Νίκος Γιαννόπουλος

Οι ιστορικές έρευνες όμως, ακόμα και αν είναι δοσμένες με εξαιρετικά προσιτό ύφος όπως στο βιβλίο του Χαραλαμπίδη στοχεύουν σε κοινό που είναι συνήθως “υποψιασμένο”, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και θέλει απλώς να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.

Οταν όμως η λογοτεχνία της μυθοπλασίας συνδυάζεται με την ιστορική απόδειξη και τεκμηρίωση, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να ενδιαφέρει το σύνολο του κοινού. Ισως έτσι να εξηγείται γιατί το βιβλίο “Επί σκοπώ πλουτισμού” της Ελισάβετ Χρονοπούλου (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις) έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες talk of the town και viral στα social media.

Η Χρονοπούλου, άνθρωπος και παράγοντας του ελληνικού σινεμά, είχε μία ιδέα εξαιρετική. Να σκαρώσει ένα μυθιστόρημα με φανταστικούς ήρωες και φανταστικά γεγονότα το οποίο όμως θα βασιζόταν σ’ έναν απολύτως αληθινό ιστορικό πλαίσιο.

Μελετώντας σχολαστικά, όπως φαίνεται, τα αρχεία του του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Αθηνών της περιόδου 1945-49, η συγγραφέας δημιούργησε μία ιστορία αρκούντως πειστική, χαρακτηριστική και ακριβής με κεντρικό κάδρο το φαινόμενο του δωσιλογισμού στην Αθήνα στα χρόνια της κατοχής.

Το βιβλίο όμως πηγαίνει πολύ βαθιά, στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση ξεπερνώντας τα ιστορικά πλαίσια του θέματος. Δεν υπάρχουν, για τη Χρονοπούλου, απόλυτα κακοί και απόλυτα καλοί ήρωες, υπάρχουν άνθρωποι που έζησαν, έδρασαν και πέθαναν σ’ ένα συγκεκριμένο πολιτικό και ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμόρφωσαν και τις επιλογές της ζωής τους. Αυτές ακριβώς οι επιλογές επηρεάζουν τις ζωές άλλων ανθρώπων ακόμα και 80 χρόνια μετά. 

Η συγγραφέας δεν κρίνει αλλά κατορθώνει να μας δώσει την άποψή της για την ιστορική περίοδο κατά την οποία εκτυλίσσονται τα περισσότερα γεγονότα της ιστορίας της. Υπαινικτικά και κάτω από τις γραμμές ενός λόγου που ρέει άνετα, ανεμπόδιστα.

Η συγκίνηση σ’ αυτό το εξαιρετικό έργο, δεν κραυγάζει, δεν επιδιώκεται άκομψα. Αφήνεται να “ξετυλιχτεί” μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων της ιστορίας οι οποίοι ζουν υπό ακραίες συνθήκες σ’ ένα ακραίο καθεστώς. Οι πράξεις τους αφήνονται γυμνές στο συμπέρασμα του αναγνώστη που ακολουθεί κατά πόδας την ιστορία, σελίδα-σελίδα.

Το βιβλίο λειτουργεί και επιμορφωτικά, το δίχως άλλο. Ακόμα και τίποτα να μην έχει διαβάσει κανείς για το φαινόμενο του δωσιλογισμού στη χώρα, μέσα από την ιστορία του Δημοσθένη αντιλαμβάνεται πλήρως περί τίνος πρόκειται και τι επιδράσεις είχε αυτό στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Η Χρονοπούλου βέβαια δεν αφήνει στο σκοτάδι τον άπειρο αναγνώστη. Επεξηγεί, παραπέμπει, φέρνει στο φως αρχεία μετασχηματίζοντάς τα για τις ανάγκες της ιστορίας, δίνει, με λίγα λόγια, ένα πλήρες πλάνο στο οποίο ο καθένας μπορεί να κινηθεί για να εκτιμήσει την κατάσταση και τα γεγονότα.

Ολα αυτά με μία γλώσσα απλή, καθημερινή, με κοφτές, μικρές προτάσεις που όμως διαμορφώνει εικόνες τόσο πλούσιες, σαν να βλέπει κανείς μία ταινία που εκτυλίσσεται μπροστά του. Αλλωστε, όπως είπαμε, η συγγραφέας είναι άνθρωπος του σινεμά και της εικόνας, που μπορεί, ακόμα και με τις λέξεις, να φιλοτεχνεί κινηματογραφικά πλάνα με μεγάλη άνεση.

Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται και ένα εξαιρετικά κατατοπιστικό επίμετρο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Ο ιστορικός εντάσσει έτσι τη μυθοπλασία της Χρονοπούλου στο ιστορικό της πλαίσιο και το κάνει με τρόπο απέριττο και αριστοτεχνικό χωρίς να “κλέβει” το λογοτεχνικό κλέος της συγγραφέα.

Το κυριότερο: Τόσο η Χρονοπούλου, με το δικό της τρόπο, όσο και ο Χαραλαμπίδης, αναδεικνύουν το γεγονός-τομή που καθόρισε την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η Αντίσταση στον κατακτητή όχι μόνο δεν δικαιώθηκε, όχι μόνο δεν τιμήθηκε, αλλά ποινικοποιήθηκε ανηλεώς στα χρόνια αμέσως μετά την Κατοχή. Αντιθέτως όσοι συνεργάστηκαν με τον εχθρό, με ελάχιστες εξαιρέσεις, απέκτησαν εν ριπή οφθαλμού το στάτους του νοικοκύρη και έπαιξαν το δικό τους ρόλο στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα.

