«Το τελευταίο μας και παντοτινό μας καλοκαίρι. Απίστευτη αίσθηση ελευθερίας που τη νιώθεις πιο έντονα από ποτέ. Αντί να εκνευριστείς με την κίνηση στον δρόμο, όπως σου συνέβαινε άλλες φορές, βρίσκεις ευκαιρία να χορέψεις στο αυτοκίνητο στο άκουσμα ενός αγαπημένου σου τραγουδιού.Κι όλα αυτά γιατί έχεις την “τύχη” να σου λείπει κάποιος άνθρωπος! 730 μέρες χωρίς εσάς. 730 μέρες λύπης, πόνου και οργής. 730 μέρες που μου λείπετε», έγραψε η Αναστασία στη λεζάντα.

Στην ανάρτησή της πρόσθεσε και μία φωτογραφία των τεσσάρων κοριτσιών από το καλοκαίρι που πέρασαν το 2022, δηλαδή το τελευταίο καλοκαίρι που τα 3 κορίτσια βρίσκονταν στη ζωή.

«Τα συγκεκριμένα κορίτσια δολοφονήθηκαν. Έχω γνωρίσει πολλά αδέλφια των θυμάτων και το κενό αυτό δεν θα γεμίσει ποτέ. Τουλάχιστον ας έρθει μία ηθική δικαιοσύνη. Να σταματήσουν να τους δολοφονούν ξανά και ξανά» σημείωσε η Αναστασία Πλακιά.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στα όσα λέγονται για τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που έγιναν την Κυριακή. «Μας λένε να μην φωνάζουμε, να έχουμε βουβό πόνο, γιατί αυτό τους συμφέρει. Χθες αποδείξαμε ότι δεν είμαστε μόνο οι 57 οικογένειες. Έχουμε όλη την Ελλάδα μαζί μας και τους Έλληνες του εξωτερικού» τόνισε και συμπλήρωσε ότι «χθες δώσαμε ένα ηχηρό μήνυμα, ότι απαιτούμε να βγει η αλήθεια».

«Να μας απαντήσουν επιτέλους το «γιατί»; Ο πατέρας μου χθες φίλησε τα ονόματα των κοριτσιών στο δρόμο. Κανονικά θα έπρεπε να τα φιλάει στην αγκαλιά του» ανέφερε η νεαρή κοπέλα, μιλώντας για το δράμα της οικογένειάς της.

«Δεν φοβόμαστε, είμαστε οργισμένοι»

Σχετικά με την πορεία των ερευνών ανέφερε: «Δεν φοβάμαι, οργίζομαι από την συγκάλυψη, όπως κι όλοι. Είμαστε οργισμένοι, δεν φοβόμαστε. Έχουμε αποδείξει τι εννοούμε όλοι με τη λέξη συγκάλυψη».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε γεγονότα που έγιναν μετά τη σύγκρουση των τρένων, τα οποία δείχνουν ότι κάποιοι ίσως να ήθελαν να αποκρύψουν την αλήθεια.

«Γιατί εκείνο το βράδυ έτρεξαν να μπαζώσουν; Να μπαζώσουν τι; Να πετάξουν τις αδερφές μου πού; Αντιλαμβάνεστε ότι βρήκαμε οστά από τις αδερφές μου στο Κουλούρι; Ας μας πουν την αλήθεια κι ας μας αφήσουν μετά να πενθήσουμε. Αυτή τη στιγμή δεν μας αφήνουν να πενθήσουμε» συμπλήρωσε η Αναστασία Πλακιά.

«Έχω χάσει τα πάντα»

«Αυτά τα δύο χρόνια μου φαίνονται σαν χθες. Έχω χάσει τα πάντα, το μέλλον μου, τον κόσμο μου όλο. Με αυτά τα τρία κορίτσια μαζί μεγαλώσαμε και μαζί κάναμε όνειρα. Τώρα μου λένε ξαφνικά να ζήσω χωρίς εκείνες», πρόσθεσε η Αναστασία Πλακιά.

«Το ‘γιατί’ σίγουρα δεν θα φέρει τίποτα πίσω, αλλά αν μάθουμε εμείς το ‘γιατί’, δεν θα χρειαστεί να το ζήσει καμία Θώμη, καμία Χρύσα, καμία Αναστασία ξανά» κατέληξε.

«Δύο χρόνια ζητάμε δικαίωση. Είναι δυνατόν 2 χρόνια μετά να ζητάμε ακόμα δικαίωση;» αναρωτήθηκε μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1 έχοντας χάσει στο τραγικό δυστύχημα τις δίδυμες αδερφές της Χρύσα και Θώμη, αλλά και τη ξαδέρφη της Αναστασία.

«Θρηνώ και τις 3 αδερφές μου. Είχαμε μόνο 3 χρόνια διαφορά. Μαζί κάναμε όνειρα» τόνισε. «Μια εβδομάδα πριν συζητούσαμε και κάναμε σχέδια για τα γενέθλια της Αναστασίας. Λίγες μέρες μετά κάναμε τα εννιάμερά τους» είπε. «23 χρονών και ανάβω τα καντήλια των αδερφών μου» σημείωσε η Αναστασία.

«28/2/2023 ήταν μια δολοφονία 57 ανθρώπων. Ήταν εντυπωσιακό πως κινητοποιήθηκε όλη η Ελλάδα χθες τόσο γρήγορα. Ήταν χείμαρρος από άκρη σε άκρη. Χθες απέδειξαν ότι υπάρχει ανθρωπιά μέσα από ένα ηχητικό που ακούσαμε όλοι και όχι μόνο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι χθες απέδειξαν ότι μέσα σε όλο τον Γολγοθά αυτόν που περνάμε, είναι δίπλα μας, απαιτούν μαζί μας δικαιοσύνη, το αυτονόητο. Τους ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της ψυχής μου που ήταν όλοι μαζεμένοι έστω και στις δικές τους τις πλατείες, είναι ο μόνος λόγος που έκανα εμφάνιση μετά από αυτά τα δύο χρόνια.

Ένιωσα την ανάγκη να με δουν και να τους κοιτάξω στα μάτια και αυτό που αντίκρισα, δεν περιγράφεται. Περιγράφεται ίσως με πόνο, με θλίψη και στο τέλος έρχεται η οργή. Τα δάκρυα στέρεψαν, δεν υπάρχουν πια και το λέω εγώ που δεν είμαι η Αναστασία η Πλακιά, είμαι η Αναστασία που “έχασε” τις αδερφές τις στα Τέμπη, τις “έχασε” σε ένα βράδυ, μου τις δολοφόνησαν και τις τρεις. Χθες στις Σέρρες είχαν βγει στους δρόμους, γιατί δεν είναι όλοι το ίδιο. Έδειξαν ότι είναι άνθρωποι με αισθήματα και αντιλαμβάνονται το τι έχει συμβεί, το κάστρο γκρεμίζεται από μέσα» ανέφερε στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη.

Ερωτηθείσα για την επίθεση στην Κέρκυρα ανέφερε ότι «ναι, είχα δεχθεί επίθεση. Και λοιπόν; Που ήταν όλοι αυτοί; Ήταν δίπλα μου αληθινοί άνθρωποι, ήταν άνθρωποι οι οποίοι άφησαν το “εγώ” τους στην άκρη και το μόνο “εγώ” που υπήρχε ήταν ότι, “εγώ μπορούσα να ήμουν αυτή”. Ότι εγώ μπορούσα να είχα “χάσει” το παιδί μου, τον γονιό μου, την ξαδέρφη μου, τον φίλο μου. Όλοι έκλαιγαν χθες, έκλαιγαν και φώναζαν, με ό,τι φωνή τους είχε απομείνει. Ξέρετε τι είναι να στέκομαι, να λέω ποια είμαι και να βλέπεις λαοθάλασσα, με δάκρυα στα μάτια να σε κοιτάνε; 30 άνθρωποι δεν είχαν οξυγόνο. 30 άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν αν είχαν οξυγόνο. 30 αδέρφια αυτή τη στιγμή και γονείς μπορεί να ήταν στα κρεβάτια τους και να κοιμόντουσαν. 57 άνθρωποι αν δεν είχαν πάρει αυτό το τρένο, θα ήταν σπίτια τους και κανείς δεν θα διεκδικούσε το αυτονόητο.

Ξέρετε τι είναι να μιλάω μια εβδομάδα πριν με τα κορίτσια και να λέμε αστεία και να λέμε για τα γενέθλια της Αναστασίας που θα είχε 8 Μαρτίου και μετά από εννιά μέρες να τους κάνουμε τα εννιάμερα; Είναι δυνατόν 23 χρονών να πάω και να ανάβω κερί στις αδερφές μου; Στο μνήμα των αδερφών μου και να μην υπάρχει δικαιοσύνη μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια. Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια, μπαζώνουν την αλήθεια μας. Αθάνατες θα είναι! Οι αδερφές μου θα μείνουν αθάνατες! Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ! Και τα 57 άτομα θα μείνουν αθάνατοι. Κανένας δεν θα ξεχάσει το έγκλημα που έγινε στα τρένα» κατέληξε η Αναστασία.