Ο κ. Αμβρόσιος ενοχλήθηκε όπως λέει για την πρώτη  συνάντηση μετά τον νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών που είχε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Μαζί επισκέφθηκαν δομές της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Δήλεσι και στον Ωρωπό, παιδικούς σταθμούς και ένα κέντρο γεροντολογίας. Η κοινή τους εμφάνιση είχε σαφή πολιτικό συμβολισμό, λόγω των αντιδράσεων, που έχει προκαλέσει στην Εκκλησία και στις τάξεις των πιστών, ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών.

Ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων κατηγορεί τον Αρχιεπίσκοπο ότι αμνηστεύει τους «καταφρονητές των νόμων του Ευαγγελίου», αποδέχεται τη νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων ως φυσιολογικούς, και «αντιστρατεύεται τους νόμους του Θεού ο οποίος έριξε πυρ εξ ουρανού και κατέκαυσε τα Σόδομα και τα Γόμορα».

Και στη συνέχεια ρωτα: «Με ποιο δικαίωμα Μακαριώτατε διαπράττετε αυτό το ηθικό έγκλημα δηλαδή να εναγκαλίζεσθε τον πολέμιο του ηθικού νόμου πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και να γράφετε στα παλιά σας υποδήματα ακόμη και τους λόγους του Αποστόλου Παύλου;

Ο κ. Αμβρόσιος περνά και στη συνέχεια και σε «κατηγορητήριο» ως «εκκλησιαστικός Εισαγγελέας και επισημαίνει στον κ. Ιερώνυμο τα εξής «αδικήματα»:

Α. Αδελφοποίηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος νομοθετικών νομιμοποίησε τον γάμο των ομοφυλοφίλων.

Β. Συνιστάτε ,με τα λεγόμενά σας την «συνεργασία» Εκκλησίας με τη σημερινή κυβέρνηση  Μητσοτάκη και των άλλων πολέμιων της Εκκλησίας μας.

Γ. Με όλα όσα πράττετε οι Χριστιανοί κραυγάζουν: «Έπεσε το οχυρό της Ορθόδοξης Ελλάδας επί Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου του 2ου»!

Περνά όμως και σε ένα ακόμη θέμα αυτό του επιδόματος μητρότητας… και σε ομοφυλοφίλους: «….Ως γνωστόν, την Τετάρτη 17 Απριλίου άνοιξε η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων για το επίδομα μητρότητας. Και ξάφνου, εμφανίστηκε και … διάταξη, η οποία περιλαμβάνει και τους ομοφυλόφιλους!»! Και τον ρωτά τι έπραξε γι αυτό, ενώ τον κατηγορεί πως στην περίπτωση της πολιτευτού της Νίκης που χαστούκισε την βουλευτή της ΝΔ στην Καβάλα πήρε θέση αναφέροντας: «Η Εκκλησία αγαπάει και δεν εκδικείται, δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος για την επίθεση, που δέχθηκε βουλευτής σε ναό, επειδή ψήφισε “ασεβές νομοθέτημα”». Για να σχολιάσει: «Με τη ουρά στα σκέλια ο Ιερώνυμος στον Μητσοτάκη».

Τέλος αναφέρει: «Οι εκκλησιαστικοί παράγοντες είτε από σεβασμό στο σεπτό πρόσωπό σας είτε από φόβο για τις κυρώσεις, είτε από ευγένεια, δεν μιλούν και δεν εκφράζονται. Οπότε εσείς, ανενόχλητος πλέον, προβαίνετε συνεχώς σε πράξεις και ενέργειες που συνιστούν το έγκλημα της προδοσίας! Εδοκίμασα πολλήν ψυχική ταραχή σκεπτόμενος εάν έπρεπε να σας απευθύνω την παρούσα επιστολή. Και διερωτώμενος προβληματισμένος και προσευχόμενος εις την σκέψη μου ήλθαν μεγάλα εκκλησιαστικά αναστήματα αγιότητας τα οποία επέδειξαν μία δυναμική διαγωγή προς τινάς καταφρονητές των νόμων του Θεού, όπως ο Αγιος Νικόλαος και ο Αγιος Αμβρόσιος. Σας θυμίζω ότι η Εκκλησία διδάσκει την αγάπη αλλά δεν αμνηστεύει την αμαρτία. Για τον παραπάνω λόγο σας ικετεύω να αλλάξετε στάση και να διορθώσετε τα λόγια που συχνά αναφέρετε.

Πηγή: Tempo24

Ο παρουσιαστής και μουσικοσυνθέτης αν και παραμένει στο νοσοκομείο μετά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπώρησε, δεν άντεξε και έκανε την πρώτη του τηλεφωνική παρέμβαση στον «αέρα» της εκπομπής «Super Κατερίνα».

Σχολιάζοντας τις προκλητικές δηλώσεις του Αμβρόσιου ανέφερε: «Αυτός ο Θεοπαίχτης, αυτός ο σκοταδιστής, αυτό το μαύρο σκυλί του πολέμου που δεν σεβάστηκε τη συλλογική μας θλίψη, το ότι χάθηκαν παιδάκια, τον πόνο των οικογενειών, τον πόνο της Ελλάδας και βγαίνει και δίνει τις δικές του ανεκδιήγητες ερμηνείες για να παίξει με το δικό του δόγμα. Όλο αυτό που έχει συμβεί είναι μια στροφή στην ιστορία», ανέφερε.

«Στα 70 μου αυτό το έζησα πολύ λίγες φορές στη ζωή μου. Κάποια στιγμή ενώ η κοινωνία πάει την πεπατημένη γίνονται και συσσωρεύονται κάποιες ποσοτικές αλλαγές που φέρνουν ποιοτική αλλαγή. Αυτή τη στιγμή πολιτικός κόσμος, κοινωνικός κόσμος, οικονομικός κόσμος, θρησκευτικός κόσμος, ιδεολογικός κόσμος περνάει μια τεράστια κρίση απέναντι στο πόσο αξιόπιστη είναι στην ίδια την ζωή, στον ίδιο τον κόσμο, στην ίδια τη νεολαία», συνέχισε.

«Είναι κουκιά μετρημένα, είναι τα παιδιά που δε γύρισαν σπίτι, είναι ο συλλογικός πόνος. Δεν είναι δυνατόν εγώ να βγαίνω μετά από 7 μέρες στην εντατική και να ζω αυτό το δράμα, που είναι χειρότερο από το προσωπικό μου! Πραγματικά το διάβασα εχθές το βράδυ και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Είναι βασανιστές», σχολίασε κλείνοντας ο Ανδρέας Μικρούτσικος, τονίζοντας ότι τη Δευτέρα επιστρέφει στις τηλεοπτικές του υποχρεώσεις.

Ενώ ακόμα όλοι θρηνούν τα θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη, ο Αμβρόσιος απέδωσε την τραγωδία στα Τέμπη σε τιμωρία του Θεού για το τριήμερο του Καρναβαλιού.

Η τοποθέτησή του, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε δικαιολογημένα έντονες αντιδράσεις. Ανάμεσα σε αυτούς που εξέφρασαν τον θυμό τους με τον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιο, είναι και ο Μιχάλης Ιατρόπουλος.

Ο ηθοποιός δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Instagram μια φωτογραφία του Αμβρόσιου και ξέσπασε εναντίον του.

«Mr tragic Αμβροσιε αν υπήρχε ο Θεός που εσείς πιστεύετε θα έπρεπε να είστε ο μηχανοδηγός του τρένου. Ευτυχώς όλοι εμείς πιστεύουμε σε έναν άλλο Θεό που εσείς μάλλον δεν γνωρίζετε. Από εμένα με αγάπη f@ck you b@rst@rd. Υ.Γ. αν Ο διάβολος είχε μορφή σίγουρα θα είχε την δική σας Περαστικά πανίβλακα», έγραψε χαρακτηριστικά ο Μιχάλης Ιατρόπουλος.

Η αισχρή δήλωση Αμβρόσιου

Σε κείμενό του στο ekklhsiaonline ο πρώην Μητροπολίτης υποστηρίζει ότι η τιμωρία αυτή ήρθε μετά την «πανηγυρική Καρναβαλική εορτή του Διαβόλου», εκεί όπου πλεονάζει η αμαρτία και η ακολασία και θυμώνει τον Θεό που αποφασίζει να πάρει τις ζωές των νέων για να μας δώσει ένα μάθημα.

