόξευσης στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, ενδεχομένως τη Δευτέρα ή την Τρίτη.

Στην παρθενική αποστολή του προγράμματος Artemis, ο γιγάντιος νέος πύραυλος SLS θα στείλει την κάψουλα Orion σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, μια πρόβα τζενεράλε πριν την επιβίβαση αστροναυτών.

Τρία ανδρείκελα βρίσκονται στη θέση του πληρώματος στην κάψουλα Orion που περιμένει τοποθετημένη στην κορυφή του SLS στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντας, όπου η αντίστροφη μέτρηση διακόπηκε επ΄ αόριστον το πρωί της Δευτέρας.

Παραμένει ασαφές αν η NASA θα προλάβει να ολοκληρώσει περίπλοκη διαδικασία ώστε να προλάβει το δίωρο παράθυρο εκτόξευσης που ανοίγει στις 15.33 ώρα Ελλάδας.

Σε περίπτωση αναβολής, νέα ευκαιρία εκτόξευσης προβλέπεται στις 2 και στις 5 Σεπτεμβρίου.

Το πρόγραμμα Artemis διαδέχεται το σεληνιακό πρόγραμμα Apollo που έστειλε τους πρώτους ανθρώπους στο φεγγάρι τις δεκαετίες του 1960 και 1970 (στην ελληνική μυθολογία η Άρτεμη ήταν αδελφή του Απόλλωνα).

Αυτή τη φορά, το πρόγραμμα θα συνεχιστεί επ’ αόριστον με στόχο τη μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στη Σελήνη σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα.

Πίσω στο συνεργείο;

Την περασμένη εβδομάδα, αναφέρει το Reuters, αξιωματούχοι της NASA είχαν προειδοποιήσει ότι μια διαρροή υδρογόνου θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει σε πολυήμερη αναβολή.

Η διαρροή της Δευτέρας εμφανίστηκε στο σύστημα που διοχετεύει υγρό υδρογόνο στο κεντρικό τμήμα του πυραύλου, σύστημα που είχε επιδιορθωθεί έπειτα από διαρροές που εμφανίστηκαν στη διάρκεια των δοκιμών πλήρωσης με καύσιμα τον Απρίλιο και τον Ιούνιο.

To Orion σε παλαιότερη δοκιμή προσθαλλάσωσης. Η κάψουλα σχεδιάστηκε να πέφτει με αλεξίπτωτο στον ωκεανό (NASA)

Οι διαρροές είναι δυνητικά επικίνδυνες, δεδομένου ότι το υδρογόνο είναι άκρως εύφλεκτο. Τέτοιες διαρροές είναι δύσκολο να ανιχνευθούν καθώς τείνουν να εμφανίζονται μόνο όταν το σύστημα τροφοδοσίας πέσει στη θερμοκρασία του υγρού υδρογόνου στους -217 βαθμούς Κελσίου.

Σε περίπτωση που η διαρροή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα, ο SLS θα πρέπει να επιστρέψει στο Κτήριο Συναρμολόγησης Οχήματος, κάτι που σχεδόν σίγουρα θα οδηγούσε σε αναβολή της εκτόξευσης μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου ή τον Οκτώβριο.

Επιστροφή στη Σελήνη

O SLS, ο ισχυρότερος πύραυλος που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα, θα απελευθερώσει το Orion περίπου 90 λεπτά μετά την εκτόξευση, οπότε η κάψουλα με τα τρία ανδρείκελα θα αναχωρήσει για μια πτήση σχεδόν μιας εβδομάδας μέχρι τη Σελήνη.

Αρχικά θα περάσει σε απόσταση μόλις 100 χιλιομέτρων από την επιφάνεια για να τεθεί σε συνέχεια σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι για περίπου δύο εβδομάδες, πριν πάρει το δρόμο της επιστροφής για να πέσει με αλεξίπτωτο στον Ειρηνικό στις 10 Οκτωβρίου.

Στην επόμενη δοκιμαστική πτήση, η οποία αναμένεται το 2024, τέσσερις αστροναύτες θα επαναλάβουν τη διαδρομή της πρώτης δοκιμής.

Περίπου ένα χρόνο αργότερα,  ο SLS θα εκτοξεύσει ακόμα τέσσερις αστροναύτες, από τους οποίους οι δύο, στους οποίους θα περιλαμβάνεται τουλάχιστον μία γυναίκα, θα κατέβουν μέχρι την επιφάνεια της Σελήνης.

Το ίδιο το Orion δεν έχει τη δυνατότητα προσσελήνωσης, γι’ αυτό και η NASA συνεργάζεται με την SpaceX του Έλον Μασκ. Ενώ κινείται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, το Orion θα συνδεθεί με το σκάφος Starship της εταιρείας, στο οποίο θα μετεπιβιβαστούν οι δύο αστροναύτες. Το φουτουριστικό σκάφος του Μασκ θα τους μεταφέρει στην επιφάνεια και μετά πίσω στο Orion για την επιστροφή στη Γη.

Μέχρι στιγμής, πάντως, το Starship παραμένει στο στάδιο ανάπτυξης και έχει πετάξει μόνο μέχρι το ύψος των 10 χιλιομέτρων.

Στην πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση που σχεδιάζει η εταιρεία, πιθανώς στα τέλη του 2022 ή το 2023, το Starship θα πετάξει απλώς τον γύρω της Γης, πριν αποπειραθεί μια απόπειρα προσσελήνωσης χωρίς πλήρωμα.

Και μια ακόμα τεχνική δυσκολία: μετά την εκτόξευσή του το Starship θα πρέπει να ανεφοδιαστεί με καύσιμα πριν αναχωρήσει για το φεγγάρι.