Ο 64χρονος δημιουργός κατάφερε να πάει στις Κάννες, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, και να παραλάβει το βραβείο από την πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Ζιλιέτ Μπινός. Ο Παναχί, που έχει συλληφθεί πολλές φορές με αφορμή τις ταινίες του, είχε βρεθεί για τελευταία φορά στις Κάννες το 2003, όταν η ταινία «Πορφυρός Χρυσός» προβλήθηκε στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα».

«Το σημαντικότερο, είναι η ελευθερία της χώρας μας», είπε ο σκηνοθέτης, απευθυνόμενος στους συμπατριώτες του. «Νομίζω ότι είναι η στιγμή για να ζητήσω από όλους τους ανθρώπους, όλους τους Ιρανούς, παντού στον κόσμο, στο Ιράν ή στον υπόλοιπο κόσμο, να ζητήσω ένα πράγμα: ας βάλουμε στην άκρη όλα τα προβλήματα, όλες τις διαφορές μας, το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι η χώρα μας και η ελευθερία της», είπε.

Η ταινία του, ένα θρίλερ που επικεντρώνεται στο δίλημμα πρώην κρατουμένων οι οποίοι μπαίνουν στον πειρασμό να εκδικηθούν τον βασανιστή τους, είναι ταυτόχρονα μια μελέτη για τη δικαιοσύνη και την εκδίκηση απέναντι στην αυθαιρεσία.

Η ταινία γυρίστηκε παράνομα, αφού ο σκηνοθέτης αρνήθηκε να ζητήσει την άδεια των ιρανικών αρχών για τα γυρίσματα. Αψηφώντας εξάλλου τους νόμους του Ιράν, πολλές ηθοποιοί εμφανίζονται με ακάλυπτο το κεφάλι τους.

Ο Παναχί είναι ο δεύτερος Ιρανός που κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα, μετά τον Αμπάς Κιαροστάμι το 1997.

Το Μεγάλο Βραβείο» του φεστιβάλ κέρδισε ο Νορβηγός Γιοακίμ Τρίερ για την ταινία «Συναισθηματική Αξία» (Sentimental Value).

Οι πολυβραβευμένοι αδελφοί Λικ και Ζαν-Πιερ Νταρντέν, που στο παρελθόν έχουν κερδίσει δύο φορές τον Χρυσό Φοίνικα, αυτή τη φορά έφυγαν από το Φεστιβάλ με το βραβείο σεναρίου για τις «Νεαρές μητέρες».

Ο Γαλλοϊσπανός Όλιβερ Λαξ και η Γερμανίδα Μάσα Σιλίνσκι μοιράστηκαν το βραβείο της κριτικής επιτροπής για τις ταινίες «Sirat» και «Sound of Falling» αντίστοιχα.

Η πρωτοεμφανιζόμενη Νάντια Μελιτί κέρδισε το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας

Η Γαλλίδα Νάντια Μελιτί απέσπασε το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για τον ρόλο της στην ταινία «Η μικρή αδελφή» (La petite dernière) της Χαφσιά Χερζί στο Φεστιβάλ των Καννών.

Αυτή είναι η πρώτη εμφάνιση της 23χρονης Μελιτί στον κινηματογράφο, σε μια μεταφορά του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Φατιμά Νταάς. Η ηθοποιός, που είναι ακόμη φοιτήτρια, υποδύεται στην ταινία τη 17χρονη Φατιμά, μια έφηβη μουσουλμάνα που αναζητά τη θρησκευτική, σεξουαλική και ανθρώπινη ταυτότητά της και ανακαλύπτει την ομοφυλοφιλία της.

«Όταν διάβασα το βιβλίο, αμέσως ταυτίστηκα με την ιστορία επειδή με άγγιξε βαθιά. Αυτός ο αγώνας χειραφέτησης επίσης. «Ταυτίστηκα πολύ μαζί της (…) λόγω του περιβάλλοντός της και της κοινωνικής προέλευσής της», είχε δηλώσει η Μελιτί στο Γαλλικό Πρακτορείο κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

«Η μητέρα μου είναι μετανάστρια, είμαι αλγερινής καταγωγής. Έχω και εγώ αδελφές. Και μέσω των σπουδών μου (…) βίωσα αυτή τη διανοητική χειραφέτηση», είπε η πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός.

Πηγή: ΑΠΕ

Το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας κέρδισε ο Τζέσι Πλέμονς για την ερμηνεία του στο «Kind of Kindness» του Γιώργου Λάνθιμου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η τέταρτη φορά που ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη κερδίζει βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών, κάτι που το έχουν επιτύχει ελάχιστοι σκηνοθέτες στην ιστορία του θεσμού.

«Ευχαριστώ την επιτροπή και το φεστιβάλ που έκαναν το όνειρό μου πραγματικότητα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλη την ομάδα της ταινίας μου που έκαναν αυτό το ταξίδι μαζί μου αλλά και τον Φράνσις Φορντ Κόπολα και τον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ που με ενέπνευσαν στην καριέρα μου» δήλωσε ο Σον Μπέικερ, ενώ υπογράμμισε ότι οι κινηματογραφικές αίθουσες πρέπει να παραμείνουν ζωντανές.

«Δεν είναι σωστό να βλέπουμε τις ταινίες στο σπίτι και στα κινητά μας τηλέφωνα. Οι αίθουσες είναι ένας ιερός χώρος όπου μπορούμε να μοιραζόμαστε την αγωνία, τα δάκρυα και τα γέλια» είπε και αφιέρωσε το βραβείο του σε όλες τις σεξεργάτριες όλων των εποχών, καθώς η πρωταγωνίστρια της ταινίας του υποδύεται μία σεξεργάτρια.

• Τον Χρυσό Φοίνικα στον Σον Μπέικερ απένειμε ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας ο οποίος νωρίτερα είχε λάβει τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα από τον φίλο του, Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής (Grand Prix) πήρε η Ινδή Παγιάλ Καπάντια για το «All We Imagine as Light» η οποία γράφει ιστορία στην διοργάνωση, φέρνοντας την πρώτη ταινία σκηνοθετημένη από γυναίκα αλλά και την πρώτη ινδική ταινία εδώ και τρεις δεκαετίες στο Διαγωνιστικό Τμήμα των Καννών. Η ταινία αφηγείται τις ζωές τριών νοσοκόμων καθώς αυτές μοιράζονται ανάμεσα στη μεγάλη πόλη και την εξοχή, την πραγματικότητα και τη φαντασία.

«Ήταν ένα όνειρο το να βρίσκομαι στις Κάννες» ανέφερε η Καπάντια και κάλεσε στη σκηνή τις πρωταγωνίστριες της ταινίας της. «Χωρίς αυτές τίποτα δεν θα ήταν εφικτό και τώρα είναι οικογένειά μου. Ελπίζω το φεστιβάλ να μην περιμένει τόσα χρόνια για να ξανακαλέσει μία ινδική ταινία» σημείωσε. Ακόμη, ευχαρίστησε τους εργαζόμενους της διοργάνωσης, οι οποίοι σε όλη τη διάρκεια της διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και δήλωσε ότι στέκεται αλληλέγγυα απέναντι τους.

Το Βραβείο της Επιτροπής πήρε ο Ζακ Οντιάρ για το queer μιούζικαλ «Emilia Pérez», που έκλεψε τις εντυπώσεις και τις καρδιές των θεατών, με τον Γάλλο σκηνοθέτη να ξαναζωντανεύει ένα γερασμένο κινηματογραφικό είδος, το οποίο είχε ανάγκη τη μοντέρνα και τολμηρή ματιά του. «Δεν είμαι ο Ζακ Οντιάρ» είπε αστειευόμενος ο Γάλλος σκηνοθέτης ανεβαίνοντας στη σκηνή. «Ο Ζακ Οντιάρ είναι εγκλωβισμένος σε ένα ταξί, εκ μέρους του θέλω να ευχαριστήσω όλες τις γυναίκες ηθοποιούς της ταινίας. Ήταν ο λόγος που έκανα αυτή την ταινία, ο λόγος που πήγαινα κάθε πρωί στο γύρισμα!» δήλωσε.

Το Βραβείο Σκηνοθεσίας πήρε ο Πορτογάλος Μιγκέλ Γκόμες, για την ταινία «Grand Tour». Ένα ιδιότυπο δράμα που διαδραματίζεται στη Βιρμανία των αρχών του προηγούμενου αιώνα, με κεντρικό χαρακτήρα έναν ‘Αγγλο οποίος προσπαθεί να αποφύγει τον γάμο με μια συμπατριώτισσα του. «Ευχαριστώ το Φεστιβάλ και την επιτροπή για το βραβείο . Τελικά είμαι πολύ τυχερός!» είπε ο Γκόμες και κάλεσε τους συντελεστές της ταινίας του στη σκηνή, ενώ αναφέρθηκε στο πορτογαλικό σινεμά και στον σκηνοθέτη Μανουέλ ντε Ολιβέιρα που υπήρξε η μεγάλη του έμπνευση.

Το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής κέρδισε ο Μοχάμεντ Ρασούλοφ για την ταινία «The Seed of the Sacred Fig», ένα αγωνιώδες δράμα που επιτίθεται στο απολυταρχικό καθεστώς του Ιράν. «Είμαι χαρούμενος που η ταινία ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε εδώ, αλλά και πολύ λυπημένος για την καταστροφή που έχουν υποστεί οι συμπατριώτες μου, οι οποίοι βρίσκονται όμηροι ενός απολυταρχικού καθεστώτος. Χαιρετίζω όλες τις γενναίες γυναίκες που μου έδωσαν έμπνευση για να ολοκληρωθεί το θαύμα αυτής της ταινίας» ανέφερε ο Ιρανός σκηνοθέτης και ευχαρίστησε όλα τα μέλη του συνεργείου που δεν ήταν στο Φεστιβάλ γιατί έχουν συλληφθεί από τις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν.

Το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας μοιράστηκαν οι Κάρλα Σοφία Γκασκόν, Ζόι Σαλντάνα, Αντριάνα Παζ και Σελένα Γκόμεζ – πρωταγωνίστριες της «Emilia Pérez» του Ζακ Οντιάρ. Η τρανς ηθοποιός Κάρλα Σοφία Γκασκόν ερμηνεύει, στο πρώτο μέρος της ταινίας, έναν αδίστακτο βαρόνο των μεξικανικών καρτέλ ο οποίος αποφασίζει να κάνει φυλομετάβαση. Έχει ως βοηθό μία επίμονη και πανέξυπνη δικηγόρο, την οποία ερμηνεύει εξαιρετικά η Ζόι Σαλντάνα. Ως γυναίκα πια, και με το όνομα Εμίλια Περέζ, αλλάζει ζωή, φτιάχνει ένα καινούργιο σπίτι, υποδέχεται σ’ αυτό τα παιδιά και την πρώην σύζυγό της (την οποία υποδύεται με θαυμαστή ωριμότητα η Σελένα Γκόμεζ), που βεβαίως δεν γνωρίζει τίποτα για τη νέα της ταυτότητα, και τέλος ιδρύει μια οργάνωση με σκοπό να βοηθήσει τις οικογένειες των χιλιάδων δολοφονημένων από τα καρτέλ.

