Στόχος παραμένει η ανάπτυξης των προγραμματικών θέσεων της ΕΛ.Α.Σ. και η διαβούλευση τους με τους πολίτες, που θα φέρουν όχι απλά μια πολιτική αλλαγή αλλά μια αλλαγή πολιτικής, με ένα εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αυτή τη στιγμή προέχει η ουσιαστική επικοινωνία με την κοινωνία.

Ακόμη, σχολιάζοντας τη δήλωση του Χάρη Δούκα σχετικά με συνεργασία της ΕΛ.Α.Σ. και του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, η κ. Παπαδοπούλου σημείωσε πως, παρότι κρίνει ως ειλικρινείς και καλές τις προθέσεις του κ. Δούκα ως προς την ενδυνάμωση της προοδευτικής παράταξης, η πρότασή του απορρίπτεται πρωτίστως από το κόμμα του, το οποίο κατ’ επανάληψη, αλλά και στο πρόσφατο συνέδριό του, επιλέγει την αυτόνομη πορεία. Αυτό ήταν και το συμπέρασμα που η ίδια εξήγαγε από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, η απόρριψη κάθε πιθανής συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων.

Τέλος, η αναπλ. εκπρόσωπος δήλωσε, αναφορικά με το ζήτημα των συνεργασιών, πως σε μία εποχή όπου οι πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων έχουν περιχαρακωθεί και δημιουργήσει ένα κλίμα κούρασης και απογοήτευσης στους πολίτες που επιθυμούν τη συμπόρευση του προοδευτικού χώρου, η Συμπαράταξη διαμηνύει μέσω του Μανιφέστου της τη σύμπραξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, απευθυνόμενη, όμως, στους πολίτες και όχι στις ηγεσίες που τηρούν την προαναφερθείσα στάση επί του θέματος. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δημιουργήθηκε για να υπερβεί τον κατακερματισμό.

Ακολουθούν αποσπάσματα:

– Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Αρχικά θέλω να επισημάνω ότι η ΕΛ.Α.Σ., Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη είναι ένας πολιτικός φορέας που έχει ιδρυθεί μόλις περίπου μία εβδομάδα. Βρισκόμαστε λοιπόν στην πολιτική ζωή του τόπου μερικά εικοσιτετράωρα και αυτό που για εμάς προέχει είναι αυτή τη στιγμή να προχωρήσουμε στις θέσεις μας, στην κατάρτιση των θέσεών μας, στην διαβούλευση των θέσεών μας με τους Έλληνες πολίτες. Να απευθυνθούμε στην ελληνική κοινωνία. (..)  Αυτό λοιπόν είναι που προέχει αυτή τη στιγμή, η επικοινωνία μας με την ελληνική κοινωνία. (..) Ωστόσο, βλέπουμε ήδη μία θετική καταγραφή για τη Συμπαράταξη, η οποία για μας αποτελεί ακριβώς ένα εύφορο έδαφος πάνω στο οποίο καλούμαστε όλοι μας συντεταγμένα, όλοι οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Συμπαράταξης και όλα τα μέλη, να αγωνιστούμε ακριβώς για να αναπτύξουμε τη δυναμική ανατροπής της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Διότι αυτός είναι ο στόχος της ΕΛ.Α.Σ. αυτή τη στιγμή. Να εκφράσει το 70% των πολιτών που επιθυμούν την πολιτική αλλαγή, αλλά με αλλαγή πολιτικής και με ένα πολύ συγκεκριμένο εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης του τόπου. Αυτό λοιπόν προέχει για μας. Σε αυτό εστιάζουμε. Είναι θετική η καταγραφή, όπως είναι θετική η καταγραφή σε σχέση με το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επειδή ακούστηκαν και πολλά στο τραπέζι, πράγματι κουβαλά στις αποσκευές του και αυτό οφείλω να το επισημάνω και την κυβερνητική εμπειρία, κουβαλά μια σημαντική παρακαταθήκη που εγώ θα έλεγα ότι άφησε το 2019 ο Αλέξης Τσίπρας στον τόπο και με την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Νομίζω λοιπόν, συνεπώς, ότι υπάρχουν πάρα πολύ θετικά σημεία από αυτή τη δημοσκόπηση. Δεν μένουμε ωστόσο σε αυτά. Προχωρούμε δυναμικά, διότι το επόμενο χρονικό διάστημα οφείλουμε ακριβώς να απευθυνθούμε στους πολίτες με τις προτάσεις μας.

– Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Σε ό, τι αφορά τη δήλωση του Χάρη Δούκα, εγώ θα ήθελα, κύριε Κοτρώτσο, να επισημάνω ότι τον Χάρη Δούκα τον σέβομαι και τον εκτιμώ. (..) Είμαι βέβαιη και αυτό μπορώ να το διαβεβαιώσω ότι κάθε του πρόταση εκκινεί από την ειλικρινή και καλή του πρόθεση για την ενδυνάμωση της προοδευτικής παράταξης. Γι αυτό δεν έχω καμία αμφιβολία. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, επειδή συμπορευτήκαμε πρόσφατα και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πριν δύο μήνες, ο καθένας μας θα έλεγα ότι εξήγαγε τα δικά του συμπεράσματα. Το δικό μου συμπέρασμα από το απερχόμενο συνέδριο ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ κλείνει οπωσδήποτε την πόρτα των συνεργασιών των προοδευτικών δυνάμεων. Στο συνέδριο δεν έγινε οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με συνεργασία. Υιοθέτησε, υποστήριξε, κατ’ επανάληψη, και το έπραξε και στο συνέδριο, την αυτόνομη πορεία. Ο κ. Δούκας έλαβε τις απαντήσεις του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αυτές τις ημέρες, αλλά και από την κα Διαμαντοπούλου και άλλους.

– Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτή η συζήτηση των συνεργασιών θεωρώ δυστυχώς, και μετά λύπης μου το λέω γιατί την έχω υποστηρίξει, ότι εξαντλήθηκε και εγώ γι’ αυτό ακριβώς συμπαρατάχθηκα με την ΕΛ.Α.Σ., έρχεται να υπερβεί αυτό το πολυκερματισμένο πλαίσιο που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον κεντροαριστερό χώρο και στην προοδευτική παράταξη. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, προκειμένου να υπερβούμε αυτή τη συζήτηση, διότι και οι πολίτες κουράστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια να αναζητούν πολιτική διέξοδο μέσω των συνεργασιών και κανείς να μην ανταποκρίνεται σε αυτό. Θεωρώ δηλαδή, ότι επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα οφείλεται σε ένα τεράστιο βαθμό στη ματαιότητα και την απαισιοδοξία που προκάλεσαν αυτού του είδους οι αλλαγές. Και γι’ αυτό, λοιπόν, νομίζω ότι είναι κομβικής σημασίας ο τρόπος με τον οποίο επανεμφανίζεται στην ελληνική κοινωνία. Σε ό, τι αφορά δε το όμορος χώρος ή όχι, μου προκαλεί εντύπωση το ερώτημα της κυρίας Κουκουδάκη, την οποία και εκτιμώ πάρα πολύ και σέβομαι και γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Μου προκαλεί εντύπωση ως προς το εξής όταν το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που έχει επιλέξει μια σκληρή γραμμή σε ό, τι αφορά την αυτονομία, απορώ για το ενδιαφέρον του σχετικά με τους όμορους χώρους. Είναι το πρώτο κόμμα, το οποίο και το λέω επειδή το έχω προσπαθήσει εντός του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δεν το ενδιαφέρει αν υπάρχουν όμορα κόμματα, προοδευτική αντιπολίτευση, το έχει δηλώσει με κάθε τρόπο. Συνεπώς, την απάντηση μου όμως επί της ουσίας, γιατί δεν θέλω να την αποφύγω, την έχω δώσει και σε εσάς κύριε Κοτρώτσο, η οποία ήταν η εξής και πολύ σαφής: ότι εμείς έχουμε στις αποσκευές μας το Μανιφέστο, έχουμε μία πρόταση σύγκλισης των τριών ρευμάτων, από τη Σοσιαλδημοκρατία μέχρι την Πολιτική Οικολογία. Σε αυτό βασιζόμαστε, απευθυνόμαστε πρωτίστως και κυρίως στην κοινωνία και όχι στις ηγεσίες των κομμάτων, οι οποίες πρωτίστως οι ίδιες έχουν περιχαρακωθεί.

