Λίγο μετά τις 9:30 το πρωί της Παρασκευής (13/3), η πρώην βουλεύτρια και σύζυγος του Νίκου Μιχαλολιάκου εξήλθε από το Αστυνομικό Τμήμα Πεύκης, όπου κρατείτο από την προηγούμενη ημέρα.

Αυτή την ώρα, η Ζαρούλια οδηγείται ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών, αρμόδιου για την έκδοση του φυλακιστηρίου, και στη συνέχεια αναμένεται να μεταφερθεί στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα στη Θήβα.

Το ελαφρυντικό αναγνωρίστηκε στους Αντώνη Γρέγο, Αριστόδημο Δασκαλάκη, Μάρκο Ευγενικό, Θωμά Μαρία και Δημήτρη Κουκούτση.

Ανοίγει ο δρόμος για φυλάκιση

Η απόφαση αυτή ενδέχεται να οδηγήσει στη φυλακή πέντε κατηγορούμενους, μεταξύ των οποίων οι πρώην βουλευτές Στάθης Μπούκουρας, Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος, Μιχάλης Αρβανίτης και Ελένη Ζαρούλια, καθώς και ένα ακόμη μέλος της οργάνωσης.

Οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί πρωτόδικα σε ποινές από 5 έως 7 έτη, ωστόσο τους είχε δοθεί αναστολή μέχρι την έκδοση της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Εφόσον δεν τους αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό, οι ποινές τους δεν μειώνονται, γεγονός που αυξάνει το ενδεχόμενο να οδηγηθούν στη φυλακή.

Η εισαγγελέας της έδρας, Κυριακή Στεφανάτου, πρότεινε να διατηρηθούν οι ποινές όπως είχαν επιβληθεί πρωτόδικα, με εξαίρεση τους πέντε κατηγορούμενους στους οποίους αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό, για τους οποίους εισηγήθηκε χαμηλότερες ποινές.

Καταπέλτης η εισαγγελική πρόταση

Σε προηγούμενη συνεδρίαση, η εισαγγελέας είχε ζητήσει να απορριφθούν όλα τα ελαφρυντικά που αιτήθηκαν οι 42 κατηγορούμενοι της Χρυσής Αυγής.

Όπως τόνισε, για να αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του σύννομου βίου, θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του σεβόταν τον νόμο, ώστε το έγκλημα να αποτελεί μια μεμονωμένη εξαίρεση.

Η εισαγγελική λειτουργός επισήμανε ότι ακόμη και το λευκό ποινικό μητρώο δεν αρκεί από μόνο του για τη χορήγηση του ελαφρυντικού, ενώ σημείωσε πως η τέλεση σοβαρών εγκλημάτων στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης, ιδιαίτερα κατά της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας με ρατσιστικό κίνητρο, δεν μπορεί να θεωρηθεί περιστασιακή πράξη.

Παράλληλα, απέρριψε και το αίτημα για το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, επισημαίνοντας ότι δραστηριότητες όπως η συμμετοχή σε φιλοζωικές οργανώσεις ή η στήριξη συγγενών δεν αποδεικνύουν πραγματική ψυχική μεταστροφή.

Η εισαγγελέας απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό πολλών κατηγορουμένων περί μη εύλογης διάρκειας της δίκης, σημειώνοντας ότι λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης, του μεγάλου αριθμού μαρτύρων και του τεράστιου όγκου στοιχείων, δεν αποδείχθηκε ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε υπαιτιότητα της Δικαιοσύνης.

Η απόφαση που θα ληφθεί σχετικά με τα ελαφρυντικά θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς θα επηρεάσει άμεσα το ύψος των ποινών που θα επιβληθούν στους καταδικασθέντες.

Οι περισσότεροι από τους κατηγορούμενους, μέσω των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, ζήτησαν από το δικαστήριο την αναγνώριση συγκεκριμένων ελαφρυντικών περιστάσεων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο πρότερος σύννομος βίος, η μεγάλη διάρκεια της δίκης, η ειλικρινής μεταμέλεια, αλλά και η καλή συμπεριφορά μετά την πράξη.

Το δικαστήριο καλείται πλέον να αποφασίσει αν θα κάνει δεκτά τα αιτήματα για αναγνώριση ελαφρυντικών, εξέλιξη που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το τελικό πλαίσιο των ποινικών κυρώσεων που θα επιβληθούν.

Μετά τη χθεσινή απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία και οι 42 κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, όπως και πρωτοδίκως, επιβεβαιώθηκε τελεσίδικα ότι η Χρυσή Αυγή λειτουργούσε ως εγκληματική οργάνωση. Σήμερα αναμένεται έντονη αντιπαράθεση στο ακροατήριο, καθώς οι συνήγοροι υπεράσπισης θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν ελαφρυντικές περιστάσεις για τους εντολείς τους.

Ειδικότερα, οι συνήγοροι πρώην βουλευτών της Χρυσής Αυγής, που κρίθηκαν ένοχοι για διεύθυνση ή ένταξη στην εγκληματική οργάνωση, ζήτησαν από το δικαστήριο να αναγνωρίσει στους εντολείς τους ορισμένα από τα παραπάνω ελαφρυντικά, επικαλούμενοι μεταξύ άλλων την ηλικία και την επαγγελματική τους δραστηριότητα.

Μετά την ολοκλήρωση των αγορεύσεων για τα ελαφρυντικά, θα ακολουθήσει η πρόταση της εισαγγελέως της έδρας, Κυριακής Στεφανάτου. Το δικαστήριο θα αποφασίσει ποια ελαφρυντικά θα αναγνωριστούν στους κατηγορουμένους, ενώ στη συνέχεια η διαδικασία θα περάσει στη φάση επιβολής των ποινών.

Υπενθυμίζεται ότι χθες, μετά από αποδεικτική διαδικασία που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2022, το δικαστήριο έκρινε ενόχους τους πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής, κατά περίπτωση για ένταξη, συμμετοχή και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.

Το δικαστήριο, υιοθετώντας πλήρως την πρόταση της εισαγγελέως Κυριακής Στεφανάτου, έκρινε επίσης ενόχους και τους 42 κατηγορουμένους, όπως και πρωτόδικα, όχι μόνο για τη συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση, αλλά και – κατά περίπτωση – για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τη δολοφονική επίθεση σε βάρος Αιγύπτιου αλιεργάτη στο Πέραμα τον Ιούνιο του 2012.

Συγκεκριμένα, ένοχοι για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης κρίθηκαν οι: Νίκος Μιχαλολιάκος, Ηλίας Κασιδιάρης, Ιωάννης Λαγός, Χρήστος Παππάς, Ηλίας Παναγιώταρος, Γιώργος Γερμενής και Αρτέμης Ματθαιόπουλος.

Ένοχοι για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση κρίθηκαν ακόμη 11 πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής: Αντώνιος Γρέγος, Ελένη Ζαρούλια, Πολύβιος Ζησιμόπουλος, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Νίκος Κούζηλος, Δημήτρης Κουκούτσης, Νίκος Μίχος, Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, Στάθης Μπούκουρας, Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος και Μιχάλης Αρβανίτης.

Επίσης, ένοχοι για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση κρίθηκαν ο Γιώργος Ρουπακιάς – ο καθ’ ομολογία δολοφόνος του 34χρονου μουσικού Παύλου Φύσσα – καθώς και οι πυρηνάρχες Αναστάσιος Πανταζής (Πέραμα) και Γιώργος Πατέλης (Νίκαια).

Δολοφονία Φύσσα και απόπειρα ανθρωποκτονίας

Για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα – έγκλημα που σήμανε την αρχή του τέλους για την δράση της Χρυσής Αυγής – το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Γ. Ρουπακιά για την ανθρωποκτονία από πρόθεση σε βάρος του μουσικού. Ένοχοι για συνέργεια στην ανθρωποκτονία του μουσικού κρίθηκαν 15 κατηγορούμενοι.

Πρόκειται για τους Ιωάννη Άγγο, Μάριο Αναδιώτη, Γιώργο Δήμου, Ιωάννη Καζατζόγλου, Ελπιδοφόρο Καλαρίτη, Ιωάννη Κομιάνο, Κωνσταντίνο Κορκοβίλη, Αναστάσιο Μιχάλαρο, Γιώργο Πατέλη, Γιώργο Σκάλκο, Γιώργο Σταμπέλο, Λέοντα Τσαλίκη και Νικόλαο Τσόρβα.

Για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αιγύπτιου αλιεργάτη Αμπουσίντ Εμπάρακ τον Ιούνιο του 2012, στο Ικόνιο Περάματος ένοχοι κρίθηκαν οι Δημήτρης Αγριογιάννης, Μάρκος Ευγενικός, Θωμάς Μαρίας, Αναστάσιος Πανταζής και Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος.