Εξάλλου κατά τον ίδιο η Ελλάδα μετατρέπεται σε μια χώρα άθεων και μάγων και κατ’ επέκταση σε μια χώρα που ο διάβολος κάνει πάρτι, καθώς δίνονται δικαιώματα στους ομοφυλόφιλους, οι νέοι είναι «αστεφάνωτοι», μέχρι και κάποιοι πολιτικοί συζούν χωρίς να είναι παντρεμένοι και γενικά η κοινωνία απομακρύνεται από τον «δρόμο του Θεού».

«Ο Διάβολος πανηγυρίζει για τις …κατακτήσεις του! Και κορυφαίο κατόρθωμα του Διαβόλου είναι το ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΗΑΣ, το τριήμερο του Καρναβαλιού», αναφέρει χαιρέκακα ο Αμβρόσιος που στην πραγματικότητα βρήκε ευκαιρία να κατηγορήσει τα ίδια τα θύματα για αυτό που συνέβη και να σκορπίσει μίσος, φανατισμό και αποπροσανατολισμό πάνω από τις στάχτες.

«Ιδού και το αφορισμένο διήγημα. Που το εξέλαβαν κάποιοι Μητροπολίτες κυριολεκτικά, σαν άρθρο γνώμης. Χωρίς να έχουν καν τη διαύγεια να αντιληφθούν πως η αλήθεια των λεγομένων του Κεντυρίωνα ελέγχεται πρώτα από τον ίδιο τον συγγραφέα.Με θλίβει πάντως η ιδιοκτησιακή, στενόκαρδη αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι αυτοί -όχι, ελπίζω, σύσσωμη η Εκκλησία- για τους ιδρυτικούς μας μύθους. Τα θεμέλιά μας. Τον άρτο και τον οίνο, που ο Χριστός ονόμασε σώμα και αίμα Του και είπε να μοιράζεται ελεύθερα. Σε όλους» αναφέρει ο συγγραφέας και παραθέτει το διήγημα.

Αμβρόσιος: Αφόρισε τον Μόσιαλο και τον Χωμενίδη

Αναλυτικά:

Μ Α Ρ Ι Α

Η εντολή ήταν αυστηρή. Μάς την έδωσαν στην πατρίδα, όταν πήραμε τη μετάθεση. Μάς την επανέλαβε ο διοικητής των δυνάμεων μας μόλις φτάσαμε σε αυτή τη πνιγηρή από τη ζέστη και τη σκόνη χώρα. «Δεν θα γαμπρίζετε με ντόπιες! Στην καλύτερη θα σάς κολλήσουν αρρώστιες. Στη χειρότερη θα σάς υποκλέψουν στρατιωτικά μυστικά και θα σάς εκτελέσουμε για εσχάτη προδοσία, αν δεν σάς σφάξουν εκείνες γυμνούς στο κρεββάτι. Έχιδνες είναι! Μάς μισούν! Ηλίθιοι, ε ηλίθιοι!» Μαλάκωσε έπειτα ο στρατηγός, σκούπισε με ένα καρώ μαντήλι το ιδρωμένο πρόσωπό του, σχεδόν χαμογέλασε. «Για τη δουλειά σάς περιμένουν τα δικά μας κορίτσια. Πεντακάθαρα και τριπλοτσεκαρισμένα. Προοοο-σχή! Ανάπαυση!»Πράγματι.

Έχουν στήσει κανονικό μπουρδέλο για να εξυπηρετεί τις δυνάμεις κατοχής. Στο διπλανό από το στρατόπεδο χωριό. Σπίτι δίπατο, επιταγμένο. Το ισόγειο για τους φαντάρους, ο όροφος για τους αξιωματικούς. Πήγα δυό τρεις φορές – από πλήξη περισσότερο – πώς να ξοδέψεις τον καιρό σου στις άδειες; – κάλλιο να σε χαϊδεύουν για ένα τάληρο παρά να γίνεσαι κουνουπίδι στις ταβέρνες με αυτόν τον νέφτη που τον αποκαλούν ρακή.

Αφ’ης κατατάσσεσαι, οφείλεις να το πάρεις απόφαση. Όσο καιρό υπηρετείς, τουλάχιστον μακριά από την πατρίδα, με πόρνες θα ξεδίνεις. Πόρνη ωστόσο από πόρνη διαφέρει. Στο προηγούμενό μου πόστο, στο Μαυρόδασος -τον Μέλανα Δρυμό όπως τον λένε επίσημα- ήταν κάτι ξανθά ξωτικά που σε διπλάρωναν εν μέση οδώ, σε παράσερναν σε καλύβες και σε αχυρώνες, «κάνε με ό,τι θες» σού ψιθύριζαν «και δώσ’μου ό,τι σού περισσεύει».

Εδώ, στην Παλαιστίνη, οι γυναίκες είναι μαυριδερές, σγουρές… Αρχαίες. Σαν βάζα που ραγίζουν με τα χρόνια, που περιέχουν λάδι, μέλι και κρασί, το στόμιό τους όμως σού γδέρνει τα χείλια, η γεύση τους κάπως χωμάτινη, στυφή… Δεν ξέρω άλλον Ρωμαίο που να ερωτεύτηκε εδώ κάτω. Άλλον εξόν από εμένα.Μετά τον πρώτο μήνα, σπανίως ξεμύτιζα από το στρατόπεδο. Η ειδικότητά μου το επέτρεπε. Ούτε περιπολίες. Ούτε μπούκες σε γιάφκες. Ούτε να ανοίγω δρόμους, να σηκώνω γεφύρια – «το γιαπί, το πιλοφόρι, το μυστρί» έχει καταντήσει ο στρατός μας, μπας και μάς συμπαθήσουν οι ντόπιοι, μήπως και αλλάξουν γνώμη για την κατοχή μας.

Ανακριτής είμαι. Μού φέρνουν πυξ-λαξ όποιον τσακώνουν. Εξιχνιάζω έκνομες ενέργειες. Εξαρθρώνω -προσπαθώ τουλάχιστον- τρομοκρατικές ομάδες. Καθόλου εύκολη δουλειά. Οι συλληφθέντες διαιρούνται σε δύο κατηγορίες. Σε εκείνους που έχουν το στόμα τους ραμμένο και όσο κι αν τους δείρεις κι αν τους βασανίσεις, χαραμάδα δεν ανοίγει – προτιμούν να πεθάνουν στον σταυρό παρά να προδώσουν. Και στους ελαφροϊσκιωτους, τους νεραϊδοκρουσμένους, οι οποίοι παραληρούν προφητείες, ψαλμούς απ’τις γραφές τους, σού κουνάνε το δάχτυλο, σε καρφώνουν με βλέμμα τρελού. Άντε να βγάλεις άκρη, να ξεχωρίσεις την αλήθεια από το ψέμμα.

Ακόμα περισσότερο δυσκολευόμουν όσο είχα ανάγκη διερμηνέα. Διαθέτω χάρισμα στις γλώσσες -αποτελεί το μεγάλο μου ατού-, μού πήρε εντούτοις κάμποσο καιρό να αποκρυπτογραφήσω όλα εκείνα τα «χα» και τα «χου» και τα «χε» τους, τις λέξεις τους που ηχούν σαν βελάσματα ή σαν μουγκανητά. Να μη σκαμπάζεις ό,τι ακούς; Χειρότερο κι από το να’σαι τυφλός. Μπορούν να σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Και οι διερμηνείς μας, δεν πα να παριστάνουν τους αφοσιωμένους, θα παίζουν πάντα τα δικά τους παιχνιδάκια.Βγαίνω ένα απόγευμα από το γραφείο μου έξαλλος. Το γραφείο μου ήταν στο κεντρικό κτήριο, όπου και η τραπεζαρία και το αναπαυτήριο των αξιωματικών (αράζαμε και ψυχαγωγούμασταν δήθεν, χαρτοκλέβοντας ο ένας τον άλλον) και τα μαγειρεία. Έψαχνα κάποιον ντόπιο, άσχετο, να μού μεταφράσει. Μπουκάρω στα μαγειρεία. Βρίσκω τη Μαρία.

Ξυπόλητη, σκυμμένη εμπρός στη σκάφη. Ζύμωνε. «Τι σημαίνει “σακίν”;» τη ρωτάω με ύφος μάλλον απεγνωσμένο παρά απειλητικό. Δίστασε. Αγνοούσε τη λέξη στα λατινικά. Άνοιξε ένα συρτάρι και έβγαλε ένα μαχαίρι μεγάλο, για να κόβεις κρέας. «Σακίν» μού το’δειξε. Μαχαίρια άρα είχε για φορτίο το καϊκι που το’χε βούλιαξε ο ίδιος του ο καπετάνιος όταν περικυκλώθηκε από ρωμαϊκές λέμβους στη θάλασσα της Γαλιλαίας! Μαχαίρια και όχι φασολάκια, όπως διατεινόταν ο διερμηνέας μου για να τον γλυτώσει. Τούς έστειλα γραμμή στον δήμιο και τους δύο. Να τους τσακίσει εν πρώτοις τα κόκκαλα. Κι αν δεν ομολογούσαν ούτε τότε, να τούς αδειάσει τα σπλάχνα απ’το σώμα.Δεν ήταν πόρνη η Μαρία.