Μιλώντας στο Live News, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, Άννα Παπαδοπούλου , είπε: «Θέλω να πω ότι η χθεσινή ημέρα ήταν πραγματικά μια ιστορική θα έλεγα ημέρα, η οποία καταγράφεται πια στην πατρίδα μας και στον προοδευτικό χώρο. Ήταν μια μέρα χαράς, αισιοδοξίας, ελπίδας μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που οι πολίτες του προοδευτικού ιδίως χώρου έχουν βιώσει την ματαιότητα και την απογοήτευση. Θέλουμε οι πολίτες και σε αυτούς απευθυνόμαστε, να νιώσουν πραγματικά ότι ερχόμαστε με ένα εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης».

Όπως είπε, ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη προχωρήσει σε μια γενναία αυτοκριτική σε σχέση με τη διακυβέρνηση του 2015 – 2019 και πως αυτό που τον διακρίνει είναι η εντιμότητα.

«Θεωρώ δηλαδή ότι έχοντας κάνει μια αυτοκριτική που δεν την έχουμε δει στο παρελθόν να την κάνει άλλο πολιτικό πρόσωπο, και κουβαλώντας το πλεονέκτημα τόσο της εντιμότητας, αλλά και της εμπειρίας της κυβερνητικής στις αποσκευές του, εγώ νομίζω ότι τώρα έρχεται με ένα τελείως διαφορετικό σχήμα, απευθυνόμενος στους πολίτες.

»Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε μια χρεοκοπημένη χώρα και κατόρθωσε το 2019 να παραδώσει μια χώρα με γεμάτα ταμεία. Να δώσει τη δυνατότητα στην επόμενη κυβέρνηση να διαχειριστεί μάλιστα την πανδημία που ξέσπασε το 2020, αλλά να έχει και στα ταμεία χρήματα. Αυτό είναι κάτι».

Η κ. Παπαδοπούλου πριν ενταχθεί στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είχε διατελέσει Αναπληρώτρια Τομεάρχης Δικαιοσύνης στο ΠΑΣΟΚ.

«Στο ΠΑΣΟΚ έχω υπάρξει από τα 18 μου ως φοιτήτρια. Υπήρξα πολλά χρόνια, πολλά χρόνια. Για αρκετά χρόνια ήμουν αποστασιοποιημένη. Και ακριβώς επιτρέψτε μου να σας πω, ότι η συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία ήταν ο προσωπικός λόγος για τον οποίο παρέμεινα στο σπίτι μου για πολλά χρόνια. Και δυστυχώς, ένα τεράστιο ποσοστό που ανήκουν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, παρέμειναν στο σπίτι τους διότι πληγώθηκαν από αυτή την επιλογή. Εγώ ανήκω σε μια μερίδα πολιτών οι οποίοι δεν έχουμε δαιμονοποιήσει τον κ. Τσίπρα.