Ανοιχτό το ενδεχόμενο της φυλακής

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Εφετείο κρίνει όχι μόνο τις εφέσεις των κατηγορουμένων κατά της πρωτόδικης απόφασης αλλά και την έφεση που είχε ασκήσει ο εισαγγελέας Στ. Κωσταρέλος.

Ειδικότερα, η εισαγγελική έφεση αφορούσε στις ποινές που είχαν επιβληθεί πρωτόδικα σε συνολικά 12 κατηγορούμενους.
Συγκεκριμένα, ο εισαγγελέας ζητούσε μεγαλύτερες ποινές για τους επτά καταδικασθέντες για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης (σ.σ. τους είχε επιβληθεί κάθειρξη 13 ετών και επί της ουσίας ο εισαγγελέας ζητεί 15) καθώς και για άλλους πέντε κατηγορούμενους που είχαν κριθεί ένοχοι πρωτοδίκως για την απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος Αιγύπτιου αλιεργάτη.

Έτσι, αντιμέτωποι με μεγαλύτερες ποινές βρίσκονται τώρα στο Εφετείο οι επτά πρώην βουλευτές καταδικασθέντες ως διευθύνοντες της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής (Μιχαλολιάκος, Κασιδιάρης, Λαγός, Παπάς, Παναγιώταρος, Γερμενής και Ματθαιόπουλος), καθώς και οι πέντε κατηγορούμενοι που κρίθηκαν ένοχοι για την απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αιγύπτιου αλιεργάτη στο Πέραμα (Αγριογιάννης, Ευγενικός, Μαρίας, Πανταζής και Παπαδόπουλος).

Ακόμη, οι πρώην βουλευτές Στάθης Μπούκουρας, Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος και Μιχαλης Αρβανίτης, Ελένη Ζαρούλια, Δημήτρης Κουκούτσης και Αντώνης Γρέγος βρίσκονται αντιμέτωποι ακόμη και με το ενδεχόμενο να οδηγηθούν στη φυλακή, καθώς τους είχε δοθεί αναστολή στην έφεση μέχρι την έκδοση απόφασης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Να σημειωθεί ότι σήμερα οι μοναδικοί που βρίσκονται στις φυλακές για την Χρυσή Αυγή είναι ο φυσικός αυτουργός της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς, ο Γιάννης Λαγός και ο Ηλίας Κασιδιάρης.

«Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι επιθέσεις σε μετανάστες εργάτες και η οργανωμένη εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης δεν μπορούν και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Η δικαστική επιβεβαίωση της ενοχής των υπευθύνων αποτελεί δικαίωση για τα θύματα και για όσους στάθηκαν απέναντι στον φασισμό όλα αυτά τα χρόνια», σημειώνει, υπογραμμίζοντας πως «η σημερινή απόφαση δεν είναι το τέλος αλλά μια σημαντική αρχή».

«Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν τελειώνει στις δικαστικές αίθουσες. Συνεχίζεται στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς, στην εγρήγορση όλων μας. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ώστε ο ναζισμός και ο φασισμός να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν: στα σκουπίδια της ιστορίας», καταλήγει.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όπως αναφέρει ο κ.Καμπαγιάννης, «ο Τσόρβας επιβεβαίωσε την πρωτόδικη απολογία του» και γι αυτό το λόγο ανασύρει ένα κείμενο που είχε γράψει στον ιστότοπο JailGoldenDawn .

Αναλυτικά:

Οι απολογίες των 18 κατηγορούμενων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο, ήταν αποκαλυπτικές όχι μόνο για την κατάδειξη της κενότητας των υπερασπιστικών τους ισχυρισμών, αλλά και για τη μοίρα που επιφυλάσσει ο φασισμός σε όσους επιλέγουν να γίνουν στρατιώτες του.

Η στρατολόγηση των μελών της “Ασφάλειας” της Νίκαιας έγινε με δόλωμα τη γοητεία της ισχύος και την πειθώ της ανάγκης. Ο Πατέλης δήλωσε χαρακτηριστικά ότι, στην πρώτη χρυσαυγίτικη εκδήλωση για τα Ίμια που συμμετείχε, “γοητεύτηκε” από το θέαμά της: οι πυρσοί, το τελετουργικό, η στρατιωτική στοίχιση και πειθαρχία “μιλάνε” στο ακροατήριο του φασισμού πολύ αποτελεσματικότερα από το περιεχόμενο μιας ομιλίας. Για έναν άνθρωπο που μέχρι τότε η μόνη ασχολία του πέραν της δουλειάς του ήταν να είναι οπαδός της τοπικής του ομάδας, η προσχώρηση στη Χρυσή Αυγή συνέχιζε τη συνήθεια μιας οπαδικής ταύτισης, αλλά με πολιτικό πλέον προσανατολισμό.