Το ακριβώς αντίθετο. Παρθένα ήταν. Ερχόταν κάθε χάραμα με τον αρραβωνιαστικό της, έναν κοτσονάτο γερομάστορα που έκανε τα μερεμέτια του στρατοπέδου ενώ εκείνη βοηθούσε στην κουζίνα. Προστάτη της τον είχε μάλλον, κηδεμόνα της, παρά μελλοντικό της σύζυγο. Μικρό κορίτσι, δεκατέσσερα στα δεκαπέντε. Και αλλιώτικο -τελείως αλλιώτικο- από όλες της τις συντοπίτισσες. Από όλες τις γυναίκες που είχα συναντήσει στη ζωή μου. Από κάθε άνθρωπο. «Θα μου μάθεις τη γλώσσα σας;» της ζήτησα. «Θα σε πληρώνω. Σε χρήμα, όχι σε είδος…» Γέλασε σκανταλιάρικα, λες και της είχα προτείνει καμιά ξεκαρδιστική ζαβολιά. Με ακολούθησε στο γραφείο μου.

Τα υπόλοιπα ήρθαν από μόνα τους.Τι με συνάρπαζε στη Μαρία; Το ότι αντιμετώπιζε κάθε στιγμή σαν την πρώτη στιγμή της δημιουργίας. Σαν μόλις να έφεγγε ο κόσμος γύρω της. Πώς κοιτούν μαγεμένα τα βρέφη το στήθος που αναβρύζει γάλα; Έτσι αντίκρυζε η Μαρία τον ουρανό όταν βάραινε, χαμήλωνε και έβρεχε λάσπη. Έτσι, με τρυφερότητα και δέος -λες και άγγιζε ιερά αντικείμενα- έπιανε τα σύνεργα της άχαρης δουλειάς της. Τη βούρτσα που ξεκόλλαγε τα λίπη από τις κατσαρόλες.

Τον πλάστη που άνοιγε ζυμάρι για τις πίτες. Έτσι έλυσε τα μαλλιά της και γδύθηκε το μπαλωμένο της φουστάνι. Και κόλλησε το σώμα της στο σώμα μου.Θα μεταχειριστώ τώρα το ξερό ιδίωμα τού ανακριτή. Και θα ορκιστώ όπου κι αν μού ζητήσετε. Με τη μικρή λαντζέρισσα σμίγαμε σαρκικά έναν ολόκληρο χειμώνα. Κάθε μέρα σχεδόν. Όποτε διαφεύγαμε της προσοχής των αξιωματικών, των φαντάρων, των κρατουμένων και τού βοηθητικού προσωπικού του στρατοπέδου.

Κλεινόμασταν στο γραφείο μου. Τραβούσα τον σύρτη. Την ξάπλωνα στο πάτωμα. Ή στο σανιδένιο τραπέζι. Ή την έπαιρνα στα όρθια, στηρίζοντάς την στον τοίχο. Βιαστικά. Λαχανιαστά. Εξαίσια.Εγώ φοβόμουν περισσότερο. Εάν μάς τσάκωναν στα πράσσα, η Μαρία μονάχα την οργή του αρραβωνιαστικού της θα αντιμετώπιζε. Ενώ εμένα, και να μου τη χάριζαν ακόμα, και να μην με εκτελούσαν που σχετίστηκα με ντόπια, σίγουρα θα μού ξήλωναν τα γαλόνια και θα με έστελναν -ταλαίπωρο στρατιώτη- στο χειρότερο πόστο. Στις εσχατιές της Αυτοκρατορίας. Στους Υπερβόρειους ή στους Βακτριανούς για να με φάνε λάχανο. Είχα ρισκάρει τόσο άλλη φορά, στα έντεκα χρόνια της καρριέρας μου; Ποτέ! Είχα γευθεί τέτοια απόλαυση, τέτοιο χείμαρρο χαράς, στα εικοσιεννέα χρόνια της ζωής μου; Ούτε στον ύπνο μου.

Με τη Μαρία δεν λέγαμε κουβέντα για ό,τι μεταξύ μας συνέβαινε. Όχι πως έμενε σιωπηλή, ίσα-ίσα. Το’χε πάρει ζεστά να με διδάξει κι ας μην δεχόταν επ’ουδενί τα λεφτά μου. Ζωγράφιζε με ένα ξυλαράκι στο χώμα ζώα, αντικείμενα, ρούχα, μέχρι και φαγητά (ζωγράφιζε απροσδόκητα καλά) και μού τα ονομάτιζε στη γλώσσα της. Κι εγώ επαναλάμβανα τους μπερδεμένους φθόγγους. Ώσπου τα στόματά μας έβρισκαν το αληθινό τους νόημα στα φιλιά. Αρχές της άνοιξης, αναχώρησα εσπευμένα για τον νότο. Στην Ιουδαία, κοντά στην πόλη Χεβρώνα, είχαν ξεσπάσει ταραχές. Κανονική εξέγερση. Την έπνιξαν οι δικοί μας στο αίμα, ισοπέδωσαν πέντε χωριά, έσφαξαν πάνω από χίλιους, ένοχους και αθώους, άντρες, γυναίκες και παιδιά -έτσι περιφρουρείται η ρωμαϊκή ειρήνη- συνέλαβαν ογδονταεφτά συμμορίτες. Υποκινητές.

Έπρεπε εγώ να τους ανακρίνω έναν-έναν διεξοδικά, εξαντλητικά, μπας και ανακαλύψω από πού ακριβώς εκπορευόταν το κακό και πώς διακλαδιζόταν στη βρωμοφάρα τους. Μια τρύπα στο νερό έκανα. Όταν επέστρεψα στο στρατόπεδο, είχε ντάλα καλοκαιριάσει. Και η Μαρία κρατούσε την κοιλιά της.Σιγά το παράξενο. Τέτοιες γκαστριές κάθε μέρα τυχαίνουν. Τα μπάσταρδα δεν γίνονται, εννοείται, Ρωμαίοι πολίτες, Η μεγαλύτερη γενναιοδωρία που προσδοκά η φουκαριάρα μάνα από τον απρόσεκτο πατέρα είναι ένα πιάτο φαϊ, στη ζούλα, από το σισίτιο του στρατοπέδου του. Ως να μετατεθεί εκείνος και να τους λησμονήσει οριστικά. Ελπίδα της;

Να κουκουλώσει κάποιον ντόπιο -ζαβό, ξεκούτη, συμπονετικό έστω-, ο οποίος θα φορτωθεί το παιδί.Εγώ δεν το’βλεπα καθόλου έτσι. Δεν θα έστεργα να εγκαταλείψω τη Μαρία στο έλεος είτε στη βλακεία τού αρραβωνιαστικού της. Όχι από καλοσύνη. Την ήθελα. Την αγαπούσα… Θα παρουσιαζόμουν στον διοικητή, θα τού τα ομολογούσα όλα αντρίκια, θα δήλωνα παραίτηση εν ανάγκη από τον στρατό, με τις οικονομίες μου θα αγόραζα ένα κτήμα ή μια βάρκα – αγρότης; αγρότης! – ψαράς; ψαράς! – φτάνει να έμενα μαζί της…«Πώς νόμισες δικό σου το μωρό;» με άφησε άναυδο. «Αφού έλειπες τόσο καιρό…» «Πήγες με άλλον;» μού γύρισε το μάτι.

«Δεν πήγα με κανέναν. Ένα ξημέρωμα, ενώ άρμεγα την προβατίνα – εσύ για τα καλά φευγάτος – με ζύγωσε, μέσα από τα χωράφια, ένας νεαρούλης. “Γειά σου όμορφη!” μου έκανε. “Ο Θεός μαζί σου! Ευλογημένος ο καρπός σου!” Αυτά μονάχα και συνέχισε τον δρόμο του. Αίμα δεν μού ξανακατέβηκε…» Σιχαίνομαι -σάς το ξανάπα- να με κοροϊδεύουν. Πόσω δε μάλλον που η Μαρία είχε ένα ύφος απέραντης αγαλλίασης. Ανεπανάληπτου θριάμβου. Πήγα να της ρίξω ξανάστροφη, το μπράτσο μου έμεινε στον αέρα. Παρέλυσε. Ξεράθηκε. Για λίγο ευτυχώς. Άρχισα έπειτα να μετράω τους μήνες, να περιεργάζομαι την κοιλιά της – πώς να υπολογίσω ακριβώς; Μαμμή ήμουν; Την πήρα με το μαλακό, της θύμισα τον έρωτά μας, «νόστιμα όνειρα βλέπεις!» γέλασε με συγκατάβαση. «Θα με βγάλεις εσύ τρελό;» αγρίεψα ξανά. «Πρέπει να βρεις μια κοπέλα… Να παντρευτείς…» Είχε το θράσσος να μου δίνει και συμβουλές.«Πάρε το απόφαση, Μαρία. Δεν πρόκειται να σε αφήσω. Τρέχω γραμμή στον προστάτη σου, να του πω “το και το”. Κι αν δεν μού δώσει εκείνος το χέρι σου, θα σε παντρευτώ με τη βία.