»Εγώ αναγνωρίζω ότι υπήρξε μια έντιμη προσπάθεια και γι’ αυτό και δεν θα βρείτε να έχει ειπωθεί εκ μέρους μου κάτι αντίθετο. Συνεπώς, τα καλά της διακυβέρνησης τα αναγνωρίζω. Όπως επίσης αναγνωρίζω σε προσωπικό επίπεδο και ως πολίτης τη συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία για παράδειγμα, εγώ διαφωνούσα με τη στάση που κρατούσε το κόμμα μου. Δεν θέλω όμως να μπούμε σε μια διαδικασία, σε μια συζήτηση σχετικά με τους λόγους που εγώ είχα μια αυτοκριτική διάθεση στο ΠΑΣΟΚ».

Απαντώντας στο ερώτημα εάν το ΠΑΣΟΚ δεν πέτυχε τον στόχο του, οφείλεται στον Νίκο Ανδρουλάκη είπε:  «Έχω κάνει πολύ συγκεκριμένη κριτική και την έχω εκφράσει και δημόσια και μέσα από σχετική αρθρογραφία. Εγώ δεν θέλω να παραμείνω στους λόγους για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να εκφράσει τη λαϊκή και δυσαρέσκεια. Οπωσδήποτε και τα πρόσωπα έχουν τη σημασία τους και οι πολιτικές που ασκούν. Και προσφάτως στο συνέδριο του κόμματος τις αντιρρήσεις μας σχετικά με τον τρόπο που διεξήχθη αυτό το συνέδριο υπήρξαμε αρκετοί που τις εκφράσαμε και για ποιους λόγους θεωρούμε ότι με τους μηχανισμούς δεν μπορεί ένα προοδευτικό κόμμα να προχωρήσει μπροστά».

Ενώ για το ποιος είναι ο στόχος του κόμματος είπε: «Ο στόχος του κόμματος είναι η κυβερνώσα Αριστερά. Ο στόχος του κόμματος δεν μπορεί να μην είναι η πρωτιά. Ο στόχος είναι αυτή τη στιγμή να βγούμε στην ελληνική κοινωνία και το 70% των Ελλήνων πολιτών οι οποίοι δεν εκφράζονται αυτή τη στιγμή από την παρούσα κατάσταση, να ακούσουν τις προτάσεις μας, να ακούσουν τις θέσεις μας και το μήνυμά μας. Ιδρυθήκαμε χθες, με στόχο τη διακυβέρνηση του τόπου.

»Το ζήτημα δεν είναι εάν θα είσαι πρώτος, δεύτερος ή τρίτος. Το ζήτημα είναι να πείσεις τον ελληνικό λαό ότι αυτή τη στιγμή είσαι αυτός που με πρόγραμμα. Πρώτα θα πείσουμε λοιπόν τον ελληνικό λαό ότι μπορούμε να τους εκφράσουμε και στη συνέχεια, αφού αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη τους, ακριβώς ο στόχος είναι να αναλάβουμε την διακυβέρνηση του τόπου με προοδευτικό πρόσημο».

Με άρθρο της στην «Εφημερίδα των Συντακτών», η δικηγόρος γνωστοποιεί την απόφασή της, εκτοξεύοντας «καρφιά» κατά της ηγεσίας.

Η Άννα Παπαδοπούλου καταγγέλλει στο άρθρο της την ηγεσία του κόμματος – χωρίς να αναφέρει καν το όνομα του Νίκου Ανδρουλάκη – για τη στάση της στο πρόσφατο συνέδριο, τονίζοντας πως «αντί να ανοίξει ένας δημιουργικός διάλογος για τις προϋποθέσεις μιας ευρύτερης προοδευτικής πλειοψηφίας, κυριαρχεί μια γραμμή που, στην πράξη οδηγεί σε πολιτική απομόνωση».

Στο άρθρο της με τίτλο «Ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης», η Άννα Παπαδοπούλου, επισημαίνει πως «δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αυτοκριτική για την “κολλημένη βελόνα” ούτε για το γεγονός ότι σε μια ευνοϊκή πολιτικά συγκυρία το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να συγκροτήσει πλειοψηφικό ρεύμα» και υπογραμμίζει ότι «απουσίασε πλήρως οποιαδήποτε συζήτηση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων».