Σε πολλές από τις απολογίες, οι κατηγορούμενοι δήλωσαν πως ο λόγος που προσέγγισαν τη Χρυσή Αυγή ήταν η ανάγκη για τα τρόφιμα που μοίραζε η οργάνωση. Σωστά το δικαστήριο αντιμετώπισε με δυσπιστία κατηγορούμενους που η οικονομική τους κατάσταση κάθε άλλο παρά δικαιολογούσε τον ισχυρισμό τους, για παράδειγμα τον μόνιμο στο Πολεμικό Ναυτικό κατηγορούμενο Σκάλκο, με πατέρα συνταξιούχο αστυνομικό, που έδωσε μάλιστα 20 ευρώ για την εγγραφή του, χρήματα δηλαδή περισσότερα από την αξία της σακούλας με τις πατάτες και τα ψάρια που έλαβε σε 3-4 συσσίτια της τοπικής της Νίκαιας. Είναι σαφές ότι το άνοιγμα των τοπικών γραφείων της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια λειτούργησε σαν μαγνήτης για άτομα που είτε είχαν προγενέστερη σχέση με την ακροδεξιά (πχ Σταμπέλος, Μιχάλαρος, κλπ) είτε γοητεύτηκαν από την αίσθηση της ισχύος που η Χρυσή Αυγή ανέδιδε (πχ Καζαντζόγλου, Τσακανίκας, κλπ), σε μια περίοδο οικονομικής κατάρρευσης και εθνικής ταπείνωσης λόγω μνημονίων.

Ωστόσο, υπήρξαν κατηγορούμενοι που προσελκύστηκαν και λόγω ανάγκης. Ο κατηγορούμενος Νίκος Τσορβάς είναι μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση: χρόνια άνεργος και χωρίς οικογένεια, προσέγγισε τη Χρυσή Αυγή μέσω του εξαδέλφου του Θανάση για να πάρει τρόφιμα και να βρει μεροκάματα. Τα τρόφιμα ήταν, όμως, μόνο η φάκα: ακολούθησε η πρόταση του Πατέλη στον Τσορβά να μπει στην Ασφάλεια της τοπικής, να φορέσει τη στολή παραλλαγής και να εκτελεί καθήκοντα φρουρού εντός και εκτός γραφείων. Ο Ν. Τσορβάς αποκάλεσε τον κατάλογο της Ασφάλειας “λίστα ανέργων”: χωρίς κάτι τέτοιο να είναι απολύτως αληθές, αυτό που ισχύει είναι πως ο Πατέλης, έμμισθος πλέον της Χρυσής Αυγής, αξιοποίησε την απλήρωτη εργασία άνεργων υποστηρικτών της τοπικής για να οικοδομήσει τις ομάδες με τις στολές παραλλαγής και τα άρβυλα, που τόσο χρειαζόταν ο Μιχαλολιάκος για να χτίσει την εικόνα της οργάνωσης-τιμωρού που “θα ξεβρωμίσει τον τόπο”. Μια αμυδρή πιθανότητα κάποιου μεροκάματου, που ίσως θα του έδινε ο Πατέλης, ήταν αρκετή για να υποτάξει ο Τσορβάς τη βούλησή του, πλάι στην αίσθηση συμμετοχής σε μια ομάδα ανδρών με στρατιωτικό παράστημα, αίσθηση αναμφίβολα σημαντική για κάποιον χωρίς οικογένεια, χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις και χωρίς ιδιαίτερο σωματότυπο (στοιχεία που ο ίδιος ο Τσορβάς δεν σταμάτησε να τονίζει στη διάρκεια της απολογίας του).

Ανεξάρτητα από τον τρόπο που προσέγγισαν τη Χρυσή Αυγή και τις ψυχολογικές διεργασίες που εξηγούν την υποταγή της βούλησής τους, οι κατηγορούμενοι που συμμετείχαν στην Ασφάλεια της τοπικής της Νίκαιας δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν σε τι είδους ομάδα είχαν ενταχθεί. Το βίντεο που βρέθηκε στον σκληρό δίσκο του Πατέλη και προβλήθηκε στο δικαστήριο με την χαρακτηριστική φράση “Ό,τι κινείται σφάζεται” οπτικοποιεί μια από τις πολλές συνεδριάσεις (ή αλλιώς “σεμινάρια”) της Ασφάλειας της Νίκαιας. Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και αποδέχτηκαν τη συμμετοχή τους στην τέλεση εγκληματικών πράξεων, μάλιστα η ένταξή τους μέσα στο πλαίσιο ενός “νόμιμου πολιτικού κόμματος” βοηθούσε στην άρση κάθε ηθικού φραγμού που ο οποιοσδήποτε “καθημερινός άνθρωπος” έχει αναπτύξει απέναντι στην προοπτική του εγκλήματος.

Τα μέλη της Ασφάλειας της Νίκαιας ορκίστηκαν πίστη στον “Αρχηγό”, εκπαιδεύτηκαν, επιμορφώθηκαν, δοκιμάστηκαν και συγκροτήθηκαν σε πειθαρχημένη ομάδα υπό τις εντολές και την ιεραρχία της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και του συνόλου της κοινοβουλευτικής της ομάδας που παρέλασε στις εκδηλώσεις της, πολύ πριν κληθούν το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στα γραφεία της Καισαρείας από τον Πατέλη. Οι κατηγορούμενοι γίνανε “πολιτικοί στρατιώτες” και ως τέτοιοι άφησαν τα σπίτια τους λίγο πριν τα μεσάνυχτα μιας εργάσιμης ημέρας για να συγκροτηθούν αστραπιαία σε φάλαγγα, να μεταβούν οργανωμένα από τη Νίκαια στο Κοράλι και να δολοφονήσουν τον Παύλο Φύσσα. Ο Ρουπακιάς δεν ήταν παρά ο τελευταίος τροχός μιας πολυπρόσωπης κινητοποίησης ενός πειθαρχημένου μηχανισμού.

Ποιά ήταν όμως η κάλυψη που παρείχε η ηγεσία αυτού του μηχανισμού στους πιστούς στρατιώτες της την ώρα της κρίσης;

Είναι αλήθεια ότι τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία Φύσσα, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής προσπάθησε να καλύψει τα μέλη της, φυσικά με το αζημίωτο, την απέκδυση δηλαδή οποιασδήποτε ευθύνης για τον φόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι, μετά την έκκληση του Ρουπακιά προς τον Πατέλη για να του βρει δικηγόρο, ένα από τα πρώτα τηλέφωνα που κάνει ο Λαγός, λίγα λεπτά αφού πληροφορείται τη δολοφονία, είναι σε δικηγόρο της οργάνωσης. Ο Λαγός αποκτά άμεση πρόσβαση στη δικογραφία, κάτι που κατέθεσε ο προστατευόμενος μάρτυρας Α, επιβεβαιώνεται όμως και από τηλεφωνικές συνομιλίες. Στις πρώτες του απολογίες, ο Ρουπακιάς αρνείται να συσχετίσει το έγκλημα με τη Χρυσή Αυγή και τα γραφεία της από όπου ξεκίνησε το κονβόι των οχημάτων, κάτι που όμως κάνει όταν πλέον, με επιμέλεια της αδελφής του, αποκτά δεύτερο δικηγόρο. Στο μεταξύ, Μιχαλολιάκος και Κασιδιάρης αρνούνται δημόσια “κάθε σχέση της Χρυσής Αυγής με το έγκλημα στο Κερατσίνι”, την ίδια ώρα που ο Λαγός οργανώνει συνάντηση με τα “πιστά παιδιά” της Νίκαιας (τους μετέπειτα κατηγορούμενους) στα γραφεία του Πειραιά (απολογία Κομιανού), ενώ με δική του εντολή ο Τσακανίκας συναντιέται με τον Δήμου στις 19/9 και του προτείνει να πάρει πάνω του την ειδοποίηση Ρουπακιά πριν τον φόνο, “για να μην πάει φυλακή η Νίκαια”: “θα σου βάλει δικηγόρο το κόμμα. Θα πεις αυτά, ειδάλλως καλύτερα να μην είχες γεννηθεί. Εμείς τους προδότες τους σκοτώνουμε”, είναι τα λόγια του Τσακανίκα, όπως τα κατέθεσε ο Δήμου στην απολογία του. Η εικόνα της συγκάλυψης ολοκληρώνεται με την κλήση του Λαγού στον Πατέλη στις 23 Σεπτεμβρίου στην οποία τον ενημερώνει ότι “μένει” στο κόμμα (ο Πατέλης εργαζόταν στην πόρτα της Μεσογείων).

Όταν όμως πλέον η υπόθεση έφτασε στη δικαστική αίθουσα και το αποδεικτικό υλικό απέβη συντριπτικό, ακόμα δε περισσότερο όσο κοντοζύγωνε η ώρα των απολογιών, η υπεράσπιση της ηγεσίας της οργάνωσης άρχισε να αντιμετωπίζει τους άλλοτε πιστούς στρατιώτες της σαν βαρίδια. Την αρχή έκαναν οι δικηγόροι (αξιοπρόσεκτα πρωτοπόροι στάθηκαν σ’ αυτό οι δικηγόροι του Λαγού) με χαρακτηρισμούς περί “ανεγκέφαλων” που έκαναν “καραγκιοζιλίκια”, κατά την επίδειξη φωτογραφιών από τη δράση της Ασφάλειας της Νίκαιας: η άλλοτε “τοπική-πρότυπο” ή “μπαλαντέρ” όπως την είχε βαφτίσει ο Παναγιώταρος έγινε τώρα το “μαύρο πρόβατο” που “ξεστράτισε” από την κατά τα άλλα νομιμόφρονα δράση της οργάνωσης. Τη σκυτάλη πήραν στη συνέχεια οι μάρτυρες υπεράσπισης των βουλευτών και δη του Μιχαλολιάκου: το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και νυν ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι η Χρυσή Αυγή διέγραψε τον Πατέλη και σύμπασα την τοπική της Νίκαιας μετά τη δολοφονία, ομολογώντας έτσι την πεποίθηση της ηγεσίας περί άμεσης εμπλοκής της τοπικής της Νίκαιας στον φόνο. Στη συνέχεια, ο οικονομικός διευθυντής της οργάνωσης Δημήτριος Βλαχόπουλος κατέθεσε ότι με σύμφωνη γνώμη του Μιχαλολιάκου απέλυσε τον Πατέλη και τον Καζαντζόγλου ήδη την επομένη της δολοφονίας! Πιο χοντροκομμένα, ο μάρτυρας Άρης Σπίνος χαρακτήρισε “αλήτες” τους χρυσαυγίτες που τελούσαν επιθέσεις, πάντοτε βέβαια “εν αγνοία του Μιχαλολιάκου”. Ήταν πλέον σαφές ότι η Ασφάλεια της Νίκαιας θα γινόταν η Ιφιγένεια για να διασωθεί ο “Αρχηγός” και να διαφυλαχθεί η συνέχεια της ναζιστικής οργάνωσης.

Όταν λοιπόν οι 18 κατηγορούμενοι για τη δολοφονία Φύσσα εμφανίστηκαν στο δικαστήριο, η αξιοπιστία των ισχυρισμών τους ήταν ήδη υπονομευμένη από την ίδια εκείνη ηγεσία, στο όνομα της οποίας στρατεύτηκαν και την οποία κάποτε “αρχαιοελληνικά” χαιρετούσαν. Μάταια προσπάθησε ο Πατέλης να εξηγήσει ότι ουδέποτε διαγράφτηκε από την οργάνωση ούτε εκδιώχθηκε από τα γραφεία της, τα οποία μέχρι και πρόσφατα είχε τη δυνατότητα να επισκέπτεται, όπως εξάλλου αποδεικνύεται από σχετικό φωτογραφικό υλικό. Αδίκως ερωτήθηκε ο Ρουπακιάς για ποιό λόγο η ηγεσία της οργάνωσης αρνιόταν κάθε οργανωτική σχέση του με τη Χρυσή Αυγή: “δεν ήταν μάλλον επαρκώς ενημερωμένη”, απάντησε. Η υπερασπιστική γραμμή της Νίκαιας χτίστηκε γύρω από το σενάριο κάποιων φυλλαδίων, που δήθεν αποτελούσαν την αιτία της μεσονύχτιας κινητοποίησης: αν και τα φυλλάδια τυπώθηκαν, δεν προσκομίστηκε ποτέ κανένα αποδεικτικό της ύπαρξής τους. Το τελειωτικό χτύπημα στο βασικό υπερασπιστικό εφεύρημα του Πατέλη και του Καζαντζόγλου έδωσε ο Τσακανίκας, μέλος του πενταμελούς της Νίκαιας, που δήλωσε ρητά ότι φυλλάδια ουδέποτε υπήρξαν. Ο Ρουπακιάς έσπευσε να υιοθετήσει τον ισχυρισμό ότι αυτός δήθεν μετέβη σε τυπογραφείο στο Περιστέρι για να παραλάβει τα τρικάκια, χωρίς να βρεθεί έστω και ένας δικηγόρος να τον ενημερώσει για το αυτοκτονικό αυτού του διαβήματος, καθώς η κεραία του τηλεφώνου του εξέπεμπε αδιάλειπτα από την περιοχή της Νίκαιας.

