Ο Σαραα σε βιντεοσκοπημένη δήλωσή του τόνισε ότι «απομεινάρια του πρώην καθεστώτος» θα πρέπει να παραδοθούν, καθώς δεν έχουν άλλη επιλογή, ξεκαθαρίζοντας ότι «η Συρία δεν θα επιτρέψει σε οποιεσδήποτε εξωτερικές ή ντόπιες δυνάμεις να τη σύρουν στο χάος ή στον εμφύλιο πόλεμο».

Παράλληλα, υποσχέθηκε ότι θα λογοδοτήσουν όσοι «είναι αναμιγμένοι σε αιματοχυσία αμάχων», μετά τα όσα συμβαίνουν στη μεσογειακή ακτή της Συρίας. «Θα ζητήσουμε λογαριασμό, αυστηρά και χωρίς επιείκεια, από οποιοδήποτε πρόσωπο είναι αναμιγμένο στην αιματοχυσία αμάχων ή το οποίο υπερέβη τις κρατικές εξουσίες», δήλωσε ο Σάρα συμπληρώνοντας ότι θα σχηματισθεί μια επιτροπή για να «προστατεύσει τη δημόσια ειρήνη».

💬 "Syria shows us that Russia is not invincible," says Kaja Kallas, EU High Representative for Foreign Affairs and Security Policy at the #EUCO. pic.twitter.com/HCcPYZ9zDo

— UNITED24 Media (@United24media) December 19, 2024

Το μέτρο, με κόστος που εκτιμάται σε 1,65 τρισεκατομμύρια συριακές λίρες (περίπου 127 εκατομμύρια δολάρια), θα χρηματοδοτηθεί από τους υπάρχοντες κρατικούς πόρους, περιφερειακή βοήθεια, νέες επενδύσεις και την αποδέσμευση συριακών περιουσιακών στοιχείων που παραμένουν δεσμευμένα στο εξωτερικό.

«Αυτή είναι η πρώτη κίνηση για την άμεση αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης της χώρας», δήλωσε στο Reuters ο υπουργός Οικονομικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης, Μοχάμεντ Αμπαζίντ. Επίσης, ανέφερε ότι οι μισθοί αυτού του μήνα θα καταβληθούν εντός της εβδομάδας.

Σύμφωνα με το Reuters, η κίνηση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο της νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης της Συρίας για τη σταθεροποίηση της οικονομίας, μετά από 13 χρόνια πολέμου και κυρώσεων.

Οι μισθοί των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα της Συρίας υπό το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ ήταν περίπου 25 δολάρια τον μήνα, γεγονός που τους τοποθετούσε κάτω από το όριο της φτώχειας, μαζί με την πλειονότητα του πληθυσμού της χώρας, δήλωσε ο Αμπαζίντ.

Σπύρος Σιδέρης

Ίδρυση του κράτους και μορφή του πολιτικού συστήματος

Η κατάσταση στη Συρία διαφέρει από άλλες χώρες όπου τα θεμέλια του κράτους είναι σαφή, όπως ένα σύνταγμα, μια συγκεκριμένη μορφή κυριαρχίας, ένα πολιτικό σύστημα και γεωγραφικά σύνορα.

Από την άλλη πλευρά, η σημερινή συριακή αντιπολίτευση χαρακτηρίζεται από μια πληθώρα ένοπλων παρατάξεων με ισλαμιστικές και ιδεολογικές αναφορές, καθώς και φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις, και αυτή η ποικιλομορφία αποτελεί πρόκληση για την επίτευξη συναίνεσης σχετικά με τη μορφή του μελλοντικού κράτους.

• Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η επιτυχία της ελπιδοφόρας πορείας της χώρας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά της να ξεπεράσει τις διαφορές της, να βρει λύσεις σε ακανθώδη ζητήματα και να αντιμετωπίσει άλλα εμπόδια, αρχεία και εξωτερικές πολιτικές.

Επίτευξη μεταβατικής δικαιοσύνης

Παράλληλα με τη σύσταση ενός μεταβατικού συμβουλίου έρχεται και η υλοποίηση της μεταβατικής δικαιοσύνης, για την οποία ο αρχηγός της νέας συριακής διοίκησης, Αχμετ αλ Σαράα, δεσμεύτηκε ότι θα πάρει το δρόμο της. Ορκίστηκε ότι δεν θα υποχωρήσει στην απόδοση ευθυνών σε εγκληματίες, δολοφόνους και αξιωματικούς της ασφάλειας και του στρατού που εμπλέκονται στα βασανιστήρια του συριακού λαού, τονίζοντας ότι θα καταδιωχθούν και θα ζητηθούν από τις χώρες στις οποίες διέφυγαν, ώστε να λογοδοτήσουν.

