Σε ένα συγκινητικό βίντεο που ανάρτησε στο Instagram, εξομολογείται όσα έζησε στη δεύτερη μάχη της με τη νόσο, περιγράφοντας με βαθιά ανθρώπινα λόγια την επίπονη και δύσκολη διαδρομή της.

Η νόσος επέστρεψε εννέα χρόνια μετά την πρώτη της εμφάνιση, αποτελώντας μια απροσδόκητη δοκιμασία που την ανάγκασε να ξαναβρεί μέσα της το κουράγιο και την ελπίδα.

Στο βίντεο, η Άννα Κανδαράκη δηλώνει ότι φτάνει επιτέλους στο τέλος αυτού του κύκλου φόβου, αγωνίας και δύναμης, κλείνοντας ένα κεφάλαιο ζωής γεμάτο δυσκολίες αλλά και εσωτερική αντοχή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dr. Anna Kandaraki (@anna_kandaraki)

«Αυτό το βίντεο έπρεπε να γίνει, ήθελα να βγάλω την περούκα από το κεφάλι μου», λέει η ίδια και τονίζει ότι «θέλω να δώσω και δύναμη σε όσους το περνούν τώρα, να καθησυχάσω για τον φόβο που έχετε όσοι τρέμετε μια τέτοια διάγνωση».

Δυσκολεύτηκα και πάρα πολύ μάλιστα, συνεχίζει η κυρία Κανδαράκη, λέγοντας ότι στο μέλλον θα μιλήσει περισσότερο για τη δοκιμασία.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Άννας Κανδαράκη

«Σήμερα θέλω να μιλήσω σε σας, ίσως πρώτη φορά, για μένα.

Ένα βίντεο που έχει πένθος αλλά και απελευθέρωση.
Κλείνει ένα δύσκολος κύκλος για μένα, μετά από ένα χρόνο μάχης, για δεύτερη φορά, με τον καρκίνο στο αίμα.

Είναι ένα βίντεο που γίνεται να πω την αλήθεια μου σε εσάς, άλλωστε έτσι έχει χτιστεί αυτή η σχέση και δε θα μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Κάποιοι πρότειναν να πω απλά ότι άλλαξα τα μαλλιά μου, αλλά δεν θα ήταν η δική μου αλήθεια.

Είναι ένα βίντεο για να δώσει δύναμη σε όποιον το περνάει, να ανακουφίσει εκείνον που στέκεται δίπλα από κάποιον δικό του που το περνάει, να μαλακώσει όμως και το φόβο σε όλους εκείνους που τρέμουν μια τέτοια διάγνωση.

Ένα βίντεο όμως για να πει και ένα βαθύ, «ευχαριστώ»… σε όλους εσάς που χωρίς να το ξέρετε μέσα από τα λόγια σας, τα μηνύματα σας, τα σχόλια και την αγκαλιά σας, όλο αυτό το διάστημα μου δώσατε απλόχερα δύναμη και κύματα αγάπης.

Πόσα «να σ’έχει ο Θεός καλά κορίτσι μου» άκουσα, πόσα «Να είστε γερή να συνεχίσετε να μας βοηθάτε» διάβασα, πόσα «να προσέχετε την υγεία σας, είστε πολύτιμη» μου ψιθυρίσατε όταν ανταλλάζαμε αγκαλιές στις παρουσιάσεις μου…
και γω ρουφούσα την κάθε λέξη, το κάθε βλέμμα… φυλαχτό για τις δύσκολες μέρες και νύχτες που περνούσα.

Σας ευχαριστώ ξανά και ξανά, πάλι και πάλι.
Δεν είμαι έτοιμη και δε θα ήθελα στην παρούσα φάση να πω περισσότερα. Όταν θα έρθει η ώρα, θα πούμε πολλά.
Σας αγκαλιάζω.
Ευχαριστώ είπα ε;
Να πω άλλη μια;»