Ο Σον Πεν εθεάθη σήμερα από δημοσιογράφους του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων να βγαίνει από αυτοκίνητο και να μπαίνει σε ξενοδοχείο του Κιέβου, φορώντας γυαλιά ηλίου.

«Πρόκειται για ιδιωτική επίσκεψη», δήλωσε ένας Ουκρανός αξιωματούχος στο AFP. «Θέλει απλώς να υποστηρίξει την Ουκρανία», συμπλήρωσε.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτήρισε τον Σον Πεν «αληθινό φίλο της Ουκρανίας», σε ανάρτησή του στο Χ η οποία συνοδεύεται από μια φωτογραφία της συνάντησής τους. «Σταθήκατε στο πλευρό της Ουκρανίας από την πρώτη μέρα αυτού του πολέμου. Αυτό επιβεβαιώνεται σήμερα. Και γνωρίζουμε πως θα εξακολουθήσετε να στέκεστε στο πλευρό της χώρας και του λαού μας», υπογραμμίζει στο μήνυμά του ο Ζελένσκι.

Actor Sean Penn has arrived in Ukraine and met with Zelensky

Earlier, the Hollywood actor skipped the Oscars ceremony — where he won his third statuette — in order to visit Ukraine.

“You have been with Ukraine since the first day of the full-scale war. And you are here today.… https://t.co/GPckLl2Tjc pic.twitter.com/NPU1MgfETd

— NEXTA (@nexta_tv) March 16, 2026

Τον Φεβρουάριο ο Ζελένσκι είχε αναφέρει σε συνέντευξη που παραχώρησε στο AFP πως «είδε και λάτρεψε» την ταινία «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» που σκηνοθέτησε ο Πολ Άντερσον. Ο Σον Πεν τιμήθηκε με Όσκαρ β΄ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του σε αυτήν την ταινία που πήρε Όσκαρ Καλύτερης ταινίας.

Ο 65χρονος ηθοποιός σχεδιάζει στη συνέχεια να επισκεφθεί τη «πρώτη γραμμή του μετώπου» στην Ουκρανία, δήλωσε στο AFP μια άλλη ουκρανική πηγή.

Είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ουκρανίας στο Χόλιγουντ, έχει επισκεφθεί μάλιστα την Ουκρανία αρκετές φορές από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022.

Παρά τις συνολικά 16 υποψηφιότητες- αριθμό ρεκόρ στην ιστορία του θεσμού, οι «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ, μία από τις πιο εμπορικές επιτυχίες της χρονιάς, έφυγε τελικά με τέσσερα βραβεία (Α’ Ανδρικού Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου, Φωτογραφίας και Πρωτότυπης Μουσικής), με τον «Φρανκενστάιν» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο να ακολουθεί με τρία βραβεία.

Πολ Τόμας Άντερσον: Ο κινηματογράφος είναι το σπίτι μου

«Ευχαριστώ. Ουάου… πραγματικά βάζετε έναν άνθρωπο να δουλεύει σκληρά για να πάρει ένα από αυτά» ανέφερε ο Πολ Τόμας Άντερσον, παραλαμβάνοντας το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. O Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος είχε ανεβεί νωρίτερα άλλες δύο φορές στη σκηνή για να παραλάβει τα Όσκαρ Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου.

«Πάντα θα υπάρχει μια μικρή φωνή μέσα σου που σου λέει ότι ίσως δεν αξίζεις κάτι τέτοιο.. αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ευχαρίστηση που νιώθω αυτή τη στιγμή, κρατώντας αυτό το βραβείο στα χέρια μου.. Στα χρόνια που κάνω ταινίες είχα την τύχη να δουλέψω με απίστευτους ανθρώπους, και βρίσκομαι εδώ εξαιτίας της πίστης αυτών των ανθρώπων σε εμένα. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Είναι ένα υπέροχο δώρο, και είμαι τόσο ευτυχής που μπορώ να λέω ότι ο κινηματογράφος είναι το σπίτι μου.. Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου», δήλωσε κατά τη διάρκεια των βραβεύσεών του. Ακόμη, αναφέρθηκε στους συνυποψήφιους του σκηνοθέτες, τονίζοντας πως «δεν θα μπορούσα να ζητήσω μια καλύτερη τάξη συναδέλφων» και στους ηθοποιούς του, που όπως είπε είναι «η καρδιά της ταινίας του».

Παραλαμβάνοντας το Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου, ο Πολ Τόμας Άντερσον το αφιέρωσε στη σύζυγό του, την ηθοποιό Μάγια Ρούντολφ και είπε πως έγραψε αυτή την ταινία σκεπτόμενος τα παιδιά του και τον κόσμο μέσα στον οποίο μεγαλώνουν: «Έγραψα αυτή την ταινία για τα παιδιά μου για να τους ζητήσω συγγνώμη για το χάος που αφήνουμε στον κόσμο που τους παραδίδουμε, αλλά και για να τους ενθαρρύνω ότι θα είναι, ελπίζω η γενιά που, θα μας φέρει λίγη κοινή λογική, καλοσύνη και αξιοπρέπεια!».

Τζέσι Μπάκλεϊ: Όλοι προερχόμαστε από γυναίκες που δημιουργούν ενάντια στα προγνωστικά

Η Τζέσι Μπάκλεϊ επιβεβαίωσε τις προβλέψεις που την είχαν για το ακλόνητο φαβορί και κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την καθηλωτική ερμηνεία της στο «Άμνετ» της Κλόε Ζάο. Στην ταινία υποδύεται τη δυναμική σύζυγο του νεαρού Ουίλλιαμ Σαίξπηρ που στιγματίζεται από την απώλεια του γιου τους. Η Ιρλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια ευχαρίστησε τους γονείς της που την έμαθαν να ονειρεύεται, τον σύντροφό της και την οκτώ μηνών κόρη τους, καθώς και τη σκηνοθέτη και τη σεναριογράφο της ταινίας για το «δώρο της μητρικής αγάπης». Κλείνοντας αφιέρωσε το βραβείο στο «υπέροχο χάος της μητρικής καρδιάς», καθώς, όπως είπε, «όλοι προερχόμαστε από γυναίκες που δημιουργούν ενάντια στα προγνωστικά».

Μάικλ Μπ. Τζόρνταν: Στέκομαι εδώ επειδή οι άνθρωποι που ήρθαν πριν από μένα άνοιξαν δρόμους

Στην κατηγορία του Α’ Ανδρικού Ρόλου επικράτησε τελικά ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν για την ερμηνεία του στους «Αμαρτωλούς», αφήνοντας πίσω του τον Τιμοτέ Σαλαμέ. «Στέκομαι εδώ επειδή οι άνθρωποι που ήρθαν πριν από μένα άνοιξαν δρόμους. Ευχαριστώ τον Ράιαν Κούγκλερ και όλους όσοι πίστεψαν στο όραμα της ταινίας. Θέλω επίσης να αφιερώσω αυτή τη στιγμή στους θρυλικούς μαύρους ηθοποιούς όπως ο Σίντνεϊ Πουατιέ, ο Ντένζελ Ουάσινγκτον και η Χάλι Μπέρι, που με ενέπνευσαν και επηρέασαν την πορεία μου. Σας ευχαριστώ που συνεχίζετε να πιστεύετε σε μένα. Θα συνεχίσω να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό», δήλωσε ο 39χρονος Αφροαμερικανός ηθοποιός.