Η Κάρλα Σοφία Γκασκόν δήλωσε φανερά συγκινημένη: «Αφιερώνω αυτό το βραβείο στην οικογένεια μου, στη γυναίκα μου και την κόρη μου, σε όλους τους ηθοποιούς που αγωνίζονται και χτυπούν πόρτες οι οποίες πολλές φορές δεν ανοίγουν, και σε όλα τα τρανς άτομα που έχουν υποφέρει και υποφέρουν. Όπως βλέπουμε και στην Emilia Pérez, όλοι έχουμε την ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να αλλάξουμε προς το καλύτερο. Σε όλους εσάς που μας κάνετε να υποφέρουμε ήρθε η ώρα να αλλάξετε!».

Το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας κέρδισε ο Τζέσι Πλέμονς για την ερμηνεία του στο «Kind of Kindness» του Γιώργου Λάνθιμου, ένα «τρίπτυχο παραμύθι» που περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές ιστορίες εξουσίας, κανιβαλισμού και κάθαρσης . Ο Αμερικανός ηθοποιός δεν παραβρέθηκε στη τελετή, αλλά στο μήνυμα που απέστειλε, ευχαρίστησε την επιτροπή γι’ αυτήν την τιμή.

Το Βραβείο Σεναρίου κέρδισε η Γαλλίδα σκηνοθέτρια Κοραλί Φαρζά για την ταινία της «The Substance» στην οποία κάνει μια αναμφισβήτητα δυναμική επιστροφή η Ντέμι Μουρ. «Μια ταινία «σωματικού τρόμου (body horror), με πολύ σπλάτερ, που τελειώνει με πίδακες αίματος να πλημμυρίζουν τον φακό», όπως είχε δηλώσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό.

«Είναι μια ταινία που μιλάει για τις γυναίκες και τη βία που έχουν υποστεί. Ξέρω ότι δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο αλλά μπορεί να είναι ένα μικρό βήμα μπροστά. Αφιερώνω αυτό το βραβείο στις γυναίκες που παίρνουν το ρίσκο, που κάνουν μια μικρή επανάσταση για να καλυτερεύσουν τον κόσμο. Ζήτω σινεμά!» είπε η Κοραλί Φαρζά ευχαριστώντας τους συντελεστές της ταινίας της που έκαναν αυτό το πρότζεκτ πραγματικότητα.

Τα βραβεία απένειμε η φετινή Κριτική Επιτροπή, με πρόεδρο την Αμερικανίδα σκηνοθέτρια και ηθοποιό Γκρέτα Γκέργουιγκ και μέλη τον Τούρκο σεναριογράφο και σκηνοθέτη Εμπρού Τζεϊλάν, την Αμερικανίδα ηθοποιό Λίλι Γκλάντστοουν, τη Γαλλίδα ηθοποιό Εύα Γκριν, τη Λιβανέζα σκηνοθέτρια και σεναριογράφο Ναντίν Λαμπακί, τον Ισπανό σκηνοθέτη και σεναριογράφο Χουάν Αντόνιο Μπαγιονά, τον Ιταλό ηθοποιό Πιερφρανσέσκο Φαβίνο, τον Ιάπωνα σκηνοθέτη Χιροκάζου Κόρε Εντα και τον Γάλλο ηθοποιό και παραγωγό Ομάρ Σι.

Η ταινία «Titane» της Τζουλί Ντυκουρνό είναι η μεγάλη θριαμβεύτρια της φετινής διοργάνωσης αλλά και η μόνη ταινία η οποία κανείς δεν περίμενε ότι θα βραβευτεί. Βυθισμένη μέσα σε ένα λουτρό αίματος κατά την μεγαλύτερη διάρκειά της, η ταινία παρακολουθεί την ζωή μιας γυναίκας (Αγκατ Ρουσέλ) που βρίσκει στον πρόσωπο ενός πυροσβέστη (Βενσάν Λιντόν) το πρόσωπο του πατέρα.

Εν τω μεταξύ η φετινή τελετή λήξης θα μείνει στην ιστορία για έναν ακόμη λόγο: την γκάφα που έκανε ο Σπάικ Λι ο οποίος μπερδεύτηκε και ανακοίνωσε τον Χρυσό Φοίνικα στην αρχή της τελετής ενώ παραδοσιακά ο Φοίνικας δίδεται τελευταίος. Τα tweets πήραν αμέσως φωτιά!