«Είναι προφανές ότι οι θέσεις που εκφράζω δεν συγκροτούν την κεντρική κατεύθυνση στο ΠΑΣΟΚ. Με σεβασμό στον χώρο, τις συντρόφισσες και τους συντρόφους, η αποχώρησή μου συνιστά μια συνεπή στάση. Η ανάγκη για προοδευτικές λύσεις στα αδιέξοδα της χώρας ίσως μας οδηγήσει να διασταυρωθούν ξανά στο μέλλον οι δρόμοι μας», τονίζει μεταξύ άλλων.

Αναλυτικά, το άρθρο της Άννας Παπαδοπούλου για την αποχώρηση της από το ΠΑΣΟΚ:

«Ανήκω σε εκείνους τους υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ, για τους οποίους η περίοδος της συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία υπήρξε καθοριστική και ταυτόχρονα τραυματική. Όχι γιατί αρνούμαι τις συνθήκες και τις πρωτοφανείς δυσκολίες εκείνης της εποχής, ούτε γιατί δεν αναγνωρίζω ότι το ΠΑΣΟΚ στάθηκε με ευθύνη και έβαλε πλάτη σε μια κρίσιμη καμπή για τη χώρα. Όμως, μέσα από αυτή τη διαδρομή άρχισε να θολώνει κάτι πιο βαθύ: η πολιτική και ιδεολογική του ταυτότητα.

Η καθαρή γραμμή που διαχώριζε τη δημοκρατική παράταξη από τις δυνάμεις της συντήρησης σταδιακά θόλωσε και αποδυναμώθηκε. Μαζί της αποδυναμώθηκε και η σχέση εμπιστοσύνης με τα μεσαία στρώματα και τις λαϊκές τάξεις, που ιστορικά εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ. Αυτή η σύγχυση δεν έμεινε στο παρελθόν. Σε έναν βαθμό αναπαράγεται μέχρι σήμερα: μέσα από μετακινήσεις στελεχών προς τη Νέα Δημοκρατία, μέσα από συμπράξεις σε ΓΣΕΕ, Αυτοδιοίκηση, Επιμελητήρια, μέσα από την ασάφεια ως προς το πολιτικό στίγμα. Όχι εντελώς αδικαιολόγητα, στα μάτια πολλών προοδευτικών ανθρώπων το ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας την εικόνα του κυβερνητισμού, δυσκολεύεται να διαφοροποιηθεί ουσιαστικά από τη Δεξιά. Σε αυτό συμβάλλει, άλλωστε, ότι απουσιάζει από τον ζωντανό κοινωνικό χώρο: από τα παλιά και νέα κινήματα, τις πρωτοβουλίες της νεολαίας, τις μαζικές διαδηλώσεις, όπου θα μπορούσε να συναντηθεί με όμορες προοδευτικές δυνάμεις και να διαμορφώσει πραγματικούς όρους σύγκλισης. Αντί για αυτό, έχει περιοριστεί σε ένα «κόμμα-studio» με παρουσία κυρίως στα ΜΜΕ, χωρίς οργανική σχέση με την κοινωνία.

Το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν λειτούργησε ως μια πραγματική πολιτική διαδικασία, ικανή να ανοίξει τη συζήτηση και για τα παραπάνω θέματα. Δεν υπήρξαν συγκροτημένες ψηφοφορίες επί κειμένων, ούτε πραγματική εμβάθυνση στις στρατηγικές επιλογές της παράταξης. Αντίθετα, κυριάρχησαν προκατασκευασμένοι συσχετισμοί και μια μάχη μηχανισμών με βασικό στόχο την αναπαραγωγή και ισχυροποίηση της ηγετικής ομάδας. Τα συνέδρια, όμως, δεν είναι οι ομιλίες του αρχηγού και των πρωτοκλασάτων στελεχών, ούτε προεκλογικές συγκεντρώσεις. Είναι πεδίο ουσιαστικής πολιτικής συζήτησης και επεξεργασίας θέσεων.

Δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αυτοκριτική για την «κολλημένη βελόνα» ούτε για το γεγονός ότι σε μια ευνοϊκή πολιτικά συγκυρία το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να συγκροτήσει πλειοψηφικό ρεύμα. Ως προς το κρίσιμο ζήτημα της στρατηγικής, το συνέδριο έδωσε μια αντιφατική απάντηση. Παρά τη σημαντική δέσμευση για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, απουσίασε πλήρως οποιαδήποτε συζήτηση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Η στρατηγική της «αυτόνομης πορείας» και της πρωτιάς με μία ψήφο αγνοεί τους πραγματικούς συσχετισμούς και καθιστά τον στόχο εξαιρετικά δύσκολο έως και μη ρεαλιστικό. Αντιθέτως, απαιτείται μια ειλικρινής αποτίμηση και μια βαθύτερη ανάλυση για την ευρύτερη ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς, οι οποίες δεν έγιναν.

Έτσι, η ανάγκη για σύγκλιση και συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, την οποία αρκετοί έχουμε υποστηρίξει με συνέπεια, δεν γίνεται αποδεκτή στο εσωτερικό του κόμματος. Αντί να ανοίξει ένας δημιουργικός διάλογος για τις προϋποθέσεις μιας ευρύτερης προοδευτικής πλειοψηφίας, κυριαρχεί μια γραμμή που, στην πράξη οδηγεί σε πολιτική απομόνωση.

Με αυτά τα δεδομένα, το βασικό πολιτικό διακύβευμα – η διαμόρφωση μιας αξιόπιστης, πλειοψηφικής και νικηφόρας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης – παραμένει μετέωρο, όπως μετέωρη παραμένει και η προσδοκία της κοινωνίας για μια πραγματική προοδευτική διέξοδο. Σε αυτή τη συνθήκη, είναι προφανές ότι οι θέσεις που εκφράζω δεν συγκροτούν την κεντρική κατεύθυνση στο ΠΑΣΟΚ. Με σεβασμό στον χώρο, τις συντρόφισσες και τους συντρόφους, η αποχώρησή μου συνιστά μια συνεπή στάση. Η ανάγκη για προοδευτικές λύσεις στα αδιέξοδα της χώρας ίσως μας οδηγήσει να διασταυρωθούν ξανά στο μέλλον οι δρόμοι μας.

Αν υπάρχει ένας πραγματικά προοδευτικός δρόμος, αυτός περνά μέσα από την ανασυγκρότηση του χώρου με όρους εμπιστοσύνης, ξεκινώντας από τη βάση της κοινωνίας. Γιατί η κοινωνία δεν αναζητά απλώς διακηρύξεις, ζητά αξιοπιστία, καθαρό σχέδιο και απτή προοπτική. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν επιβάλλεται από κανέναν κομματικό μηχανισμό. Κερδίζεται με συνέπεια, ειλικρίνεια και πολιτικό θάρρος.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αναδεικνύεται η ανάγκη για μια βαθιά ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου ως μια νέα συλλογική προσπάθεια με κοινωνική γείωση, προγραμματική σαφήνεια και σχέσεις εμπιστοσύνης με όσους απομακρύνθηκαν ή απογοητεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Σε αυτή την κατεύθυνση επιμένω. Με επίγνωση των δυσκολιών, αλλά και με πίστη στην αναγκαιότητα της προσπάθειας, θα συνεχίσω να στηρίζω ενεργά τις διεργασίες για την ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης που θα οδηγήσουν στη συγκρότηση μιας νέας προοδευτικής πλειοψηφίας, κοινωνικής και πολιτικής, ικανής να διατυπώσει μια ισχυρή και πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στη Ν.Δ».

* Δικηγόρος Αθηνών, πρώην αναπληρώτρια τομεάρχης Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ.