Σπύρος Σιδέρης

Η προέλαση ξεκίνησε από τις περιοχές Ντέιρ Χάφε και Μασκάνε, με κατεύθυνση την Τάμπκα και το φράγμα του Ευφράτη, έναν από τους πιο κρίσιμους ενεργειακούς και υδρολογικούς κόμβους της χώρας.

Παράλληλα, κυβερνητικές δυνάμεις κατέλαβαν ή επανέφεραν υπό τον έλεγχό τους αεροπορικές βάσεις, καθώς και τα σημαντικότερα πετρελαϊκά και αερίου κοιτάσματα της Συρίας, μεταξύ των οποίων το κοίτασμα αλ-Ομάρ –το μεγαλύτερο της χώρας– αλλά και τα Κονίκο, αλ-Τζάφρα, αλ-Τανκ, Σαφιάν και Θάουρα. Οι ταχύτατες αυτές εξελίξεις συνοδεύτηκαν από μαζικές αποχωρήσεις δυνάμεων των SDF, στοιχείο που καταδεικνύει την κατάρρευση της εσωτερικής τους συνοχής.

Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η ενεργοποίηση των αραβικών φυλών της ανατολικής Συρίας. Φυλετικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε θέσεις των SDF στις επαρχίες Ντέιρ εζ-Ζορ και Χασάκα, εκμεταλλευόμενες τη σύγχυση και την έλλειψη συντονισμού στην ηγεσία τους. Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, η τοπική στήριξη επέτρεψε στον συριακό στρατό να εισέλθει σε πολλές περιοχές χωρίς σοβαρή αντίσταση, επιταχύνοντας την κατάρρευση του μετώπου.

• Αναλυτές επισημαίνουν ότι η αποδυνάμωση των SDF δεν ήταν αιφνιδιαστική, αλλά αποτέλεσμα μακροχρόνιων πολιτικών και κοινωνικών ρηγμάτων. Σύμφωνα με Σύριους αναλυτές η μαζική αποστροφή των φυλών αποδίδεται σε δύο βασικούς λόγους: την καταναγκαστική διακυβέρνηση που άσκησαν οι SDF στις αραβικές κοινότητες και τη βαθιά κοινωνική και εθνική σύνδεση των φυλών με το πλαίσιο ενός ενιαίου συριακού κράτους. Κατά την εκτίμησή τους, οι πρόσφατες εξελίξεις αποτέλεσαν «φυσικό παράθυρο επιστροφής» των φυλών στον κρατικό κορμό.

Σε πολιτικό επίπεδο, η αποτυχία των υπολογισμών των SDF έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Μοχάμαντ Σερμίνι, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Τζουσούρ, σημειώνει ότι οι SDF έχασαν μια ιστορική ευκαιρία μετά τη συμφωνία της 10ης Μαρτίου, η οποία προέβλεπε διοικητική αυτονομία και συμμετοχή στα έσοδα από το πετρέλαιο.

Η ηγεσία τους, σύμφωνα με την ανάλυση, πόνταρε σε εξωτερική στήριξη που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, καθυστερώντας σκόπιμα την εφαρμογή της συμφωνίας και εξαντλώντας το πολιτικό της κεφάλαιο.

Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι η καθοριστική επιρροή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στη λήψη αποφάσεων των SDF λειτούργησε αποτρεπτικά για οποιαδήποτε βιώσιμη ενσωμάτωσή τους στη συριακή κρατική δομή. Το αποτέλεσμα ήταν η απώλεια όχι μόνο των στρατιωτικών τους θέσεων, αλλά και της δυνατότητας να εξελιχθούν σε αξιόπιστο εθνικό εταίρο.

