Ο υπουργός Εξωτερικών του Μπαχρέιν υπογράμμισε ότι η διεθνής κοινότητα συναντάται «σε μια στιγμή αυξανόμενης ανησυχίας για την ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας», επισημαίνοντας ότι οι εξελίξεις στο Στενό του Ορμούζ ανέδειξαν «τους σημαντικούς κινδύνους που συνδέονται με ενδεχόμενες διαταραχές σε αυτές τις θαλάσσιες διαδρομές, με συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέραν της περιοχής».

Ανέφερε ότι οι συμμετέχουσες χώρες «επαναβεβαιώνουμε την πλήρη στήριξή μας στην Απόφαση 2817 του ΣΑ ΟΗΕ, η οποία καταδικάζει τις επιθέσεις του Ιράν κατά των γειτονικών του χωρών», προσθέτοντας ότι «το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και οι συνεχιζόμενες επιθέσεις στο Στενό συνιστούν απειλή για τη διεθνή ασφάλεια και για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες ναυσιπλοΐας».

Παράλληλα τόνισε ότι «η ελεύθερη ναυσιπλοΐα μέσω του Στενού αποτελεί θεμέλιο της παγκόσμιας ασφάλειας και ευημερίας» και ότι «τα δικαιώματα και οι ελευθερίες ναυσιπλοΐας δεν πρέπει να απειλούνται ή να αναστέλλονται παρανόμως».

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη νομική διάσταση, με ρητή αναφορά ότι απορρίπτεται «κάθε προσπάθεια παράνομης απειλής ή αναστολής των δικαιωμάτων και ελευθεριών ναυσιπλοΐας, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής διοδίων, κάτι που θα συνιστούσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας», ενώ υπογραμμίστηκε ότι οι ιρανικές ενέργειες «παρεμποδίζουν ήδη τη διεθνή ναυτιλία, αυξάνουν το κόστος και προκαλούν αναταράξεις στις αγορές ενέργειας και στις κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού πολύ πέραν της περιοχής».

Ο ΥΠΕΞ του Μπαχρέιν, επανέλαβε ακόμη τη στήριξη προς τον ΙΜΟ, σημειώνοντας ότι οι χώρες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται ώστε η ναυτιλία «να μπορέσει να επαναλάβει τη λειτουργία της μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες».

Κλείνοντας, δήλωσε ότι η πρωτοβουλία «παραμένει ανοικτή για να προσχωρήσουν και άλλα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών», ενθαρρύνοντας νέα συμμετοχή, και εξέφρασε την προσδοκία του για την ανοικτή συζήτηση υψηλού επιπέδου του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην οποία —όπως είπε— θα συμμετάσχουν «περισσότερες από 80 χώρες».

Ειδικότερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι οι σύμμαχοι θα μπορούσαν να συνεισφέρουν ναυτικά μέσα όπως ναρκαλιευτικά σκάφη που η Ευρώπη έχει περισσότερα από την Αμερική. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μέχρι στιγμής αντισταθεί στην πίεση του Αμερικανού προέδρου.

Σύμφωνα με τον Guardian, η Ιταλία είναι η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα – μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία και την Ελλάδα – που αντέδρασε με προσοχή στο αίτημα του Ντόναλντ Τραμπ να βοηθήσουν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Αντόνιο Ταγιάνι, δήλωσε σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες ότι η Ιταλία υποστηρίζει την ενίσχυση των ναυτικών αποστολών της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα. Αλλά πρόσθεσε: «Ωστόσο, δεν νομίζω ότι αυτές οι αποστολές μπορούν να επεκταθούν ώστε να συμπεριλάβουν τα Στενά του Ορμούζ, ειδικά επειδή είναι αποστολές κατά της πειρατείας και αμυντικές».

Παράλληλα, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ξαβιέ Μπετέλ, επίσης, δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα ενδώσει στον «εκβιασμό» των ΗΠΑ για να συμμετάσχει στον πόλεμο, λέγοντας: «Με δορυφόρους, με επικοινωνίες, είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε χρήσιμοι. Αλλά μη μας ζητάτε στρατεύματα και μηχανήματα».

Επίσης, όπως αναφέρει το Reuters, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στην Ντάουνινγκ Στριτ, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, δήλωσε ότι ήταν σαφής ως προς τους στόχους του σχετικά με τον πόλεμο. «Πρώτον, θα προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας στην περιοχή. Δεύτερον, ενώ λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και τους συμμάχους μας, δεν θα παρασυρθούμε στον ευρύτερο πόλεμο. Και, τρίτον, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια ταχεία επίλυση που θα επαναφέρει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή και θα σταματήσει την ιρανική απειλή για τους γείτονές της», είπε.

Ο Στάρμερ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι συνεργάζεται με συμμάχους πάνω σε ένα σχέδιο για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, έχοντας αντισταθεί στις απαιτήσεις του Ντόναλντ Τραμπ να στείλει πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού για να βοηθήσουν στην ασφάλεια της ζωτικής ναυτιλιακής οδού.

Την ίδια ώρα, απαντώντας σε ερώτηση κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των συντακτών τι θα κάνει η Ελλάδα στην περίπτωση που η ΕΕ αποφασίσει επέκταση της επιχείρησης «Ασπίδες» στα Στενά του Ορμούζ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Αθήνα Παύλος Μαρινάκης δήλωσε πως δεν υπάρχει ζήτημα εμπλοκής της Ελλάδας.

Μάλιστα, σημείωσε, δε, ότι η επιχείρηση «Ασπίδες» είναι προσδιορισμένη στην Ερυθρά Θάλασσα για τη φύλαξη των πλοίων. «Η χώρα μας συνεχίζει και απευθύνει κάλεσμα στο Ιράν να απέχει από οποιαδήποτε ενέργεια που παρεμποδίζει τη ναυσιπλοΐα, καθολική εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και επιστροφή στη διπλωματία. Δεν έχουμε καμία πρόθεση να εμπλακούμε στον πόλεμο», πρόσθεσε.

Ακόμη, η Ισπανία δεν θα συμμετάσχει σε οποιαδήποτε στρατιωτική αποστολή στο Στενό του Χορμούζ, δήλωσαν σήμερα οι υπουργοί Aμυνας και Εξωτερικών της Ισπανίας.

Ταυτόχρονα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας απέρριψε ξανά το νέου αίτημα των ΗΠΑ για στρατιωτική υποστήριξη της διασφάλισης των Στενών του Ορμούζ από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Τέλος, η Ιαπωνία, η οποία -στη θεωρία τουλάχιστον- έχει αποκηρύξει διά παντός την εμπλοκή της σε πόλεμο με το Σύνταγμά της που κυρώθηκε το 1947, «δεν προβλέπει» τέτοια ανάπτυξη, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας Σιντζίρο Κοϊζούμι. Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι έκρινε από την πλευρά της ότι οποιαδήποτε τέτοια επιχείρηση θα ήταν «εξαιρετικά δύσκολη από νομικής πλευράς».

«Δεν θα στείλουμε (πολεμικό) πλοίο στα Στενά του Ορμούζ», είπε παράλληλα η υπουργός Μεταφορών της Αυστραλίας, Κάθριν Κινγκ.

Μέχρι στιγμής, ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν ήδη στοχεύσει την Κύπρο, με ένα να χτυπά μια βρετανική βάση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας στο νησί, και άλλα να καταρρίπτονται πριν προλάβουν να χτυπήσουν. Αυτό ώθησε το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ελλάδα να στείλουν αεροσκάφη, πολεμικά πλοία και ελικόπτερα στην Κύπρο για να προστατεύσουν τη χώρα από περαιτέρω επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Όμως, με τους Βρετανούς, Γάλλους και Γερμανούς ηγέτες να δηλώνουν έτοιμοι να ξεκινήσουν αμυντική στρατιωτική δράση στη Μέση Ανατολή, η Τεχεράνη απείλησε να ανταποδώσει εναντίον αυτών των χωρών με επιθέσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος.

«Θα ήταν μια πράξη πολέμου. Οποιαδήποτε τέτοια πράξη εναντίον του Ιράν θα θεωρούνταν συνενοχή με τους επιτιθέμενους. Θα θεωρούνταν ως πράξη πολέμου εναντίον του Ιράν», δήλωσε ο Εσμαήλ Μπαγκάεϊ, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, στα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Μαρκ Ρούτε, ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας, ο οποίος τώρα ηγείται του ΝΑΤΟ, προειδοποίησε την Τρίτη ότι η Τεχεράνη αποτελεί απειλή που φτάνει βαθιά στην Ευρώπη.

«Ας είμαστε απολύτως προσεκτικοί σε ό,τι συμβαίνει εδώ», δήλωσε ο Ρούτε. «Το Ιράν είναι κοντά στο να αποκτήσει πυρηνική ικανότητα και ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων, κάτι που αποτελεί απειλή όχι μόνο για την περιοχή – τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της υπαρξιακής απειλής για το Ισραήλ – αλλά αποτελεί επίσης τεράστια απειλή για εμάς εδώ στην Ευρώπη». Το Ιράν είναι «εξαγωγέας χάους» υπεύθυνο εδώ και δεκαετίες για τρομοκρατικές συνωμοσίες και απόπειρες δολοφονίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, είπε.

Το Politico παρουσιάζει τι είναι ικανό να κάνει το Ιράν και πoιες ευρωπαϊκές χώρες ενδέχεται να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Πύραυλοι που στοχεύουν την Αθήνα και ακόμη και το Βερολίνο

Σύμφωνα με αναφορές, το Ιράν αναπτύσσει έναν διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο με βεληνεκές 10.000 χιλιομέτρων, ο οποίος θα έθετε ενδεχομένως σε βεληνεκές την ευρωπαϊκή και ακόμη και την αμερικανική επικράτεια, δήλωσε ο Antonio Giustozzi από το think tank Royal United Services Institute στο Λονδίνο. Δεν είναι σαφές εάν, υπό συνεχή επίθεση, η Τεχεράνη θα είναι σε θέση να κατασκευάσει και να αναπτύξει έναν πειραματικό πύραυλο όπως αυτός, είπε.

«Ρεαλιστικά, όσο πιο μακριά τους εκτοξεύεται, τόσο λιγότερο ακριβή θα είναι», δήλωσε ο Giustozzi. «Ας υποθέσουμε ότι είχαν τέσσερις ή πέντε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Μπορεί να υπάρχει κάποια αξία να στοχεύσουμε κάτι στην Ευρώπη μόνο και μόνο για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις και να τρομάξουμε την κοινή γνώμη από το να παρέμβει».

Το οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν είναι γνωστό ότι περιλαμβάνει αρκετά συστήματα μεσαίου βεληνεκούς που εκτείνονται σε περίπου 2.000 χιλιόμετρα, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων Missile Threat του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών.

Οι πύραυλοι στερεού καυσίμου Sejjil και Khorramshahr εκτιμάται ότι έχουν περίπου αυτό το βεληνεκές, το οποίο θα εκτεινόταν σε μέρη της νοτιοανατολικής Ευρώπης από το ιρανικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ανάλογα με την τοποθεσία εκτόξευσης.

Η Ρουμανία διαθέτει μια βάση πυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ στο Deveselu στο νότιο τμήμα της χώρας, η οποία κατασκευάστηκε για την αναχαίτιση πιθανών πυραυλικών επιθέσεων από το Ιράν. Αυτή την εβδομάδα, η στρατιωτική ασφάλεια ενισχύθηκε στην τοποθεσία, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας της Ρουμανίας.

Η Τεχεράνη έχει εδώ και καιρό χαρακτηρίσει τα 2.000 χιλιόμετρα ως αυτοεπιβαλλόμενο ανώτατο όριο για το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων της – ένα όριο που κρατά το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης εκτός του πεδίου εφαρμογής, διατηρώντας παράλληλα την περιφερειακή εμβέλεια.

Η Defense Express, μια εταιρεία συμβούλων άμυνας με έδρα το Κίεβο, δήλωσε ότι ο πύραυλος Khorramshahr μπορεί να είναι ικανός να χτυπήσει στόχους σε απόσταση 3.000 χιλιομέτρων εάν ήταν εξοπλισμένος με μια ελαφρύτερη κεφαλή, ενδεχομένως φέρνοντας το Βερολίνο και τη Ρώμη σε εμβέλεια. Ωστόσο, ο αριθμός τέτοιων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στο οπλοστάσιο του Ιράν είναι απίθανο να είναι μεγάλος.

