Ο Ερντογάν στην ομιλία του δήλωσε πως «η Κωνσταντινούπολη είναι η πατρίδα μας από το 1453, είναι το φως των ματιών του έθνους μας, μια πηγή υπερηφάνειας, ως τουρκική Κωνσταντινούπολη».

«Αλλά γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ακόμα εκείνοι που δεν μπορούν να το δεχτούν αυτό. Υπάρχουν εκείνοι που δεν μπορούν ακόμα να χωνέψουν την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Υπάρχουν εκείνοι που δεν μπορούν να ξεφύγουν από τη μέγγενη 573 ετών θυμού» ανέφερε.

Μάλιστα, σε μία προκλητική αποστροφή του λόγου του, δήλωσε πως «αποκαλύπτουν αυτή τη δυσαρέσκεια, αυτή τη δυσφορία, σε κάθε ευκαιρία, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό».

Το προκλητικό AI βίντεο του TRT

Την ίδια ώρα, το τουρκικό δίκτυο TRT δημοσίευσε ένα AI βίντεο, παρουσιάζοντας τα γεγονότα του 1453 με τα «μάτια» της τουρκικής πλευράς.

Στο βίντεο αυτό, το TRT χαρακτηρίζει την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ ως ένα από τα σημαντικότερα στρατιωτικά και μηχανικά επιτεύγματα της παγκόσμιας ιστορίας. Όπως αναφέρει, «ο Οθωμανός ηγεμόνας κατάφερε πριν από 573 χρόνια να πετύχει αυτό που απέτυχαν να καταφέρουν επί γενιές πολυάριθμοι στρατοί: να καταλάβει την πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας».

Το βίντεο ξεκινά με μία φράση, που αποδίδεται στον Μέγα Ναπολέοντα: «Αν όλος ο κόσμος ήταν ένα κράτος, πρωτεύουσα θα ήταν η Κωνσταντινούπολη».

Μετά από αναφορά στα γεγονότα της πολιορκίας από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, που κράτησε 53 μέρες, από τις 6 Απριλίου έως τις 29 Μαΐου του 1453, ο κ. Παπαϊωάννου υπογράμμισε ότι «η ιστορική μνήμη δεν αφορά μόνο το παρελθόν αφορά ποιοι είμαστε και τι μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές». 

«Η ιστορία υπενθυμίζει ότι ένας λαός αντέχει, όταν διατηρεί ζωντανές τις αξίες, την παιδεία, την πίστη στην γνώση και την πολιτιστική του συνέχεια», τόνισε. 

Εξήρε τον ρόλο Συνδέσμων, όπως αυτός των Εφέδρων του νομού Θεσσαλονίκης, επισημαίνοντας ότι μεταφέρουν την γνώση από γενιά σε γενιά, που είναι προϋπόθεση για να έχουμε μέλλον.

«Η ιστορία πρέπει να διδάσκεται γιατί θα σφυρηλατήσει στις νέες γενιές των Ελλήνων το αίσθημα του πατριωτισμού», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο πρόεδρος του Συνδέσμου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Δημήτριος Γκίνογλου, ο οποίος και απένειμε στον υφυπουργό Παιδείας τιμητική πλακέτα.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών με ανάρτησή του στο Twitter την Κυριακή έγραψε:

«Αποφράς ημέρα για την εθνική μας μνήμη. Σήμερα, η μετατροπή της Αγίας Σοφίας, ενός Μνημείου της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, σε τζαμί, όπως και ο βανδαλισμός της Αυτοκρατορικής Πύλης, θλίβει κάθε άνθρωπο που σέβεται την ιστορία».

Η ανάρτηση αυτή δεν… άρεσε στους Τούρκους και το υπουργείο Άμυνας της γείτονος τα… έβαλε με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών.

Το υπουργείο της Τουρκίας αναφέρει ότι, «αποτελεί πλάνη να κοιτάει κανείς την Κωνσταντινούπολη, που κατακτήθηκε πριν από 569 χρόνια, ονειρευόμενος τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή το Βυζάντιο. Όσοι λαχταρούν (την εποχή) πριν από 1000 χρόνια, ας ξεκαθαρίσουν ποιος έχει επεκτατικές βλέψεις και ποιος είναι εμπόδιο στην ειρήνη.

Η Αγία Σοφία, η οποία χρησιμοποιείται ως τέμενος επί αιώνες, βρίσκεται υπό την προστασία του τουρκικού έθνους από το 1453.

