Σύμφωνα με τον ιστότοπο dimokratiki.gr, ο 41χρονος Ροδίτης κατηγορήθηκε για τέσσερις πράξεις κατ’ εξακολούθηση που αφορούν αλλαγή χρήσης δάσους, απόρριψη απορριμμάτων, παράνομη κατάληψη δημοσίου κτήματος και περιβαλλοντική αλλοίωση. Η ποινή φυλάκισής του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου ήταν 26 μηνών με τριετή αναστολή.

Ο 41χρονος κάτοικος του νησιού, που είχε θητεύσει στην αυτοδιοίκηση κατηγορήθηκε για σειρά πράξεων που συνδέονται με αυθαίρετη μεταβολή δασικής γης, απόρριψη μπαζών και απορριμμάτων, κατάληψη δημόσιων εκτάσεων και υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος.

Η υπόθεση εκτείνεται χρονικά από τον Απρίλιο του 2020 έως τον Οκτώβριο του 2022 και αφορά έκταση 35.320 τετραγωνικών μέτρων που ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο και χαρακτηρίζεται ως έκταση δασική και χορτολιβαδική

Ο 41χρονος, ως νόμιμος εκπρόσωπος εταιρείας με έδρα στη Ρόδο, κατηγορήθηκε ότι προέβη κατ’ εξακολούθηση στις ακόλουθες ενέργειες:

-Μεταβολή χρήσης δασικής έκτασης: με τη χρήση σκαπτικών και φορτηγών μηχανημάτων, προκάλεσε αλλοίωση της μορφολογίας της γης, επεμβαίνοντας σε εκτάσεις που, σύμφωνα με τους κυρωμένους δασικούς χάρτες, προστατεύονται ως δασικές ή χορτολιβαδικές.

-Απόρριψη μπαζών και απορριμμάτων: Πέταξε ανεπεξέργαστα υλικά από εκσκαφές και κατεδαφίσεις, όπως αδρανή, αλουμίνια και πλαστικά, σε τμήματα συνολικής έκτασης 9.174 τ.μ. (τμήματα 3, 4, 5, 5β), καθώς και σε άλλες εκτάσεις δασικού χαρακτήρα εμβαδού 25.703 τ.μ. (τμήματα 1, 1α, 1β, 1γ, 2). Άλλες απορρίψεις καταγράφηκαν και στα τμήματα 5α και 6, έκτασης 443 τ.μ.

-Κατάληψη δημοσίου χώρου: εκτός από τη διάθεση απορριμμάτων, διαπιστώθηκε η αυθαίρετη κατάληψη γης με την ανέγερση τσιμεντένιου τοίχου μήκους 39 μέτρων και ύψους έως 2 μέτρων σε τμήμα έκτασης 210 τ.μ.

-Υποβάθμιση περιβάλλοντος: Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι πράξεις του είχαν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της φυσικής κατάστασης της περιοχής, η οποία αποτελεί τμήμα ενιαίου δασικού οικοσυστήματος με υδατορεύματα και έντονο ανάγλυφο.

Η συγκεκριμένη περιοχή εντάσσεται στη δημόσια κτηματολογική μερίδα. Οι εκτάσεις αυτές, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, δεν επιτρέπεται να αλλάξουν χρήση ή να καταληφθούν χωρίς διοικητική πράξη έγκρισης. Η υπόθεση θα επανεξεταστεί σε δεύτερο βαθμό καθώς ο 41χρονος αναμένεται ν΄ ασκήσει έφεση.

Αναλυτικά το άρθρο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου έχει ως εξής:

Η παρουσία του κυρίου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ το 2019 είχε συνοδευτεί με μεγάλες εξαγγελίες και υποσχέσεις για τη Θεσσαλονίκη. Έξι χρόνια μετά, οι ελπίδες αποδείχτηκαν φρούδες, η πλειοψηφία των έργων δεν προχώρησε, ενώ η ύπαιθρος της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας ερημώνει.