Το ξέρεις ότι φέρω βαθμό Κεντυρίωνος;»Τον έψαχνα τον γερομάστορα ώσπου βράδιασε. Έκανα φύλλο και φτερό το στρατόπεδο. «Τώρα δα μόλις με βοηθούσε να κόψουμε τα πεπόνια…» μού έλεγε ο κηπουρός. «Μπάρμπα, ε μπάρμπα!» γκάριζε ο αποθηκάριος. Απάντηση καμία. Στο μεταξύ έγινε και η Μαρία άφαντη.Δεν θα το άφηνα έτσι. Ερεύνησα σπίτι προς σπίτι τα γύρω χωριά. Συνέλαβα τους συγγενείς τού γερομάστορα και τους ανέκρινα επί μια νύχτα ολόκληρη.

Έσπασα δόντια, ξερίζωσα νύχια, είχα λυσσάξει. Τζάμπα ο κόπος μου. Ιδέα δεν είχαν.Συνέταξα ύστερα επείγουσα αναφορά ότι ο γερομάστορας και η πιτσιρίκα που έσερνε μαζί του ήταν κατάσκοποι του εσωτερικού εχθρού. Μέλη της αντίστασης. Στάλθηκε σήμα σε όλα τα φυλάκια και σε όλους τους χαφιέδες μας -χαφιέδες έχουμε να φάνε κι οι κότες- όπου τους βρουν να τους συλλάβουν. Δόθηκε πλήρης περιγραφή τους. Τη Μαρία ειδικά δύσκολα θα την μπέρδευες, με το αράπικο μαλλί, τα καταπράσινα της μάτια και την κοιλιά να φουσκώνει. Κύλησε μία βδομάδα, δύο. Μηδέ φωνή, μηδέ ακρόαση.Βγήκα τότε αυτοπροσώπως στο κυνήγι. Αλώνισα με το άλογό μου Ιουδαία, Γαλιλαία, Σαμάρια… Δεκάπολη.

Από τον έναν στους πενήντα που ρωτούσα αποσπούσα κάποια πληροφορία, κάποιο θραύσμα πληροφορίας, το οποίο διαλυόταν στον αέρα όπως ο κλέφτης, το χνουδωτό ιπτάμενο λουλούδι. Στο τέλος έπαψα να ρωτάω. Aκολουθούσα το ένστικτό μου -ποιό ένστικτο;-, κύκλους έκοβα φαύλους, άσκοπα περιπλανιόμουν στη φτενή λωρίδα γης που ονομάζουν Ισραήλ. Κι ο πρώτος βασιλιάς εκείνων των αλλόκοτων ανθρώπων, κάποιος Μωυσής, το ίδιο έκανε, επί σαράντα ολόκληρα χρόνια. Αναζητούσε, λέει, την Επαγγελία – γύρευε τι σημαίνει η λέξη. Εγώ έψαχνα απλώς τη Μαρία. Οι συνοδοί μου με εγκατέλειψαν, γύρισαν στο στρατόπεδο. Το άλογό μου ψόφησε.

Πούλησα το σπαθί μου σε έναν λαθρέμπορο όπλων, αυτό κι αν ήταν έσχατη προδοσία, αντραλιζόμουν όμως απ’την πείνα. Τα γένια μου και τα μαλλιά μου μάκρυναν και γκρίζαραν. Άκουρος, κουρελής, κυκλοφορούσα πλέον μόνο νύχτα. Είχε δε χειμωνιάσει, μόλις σκοτείνιαζε το κρύο σε περόνιαζε, βάδιζα και παραμιλούσα και τουρτούριζα μα δεν την έβγαζα στιγμή από τον νου μου – «να τη βρω κι ας πεθάνω!» ικέτευα, «ας τη βρω κι αφού πεθάνω…» συμβιβαζόμουν με το άθλιο ριζικό μου. Πυρπόλησε ένα βράδυ το αστέρι το στερέωμα. Έσβησε το φεγγάρι και τον γαλαξία. Μπάλα φωτός τσούλαγε στο ουράνιο γήπεδο κι εγώ από κάτω την ακολουθούσα σαν υπνωτισμένος.

«Στη θάλασσα να δεις που με οδηγεί…» σκεφτόμουν. «Να φουντάρω στον γυαλό… Να με φαν τα μαύρα ψάρια και το αλμυρό νερό…» Δεν με χαλούσε η ιδέα – τι είχα πιά να χάσω; Όμως σταμάτησε το αστέρι πάνω από τη φάτνη.Σε αρκετές από τις εικόνες της Θείας Γέννησης -κυρίως στα ψηφιδωτά στα αρχαία μοναστήρια- εμφανίζομαι κι εγώ. Στέκω συνήθως κάτω δεξιά, όπως κοιτάς το έργο. Δεν με πολυπροσέχουν, το βλέμμα τους μαγνητίζεται από τον Ιησού και τη Μαρία και το Αστέρι και τους Μάγους. Κι αν με προσέξουν, με περνάνε για βοσκό. Τι να’κανα; Δεν μου επιτρεπόταν να αγγίξω το βρέφος, να το φιλήσω, να το ταχταρίσω… Πήρα λοιπόν κι εγώ στην αγκαλιά μου ένα κάτασπρο αρνάκι.-

Σε επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο χαρακτηρίζει τον κορωνοϊό «κατασκεύασμα των σκοτεινών και σατανικών δυνάμεων της Παγκοσμιοποίησης», ενώ τον κατηγορεί πως με αφορμή τον κοροναϊό… εγκατέλειψε «τη διδαχή του Χριστού» και εξαπολύει βέλη κατά της Ιεράς Συνόδου για την θέση που πήρε υπέρ του εμβολίου.

Ισχυρίζεται δε πως ο Αρχιεπίσκοπος εφάρμοσε τυφλά τις οδηγίες του Κυριάκου Μητσοτάκη, με αποτέλεσμα να… διαλύσει την εκκλησία καθώς όπως είπε «κατηγόρησε την εορτή του Πάσχα».

ΕΣΗΕΑ: Διέγραψε Πορτοσάλτε και άλλους 6 δημοσιογράφους

Αναλυτικά η επιστολή του Αμβρόσιου:

Μακαριώτατε ,

Ἀπευθύνομαι πρός Ὑμᾶς σήμερον δημοσίως, πειθαρχῶν εἰς τήν προτρο-πήν τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τού Χρυσοστόμου, καθ’ ἥν «τά δημοσίως λεγόμενα καί πραττόμενα, δημοσίως καί νά ἐλέγχωνται» (ΕΠΕ, 23,393), προκειμένου νά καταθέσω πρός τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα τήν σφοδράν ἀντίδρασιν τῆς  ἀθλίας μου ψυχῆς διά τάς ὑφ’ Ὑμῶν γενομέ-νας Δηλώσεις τῆς παρελθούσης Κυριακῆς 10ης Ὀκτωβρίου τρ.ἔ., αἵτινες εἶδον τό φῶς τῆς δημοσιότητος! Ἰδού ἕνα ἀπόσπασμα:

«Δεν είναι όλα ρόδινα τα πράγματα. Υπάρχουν πολλά αγκάθια, υπάρχουν πολλές δυσκολίες. Και οι αρχιερείς που διάβηκαν αυτόν τον δρόμο και τον περνούν γνωρίζουν από αυτές τις δυσκολίες που προέρχονται από έξω αλλά και δυστυχώς από μέσα από την Εκκλησία. Τότε τι γίνεται; Πού θα στραφείς; …….. Στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Και επομένως δεν έχεις δικά σου βιώματα; Δεν έχεις δυνατότητα να αμφισβητήσεις κάτι, δεν είναι δυνατόν να έχεις κάτι προσωπικό που πιθανόν να έχεις ερωτηματικά από αυτά που ακούς; Έχεις το δικαίωμα αυτό. Αλλά πάνω από όλα είναι η υπακοή στην Εκκλησία και στη Σύνοδό της, διότι αυτή καθοδηγεί αυτό το σκάφος. Και σε αυτήν θα πειθαρχείς. Πιθανόν όμως η γνώμη σου να είναι ισχυρή, πιθανόν να είναι δυνατή.