• Η κίνηση αυτή αντανακλά τη συνειδητοποίηση ότι τα αδιάκριτα αντίποινα είναι επίσης ακατάλληλα και θα μπορούσαν να προκαλέσουν πολλά προβλήματα και ότι οι διαβεβαιώσεις μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε αυτό το στάδιο.

Το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων της συριακής αντιπολίτευσης τόνισε ότι το επόμενο στάδιο απαιτεί μια συνολική κοινωνική συμφιλίωση που θα οικοδομήσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών της συριακής κοινωνίας, με βάση τις αρχές της δικαιοσύνης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το βαθύ κράτος

Οι νέες αρχές της χώρας έχουν επίγνωση των διαστάσεων του βαθέως κράτους και των υπολειμμάτων των υπηρεσιών ασφαλείας και πληροφοριών που κυβέρνησαν τη Συρία, γεγονός που έρχεται στην κορυφή των κινδύνων στην επόμενη φάση.

• Αυτό που μπορεί να περιγραφεί ως βαθύ κράτος στη Συρία διαφέρει από άλλες χώρες, λόγω της διαφυγής ή της εξαφάνισης μεγάλου μέρους των ηγετών και των αξιωματούχων του πρώην καθεστώτος και της κατάστασης ρευστότητας με την οποία διοικείται η χώρα ελλείψει κρατικών θεσμών.

Οι πρόσφυγες

Υπό το πρίσμα της αναμενόμενης επιστροφής περισσότερων από 6 εκατομμυρίων Σύριων προσφύγων, ο φάκελος των προσφύγων δεν βρίσκεται μόνο στο τραπέζι των οικονομικών προκλήσεων, αλλά και άλλων φακέλων που έχουν στενή σχέση με την οικονομία και την εξωτερική πολιτική, και αυτό ήταν εμφανές στις ευρωπαϊκές κινήσεις και δηλώσεις σχετικά με τους νόμους περί ασύλου και τις συμβουλές προς τους πρόσφυγες.

Η οικονομία

Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, το 70% του πληθυσμού της Συρίας, που σήμερα υπολογίζεται σε 15 εκατομμύρια, έχει ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια και 9 στους 10 Σύριους ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το καθεστώς Άσαντ άφησε πίσω του μεγάλες οικονομικές προκλήσεις, με σχεδόν πλήρη κατάρρευση της οικονομικής δομής ως αποτέλεσμα των πολιτικών που εφάρμοσε το καθεστώς αυτό επί σειρά ετών, ιδίως από την έναρξη του πολέμου το 2011.

Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΟΗΕ και του ΔΝΤ, το ΑΕΠ της Συρίας συρρικνώθηκε κατά περισσότερο από 85% από το 2011 έως το 2023, πέφτοντας στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η οικονομία αναμένεται να συρρικνωθεί άλλο 1,5% φέτος, με τον ενεργειακό τομέα να έχει παραλύσει.

Προκλήσεις ασφαλείας

Η προειδοποίηση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν για την εκμετάλλευση της τρέχουσας κατάστασης από «τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το Ισλαμικό Κράτος και το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK)» αποκαλύπτει ένα άλλο ζήτημα και μια πρόκληση ασφαλείας για τις νέες αρχές της χώρας.

• «Η προτεραιότητα στην παρούσα φάση είναι ο έλεγχος της ασφάλειας σε όλες τις πόλεις και η επιστροφή της σταθερότητας, ενώ η πλήρης σύνθεση της προσωρινής κυβέρνησης θα ανακοινωθεί εντός των ημερών», δήλωσε ο νέος πρωθυπουργός Μοχάμεντ αλ Μπασίρ.

Από την άλλη πλευρά, ξεχωρίζει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Η εμπλοκή της οικογένειας Άσαντ στο εμπόριο Captagon έχει αποκαλυφθεί ως σοβαρό ζήτημα στη Συρία, εκτός από τα εγκλήματα και τους κινδύνους που προκύπτουν ως αναπόφευκτη συνέπεια της φτώχειας και των κακών οικονομικών συνθηκών.