Από την πλευρά του ο Σαλαμέ μπορεί να έφυγε με άδεια χέρια από την τελετή, ωστόσο δεν γλίτωσε από τα πειράγματά του παρουσιαστή Κόναν Ο’ Μπράιεν. «Η ασφάλεια είναι πολύ αυστηρή απόψε. Υπάρχουν φόβοι για επιθέσεις από τις κοινότητες του μπαλέτου και της όπερας. Απλώς θύμωσαν που παρέλειψες το τζαζ», είπε ο Ο’ Μπράιεν στον ηθοποιό, αναφερόμενος στις πρόσφατες δηλώσεις του τελευταίου ότι η όπερα και το μπαλέτο είναι τέχνες που πεθαίνουν, προκαλώντας γέλια στην αίθουσα.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Ράιαν Κούγκλερ κέρδισε το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. «Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από τότε που πρωτοπαίχτηκαν οι “Αμαρτωλοί” και ευχαριστώ την Ακαδημία που δεν το ξέχασε», ανέφερε ο Κούγκλερ, τονίζοντας πως κάθε μέρα που περνούσε με τους συνεργάτες του τον έκανε να πιστεύει πιο πολύ στον εαυτό του.

H «Συναισθηματική Αξία» του Γιοακίμ Τρίερ, η οποία είχε αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και σημαντικές διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ, κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. «Είμαι απλώς ένας σινεφίλ από τη Νορβηγία..Αυτή η ταινία είναι για μια πολύ δυσλειτουργική οικογένεια, και είναι το αντίθετο από την ενότητα που ένιωσα με αυτή την υπέροχη ομάδα πίσω μου», δήλωσε ο Νορβηγός σκηνοθέτης. Στην ομιλία του, παράφρασε επίσης ένα απόσπασμα του συγγραφέα Τζέιμς Μπάλντουιν λέγοντας: «Όλοι οι ενήλικες είναι υπεύθυνοι για όλα τα παιδιά..Ας μην ψηφίζουμε πολιτικούς που δεν το παίρνουν αυτό σοβαρά υπόψη».

Έιμι Μάντιγκαν: Επιτέλους πήρα αυτό το μικρό χρυσό ανθρωπάκι

Η Έιμι Μάντιγκαν στα 75 της χρόνια, κατέκτησε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία τρόμου «Weapons», καταρρίπτοντας ένα απίστευτο ρεκόρ: χρειάστηκαν 40 χρόνια και ένας μήνας από την πρώτη της υποψηφιότητα το 1986 για να κρατήσει στα χέρια της το χρυσό αγαλματίδιο.

Η ηθοποιός αστειεύτηκε για τις τέσσερις δεκαετίες αναμονής: «Αυτό που είναι διαφορετικό από την πρώτη φορά, είναι ότι επιτέλους πήρα αυτό το μικρό χρυσό ανθρωπάκι». Ακόμη, ευχαρίστησε τον σύζυγό της και επίσης ηθοποιό Εντ Χάρις σημειώνοντας πως «αν δεν ήταν αυτός, δεν θα ήμουν τώρα εδώ» καθώς και τις συνυποψήφιές της Ελ Φάνινγκ, Ίνγκα Ιμπσντότερ Λιλεάας, Γούνμι Μοσάκου και Τεγιάνα Τέιλορ.

Το Όσκαρ Β’ Ανδρικού ρόλου δόθηκε στον Σον Πεν για την ερμηνεία του στην ταινία «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Είναι το τρίτο Όσκαρ που κερδίζει ο Σον Πεν στην καριέρα του. Τα δύο προηγούμενα τα είχε κερδίσει για το «Mystic River» και το «Milk». Ωστόσο ο ίδιος δεν παρευρέθηκε στην τελετή. Ο παρουσιαστής της κατηγορίας και περσινός νικητής Κίραν Κάλκιν είπε: «Ο Σον Πεν δεν μπορούσε να είναι εδώ.. ή δεν ήθελε». Ο Πεν με το αποψινό του Όσκαρ γίνεται ο τέταρτος άντρας ηθοποιός που φτάνει τα τρία ερμηνευτικά Όσκαρ, μαζί με τους Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, Τζακ Νίκολσον και Γουόλτερ Μπρέναν.

Η ελληνικής καταγωγής casting director, Κασάντρα Κουλουκουντίς, έγινε η πρώτη που κερδίζει Όσκαρ Καλύτερου Κάστινγκ στην ιστορία του θεσμού, για την ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον, «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Στην ομιλία της, ευχαρίστησε το συνδικάτο των casting directors, που πίεσε για τη δημιουργία αυτής της κατηγορίας, καθώς και την Ακαδημία, που τη συμπεριέλαβε για πρώτη φορά φέτος. «Όταν σε καλεί ο Πολ Τόμας Άντερσον, απλώς πηγαίνεις!» δήλωσε συγκινημένη, υπενθυμίζοντας τη μακρά συνεργασία τους σε δέκα ταινίες μέσα σε τριάντα χρόνια. Παράλληλα, η Ότομν Ντούραλντ Άρκαπο πέτυχε μια ιστορική νίκη, καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα που κερδίζει Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας (για τους «Αμαρτωλούς») και μόλις η τέταρτη γυναίκα που προτείνεται στην κατηγορία αυτή στην ιστορία των Βραβείων.

Το Όσκαρ Καλύτερου Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ κέρδισε το «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν και συν-σκηνοθεσία Πάβελ «Πάσα» Ταλάνκιν. Ένα πολύτιμο ντοκουμέντο για την πολιτική πατριωτικής εκπαίδευσης στην Ρωσία και ταυτόχρονα μια ασυνήθιστη ιστορία αντίστασης. Η ταινία είχε προβληθεί πέρσι στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και φέτος ήταν η ταινία λήξης του φεστιβάλ. To Όσκαρ για το Καλύτερο Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε στο «All the Empty Rooms», στο οποίο ένας δημοσιογράφος κι ένας φωτογράφος απαθανατίζουν δωμάτια παιδιών που σκοτώθηκαν σε ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία.

Στην κατηγορία Καλύτερης Μικρού Μήκους ταινίας υπήρξε ισοψηφία, κάτι που έχει συμβεί ελάχιστες φορές στα 98 χρόνια του θεσμού. Το βραβείο κέρδισαν οι ταινίες «The Singers» και «Two People Exchanging Saliva». Μάλιστα, ο παρουσιαστής του βραβείου Κουμάιλ Ναντζιάνι αστειεύτηκε, λέγοντας πως «είναι ειρωνικό η κατηγορία Μικρού Μήκους να κρατάει διπλάσιο χρόνο από όλες τις υπόλοιπες!».

Από τις εμφανίσεις που ξεχώρισαν στην αποψινή τελετή ήταν αυτή των πρωταγωνιστριών της ταινίας «Ο Διάβολος φοράει Prada», Αν Χάθαγουεϊ και Αν Γουίντουρ, οι οποίες ανέβηκαν στη σκηνή παρουσιάζοντας τα Όσκαρ Κοστουμιών και Μακιγιάζ και Κομμώσεων, τα οποία κέρδισε η ταινία «Φρανκενστάιν» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο.

In memorial που συγκίνησαν

Ιδιαίτερα συγκινητικά κατά τη διάρκεια της τελετής ήταν και τα αφιερώματα στους δημιουργούς που έφυγαν από την ζωή τον τελευταίο χρόνο. Στην ενότητα «in memoriam» ο Μπίλι Κρίσταλ μίλησε για τον φίλο του, σκηνοθέτη, σεναριογράφο και παραγωγό Ρομπ Ράινερ, που έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στο αμερικανικό σινεμά και τη σύζυγό του, Μισέλ, που δολοφονήθηκαν νωρίτερα φέτος. Στη σκηνή τον πλαισίωσαν συγκινημένοι φίλοι και συνεργάτες του Ράινερ. Η Ρέιτσελ Μακ Άνταμς έκανε ειδική αναφορά στην Κλαούντια Καρντινάλε, την Νταϊάν Λαντ, την Κάθριν Ο’ Χάρα, και στην Νταϊάν Κίτον.

Στο φινάλε του «in memoriam» η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ μίλησε για τον στενό της φίλο και συνεργάτη Ρόμπερτ Ρέντφορντ που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η Στρέιζαντ αναφέρθηκε στην αμοιβαία αγάπη και στον σεβασμό που έτρεφαν ο ένας για τον άλλον. «Αφού διάβασα το σενάριο της ταινίας “Τα Καλύτερά μας Χρόνια” (The Way We Were), μπορούσα να φανταστώ μόνο ένα άτομο για τον ρόλο του Χαμπλ», είπε η Στρέιζαντ, σημειώνοντας ότι ο Ρέντφορντ αρχικά απέρριψε τον ρόλο, αλλά τελικά δέχτηκε να παίξει στο πλευρό της σε αυτή την ταινία που η ίδια αποκάλεσε μια «κλασική ιστορία αγάπης», η οποία αφορά επίσης μια «σκοτεινή περίοδο της ιστορίας μας».

Όπως είπε, ο Ρέντφορντ αφιέρωσε την καριέρα του, στην ενθάρρυνση νέων δημιουργών μέσω του Ινστιτούτου Σάντανς στην υπεράσπιση της ελευθερίας του τύπου και στην προστασία του περιβάλλοντος. «Ηταν ένας διανοούμενος καουμπόης που χάραξε το δικό του μονοπάτι με τα σπιρούνια του. Θα σ’ αγαπώ για πάντα Ρόμπερτ», είπε. Και στη συνέχεια τραγούδησε το «The Way We Were», το διάσημο τραγούδι από την ομώνυμη ταινία του 1973, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ.

Στην αρχή της τελετής ο κωμικός και παρουσιαστής της βραδιάς Κόναν Ο’ Μπράιεν προειδοποίησε πως η τελετή θα είναι πολιτική: «Ολοι όσοι παρακολουθούν αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο γνωρίζουν καλά ότι ζούμε σε δύσκολους και χαοτικούς καιρούς. Σε στιγμές σαν κι αυτές πιστεύω ότι τα Όσκαρ έχουν ιδιαίτερη σημασία. Τριάντα μία χώρες από έξι ηπείρους εκπροσωπούνται στις φετινές υποψηφιότητες. Και κάθε ταινία που τιμούμε είναι το αποτέλεσμα χιλιάδων ανθρώπων που μιλούν διαφορετικές γλώσσες και εργάζονται σκληρά για να δημιουργήσουν κάτι όμορφο. Απόψε αποτίουμε φόρο τιμής όχι μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και στα ιδανικά της παγκόσμιας καλλιτεχνικής δημιουργίας, της συνεργασίας, της υπομονής, της ανθεκτικότητας και σε εκείνη τη σπανιότερη σήμερα ιδιότητα: την αισιοδοξία. Ας γιορτάσουμε λοιπόν, όχι επειδή πιστεύουμε ότι όλα είναι καλά, αλλά επειδή εργαζόμαστε και ελπίζουμε για καλύτερες μέρες στο μέλλον».

Ανάμεσα στις πολιτικές δηλώσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της βραδιάς ήταν αυτή του Χαβιέ Μπαρδέμ, ο οποίος πριν παρουσιάσει το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας ανέβηκε στη σκηνή και είπε «Όχι στον πόλεμο, και λευτεριά στην Παλαιστίνη», αποσπώντας το έντονο χειροκρότημα του κοινού.

Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών ανακοίνωσε τα πιο πρόσφατα σπάνια αποκτήματα που εμπλουτίζουν τη μοναδική της Συλλογή —τη μεγαλύτερη παγκοσμίως συλλογή κινηματογραφικών τεχνουργημάτων και αρχείων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Καθισμένος σε μια πολυθρόνα ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Άντονι Χόπκινς απευθύνθηκε στους θαυμαστές του περιέγραψε τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ήταν εθισμένος στο αλκοόλ και κάλεσε όσους βιώνουν κάτι αντίστοιχο να μη διστάσουν να ζητήσουν βοήθεια, αφού όπως είπε, «η ζωή είναι πολύ καλύτερη».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Anthony Hopkins (@anthonyhopkins)

«Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ότι περνούσα πάρα πολύ καλά», είπε αρχικά ο ηθοποιός για τα χρόνια που έπινε μέσα από το βίντεο στο Instagram. «Πριν από 50 χρόνια, σαν σήμερα, παραλίγο να σκοτωθώ. Οδήγησα το αυτοκίνητό μου σε ένα μεθυσμένο black-out. Έτσι ήταν τότε. Συνειδητοποίησα εκείνη τη στιγμή ότι διασκέδαζα υπερβολικά. Αυτό λεγόταν αλκοολισμός», πρόσθεσε.

Ο Χόπκινς προέτρεψε όποιον αντιμετωπίζει παρόμοιες δυσκολίες να ζητήσει βοήθεια. «Οπότε, όποιος εκεί έξω έχει ένα μικρό πρόβλημα με το να το παρακάνει με το αλκοόλ, να το κοιτάξει», είπε. «Γιατί η ζωή είναι πολύ καλύτερη. Έτσι σταμάτησα. Χωρίς να καυχιέμαι, ζήτησα βοήθεια, και πριν από 50 χρόνια, σαν σήμερα, αυτό ήταν το τέλος».

Κλείνοντας το μήνυμά του, ο Χόπκινς αναφέρθηκε στα επικείμενα 88α γενέθλιά του, στις 33 Δεκεμβρίου. «Χωρίς να θέλω να κάνω χαλάστρα», είπε, «σας εύχομαι απλώς ό,τι καλύτερο. Επιλέξτε τη ζωή αντί για το αντίθετο. Ζωή, ζωή και περισσότερη ζωή. Επίσης, σε δύο μέρες θα γίνω 88. Οπότε ίσως έκανα κάτι σωστά, δεν ξέρω».

Η νέα πολυετής συμφωνία σημαίνει ότι η πιο διάσημη τελετή απονομής βραβείων του Χόλιγουντ θα είναι διαθέσιμη μόνο μέσω streaming για πρώτη φορά, τερματίζοντας μια δεκαετή σχέση με τον αμερικανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα ABC.

Φυσικά, τα ταμπλόιντ δεν άφησαν την είδηση να περάσει απαρατήρητη. Έβαλαν ειδικό να «διαβάσει» τα χείλη της Ντέμι Μουρ την ώρα που ανακοίνωναν το όνομα της συνυποψήφιάς της – και όχι το δικό της – και έτσι αποκαλύφθηκε τι είπε η ηθοποιός τη στιγμή της ήττας της.

Η Ντέμι Μουρ, έδειχνε εμφανώς απογοητευμένη και έσφιξε τα δόντια της όταν ακούστηκε το όνομα της Μάντισον, όπως φαίνεται σε βίντεο στο X.

«Η Ντέμι λέει “ωραία” αλλά δεν χαμογελάει όταν το λέει», δήλωσε η κορυφαία αναγνώστρια χειλιών Nicola Hickling στην Daily Mail για την «παγωμένη» αντίδραση της Ντέμι Μουρ. «Η στάση του σώματός της δείχνει σαν να έπρεπε να αναγκάσει τον εαυτό της να το πει».

Mikey Madison's reaction to her Best Actress Oscar win omg pic.twitter.com/Ea8kM1NRou

— Spencer Althouse (@SpencerAlthouse) March 3, 2025

Η ηθοποιός συνήλθε γρήγορα και άρχισε να χειροκροτεί τη Μάντισον, η οποία κέρδισε τις υποψήφιες Fernanda Torres, Karla Sofía Gascón και Cynthia Erivo.

«Αυτό είναι πολύ σουρεαλιστικό», δήλωσε η Μάντισον καθώς παρέλαβε το βραβείο. «Μεγάλωσα στο Λος Άντζελες, αλλά το Χόλιγουντ ένιωθα πάντα τόσο μακριά από μένα, οπότε το να βρίσκομαι εδώ, να στέκομαι σε αυτό το δωμάτιο σήμερα είναι πραγματικά απίστευτο».

«Θέλω απλώς να αναγνωρίσω και να τιμήσω την κοινότητα των εργαζομένων στο σεξ», πρόσθεσε. «Ναι, θα συνεχίσω να υποστηρίζω και να είμαι σύμμαχος. Όλοι οι απίστευτοι άνθρωποι, οι γυναίκες που είχα το προνόμιο να γνωρίσω από αυτή την κοινότητα ήταν ένα από τα σημαντικότερα σημεία αυτής της απίστευτης εμπειρίας».

Τη φετινή τελετή παρουσίασε για πρώτη φορά ο Κόναν Ο’ Μπράιεν, αντικαθιστώντας τον Τζίμι Κίμελ. Ο βραβευμένος με Emmy κωμικός και πρώην παρουσιαστής late-night εκπομπών έφερε έναν πιο σαρκαστικό και φρέσκο τόνο στα Όσκαρ.

Αν και η τελετή διήρκεσε πάνω από 3,5 ώρες, με ελάχιστες εκπλήξεις και βαρετές στιγμές, το χιούμορ του Ο’ Μπράιεν κράτησε το ενδιαφέρον του κοινού.

Το Anora σάρωσε τα φετινά βραβεία, αποδεικνύοντας πως ο ανεξάρτητος κινηματογράφος συνεχίζει να εντυπωσιάζει το Χόλιγουντ.

Το δημιούργημα του Σον Μπέικερ, ήταν ο μεγάλος νικητής αποσπώντας 5 Όσκαρ από τις 6 κατηγορίες στις οποίες ήταν υποψήφιο, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου και Μοντάζ. Η νίκη αυτή επιβεβαίωσε τη δυναμική της ταινίας, που ήδη είχε κατακτήσει τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, κάνοντας ένα εντυπωσιακό ταξίδι προς τη δόξα.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Σον Μπέικερ, σημείωσε ιστορικό ρεκόρ, καθώς έγινε ο δεύτερος άνθρωπος στην ιστορία των Όσκαρ, μετά τον Γουόλτ Ντίσνεϊ, που καταφέρνει να κερδίσει τέσσερα προσωπικά αγαλματίδια σε μία βραδιά.

Η βράβευσή του στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου και Μοντάζ επισφράγισε μια θριαμβευτική πορεία που ξεκίνησε από τα φεστιβάλ και κατέληξε στην κορυφή της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Αν και το απόλυτο φαβορί για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου ήταν η Ντέμι Μουρ, τελικά η Μάικι Μάντισον έκανε την ανατροπή, κερδίζοντας το χρυσό αγαλματίδιο για την ερμηνεία της στο Anora.

Η 25χρονη ηθοποιός, συγκινημένη, ανέβηκε στη σκηνή και ευχαρίστησε την ομάδα της, τον σκηνοθέτη και τους συνυποψηφίους της. «Αυτό είναι πολύ σουρεαλιστικό», είπε. «Μεγάλωσα στο Λος Άντζελες, αλλά το Χόλιγουντ πάντα έμοιαζε τόσο μακριά από εμένα. Είναι πραγματικά τιμή μου που βρίσκομαι εδώ απόψε».

Η ερμηνεία της είχε αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές, ενώ κατάφερε να αποδώσει με εντυπωσιακό ρεαλισμό τη δύσκολη ιστορία της πρωταγωνίστριας.

Αντίθετα, μια από τις μεγάλες απογοητεύσεις της βραδιάς ήταν το Emilia Pérez. Παρόλο που είχε συγκεντρώσει 13 υποψηφιότητες και θεωρούνταν ένα από τα ισχυρότερα φαβορί, κατέληξε να κερδίσει μόλις δύο Όσκαρ.

Οι έντονες αντιδράσεις για τις ρατσιστικές δηλώσεις της πρωταγωνίστριάς του φαίνεται πως επηρέασαν τη δυναμική της ταινίας, οδηγώντας την σε μια απογοητευτική παρουσία στην απονομή. Τα μοναδικά βραβεία που κατέκτησε ήταν Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη Ζόε Σαλντάνα και Καλύτερου Τραγουδιού.

Η Σαλντάνα, ωστόσο, έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη ηθοποιός με καταγωγή από τη Δομινικανή Δημοκρατία που κερδίζει Όσκαρ.

Ο Άντριεν Μπρόντι απέσπασε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο The Brutalist, προσθέτοντας στη συλλογή του το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας του.

Το 2003, σε ηλικία 29 ετών, είχε κατακτήσει το Όσκαρ για την ερμηνεία του στο The Pianist, όπου υποδύθηκε έναν Εβραίο μουσικό που αγωνίζεται να επιβιώσει από το Ολοκαύτωμα. Σήμερα, 21 χρόνια αργότερα, το επανέλαβε, γράφοντας τη δική του ιστορία στα Όσκαρ.

Κατά την ομιλία του, ευχαρίστησε την οικογένειά του και τους συνεργάτες του, ενώ αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρξει ένας κόσμος χωρίς μίσος και διακρίσεις.

Β’ Ανδρικού Ρόλου: Ο Κίραν Κάλκιν κατέκτησε το βραβείο για την ταινία A Real Pain, στην οποία υποδύεται έναν Αμερικανοεβραίο που ταξιδεύει στην Πολωνία για να τιμήσει τη μνήμη της γιαγιάς του.

Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ο Σον Μπέικερ (Anora), που σάρωσε τη βραδιά με τέσσερα αγαλματίδια, ανάμεσά τους και αυτό του καλύτερου σκηνοθέτη.

Καλύτερο Μοντάζ: Επίσης στο Anora, που κατέκτησε την κατηγορία αυτή, προσθέτοντας ακόμη ένα Όσκαρ στη συλλογή του.

Ο ανεξάρτητος κινηματογράφος απέδειξε ότι μπορεί να κερδίσει τα μεγάλα στούντιο

Με 5 βραβεία, ιστορικά ρεκόρ και μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς στην κατηγορία Α’ Γυναικείου Ρόλου, το Anora επιβεβαίωσε ότι είναι μία από τις σημαντικότερες ταινίες του 2024.

Από την άλλη πλευρά, το Emilia Pérez γνώρισε μια απροσδόκητη ήττα, ενώ η βράβευση του Άντριεν Μπρόντι ήταν μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς.

Με αυτά τα δεδομένα, το Όσκαρ 2025 επιβεβαίωσε ότι η κινηματογραφική βιομηχανία παραμένει γεμάτη εκπλήξεις, συναίσθημα και δυνατές ιστορίες.

Όλα τα βραβεία της βραδιάς

Καλύτερη ταινία
Anora

Α’ Ανδρικός ρόλος
Έιντριεν Μπρόντι (The Brutalist)

Α’ Γυναικείος Ρόλος
Μάικι Μάντισον (Anora)

Β’ Ανδρικός ρόλος
Κίραν Κάλκιν (A Real Pain)

Β’ Γυναικείος ρόλος
Ζόι Σαλντάνια (Emilia Perez)

Σκηνοθεσία
Σον Μπέικερ (Wicked)

Φωτογραφία
The Brutalist

Διεθνής ταινία
I’m Still Here

Πρωτότυπο σενάριο
Anora

Διασκευασμένο Σενάριο
Conclave

Ταινία Μικρού Μήκους
I’m Not a Robot

Ταινία Animation
Flow

Μικρού Μήκους Ταινία – Animation
In the Shadow of the Cypress

Μουσική
The Brutalist

Κοστούμια
Wicked

Μοντάζ
Anora

Καλύτερο Τραγούδι
El Mal, Emilia Perez

Σκηνογραφία
Wicked

Ντοκιμαντέρ – Μεγάλου Μήκους
No Other Land

Ντοκιμαντέρ – Μικρού Μήκους
The Only Girl in the Orchestra

Οπτικά Εφέ
Dune: Part Two

Ήχος
Dune: Part Two

Κομμώσεις και Μακιγιάζ
The Substance

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Θεόκριτος Αργυριάδης

Η περίπτωση του «Babygirl» με τη Νικόλ Κίντμαν είναι χαρακτηριστική: Συνδυάζει μια από τις πιο τολμηρές ερμηνείες της με μια εξαιρετικά φιλόδοξη εκστρατεία για αναγνώριση. Ο ρόλος της ως γυναίκα που εμβαθύνει στη σεξουαλική επιθυμία μετά από μια σχέση με τον ασκούμενό της φάνηκε να αποτελεί υλικό για μεγάλα βραβεία. Οι πολυάριθμες συνεντεύξεις και η προσωπική της προσπάθεια να προωθήσει την ταινία δείχνουν πόσο σημαντική θεωρούσε αυτή την ερμηνεία. Ωστόσο, η ταινία δεν βρέθηκε υποψήφια σε καμία κατηγορία.

Ομοίως, το «Queer», που καταπιάνεται με την ομοφυλοφιλική επιθυμία μέσα από την ερμηνεία του Ντάνιελ Κρεγκ. Η ιστορία ενός μοναχικού άνδρα που βρίσκει νέο νόημα στη ζωή μέσα από τη σχέση του με έναν νεαρό φοιτητή φαίνεται να αγγίζει βαθιά και ευαίσθητα θέματα, συνδυάζοντας τη σιωπηλή μοναξιά με τη δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης. Οι ερμηνείες του Ντάνιελ Κρεγκ και του Ντρου Στάρκι προφανώς στηρίχθηκαν στην ένταση της σωματικής έκφρασης, αντί για μεγάλα λόγια, κάτι που είναι μια τολμηρή προσέγγιση – ειδικά για μια εποχή όπως η δεκαετία του 1950, γεμάτη κοινωνικούς περιορισμούς. Η απουσία και των δύο ηθοποιών από τις λίστες των υποψηφίων στα Όσκαρ μοιάζει ατυχής, αλλά ίσως όχι απρόσμενη.

Σύμφωνα με το Variety, το ίδιο ισχύει και για το «Challengers», με τη Zendaya, το οποίο προφανώς είχε τις προδιαγραφές να πρωταγωνιστήσει λόγω του καινοτόμου ύφους του και της τολμηρής γραφής του, αλλά τελικά έμεινε εκτός.

Ενδιαφέρον προκαλεί και το «Nosferatu», που, παρά τον γοτθικό του ρομαντισμό και την ένταση των θεμάτων του, όπως ο πόθος και ο θάνατος, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια για μια υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας.

Αυτό δείχνει ότι, αν και το σινεμά εξελίσσεται και ανοίγεται σε πιο περίπλοκες και αμφιλεγόμενες αφηγήσεις, ο θεσμός των Όσκαρ εξακολουθεί να είναι κάπως συντηρητικός όταν πρόκειται για θέματα που αγγίζουν πτυχές του έρωτα και της σεξουαλικότητας των ανθρώπων.