Σεβόμαστε την ελευθερία σου και την ελευθερία του καθενός. Αλλά θα πρέπει να έρθει και να πει «πατέρα μου εγώ αυτό είμαι» και να αφήσει τα καθήκοντά του και να αποσυρθεί στο σπίτι του, στο Μοναστήρι του, στο κελί του και από εκεί να έχει τις θέσεις τις δικές του.

Υπάρχει μια φράση, που πολλοί την ακούνε και ανατριχιάζουν: αποτειχίζομαι. Αυτός, λοιπόν, που διαφωνεί και δεν θέλει να τηρήσει την γραμμή της Εκκλησίας, της Ιεράς Συνόδου, έρχεται και λέει αυτά που είναι δικά μου πιστεύω, αλλά όμως οφείλω υπακοή στην Εκκλησία. Επομένως «σας δίνω ένα χαρτί και σας λέω αποτειχίζομαι και από δω και πέρα κάνω ιδιωτική ζωή, κάνω αυτό που θέλω». Η ενότητα της Εκκλησίας είναι πάνω από όλα γιατί στηρίζει την αληθινή πίστη. Αυτές οι σκέψεις πρέπει να επικρατούν και σε αυτούς που ανεβαίνουν σήμερα τα σκαλιά του θυσιαστηρίου, αλλά και αυτούς που υπηρετούμε. Οι ανάγκες των καιρών μας, η πατρίδα μας, η κοινωνία μας, η απο-ιεροποίηση των πάντων γύρω μας, είτε λέγεται οικογένεια, έγινε λέγεται νεότητα, είτε λέγεται παιδεία, είτε λέγεται στρατός. Αυτή η μανία της απο-ιεροποιήσεως δεν απαντιέται, ούτε αντιμετωπίζεται με κανέναν άλλον τρόπο, παρά με την Πίστη μας, τις ρίζες μας, τη βάση μας. Μπορούμε να παρεκκλίνουμε μέσα μας. Δεν βιαζόμαστε. Υπακούομε στο θέλημα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας».

Μακαριώτατε,

Συμφωνῶ ἀπολύτως μέ τήν διδαχήν Σας περί  ὑπακοῆς πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον, πλήν ὅμως ὑπό τόν ὅρον, ὅτι καί ἡ Ἱερά Σύνοδος θά «ὀρθοτομῇ τόν λόγον τῆς ἀληθείας»! Συνεπῶς αἱ Ὑμέτεραι ἐκφράσεις περί «ᾀποτειχίσεως», περί ἀποσύρσεως κάποιου διαφωνοῦντος Ἀρχιερέως «στό σπίτι του, στο Μοναστήρι του, στό κελλί του» καί, τέλος,  περί «απο-ιεροποιήσεως» μᾶς ἐσκανδάλισαν ἀφαντάστως!  Μᾶς ἐσκανδάλισαν δέ, διότι προϋποθέτουν, ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔχει ὡς προνόμιόν της τό ΑΛΑΘΗΤΟΝ!  Πλήν ὅμως αὐτό εἶναι καί τό ζητούμενον διά τήν σήμερον ἡμέραν!  Ἡ ὑφ’ Ὑμᾶς Ἱερά Σύνοδος τῶν Ἀρχιε-ρέων ὑπηρετεῖ πάντοτε τήν ἀλήθειαν ἤ μήπως ἐνίοτε ὑπηρετεῖ καί τήν πλάνην;

Μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας ἐγνωρίζομεν, ὅτι ὁ Πάπας, πεπλανημένος βέβαια, ἰσχυρίζετο, ὅτι κατέχει τό «ἀλάθητον»! Σήμερον πληροφορούμεθα, ὅτι καί ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐμφανίζεται ὡς  ἀλάθητος!

Πλανᾶσθε, ὅμως, Μακαριώτατε, καί μάλιστα πλανᾶσθε πλάνην οἰκτράν, ἰσχυριζόμενος τά τοιαῦτα!  Καθ’ ὅσον τόσον ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, ὅσον καί ἡ προσφάτως συγκληθεῖσα Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας, ἀμφότεραι τελοῦσαι ὑπό τήν Προεδρείαν Ὑμῶν,  ἔχουν προδόσει τόν Σωτῆρα μας Χριστόν, ἔχουν προδόσει τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν τῶν προγόνων μας, ἔχουν ἐκκοσμικεύσει – καί ἑπομένως ἔχουν διαλύσει- τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, διότι ἅπαντες οἱ Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς, πλήν ἐλαχίοστων,  ὑπετάγητε ὁλοκληρωτικῶς εἰς τόν Καίσαρα, δηλ. εἰς τόν μή διακρινόμενον διά τήν πρός τόν Χριστόν  πίστιν του καί εὐλάβειάν του, τόν Πρωθυπουργόν τῆς Ἑλλάδος, τόν ἀφωρι-σμένον κ. Κυριάκον Μητσοτάκην!

Μέ ἀφορμήν τόν Κορωνοϊόν, δηλ. ἕνα κατασκεύασμα τῶν σκοτεινῶν καί  σατανικῶν Δυνάμεων τῆς Παγκοσμιοποιήσεως, ἐγκατελείψατε τήν διδαχήν τοῦ Χριστοῦ διά τήν  σωτηρίαν τῆς ψυχῆς μας καί, θεοποιήσαντες τό ἀνθρώπινον σῶμα, τώρα πλέον  ἐκδαπανᾶσθε συνεχώς διά τήν προστασίαν τῆςς σωματικῆς ὑγείας, ἤτοι διά τήν ἐκ μέρους τῶν πιστών τῆς Ἐκκλησίας τέκνων ἀποδοχήν τοῦ ἐμβολίου κατά του Κορωνοϊοῦ, παραβλέποντες τό γεγονός, ὅτι τό ἐμβόλιον προκαλεῖ ἀκόμη καί τόν θάνατον εἴς τινας περιπτώσεις!

Ἐφαρμόζοντες τυφλῶς τάς ὁδηγίας τοῦ κ. Μητσοτάκη, διελύσατε τήν Ἐκκλησίαν!  Κατ’οὐσίαν κατά τό παρελθόν ἔτος κατηργήσατε τήν  ἑορτήν τοῦ Πάσχα, ὑποτασσόμενοι ἀναντιρρήτως εἰς τήν Πολιτικήν Ἐξουσίαν καί ἐφαρ-μόζοντες τυφλῶς τάς ἐντολάς τοῦ κ. Μητσοτάκη, αἵτινες τήν 16ην Μαρτίου 2020 ἐδόθησαν πρός Ὑμᾶς οὐχί διά τινός ὑπηρεσιακῆς συνεργασίας, ἀλλά διαδικτυ-ακά διά τινος ἀναρτήσεως εἰς τό προσωπικόν του Twitter!

Ὥστε, λοιπόν, ὁ Πρωθυπουργός αὐτοδιορίζεται καί …..Ἀρχιεπίσκοπος πάσης Ἑλλάδος!  Συνεπῶς ἔχετε προδόσει τήν ἀποστολήν Σας, οὐχί ὡς ἄτομα, ἀλλ’ ὡς Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος!

Ἰδού μία εἰσέτι ἀπόδειξις: Τήν 20ήν Ἀπριλίου π.ἔ. διά τινος ἑτέρας ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ μου προέβην δημοσίως εἰς τήν καταγγελίαν, ὅτι τά Μέλη τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 164ης Συνοδικῆς Περιόδου διά τῆς ληφθεί-σης Ἀποφάσεώς των «περί τῆς ὥρας τελέσεως τῆς θείας λειτουργίας τῆς Ἀναστάσεως κατά τό  ἑσπέρας τοῦ Μεγάλου  Σαββάτου παραβιάζουν καί καταπατοῡν τήν κανονικήν τάξιν τῆς Όρθοδόξου Ἐκκλησίας», παρέθετα δέ καί τό κατωτέρω ἐπισυναπτόμενον σχετικόν ἀπόσπασμα της Ἐγκυκλίου:

«Ὡς πρός τήν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως ἡ Ἱερά Σύνοδος…… ἀπεφάσισε ὁμόφωνα, κάνοντας χρήση τῆς Οἰκονομίας τῆς Ἐκκλη-σίας, …..τήν προσαρμογή τῆς ὥρας τελετῆς τῆς Ἀναστασεω στίς 9.00’ μ.μ. τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Ἡ Τελετή θά πραγματοποιηθεί στό προαύλιο τῶν Ἱερῶν Ναῶν…..καί θά ἀκολουθήσει ἡ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ».