Αυτή η τεράστια αντίφαση, αυτό το ιστορικό παράδοξο, ο αναγνώστης, ακόμα και ο λιγότερο προσεκτικός σίγουρα θα το εντοπίσει μέσα στις γραμμές αυτού του σπουδαίου βιβλίου.

Αλλωστε, τα βιβλία για ένα λόγο υπάρχουν. Και ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου βιβλίου είναι να ξύσει το συγκεκριμένο κομμάτι της ιστορικής μνήμης μέχρι να δουν το φως του ήλιου (και της γνώσης) όλες οι διαστάσεις της αλήθειας.

Και σε τι τάιμινγκ ε; Μόλις μερικές ημέρες μετά την αποκάλυψη των φωτογραφιών της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που “αποκάλυψε” το ψυχικό μεγαλείο των αντιστασιακών λίγο πριν τραβηχθεί η σκανδάλη των ναζί εκτελεστών. 

Σε ανακοίνωσή του ο οργανισμός ενημερώνει ότι δεν υπάρχει διαταγή για σφράγιση των πραγμάτων της Μαίρης Χρονοπούλου, ενώ ήδη έχει υλοποιήσει καταμέτρηση με πραγματογνώμονα και τεχνικό σύμβουλο.

Δείτε τη διαθήκη της Μαίρης Χρονοπούλου:

Παράλληλα, η αείμνηστη ηθοποιός έχει αφήσει και κάποια χρήματα σε φίλους της, ενώ ο δικηγόρος της, Δημήτρης Χατζημιχάλης, αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο ύπαρξης δεύτερης διαθήκης, συνδέοντάς το με τη διάρρηξη που είχε γίνει προ ημερών στο σπίτι της Μαίρης Χρονοπούλου στην Παιανία.

Η ανακοίνωση του «Χαμόγελου του Παιδιού» για τη διαθήκη της Μαίρης Χρονοπούλου

Δημοσιεύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2023, η από 4 Οκτωβρίου 2013 δημόσια διαθήκη της Μαίρης Χρονοπούλου. «Το Χαμόγελο του Παιδιού», καθώς και όσοι έχουν αναφερθεί εντός της διαθήκης, ως νόμιμοι κληρονόμοι, έχουν το έννομο συμφέρον για παραλαβή της. Κάθε άλλη πληροφορία, φήμη, άποψη ή εικασία που δημοσιοποιείται, να βλάψει μόνο μπορεί τη μνήμη της Μαίρης Χρονοπούλου.

Με απόφαση του Ειρηνοδικείου Κρωπίας δε διατάχθηκε σφράγιση των πραγμάτων παρά μόνο απογραφή τους από συμβολαιογράφο που ορίστηκε καθώς και δύο πραγματογνώμονες. Αυτό το γεγονός μας χαροποιεί ιδιαίτερα καθώς με τον τρόπο αυτό, καταγράφεται η κινητή περιουσία της Μαίρης Χρονοπούλου με διαδικασία που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Σημαντικό να αναφερθεί πως «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είχε ήδη υλοποιήσει καταμέτρηση με πραγματογνώμονα και τεχνικό σύμβουλο.

Περισσότερες πληροφορίες που αφορούν:

Την απόφαση του Οργανισμού, να επεκτείνει τη δράση του Φροντίδα των Παιδιών και των Νέων «Μαίρη Χρονοπούλου» -μια δράση για τα παιδιά που ενηλικιώνονται ώστε να εξελιχθούν και κάνουν σταθερά βήματα στην ενήλικη ζωή τους

Τη δημιουργία του Βραβείου «Μαίρη Χρονοπούλου» καθώς και οτιδήποτε χρειάζεται να ειπωθεί προκειμένου να τιμήσουμε τη μνήμη αλλά και όλες τις επιθυμίες της Μαίρης Χρονοπούλου

Θα δοθούν, το Σάββατο 11 Νοεμβρίου στις 11:00π.μ., στο σπίτι της στην περιοχή της Παιανίας.

Στο Τρισάγιο που θα πραγματοποιηθεί -με όσους αγαπούσαν πραγματικά τη Μαίρη Χρονοπούλου- θα έχουν υλοποιηθεί οι επιθυμίες της. Η τοποθέτηση της μαρμάρινης επιγραφής έξω από το σπίτι της που θα αναγράφει «Το Σπίτι της Μαίρης Χρονοπούλου» καθώς και η μαρμάρινη επιγραφή που θα έχει τοποθετηθεί σε σημείο που η ίδια μας είχε υποδείξει εντός του σπιτιού της, θα αναγράφει: «Μαίρη Χρονοπούλου, ηθοποιός. Αγαπούσε πολύ τα παιδιά».

Εκκρεμεί η αποκατάσταση της τοποθέτησης της τέφρας της, η οποία θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την επιθυμία της Μαίρης Χρονοπούλου, όπως αυτή είχε αποτυπωθεί σε οπτικοακουστικό υλικό, που έχει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και είναι στη διάθεση όποιου το επιθυμεί. Παρακαλούμε να αποτραπεί ο περαιτέρω διασυρμός του ονόματος της, και όσοι την αγαπούσαμε και συνεχίζουμε να την αγαπάμε, να εμμείνουμε στην υλοποίηση των επιθυμιών της.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέφερε ο δικηγόρος της αείμνηστης ηθοποιού στο «MEGA Καλημέρα», οι κληρονόμοι που αναφέρονται μέσα στη διαθήκη της Μαίρης Χρονοπούλου είναι δύο. Ο πρώτος κληρονόμος είναι ο εθελοντικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, το «Χαμόγελο του Παιδιού» και η δεύτερη κληρονόμος, είναι η προηγούμενη οικιακή βοηθός της, που πέρασαν πολλά χρόνια μαζί.

Μιλώντας στην εκπομπή δικηγόρος και φίλος της Μαίρης Χρονοπούλου, είπε: «Η διαθήκη δημοσιεύτηκε αλλά δεν την έχουμε πάρει ακόμα στα χέρια μας. Περιμένουμε σήμερα να την πάρουμε. Αφήνει την περιούσια της στο ‘Χαμόγελο του Παιδιού’ και στην οικιακή βοηθό που της είχε συμπαρασταθεί στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της».

Ακόμη πρόσθεσε, ότι υπάρχουν και κάποιοι φίλοι της ηθοποιού οι οποίοι θα λάβουν χρήματα, ενώ ζήτημα έχει προκύψει με το σπίτι της το οποίο η ίδια είχε εκφράσει την επιθυμία να μετατραπεί σε μουσείο.

«Το θέμα του μουσείου είναι σημαντικό, διότι αυτό συναντάται με τα κινητά πράγματα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι. Η ακίνητη περιουσία έχει πάει όλη στο ‘Χαμόγελο του Παιδιού’, η κινητή περιουσία περιμένουμε να δούμε που έχει πάει επισήμως, εικάζω ότι και αυτή θα πάει στο ‘Χαμόγελο του Παιδιού» είπε συγκεκριμένα.

Τέλος, αναφέρθηκε και σε πληροφορίες που κυκλοφόρησαν για την ύπαρξη ιδιόχειρης διαθήκης της Μαίρης Χρονοπούλου, η οποία, έχει ειπωθεί ότι βρίσκεται κρυμμένη κάπου στο σπίτι της, κάτι που θα μπορούσε να συνδεθεί και με την πρόσφατη διάρρηξη στο σπίτι της. «Είναι κάτι περίεργο, έγινε την ίδια μέρα σχεδόν που υποβλήθηκε η αίτηση για σφράγιση. Εκείνο το οποίο διαπίστωσε η αστυνομία, είναι ότι έψαχναν στοχευμένα, υπήρχαν κάτω έγγραφα» τόνισε ο δικηγόρος της Μαίρης Χρονοπούλου.

Σύμφωνα με την εκπομπή Super Κατερίνα, τα ξημερώματα χτύπησε ο συναγερμός στο σπίτι που τόσο αγαπούσε η Μαίρη Χρονοπούλου στην Παιανία.

Στο σημείο μετέβησαν δύο αστυνομικοί που ήταν σε βραδινή περιπολία για να δουν τον χώρο, ωστόσο δεν παρατήρησαν κάποια παραβίαση – διάρρηξη και απώλεια αντικειμένων.

«Ο φίλος και δικηγόρος της Μαίρης Χρονοπούλου, λίγες ημέρες μετά τον θάνατό της είχε καταθέσει αίτημα σφράγισης του σπιτιού προκειμένου να καταγραφεί η περιουσία της και στα αντικείμενα μέσα στον χώρο, στο ενδεχόμενο να αφαιρέσουν ή να κλέψουν κάποιοι τα αντικείμενα της ηθοποιού», ανέφερε η δημοσιογράφος του Alpha.

Κάτι το οποίο επιβεβαίωσε και ο αστυνομικός αναλυτής, Σταύρος Μπαλάσκας: «Δεν υπάρχει διάρρηξη, δεν υπάρχει τίποτα. Πήγε περιπολικό της αστυνομίας μετά από κλίση της εταιρίας η οποία έχει αναλάβει την ασφάλεια του σπιτιού, ωστόσο δεν βρέθηκε τίποτα. “Ουδείς, ουδέν, ουδέποτε”, γράφει η ανακοίνωση της αστυνομίας», ανέφερε ο χαρακτηριστικά ο Σταύρος Μπαλάσκας.

«Ήρθα σπίτι… Είχα ρεπό δηλαδή την Κυριακή και ήμουν έξω και το απόγευμα έπαιρνα τηλέφωνο, δεν μου απαντούσε και λέω κάτι “δεν είναι καλά”. Ανησύχησα και ήρθα μια ώρα πιο νωρίς στο σπίτι. Ανοίγω την πόρτα και φωνάζω “κυρία Μαίρη, κυρία Μαίρη”. Tην είδα ότι είχε πέσει στο σαλόνι και ήταν ακίνητη. Αμέσως δεν κάλεσα ασθενοφόρο επειδή η διεύθυνση είναι αλλιώς άλλο γράφει, άλλο είναι και είναι δύσκολο να έρθει και το κάλεσε ο κύριος Θωμάς, φίλος που μένει εδώ κοντά και ήρθε σε πέντε λεπτά.

Η κυρία Μαίρη ήταν βρεγμένη, πώς να σου πω και έκοψα από πίσω με ψαλίδι. Δεν το είχα βγάλει τελείως. Όσο μπορούσα το τράβηξα και έβαλα το πάπλωμα. Και όταν ήρθε το ασθενοφόρο με την κυρία και τον κύριο, αυτοί τράβηξαν το υπόλοιπο νυχτικό», δήλωσε η οικιακή βοηθός της Μαίρης Χρονοπούλου.

Η ΕΛΑΣ ενημερώθηκε με 9 μέρες καθυστέρηση

Με εννιά ημέρες καθυστέρηση ενημερώθηκε η Αστυνομία για το σοβαρό τραυματισμό της Μαίρης Χρονοπούλου στο σπίτι της στην Παιανία, που είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία της πνοή πέντε ημέρες μετά στο νοσοκομείο.

Η αγαπημένη ηθοποιός έπεσε στο σαλόνι του σπιτιού της και τραυματίστηκε την Κυριακή της 1ης Οκτωβρίου. Διακομίστηκε με ιδιωτικό ασθενοφόρο στο νοσοκομείο και ύστερα από πέντε ημέρες νοσηλείας στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας κατέληξε. Το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα ενημερώθηκε για το θάνατο της μεγάλης πρωταγωνίστριας του κινηματογράφου στις 10 Οκτωβρίου, δηλαδή εννιά ημέρες μετά το ατύχημα στο σπίτι της.

Συγκεκριμένα επικοινώνησαν από την Εισαγγελία με τον αρμόδιο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ. για την αναγγελία θανάτου.

Όπως εξηγούν αστυνομικές πηγές, όταν ένας πολίτης μεταφέρεται στο νοσοκομείο με τραύμα στο κεφάλι, όπως δηλαδή έγινε στην περίπτωση της Μαίρης Χρονοπούλου, τότε πρέπει να ενημερωθεί η Αστυνομία. Η ενημέρωση συνήθως γίνεται είτε από το ΕΚΑΒ είτε από το νοσοκομείο. Στην περίπτωση της ηθοποιού αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα η αυτοψία της ΕΛ.ΑΣ. στο σπίτι της Παιανίας να λάβει χώρα μόλις χθες.

Η ηθοποιός είχε μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο, έπειτα από σοβαρό ατύχημα που είχε στο σπίτι της. Η δυσάρεστη είδηση γνωστοποιήθηκε από την εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη, το μεσημέρι της Παρασκευής 6 Οκτωβρίου.

Η Μαίρη Χρονοπούλου υπήρξε μεγάλη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου με δεκάδες επιτυχίες στο ενεργητικό της. Ηταν ενα αστέρι που φώτισε για πολλά χρόνια τη σκηνή του θεάτρου και το λευκό πανί του κινηματογράφου. Ενα αστέρι που αγαπήθηκε και καταχειροκροτήθηκε απ’ όλο τον κόσμο. Γεννήθηκε στο Κολωνάκι σε μία μητριαρχική οικογένεια. Κάτι που την ακολούθησε σε όλη τη ζωή της. «Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι περίεργο, σαν το σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα. Ημασταν όλο γυναίκες. Αργησα να χαρώ την αντρική παρουσία. Ο πατέρας μου χώρισε νωρίς με τη μητέρα μου. Μ’ εβγαζε μια φορά στο τόσο σε ακριβά ρεστοράν, που ετρεμα να μη λαδωθώ και κάνω καμία ατζαμοσύνη. Αν έχω βέβαια κάποιο ταλέντο πάνω μου, το χρωστάω σ’ εκείνον, είναι το δικό του DNA. Η απώλεια του μου στοίχισε φοβερά» είχε αναφέρει η ίδια σε παλιότερη συνέντευξή της.

Η μητέρα της, Κατερίνα Χρονοπούλου, αποτέλεσε για εκείνη ένα θλιβερό κεφάλαιο στη ζωή της. «Τη μαμά μου δεν τη συγχώρησα. Ηταν σημαντική και μορφωμένη γυναίκα. Μου έδωσε πάρα πολλά εφόδια. Μου είχε βάλει πολλές δραστηριότητες στο πρόγραμμά μου. Δεν είχα μία ελεύθερη ώρα στο 24ωρο για να παίξω ως παιδί. Ημουν 22 ετών με κοτσίδες, ένα άπραγο παιδί που δεν ήξερα τον κόσμο» είπε πει και πρόσθεσε: «Δεν χάρηκε καθόλου που ασχολήθηκα με την υποκριτική. Ποτέ δεν ήρθε σε πρεμιέρα. Δεν ήταν καθόλου θεατρομαμά. Επειτα από πολλές παραστάσεις, ερχόταν σε μία θέση που αγόραζε, χωρίς πρόκληση, με εβλεπε και εφευγε. Δεν μου είπε ποτέ ενα “συγχαρητήρια” ή “μπράβο”. Δεν σχολίαζε».

Οπως εχει αποκαλύψει η ίδια, μεγάλωσε με Γερμανίδα νταντά. «Εχω φάει πολύ ξύλο για να μάθω τη στάση των ποδιών στο πλάι, γιατί έτσι κάθονται οι αξιοπρεπείς κυρίες. Μηχανικά κάθομαι πλέον. Εκανα την επανάστασή μου, οταν απέκτησα οικονομική αυτοτέλεια και μπόρεσα να νοικιάσω το πρώτο μου σπίτι και εφυγα από τη μητέρα μου. Η ελευθερία ήταν απερίγραπτο συναίσθημα. Βέβαια, ήμουν μοναχικός καπετάνιος. Ημουν ο αντρας της ζωής μου. Αλλά είναι ωραίο πράγμα η ανεξαρτησία».

Τα πρώτα βήματα

Τα πρώτα χρόνια της καριέρας της συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και εμφανίστηκε ως μέλος του χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος. Το 1957, έφυγε από το Εθνικό και ξεκίνησε τη συνεργασία της με το ελεύθερο θέατρο. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στο Ακροπόλ με τα έργα των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου. «Εγινα τυχαία ηθοποιός. Είχα πάει στο χορό του αρχαίου δράματος από το Λύκειο Ελληνίδων. Εγώ νόμιζα ότι εκεί χορεύουν, ήμουν και ψώνιο με το χορό, έτσι πήγα. Μια μέρα ήρθε η Δέσπω Διαμαντίδου και μου πρότεινε να παίξω σ’ ένα έργο. “Θέλεις να παίξεις το ρόλο της πρωταγωνίστριας;” με ρώτησε. Εγώ δεν ήθελα, αλλά που είπαν έναν πολύ μεγάλο μισθό. Εμαθα το ρόλο μέσα σε 37 ώρες. Θυμάμαι στην πρεμιέρα είχα πιάσει την κουΐντα με τα δυο μου χέρια και δεν εβγαινα, τέτοιο τρακ είχα πάθει. Τότε ήρθε ο Σακελλάριος, μου δίνει μια γονατιά και βγήκα στη σκηνή με πλονζόν και επεσα σ’ εναν καναπέ. Ημουν παράνομη, γιατί δεν είχα αδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Ερχόταν ο αστυνομικός στο θέατρο να με συλλάβει και εγώ έβγαινα στο βάθος της σκηνής χωρίς να παίζω και καθόμουν σ’ έναν καναπέ για να μη με πιάσουν».

Το 1953, πήρε το βάπτισμα του πυρός και στον κινηματογράφο, ερμηνεύοντας ένα μικρό ρόλο στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Χαρούμενο Ξεκίνημα». Στην ίδια ταινία εμφανιζόταν και η Μάρω Κοντού, που ξεκινούσε και η ίδια τη μεγάλη της καριέρα στον κινηματογράφο και το θέατρο. «Αμα δεις τα πλάνα εκείνης της εποχής σού σηκώνεται η τρίχα από την ασχήμια και των δυο μας, αλλά φαίνεται πως με τα τότε δεδομένα θεωρούμασταν νοστιμούλες» είχε δηλώσει. Αν και η ταινία δεν υποσχόταν πολλά πράγματα, προβλήθηκε στο σινεμά, κόβοντας 124.749 εισιτήρια. Κατατάχθηκε στη δεύτερη θέση ανάμεσα σε 14 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Με τα χρόνια το ασχημόπαπο έγινε κύκνος και παρά τη μετριοφροσύνη της Χρονοπούλου που έλεγε πάντα πως υπήρχαν ομορφότερες πρωταγωνίστριες από την ίδια, η παρουσία της άφησε στο πανί το στίγμα της εκλεπτυσμένης γόησσας, μιας πραγματικής κυρίας του ελληνικού κινηματογράφου. «Ο Δαλιανίδης μου έκανε πρόταση να παίξω σε ταινία του. Δεν μου αρεσα στις ταινίες εμφανισιακά. Δεν είχε ωραίο ηχόχρωμα η φωνή μου. Είχα όμως το χαρακτήρα να επιβάλλω τα τραγούδια. Το τσιφτετέλι που επρεπε να χορέψω μου φάνηκε εξωπραγματικό με τις αστικές καταβολές που είχα. Πήρα ενα μπουκάλι πορτοκαλάδα, την έχυσα, έβαλα μέσα κονιάκ χύμα από το μπαρ και το κατέβασα. Εγινα ντίρλα. Ετσι βγήκε η σκηνή. Στο τρίτο μιούζικαλ λύθηκα. Στο “Γοργόνες και Μάγκες”. Εκεί ναι, μου άρεσε».

Η θηλυκότητά της, η αριστοκρατική φινέτσα, η εκλεπτυσμένη ερμηνεία της και το χαρακτηριστικό της ταμπεραμέντο αποτέλεσαν τον πυρήνα κάθε ρόλου που υιοθέτησε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Οι ερμηνείες της πάντα αναδείκνυαν δύναμη και θηλυκότητα. Αν και η εξωτερική της εμφάνιση δεν υπήρξε ποτέ προκλητική, η ηθοποιός διέθετε μια αύρα ιδιαίτερης ομορφιάς και σώματος που γοήτευε την αντρική φαντασία. Από τη μικρή οθόνη πέρασε για λίγο. Ο ρόλος της Μαίρης Μωυσιάδου στο «Μάνα είναι μόνο μία» έμεινε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς της ελληνικής τηλεόρασης. Τελευταία της συμμετοχή σε σειρά ήταν στον τελευταίο κύκλο του «Ετερος Εγώ», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια.

Σύμφωνα με νέο δημοσίευμα της εφημερίδας Espresso, η ηθοποιός φέρει τραύμα στο δεξιό μετωπιαίο τμήμα του κρανίου της και βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση.

«Σε τέτοιες καταστάσεις χορηγείται αποιδηματική θεραπεία για την απορρόφηση του οιδήματος και του αιματώματος που έχει επεκταθεί σε ένα μεγάλο μέρος του εγκεφάλου της, σύμφωνα με την αξονική τομογραφία στην οποία υποβλήθηκε η ηθοποιός κατά τη μεταφορά της στα επείγοντα περιστατικά, την περασμένη Κυριακή» γράφει το άρθρο.

Αναφέρεται δε, ότι «οι γιατροί ελπίζουν μόνο σε ένα θαύμα», αλλά και ότι «η Μαίρη Χρονοπούλου μάχεται δυνατά, αφού οι ζωτικές λειτουργίες της είναι άριστες και δεν υπάρχει καμία επιπλοκή στην αναπνοή ή την καρδιά της».

Την είδηση έκανε γνωστή ο φίλος της, δημοσιογράφος και συγγραφέας Αλκίνοος Μπουνιάς, ο οποίος την αναζήτησε για να δει τι κάνει και έμαθε από τη βοηθό της, Νίνο, τη Γεωργιανή οικιακή βοηθό που έχει στο σπίτι της, και τον ηθοποιό Θωμά Χούντα, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται στο πλευρό της σε διάφορες περιπέτειες με την υγεία της, για το ατύχημα που είχε.

Η 90χρονη Μαίρη Χρονοπούλου έχει ταλαιπωρηθεί αρκετά από την υγεία της τα τελευταία χρόνια. Πάντως πριν λίγους μήνες είχε πρωταγωνιστήσει στον τελευταίο κύκλο της σειράς «Έτερος Εγώ».

Με μια μακροσκελή ανάρτηση το βράδυ της Παρασκευής 8 Σεπτεμβρίου, είχε εξηγήσει στους διαδικτυακούς της φίλους τις αιτίες της απουσίας της, λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε.

«Φίλες, φίλοι που πολύ καιρό επικοινωνούσαμε και διασκεδάζαμε -με μηνύματα στο προφίλ μου στο ινσταγκραμ- ξαφνικά χαθήκαμε. Δεν φταίτε εσείς. Πέρασα διάφορες περιπέτειες υγείας κ είχα απομακρυνθεί απο τα Media. Ευτυχώς ο παλιός, πιστός φιλος μου @armoutidisgiannis που προΐσταται της ομάδας του Instagram μου, προσπάθησε με νύχια κ με δόντια να μην ξεχαστώ. Τροφοδοτούσε με φωτογραφίες από τον κινηματογράφο και διάφορα γεγονότα το προφίλ μου και κάπως επέζησα!! Φίλοι, φίλες ξαναγυρίζω, να’ μαι. Σήμερα έχω τη γιορτή μου» είχε γράψει -μεταξύ άλλων- τότε. Μάλιστα, είχε αναφερθεί και στην φονική κακοκαιρία Daniel, η οποία σάρωνε τη χώρα μας εκείνες τις ημέρες.

Την είδηση έκανε γνωστή ο Μάκης Δελαπόρτας, με ανάρτησή του στο Facebook. Δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για το ατύχημα που είχε η Μαίρη Χρονοπούλου.

«Εσπευσμένα στο νοσοκομείο η Μαίρη μας από σοβαρό ατύχημα. Ας προσευχηθούμε όλοι για τη ζωή της», έγραψε ο Μάκης Δελαπόρτας.

Αναλυτικά η Νένα Χρονοπούλου αναφέρει στην ανάρτηση της στο Facebook: 