Έτσι, από τις εικόνες των στρατιωτικών παρελάσεων δεκάδων αντρών με τις παραλλαγές, τα άρβυλα και τα μαύρα μπλουζάκια, με τις ασπίδες, τους ασύρματους και τα ρατσιστικά συνθήματα κατά των ξένων, τα μέλη της Ασφάλειας της οργάνωσης έφτασαν να διεκδικούν ο καθένας για τον εαυτό του μια προσωπική οδό διαφυγής, που έχει εύγλωττα αποτυπωθεί στο ευφυολόγημα “Αίμα, Τιμή, Δεν ήμουνα εκεί”. Το γκροτέσκο σκηνικό αυτής της συλλογικής απουσίας συμπλήρωναν εύθυμες πινελιές: του Αναδιώτη που είχε Πακιστανό φίλο ονόματι Αντρέι ο οποίος “μεγάλωσε στην Ελλάδα, μίλαγε άπταιστα ελληνικά και υποστήριζε τη Χρυσή Αυγή”, του Καλαρίτη και του Τσαλίκη που μιλούσαν στο τηλέφωνο “για τα καναρίνια τους” τη στιγμή που η γειτονιά τους συγκλονιζόταν από τη δολοφονία Φύσσα, του Τσακανίκα που δήλωσε την οριστική απόφασή του να μην ασχοληθεί πλέον με την πολιτική, αλλά “να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια”. Μια ομολογουμένως αναπάντεχη στροφή στον ευαγγελισμό της ζωής από τον χρυσαυγίτη που διάβαζε τον όρκο στη Νέδα, κλείνοντάς τον με το φρανκικό “Ζήτω ο Θάνατος”.

Ίσως η πιο θλιβερή στιγμή των απολογιών του τάγματος της Νίκαιας ήταν η περιγραφή του κατηγορούμενου Ν. Τσορβά για τις εξώσεις σε βάρος του από τρία τουλάχιστον σπίτια μετά τη λήξη της προφυλάκισής του. Την ίδια στιγμή που έξω από το δικαστήριο εκσφενδονίζονταν καταγγελίες για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που έδιναν στον Μιχαλολιάκο ευρωβουλευτές και βουλευτές της οργάνωσης για “κοινωνικό έργο” και που φυσικά γίνανε καπνός, ένα μέλος της Ασφάλειας της Νίκαιας, χωρίς εργασία, δικηγόρο και ίσως κατοικία, προσπαθούσε να αποποιηθεί την ευθύνη μιας ανθρωποκτονίας, ενώ κάθε λέξη που πρόφερε τη στοιχειοθετούσε. Το ότι στην επόμενη φάση της δίκης ο Μιχαλολιάκος θα έρθει και θα πετάξει τους στρατιώτες του στα σκυλιά, δηλώνοντας αποτροπιασμό για τα εγκλήματά τους, δεν θα έπρεπε να προκαλέσει καμία έκπληξη. Αν ο Τσορβάς πρόσεχε τις ιδεολογικές ομιλίες που παρακολουθούσε στη Νίκαια (και ο ίδιος δήλωσε ότι δεν τις πρόσεχε), θα θυμόταν το αγαπημένο ρητό της οργάνωσης που διδάσκεται στους πυρήνες δόκιμων μελών της: «Όποιος έχει καταστήσει τον εαυτό του σκώληκα, δεν πρέπει να παραπονιέται όταν τον πατούν».

Ο φασισμός στήνει στα πόδια τους στρώματα κατεστραμμένα από την κρίση, μετατρέποντάς τα σε πολιορκητικό κριό κατά του οργανωμένου εργατικού κινήματος και της αριστεράς. Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής επιχείρησε να χτίσει έναν ιδιωτικό στρατό, επίλεκτο τμήμα του οποίου ήταν η Ασφάλεια της Νίκαιας, που δοκίμασε την ισχύ του σε βάρος των πιο αδύναμων της κοινωνίας, των μεταναστών, για να συγκρουστεί στη συνέχεια με τον πραγματικό εχθρό του φασισμού: τους συνδικαλιστές, την αριστερά, την αντιφασιστική νεολαία. Το ανθρώπινο υλικό για τον στρατό αυτό η ηγεσία της Χρυσής Αυγής, που κατοικεί στα βόρεια προάστια της Αττικής και οικονομικά είχε πάντοτε τον τρόπο της, το βρήκε στις γειτονιές της Νίκαιας και του Περάματος. Όπως έλεγε ο Χίτλερ: “ο μικρός άνθρωπος νιώθει σαν σκουλήκι, αλλά εμείς τον τοποθετούμε σε ένα κίνημα που τον κάνει να νιώθει κομμάτι ενός μεγαλου δράκου”. Όταν το κράτος έπαψε να παρέχει ασυλία στις εγκληματικές δράσεις της οργάνωσης και κινήθηκε εναντίον της κάτω από την πίεση της μαζικής αντιφασιστικής έκρηξης που ακολούθησε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο δράκος ξεφούσκωσε σε σαύρα που έτρεξε πανικόβλητη να κρυφτεί. Και οι στρατιώτες της Χρυσής Αυγής της Νίκαιας αποδείχτηκαν αναλώσιμοι για την ηγεσία της.