«Ὅθεν μέ βαθυτάτην ὀδύνην ψυχῆς,ἔγραφον τότε, γονυκλινής προσπί-πτω ἐνώπιόν Σας καί ἔνδακρυς ἀποτολμῶ νά καταγγείλω πρός Ὑμᾶς, ὅτι διά τῆς Ἀποφάσεως ταύτης ἀκυροῦται καί ποδοπατεῖται ἡ ἐκκλησιαστική πρᾶξις καί Παράδοσις, ἥτις, ὡς γνωστόν, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΗΡΙΚΟΝ ΝΑ ΤΕΛΕΣΗ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑΝ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ 24ώρου!».

Ἐπί πλέον δέ ὑπέμνησα τότε καί πρός Ὑμᾶς καί πρός τούς Συνοδικούς Ἀρχιερεῖς τά κάτωθι λόγια ἐκ του ἱεροῦ Πηδαλίου:

«…. Πλήν τῆς προφορικῆς  Παραδόσεως, εἰς τό ΠΗΔΑΛΙΟΝ καταχωρίζον-ται ἐπί λέξει τά ἑξῆς:

«Νά μή γίνωνται δύο λειτουργίαι ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἰς μίαν καί τήν αὐτήν τράπεζαν. “Οὐκ ἔξεστιν ἐν μιᾷ τραπέζῃ κατά τήν αὐτήν δύο λειτουργίας εἰπεῖν, οὐδέ ἐν τῇ αὐτῇ τραπέζῃ, ἐν ῇ ὁ Ἐπίσκοπος ἐλειτούργησε, τόν Πρεσβύτερον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λειτουργῆσαι”. Ἀλλά καί οἱ ἡμέτεροι ἱερεῖς, οἱ δύο φοραῖς λειτουργοῦντες, τάχα διἀ παρρησίαν, βαρέως ἁμαρτάνουν, καί ἄς παύσουν εἰς τό ἑξῆς τό ἄτοπον τοῦτο» (Βλ. ΠΗΔΑΛΙΟΝ, Εκδόσεις Βασ. Ρηγοπούλου, σελ. 90).

Παρά ταῦτα ἀπηυθυνόμην εἰς ὦτα «μή ἀκουόντων»! Διά τῶν μέτρων, τά ὁποῖα ἐφηρμόσατε, παρεδόθητε εἰς τήν τυραννείαν μιᾶς διαβολικῆς ἀπάτης, ἥτις ἀκούει εἰς τό ὄνομα “προστασία ἀπό τόν Κορωνοΐόν” καί διελύσατε τήν Ἐκκλησίαν! Ἐξεδιώξατε τούς πιστούς ἐκ τοῦ Οἴκου τοῦ Κυρίου!  Ἰδού μία ἀπό-δειξις:

Διά τῶν ἀνωτέρω πτωχῶν ἐπιχειρημάτων καί ἀποδείξεων, Μακαριώτατε, ἀπο-δεικνύεται περιτράνως, ὅτι ἡ παροῦσα Ἱερά Σύνοδος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΟΣ! Πῶς, λοιπόν, νά ὑπακούσωμεν εἰς τά κελεύσματά της; Ὅθεν ἡ  Ὑμετέρα προτροπή περί «ἀποσύρσεως εἰς τό κελλίον μας» καί περί «ἀποτειχίσεως» ἐξυπηρετεῖ μόνον καί μόνον τό προδοτικόν ἔργον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου! Δέν ἐπιθυμεῖτε νά ὑπάρχουν ἀντιδρά-σεις εἰς  ὅσα ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀποφασίζει, ὥστε νά …διευκολύνεται τό ἔργον Σας, διότι ἐπιθυμεῖτε νά εὐαρεστήσετε πρός  τόν κ. Μητσοτάκην, τόν καί χρηματοδοτήσαντα  τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος μέ ἕνα μέρος ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 4.500.0000 €, τό ὁποῖον παρεσχέθη ὡς οἰκονομική ἐνίσχυσις «πρός τούς θρησκευτικούς φορεῖς», δηλ. τούς Ὀρθοδόξους, τούς Μουσουλμάνους κλπ. (βλ. ἄρθρον 104, παράγρ. 1 τοῦ Νόμου 4790/2021/Α΄48).

Ἀνατρέχοντες τώρα εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἱστορίαν θά μᾶς ἐπιτρέψετε νά Σᾶς ὑπομνήσωμεν, ὅτι ἐνίοτε, σπανίως βέβαια, ἀκόμη καί μία Οἰκουμενική Σύνοδος εἶναι δυνατόν νά ὑπηρετῇ τήν πλάνην! Ὁπότε τήν ἀλήθειαν ὑπηρετοῦν καί ἐκφράζουν κάποια ἀντιδραστικά Συνοδικά Πρόσωπα!

Θά Σας ὑπομνήσω, λοιπόν, δύο  Συνόδους τῆς Ἐκκλησίας, αἵτινες, συνερ-γείᾳ τοῦ Διαβόλου,  ὑπηρέτησαν τήν …..πλάνην, τήν μίαν ἐκ τοῦ ἀπωτάτου ἱστορικοῦ παρελθόντος καί τήν ἄλλην ἐκ τῆς συγχρόνου ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας!

Κατά τό ἔτος 449 μ.Χ. εἰς τήν Ἔφεσον συνεκλήθη μία μεγάλη Σύνοδος. Συμμετεῖχον 127 (σημ: ίσως 135 κατά τινα ἄλλην ἐκδοχήν) Ἐπίσκοποι μέ Πρόεδρον τόν Πατριάρχην Ἀλεξανδρείας Διόσκορον καί μέ θέμα τήν καταδίκην τοῦ Εὐτυχοῦς, ὁ ὁποῖος, κατά τήν γνώμην των,  ἐδίδασκε τήν κακοδοξίαν καί την αἵρεσιν! «Ο Διόσκορος …επέβαλε στους 104 Επισκόπους να υπογράψουν την καθαίρεσιν του Φλαβιανού Κωνσταντινουπόλεως και του Ευσεβίου Δορυλαίου, οι οποίοι είχαν καταδικάσει  τον Εὐτυχῆ…» (βλ. www. peripatitis. net/news/449-m-ch-i-listriki-synodos-stin-efeso/).

Ἡ «Ἱερά» (;;;) ἐκείνη Σύνοδος ἀπό τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν ὠνομάσθη «ΛΗΣΤΡΙΚΗ»! Ἄρα ὑπάρχει τό ἐνδεχόμενον μία Σύνοδος νά μή θεωρηθῇ «Ἱερά»  καί συνεπῶς οἱ -κατά καιρούς ὀρθῶς σκεπτόμενοι καί «ὀρθοδόξως» ἐκφραζόμε-νοι καί συμπεριφερόμενοι Ἀρχιερεῖς, δηλ. οἱ ἐναντιούμενοι καί κατακρίνοντες Ἀποφάσεις καί Ἐνεργείας μιᾶς τοιαύτης Συνόδου των, νά μή εἶναι ἄξιοι τῆς περιφρονήσεως καί τοῦ ἐγκλεισμοῦ των «στο σπίτι τους, στο Μοναστήρι τους, στο κελλί τους»,  ὅπως Ὑμεῖς, Μακαριώτατε, ἰσχυρίζεσθε, ἀλλ’ ἀντιθέτως γνήσιοι Δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Πρός ἐπιστήριξιν καί ὑποστήριξιν τῶν σκέψεων καί τῶν συλλογισμῶν μου  ἐπιτρέψατέ μοι νά ἐπικαλεσθῶ τά λόγια τοῦ Μεγάλου Θεολόγου καί Καθηγητοῦ μας, τοῦ ἀειμνήστου  Παν. Ν. Τρεμπέλα:

«Η ίδια η μακραίων ιστορία της Εκκλησίας μαρτυρεί αδιαμφισβήτητα, ότι δεν εγγυάται και κάθε σύνοδος επισκόπων για την αλήθεια ή είναι απαλλαγμένη κάθε πλάνης. Το γεγονός, ότι άγιοι και μεγάλοι άνδρες της Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος και ο θείος Χρυσόστομος καθαιρέθηκαν από επισκοπικές συνόδους, δικαιολογεί πληρέστατα το παράπονο Γρηγορίου του Θεολόγου … (…)  Είναι ιστορικό γεγονός πολλαπλά μαρτυρημένο, ότι ούτε το πλήθος των παρακαθημένων Επισκόπων, ούτε η προέλευσή τους από κάθε μέρος της οικουμένης και από τις Εκκλησίες, οι οποίες ευρίσκονται σε κάθε μέρος, ούτε η συμμετοχή όλων των κεντρικών θρόνων και Αρχιεπισκόπων, αρκούν για τη συγκρότηση Οικουμενικής Συνόδου. Έτσι, στη δικαίως ονομασθείσα ληστρική σύνοδο της Εφέσου (το 449) παρεκάθησαν 135 επίσκοποι, ανάμεσα στους οποίους ο Διόσκορος [Πατριάρχης] Αλεξανδρείας και ο [Αρχιεπίσκοπος] Ιεροσολύμων Ιουβενάλιος και ο Θαλάσσιος [Αρχιεπίσκοπος] της Καισαρείας της Καππαδοκίας» (βλ. Π.Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Δογματική, τόμ. Β΄, Ἔκδ. «Σωτήρ», Ἀθῆναι 2003, σελ. 403-404.)

Ἄς παρακάμψωμεν τώρα τήν ἄλλην ἐκείνην Σύνοδον τῶν Ἐπισκόπων, τήν ἑνωτικήν (ψευδο)-Σύνοδον τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439), διά νά ἔλθω-μεν εἰς τήν Ληστρικήν Σύνοδον τῶν ἡμερῶν μας (τῆς 23ης.12.2016), τήν Σύνοδον  τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης, τῆς Ὁποίας, δυστυχῶς, Μέλος ὑπήρξατε καί Ὑμεῖς, Μακαριώτατε!

Διά τήν Σύνοδον ταύτην, ἡ ὁποία ἀνεγνώρισε τούς καθηρῃμένους καί σχισματικούς ἐκκλησιαστικούς παράγοντες  τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ συγχρόνως  προὐκάλεσε καί  ἕνα νέον Σχίσμα εἰς τήν Ὀρθόδοξον Κοινότητα, ἔχουν σημειωθῆ καί τά ἑξής:

«Τό συμπέρασμα πού ἀβίαστα ἐξάγεται ἐκ τῆς μελέτης των κοινοποιηθέν-των τελικῶν κειμένων τῆς λεγομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, καθώς καί ἀπό τίς ἀπαντήσεις καί ἀναλύσεις ἐγκρίτων Θεολόγων καί Μητροπολι-τῶν εἶναι ὅτι τελικῶς ἡ σύνοδος αὐτή ἀποδεικνύεται ἀντορθόδοξη, ληστρική καί αἱρετική, διότι:

1.            Ἐπετεύχθη τελικά ὁ στόχος τῆς ἐκκλησιαστικοποιήσεως τῶν αἱρέσεων, δηλαδή ἔγινε δεκτό, ὅτι ὁ Παπισμός καθώς καί λοιποί αἱρετικοί εἶναι Ἐκκλησίες καί ὄχι αἱρέσεις, καθώς ἀναγνωρίζει τό Προτεσταντικό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο ᾽Εκκλησιῶν ἤ μᾶλλον αἱρέσεων.

2.            Καταλύει ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

3.            Παραποιεῖ τήν Ὀρθόδοξη Πνευματικότητα.

4.            Ἀπέκλεισε τούς Ἐπισκόπους καί κατέλυσε τήν Ὀρθόδοξη Συνοδι-κότητα καί ἐν γένει χρησιμοποιήθηκαν ἀντορθόδοξοι μέθοδοι στόν τρόπο λειτουργίας της.

5.            Κατέστησεν ὑποχρεωτικές τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου, ἐπί προφά-σει τηρήσεως ἤ δῆθεν προασπίσεως τῆς γνησίας Ὀρθοδο-ξίας καταλύοντας ὅμως τόν ρόλο τῶν λαϊκῶν καί κατωτέρων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τήν εὐθύνην διά τήν διατήρησιν ἀνοθεύ-του τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως».

Καί ὁ συντάσσων τά ἀνωτέρω τραγικά γεγονότα τά ἐπισφραγίζει μέ τά ἑξής: «Αὐτά λοιπόν τά σημεῖα θά ἀναλύσουμε, γιά νά καταδείξουμε ὅτι τελι-κῶς ἡ Σύνοδος αὐτή εἶναι ὄντως ληστρική, αἱρετική καί ἀντορθόδοξη»

Μακαριώτατε καί παμφίλτατε ἐν Χριστῷ Ἀδελφέ μου,

Ἐπισφραγίζων, τήν μακράν ταύτην ἀναφοράν μου πρός Ὑμᾶς, ἐπιτρέψατέ μοι νά Σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ Ὑμετέρα συμπεριφορά ἔναντι τοῦ ἀειμνήστου Προκατόχου Σας Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου δέν ἦτο σύμφωνος μέ τά ὅσα σήμερον γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ὑποστηρίζετε! Διότι, ἐνῶ Ὑμεῖς ἤσασταν ἐνίοτε σφό-δρα ἀντίθετος μέ τά ὑπό Χριστοδούλου ὑποστηριζόμενα, δέν ἀπεσύρθητε «στό σπίτι Σας, στό Μοναστήρι Σας ή στό κελλί Σας»,  ἀλλ’ ἀντιθέτως, πλήρης ὀργῆς καί θυμοῦ, ἐξήρχεσθο τῆς Αἰθούσης τῶν Συνεδριῶν, σκορπίζοντας μάλιστα ἐνίοτε καί τά Συνοδικά ἔγγραφα εἰς τόν ἀέρα!

Λυπούμαι βαθύτατα, διότι ἠναγκάσθην νά Σᾶς ὑπομνήσω ταῦτα πάντα, ἀλλά τό πράττω, ἐπικαλούμενος πρῶτόν μεν τήν ἐγκάρδιον φιλικήν μας σχέσιν τῶν φοιτητικῶν μας χρόνων εἰς τό Φοιτητικόν Οἰκοτροφειον «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» τῶν Ἀθηνῶν, δεύτερον δέ καί τό γεγονός, ὅτι ἐγώ ὁ ταλαίπωρος συνέβαλον ἀποφασιστικῶς εἰς τήν ἐκλογήν Σας ὡς Μητροπολίτου Θηβῶν  καί Λεβαδείας, εἰσηγούμενος περί Ὑμῶν καί ἐκλιπαρῶν τόν ἀείμνηστον καί Μεγά-λον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, τόν Μακαριστόν Σεραφείμ, ὁ Ὁποῖος τελικῶς καί ἀπεδέχθη τήν θερμοτάτην περί Ὑμῶν ἱκεσίαν μου!

Ὑποκλίνομαι, λοιπόν , σήμερον ἐνώπιόν Σας και ἐξαιτοῦμαι τήν Ὑμετέραν συγκατάβασιν διά τόν σκληρόν λόγον μου, ὅνπερ ἔγραψα, οὐχί ἀντιτιθέμενος πρός Ὑμᾶς, ἀλλά διά τήν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καί ἀπόρριψιν τῶν κατακριτέων θέσεων καί ὁδηγιῶν Σας, αἵτινες ἠκούσθησαν κατά τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν τοῦ νέου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Καλλινίκου! Λόγια, τα ὁποῖα, δυστυχώς, ἀλλοιώνουν τό περιεχόμενον τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως!  Ἄλλωστε ὁ ὑπογράφων τήν παροῦσαν προσωπικῶς δέν θίγεται, ἐφ’ ὅσον ἐπέλεξεν αὐτοβούλως καί ἔχει ἤδη ἀποσυρθῆ «στό σπίτι του, στο Μοναστήρι του, στό κελλί του»,  τό γνωστόν ἄλλωστε καί ὡς «ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ»!

Σύμφωνα με όσα μεταδίδει η ιστοσελίδα flamis το επεισόδιο σημειώθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου στο Ριόλο Αχαΐας όταν ο Αμβρόσιος θέλησε να μιλήσει για τον κοροναϊό παρουσιάζοντας τον αγιασμό ως το μοναδικό φάρμακο!

Μάλιστα, υπήρξαν αντιδράσεις καθώς αυτά ειπώθηκαν μπροστά στον αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας, Χαράλαμπο Μπονάνο, τον Δήμαρχο Δυτικής Αχαΐας Σπύρο Μυλωνά, τον πρώην Περιφερειάρχη Απόστολο Κατσιφάρα, τον αντιπρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου, Δημήτρη Δριβίλα και τον βουλευτή της ΝΔ Άγγελο Τσιγκρή, με τον αντιπεριφερειάρχη να φωνάζει «ντροπή» και να αποχωρεί από τον ναό.

Τελευταίες πληροφορίες για ανασχηματισμό: Ποιοι υπουργοί φεύγουν, ποιοι μετακινούνται, ποιοι είναι οι σταθεροί

Όταν ο εφημέριος ολοκλήρωσε το κήρυγμά του, στον άμβωνα ανέβηκε ο Αμβρόσιος, ο οποίος είπε πως «είχε προσωπικούς λόγους από το παρελθόν» και γι’ αυτό ήθελε να είναι παρών στην εορτή της συγκεκριμένης εκκλησίας.

Στο τέλος της ομιλίας του έβγαλε από τη τσέπη του ένα μπουκαλάκι με αγιασμό και άρχισε να μιλά για τον κορονοϊό: «Αυτό είναι το φάρμακο για κάθε αμαρτία όπως και το φάρμακο για τον κορονοϊό».

Ο αντιπεριφερειαρχής Χαράλαμπος Μπονάνος αντέδρασε άμεσα και αποχώρησε φωνάζοντας «ντροπή».

Στη συνέχεια δήλωσε στην εφημερίδα «Πελοπόννησος»: «Αισθάνθηκα ότι ζω στον Μεσαίωνα. Παλεύουμε για να πείσουμε για την αλήθεια της επιστήμης και υπάρχουν ιεράρχες που προσπαθούν να μας πουν για το ψεκαστήρι. Το ελάχιστο που είχα να κάνω ήταν να αποχωρήσω από τον Ναό. Αυτό που έγινε ήταν προσβολή στην αλήθεια της επιστήμης».

Θυμίζουμε πως ο κ. Αμβρόσιος έχει νοσήσει από κορονοϊό τον περασμένο Νοέμβριο και είχε αρνηθεί να νοσηλευτεί δηλώνοντας τότε πως το μόνο φάρμακο που έπινε ήταν αγιασμός.

Ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Ιερώνυμος συνοδευόμενος από τον πρώην Καλαβρύτων Αμβρόσιο πήγαν στην παραλία και έριξαν τον Σταυρό.

Η τελετή έγινε στο Αίγιο παρουσία πιστών, και μάλιστα δύο κολυμβητές έπεσαν στα νερά για να πιάσουν τον Σταυρό!

Πληροφορίες του flamis.gr αναφέρουν πως παρενέβη ο Εισαγγελέας και κάλεσε τον Μητροπολίτη Ιερώνυμο.

Αυτό είναι το έγγραφο συναίνεσης εμβολιασμού – Παραιτήθηκε ο Διοικητής του νοσοκομείου Καρδίτσας μετά το σάλο

Το Λιμενικό επενέβη, κατόπιν εισαγγελικής εντολής και επέβαλε στον Μητρπολίτη 1500 ευρώ πρόστιμο και από 300 ευρώ στους δύο πιστούς, βάσει των σχετικών διατάξεων προστασίας κατά covid-19.

O Μητροπολίτης από χθες είχε ξεκαθαρίσει την θέση του με ανακοίνωση στις τοπικές ιστοσελίδες

«Ανοιχτοί θα είναι οι Ιεροί Ναοί στην Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα ανήμερα των Θεοφανείων, μιας και ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κι Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος επιβεβαίωσε πως θα εφαρμοστεί η απόφαση της Ιεράς Συνόδου που δεν συμφωνεί με την εφαρμογή αυστηρού lockdown μέχρι τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου, που περιλαμβάνει και το κλείσιμο των Ιερών Ναών.

Ο Σεβασμιώτατος, εξάλλου, θα χοροστατήσει ανήμερα των Θεοφανείων στην Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην παραλία Αλυκής, ενώ άγνωστο παραμένει αν τελικά θα πραγματοποιηθεί ή όχι Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στη θάλασσα αλλά χωρίς φυσικά πιστούς να πέφτουν στο νερό. Το σενάριο πάντως δεν επιβεβαιώνεται από κύκλους της Ιεράς Μητρόπολης.

Παράλληλα, ο Μητροπολίτης ζητά από τους πιστούς να προσέλθουν, τηρώντας όλα τα προστατευτικά μέτρα κατά του κορωνοϊού, στους Ιερούς Ναούς για να παραλάβουν για τα σπίτια τους τον Μεγάλο Αγιασμό “προς ίασιν ψυχής τε και σώματος”.

Η σχετική ανακοίνωση της Ιεράς Μητρόπολης αναφέρει τα εξής:

“Πληροφορούμε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας ότι κατά την εορτή των Θεοφανείων και συμφώνως με την υπ’ αριθ. πρωτ. 10/5/4ης Ιανουαρίου 2021 Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα «Αποφάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 4.1.2021 ως προς την λειτουργία των Ιερών Ναών κατά την εορτή των Θεοφανείων», θα τελεσθούν οι Ιερές Ακολουθίες του Όρθρου της Θείας Λειτουργίας και του Μεγάλου Αγιασμού, συμφώνως με το ήδη ανακοινωθέν πρόγραμμα υπό της Ιεράς Μητροπόλεως, σε όλους τους Ιερούς Ναούς της Επαρχίας μας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ιερώνυμος θα τελέσει τη Θεία Λειτουργία και την Ιερά Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού εις το Παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου παραλίας Αλυκής Αιγίου.  
Καλούμε τους ευσεβείς Χριστιανούς να εορτάσουν τη μεγάλη Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων, την φανέρωση της Αγίας Τριάδος στον κόσμο, που σηματοδοτεί την αφετηρία της σωτηρίας και της πνευματικής μας αναγεννήσεως”

Όπως αναφέρουν πληροφορίες του dete. gr στο νοσοκομείο του Ρίου πήγαν σήμερα έξι άτομα από το μοναστήρι και υποβλήθηκαν σε τεστ. Τρία από αυτά, μετά από το θετικό αποτέλεσμα, κρίθηκε ότι έπρεπε να νοσηλευτούν. Πρόκειται για δύο μοναχές και έναν άνδρα που ήρθε σε επαφή με την Μονή.

Ποιος κυκλοφόρησε στην Ελλάδα την εικόνα του υπουργού ανάπτυξης στο Αμπού Ντάμπι να φωτογραφίζει τους πολυέλαιους

Τη Μονή είχαν επισκεφθεί ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Ιερώνυμος και ο πρώην Μητροπολίτης, Αμβρόσιος, μετά τις θρησκευτικές εκδηλώσεις για την επιστροφή της εικόνας της Παναγίας, ο οποίος και διαγνώστηκε θετικός στον κοροναϊό, ωστόσο έφυγε οικειοθελώς από το νοσοκομείο.

Υπενθυμίζεται πως ο πρώην Μητροπολίτης Καλαβρύτων είχε βρεθεί θετικός στην COVID-19, με τους γιατρούς του νοσοκομείου του Ρίου να του συνιστούν να παραμείνει για νοσηλεία, λόγω ηλικίας και προβλημάτων υγείας, ωστόσο ο ίδιος αρνήθηκε.

Ωστόσο ο ίδιος υπέγραψε χαρτί οικειοθελούς αποχώρησης και αποχώρησε από το νοσοκομείο.

Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ οι μοναχές στο Αίγιο εμφάνισαν συμπτώματα και έκαναν το τεστ για τον κοροναϊό, το οποίο βγήκε θετικό.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της κρατικής τηλεόρασης στις 5 Νοεμβρίου, μετά τις θρησκευτικές εκδηλώσεις για την επιστροφή της εικόνας της Παναγίας Τρυπητής, είχαν επισκεφθεί τη Μονή ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Ιερώνυμος και ο πρώην Μητροπολίτης, Αμβρόσιος, οι οποίοι διαγνώστηκαν και οι δύο θετικοί στον κορονοϊό.

Την είδηση δημοσιεύουν ιστοσελίδες στην Πάτρα, ενώ αναφέρουν ότι το δήλωσε σήμερα ο ίδιος προσερχόμενος στο Νοσοκομείο Ρίου, συνοδεύοντας τον διάδοχό του, Μητροπολίτη Ιερώνυμο ο οποίος παρέμεινε για νοσηλεία (έχει κορωνοϊό).

Οι γιατροί κάλεσαν τον Αμβρόσιο να παραμείνει για νοσηλεία καθώς έχει προβλήματα με την υγεία του αλλά εκείνος αρνήθηκε.

“Αρπάχτηκαν” στο τηλέφωνο Βαρουφάκης- Χρυσοχοΐδης

Υπέγραψε χαρτί οικειοθελούς αποχώρησης.

Για το θέμα έχει ενημερωθεί και ο υπουργός υγείας Βασίλης Κικίλιας, αλλά και ο υφυπουργός πολιτικής Προστασίας Νίκος Χαρδαλιάς.

Ο κ. Αμβρόσιος παραμένει σε καραντίνα σπίτι του, ενώ το τεστ το έκανε σε ιδιωτικό κέντρο.