Το γραφείο Πρωθυπουργού υποβαθμίστηκε, όπως και η Αυτοδιοίκηση και των δύο βαθμών, ενώ καμία μεταρρυθμιστική πρόταση για τη μητροπολιτική λειτουργία της πόλης αλλά και για την ανάπτυξη της Βόρειας Ελλάδας δεν έχει κατατεθεί. Η Θεσσαλονίκη απουσίασε από το Ταμείο Ανάκαμψης και η αγορά της συμπιέζεται από τη χαμηλή αγοραστική δύναμη και την ακρίβεια στο κόστος λειτουργίας.

Η πόλη κάθε φθινόπωρο στη ΔΕΘ, έχει ανάγκη έναν δημόσιο διάλογο που θα πιάνει τόπο, ώστε η πολιτική να ανακτήσει την αξιοπιστία της. Δεν έχουμε άλλα περιθώρια για φιέστες και εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα.

Η εμφάνιση 20 υπουργών σε μία εκδήλωση δεν αλλάζει το ότι πάγωσε εδώ και 6 χρόνια το Διαμετακομιστικό Κέντρο (Logistics, Γκόνου) και οι οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις του Λιμένα (ΟΛΘ), που επίσης καθυστερεί, με αποτέλεσμα η Θεσσαλονίκη να μην λειτουργεί ως εμπορικό και συγκοινωνιακό κέντρο των Βαλκανίων.

Ούτε καλύπτεται το κενό 6 χρόνων με την παρουσίαση έργων που ξεκίνησαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπως το Παιδιατρικό Νοσοκομείο στο Φίλυρο, ή «ξεκόλλησαν» από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όπως το Μετρό. Το Μετρό, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, καθυστέρησε 3 επιπλέον χρόνια, μαζί με την απόσπαση των αρχαίων στη Βενιζέλου. Και εδώ και έξι χρόνια δεν έχουμε ούτε μελέτες, ούτε χρηματοδότηση της επέκτασης του Μετρό στα Δυτικά αλλά και στο αεροδρόμιο. Το μόνο έργο που προχώρησε ήταν το Fly over και αυτό χωρίς κυκλοφοριακό και χωρικό σχεδιασμό και με σοβαρά περιβαλλοντικά κενά.

Ως προς την ανάπλαση της ΔΕΘ, η κυβέρνηση για 6 χρόνια επεδίωξε την ιδιωτικοποίησή της και τη μετατροπή της σε project real estate, αμφισβητώντας ουσιαστικά τον δημόσιο χώρο και τον διαχρονικό δημόσιο ρόλο της ΔΕΘ. Η πρόσφατη εξαγγελία Μητσοτάκη για την αλλαγή του σχεδίου ανάπλασης, μετά τις διεκδικήσεις φορέων, πολιτών αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, παραμένει ασαφής και ως προς τον φορέα της ΔΕΘ, αλλά και ως προς τα τεχνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά στοιχεία του έργου.

Όμως χάθηκε πολύτιμος χρόνος για την πόλη μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ διεκδικεί η εκθεσιακή δραστηριότητα να ανήκει στους φορείς της Θεσσαλονίκης, με σύγχρονο εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο, με πράσινο και ενοποιημένο δημόσιο ελεύθερο χώρο στο κέντρο της πόλης, με επαρκείς δημοτικούς χώρους στάθμευσης και με ενσωμάτωση της έκτασης της Αγίας Φωτεινής και τμήματος του Γ’ Σώματος Στρατού.

Η Θεσσαλονίκη δεν έχει ανάγκη απλά ένα νέο κατάλογο έργων, ή απλά εξαγγελιών. Είναι φανερό ότι τα αδιέξοδα στην αγορά και στην καθημερινότητα αλλά και οι καθυστερήσεις έργων έχουν ανάγκη μία πολιτική αλλαγή.

Μόνο μία προοδευτική κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει σε ουσιαστική αποκέντρωση οικονομίας και αποφάσεων, σε ισχυρές υποδομές στην Περιφέρεια, σε εξασφάλιση της πρόσβασης στα δημόσια αγαθά της Υγείας, της Παιδείας, του Νερού και να δομήσει Δημόσια Πολιτική Κοινωνικής Κατοικίας και Φοιτητικής Στέγης. Και σε συνεργασία με τους φορείς της πόλης να προχωρήσει την πρωτοβουλία για τη μητροπολιτική διοίκηση της πόλης και το Ρυθμιστικό Σχέδιο, με ειλικρίνεια και αξιοποίηση των επιστημονικών εργαλείων.

