Είναι δύσκολο να αποφανθεί κανείς εάν όσα λέγονται και όσα συμβαίνουν συνιστούν πολιτικό κυνισμό ή απελευθέρωση από ιδεολογικά και κομματικά δεσμά, το πλήθος, όμως, των περιστατικών δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για καταπιεσμένα αισθήματα και πολιτικές κυκλοθυμίες. Και διόλου εκ συμπτώσεως τα περισσότερα απ΄ αυτά είτε περιστρέφονται είτε εμβρυουλκούνται από την πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να ιδρύσει νέο πολιτικό υποκείμενο.

Κάποτε ο πρώην πρωθυπουργός είχε πολλούς φίλους και ακόμα περισσότερους συνοδοιπόρους, αρχικά στην πορεία για την λεγόμενη “κυβερνώσα αριστερά” και στη συνέχεια στην προσπάθεια να κρατηθεί η χώρα στο ευρώ και να περάσει από τα καυδιανά δίκρανα του τρίτου μνημονίου προς την έξοδο (καλώς ή κακώς αυτά έχουν κριθεί και καθένας έχει την άποψή του).

Φίλοι με καταγωγή από τις μυστικές (αριστερές) παρεϊστικες συναγωγές και συνοδοιπόροι που μοιράστηκαν το όραμα ότι αυτή η αριστερά μπορούσε να σπάσει τον ιστό της εναλλαγής στην εξουσία από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα μετά την Μεταπολίτευση.

Από τον παντελώς άγνωστο Καρανίκα, που από τον κύκλο νεανικών γνωριμιών του πρώην πρωθυπουργού βρέθηκε στον περίγυρο της “ΠΦΑ” και πλέον έγινε κολλητός του Άδωνι και “αποδομητής” του μέντορά του , μέχρι τον δραστήριο και ικανό Νίκο Παππά που εγκατέλειψε τη θέση ερευνητή στο πανεπιστήμιο Σταρθκλάϊντ της Σκωτίας για να βρεθεί στο Μέγαρο Μαξίμου και βυθισμένο πιά σε μια ανομολόγητη δημοσίως σχέση ψυχρότητας. Κι από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο που ανέλαβε την αποστολή να διορθώσει την πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές που είχε χαράξει -λόγω απόψεων, ιδιοσυγκρασίας και συμπεριφοράς– ο Βαρουφάκης, μέχρι τον Νικόλα Φαραντούρη που μπήκε στην πολιτική από την πόρτα που του άνοιξε ο Τσίπρας για να μετακινηθεί με ταχύτητα φωτός στο στενό περιβάλλον του Κασσελάκη και οσονούπω στο ΠΑΣΟΚ.

Δεν τελειώνει σε αυτούς το “ρόστερ” όσων λάτρεψαν ή φαινόταν ότι λατρεύουν τον πρώην πρωθυπουργό και τώρα τον απαξιώνουν ή ακόμα και τον εχθρεύονται.

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, για παράδειγμα, είναι μία ειδική περίπτωση. Παλαιός οικογενειακός φίλος και συνομιλητής, ακόμα και όλα τα χρόνια από τότε που διαχώρισε τη θέση του με την υπαγωγή στο τρίτο μνημόνιο και εγκατέλειψε ησύχως και με αξιοπρέπεια την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αρκετά συγκρατημένος έως την παραίτηση Χαρίτση και την ανάληψη (μεταβατικά) της προεδρίας της Νέας Αριστεράς, αναδεικνύεται, αίφνης (;), σε μέγα επικριτή του Τσίπρα σε βαθμό πλήρους απαξίωσης και μηδενισμού.

“Το πρόβλημα είναι κατ’ εμέ ότι ο κ. Τσίπρας, αυτός είναι η αφετηρία του, είναι ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα ανάλογα με το ακροατήριο και ανάλογα με τη συνθήκη”, είπε. Όχι, πιά, “Αλέξης” σκέτο, όπως παλιά, ούτε καν “Αλέξης Τσίπρας”. “Ο κ(ύριος) Τσίπρας”, ουδέτερα και ψυχρά.

Υπάρχει πιό σκληρή μομφή για έναν πολιτικό από το ότι αποτελεί συνώνυμο του αμοραλισμού ώστε να είναι ικανός να αλλάζει μορφή ως Ιανός και να μιλάει δεξιά στους κεντροδεξιούς και αριστερά στους αριστερούς;

Ούτε στον χειρότερο πολιτικό σου αντίπαλο δεν εξαπολύεις τέτοια κατηγορία, πόσω μάλλον στον προχθεσινό σου φίλο και πολιτικό σου πρότυπο. Και για να μην μείνει η παραμικρή αμφιβολία, του απένειμε και τον χαρακτηρισμό “καιροσκόπος”, που συνοπτικά αποδίδει το παραπάνω.

Αυτόν τον καιρό και υπό το φως της ίδρυσης του νέου κόμματος, ο Αλέξης Τσίπρας παρακολουθεί τον μικρό στρατό όλων εκείνων που απέκτησαν πολιτική υπόσταση, αναγνωρισιμότητα, ακόμα και αίγλη και αξιώματα χάρη στην δική του επιλογή και εύνοια ,να τον υποτιμά, να τον χλευάζει, να τον απαξιώνει.

Πολλοί “εντιμότατοι φίλοι” τον εγκαταλείπουν με κρότο, και δεν ανήκουν όλοι στη χορία της Κωνσταντοπούλου, του Πολάκη, του Λαφαζάνη, ή ακόμα και του Βαρουφάκη που είχαν πάντοτε μικρές ή μεγάλες διαφορές, οι οποίες εκδηλώθηκαν εις την νιοστή με την άποψη ότι εκείνος ήταν που μεταμορφώθηκε και πρόδωσε τις “βασικές του τις αρχές”– για να παραφράσουμε το “Ζεϊμπέκικο” του Σαββόπουλου.

Πρόκειται για πρόσωπα που βρίσκονταν κοντά του ή γύρω του ακόμα και στις προχωρημένες εποχές του τρίτου μνημονίου και της διακυβέρνησης, αλλά και μετά το 2019, ακόμα και την περίοδο της προσπάθειας μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Γεμίζουν αμφιθέατρο όλοι αυτοί, από τη Νέα Αριστερά μέχρι τον Κασσελάκειο κύκλο, ακόμα και στα πέριξ της Κουμουνδούρου.

Πόση συγκεντρωμένη απαρέσκεια και οργή υπήρχε καταπιεσμένη σε καθέναν απ΄ αυτούς και εκδηλώνεται τώρα τόσο “ψυχοθεραπευτικά”, με λιβέλους και μηδενισμούς; Από την άλλη, όμως, πόσα λάθη έκανε κι ο ίδιος που ίσως επιπόλαια μοίρασε οφίκια, άλλοτε αξιολογικά και άλλοτε από συμπάθεια και στη μνήμη της αριστερής αφελούς εφηβείας;

Φταίνε μόνο αυτοί, φταίει κι ο ίδιος, ό,τι πιστεύει καθένας. Ο Γιαλόμ, πάντως, μιλούσε για τα τέσσερα στάδια της ψυχοθεραπείας: τη μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου , την απουσία εγγενούς νοήματος στη ζωή και την ελευθερία. Εύκολα, μάλλον, προσαρμόζονται στην πολιτική και εν τέλει ίσως είναι και λυτρωτικό…

«Κάνω ψυχοθεραπεία. Είναι ένα δώρο στον εαυτό μου. Είναι κάτι που κατέκτησα τα τελευταία δύο χρόνια. Πιο πριν δεν έδινα αυτό το χρόνο στον εαυτό μου απενοχοποιημένα», γνωστοποίησε η Κατερίνα Παπουτσάκη, καλεσμένη σήμερα στην εκπομπή «Στούντιο 4».

Έπειτα, πρόσθεσε: «Πάντοτε το αισθανόμουν, αλλά δεν ήταν τόσο αποφασιστική η κίνησή μου, ώστε να εδραιώσω το ραντεβού μου. Τώρα είναι πιο αποφασισμένο και σταθεροποιημένο. Με βοηθάει πολύ».

Στο ΤΚ είναι ασφαλισμένοι περίπου 11 εκατομ. άνθρωποι στη Γερμανία. Κάθε χρόνο το ταμείο παρουσιάζει έκθεση για θέματα υγείας, στην οποία μεταξύ άλλων αξιολογεί πιστοποιητικά ανικανότητας για εργασία καθώς και αναρρωτικές άδειες και συνταγογραφήσεις φαρμάκων. Η τελευταία έκθεση του ΤΚ περιλαμβάνει δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa καθώς και έρευνα του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Κέμνιντς αναφορικά με τις συνέπειες της πανδημίας στην ψυχική υγεία.

Κόπωση, ψυχική εξάντληση, burnout

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης φαίνεται ότι το δεύτερο λοκντάουν προκάλεσε μεγαλύτερη ψυχική εξάντληση σε πολλούς σε σχέση με το πρώτο.Τον Μάρτιο του 2021 το 42% των ερωτηθέντων δήλωναν ότι βιώνουν «βαριά ή πολύ βαριά» την περίοδο της πανδημίας. Τον Μάιο του 2020 το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 35%. Ο Μπέρτολτ Μάιερ, καθηγητής Εργασιακής, Οργανωτικής και Επιχειρηματικής Ψυχολογίας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Κέμνιτς θεωρεί ότι αυτό πιθανώς οφείλεται στο ότι «μεταξύ Ιουνίου και Νοεμβρίου 2020 δεν φορτίστηκαν οι ‘ψυχολογικές μπαταρίες’» εξαιτίας της έλλειψης ή του περιορισμού κοινωνικών δραστηριοτήτων, ταξιδιών ή απλά συναντήσεων με φίλους. «Μακροπρόθεσμα αυτή η ανισορροπία οδηγεί σε μόνιμη εξάντληση ή σε σοβαρότερες περιπτώσεις σε burnout».

Mάλιστα τα επίπεδα εξάντλησης ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά στο δεύτερο και τρίτο κύμα της πανδημίας, σύμφωνα με τον Μάιερ. Όπως επισημαίνει ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας για την υγεία είναι η μοναξιά. Επίσης την άνοιξη του 2021 το 70% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι γνωρίζουν τουλάχιστον ένα άτομο που έχει προσβληθεί ή νοσεί από κορωνοϊό. Τον Μάιο του 2020 το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 23%. Ο φόβος ότι συγγενείς ή φίλοι θα προσβληθούν από κορωνοϊό έχει αυξηθεί κατά 60%. Η ανησυχία για την υγεία αγαπημένων προσώπων υπερβαίνει κατά πολύ τον φόβο της ίδιας της μόλυνσης από κορωνοϊό.

Διπλό βάρος: τηλεργασία και παιδιά

Το 44% των ερωτηθέντων φοβάται επίσης τις οικονομικές συνέπειες του κορωνοϊού, ενώ ένα 11% ότι θα χάσει τη δουλειά του. Το άγχος καταγράφεται ακόμη πιο υψηλό σε οικογένειες με εργαζόμενους γονείς και παιδιά σε ηλικία σχολείου (59%). Οι γονείς με τουλάχιστον ένα παιδί κλήθηκαν ξαφνικά να εργαστούν λόγω πανδημίας στο σπίτι, κάτι που δεν ήταν για όλους εύκολο, ειδικά όταν έκλεισαν σχολεία και παιδικοί σταθμοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την έρευνα το πρόσθετο βάρος της φροντίδας των παιδιών φαίνεται να ανέλαβαν κυρίως οι γυναίκες.

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, επιπρόσθετος παράγοντας άγχους για πολλούς είναι ο τρόπος που τα ΜΜΕ διαχειρίζονται την πανδημία αλλά και οι έντονες κοινωνικές διαμάχες πχ. μεταξύ υπέρμαχων και πολέμιων των αυστηρών μέτρων και. των λοκντάουν. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι οι κάτοικοι κρατιδίων της ανατολικής Γερμανίας πχ. της Θουριγγίας ή της Σαξονίας νιώθουν πιο έντονο ψυχοκοινωνικό στρες λόγω κορωνοϊού (57%) σε αντίθεση με τη Βαυαρία (37%) ή τo Bερολίνο (33%) και την Έσση (32%). Σε γενικές γραμμές πάντως σύμφωνα με το TK δεν καταγράφεται στη Γερμανία σημαντική επιδείνωση της υγείας των ασφαλισμένων σε σχέση με προηγούμενα έτη, βάσει των αναρρωτικών αδειών που ζητήθηκαν -το αντίθετο μάλιστα. Το 2020 το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 4,14%, ενώ το 2019 στο 4,22%, γεγονός που οφείλεται, σύμφωνα με ειδικούς στο ότι οι κανόνες υγιεινής και οι αποστάσεις συνέβαλαν παράλληλα στη μείωση άλλων μολυσματικών ασθενειών, όπως η γρίπη.

Πηγή: DW

«Οι δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν είναι απαράδεκτες. Η προκλητικότητα και η αγένεια δεν αποτελούν μέθοδο. Αξιώνουμε από τον Ερντογάν να αλλάξει την πορεία της πολιτικής του, διότι είναι επικίνδυνη από κάθε άποψη. Δεν εισερχόμαστε σε ανώφελες πολεμικές και δεν αποδεχόμαστε τις προσβολές», σχολίασε το Ελιζέ στο Γαλλικό Πρακτορείο, ανακοινώνοντας ότι το Παρίσι ανακαλεί για διαβουλεύσεις τον πρεσβευτή της Γαλλίας στην Άγκυρα.

«Η Γαλλία σημειώνει, επιπλέον, την απουσία συλλυπητήριων μηνυμάτων και μηνυμάτων συμπαράστασης εκ μέρους του προέδρου της Τουρκίας μετά τη δολοφονία του Σαμιέλ Πατί», του καθηγητή που αποκεφαλίστηκε πριν από μία εβδομάδα σε μια ισλαμιστική επίθεση, κοντά στο σχολείο του, στα προάστια του Παρισιού.
Το Ελιζέ επισημαίνει, επίσης, τις «πολύ προσβλητικές δηλώσεις (του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) τις τελευταίες ημέρες, ιδίως το κάλεσμα για μποϊκοτάζ στα γαλλικά προϊόντα».

«Το μόνο που μπορούμε να πούμε για τον επικεφαλής ενός κράτους που συμπεριφέρεται σε εκατομμύρια μέλη διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων με αυτόν τον τρόπο, είναι: να πάτε πρώτα να κάνετε εξετάσεις για την ψυχική υγεία» σας, είχε δηλώσει νωρίτερα ο Ερντογάν, κατά τη διάρκεια ομιλίας του.

Πριν από δύο εβδομάδες, ο Τούρκος πρόεδρος, είχε καταγγείλει, ως πρόκληση, τις δηλώσεις του Γάλλου προέδρου για την ανάγκη «διάρθρωσης του Ισλάμ» στη Γαλλία.

«Από τότε που εξαπέλυσε την επίθεσή του στη Συρία, η Γαλλία δεν σταμάτησε να καταγγέλλει τη συμπεριφορά του προέδρου Ερντογάν, οι τελευταίες εβδομάδες έδειξαν πως είχαμε δίκιο», συνεχίζει το Ελιζέ.

Η γαλλική προεδρία ζήτησε εκ νέου «η Τουρκία να βάλει τέλος στις επικίνδυνες περιπέτειές της στη Μεσόγειο και την περιοχή» και κατήγγειλε την «ανεύθυνη συμπεριφορά» της Άγκυρας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

«Αξιώσεις έχουν τεθεί. Ο Ερντογάν έχει δύο μήνες για να απαντήσει. Μέτρα θα πρέπει να ληφθούν στο τέλος του έτους», ανέφερε επίσης το Ελιζέ σχετικά με την Ανατολική Μεσόγειο.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, news247.gr

«Ποιο είναι το πρόβλημα αυτού του ατόμου που ονομάζεται Μακρόν με τους Μουσουλμάνους και το Ισλάμ; Ο Μακρόν χρειάζεται θεραπεία σε ψυχικό επίπεδο», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος σε ομιλία του σε κομματική εκδήλωση στην Καισάρεια. «Τι άλλο μπορεί να ειπωθεί σε έναν αρχηγό κράτους που δεν κατανοεί την ελευθερία της πίστης και που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο σε εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι ζουν στη χώρα του;» πρόσθεσε.

Κάνοντας αναφορά και στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος πρόεδρος είπε πως «αντί να παραδοθούμε στη λεία της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής πλευράς, είναι απαραίτητο να παραμείνουμε στο δίκαιο και τον νόμο».

Προ ημερών, ο κ. Μακρόν δεσμεύτηκε να καταπολεμήσει τον «Ισλαμικό αυτονομισμό», προκαλώντας τη δριμεία αντίδραση του Ερντογάν. Η Τουρκία και η Γαλλία είναι μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά διαφωνούν για ζητήματα όπως οι κρίσεις σε Συρία και τη Λιβύη, η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και η σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ…

Πηγή:protothema.gr