Ακριβώς, τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικά σοκαριστικό όταν εξετάζουμε τη συνολική εικόνα. Οι καμπάνιες της Νικόλ Κίντμαν και του Ντάνιελ Κρεγκ φαίνεται να έχασαν τη δυναμική τους, ειδικά όταν άρχισαν να ξεφεύγουν οι υποψηφιότητες από τους προδρόμους όπως οι Χρυσές Σφαίρες ή τα SAG.

Η «συζήτηση» γύρω από το «Challengers» ίσως να έσβησε, καθώς η κυκλοφορία της ταινίας δεν άφησε το αναμενόμενο αποτύπωμα. Όσο για το «Nosferatu», πράγματι, η πιθανή ανταμοιβή του μπορεί να έρθει μέσα από τεχνικές κατηγορίες, όπως και από την εισπρακτική του επιτυχία

Στις εκπλήξεις των ανακοινώσεων, συγκαταλέγεται η απουσία της Πάμελα Άντερσον και της Τζέιμι Λι Κέρτις για το «The Last Showgirl». Φαίνεται πως οι ταινίες που εστιάζουν στον κόσμο του μπουρλέσκ ή της αισθησιακής απόδοσης συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μια υποτιμητική στάση από την Ακαδημία. Αντίστοιχα, το «Hustlers», παρά την εμπορική του επιτυχία και την απήχηση στο κοινό, είχε την ίδια τύχη το 2019.

Η αντίθεση μεταξύ ταινιών όπως το “The Substance” και το “Anora” είναι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα του πώς το Χόλιγουντ και η Ακαδημία προσεγγίζουν το σώμα– είτε μέσω της βίας είτε μέσω του σεξ. Το “The Substance”, με τη σκληρή, σχεδόν ωμή απεικόνιση των ορίων του ανθρώπινου σώματος, φέρνει ξανά στο προσκήνιο την κλασική παρατήρηση ότι η βία είναι συχνά πιο «αποδεκτή» στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας από το σεξ. Είναι μια δυναμική που δεν αλλάζει εύκολα και συνεχίζει να διαμορφώνει τη σχέση του Χόλιγουντ με τέτοιου είδους θέματα.

Το “Anora”, από την άλλη, φέρνει μια πιο πολυεπίπεδη συζήτηση στο τραπέζι. Παρότι ξεκινά με την ιστορία μιας στρίπερ, η ταινία δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη σεξουαλική έκφραση. Αντίθετα, χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο για να ξετυλίξει τη σύνθετη δυναμική των σχέσεων μεταξύ των χαρακτήρων. Το τρελό κυνηγητό στη νύχτα του Μπρούκλιν, απομακρύνει προσωρινά τη θεματική του σεξ από το επίκεντρο, αποδεικνύοντας ότι το “Anora” έχει πολύ περισσότερα να πει. Όπως και το “Poor Things” της προηγούμενης χρονιάς, το σεξ λειτουργεί ως αφετηρία ή εργαλείο για να ξεκινήσει μια μεγαλύτερη, πιο ουσιαστική ιστορία.

Στις ταινίες «Queer», «Babygirl», και ειδικά στο «Challengers», το σεξ δεν είναι απλώς μέρος της ιστορίας – είναι η ιστορία. Η εστίαση στην επιθυμία, στις δυναμικές που προκύπτουν από αυτήν, και στις ακραίες εκφράσεις της, δημιουργεί μια εμπειρία που είναι ταυτόχρονα καθηλωτική και, ναι, μερικές φορές άβολη.

Στο «Queer», η ένταση μεταξύ του Ντάνιελ Κρεγκ και του Ντρου Στάρκι ξεπερνά τα όρια της συνηθισμένης δραματικής έκφρασης, φέρνοντας στο προσκήνιο μια επιθυμία τόσο έντονη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Στο «Babygirl», η Νικόλ Κίντμαν και ο Χάρις Ντίκινσον εξερευνούν τη σχέση τους μέσα από ακραίες συναισθηματικές και σαρκικές εκφράσεις που αγγίζουν το μπαρόκ.

Και έπειτα υπάρχει το «Challengers», όπου η Ζεντάγια κυριαρχεί στο παιχνίδι, τοποθετώντας τους δύο άντρες (τον Μάικ Φάιστ και τον Τζος Ο’Κόνορ) σε μια σκακιέρα ή, καλύτερα, σε ένα «διχτυωτό γήπεδο τένις». Το ερωτικό τρίγωνο εδώ είναι μια παρτίδα ελέγχου και επιθυμίας, με κάθε κίνηση να ωθεί τους χαρακτήρες σε νέα και περίεργα μονοπάτια.

Οι φετινές υποψηφιότητες για τα Όσκαρ πράγματι δείχνουν έναν θαυμαστό πλουραλισμό, με επιλογές που αγγίζουν πολιτικά ζητήματα, κινηματογραφικά blockbusters, αλλά και πιο ανεξάρτητες παραγωγές. Από τη μια, ταινίες όπως το “I’m Still Here” δείχνουν ότι η Ακαδημία είναι ανοιχτή σε πιο πολιτικά φορτισμένα έργα. Από την άλλη, παραγωγές όπως το “Wicked” και το “Dune: Part Two” προσφέρουν τον απαραίτητο συνδυασμό φαντασμαγορίας και μαζικής απήχησης, διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ τέχνης και εμπορικότητας. Στα αξιοσημείωτα και η συμμετοχή στις λίστες υποψηφιοτήτων της ταινίας «Nickel Boys», που δεν είχε και ιδιαίτερη απήχηση.

Ωστόσο, και οι φετινές υποψηφιότητες αποδεικνύουν πως υπάρχουν ακόμα θέματα και ερμηνείες που δυσκολεύονται να βρουν μια θέση στα Όσκαρ. Ταινίες όπως το “Challengers“, το “Queer“, και το “Babygirl“, που αγγίζουν ζητήματα σεξουαλικότητας και επιθυμίας με τρόπο ωμό και άμεσο, μένουν εκτός, πιθανώς επειδή δεν ακολουθούν την πιο “ασφαλή” οδό που προτιμά η Ακαδημία.

Ο δρόμος για την πλήρη αποδοχή και τον εναγκαλισμό της δημιουργικότητας με όποιο τρόπο θέλει να τον εκφράσει ένας καλλιτέχνης, φαίνεται πως έχει ακόμα κάποια εμπόδια. Ίσως χρειαστεί περισσότερος χρόνος και περισσότερη πίεση από τους δημιουργούς και το κοινό για να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου κάθε είδους ιστορία θα μπορεί να βρει τη θέση της.

Η τελετή θα προβληθεί, όπως πάντα, στο αμερικανικό ABC αλλά και, για πρώτη φορά, στην πλατφόρμα του Hulu.