Μη επανδρωμένα αεροσκάφη «Shahed»

Το Ιράν έχει επενδύσει σημαντικά στην ανάπτυξη και παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών και αυτά τα μη επανδρωμένα βλήματα μπορεί να είναι το καλύτερο ευέλικτο όπλο του. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη «Shahed» του Ιράν έχουν αναπτυχθεί από τις ρωσικές δυνάμεις από τις πρώτες ημέρες της πλήρους εισβολής στην Ουκρανία. Αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μονής κατεύθυνσης έχουν εμβέλεια που λέγεται ότι φτάνει τα 2.500 χιλιόμετρα.

Για να φτάσουν σε στόχους εντός ευρωπαϊκού εδάφους, θα πρέπει να πετάξουν σε χαμηλό υψόμετρο πάνω από χώρες όπως η Τουρκία και η Ιορδανία, αν και η Κύπρος έχει ήδη διαπιστώσει ότι βρίσκεται εντός εμβέλειας. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι το drone που έπληξε την αεροπορική βάση RAF Ακρωτηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο ήταν πιθανότατα τύπου shahed και μπορεί να εκτοξεύτηκε από τον Λίβανο από τη Χεζμπολάχ, τον πληρεξούσιο του Ιράν.

Ωστόσο, ο Giustozzi δήλωσε ότι τα εμπορικά διαθέσιμα drone – ακόμη και παιχνίδια – θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να προκαλέσουν χάος εντός της Ευρώπης. Το Ιράν είναι γνωστό ότι διαθέτει ένα δίκτυο αδρανών πρακτόρων που δραστηριοποιούνται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, είπε, οι οποίοι χρησιμοποιούν εγκληματικές ομάδες για να πραγματοποιούν επιθέσεις.

Θα μπορούσαν να τους ανατεθεί μια συντονισμένη προσπάθεια να πετάξουν drone πάνω από πολιτικά αεροδρόμια, αναγκάζοντας τη διακοπή πτήσεων και προκαλώντας χάος στην εναέρια κυκλοφορία σε όλη την Ευρώπη, είπε. Αυτό θα ήταν φθηνό και εύκολο να γίνει. Πιο φιλόδοξες επιθέσεις θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πλήγμα σε στρατιωτικούς στόχους με drone γεμάτα εκρηκτικά.

Ωστόσο, ένας τέτοιος κίνδυνος μπορεί να είναι χαμηλός, δήλωσε ο Giustozzi, καθώς το Ιράν μπορεί να μην ήταν σε θέση να εισάγει λαθραία εξαρτήματα κατασκευής βομβών σε ευρωπαϊκές χώρες, καθώς αυτός δεν ήταν ο κύριος τρόπος λειτουργίας του στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.

Ομάδες κρούσης και τρομοκράτες

Η πρόσφατη εστίαση της Τεχεράνης έχει επικεντρωθεί στον εκφοβισμό και τη στοχοποίηση ανθρώπων και ομάδων που ασκούν κριτική στο καθεστώς, ιδίως μεταξύ της μεγάλης ιρανικής διασποράς που είναι διασκορπισμένη σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, σύμφωνα με αναλυτές.

Σύμφωνα με μια περίληψη πληροφοριών από μια δυτική κυβέρνηση, το Ιράν έχει ένα μακρύ ιστορικό σχεδίων δολοφονίας και επίθεσης σε στόχους εντός της Ευρώπης. Η κρατικά χρηματοδοτούμενη τρομοκρατία του περιλαμβάνει ένα μείγμα άμεσων επιχειρήσεων από ιρανικές δυνάμεις και, σύμφωνα με τη περίληψη πληροφοριών, μια αυξανόμενη εξάρτηση από οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες για τη διατήρηση της «εύλογης άρνησης».

Την τελευταία δεκαετία, τα περιστατικά περιλάμβαναν τη σύλληψη του Ιρανού διπλωμάτη Ασαντολάχ Ασαντί για την παροχή εκρηκτικών σε ένα ζευγάρι που είχε αναλάβει την βομβιστική επίθεση σε μια μεγάλη συγκέντρωση του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης του Ιράν (NCRI). Ο Ασαντί καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης.

Μετά από μαζικές κυβερνοεπιθέσεις κατά των κρατικών υποδομών, η αλβανική κυβέρνηση διέκοψε επίσημα όλους τους δεσμούς με το Ιράν το 2022. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, η Αλβανία απέλασε τον Ιρανό πρέσβη και αρκετούς διπλωμάτες για σχεδιασμό επίθεσης με φορτηγό εναντίον ενός στρατοπέδου ιρανών αντιφρονούντων. Η ολλανδική κυβέρνηση κατηγόρησε το Ιράν για συμμετοχή στη στοχευμένη δολοφονία δύο αντιφρονούντων, το 2015 και το 2017.

Υποψίες για σχέδια δολοφονίας με υποστήριξη του Ιράν και άλλες επιθέσεις έχουν επίσης αναφερθεί στο Βέλγιο, την Κύπρο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων χωρών της Ευρώπης.

Κυβερνοεπιθέσεις

Η απειλή για τους Ευρωπαίους από το Ιράν δεν είναι μόνο σωματική, καθώς το καθεστώς θεωρείται εδώ και καιρό ως ικανός παράγοντας στον κυβερνοχώρο.

Ειδικοί και αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι το Ιράν θα μπορούσε να εξαπολύσει νέες κυβερνοεπιθέσεις εναντίον της Ευρώπης μετά τον πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, είτε στοχεύοντας άμεσα κυβερνήσεις είτε χτυπώντας φορείς εκμετάλλευσης κρίσιμων υποδομών.

«Πρέπει τώρα να παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά την κατάσταση όσον αφορά την κυβερνοασφάλειά μας και ιδιαίτερα τις κρίσιμες υποδομές μας», δήλωσε στο Politico η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χένα Βιρκούνεν. «Γνωρίζουμε ότι η διαδικτυακή διάσταση είναι επίσης πολύ σημαντική, το κανάλι στρατολόγησης και ιδιαίτερα η προπαγάνδα διαδίδονται επίσης σε μεγάλο βαθμό στο διαδίκτυο».

Το Ιράν θεωρείται συνήθως ως ένας από τους τέσσερις μεγάλους κυβερνοαντιπάλους της Δύσης — μαζί με τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι στοχεύει ενεργά την Ευρώπη.

Στην πραγματικότητα, η κυβερνοδραστηριότητα του Ιράν έχει σε μεγάλο βαθμό σταματήσει από τότε που ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ, σύμφωνα με έναν ανώτερο Ευρωπαίο αξιωματούχο κυβερνοασφάλειας, ο οποίος δεν θέλησε να κατονομαστεί για να συζητήσει τις τρέχουσες αξιολογήσεις.

Εάν και όταν οι ευρωπαϊκές χώρες καταστήσουν πιο σαφή την υποστήριξή τους στις δραστηριότητες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αυτό πιθανότατα θα τις φέρει στη γραμμή του πυρός, δήλωσαν αξιωματούχοι της κυβερνοβιομηχανίας. «Η Ευρώπη θα πρέπει σίγουρα να περιμένει ότι ακριβώς αυτό που συνέβη στον Κόλπο θα μπορούσε να συμβεί και πρέπει να συμβεί στην Ευρώπη», δήλωσε ο Gil Messing, επικεφαλής του προσωπικού της ισραηλινής εταιρείας κυβερνοασφάλειας Check Point.

Ο Messing δήλωσε ότι η εταιρεία του βλέπει ήδη στοιχεία για κυβερνοεπιθέσεις στην Κύπρο, τη μόνη χώρα της ΕΕ που το Ιράν έχει στοχεύσει με φυσικές επιθέσεις μέχρι στιγμής. Δεν υπάρχουν στοιχεία για επιθέσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά πιθανότατα θα γίνουν, είπε.

Και αν όντως πραγματοποιηθούν επιθέσεις, οι δυνατότητες του Ιράν, αν και έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, παραμένουν σημαντικές, ανέφεραν οι ειδικοί. Οι υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών του Ιράν διαθέτουν κυβερνομονάδες που αποτελούνται από εκατοντάδες άτομα, με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια χρηματοδότησης, είπε ο Messing.

«Αν το καθεστώς διαρκέσει», είπε ο ανώτερος αξιωματούχος που αναφέρθηκε παραπάνω, «θα επιστρέψουν».

Όπως αναφέρεται στο προσχέδιο, κάθε χώρα που δεν θα καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό εντός του πρώτου έτους λειτουργίας του Συμβουλίου, θα έχει θητεία περιορισμένης διάρκειας έως τρία έτη. Η ανανέωση αυτής της θητείας δεν θα είναι αυτόματη, αλλά θα απαιτεί την έγκριση του προέδρου του οργανισμού, ρόλο που –σύμφωνα με τα άρθρα του καταστατικού– προβλέπεται να αναλάβει ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ.

Η βασική επιχειρηματολογία πίσω από την πρόταση, σύμφωνα με τα διεθνή ρεπορτάζ, είναι η χρηματοδότηση της λειτουργίας και των παρεμβάσεων του νέου θεσμού. Αρχικά, το Συμβούλιο Ειρήνης εμφανίζεται να συνδέεται με την ειρήνευση και την ανοικοδόμηση της Γάζας, ωστόσο το περιεχόμενο του καταστατικού αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επέκτασης της δράσης του και σε άλλες ζώνες συγκρούσεων.

Η ονομασία αλλά και η δομή του οργανισμού δημιουργούν εντυπώσεις για έναν θεσμό με ευρύτερο γεωπολιτικό ρόλο, πέραν της Μέσης Ανατολής, κάτι που ήδη προκαλεί ανησυχία σε διπλωματικούς κύκλους.

Η πρόταση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με αναλυτές και κυβερνήσεις να εκφράζουν προβληματισμό ότι πρόκειται για μια απόπειρα δημιουργίας νέου διεθνούς οργανισμού, ενδεχομένως ανταγωνιστικού προς τον ΟΗΕ, με βασικό κριτήριο συμμετοχής τη χρηματοδοτική δυνατότητα και με καθοριστικό έλεγχο από τις ΗΠΑ.

Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στο γεγονός ότι η μόνιμη συμμετοχή ουσιαστικά «αγοράζεται», ενώ η θεσμική ισορροπία εξαρτάται από τον πρόεδρο του Συμβουλίου.

Τα βασικά σημεία του σχεδίου

• Ελάχιστη χρηματική συνεισφορά 1 δισ. δολαρίων για μόνιμη συμμετοχή.
• Τριετής θητεία για χώρες που δεν καταβάλουν το ποσό, με δυνατότητα ανανέωσης μόνο κατόπιν έγκρισης του προέδρου.
• Κεντρικός ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ στη σύνθεση, τη λειτουργία και την έγκριση κανονισμών του Συμβουλίου.
• Προσκλήσεις προς ευρωπαϊκές χώρες και άλλους πιθανούς συμμετέχοντες, εν μέσω αυξανόμενης πολιτικής αντιπαράθεσης.

Διαψεύδει ο Λευκός Οίκος

Ο Λευκός Οίκος διέψευσε ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από χώρες που επιθυμούν μόνιμη συμμετοχή στο νέο «Συμβούλιο ειρήνης» για τη Γάζα να συνεισφέρουν τουλάχιστον 1 δισ. δολάρια. 

Ο λογαριασμός White House Rapid Response στην πλατφόρμα X χαρακτήρισε το ρεπορτάζ «παραπλανητικό», υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει ελάχιστο τέλος συμμετοχής και ότι η πρόταση αφορά μόνιμη συμμετοχή χωρών που αποδεικνύουν ουσιαστική δέσμευση στην ειρήνη, την ασφάλεια και την ευημερία.

Όπως δήλωσε στο Agence France-Presse (AFP) υψηλόβαθμος Σαουδάραβας αξιωματούχος, οι τρεις χώρες του Κόλπου «κατέβαλαν εντατικές διπλωματικές προσπάθειες την τελευταία στιγμή για να πείσουν τον πρόεδρο Τραμπ να δώσει στο Ιράν μία ευκαιρία να αποδείξει τις καλές του προθέσεις». Σύμφωνα με τον ίδιο, η επικοινωνία παραμένει ανοιχτή, με στόχο να εδραιωθεί το θετικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί.

Την ίδια ώρα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ότι η Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη του Κόλπου προειδοποίησαν ευθέως την Ουάσινγκτον πως ένα αμερικανικό πλήγμα κατά του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρεία αποσταθεροποίηση, με άμεσο αντίκτυπο στις αγορές πετρελαίου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, που επιβεβαιώνει πληροφορίες της Wall Street Journal, η Σαουδική Αραβία, το Ομάν και το Κατάρ προειδοποίησαν τον Λευκό Οίκο ότι μια στρατιωτική επίθεση κατά της Τεχεράνης θα μπορούσε να κλονίσει σοβαρά τη διεθνή ενεργειακή αγορά.

Οι ανησυχίες των αραβικών μοναρχιών επικεντρώνονται κυρίως στη διακίνηση πετρελαίου μέσω του Στενού του Ομάν — του στρατηγικού διαύλου στην είσοδο του Περσικού Κόλπου που χωρίζει το Ιράν από τους αραβικούς γείτονές του και μέσω του οποίου διακινείται περίπου το 20% των παγκόσμιων παραδόσεων πετρελαίου, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Ριάντ φέρεται να διαβεβαίωσε την Τεχεράνη πως δεν θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη σύγκρουση, ούτε θα επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν τον σαουδαραβικό εναέριο χώρο για πλήγματα κατά του Ιράν.

Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες ότι «οι σκοτωμοί έχουν σταματήσει» στο Ιράν, αναφερόμενος στην καταστολή των διαδηλώσεων, ωστόσο διατήρησε σκόπιμη ασάφεια σχετικά με τις τελικές του προθέσεις για ενδεχόμενη στρατιωτική παρέμβαση κατά της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με τους New York Times, τα αραβικά κράτη-σύμμαχοι της Ουάσινγκτον φοβούνται ότι μια κλιμάκωση ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν θα έχει άμεσο κόστος και για τη δική τους ασφάλεια, καθιστώντας τις ίδιες στόχο πιθανών αντιποίνων.

Απόστολος Χονδρόπουλος

Από την Σλοβενία όπου έλαβε μέρος στην Σύνοδο Κορυφής MED 9 ο κ. Μητσοτάκης επέμεινε στην προσέγγιση 360 μοιρών όταν μιλάμε για την ευρωπαϊκή άμυνα, προειδοποιώντας πως όταν εξετάζουμε νέα έργα κοινού ενδιαφέροντος που σκεφτόμαστε να προωθήσουμε ως ΕΕ, είτε πρόκειται για ένα «τείχος» κατά των drones, είτε για μια αντιπυραυλική ασπίδα, πρέπει να έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι μελλοντικές απειλές ενδέχεται να μην προέλθουν κατ’ ανάγκη από τα ανατολικά, αλλά και από τον νότο.

Ενημερώνοντας χθες, κατά την συνάντηση που είχαν στο Λουξεμβούργο, τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν για την ελληνική πρόταση της συνάντησης πέντε παράκτιων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου  (Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη), ο Γιώργος Γεραπετρίτης τόνισε πως η εγκαθίδρυση ενός τέτοιου σχήματος συνεργασίας καθίσταται χρήσιμη λόγω των μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων παγκοσμίως.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών είναι εκείνος που θα διερευνήσει το αμέσως επόμενο διάστημα την δυνατότητα μιας τέτοιας δομής και, εφόσον αυτό καταστεί δυνατό, θα προετοιμαστεί σχετική συνάντηση. Ήδη αναδεικνύονται δυσκολίες που συνδέονται με την τουρκική στάση απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία, την απαίτηση της Άγκυρας για παρουσία του ψευδοκράτους, η άποψη ωστόσο που σε κάθε περίπτωση υπάρχει στην Αθήνα είναι πως η χώρα μας, προβάλλοντας πάντα τον ρόλο της ως  πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας  στην νοτιοανατολική Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει αυτοπεποίθηση, ισχυρό διπλωματικό αποτύπωμα και όχι μόνο δεν φοβάται, αλλά επιδιώκει τη συνεννόηση με όλα τα γειτονικά κράτη.

Επί της συζήτησης υπήρξε και η πρώτη αντίδραση της Άγκυρας, η οποία αντιμετωπίζει θετικά μια τέτοια Διάσκεψη, διεκδικεί την πατρότητα και διατυπώνει ενστάσεις.

Οι πέντε θεματικές που προτείνονται αφορούν στο μεταναστευτικό, την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, τη συνδεσιμότητα, τις οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών και την Πολιτική Προστασία. 

Στο μεταξύ, στον απόηχο πληροφοριών και εκτιμήσεων σχετικά και με  επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή, το Μέγαρο Μαξίμου διευκρίνισε χθες, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι πρόκειται για μια πρωτοβουλία, αμιγώς, της Ελλάδας, που δεν σχετίζεται με άλλα κράτη. 

Ταυτόχρονα και με αφορμή και τις πρόσφατες δηλώσεις Φιντάν για 6 και 12 ναυτικά μίλια και ότι “το ζήτημα του Αιγαίου δεν είναι ένα άλυτο πρόβλημα»- τις οποίες κάποιοι διαβάζουν ως σήμα πιο διαλλακτικής προσέγγισης λόγω επιδίωξης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική, είναι ωστόσο σαφές ότι πρόκειται για ένα μονομερές και αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας που δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση-  το Μέγαρο Μαξίμου ξεκαθάρισε για μία ακόμη φορά ότι δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε συνεκμετάλλευσης.

Ο κ. Γεραπετρίτης επανέλαβε στην συνάντηση με τον κ. Φιντάν πως η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας είναι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ενώ θέματα κυριαρχίας είναι εκτός συζήτησης. 

Από την πλευρά του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται ποτέ να βάλουμε στην οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ούτε ζητήματα «κόκκινων» γραμμών ούτε διαχρονικές εθνικές θέσεις και διαμήνυσε ότι δεν πρόκειται να μετακινηθούμε ούτε μισό χιλιοστό από αυτή μας τη θέση.

Σημείο τριβής στις σχέσεις με την γειτονική χώρα παραμένει η τουρκική επιδίωξη για συμμετοχή στο πρόγραμμα SAFE, η οποία ενθαρρύνεται και από κάποιες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, αλλά έχει καταστεί σαφές από την χώρα μας, προκαλώντας ενόχληση στην Άγκυρα, ότι αυτή η προοπτική συνδέεται με την άρση του casus belli.

Το Μέγαρο Μαξίμου βάζει πάντως σε αυτή την συζήτηση και μια εσωτερική πολιτική παράμετρο, βλέποντας δικαίωση της κυβερνητικής θέσης πως η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα περνά και από το χέρι της Ελλάδας.

“Όταν ο πρωθυπουργός είχε επισημάνει την επιτυχία της Ελλάδας να συμπεριληφθεί ο όρος της ομοφωνίας για οποιαδήποτε έγκριση συμμετοχής τρίτης χώρας στο αμυντικό πρόγραμμα SAFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό είχε αμφισβητηθεί από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών αναφορικά με το πρόγραμμα SAFE, αποδεικνύουν πως ό,τι είχαμε πει ήταν για άλλη μια φορά η αλήθεια και αυτά που υποστήριζε η αντιπολίτευση ήταν αναληθή”, υποστηρίζουν στο Μέγαρο Μαξίμου. 

Όπως λένε συνεργάτες του πρωθυπουργού “οι ισχυρισμοί κομμάτων της αντιπολίτευσης περί ενδοτικής εξωτερικής πολιτικής και αποτυχιών διαψεύδονται -για ακόμη μία φορά- από την ίδια την πραγματικότητα”.

Σύμφωνα με το Spactator Index στην πρώτη δεκάδα του καλύτερου τόπου να ζεις στην ηλικία κάτω των 30 ετών είναι οι χώρες: Λιθουανία, Ισραήλ, Σερβία, Ισλανδία, Δανία, Λουξεμβούργο, Φιλανδία, Ρουμανία, Ολλανδία και η Τσεχία.

Η Λιθουανία είναι μία από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες με πλούσια παράδοση και ιστορικό παρελθόν αλλά και ωραία αρχιτεκτονική και το 1/3 της καλύπτεται από δάση. Το ποσοστό ανεργίας στη Λιθουανία τον Απρίλιο του 2019 ήταν 5,8%, ενώ τον Μάιο του 2019 ήταν 6,4%, σε αντίθεση με το 2018 όπου ήταν 6,1%.

Η χώρα μας δεν μπαίνει καν στο κάδρο της δεκάδας και όλες οι έρευνες έχουν δείξει την απογοήτευση των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων για το θέμα των χαμηλών εισοδημάτων, των συνθηκών εργασίας, των υψηλών ενοικίων κ.ά.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2023 που επεξεργάστηκε η Τεχνητή Νοημοσύνη ποσοστό άνω του 70% των Ελλήνων ηλικίας 17-39 ετών θα εξέφραζε την επιθυμία να μεταναστεύσει, με την πλειοψηφία να είναι νέοι επιστήμονες και υψηλά εξειδικευμένοι.

Σύμφωνα με δεδομένα της Eurostat (που αναφέρονται από το Greece in Figures), το ποσοστό της νεανικής ανεργίας στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2025 ήταν 18,3% για άτομα ηλικίας 15-24 ετών. Η ανεργία των νέων μειώνεται κάπως τα καλοκαίρια λόγω της τουριστικής κίνησης, όμως εξακολουθεί να παραμένει αγκάθι.  

Το παράδοξο είναι πως ανάμεσα στους τόπους που συστήνονται καλύτερους για τους νέους και τους κάνει χαρούμενους είναι και το Ισραήλ. Πρόκειται για μία χώρα που προάγει τη βιοτεχνολογία και δίνει ευκαιρίες αλλά σαφώς δεν φημίζεται για την ασφάλεια των πολιτών της λόγω της πολιτικής κατάστασης.

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα, η Κύπρος, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Εσθονία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Κροατία, η Ιταλία, η Λετονία, τη Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Φινλανδία έχουν καταθέσει αίτημα για την πρόσβαση σε δάνεια στο πλαίσιο του μέσου SAFE («Δράση για την ασφάλεια στην Ευρώπη»), το οποίο έχει τη δυνατότητα να χορηγήσει έως και 150 δισεκατομμύρια ευρώ στα κράτη μέλη για να αυξήσουν τις εθνικές στρατιωτικές τους δαπάνες.

Τα κράτη μέλη έχουν προθεσμία μέχρι τις 31 Ιουλίου για να εκφράσουν πρώτα το ενδιαφέρον τους και να υποβάλουν αίτηση για δάνεια από το μέσο «SAFE» και στη συνέχεια θα έχουν ακόμα τέσσερις μήνες για να αναλύσουν λεπτομερώς τον τύπο των έργων, τους εταίρους τους και τον προϋπολογισμό για τα έργα τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι η «έγκαιρη» εκδήλωση ενδιαφέροντος από τα κράτη-μέλη θα της επιτρέψει να αξιολογήσει τη ζήτηση και να προετοιμαστεί για την άντληση κεφαλαίων από τις κεφαλαιαγορές. Η προθεσμία για την επίσημη υποβολή αιτήσεων στο πλαίσιο του «SAFE» είναι η 30ή Νοεμβρίου 2025.

Ο επίτροπος Άμυνας και Διαστήματος, Άντριους Κουμπίλιους, δήλωσε: «Το έντονο ενδιαφέρον για το SAFE, με τουλάχιστον 127 δισ. ευρώ σε δυνητικές αμυντικές προμήθειες, καταδεικνύει την ενότητα και τη φιλοδοξία της ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. Παραμένουμε προσηλωμένοι στη στήριξη των χωρών της ΕΕ στις προσπάθειές τους να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Το “SAFE” αποτελεί σύμβολο της συλλογικής μας δέσμευσης να ενισχύσουμε την αμυντική μας ετοιμότητα για ένα ασφαλέστερο και ενωμένο μέλλον».

Το «SAFE» αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος που παρουσιάστηκε στα τέλη Μαρτίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το οποίο στοχεύει στην κινητοποίηση έως και 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον επανεξοπλισμό της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Το «SAFE» αποτελεί βασικό μέσο της ΕΕ για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ασφάλειας, στηρίζοντας επενδύσεις σε τομείς όπως η άμυνα, οι υποδομές διπλής χρήσης, οι ικανότητες στον κυβερνοχώρο και οι στρατηγικές αλυσίδες εφοδιασμού.

Υπάρχει πληθώρα στοιχείων για την έκταση της συμπεριφοράς φροντίδας σε όλο τον κόσμο. Στην παγκόσμια δημοσκόπηση του Gallup, οι άνθρωποι ρωτούν αν, τον τελευταίο μήνα, έδωσαν χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς, αν προσφέρθηκαν εθελοντικά και αν βοήθησαν έναν άγνωστο. Ρωτήθηκαν επίσης, το 2019, αν πιστεύουν ότι άλλοι άνθρωποι θα τους βοηθούσαν επιστρέφοντας το χαμένο τους πορτοφόλι.

Ορισμένα βασικά ευρήματα προέρχονται από τα εξής δεδομένα:

Πρώτον, οι άνθρωποι είναι πολύ απαισιόδοξοι για την καλοσύνη των άλλων. Για παράδειγμα, όταν τα πορτοφόλια έπεσαν στο δρόμο από ερευνητές, το ποσοστό των πορτοφολιών που επιστράφηκαν ήταν πολύ υψηλότερο από ό,τι περίμεναν οι άνθρωποι. Αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό.

Δεύτερον, η ευημερία μας εξαρτάται από τις αντιλήψεις μας για την καλοσύνη των άλλων, καθώς και από την πραγματική καλοσύνη τους. Εφόσον υποτιμούμε την καλοσύνη των άλλων, η ευημερία μας μπορεί να βελτιωθεί λαμβάνοντας πληροφορίες για την αληθινή καλοσύνη τους.

Τρίτον, όταν η κοινωνία είναι πιο καλοπροαίρετη, οι άνθρωποι που ωφελούνται περισσότερο είναι εκείνοι που είναι λιγότερο ευτυχισμένοι. Ως αποτέλεσμα, η ευτυχία κατανέμεται πιο ισότιμα ​​σε χώρες με υψηλότερα επίπεδα αναμενόμενης καλοσύνης.

Τέλος, η καλοσύνη αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του COVID-19 σε κάθε περιοχή του κόσμου. Οι άνθρωποι χρειάζονταν περισσότερη βοήθεια και άλλοι ανταποκρίθηκαν. Αυτό το «χτύπημα καλοσύνης» έχει διατηρηθεί από τότε. Παρά την πτώση από το 2023 στο 2024, οι καλοπροαίρετες πράξεις εξακολουθούν να είναι περίπου 10% πάνω από τα προπανδημικά επίπεδά τους.

Ο ρόλος του φαγητού

Η καλοσύνη φέρνει επίσης οφέλη σε όσους φροντίζουν και μοιράζονται. Αυτό λειτουργεί καλύτερα εάν το κίνητρο είναι να βοηθήσετε τους άλλους (και όχι να νιώθετε καλά οι ίδιοι), εάν η πράξη είναι εθελοντική και εάν έχει προφανή θετικό αντίκτυπο στον δικαιούχο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους νοιαζόμαστε και μοιραζόμαστε ο ένας τον άλλον. Ίσως το πιο καθολικό παράδειγμα είναι η κοινή χρήση γευμάτων. Το φαγητό από μόνο του δεν είναι καλό για την ευημερία σας. Οι άνθρωποι που τρώνε συχνά με άλλους είναι πολύ πιο χαρούμενοι και αυτό το αποτέλεσμα ισχύει ακόμη και αν ληφθεί υπόψη το μέγεθος του νοικοκυριού.

Ο αυξανόμενος αριθμός των ανθρώπων που τρώνε μόνοι είναι ένας λόγος για τη μείωση της ευημερίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μια άλλη σημαντική μορφή φροντίδας και κοινής χρήσης είναι η οικογένεια. Οι κοινωνίες της Λατινικής Αμερικής, που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερα μεγέθη νοικοκυριών και ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, προσφέρουν πολύτιμα μαθήματα σε άλλες κοινωνίες που αναζητούν υψηλότερη και βιώσιμη ευημερία. Βλέπουμε επίσης ότι η ευτυχία αυξάνεται με το μέγεθος του νοικοκυριού έως και τέσσερα άτομα, αλλά πάνω από αυτό η ευτυχία μειώνεται. Σημειωτέον, οι άνθρωποι που ζουν μόνοι είναι πολύ λιγότερο ευτυχισμένοι από τους ανθρώπους που ζουν με άλλους.

Οι τάσεις για αυξημένη μοναξιά είναι πιο εμφανείς στους νέους. Το 2023, το 19% των νεαρών ενηλίκων σε όλο τον κόσμο ανέφεραν ότι δεν είχαν κανέναν στον οποίο θα μπορούσαν να βασιστούν για κοινωνική υποστήριξη, αύξηση 39% σε σύγκριση με το 2006. Ωστόσο, όπως είπαμε, συχνά υποτιμούν την καλοσύνη των άλλων ανθρώπων. Μετά από μια ισχυρή παρέμβαση, οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ έγιναν πολύ πιο χαρούμενοι όταν τους έδωσαν στοιχεία για την καλοσύνη των συμμαθητών τους.

Πού μπορεί να οδηγήσει η απελπισία

Το αντίθετο της ευτυχίας είναι η απελπισία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο από αυτοκτονία ή κατάχρηση ουσιών – επίσης γνωστοί ως «θάνατοι απόγνωσης». Ευτυχώς, οι θάνατοι αυτού του είδους μειώνονται στην πλειονότητα των χωρών, αν και όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Δημοκρατία της Κορέας. Οι θάνατοι από απόγνωση είναι σημαντικά χαμηλότεροι σε χώρες όπου περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν ότι κάνουν δωρεές, εθελοντές ή βοηθούν αγνώστους.