• Η οικονομική διάσταση της ανατροπής είναι εξίσου κρίσιμη. Με την επαναφορά των πετρελαϊκών και αερίου κοιτασμάτων υπό κρατικό έλεγχο, η Δαμασκός ανακτά, σύμφωνα με εκτιμήσεις, έως και το 70–80% της συνολικής παραγωγής υδρογονανθράκων της χώρας. Οι πόροι αυτοί, όπως επισημαίνεται, είχαν απαξιωθεί από φαινόμενα διαφθοράς και κακοδιαχείρισης, ενώ τα υδάτινα έργα, όπως τα φράγματα, μετατράπηκαν σε εργαλεία πολιτικής πίεσης εις βάρος των τοπικών κοινωνιών.

Σημαντικός ήταν και ο ψυχολογικός παράγοντας. Όπως σημειώνουν ειδικοί αναλυτές διεθνών σχέσεων, σε αρκετές περιοχές οι ίδιοι οι κάτοικοι ανέλαβαν τον έλεγχο πριν ακόμη φτάσουν οι κυβερνητικές δυνάμεις, διευκολύνοντας την είσοδό τους χωρίς μάχες. Οι αποχωρήσεις αραβικών στοιχείων από τις τάξεις των SDF, σε συνδυασμό με τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης, επιτάχυναν την κατάρρευση του ηθικού τους.

• Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ζήτημα των κρατουμένων του «Ισλαμικού Κράτους» στις φυλακές που μέχρι πρότινος ήλεγχαν οι SDF. Η λεγόμενη «αυτόνομη διοίκηση» προειδοποίησε για κινδύνους αποσταθεροποίησης, ωστόσο πηγές αναφέρουν ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ανέλαβαν την ασφάλεια των βασικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένου του καταυλισμού αλ-Χολ, ενώ ξένοι κρατούμενοι μεταφέρονται σταδιακά, σε συντονισμό με την ιρακινή κυβέρνηση.

Η επόμενη ημέρα διαμορφώνεται ήδη. Οι συριακές αρχές έδωσαν εντολή για άμεση επαναλειτουργία θεσμών και τοπικών συμβουλίων στη Ράκα, επιδιώκοντας τη θεσμική επανένταξη των περιοχών. Όπως εκτιμάται ο διεθνής συνασπισμός θα διαδραματίσει ρόλο-κλειδί στη διαχείριση της μεταβατικής φάσης, με πιθανή μια συνολική συμφωνία που θα σημάνει το οριστικό τέλος της παρουσίας των SDF και τη μεταφορά του ελέγχου των στρατηγικών υποδομών στο συριακό κράτος, υπό αμερικανικό συντονισμό.

Σπύρος Σιδέρης

Ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις απλώνεται η δύσβατη πραγματικότητα μιας χώρας που, παρά το τέλος του πολέμου, δεν έχει ακόμη βρει ειρήνη.

Το πρώτο κοινοβούλιο της μεταβατικής περιόδου

Η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε τη συγκρότηση 119 βουλευτών στο πρώτο κοινοβούλιο της νέας εποχής, βάσει του μεταβατικού συνταγματικού πλαισίου που εγκρίθηκε μετά την πτώση του Άσαντ. Η θητεία του σώματος ορίζεται σε 30 μήνες, με δυνατότητα ανανέωσης. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Επιτροπής Νουάρ Νάτζμα, 21 έδρες παραμένουν κενές για «λόγους ασφαλείας» από τις επαρχίες Σουέιντα, Ράκκα και Χασάκα, που είτε δεν τελούν υπό σταθερό έλεγχο της κεντρικής διοίκησης είτε επηρεάζονται από τοπικές/κουρδικές δομές εξουσίας.

Η νέα αρχιτεκτονική προβλέπει ότι τα τοπικά συμβούλια εκλέγουν τα δύο τρίτα των μελών, ενώ το υπόλοιπο τρίτο διορίζεται από τον μεταβατικό πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα. Επισήμως, στόχος είναι να εξασφαλιστεί ισορροπία ανάμεσα στις περιφέρειες και την προεδρία. Ανεπίσημα, η ρύθμιση τροφοδοτεί υποψίες υπερσυγκέντρωσης εξουσίας στο προεδρικό επίπεδο, ιδίως όσο διατηρείται το κενό αντιπροσώπευσης στις τρεις επαρχίες.

Ασθενής εκπροσώπηση και ανισότητες

Παρά το αφήγημα της «νέας αρχής», τα ποσοστά συμμετοχής γυναικών και μειονοτήτων κρίνονται πενιχρά. Όπως ανέφερε ο Νάτζμα, οι γυναίκες κατέχουν μόλις 4% των εδρών, ενώ οι χριστιανοί εξέλεξαν δύο βουλευτές σε σύνολο 210. Ο μοναδικός εβραίος υποψήφιος δεν εξελέγη. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος μπορεί, μέσω του διορισμένου τρίτου, να «ισορροπήσει» την εκπροσώπηση. Ωστόσο, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών επισημαίνουν ότι η ουσιαστική νομιμοποίηση δεν επιτυγχάνεται με διορισμούς αλλά με συμμετοχικές διαδικασίες και συμπερίληψη.

Θεμελιώδης ρόλος: νόμοι, προϋπολογισμός, συνταγματική διαδικασία

Το νέο κοινοβούλιο αναλαμβάνει να προτείνει και να εγκρίνει νόμους, να αναθεωρεί/καταργεί προϋπάρχουσες ρυθμίσεις, να κυρώνει διεθνείς συνθήκες, να εγκρίνει τον κρατικό προϋπολογισμό και να θεσπίζει γενική αμνηστία όπου απαιτείται. Παράλληλα, θα έχει ιδρυτική αρμοδιότητα: τη συγκρότηση επιτροπής για τη σύνταξη μόνιμου Συντάγματος, το οποίο θα τεθεί σε δημοψήφισμα όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας. Μόνον τότε προβλέπονται εθνικές βουλευτικές, τοπικές και προεδρικές εκλογές.

Η αποχή τριών επαρχιών και το μήνυμα των SDF/MSD

Το πιο ηχηρό σήμα δεν ήρθε από τη Δαμασκό αλλά από τον βορρά. Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) και το πολιτικό τους σκέλος, το Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο (MSD), απέρριψαν κατηγορηματικά τα αποτελέσματα, υποστηρίζοντας ότι «δεν αντικατοπτρίζουν τη βούληση των Σύρων» και «δεν αντιπροσωπεύουν όλες τις κοινότητες». Κατά την ανακοίνωσή τους, καμία διαδικασία δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη χωρίς διεθνή εποπτεία, συμμετοχή των προσφύγων και εγγυήσεις διαφάνειας. Η ψηφοφορία, κατά την άποψή τους, «βάθυνε τον διχασμό» αντί να τον γεφυρώσει.

Τη θέση αυτή ενίσχυσε η παρέμβαση του Αμερικανού απεσταλμένου Τομ Μπάρακ, ο οποίος ανακοίνωσε συνάντηση στη βόρεια Συρία με τον διοικητή των SDF Μαζλούμ Άμπντι, μία ημέρα μετά τις κάλπες. Ο Μπάρακ, που επιχειρεί να φέρει Δαμασκό και Κούρδους στο τραπέζι, ενέταξε την αποστολή του στο πλαίσιο της στρατηγικής του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για να «δοθεί στη Συρία μια ευκαιρία» μέσω ενότητας και ειρήνης.

Η Συμφωνία της 10ης Μαρτίου και το πάγωμα των διαπραγματεύσεων

Η ένταση έχει ρίζες στην Συμφωνία της 10ης Μαρτίου μεταξύ Άχμεντ αλ-Σαράα και Μαζλούμ Άμπντι. Το κείμενο προέβλεπε:

• ένταξη των SDF στον νέο εθνικό στρατό,
• συνταγματική κατοχύρωση των κουρδικών δικαιωμάτων,
• επιστροφή εκτοπισμένων,
• κοινή διαχείριση πετρελαϊκών πόρων και συνοριακών διαβάσεων.