Αναμενόμενα κινήθηκε η διαδικασία, αν και δεν έλειψαν κάποιες μικρές (ευχάριστες και δυσάρεστες) εκπλήξεις – πάντα σε σχέση με τα όσα περιμέναμε βάσει της εικόνας που είχε σχηματιστεί τους τελευταίους μήνες.

Όπως αναμενόταν, “Emilia Perez”, “The Brutalist” και “Anora” κυριαρχούν στις μεγάλες κατηγορίες, έχουν όμως από κοντά τόσο τα “Κονκλάβιο” και “Wicked”, αλλά κυρίως τα “The Substance” και “A Complete Unknown”.

Όσκαρ 2025: Όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία

Καλύτερη Ταινία

• Anora
• Conclave
• The Brutalist
• Emilia Perez
• A Complete Unknown
• Wicked
• Dune Part Two
• The Substance
• Nickel Boys
• I’m Still Here

Σκηνοθεσία

• Brady Corbet, The Brutalist
• Sean Baker, Anora
• Jaques Audiard, Emilia Perez
• James Mangold, A Complete Unknown
• Coralie Fargeat, The Substance

Α’ Ανδρικός Ρόλος

• Adrien Brody, The Brutalist
• Ralph Fiennes, Conclave
• Timothee Chalamet, A Complete Unknown
• Colman Domingo, Sing Sing
• Sebastian Stan, The Apprentice

Α’ Γυναικείος Ρόλος

• Demi Moore, The Substance
• Mikey Madison, Anora
• Cynthia Erivo, Wicked
• Karla Sofía Gascón, Emilia Perez
• Fernanda Torres, I’m Still Here

Β’ Ανδρικός Ρόλος

• Γιούρα Μπόρισοφ, Anora
• Κίραν Κάλκιν, A Real Pain
• Εντουαρντ Νόρτον, A Complete Unknown
• Γκάι Πιρς, The Brutalist
• Τζέρεμι Στρονγκ, The Apprentice

B’ Γυναικείος Ρόλος

• Zoe Saldana, Emilia Perez
• Ariana Grande, Wicked
• Isabella Rossellini, Conclave
• Felicity Jones, The Brutalist
• Monica Barbaro, A Complete Unknown

Πρωτότυπο Σενάριο

• Anora
• The Brutalist
• A Real Pain
• September 5
• The Substance

Διασκευασμένο Σενάριο

• A Complete Unknown
• Conclave
• Emilia Perez
• Nickel Boys
• Sing Sing

Μουσική

• The Brutalist
• Conclave
• Emilia Perez
• Wicked
• The Wild Robot

Κοστούμια

• Wicked
• Nosferatu
• Conclave
• Gladiator II
• A Complete Unknown

Φωτογραφία

• Nosferatu
• The Brutalist
• Dune: Part Two
• Emilia Perez
• Maria

Μοντάζ

• Conclave
• Anora
• Emilia Perez
• Wicked
• The Brutalist

Τραγούδι

• El Mal, Emilia Perez
• The Journey, The Six Triple Eight
• Mi Camino, Emilia Perez
• Like A Bird, Sing Sing
• Never Too Late, Elton John: Never Too Late

Καλύτερη Σκηνογραφία

• Wicked
• Nosferatu
• The Brutalist
• Conclave
• Dune 2

Καλύτερη Διεθνής Ταινία

• France, Emilia Pérez
• Germany, The Seed of the Sacred Fig
• Brazil, I’m Still Here
• Latvia, Flow
• Denmark, The Girl with the Needle

Κομμώσεις και Μακιγιάζ

• The Substance
• Wicked
• Nosferatu
• Emilia Pérez
• A Different Man

Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων

• Flow
• Inside Out 2
• Memoir of a Snail
• Wallace & Gromit: Vengeance Most Fowl
• The Wild Robot

Μικρού Μήκους Ταινία – Animation

• Beautiful Men
• In the Shadow of the Cypress
• Magic Candies
• Wander to Wonder
• Yuck!

Μικρού Μήκους Ταινία – Live Action

• A Lien
• Anuja
• I’m Not a Robot
• The Last Ranger
• The Man Who Would Not Remain Silent

Ως αποτέλεσμα αυτής της κίνησης, 20 από τους 23 υποψήφιους κινηματογραφιστές, οι οποίοι είχαν καταθέσει τις δημιουργίες τους, απέσυραν την υποψηφιότητα τους από τη διαδικασία θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για το περιστατικό.

Η απόσυρση αυτή έγινε γνωστή με μία κοινή ενυπόγραφη επιστολή: 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τους:

1. Υπουργό Πολιτισμού, κα. Λίνα Μενδώνη 
2. Υφυπουργό Πολιτισμού, κο. Ιάσονα Φωτήλα

Κοινοποίηση:

• Γενική Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού, κα. Ελένη Δουνδουλάκη
•  Προϊσταμένη Τμήματος Κινηματογραφίας και Ο/Α Μέσων, κα. Ελένη Τουμπανάκη

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2024

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ

Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Οι παρακάτω υπογράφουσες και υπογράφοντες, σκηνοθέτες και παραγωγοί κινηματογραφικών ταινιών που έχουμε υποβάλει τη συμμετοχή της ταινίας μας στη διαδικασία επιλογής της ταινίας που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα βραβεία ΟΣΚΑΡ στην κατηγορία Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους – διαδικασία που καθορίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις – με λύπη μας διαπιστώνουμε μια σειρά από παρεμβάσεις κατά τη συγκρότηση της επιτροπής που θα γνωμοδοτήσει ποια ταινία θα επιλεχθεί. Παρεμβάσεις που δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της διαδικασίας.

Ως εκ τούτου αρνούμαστε να συμπράξουμε σε αδιαφανείς ενέργειες, που απαξιώνουν τον ελληνικό κινηματογράφο και τους επαγγελματίες του, και αναγκαζόμαστε να αποσύρουμε τις ταινίες μας από την ως άνω διαδικασία.

Συγκεκριμένα, στις 11 Αυγούστου 2024 εστάλησαν από το ΥΠ.ΠΟ μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι σύνδεσμοι των ταινιών μας (vimeo link κ.λ.π.) σε τουλάχιστον τέσσερις επαγγελματίες του κινηματογράφου, με τις οποίες και τους οποίους είχε προηγηθεί επικοινωνία εκ μέρους του ΥΠ.ΠΟ, για να τους προταθεί η θέση του προέδρου και των μελών της επιτροπής που θα γνωμοδοτούσε για την ταινία που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα βραβεία ΟΣΚΑΡ, θέση που οι εν λόγω επαγγελματίες αποδέχτηκαν. Δύο μέρες μετά, στις 13 Αυγούστου 2024, τα συγκεκριμένα μέλη της επιτροπής έλαβαν νέο γραπτό μήνυμα με το οποίο το ΥΠ.ΠΟ τα ενημέρωνε πως τελικά δε θα είναι μέλη της επιτροπής, χωρίς να τους εξηγούνται οι λόγοι του μη ορισμού τους εν τέλει. Την ίδια ημέρα, λίγες ώρες μετά, στη Διαύγεια του ΥΠ.ΠΟ αναρτήθηκε η απόφαση συγκρότησης της επιτροπής, χωρίς φυσικά τη συμμετοχή καμίας και κανενός από τις/τους συγκεκριμένες/νους τέσσερις επαγγελματίες.

Οι παραπάνω ανεύθυνοι και πρόχειροι χειρισμοί εκ μέρους του ΥΠ.ΠΟ εγείρουν ερωτήματα και εύλογες υπόνοιες για τη στόχευση τέτοιων ενεργειών. Θυμίζουν δε τις πρακτικές και τις μεθοδεύσεις των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας, που έχουν καταργηθεί από το 2009. Πρακτικές από τις οποίες οι επαγγελματίες του ελληνικού σινεμά δώσαμε αγώνες για να απεμπλακούμε, πρακτικές που δεν ταιριάζουν σε ένα σύγχρονο κράτος που θέλει να ονομάζεται ευρωπαϊκό, και που εκθέτουν και θα εκθέσουν και στη συγκεκριμένη περίπτωση τη χώρα μας διεθνώς.

Επιπλέον, στέλνοντας το ΥΠ.ΠΟ τους συνδέσμους των ταινιών μας σε άτομα που – για άγνωστους λόγους – δεν συμπεριέλαβε τελικά στην επιτροπή, αντί να προστατεύσει – ως όφειλε – την πνευματική μας ιδιοκτησία, την οποία όλες και όλοι εμείς του εμπιστευτήκαμε, την μεταχειρίστηκε με τρόπο παράνομο, ανεύθυνο και προσβλητικό για τους δημιουργούς υπό όποια ιδιότητα (σκηνοθέτες και παραγωγοί).

Οι απορίες είναι εύλογες: Τι μεσολάβησε ανάμεσα στην πρόταση που έγινε στις/στους συγκεκριμένες/νους επαγγελματίες να αναλάβουν τις θέσεις του προέδρου και των μελών της επιτροπής (πρόταση που επισφραγίστηκε γραπτά με την αποστολή των συνδέσμων των ταινιών μας) και στον εν τέλει μη ορισμό τους; Τι είναι αυτό που οδήγησε στις συγκεκριμένες ανορθόδοξες και πρωτοφανείς ενέργειες; Υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες που ακολουθούνται για την συγκρότηση της επιτροπής και αν ναι, αυτές οι διαδικασίες ακολουθήθηκαν ή όχι;

Επισημαίνουμε τέλος, πως η μεταχείριση μιας έμπειρης στη συγκεκριμένη διαδικασία υπαλλήλου ως εξιλαστήριου θύματος – όπως φαίνεται πως είναι η θέση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠ.ΠΟ για το ζήτημα – ούτε μας ικανοποιεί ούτε αποκαθιστά το κύρος και την εγκυρότητα της διαδικασίας.

Αξίζει σε όλες και σε όλους μας – αλλά και στο ίδιο το ΥΠ.ΠΟ – κάτι καλύτερο απ’ όλα αυτά.

Αλφαβητικά οι υπογράφουσες και υπογράφοντες, δημιουργοί των 20 ταινιών που αποσύρονται από την έως άνω διαδικασία (από τις συνολικά 23 που είχαν κατατεθεί στο ΥΠΠΟ, όπως η λίστα είχε δημοσιευθεί στον ημερήσιο τύπο):

• Αδριανόπουλος Χρήστος (σκηνοθέτης ταινίας Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα)
• Αλαβάνος Νικόλας (παραγωγός ταινιών Ο τελευταίος ταξιτζής & Πολύδροσο)
• Ασλανίδης Λουίζος (παραγωγός ταινίας Μέντιουμ)
• Βενέτης Άγγελος (παραγωγός ταινίας Νυχτερινός εκφωνητής)
• Βουγιούκαλου Ρένα (παραγωγός ταινίας Embryo Lavra Butterfly)
• Βούλγαρης Αλέξανδρος (σκηνοθέτης ταινίας Πολύδροσο)
• Δόριζας Άρης (σκηνοθέτης ταινίας Γιάννης Σπανός, πίσω απ? τη μαρκίζα)
• Δρανδάκη Μαρία (παραγωγός ταινίας Animal)
• Εξάρχου Σοφία (σκηνοθέτρια ταινίας Animal) και
• Μαρία Κοντογιάννη (παραγωγός ταινίας Animal)
• Ζωναράς Κάρολος (σκηνοθέτης ταινίας Tranzit)
• Ιερόπουλος Φιλ (σκηνοθέτης ταινίας Avant–Drag!)
• Ιωακειμίδη Χριστίνα (σκηνοθέτρια ταινίας Μέντιουμ)
• Καλομενόπουλος Γιώργος (παραγωγός ταινίας Dolls of Dresden)
• Μαυροειδής Ζαχαρίας (σκηνοθέτης ταινίας Το καλοκαίρι της Κάρμεν)
• Μπολομύτη Ιωάννα (παραγωγός ταινίας Το καλοκαίρι της Κάρμεν)
• Νούσιας Γιώργος (παραγωγός ταινίας Μέντιουμ)
• Ντούζα Μαρία (σκηνοθέτρια ταινίας Άκουσε με)
• Πάσχος Στέργιος (σκηνοθέτης ταινίας Ο τελευταίος ταξιτζής)
• Πατρούμπα Βάσω (παραγωγός ταινίας Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα)
• Πετροπούλου Τζίνα (παραγωγός ταινίας Η μητέρα του σταθμού)
• Ραΐσης Βασίλης (σκηνοθέτης ταινίας Ο τελευταίος υπνοβάτης)
• Σαραντινός Μιχάλης (παραγωγός ταινίας Άκουσε με)
• Σουλτάνη Ιωάννα (παραγωγός ταινίας Εξέλιξη)
• Τσαγγάρη Αθηνά (παραγωγός ταινίας Ladies in waiting)
• Τσάφας Αλέξης (σκηνοθέτης ταινίας Dolls of Dresden)
• Τσικάρας Βασίλης (σκηνοθέτης ταινίας Επιχείρηση άστρο)
• Τσιμιτσέλης Γιάννης (σκηνοθέτης ταινίας Κουραμπιέδες με χιόνι)
• Τσουκαλά Ιωάννα (σκηνοθέτρια ταινίας Ladies in waiting)
• Τωμαδάκη Κωστούλα (σκηνοθέτρια ταινίας Η μητέρα του σταθμού)
• Χαραλαμπίδης Ρένος (σκηνοθέτης ταινίας Νυχτερινός εκφωνητής)
• Χούρσογλου Περικλής (σκηνοθέτης ταινίας Εξέλιξη)
• Ψύκου Ελίνα (σκηνοθέτρια ταινίας Αδέσποτα Κορμιά)