Ο βαθμός καλοσύνης σε μια χώρα έχει επίσης βαθύ αντίκτυπο στην πολιτική της. Ο λαϊκισμός οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δυστυχία. Αλλά αν οι λαϊκιστές είναι στα αριστερά ή στα δεξιά εξαρτάται από την εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι που εμπιστεύονται τους άλλους στρίβουν προς τα αριστερά, εκείνοι που δεν στρίβουν προς τα δεξιά.

Για πολλούς ανθρώπους, το πώς να εκφράσουν την καλοσύνη τους είναι ένα σοβαρό ερώτημα. Πού πρέπει να δωρίσετε τα χρήματά σας;

Η λογική απάντηση είναι να δημιουργήσετε όσο το δυνατόν περισσότερη ευτυχία (ή μειωμένη δυστυχία). Αυτό σημαίνει την επιλογή φιλανθρωπικών οργανώσεων που αποφέρουν τη μεγαλύτερη ευτυχία ανά δολάριο. Ακόμη και σε χώρες χαμηλού εισοδήματος, οι θεραπείες ψυχικής υγείας αναδεικνύονται ως ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός τρόπος ξοδεύοντας χρήματα.

Οι πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο: Σταθερά πρώτη η Φινλανδία – Η θέση της Ελλάδας

Αμετακίνητη από την κορυφή της λίστας με τις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο είναι η Φινλανδία η οποία στέφθηκε για όγδοη χρονιά η «βασίλισσα» της χαράς.

Από κοντά στην κορυφαία πεντάδα η Δανία, η Ισλανδία, η Σουηδία και η Ολλανδία. Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν η Κόστα Ρίκα, η Νορβηγία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο και το Μεξικό.

Αξιοσημείωτο είναι ότι βρίσκουμε τη Βρετανία στην 23η θέση και τις ΗΠΑ στην 24η θέση.

Η χώρα μας βρίσκεται στην 81η θέση.

Στον πάτο της κατάταξης βρίσκονται ο Λίβανος, η Σιέρα Λεόνε και το Αφγανιστάν.

Η λίστα δημοσιεύθηκε την Πέμπτη από το Wellbeing Research Center του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συντάχθηκε σε συνεργασία με την Gallup και το Δίκτυο Λύσεων Αειφόρου Ανάπτυξης του ΟΗΕ.

Σημειώνεται ότι η κατάταξη διαμορφώνεται με βάση τις απαντήσεις που δίνουν οι πολίτες οι οποίοι καλούνται να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους. Συγκεκριμένα η κατάταξη των χωρών βασίζεται στον μέσο όρο τριετίας της αυτοαξιολόγησης του πληθυσμού για την ποιότητα ζωής του. Την αξιολόγηση επηρεάζουν παράγοντες όπως το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, το προσδόκιμο ζωής, το να έχεις κάποιον να βασίζεσαι, το αίσθημα ελευθερίας, η γενναιοδωρία και οι αντιλήψεις περί διαφθοράς.

Τα νέα ευρήματα της έκθεσης περιλαμβάνουν την διαπίστωση ότι η «πίστη στην ευγένεια των άλλων είναι πολύ πιο στενά συνδεδεμένη με την ευτυχία από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως», ανέφεραν οι ερευνητές, επικαλούμενοι τη σημασία της κοινωνικής εμπιστοσύνης.

«Το να πιστεύεις ότι άλλοι είναι πρόθυμοι να σου επιστρέψουν το χαμένο πορτοφόλι σου αποδεικνύεται επίσης ισχυρός προγνωστικός δείκτης της ευτυχίας του πληθυσμού: τα σκανδιναβικά έθνη για άλλη μια φορά βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης των πιο ευτυχισμένων χωρών του κόσμου, αλλά κατατάσσονται επίσης μεταξύ των κορυφαίων θέσεων που όχι μόνο αναμένεται να επιστραφεί αλλά θα επιστραφεί κιόλας ένα χαμένο πορτοφόλι», αναφέρεται στην έκθεση.

Ο ίδιος χαρακτήρισε το Ιράν “εθνο-χορηγό” της Χαμάς, λέγοντας πως “δεν έχουμε σαφή εμπλοκή του Ιράν στην επίθεση στην σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Όταν όλος ο κόσμος από την Αθήνα, το Λονδίνο έως και την Ουάσιγκτον καταδίκασαν τις θηριωδίες της 7ης Οκτωβρίου, το Ιράν δεν τις καταδίκασε… αντίθετα πανηγύρισε. Για το Ιράν αυτό ήταν κάτι το θετικό.

Χώρες οι οποίες κατά το παρελθόν είχαν επαφές με την Χαμάς πιστεύουμε ότι θα πρέπει να τις διακόψουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν αποδείξει ότι είναι εχθροί της πολιτισμένης ανθρωπότητας και κανείς δεν θα πρέπει να τους αποδίδει επίσημο καθεστώς, αναγνώριση και λοιπά. Χώρες οι οποίες συνεχίζουν να γίνονται καταφύγιο για την Χαμάς πιστεύουμε ότι θα πρέπει να πληρώσουν βαρύ τίμημα.

Σας το τονίζω ότι το Ισραήλ θα ψάξει και θα αναζητήσει κάθε μέλος της Χαμάς και θα καταστρέψει τη Χαμάς.

Γνωρίζετε ότι κατά την αξιολόγηση των πληροφοριών καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ένας από τα πιο βασικά κίνητρα που οδήγησαν τη Χαμάς στις θηριωδίες και τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου ήταν ο φόβος τους για μία ενδεχόμενη συμφωνία ειρήνευσης μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας. Για αυτούς η ειρήνη αποτελεί μία υπαρξιακή απειλή”.

Για τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου στη Γάζα, τόνισε πώς “δεν ήταν ένα αεροπορικό πλήγμα από το Ισραήλ, δεν ήταν ούτε όμως και η Χαμάς. Υπάρχει μία μικρότερη τρομοκρατική οργάνωση από τη Χαμάς στη Γάζα η οποία ονομάζεται “Ισλαμική Τζιχάντ” και αποτελεί την μικρή αδελφή της Χαμάς”.