Αντιπαράθεση με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF)

Με περισσότερο από το 30% της ανατολικής Συρίας υπό τον έλεγχο των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), το αισιόδοξο συριακό τοπίο μπορεί να είναι λίγο επισφαλές, ειδικά με τις συνεχιζόμενες κινήσεις της αντιπολίτευσης για την απελευθέρωση περισσότερων περιοχών στη Συρία.

• Από την άλλη πλευρά, ο διοικητής των SDF Μαζλούμ Άμπντι τόνισε ότι υπάρχει μια ευκαιρία για ένα νέο πολιτικό ξεκίνημα και ότι αυτή η αλλαγή παρέχει την ευκαιρία να οικοδομηθεί μια νέα Συρία βασισμένη στη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, που θα εγγυάται τα δικαιώματα όλων των Σύριων.

Το θέμα αυτό δεν απέχει πολύ από τα επόμενα βήματα της Ουάσινγκτον απέναντι στο συριακό φάκελο, η οποία ξεκίνησε με δηλώσεις για την υποστήριξή της στην επερχόμενη κυβέρνηση και την επικοινωνία της μαζί της, ενώ από την άλλη πλευρά τόνισε τη συνεχιζόμενη παρουσία της στη Συρία.

Ξένη στρατιωτική παρουσία στη Συρία

Εκτός από τις διεθνείς πολιτικές συμφωνίες που μπορεί να παρέχουν σε μια χώρα το δικαίωμα να χρησιμοποιεί μια στρατιωτική βάση εφ’ όρου ζωής, η Συρία έχει φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό ξένων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Τουρκίας, της Ρωσίας, του Ιράν και των ιρανικών πληρεξουσίων.

• Οι δυνάμεις των ΗΠΑ εδρεύουν στη συνοριακή βάση αλ-Τανφ, με συνολικά 17 βάσεις και 13 στρατιωτικά σημεία, συμπεριλαμβανομένων έξι εξεχουσών σημασίας βάσεων. Η Ρωσία διαθέτει δύο κύριες βάσεις στη Συρία, τη Hmeimim και την Ταρτούς, με συνολικά 114 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων 21 βάσεων και 93 στρατιωτικών σημείων. Η Τουρκία διαθέτει 126 στρατιωτικές θέσεις στη Συρία και οι ιρανικές δυνάμεις σταθμεύουν σε 52 βάσεις, εκτός από τις θέσεις της λιβανέζικης Χεζμπολάχ και των τοπικών δυνάμεων που συνδέονται με αυτήν.

Μιλώντας στο CNN Arabic, ο αλ Σαράα εξέφρασε την επιθυμία του να φύγουν οι ξένες δυνάμεις από τη Συρία, προσθέτοντας ότι «πιστεύω ότι μόλις πέσει αυτό το καθεστώς, το ζήτημα θα επιλυθεί και δεν θα υπάρχει ανάγκη να παραμείνουν ξένες δυνάμεις στη Συρία».

Η διεθνής κοινότητα και η κατάσταση αποδοχής και αναγνώρισης

Οι δηλώσεις που υποδηλώνουν την πιθανότητα αφαίρεσης της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) από τους καταλόγους τρομοκρατίας, είναι ένα γεγονός που θα άνοιγε την πόρτα στις νέες αρχές για να αποκτήσουν διεθνή αναγνώριση και αποδοχή και θα επέτρεπε στη σημερινή κυβέρνηση να καταλάβει τη θέση της Συρίας στους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς.

Ο πρώην εκπρόσωπος των Επαναστατικών και Αντιπολιτευτικών Δυνάμεων Φαράχ Ατάσι μίλησε για την ανάγκη άρσης των κυρώσεων στη Συρία, σημειώνοντας ότι αυτό θα ήταν ένα κρίσιμο βήμα για τη στήριξη του συριακού λαού και τη σταθεροποίηση της χώρας.

Αντιπαράθεση με το Ισραήλ

Με την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ, το Ισραήλ έσπευσε να εντείνει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις εντός του συριακού εδάφους και να ενισχύσει την παρουσία του στο κατεχόμενο Γκολάν, όπου διείσδυσε στη νεκρή ζώνη που είχε δημιουργηθεί σύμφωνα με τη συμφωνία του 1974.

Καθώς ο έκπτωτος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ εγκατέλειψε τη Δαμασκό, ο ισραηλινός στρατός άρχισε χερσαία εισβολή, διασχίζοντας τη γραμμή απομάκρυνσης με τη Συρία και παίρνοντας τον έλεγχο ορισμένων σημείων, ορισμένα από τα οποία βρίσκονται σε υψώματα του όρους Ερμόν.

• Ως εκ τούτου, η διαμόρφωση της σχέσης με το Ισραήλ αποτελεί μια συνολική πρόκληση για την επόμενη συριακή κυβέρνηση σε όλες τις στρατιωτικές, πολιτικές και διπλωματικές διαστάσεις.

Η πρόκληση των ΗΠΑ. Εξισορρόπηση μεταξύ συμφερόντων και πιέσεων

Από την πλευρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπουν τη Συρία από μια ευρύτερη οπτική γωνία που σχετίζεται με τα περιφερειακά και παγκόσμια συμφέροντά τους. Η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Συρίας έχει συνδεθεί με τρεις βασικούς άξονες. Την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τον περιορισμό της ιρανικής επιρροής και την διασφάλιση της σταθερότητας των συμφερόντων τους και των συμμάχων τους στην περιοχή.

Σε προηγούμενες δηλώσεις του ο Τζέιμς Τζέφρι, ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Συρία, σημείωσε ότι «οι ΗΠΑ υποστηρίζουν οποιαδήποτε πολιτική λύση που αντανακλά τη βούληση του συριακού λαού, αλλά πρέπει να διασφαλίσει ότι οι δεσμοί της Συρίας με το Ιράν θα διακοπούν». Η θέση αυτή αντανακλά την επιθυμία της Ουάσινγκτον να επηρεάσει την ταυτότητα οποιασδήποτε μελλοντικής συριακής κυβέρνησης επιβάλλοντας τους όρους της.

Σπύρος Σιδέρης

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ιορδανίας ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι η Ιορδανία θα φιλοξενήσει το Σάββατο συναντήσεις για τη Συρία, με τη συμμετοχή υπουργών Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Τουρκίας και άλλων αραβικών χωρών, καθώς και ενός εκπροσώπου των Ηνωμένων Εθνών.

• Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ιορδανίας, της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράκ, του Λιβάνου, της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν και του Κατάρ θα συμμετάσχουν στις συναντήσεις για να «συζητήσουν τις εξελίξεις στη Συρία».

Αυτή η ομάδα των Αραβικών χωρών θα έχεις συζητήσεις με τους υπουργούς Εξωτερικών της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εξωτερική Πολιτική, καθώς και τον απεσταλμένο του ΟΗΕ για τη Συρία.

• Εν τω μεταξύ πριν την σύνοδο του Σαββάτου, ο Διευθυντής του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών της Τουρκίας πιο γνωστής ως ΜΙΤ, Ιμπαχίμ Καλίν, επισκέφθηκε την πρωτεύουσα της Συρίας, σύμφωνα με τα πλάνα που είδαν το φως της δημοσιότητας από την επίσκεψη του στο Μέγα Τέμενος των Ομεϋαδών στη Δαμασκό.

Νωρίτερα το Al Jazeera Arabic news είχε ισχυριστεί ότι μια τουρκική αντιπροσωπεία, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και ο επικεφαλής του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (MIT) Ιμπραχίμ Καλίν, είχε ταξιδέψει στη Δαμασκό. Όμως πηγές του υπουργείου Εξωτερικών διέψευσαν τον ισχυρισμό.

• Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, η ανακοίνωση της προσωρινής κυβέρνησης της Συρίας υποστήριξε ότι ο Ιμπραήμ Καλίν και ο Χακάν Φιντάν θα συναντηθούν με τον ηγέτη της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι στη Δαμασκό.

Την ώρα που η Τουρκία κάνει σαφές ότι θα έχει ρόλο και επιρροή στην «Νέα Συρία» ο Μιχαήλ Μπογκντάνοφ, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, δήλωσε την Πέμπτη, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax, ότι η Μόσχα έχει αρχίσει απευθείας επαφές με την πολιτική ηγεσία της αντιπολίτευσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) στη Συρία.

• Ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός δήλωσε επίσης ότι η Μόσχα σκοπεύει να διατηρήσει τις δύο στρατιωτικές βάσεις της στη Συρία για να συνεχίσει να «πολεμά τη διεθνή τρομοκρατία» στη χώρα.

Σημείωσε ότι οι επαφές με τη Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, την ισχυρότερη ομάδα στη χώρα μετά την απομάκρυνση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, «εξελίσσονται αποτελεσματικά» προσθέτοντας  ότι ελπίζει ότι η ομάδα θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της να «αποτρέψει οποιεσδήποτε παραβιάσεις», να διατηρήσει την τάξη και να διασφαλίσει την ασφάλεια των διπλωματών και των ξένων.

• Συνέχισε λέγοντας ότι η Ρωσία ελπίζει να διατηρήσει τις δύο βάσεις της στη Συρία, μια ναυτική βάση στην Ταρτούς και την αεροπορική βάση Hmeimim κοντά στην παράκτια πόλη Λατάκεια, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων προσπαθειών της για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας.

Όπως αναφέρει το Interfax ο Μπογκντάνοφ δήλωσε ότι «οι δύο βάσεις βρίσκονται ακόμα στο συριακό έδαφος και δεν έχουν ληφθεί νέες αποφάσεις αυτή τη στιγμή».

Συνεχίζοντας σημείωσε ότι «(Οι βάσεις) βρίσκονται στη Συρία κατόπιν αιτήματος των Σύριων για την καταπολέμηση των τρομοκρατών του (ISIS) και εξακολουθώ να έχω την άποψη ότι όλοι συμφωνούν ότι ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας και ό,τι έχει απομείνει από το (ISIS) δεν έχει τελειώσει ακόμη», προσθέτοντας ότι η συνέχιση αυτού του αγώνα «απαιτεί συλλογικές προσπάθειες. Από αυτή την άποψη, η παρουσία μας και η βάση Hmeimim έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συνολική μάχη κατά της διεθνούς τρομοκρατίας».

Ο αρχηγός της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), πρώην κλάδος της αλ-Κάιντα στη Συρία, έθεσε ως στόχο να ανατρέψει τον πρόεδρο Άσαντ, που βρισκόταν στην εξουσία από το 2000. Σήμερα οι αντάρτες μπήκαν στην πρωτεύουσα και κήρυξαν «ελεύθερη την πόλη της Δαμασκού».

Ψηλός, γεροδεμένος, με μαύρα γένεια και ζωηρό βλέμμα, ο Τζολάνι εγκατέλειψε σταδιακά το τουρμπάνι των τζιχαντιστών, που φορούσε στην αρχή του πολέμου το 2011, για μια στρατιωτική στολή και μερικές φορές ένα κοστούμι.

Μετά τη ρήξη με την αλ-Κάιντα το 2016, επιχειρεί να εξομαλύνει την εικόνα του και να εμφανίσει ένα πρόσωπο πιο μετριοπαθείς, χωρίς ωστόσο να πει τους αναλυτές ή τις δυτικές κυβερνήσεις, που κατατάσσουν την HTS στις τρομοκρατικές οργανώσεις.

«Είναι ένας πραγματιστής ριζοσπάστης», δηλώνει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Τομά Πιερέ, ειδικός για τον ισλαμισμό στη Συρία.

«Το 2014 βρισκόταν στην κορύφωση του ριζοσπαστισμού του για να επιβληθεί έναντι της ριζοσπαστικής φράσης της εξέγερσης και της (τζιχαντιστικής) οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, αλλά στη συνέχεια μέτρησε τον λόγο του», εξηγεί ο ερευνητής του CNRS.

Γεννημένος το 1982, ο Άχμεντ αλ-Σάρα, όπως είναι το αληθινό όνομα του Τζολάνι, μεγάλωσε στη Μαζέ, μια πλούσια συνοικία της Δαμασκού, σε μια εύπορη οικογένεια. Και άρχισε σπουδές ιατρικής.

Μετά την επίθεση των ανταρτών που εξαπολύθηκε στις 27 Νοεμβρίου, ο Τζολάν άρχισε να υπογράφει με το αληθινό του όνομά του.

Το 202 είχε εξηγήσει σε μια συνέντευξή του στο δημόσιο αμερικανικό δίκτυο PBS ότι το πολεμικό ψευδώνυμό του, Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, είναι μια αναφορά στις ρίζες της οικογένειάς του, που προκύπτει από τα υψώματα του Γκολάν (αλ-Τζολάν στα αραβικά).