Αυτή είναι μία προοπτική ευημερίας, σε μία περίοδο που οι διεθνείς προκλήσεις αλλά και οι κρίσεις πληθαίνουν και απαιτούν αλλαγή στο πολιτικό και οικονομικό μοντέλο.

Αίφνης, ωστόσο, αυτό που δεν θα γίνει στο μεγάλο κάδρο των εθνικών εκλογών προαναγγέλλεται για το μικρότερο –διόλου, όμως, αμελητέο– των αυτοδιοικητικών εκλογών. Γιατί, άραγε; Ας δούμε πρωτίστως τι προβλέπεται, σύμφωνα με κυβερνητικά χείλη και το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ.

Γράφει ο Απ. Χονδρόπουλος στο libre: Σύμφωνα με την προτεινόμενη νέα διαδικασία κάθε ψηφοφόρος θα συνεχίσει  να επιλέγει το ψηφοδέλτιο της αρεσκείας του και να βάζει σταυρό στους υποψήφιους δημοτικούς ή περιφερειακούς συμβούλους που προτιμά. Η αλλαγή που προβλέπεται να επέλθει είναι ότι στο κάτω μέρος των ψηφοδελτίων θα μπορεί προαιρετικά να βάζει σταυρό, ως εναλλακτική ψήφο, και σε έναν από τους υπόλοιπους συνδυασμούς.

Αυτή η προαιρετική συμπληρωματική ψήφος που προβλέπεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό ουσιαστικά θα λειτουργεί ως σύστημα αυτόματης διεξαγωγής β΄γύρου. Εάν στην καταμέτρηση το βράδυ των εκλογών ο πρώτος σε ψήφους συνδυασμός δεν ξεπερνά το ελάχιστο ποσοστό που απαιτείται για τη νίκη τότε στους δύο πρώτους σε ψήφους συνδυασμούς θα προστίθενται οι εναλλακτικές ψήφοι των πολιτών οι οποίοι ως πρώτη επιλογή ψήφισαν τους συνδυασμούς που δεν κατέκτησαν μία από τις δύο πρώτες θέσεις.

Νικητής θα αναδεικνύεται στο τέλος όποιος έχει το μεγαλύτερο άθροισμα ψήφων και εναλλακτικών ψήφων.

Σημειώνεται ότι το ελάχιστο ποσοστό θα προκύψει μέσα από τον διάλογο που θα πραγματοποιηθεί και σύμφωνα με σενάρια που είναι πάνω στο τραπέζι μπορεί να είναι είτε το 42% που ίσχυε το 2006, είτε το 43% που ίσχυε το 2023 ή και το 50% που ίσχυε στις άλλες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Η κυβερνητική εξήγηση για την προωθούμενη αλλαγή αναφέρει ότι:

• Στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει δυνατότητα δημιουργίας εκλογικών τμημάτων για την εξυπηρέτηση των ετεροδημοτών, με συνέπεια όσοι κατοικούν μακριά από τον τόπο όπου ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα να είναι υποχρεωμένοι να μετακινηθούν δύο φορές σε διάστημα μίας εβδομάδας ώστε να ψηφίσουν. Όπως τονίζουν, αυτό συμβάλλει στο πρόβλημα της αυξημένης αποχής στον β’ γύρο.

Άρα, μας προβληματίζει η αποχή. Κι επειδή συνήθως τα πολιτικά κόμματα κόπτονται για τα συμπτώματα και όχι για την ασθένεια και το πώς αυτή προκαλείται, σπεύδει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την αποχή και όχι τις αιτίες που την προκαλούν- μεταξύ αυτών έχει και η ίδια τις δικές της ευθύνες.

• Επικαλείται επίσης το αυξημένο κόστος λόγω της διεξαγωγής του β’ γύρου, αλλά και τις επιπτώσεις που υπάρχουν σε σειρά άλλων δραστηριοτήτων, καθώς κλείνουν εκ νέου τα σχολεία κλπ.

Για λόγους ευγενείας, ας αντιπαρέλθουμε την επίκληση του αυξημένου κόστους σε εποχές θηριώδους –και μπράβο…- πρωτογενούς πλεονάσματος, διότι εάν την λάβουμε σοβαρά υπόψη μας την εποχή των μνημονίων, που δεν είχαμε ούτε μαντήλι να κλάψουμε, θα έπρεπε για λόγους κόστους να αναστείλουμε και τις εκλογές.