Για αυτό, δεν έχουν να κατηγορήσουν παρά μόνο τους εαυτούς τους. Επέλεξαν να πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες και για αλλότρια συμφέροντα, με αντάλλαγμα μια σακούλα πατάτες και μια δόση ρατσιστικό και εθνικιστικό όπιο που θα τους ανακούφιζε από το άλγος της κρίσης. Προτίμησαν τον εμφύλιο, αντί για την αλληλεγγύη των φτωχών, στοχοποιώντας τους γείτονες και τους συναδέλφους τους, για να μπορεί ο Μιχαλολιάκος να διαπραγματεύεται – με την ισχύ των ταγμάτων του και με το αίμα των θυμάτων του – ένα πιο ευρύχωρο διαμέρισμα στη δεξιά πολυκατοικία. Τώρα που το σχέδιο αυτό απέτυχε, ο Μιχαλολιάκος δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει έξωση στους νοικάρηδες του υπογείου και να τους αποδώσει ακέραια την ποινική ευθύνη (ο ίδιος, άλλωστε, έχει αναλάβει την πολιτική). Αυτή είναι η ηθική της ηγεσίας του εθνικοσοσιαλισμού. Και αυτή είναι η μοίρα των στρατιωτών του.

Δυστυχώς, ανθρώπινο υλικό για το πολιτικό σχέδιο του φασισμού θα υπάρχει πάντα, όσο τουλάχιστον η σημερινή κοινωνία παράγει οικονομική και κοινωνική αθλιότητα. Ο φασισμός δεν μπορεί να ηττηθεί ως φυσικά πρόσωπα (όσο σημαντικό και αν είναι να καταδικαστούν αυτοί που δικάζονται στη δίκη της Χρυσής Αυγής), αλλά ως κοινωνική σχέση. Μέχρι τότε, οι φτωχοί μπορούν να αντλήσουν κρίσιμα διδάγματα για το πού αξίζει να στρατευτούν για να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Ή, έστω, να τη ζήσουν με το κεφάλι όρθιο, όχι σαν δράκοι ούτε σαν σκώληκες, αλλά τουλάχιστον σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι. Ο δικός μας δρόμος είναι πάντοτε ανοιχτός.

Οι αστυνομικοί εντόπισαν τους κατηγορούμενους μέσα σε σχολείο να αναγράφουν στους τοίχους συνθήματα της Χρυσής Αυγής.

Η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ:

Συνελήφθησαν, στο πλαίσιο του αυτοφώρου, μεσημβρινές ώρες της 4-5-2025, από αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης (Ομάδα ΔΙ.ΑΣ.), -3- ημεδαποί, ηλικίας 20 και 21 ετών και 16χρονος ανήλικος, κατηγορούμενοι -κατά περίπτωση- για διακεκριμένη περίπτωση φθοράς κατά συναυτουργία, απείθεια και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων.

Ειδικότερα, περιπολούντες αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ. εντόπισαν τους κατηγορούμενους εντός σχολικού συγκροτήματος να αναγράφουν στους τοίχους συνθήματα της Χρυσής Αυγής και οδηγήθηκαν στο Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιλίου.

Στην κατοχή τους βρέθηκαν μεταξύ άλλων και κατασχέθηκαν:

1. αεροβόλο πιστόλι,
2. -3- αμπούλες αέρος,
3. γεμιστήρας με μεταλλικά σφαιρίδια,
4. ζευγάρι γάντια,
5. σκούφος,
6. μάσκα τύπου full face,
7. σημαία με κέλτικο σταυρό,
8. αυτοκόλλητα με συνθήματα της Χρυσής Αυγής και
9. σπρέι.

Οι συλληφθέντες, με τη σε βάρος τους δικογραφία από το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιλίου, οδηγήθηκαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα.