Οι Μητροπολίτες Λαοδικείας, Θεοδώρητος, και Σύρου, Δωρόθεος, αποχαιρέτησαν τον εκλιπόντα, ο οποίος είχε διατελέσει διοικητής του Αγίου Όρους, εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου, αντίστοιχα.

Ο γιος του, Ανδρέας Ψυχάρης, εκφώνησε τον επικήδειο, περιγράφοντας, μεταξύ άλλων, πώς ο Σταύρος Ψυχάρης έγινε από δόκιμος δημοσιογράφος, εκδότης. «Θα μας λείψει η παρουσία σου, το χιούμορ σου, η πένα σου», ανέφερε συγκινημένος.

Στην κηδεία παραβρέθηκαν οι πρώην υπουργοί Πέτρος Μολυβιάτης, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, Πέτρος Ευθυμίου, Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, Χρήστος Σπίρτζης και η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Μαρία Αντωνιάδου.

Στεφάνια έστειλαν ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Χαρδαλιάς και άλλοι.

Από τους πρώτους που βρέθηκαν στο νεκροταφείο, για ν’ αποχαιρετήσουν τον Σταύρο Ψυχάρη, ήταν ο πρώην ΥΠΕΞ, Πέτρος Μολυβιάτης και ο δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Ακόμη, ο δικηγόρος Σάκης Κεχαγιόγλου, οι δημοσιογράφοι Παναγιώτης Λάμψιας και Θανάσης Λάλας και ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης…

Του Ανδρέα Ψυχάρη

Κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Οι οποίες επιτυχίες της αστυνομίας βασίζονται είτε στην εξωτερική βοήθεια (βλέπε 17Ν) είτε στην υπηρεσιακή ικανότητα του σώματος.

Ποια πολιτική ηγεσία που εγκαταστάθηκε στην Κατεχακη κατάφερε πραγματικά να βελτιώσει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και την αξιοπρέπεια της αστυνομίας;

Διότι, στην ουσία, εάν εξαιρέσουμε τους αναρχικούς και τους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, όλοι μας, αριστεροί, δεξιοί και φυσικά κεντρώοι θέλουμε μια λειτουργική αστυνομία που μας προστατεύει και μας διασφαλίζει τα δικαιώματα μας.

Ποια ηγεσία όμως το έκανε αυτό;

Η καθημερινή ανομία βασιλεύει στους δρόμους: καταπάτηση δημοσίων χωρών, καθημερινή παρανομία από αυτοκίνητα και μηχανές (μόνο η Μαρίκα Μητσοτάκη κατάφερε να το λύσει αυτό προσωρινά δυστυχώς) είναι δυο καθημερινά παραδείγματα αδιαφορίας του κράτος προς τον πολίτη.

Φυσικά οι αστυνομικοί που βρίσκονται δίπλα απλώς παρακολουθούν διότι είτε εντολές δεν έχουν είτε γνωρίζουν ότι τυχών κλήσεις θα σβήσουν προς χάριν ρουσφετιού, δηλ. ψήφων (εδώ ας προσθέσουμε την και δημοτική αστυνομία). Το πρόβλημα δεν είναι μια πορεία αλλά η καθημερινή αναρχία που κυριαρχεί.

Οι πολίτες θα αποδεχθούν με ευκολία την κανονικότητα που θα επιφέρει η εφαρμογή των νόμων, φτάνει όμως οι πολιτικοί να δώσουν το σωστό παράδειγμα- ακριβώς όπως έγινε με τον αντικαπνιστικό. Η κανονικότητα, όπως λένε και οι αμερικανοί, διαμορφώνεται από μικρές και συνεχείς αλλαγές και βελτιώσεις.

Από την άλλη πλευρά ποια είναι η εργασιακή αξιοπρέπεια της αστυνομίας;

Μια επίσκεψη σε αστυνομικό τμήμα (για παράδειγμα του Συντάγματος πίσω ακριβώς από το Προεδρικό Μέγαρο) θα διαπιστώσει κάποιος την αναρχία και της απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που επικρατούν.

Να μιλήσουμε για τα περιπολικά, για τους μισθούς η ότι έχουμε αναλογικά τους περισσότερους αστυνομικούς ανά πολίτη στην Ευρώπη αλλά δεν μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε υπηρεσιακά στους δρόμους (αλλά μάλλον σε γραφεία);

Αντί να οικοδομηθεί μια νέα πολιτική για το υπουργείο (η έστω να αντιγράφει ένα πετυχημένο σύστημα όπως της Βρετανίας ή της Βαυαρίας) αναλωνόμαστε σε νομοσχέδια που χειροτερεύουν την εικόνα και, κυρίως, την κατάσταση.

Και την πληρώνουμε όλοι, αριστεροί, δεξιοί και κεντρώοι.

Το χρησιμοποιούσε συχνά ο πρώην εκδότης του “Βήματος” Σταύρος Ψυχάρης “στα στερνά” κυβερνήσεων και πρωθυπουργών.

Μια τέτοια δημόσια υπενθύμισή της έγινε το 2003 από τον Σταύρο Ψυχάρη -στο «Βήμα»- για τον Κ. Σημίτη. Ένας πρωθυπουργός βρήκε στο γραφείο του μόλις ανέλαβε τρεις αριθμημένες επιστολές από τον προκάτοχό του. Με την παρότρυνση να τις ανοίξει με τη σειρά στα δύσκολα. Μόλις ζορίστηκε ανοίγει την πρώτη και διαβάζει: «Ρίξτα σε μένα». Όταν αναγκάστηκε να ανοίξει τη δεύτερη, η συμβουλή ήταν: «Απέλυσε τον υπουργό». Στην τρίτη επιστολή, ο προκάτοχός του τον συμβούλευε: «Άρχισε να γράφεις τις δικές σου επιστολές…».

Χρησιμοποιήθηκε, δε, και στην τελευταία φάση της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή πάλι από τον Σταύρο Ψυχάρη. Αποκτά, πάντως, διαχρονική αξία…

Την θυμήθηκε, δε, πρόσφατα και ο αρθρογράφος Γιώργος Λακόπουλος στο anoixtoparathyro.gr, ο οποίος διακρίνεται για την υποστήριξή του στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.