Ωστόσο, οι συνομιλίες πάγωσαν: οι Κούρδοι επέμειναν στη διατήρηση της ιδιαιτερότητας των SDF εντός του στρατού, ενώ η Δαμασκός ζητά πλήρη ενοποίηση υπό κεντρική διοίκηση. Επιπλέον, η Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας διεκδικεί αποκεντρωμένη/ομοσπονδιακή δομή, θέση που η κυβέρνηση απορρίπτει.

Διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον: στήριξη, καχυποψία, αβεβαιότητα

Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να βλέπει τις SDF ως κρίσιμη αντιτρομοκρατική δύναμη. Η Ρωσία τηρεί επιφυλάξεις, ενώ Τουρκία και Ιράν αντιμετωπίζουν με καχυποψία κάθε θεσμικό βήμα που ενδέχεται να αναζωπυρώσει το κουρδικό ζήτημα ή να μεταβάλει ισορροπίες ισχύος στα σύνορά τους. Χωρίς διεθνή παρατήρηση, ευρεία συμμετοχή και διασφάλιση δικαιωμάτων των μειονοτήτων, είναι δύσκολο οι εκλογές να αποκτήσουν πλήρη διεθνή αναγνώριση.

Παράλληλα, η χώρα αντιμετωπίζει συσσωρευμένες κρίσεις: οικονομική ασφυξία, ανθρωπιστική επιδείνωση, διαφθορά και ανασφάλεια. Όλα αυτά συνθέτουν ένα μείγμα που απειλεί να υπονομεύσει την εύθραυστη ισορροπία της μεταβατικής περιόδου. Η πρόκληση για τον αλ-Σαράα είναι να αποδείξει ότι το κοινοβούλιο δεν θα λειτουργήσει ως διακοσμητικός θεσμός, αλλά ως εργαλείο εθνικής ανασυγκρότησης.

Τι σηματοδοτεί η στάση των SDF και τι προβλέπεται

Η σκληρή γραμμή των SDF/MSD δεν αποτελεί απλώς καταγγελία, αλλά διαπραγματευτικό μοχλό:

1. Εσωτερικά, ενισχύει την ενότητα του κουρδικού χώρου και προφυλάσσει την αυτοδιοίκηση από αφομοίωση χωρίς εγγυήσεις.
2. Διαπραγματευτικά, πιέζει τη Δαμασκό να επιστρέψει στο τραπέζι με δεσμευτικές ρήτρες για δικαιώματα, πόρους και ασφάλεια.
3. Διεθνώς, επενδύει στη νομιμοποίηση μέσω αιτήματος διεθνούς εποπτείας, ώστε η επόμενη εκλογική φάση να μη θεωρηθεί «εσωτερική υπόθεση» αλλά διαδικασία λύσης.

Βραχυπρόθεσμα, αναμένονται:

• Επαφές χαμηλής έντασης με μεσολάβηση εξωτερικών παραγόντων (ΗΠΑ/ΕΕ/ΟΗΕ) για τεχνικές ρυθμίσεις (ανθρωπιστική πρόσβαση, διοίκηση πετρελαϊκών ζωνών, συνοριακά περάσματα).
• Πιθανή μερική κάλυψη των κενών εδρών μέσω διορισμών από την προεδρία, με στόχο την προσωρινή ισορροπία αντιπροσώπευσης.
• Επανεκκίνηση της συνταγματικής επιτροπής σε διαδοχικές φάσεις, με έμφαση σε κεφάλαια αποκέντρωσης και εγγυήσεων δικαιωμάτων.

Μεσοπρόθεσμα, η Δαμασκός θα επιδιώξει ελεγχόμενη ενσωμάτωση δομών βόρειας/ανατολικής Συρίας, ενώ οι SDF θα επιμείνουν σε θεσμική θωράκιση (διοικητική/αστυνομική/πολιτική). Η έκβαση θα κριθεί από το εάν και πώς θα συνδεθεί η συνταγματική πρόοδος με χειροπιαστά ανταλλάγματα (πόροι, ασφάλεια, αντιπροσώπευση).