“Μια κατασκήνωση για παιδιά ΑμεΑ…
Πού; Στην Μπούκα Αμφιλοχίας.
Πότε; Στις 16 Ιουλίου με διάρκεια δέκα ημερών δηλαδή μέχρι τις 25 Ιουλίου.
Αριθμός παιδιών 15, αριθμός συνοδών 13.
Υπεύθυνος διοργάνωσης κατασκήνωσης: ΠΟΣΓΑΜΕΑ
Υπεύθυνος εγκαταστάσεων κατασκήνωσης: Δήμος Αμφιλοχίας
Χρηματοδότηση: Υπουργείο Εργασίας
Μέχρι εδώ όλα φαίνονται ιδανικά μέχρι να δούμε τις φωτογραφίες από την εν’ λόγω κατασκήνωση, για να κατεβούμε από το ροζ συννεφάκι μας και να προσγειωθούμε και εμείς και τα παιδιά με αναπηρία στην οδυνηρή πραγματικότητα για ακόμα μία φορά.
Συμπεριφορά άκρως απάνθρωπη, τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης, εγκληματικές ελλείψεις και ασφαλώς ο «ρατσισμός» απέναντι στα ΑμεΑ ακόμα μία φορά έχει την τιμητική του.
Στις ίδιες εγκαταστάσεις τα «τυπικά» παιδιά το ίδιο χρονικό διάστημα φιλοξενούνται σε σπίτια, ενώ τα παιδιά ΑμεΑ σε σκηνές, ναι με 40ο υπό σκιά τα ΑμεΑ ψήνονται στις παράνομες σκηνές της κατασκήνωσης γιατί (υπάρχει ΦΕΚ που απαγορεύει τα ΑμεΑ να φιλοξενούνται σε σκηνές).
Στις ίδιες εγκαταστάσεις τα «τυπικά» παιδία, το ίδιο χρονικό διάστημα έχουν την πολυτέλεια της τουαλέτας εν’ έτη 2023 ενώ τα παιδιά ΑμεΑ πλένονται με το λάστιχο με κρύο νερό και δεν τους παρέχουν μήτε κρεμοσάπουνο.
Στις ίδιες εγκαταστάσεις τα «τυπικά» παιδιά μπορούν και έχουν κάποια υποτυπώδη παιχνίδια για να περνάνε τα απογεύματά τους, ενώ τα παιδιά ΑμεΑ αναγκάζονται να καταβρέχονται ως παιχνίδι με το λάστιχο για να γλιτώσουν από τη θερμοπληξία και να βγάλουν από επάνω τους ψύλλους, κοριούς, αλογάκια της Παναγίας, ακρίδες, σκνίπες, κουνούπια και ένα σωρό δερματικά που παρουσιάζουν από την αφόρητη ζέστη.
Τα παιδιά ΑμεΑ ως παιδιά ενός Κατώτερου Θεού για ακόμα μία φορά, ξαπλώνουν σε σκισμένα στρώματα γεμάτα ζωύφια, πίνουν νερό από έναν ψύκτη που όταν το αποφασίζει στάζει λίγο δροσερό νεράκι και είναι πολλά μέτρα μακριά από τις σκηνές τους.
Δεν έχουν συνοδεία γιατρού ή νοσηλευτή, γιατί δε θα μιλήσουν για να το μαρτυρήσουν, και τα φουκαριάρικα ακόμα και τον πόνο τους τον καταπίνουν γιατί ποιος τους δίνει σημασία;
Πατήσαν αχινούς αλλά νοσηλευτής δεν υπήρχε τοποθετημένος υπεύθυνα από το φορέα που εμπιστεύτηκαν οι γονείς τους για να τα πάει στην κατασκήνωση, μία βοηθός νοσηλευτή μόνο υπήρχε η οποία συμπαθέστατη μεν, άπειρη δε και επίσης ενημερωτικά ο βοηθός νοσηλευτή δεν εξουσιοδοτείται να φροντίσει οποιαδήποτε ιατρική πράξη, με λίγα λόγια υπάρχει μόνο για να καλύπτουν κάποιοι τον τροφαντό πισινό τους…
Σκουριασμένα ράντζα, βουλωμένα φρεάτια και λούκια, ακαθαρσίες που πλημμυρίζουν τις τουαλέτες και αναγκάζουν τα παιδιά με αναπηρία να πηγαίνουν με το αμαξίδιο τους σε δύσβατα μονοπάτια μήπως και φτάσουν στην επόμενη προσβάσιμη τουαλέτα διατηρώντας την αξιοπρέπεια τους…
Αυτή που την εμπιστεύτηκαν στην ΠΟΣΓΑΜΕΑ και τους πρόδωσε, γιατί τους πέταξε κυριολεκτικά στα σκουπίδια.
Ποιος είναι ο υπεύθυνος της κατασκήνωσης κόλασης;
Ποιος είναι ο υπεύθυνος να ελέγξει τις εγκαταστάσεις πριν καταλήξει σε συμφωνία πως τα παιδιά θα κάνουν εκεί τις διακοπές τους;
Ποιος είναι αυτός που αποφασίζει πως τα ΑμεΑ είναι για πέταμα;
Πόσα πληρώνει η ΠΟΣΓΑΜΕΑ στο Δήμο Αμφιλοχίας για να βασανίζονται τα παιδιά ΑμεΑ εν’ μέσω καύσωνα σε παράνομα βαλμένες σκηνές, ζώντας σε απάνθρωπες συνθήκες;
Αυτός είναι ο ρόλος σας κύριοι;
Γι’ αυτό σας εμπιστεύονται οι γονείς τα παιδιά τους;
Η προκλητική αδιαφορία σας για την ευθύνη που έχετε απέναντι στα παιδιά ΑμεΑ, η ελαστική σας συνείδηση και η σιγουριά πως κανένας για ακόμα μία φορά δε θα τολμήσει να μιλήσει, δυστυχώς για πρώτη φορά θα σας οδηγήσει στη δικαιοσύνη!
Καλώς ήρθατε στον κόσμο μας…
Με το καλό η δικαίωση των παιδιών ΑμεΑ και η παραδειγματική τιμωρία όσων αδιαφορούν για τη ζωή ενός πλάσματος που δε μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Εγκληματική αδιαφορία λέγεται, λέγεται και παράβαση καθήκοντος, λέγεται και «ρατσισμός», λέγεται και έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο κατ’ εξακολούθηση και με πρόθεση, λέγεται και ανικανότητα.
Γιατί πολύ απλά, όταν κλείνει κάποιος υπεύθυνος πόσο μάλλον η ΠΟΣΓΑΜΕΑ ένα χώρο κατασκήνωσης που θα φιλοξενήσει τα παιδιά με αναπηρία ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ την καταλληλόλητα του χώρου, τη νομιμότητα των εγκαταστάσεων, την επικινδυνότητα των συνθηκών (φύλαξη, πνιγμός, πυρκαγιά), την τροφοδοσία, την προσβασιμότητα, την άδεια λειτουργίας, τη συντήρηση των εγκαταστάσεων, την παροχή ιατρικού προσωπικού, τον τρόπο διακομιδής τυχόν ασθενών σε κοντινό νοσοκομείο, και άλλα πολλά που οφείλει ένας ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΣ από το κράτος οργανισμός και ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΣ από χιλιάδες γονείς παιδιών με αναπηρία να ελέγχει.
Δε θέλουμε να ακούσουμε φταίει ο Δήμος, που ασφαλώς και φταίει αλλά και πάλι όσο και να φταίει ο κάθε δήμος, πρωτίστως ευθύνεται αυτός που νοικιάζει από το δήμο ακατάλληλες εγκαταστάσεις αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που θα έχουν στα παιδιά με αναπηρία.
Ο κάθε Δήμος δίνει ότι έχει και ο εκάστοτε φορέας επιλέγει αν αυτό που του προσφέρεται έχει τις απαραίτητες προδιαγραφές, εν’ προκειμένω ήταν εντελώς ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ.
Κι όμως κανένας δε φρόντισε να διορθωθούν οι τραγικές συνθήκες διαβίωσης για οποιοδήποτε άνθρωπο, πόσο μάλλον για παιδιά με αναπηρίες, κανένας δεν απαίτησε να του παραδοθεί ένας χώρος κατάλληλος για την φιλοξενία των παιδιών.
Άραγε το Υπουργείο Εργασίας είναι γνώστης όλων αυτών των τραγικών γεγονότων που χρηματοδοτεί;
Ο Δήμος πόσα χρήματα παίρνει για να βασανίζονται τα παιδιά με αναπηρία παραδίδοντας ένα τέτοιο εγκαταλελειμμένο τοπίο με όλο το σκουπιδαριό του για εξοπλισμό;
Ποιος υπογράφει για την παραλαβή και την παράδοση του χώρου φιλοξενίας των παιδιών;
Από πότε έχουν υπογραφεί οι συμβάσεις μεταξύ Δήμου Αμφιλοχίας και ΠΟΣΓΑΜΕΑ, και ποιοι είναι οι όροι που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ τους;
Καλό θα ήταν να απαντηθούν όλα αυτά για να λυθούν οι απορίες όλων μας, και μην ακούσουμε πως είναι απόρρητα γιατί αυτά μας έφτασαν εδώ…
Τα απόρρητα σας που είναι η κόλαση των παιδιών με αναπηρία…
Τέλος τα απόρρητα λοιπόν όλα στο φως !!!
ΥΓ. Όχι δεν πρέπει να κλείνουν οι κατασκηνώσεις, πρέπει να υπάρχουν για όλα τα παιδιά, αλλά να υπάρχουν σωστά, για να είναι τα παιδιά προστατευμένα και ευτυχισμένα.
ΥΓ.2 Δήμαρχε μπράβο, συγχαρητήρια να σε χαίρονται εκεί πάνω για τις ευαισθησίες σου και το νοικοκυριό σου… Γιώργος Κατσούλας λέγεσαι να το θυμόμαστε να σου στείλουμε κάρτα της Παναγιάς… Γιατί στην κατασκήνωση κολαστήριο του Δήμου σου όλο Βόηθα Παναγιά μου λέγανε οι συνοδοί.
Εμείς πάντως θα σε θυμόμαστε ως το Δήμαρχο που “καταδίκασε τα παιδιά ΑμεΑ την κόλαση της κατασκήνωσης του δήμου του” και σε ανώτερα!”.