Σε ότι αφορά την ίδια την βράβευση η πρόκληση φαίνεται να βρισκόταν στις προτεραιότητες του Σπάικ Λι προέδρου της κριτικής επιτροπής αλλά και των υπόλοιπων μελών (ανάμεσά τους ο ηθοποιός Ταχάρ Ραχίμ αι η ηθοποιός Μάγκι Τζίλενχαλ). Η βράβευση του «Titane» ήταν μια εντελώς κραυγαλέα κίνηση στην οποία ενδεχομένως να έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι σε πρώτο πλάνο βρίσκεται διαρκώς μια δυναμική γυναίκα που δεν «μασά» μπροστά σε τίποτα και σε κανέναν. Και βέβαια είναι μια ταινία σκηνοθετημένη από γυναίκα – μάλιστα η Ντυκουρνό είναι η δεύτερη γυναίκα σκηνοθέτρια που κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα μετά την Τζέιν Κάμπιον που κέρδισε το ίδιο βραβείο το 1993 για τα «Μαθήματα πιάνου» (εξ’ ημισείας όμως με το «Αντίο Παλλακίδα μου» του Τσεν Κάιγκε).

Εξ’ ημισείας βραβεύσεις είχε και η φετινή διοργάνωση: το Μεγάλο της Επιτροπής μοιράστηκαν ο «Ηρωας» του Ιρανού Ασγκάρ Φαραντί (στον οποίο θα πήγαινε ο δικός μας Φοίνικας) και το φινλανδικό «Compatrment N. 6» του Τζούχο Κουοσμάνεν, η ιστορία ενός άντρα και μιας γυναίκας που γνωρίζονται κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού από την Φιλανδία στη Σιβηρία. Το δεύτερο εξ’ημισείας βραβείο ήταν το Βραβείο της επιτροπής που δόθηκε «Ahed’s knee» του Ισραηλινού Ναβάντ Λαπίντ και στην «Μemoria» του Ταϊλανδού Απιτσατπόνγκ Βερασεθακούλ, μια ταινία που με πολύ ιδιαίτερο τρόπο ασχολείται με την απώλεια της μνήμης.

Το μόνο ίσως βραβείο με το οποίο ο περισσότερος κόσμος που παρακολούθησε το φεστιβάλ θα είναι απολύτως σύμφωνος είναι εκείνο της γυναικείας ερμηνείας που δόθηκε στη Νορβηγίδα Ρενάτε Ρένισβε για την ταινία «Ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου», που καταγράφει μοιρασμένες σε κεφάλαια, στιγμές από την ζωή μιας σύγχρονης Νορβηγίδας. Στους άντρες βραβεύτηκε ο Αμερικανός ηθοποιός Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς για το «Nitram» του Αυστραλού Τζάστιν Κερζέλ που υποδύεται έναν πιστολέρο στην Τασμανία όπου η δράση τοποθετείται.

Μια ταινία που όλοι είχαν συμφωνήσει ότι πολύ δύσκολα θα απουσίαζε από τα βραβεία ήταν το «Drive my car» του Ιάπωνα Ριουσούκε Χαμαγκούτσι που κέρδισε το βραβείο σεναρίου (κέρδισε επίσης το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου), ενώ το βραβείο σκηνοθεσίας απέσπασε ο Λεός Καράξ για την «Anette» που άνοιξε την διοργάνωση την Τρίτη 6 Ιουλίου (πολύ σπάνια ταινίες έναρξης κερδίζουν βραβεία).

Tέλος, το βραβείο καλύτερης ταινίας στο πρόγραμμα Ένα Κάποιο Βλέμμα (Un Certain Regard) δόθηκε στην ρωσική ταινία «Razzhimaya Kulaki» της Κίρα Κοβαλένκο.