Και συμπλήρωσε:

«Τέτοιου είδους φαινόμενα δεν γεννιούνται από μόνα τους. Καλλιεργούνται μέσα σε ένα κλίμα τοξικότητας, σε έναν πολιτικό λόγο που δηλητηριάζει τη δημόσια σφαίρα, που αναπαράγει χαρακτηρισμούς και παρουσιάζει τον πολιτικό αντίπαλο ως εχθρό. Όταν κόμματα και δημόσια πρόσωπα υιοθετούν συμπεριφορές και λεκτικές επιθέσεις που ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, στην ουσία, νομιμοποιούν στη συνείδηση ορισμένων τις ακραίες πρακτικές. 

    Η δημοκρατική διαφωνία είναι θεμιτή και ίσως πολλές φορές εποικοδομητική. Η στοχοποίηση, η τοξικότητα και η βία, όμως, δεν έχουν θέση σε μια σύγχρονη κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό, οφείλουν όλοι -ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης- να υψώσουν τείχος απέναντι σε τέτοιες λογικές.»