Σπύρος Σιδέρης

Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Ιμπραχίμ Καλίν, επικεφαλής του τουρκικού Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (MIT), και αντιπροσωπεία του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, βρέθηκαν στη Δαμασκό, πραγματοποιώντας υψηλού επιπέδου επαφές με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Συρίας.

Ο Ibrahim Kalın συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Συρίας Αχμέντ Σαράα, τον Υπουργό Εξωτερικών Ασάντ Χασάν Σαϊμπανί και τον επικεφαλής της Συριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών Χουσεΐν αλ Σαλάμε. Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στη σταθερότητα, την εδαφική ακεραιότητα και στην ανάγκη επανένωσης της χώρας, ενώ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στο μέλλον της κουρδικής οργάνωσης PKK/YPG και στη μεταφορά των φυλακών που κρατούν μέλη του ISIS υπό τη διοίκηση της Δαμασκού.

Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές ασφαλείας, συζητήθηκαν επίσης οι παραβιάσεις από το Ισραήλ, καθώς και η ανάγκη για εθελοντική και ασφαλή επιστροφή των Σύρων προσφύγων στις εστίες τους.

Παράλληλα, στη Δαμασκό μετέβη και αντιπροσωπεία του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, υπό τον Υποστράτηγο Ιλκάι Αλτιντάγκ, ο οποίος έγινε δεκτός από τον Σύρο Υπουργό Άμυνας Μουρχέφ Αμπού Κάσρα. Κατά τη συνάντηση, συζητήθηκαν θέματα στρατιωτικού συντονισμού και ασφάλειας συνόρων, γεγονός που υποδηλώνει την προετοιμασία ενός νέου πλαισίου θεσμικής συνεργασίας.

Η απόφαση της ΕΕ και η «νέα εποχή» στις σχέσεις με τη Συρία

Η Συριακή κυβέρνηση χαρακτήρισε την απόφαση της ΕΕ «ιστορικό βήμα» και «φόρο τιμής στην ανθεκτικότητα του συριακού λαού». Το Υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας τόνισε πως «η άρση των κυρώσεων ανοίγει την πόρτα σε μια νέα εποχή συνεργασίας με την Ευρώπη».

Η ανακοίνωση της Δαμασκού έκανε λόγο για προετοιμασία κατάλληλου περιβάλλοντος για την επιστροφή των επενδύσεων, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την πολιτική εμβάθυνση των σχέσεων με τις ευρωπαϊκές χώρες.

Επιπλέον, εκφράστηκε η ελπίδα η σχέση αυτή να υπερβεί το επίπεδο ανθρωπιστικής βοήθειας και να μετασχηματιστεί σε πολιτική και οικονομική εταιρική σχέση, καλώντας τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να επανεπενδύσουν στη συριακή αγορά.

Το διπλωματικό σήμα της Άγκυρας και το μήνυμα προς τη Δύση

Η σύμπτωση της επίσκεψης του Καλίν και της στρατιωτικής αντιπροσωπείας με την ανακοίνωση της ΕΕ, δεν πέρασε απαρατήρητη. Πρόκειται για μια ταυτόχρονη διπλωματική και γεωπολιτική μετάβαση, στην οποία η Άγκυρα αναδεικνύεται σε διαμεσολαβητή αλλά και σε παίκτη εγγυητή της περιφερειακής σταθερότητας, με στόχο την επαναπροσέγγιση με τη Δαμασκό αλλά και την αναχαίτιση της επιρροής του Ιράν και του Ισραήλ στη μεταπολεμική Συρία.

Η Τουρκία φέρεται να ανταποκρίνεται θετικά στο νέο διεθνές κλίμα, επιδιώκοντας την ενσωμάτωση της Συρίας σε περιφερειακά σχήματα συνεργασίας, την επιστροφή προσφύγων υπό όρους και την εξουδετέρωση τρομοκρατικών οργανώσεων χωρίς περαιτέρω εξωτερικές παρεμβάσεις.

