Ο 40χρονος ντόπιος, πατέρας δύο αγοριών, είχε μεταβεί στο σημείο για να επιβλέψει τις εργασίες και κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, βρέθηκε κάτω από το σκαφτικό μηχάνημα.

Ο χειριστής του μηχανήματος είναι  ντόπιος ενώ οι ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα αστυνομικοί, ωστόσο ήταν ήδη αργά. Οι Αρχές προχώρησαν στη σχηματισμό δικογραφίας.

Από το Λιμεναρχείο Πάρου που διενεργεί την προανάκριση, παραγγέλθηκε η διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά.

Στην περιοχή μετέβησαν στελέχη της οικείας Λιμενικής Αρχής και ανέσυραν τη σορό, αγνώστων μέχρι στιγμής στοιχείων, η οποία πρόκειται να μεταφερθεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά για τη διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.

Στο ίδιο τραπέζι βρίσκονταν επίσης ο Τζεφ Μπέζος, ο Τομ Χάνκς και η σύζυγός του Ρίτα Γουίλσον και ο δημοσιογράφος του CNN Άντερσον Κούπερ.

H βραδιά κύλησε με χαλαρή συζήτηση για το ελληνικό καλοκαίρι, τα νησιά, την σύγχρονη εικόνα της Ελλάδας, τις παγκόσμιες τεχνολογικές εξελίξεις αλλά και για σχέδια να γυριστούν κι άλλες ταινίες στη χώρα μας.

Πηγή: newsit.gr

Όταν ήρθαμε στην Αντίπαρο, βρεθήκαμε σε ένα Covid free νησί που έβγαινε, σαστισμένο και αμήχανο, από το lockdown. Είχαν ζήσει τον απόλυτο αποκλεισμό, δεν λειτουργούσε καν το φέρυ που τους συνδέει με την Πάρο, με τον κόσμο δηλαδή, και, παρόλο που δεν είχαν, κανένα κρούσμα δεν μπορούσαν να πάνε ούτε για ψάρεμα, με βάση τις παράλογες οριζόντιες απαγορεύσεις που ίσχυσαν την περίοδο της καραντίνας παντού.

Τα συνηθισμένα σημεία αναφοράς της τοπικής κοινωνίας, οικονομικά, κοινωνικά και ψυχικά, ξαφνικά έμοιαζαν έωλα και εύθραυστα μπροστά στο αβέβαιο μέλλον, που ήρθε πολύ γρήγορα.

Ένας φίλος Σουηδός που ήρθε transit μέσω Σόφιας, πριν επιτραπούν οι πτήσεις από την Στοκχόλμη, απόρησε που δεν του έκαναν τεστ στο αεροδρόμιο. Μπήκε μόνος του σε εθελοντική καραντίνα λίγων ημερών και δυσκολευόταν να πιστέψει ότι κανείς δεν τον ενόχλησε

Η τουριστική περίοδος θα ήταν έτσι κι αλλιώς ακρωτηριασμένη. Ο Ιούνιος των Νορβηγών ήταν χαμένος και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια θα άρχιζαν να γεμίζουν από τις 15 Ιουλίου. Οι κρατήσεις γίνονταν λίγο πριν, γιατί ο κόσμος ήταν διστακτικός να κάνει προγραμματισμό λόγω της απρόβλεπτης συνθήκης που δημιουργεί η πανδημία. Ευτυχώς, υπήρχε ενδιαφέρον για τον Σεπτέμβριο – αν όλα πήγαιναν καλά. Αλλά δεν πήγαν.

Ένας φίλος Σουηδός που ήρθε transit μέσω Σόφιας, πριν επιτραπούν οι πτήσεις από την Στοκχόλμη, απόρησε που δεν του έκαναν τεστ στο αεροδρόμιο. Μπήκε μόνος του σε εθελοντική καραντίνα λίγων ημερών και δυσκολευόταν να πιστέψει ότι κανείς δεν τον ενόχλησε. Το ίδιο συνέβη και με Αμερικανούς που ήρθαν μέσω Βαλκανίων και με Μιλανέζους, με Ολλανδούς, με Ισπανούς που επέλεξαν έναν απολύτως ασφαλή προορισμό προερχόμενοι από υψηλού κινδύνου αεροδρόμια. Όχι πια.

Σιγά-σιγά αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι η “καθαρότητα” του νησιού δεν θα μπορούσε να προστατευθεί για καιρό. Όλοι το αισθάνονταν και υπνοβατούσαν προς το βάραθρο. Σαν να είχε εγκατασταθεί μια ανομολόγητη “κοινότητα διάψευσης” του επερχόμενοι κινδύνου, σαν να αφορούσε άλλους και όχι εμάς. Ωστόσο, η παράταση μιας τέτοιας ασυνείδητης συμφωνίας άρνησης, στην ουσία η κυριαρχία μιας ομαδικής αυταπάτης, έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε μικρές ή μεγάλες καταστροφές.

Η La Luna, λέει, η θρυλική ντισκοτέκ του νησιού, έκοψε ένα Σάββατο 1.200 εισιτήρια και στον Μύλο γινόταν το αδιαχώρητο μέχρι το ξημέρωμα. Η πλατεία, με τα μπαράκια από τη μια άκρη ως την άλλη, μετά τις 20 Ιουλίου ήταν γεμάτη μέχρι τα χαράματα και αν ήθελες να πας για μπάνιο στο Σορό δύσκολα θα έβρισκες ένα τετραγωνικό της παραλίας ελεύθερο

Όσο μπαίναμε πιο βαθιά στο καλοκαίρι, όλα θύμιζαν την περσινή κατάσταση, όλα κανονικά, όλα ίδια, όπως πριν, μόνο ένα αντισηπτικό στο τραπέζι έκανε τη διαφορά, σαν σύμβολο ενός κακού που πέρασε, όχι που έρχεται. Μάσκες στους κλειστούς χώρους; Όχι βέβαια. Καμία ορθολογική άμυνα απέναντι στην επερχόμενη απειλή.
Μετά ήρθαν οι πιτσιρικάδες. Πολλοί, ανέμελοι και απρόθυμοι να σκεφτούν τον κίνδυνο. Κουρασμένοι από την καραντίνα και την αβεβαιότητα. Η Αντίπαρος είναι στα πάνω της ως νυχτερινός προορισμός διασκέδασης και έτσι συχνά έρχονταν και νέοι από την Πάρο με τα μεταμεσονύκτια φέρυ. Χαμός τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η La Luna, λέει, η θρυλική ντισκοτέκ του νησιού, έκοψε ένα Σάββατο 1.200 εισιτήρια και στον Μύλο γινόταν το αδιαχώρητο μέχρι το ξημέρωμα. Η πλατεία, με τα μπαράκια από τη μια άκρη ως την άλλη, μετά τις 20 Ιουλίου ήταν γεμάτη μέχρι τα χαράματα και αν ήθελες να πας για μπάνιο στο Σορό δύσκολα θα έβρισκες ένα τετραγωνικό της παραλίας ελεύθερο.

Προς το τέλος Ιουλίου άρχισε να σέρνεται ένας ψίθυρος στο νησί: Έσκασε κρούσμα. Τεστ υπήρχαν, από δωρεά, αλλά φυσικά εξαντλήθηκαν γρήγορα. Στην αρχή φημολογούταν ότι βρέθηκε θετικός ένας Πακιστανός που δούλευε σε βίλα, μετά ακούστηκε για μια γυναίκα που έφυγε με ελικόπτερο, κάποια στιγμή μάθαμε και για μια ντόπια που σερβίρει στην πλατεία.

Το κακό είχε γίνει. Τα κρούσματα δεν ανακοινώνονταν επισήμως, αλλά στον μικρόκοσμο του νησιού όλοι ήξεραν. Εκτός από τους “ξένους”, τους παραθεριστές. Αυτοί κατάλαβαν ότι κάτι τρέχει όταν αποφασίστηκε το mini lockdown πριν τον Δεκαπενταύγουστο. Άλλοι έψαχναν εισιτήριο να φύγουν και δεν έβρισκαν, άλλοι ζητούσαν να τους επιστρέψουν τα χρήματα των προκρατήσεων για να φύγουν μόλις βρουν εισιτήριο και δεν τους τα επέστρεφαν – εκνευρισμός, αμηχανία, ασφυξία.

Προς το τέλος Ιουλίου άρχισε να σέρνεται ένας ψίθυρος στο νησί: Έσκασε κρούσμα. Τεστ υπήρχαν, από δωρεά, αλλά φυσικά εξαντλήθηκαν γρήγορα. Στην αρχή φημολογούταν ότι βρέθηκε θετικός ένας Πακιστανός που δούλευε σε βίλα, μετά ακούστηκε για μια γυναίκα που έφυγε με ελικόπτερο, κάποια στιγμή μάθαμε και για μια ντόπια που σερβίρει στην πλατεία.

Είναι οι περισσότεροι ακόμη, εγκλωβισμένοι, στο νησί. Αλλά μετά τα μεσάνυχτα δεν έχουν πού να πάνε και μέσα στη μέρα φοβούνται κάτι ακαθόριστο. Όταν ένας μικρός τόπος είναι μολυσμένος είναι εύκολο να μολυνθείς κι εσύ, όσο κι αν προσέχεις.

Πηγή: ieidissis.gr

Όπως αναφέρει στο Documento ο Μιχάλης Αρχοντάκης, μέλος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος και κάτοχος δημοσιογραφικής ταυτότητας της Ένωσης, ο οποίος εργάζεται ως φωτορεπόρτερ στο νησί εδώ και χρόνια, είχε πληροφορίες εδώ και μέρες ότι ο πρωθυπουργός θα έρχονταν στο νησί φιλοξενούμενος γνωστού επιχειρηματία και ιδιοκτήτη μαγαζιού στην παραλία Απάντημα, το οποίο αν και ήταν κλειστό λόγω κορονοϊού άνοιξε μόνο για το πρωθυπουργικό ζεύγος.

Όταν ο ίδιος προσέγγισε τη συγκεκριμένη παραλία τον πλησίασαν άνδρες της ασφάλειας του πρωθυπουργού και παρά το γεγονός ότι τους έδειξε την δημοσιογραφική του ταυτότητα όχι μόνο του απαγόρευσαν να τραβήξει φωτογραφίες αλλά του είπαν ότι θα τον προσαγάγουν στο τμήμα.

Όπως ήταν φυσικό ο ίδιος αντέδρασε λέγοντάς τους ότι αν δεν θέλουν να τραβήξει φωτογραφίες δεν θα το κάνει αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να τον οδηγήσουν στο αστυνομικό τμήμα. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω στιχομυθίας ήρθε και δεύτερος φωτορεπόρτερ στον οποία είπαν ακριβώς τα ίδια.

Όταν και οι δύο διαμαρτυρήθηκαν λέγοντας τουλάχιστον ας ερωτηθεί ο κ. Μητσοτάκης ο επικεφαλής της φρουράς του πρωθυπουργού συναίνεσε πηγαίνοντας προφανώς να ρωτήσει τον κ. Μητσοτάκη. Επιστρέφοντας λίγα λεπτά μετά ενημέρωσε τους δύο φωτορεπόρτερ ότι η εντολή του πρωθυπουργού είναι να γίνει προσαγωγή.

Έτσι οι δύο άνδρες όχι μόνο οδηγήθηκαν στις 13:45 στο τμήμα Αντιπάρου αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι πεντέμιση ώρες μετά και συγκεκριμένα στις 19:15 μόλις απογειώθηκαν τα δύο ελικόπτερα (ένα στρατιωτικό σούπερ πούμα κι ένα πολιτικό) τα οποία μετέφεραν την πρωθυπουργική αποστολή και το συνοδευτικό Σινούκ που βρισκόταν στην Πάρο. Φυσικά όπως είπε στο Documento ο κ. Αρχοντάκης οι αστυνομικοί έψαξαν τόσο τις κάμερές τους όσο και τα κινητά τους τηλέφωνα.