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο παππούς του εκτοπίστηκε από το Γκολάν το 1967 μετά την κατάκτηση από το Ισραήλ μεγάλου μέρους αυτού του συριακού οροπεδίου.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο Middle East Eye, «τα πρώτα σημάδια του τζιχαντισμού άρχισαν να εμφανίζονται στη ζωή του Τζολάνι» μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, οπότε «θα αρχίσει να παρακολουθεί κηρύγματα και μυστικά στρογγυλά τραπέζια στα περιθωριοποιημένα προάστια της Δαμασκού».

Μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003, έφυγε για να πολεμήσει σ’ αυτή τη γειτονική της χώρας Συρίας, όπου εντάχθηκε στην οργάνωση αλ-Κάιντα στον Ιράκ του Αμπού Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι, πριν φυλακιστεί για πέντε χρόνια.

Μετά την έναρξη της εξέγερσης εναντίον του Άσαντ το 2011, επέστρεψε στην πατρίδα του για να ιδρύσει εκεί το Μέτωπο αλ-Νόσρα, που θα εξελιχθεί στο HTS.

Το 2013, αρνείται να χριστεί από τον Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγντάντι, μελλοντικό αρχηγό του Ισλαμικού Κράτους, και προτιμά τον εμίρη της αλ-Κάιντα Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι.

Ο Ρεαλιστής, σύμφωνα με τους οπαδούς του, οπορτουνιστής, σύμφωνα με τους αντιπάλους του, δηλώνει το 2015 ότι δεν έχει την πρόταση να εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον της Δύσης, αντίθετα με το Ισλαμικό Κράτο.

Όταν διακόπτει τις σχέσεις με την αλ-Κάιντα, λέει πως το κάνει «για να αφαιρέσει τα προσχήματα της διεθνούς κοινότητας» για να επιτεθεί στην οργάνωσή του.

Έκτοτε ακολουθεί «μια πορεία βασισμένη στην επιδίωξη του να ανδειχθεί σε κρατικό άνδρα», λέει ο Πιερέ.

Επιλέγοντας το βελούδινο γάντι από τη σιδηρά πυγμή, επιβάλλει τον Ιανουάριο 2017 στους ριζοσπαστικούς αντάρτες της βόρειας Συρίας να συγχωνεύονται στους κόλπους της HTS. Εγκαθιδρύει μια πολιτική διοίκηση και πολλαπλασιάζει τις θετικές κινήσεις έναντι των χριστιανών στην επαρχία του Ιντλίμπ (βορειοδυτική Συρία), που η οργάνωσή του ελέγχει εδώ και δύο χρόνια.

Εκεί που η HTS κατηγορήθηκε από κατοίκους, συγγενείς κρατουμένων και υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων για βαναυσότητες που προσομοιάζουν, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, σε εγκλήματα πολέμου, προκαλώντας διαδηλώσεις πριν από μερικούς μήνες.

Μετά την επίθεση, ο Τζολάνι δίωξε να καθησυχάσει τους κατοίκους του Χαλεπιού, πόλη που έχει μια σημαντική χριστιανική κοινότητα. Και κάλεσε τους μαχητές του να διαφυλάξουν «την ασφάλεια στις απελευθερωμένες περιοχές».

«Πιστεύω πως είναι πρώτα απ’ όλα τα ζητήματα καλής πολιτικής. Όσο λιγότερο φοβούνται οι Σύροι και η διεθνής κοινότητα, τόσο περισσότερο ο Τζολάνι που εμφανίζεται ως υπεύθυνος παράγοντας μάλλον, παρά ως ένας τοξικός εξτρεμιστής τζιχαντιστής και τόσο περισσότερο που καθίσταται πιο εύκολη η εφαρμογή του στόχου του», διαβεβαιώνει ο ερευνητής Άρον Λουντ.

«Είναι άραγε εντελώς ειλικρινής; σίγουρα όχι. Ο τύπος αυτός προέρχεται από μια πολύ σκληρή θρησκευτική φονταμενταλιστική παράδοση. Όμως αυτό που κάνει, είναι το ευφυές που πρέπει να πει και να κάνει αυτή τη στιγμή», καταλήγει ο Λουντ.