Υπό παρακολούθηση το μέλλον: Αναστρέψιμη η άρση των κυρώσεων, λέει η ΕΕ

Παρά τη θετική αντίδραση της Συρίας, η ΕΕ έθεσε όρια στη διαδικασία. Όπως τονίζουν ευρωπαίοι αξιωματούχοι, η απόφαση για άρση των κυρώσεων είναι αναστρέψιμη, και θα εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά της συριακής κυβέρνησης σε τομείς όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατική μετάβαση και η επιστροφή των εκτοπισμένων.

Στο παρασκήνιο, η ΕΕ επιχειρεί να ανακτήσει τη χαμένη επιρροή της στη μεταπολεμική Συρία, ανταγωνιζόμενη ρωσικά και κινεζικά συμφέροντα που έχουν εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια.

Προς ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο στη Συρία

Η σύγκλιση Άγκυρας–Δαμασκού και η επαναπροσέγγιση με τις Βρυξέλλες σηματοδοτούν το πέρασμα σε μια νέα φάση για τη Συρία, μετά από 13 χρόνια διεθνούς απομόνωσης και εμφυλίου.

Η συνδυασμένη κινητικότητα σε πολιτικό, στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο δημιουργεί προϋποθέσεις για σταδιακή επαναφορά της Συρίας στο διεθνές προσκήνιο, με άξονα τον ρεαλισμό, την ασφάλεια και την οικονομική ανασυγκρότηση.

Σπύρος Σιδέρης

«Εργαζόμαστε για να οικοδομήσουμε μια νέα Συρία με τη βοήθεια όλων των ανθρώπων της», προσθέτοντας ότι «πρέπει να δώσουμε στην [Χαγιάτ Ταχρίρ] αλ-Σαμ το δικαίωμά της να κυβερνήσει, να οικοδομήσουμε σωστά τη Συρία, και οι ευκαιρίες είναι στη διάθεσή μας».

• Τόνισε την ανάγκη επιστροφής των εκτοπισμένων για την οικοδόμηση μιας «Νέας Συρίας» σημειώνοντας ότι «η μάχη μας κατάφερε να επανενώσει τους Σύρους» προσθέτοντας ότι «σώσαμε τη Συρία και την περιοχή από έναν στρατηγικό κίνδυνο και μια υπαρξιακή απειλή για μεγάλα τμήματα της Συρίας».

Αρνήθηκε ότι η ένοπλη αντιπολίτευση έλαβε υποστήριξη ή ενθάρρυνση από οποιαδήποτε χώρα κατά τη διάρκεια της μάχης για την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ.

«Ήμασταν σίγουροι για τη νίκη», τόνισε ο αλ Σαράα προσθέτοντας ότι «η μάχη που δώσαμε ήταν εξαιρετικά προετοιμασμένη και πολεμήσαμε με όπλα τοπικής κατασκευής».

Εν τω μεταξύ την Τρίτη ο αλ-Σαράα δήλωσε ότι ο συριακός λαός είναι «εξαντλημένος» από τα χρόνια των συγκρούσεων και ότι η χώρα δεν θα δει «άλλον έναν πόλεμο».

Ο ηγέτης της οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ τόνισε επίσης ότι το τμήμα στρατιωτικών επιχειρήσεων δεν θα διστάσει να καταστήσει υπόλογους τους δολοφόνους και τους αξιωματικούς ασφαλείας και του στρατού που εμπλέκονται σε βασανιστήρια Σύριων.

• «Θα καταδιώξουμε τους εγκληματίες πολέμου και θα τους αναζητήσουμε από τις χώρες στις οποίες διέφυγαν, ώστε να λάβουν τη δίκαιη τιμωρία τους» προσθέτοντας ότι «θα ανακοινωθεί ένας κατάλογος που θα περιλαμβάνει τα ονόματα των κορυφαίων δραστών».

Όπως είπε «θα προσφερθούν επίσης ανταμοιβές σε όσους δώσουν πληροφορίες για ανώτερους αξιωματικούς του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας που εμπλέκονται σε εγκλήματα πολέμου», προσθέτοντας ότι η στρατιωτική ηγεσία είναι «δεσμευμένη να συγχωρήσει όσους δεν έχουν βάψει τα χέρια τους με το αίμα του συριακού λαού», σημειώνοντας ότι έχει χορηγήσει αμνηστία σε όσους βρίσκονταν σε υποχρεωτική θητεία.

Ο επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης της Συρίας, Μοχάμεντ αλ Μπασίρ, δήλωσε στο Al Jazeera ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν επιστρέψει στην εργασία τους, «και η πόρτα είναι ανοιχτή, εκτός από εκείνους που συμμετείχαν στην αιματοχυσία του λαού».

• Ο Μπασίρ δεσμεύτηκε να εργαστεί κατά τη διάρκεια της τρέχουσας φάσης για τη διατήρηση των βασικών υπηρεσιών για όλους τους πολίτες δηλώνοντας ότι «προτεραιότητά μας στην τρέχουσα φάση είναι ο έλεγχος της ασφάλειας σε όλες τις πόλεις και η επιστροφή της σταθερότητας, ενώ η πλήρης σύνθεση της προσωρινής κυβέρνησης θα ανακοινωθεί εντός των ημερών».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ο προσωρινός επικεφαλής της κυβέρνησης της Συρίας, δήλωσε ότι αφού παραλάβαμε τους φακέλους από την προηγούμενη κυβέρνηση, «τώρα ασχολούμαστε με τη λειτουργία του κράτους», ενώ συνεχάρη τους Σύριους λέγοντας: «συγχαίρω το λαό μας για την επιτυχία της επανάστασής του μετά από χρόνια δολοφονιών, εκτοπίσεων και μετακινήσεων».

Νωρίτερα, η υπηρεσιακή κυβέρνηση δήλωσε ότι η ζωή επιστρέφει σταδιακά στις περισσότερες επαρχίες και πόλεις, καθώς αποκαταστάθηκαν οι βασικές υπηρεσίες.

• Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μοχάμεντ αλ Μπασίρ δεσμεύτηκε επίσης να εγγυηθεί τα δικαιώματα όλων των θρησκευτικών δογμάτων στη Συρία, να αποκαταστήσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στη χώρα και να επαναπατρίσει εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες.

Η κυβέρνησή του κληρονόμησε μια τεράστια, διεφθαρμένη διοικητική κληρονομιά από το καθεστώς αλ Άσαντ, όπως είπε, «και είμαστε σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση. Έχουμε μόνο τη συριακή λίρα, η οποία δεν αξίζει τίποτα, και δεν έχουμε συνάλλαγμα», είπε.

• Εν τω μεταξύ η Διεύθυνση Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στη Συρία ανακοίνωσε την ακύρωση της απαγόρευσης κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα Δαμασκό και την ύπαιθρό της.

Πριν από περίπου δύο εβδομάδες, ένοπλες παρατάξεις εξαπέλυσαν επίθεση σε διάφορες περιοχές της Συρίας, καταλαμβάνοντας τον έλεγχο του Χαλεπιού, της Χάμα, της Χομς και αργότερα της πρωτεύουσας Δαμασκού.

Στις 8 Δεκεμβρίου, ο Άσαντ, ο οποίος ταξίδεψε στη Ρωσία, όπου του χορηγήθηκε ανθρωπιστικό άσυλο, ανακοίνωσε την πτώση του. Η πτώση του καθεστώτος άνοιξε όλες τις φυλακές της χώρας, απελευθερώνοντας εκατοντάδες κρατούμενους και φυλακισμένους, φέρνοντας στο φως τα βασανιστήρια που προκάλεσε το καθεστώς Άσαντ.