Πάμε τώρα να δούμε τι πρακτικά σημαίνουν όλα αυτά:

Ας χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα (όχι τυχαία) τον δήμο της Αθήνας και τις τελευταίες εκλογές.

Ο ψηφοφόρος π.χ του συνδυασμού που υποστηρίχτηκε από το ΚΚΕ θα έπρεπε να “σταυρώσει” Σοφιανό στο “κυρίως μενού” του ψηφοδελτίου και να πιθανολογήσει ότι δεν θα περάσει στον β΄ γύρο (εν προκειμένω “έπαιζε” δυνατά και το παιχνίδι ήταν ανοικτό), οπότε να βάλει ως δεύτερη επιλογή έναν άλλον υποψήφιο. Ελάτε, όμως, που πλην του Μπακογιάννη, ούτε η Πυθία που είχε μασήσει ένα φορτηγό δάφνες δεν μπορούσε να προβλέψει εάν θα εκλεγόταν από τον πρώτο γύρο, κι αν όχι ποιός συνδυασμός θα τον ακολουθούσε στον β΄ γύρο.

Κι αν οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ γνωρίζουν καλά ότι μετά τον Σοφιανό θα ακολουθούσε το “λευκό” (αν και δεν ίσχυσε στη συγκεκριμένη περίπτωση), τι θα συνέβαινε με τους ψηφοφόρους άλλων συνδυασμών; Με λογική σκέψη το “κουτάκι” της προαιρετικής επιλογής θα γέμιζε με την προτίμηση στον υποψήφιο που θα εθεωρείτο βέβαιο ότι θα συνέχιζε και στον β΄ γύρο. Ή σε κάθε περίπτωση στο δημοσκοπικό και μιντιακό φαβορί. Ο ψηφοφόρος ΠΑΣΟΚ, επίσης, θα ψήφιζε Δούκα και θα έβαζε και προαιρετικά ψήφο στον Μπακογιάννη ή τον Ζαχαριάδη!

Όμως, οι δύο γύροι διέπονται κι από μία άλλη κρίσιμη παράμετρο. Μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου γίνονται ζυμώσεις, τόσο στην κορυφή, όσο και στην κοινωνία. Δοκιμάζονται οι αντοχές πιθανώς συνεργασιών, τεστάρονται συγκλίσεις, γίνονται συμβιβασμοί και άλλα τινά που αποτελούν την ουσία της πολιτικής διαδικασίας. Και λειτουργούν και ως πιθανός “οδηγός” για την επόμενη πίστα- των εθνικών εκλογών. Αυτή δεν ήταν η πιό ενδιαφέρουσα “χημεία” στον χώρο της αυτοδιοίκησης;

Κάποιοι θα βρουν ευφυές το συγκεκριμένο μεικτό σύστημα έμμεσα υποχρεωτικής και συμπληρωματικά προαιρετικής ψήφου. Σαν να πηγαίνουμε εκδρομή και κρατάμε κι ένα δεύτερο πουκάμισο στο αυτοκίνητο.

Και επειδή θα το βρουν ευφυές, μήπως να δοκιμάσουμε και το επόμενο; Να καταργήσουμε τους δύο γύρους όπου έχουμε εκλογικές διαδικασίες με αυτό το μοντέλο. Ψηφίζεις π.χ Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ, βάζεις και μία συμπληρωματική επιλογή για Παππά, ψηφίζεις Μητσοτάκη στη Ν.Δ, βάζεις και ένα “τσικ” στο “κουτάκι” του Άδωνη.

Είμαι έτοιμος να ακούσω συνολικά την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, ωστόσο από τα πρώτα που ακούσαμε και μάθαμε πιστεύω ότι γίνεται εύκολα κατανοητό πώς μπορεί να προκύψει μεγάλο …μπάχαλο. Ως προς την αποχή, επανέρχομαι: στις ευρωεκλογές, ξεπέρασε το 60%, στις εθνικές εκλογές μπορεί να κυμανθεί εξίσου ψηλά. Θα σκεφτούμε κάτι ανάλογο;