Είναι πολύ σοβαρό για να εξηγηθεί ακόμη και ως υποκρισία, ο γεγονός ότι όσοι δήθεν λυπήθηκαν για την Αγία Σοφία δεν αντιτάχθηκαν στην κατεδάφιση των τζαμιών στην Ελλάδα, καθένα από τα οποία αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά, του 1500 και στην κατασκευή κινηματογράφων, εκθεσιακών αιθουσών, καταλυμάτων και αποθηκών στη θέση τους».

Προσθέτει δε, σύμφωνα με την ΕΡΤ, ότι «η ελληνική διοίκηση, που δεν δίνει ούτε χώρο ταφής στους μουσουλμάνους όταν πεθάνουν, προσπαθεί να εξαπατήσει τους δικούς της ανθρώπους με χονδροειδείς ψευδαισθήσεις και να καλύψει τις αδιέξοδες πραγματικότητες της. Ο ήλιος δεν σκεπάζεται με λάσπη.

Τιμούμε τη μνήμη του Σουλτάνου Μωάμεθ το Προθητή και του ηρωικού στρατού του, που κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη πριν από 569 χρόνια, με έλεος, ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες».

Από τις πρώτες μέρες του εθνικού ξεσηκωμού, ο Κολοκοτρώνης είχε συλλάβει την ιδέα της πολιορκίας και της άλωσης της Τριπολιτσάς (σημερινής Τρίπολης), επειδή κατείχε στρατηγική θέση και ήταν το διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Μοριά. Στην Τριπολιτσά είχε την έδρα του ο Μόρα-Βαλεσί, ο στρατιωτικός διοικητής της Πελοποννήσου, με όλο το χαρέμι και τα πλούτη του, εκεί ζούσε ο μισός τουρκικός πληθυσμός της Πελοποννήσου και την υπερασπιζόταν σημαντικός αριθμός ενόπλων σωμάτων. Με λίγα λόγια ήταν μια επικίνδυνη εχθρική εστία, η οποία εάν δεν εξουδετερωνόταν θα ήταν μια διαρκής απειλή για τις επαναστατημένες επαρχίες της Πελοποννήσου.

Ο αποκλεισμός της Τριπολιτσάς

Η στρατηγική σύλληψη του Κολοκοτρώνη δεν έγινε αμέσως αποδεκτή, επειδή προϋπέθετε οργανωμένο στρατό, που δεν υπήρχε. Ο Κολοκοτρώνης με επιμονή και πειστικότητα αντέστρεψε το αρνητικό για την άποψή του κλίμα μεταξύ των οπλαρχηγών κι έτσι στα μέσα Απριλίου αποφασίστηκε ο αποκλεισμός της Τριπολιτσάς σε πρώτη φάση, ώστε να διακοπεί κάθε δυνατότητα επικοινωνίας και εφοδιασμού της πόλης. Αρχιστράτηγος της επιχείρησης ορίσθηκε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, αλλά ιθύνων νους της ήταν ο Κολοκοτρώνης, το σχέδιο του οποίου τηρήθηκε κατά γράμμα.

Μέχρι τις αρχές Μαΐου του 1821 οι επαναστάτες είχαν περισώζει την Τριπολιτσά σ’ ένα κύκλο που περιλάμβανε τις περιοχές Πάπαρι, Βλαχοκερασιά, Διάσελο, Αλωνίσταινα και Βέρβενα. Τότε έφθασε η πληροφορία ότι ο Μουσταφάμπεης με 3.500 άνδρες προερχόμενος από τα Γιάννινα είχε διασπάσει την πολιορκία από τα ανατολικά και είχε εισέλθει στην πόλη. Η επιχείρηση κινδύνευε, καθώς τις επόμενες μέρες τέθηκε σε καταδίωξη του Κολοκοτρώνη και των άλλων οπλαρχηγών που πολιορκούσαν την Τριπολιτσά. Οι δύο σημαντικές ήττες που υπέστη στο Βαλτέτσι (12 Μαΐου) και στα Δολιανά (18 Μαΐου), όχι μόνο αναπτέρωσαν το ηθικό στο ελληνικό στρατόπεδο, αλλά συνέβαλαν καταλυτικά στην Άλωση της Τριπολιτσάς.

Η δύναμη των πολιορκητών συνεχώς ενισχυόταν και τις παραμονές της Άλωσης είχε φθάσει τους 10.000 άνδρες. Ο κλοιός γύρω από την Τριπολιτσά έσφιγγε διαρκώς και η πόλη υπέφερε. Οι αποθήκες των τροφίμων είχαν σχεδόν αδειάσει, τα χρήματα είχαν εξαντληθεί και οι αρρώστιες θέριζαν. Στην πόλη υπήρχαν 35.000 ψυχές, Τούρκοι, Χριστιανοί, Αλβανοί και Εβραίοι.
Τότε ο Κολοκοτρώνης συνέλαβε την ιδέα να κατασκευαστεί περιφερειακή τάφρος γύρω από την πόλη για να δυσκολέψει περισσότερο τη ζωή των πολιορκημένων. Η τάφρος κατασκευάστηκε ταχύτατα από τους χωρικούς και η όλη τοποθεσία ονομάστηκε Γράνα. Γύρω και πίσω από αυτή τοποθετήθηκαν τα τέσσερα ελληνικά σώματα, με επικεφαλής τους Κολοκοτρώνη, Μαυρομιχάλη, Γιατράκο και Αναγνωσταρά. Οι επαναστάτες είχαν στη διάθεσή τους ένα παμπάλαιο κανόνι και οι πολιορκούμενοι 30.

Απόντος του Μόρα-Βαλεσί, Χουρσίτ Πασά, ο Μουσταφάμπεης, που είχε το γενικό πρόσταγμα στην πόλη, αντιλήφθηκε γρήγορα την κίνηση του Κολοκοτρώνη και στις 18 Αυγούστου ενήργησε επίθεση με ιππικό για να διασπάσει τον κλοιό των Ελλήνων. Απέτυχε και οι δυνάμεις του επέστρεψαν στην πόλη έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες. Μπέηδες και αγάδες άρχισαν τότε να συσκέπτονται για τους όρους της παράδοσης, καθώς δεν υπήρχε ελπίδα σωτηρίας.

Όμως τους πρόλαβε ένας απλός στρατιώτης, ο Μανώλης Δούνιας από τον Πραστό Κυνουρίας. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, ημέρα Παρασκευή, μαζί με δύο συντρόφους του αναρριχήθηκε στα τείχη της πόλης που έφθαναν τα πεντέμισι μέτρα ύψος και εισήλθε στην Τριπολιτσά, εκμεταλλευόμενος τη γνωριμία του με τον φύλακα του προμαχώνα. Αφού τον εξουδετέρωσε, άνοιξε την Πύλη του Μυστρά και οι έλληνες επαναστάτες εισόρμησαν στην πόλη. Οι κάτοικοί της αντιστάθηκαν, χωρίς επιτυχία, επί δίωρο.
Επακολούθησε άγρια σφαγή του πληθυσμού και πρωτοφανές πλιάτσικο. Μάταια οι οπλαρχηγοί προσπαθούσαν να συγκρατήσουν τους μαινόμενους επαναστάτες. «Το ασκέρι, όπου ήτον μέσα, το Ελληνικόν, έκοβε και εσκότωνε, από Παρασκευή έως Κυριακή, γυναίκες, παιδιά και άνδρες, τριάντα δύο χιλιάδες, μία ώρα ολόγυρα της Τριπολιτσάς. Ένας υδραίος έσφαξε ενενήντα. Έλληνες εσκοτώθηκαν εκατόν» γράφει στα Απομνημονεύματά του ο Κολοκοτρώνης.

Η εκδικητική μανία των επαναστατών εκδηλώθηκε όχι μόνο σε βάρος των Τούρκων, αλλά και των Εβραίων που είχαν δείξει εχθρική στάση απέναντι στην Επανάσταση, και των Ελλήνων που είχαν χαρακτηριστεί τουρκολάτρες, όπως ο πρόκριτος Σωτήρης Κουγιάς. Αντίθετα, οι Αλβανοί της Τριπολιτσάς αποχώρησαν συντεταγμένα με τη συνοδεία ελλήνων μαχητών, καθώς είχαν έλθει σε συμφωνία με τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη.

Η Άλωση της Τριπολιτσάς αποτέλεσε σταθμό για την εδραίωση και την εξέλιξη της Επανάστασης. Ολόκληρη η Πελοπόννησος βρισκόταν στα χέρια των Ελλήνων, εκτός των φρουρίων, Πατρών, Μεθώνης, Κορώνης και Ναυπλίου, τα οποία πολιορκούνταν στενά.

© SanSimera.gr

“Μες στον αέρα σου ακόμα και απ’ των καιρών τα χαλάσματα οι εποχές σαν φαντάσματα ανασαίνουνε”, έγραψε ο κ. Δένδιας παραθέτοντας στίχο από το εν λόγω τραγούδι.