Η Αιμιλία Καλλιγά ήταν από το 2005 πρόεδρος του Μουσείου Μπενάκη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, κόρη του Παύλου Καλλιγά, συνεργάτη του Ελευθερίου Βενιζέλου, και της Ειρήνης Μπενάκη. Από την πλευρά του πατέρα της ήταν δισέγγονη του Παύλου Καλλιγά και ανιψιά του Μαρίνου Καλλιγά, ενώ από την πλευρά της μητέρας της εγγονή του Αντώνη Μπενάκη και δισέγγονη του Εμμανουήλ Μπενάκη. Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.

Εργάστηκε δίπλα στον βυζαντινολόγο Μανόλη Χατζηδάκη για την βυζαντινή έκθεση του 1964 στο Ζάππειο και στη συνέχεια στο Μουσείο Μπενάκη, το οποίο είχε ιδρύσει ο παππούς της, Αντώνης Μπενάκης. Εκεί οργάνωσε το πρώτο φωτογραφικό αρχείο στην Ελλάδα. Προήχθη στη θέση της αναπληρώτριας διευθύντριας, το 2000 έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου και το 2005 πρόεδρος αυτού. Παντρεύτηκε με τον Μαρίνο Γερουλάνο και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και τον γιο της, Παύλο Γερουλάνο.

Δείτε φωτογραφίες:

Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή ο γιος της Παύλος Γερουλάνος.

Αντίο μανούλα μου γλυκιά.https://t.co/irCAVzMVLa

— Pavlos Yeroulanos (@P_Yeroulanos) January 24, 2024

«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ σήμερα μια σπουδαία προσωπικότητα της Αθήνας, την Αιμιλία Γερουλάνου, η οποία μέσα από την αφοσίωσή της στη δημόσια ζωή και την ακούραστη εργασία της άφησε ένα ανεξίτηλο στίγμα» αναφέρει σε ανάρτησή του ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας.

Προσθέτει ότι «Ως δημοτική σύμβουλος, επικεφαλής του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης, αργότερα του Πνευματικού Κέντρου, αλλά και ως αντιδήμαρχος, η Αιμιλία Γερουλάνου εργάστηκε ακατάπαυστα για την προαγωγή των κοινωνικών, πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων στην πόλη μας. Η προσφορά της στον πολιτισμό και την κοινωνική συνοχή ήταν ανεκτίμητη. Η συνεισφορά της στη διαπαραταξιακή επιτροπή για τους πρόσφυγες και στην αναπτυξιακή εταιρεία του Δήμου, καθώς και η παρουσία της στο Δ.Σ. του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού “Αθήνα 9,84” επιβεβαίωσαν την πολυδιάστατη και δυναμική της υπόσταση. Εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια της και σε όλους όσους την αγαπούσαν. Η μνήμη της Αιμιλίας Γερουλάνου θα παραμείνει αιώνια στην πόλη της Αθήνας».

Η Αιμιλία Γερουλάνου εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε από το Τμήμα Αρχαιολογίας.

Εργάσθηκε με τον Μανώλη Χατζηδάκη για τη μεγάλη έκθεση του Ζαππείου το 1964. Μετά το τέλος της έκθεσης παρέμεινε στο Βυζαντινό Μουσείο, από όπου απελύθη το 1967 από τη δικτατορία. Ξεκίνησε στο Μουσείο Μπενάκη το 1967, στο τμήμα του φωτογραφικού αρχείου μαζί με τον Χατζηδάκη. Το 1979 ξεκινάει εκπαιδευτικά προγράμματα που γίνονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Σήμερα, λειτουργούν εκπαιδευτικά προγράμματα σε όλα τα μουσεία της Ελλάδας και βασίζονται στο δικό της πρόγραμμα.

Στη συνέχεια έγινε βοηθός διευθυντή, και από το 2005 είναι πρόεδρος του Μουσείου. Εργάσθηκε πολλά χρόνια για το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών. Το 1970 ήταν υπεύθυνη του παιδικού προγράμματος για όλη τη Ελλάδα και έπειτα έγινε πρόεδρος του σωματείου. Έχει εργασθεί στο Δ.Σ. του Κέντρου Βρεφών “Μητέρα”.

Το 1990 εξελέγη δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων, όπου ανέλαβε το ΟΝΑ και έπειτα το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου. Το 1994 εξελέγη πάλι και ως Αντιδήμαρχος ανέλαβε τις Δημόσιες Σχέσεις. Από το 1994 έως το 1998 ήταν μέλος του Δ.Σ. του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού “Αθήνα 9,84”, της διαπαραταξιακής επιτροπής για τους πρόσφυγες και μέλος του Δ.Σ. της αναπτυξιακής εταιρείας του Δήμου Αθηναίων.

Θεωρεί πως κάθε τι που ολοκληρώνεται είναι ένα επίτευγμα.

Πηγή βιογραφικών στοιχείων: Who is Who