Η απάντηση του Δήμου

Ο Δήμος Αμφιλοχίας προχώρησε σε διευκρινήσεις αναφορικά με τις εγκαταστάσεις της Παιδικής Εξοχής Μπούκας, μετά τις καταγγελίες για άθλιες συνθήκες στην κατασκήνωση με παιδιά ΑμεΑ, δημοσιεύοντας και φωτογραφίες.

Όπως υποστηρίζει, οι εικόνες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε ο Δήμος:

Η ανακοίνωση του Δήμου:

«Ο Δήμος Αμφιλοχίας, αναφορικά με πρόσφατα δημοσιεύματα που διακινήθηκαν στον ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με τις εγκαταστάσεις της Παιδικής Εξοχής Μπούκας, από συνοδούς παιδιών με ειδικές ανάγκες που φιλοξενήθηκαν εκεί, διευκρινίζει τα εξής:

Η εικόνα που μεταφέρεται για τη λειτουργία της κατασκήνωσης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς κατά τις 10 ημέρες που φιλοξενήθηκε η συγκεκριμένη ομάδα παιδιών, όπως και κατά τις προηγούμενες κατασκηνωτικές περιόδους που φιλοξενήθηκαν άλλες ομάδες παιδιών, δεν γνωστοποιήθηκαν στο Δήμο Αμφιλοχίας και το Διοικητικό Συμβούλιο της Παιδικής Εξοχής Μπούκας ανάλογα ζητήματα.

Στο φωτογραφικό υλικό που παρατίθεται απεικονίζονται χώροι οι οποίοι είναι ανενεργοί εδώ και χρόνια και αποκλεισμένοι για τα φιλοξενούμενα παιδιά και σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτοί οι χώροι ή αυτό το υλικό που χρησιμοποιούνται από τους κατασκηνωτές.

Προτού αποδοθεί προς χρήση η κατασκήνωση, πραγματοποιήθηκαν από το προσωπικό του Δήμου όλες οι απαιτούμενες εργασίες καθαρισμού, απεντόμωσης και συντήρησης. Επιπλέον, καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της, τόσο το προσωπικό του Δήμου όσο και το επιπλέον προσωπικό που προσλήφθηκε για τις ανάγκες της λειτουργίας της, μεριμνούσε καθημερινά ώστε η κατασκήνωση να είναι καθαρή, λειτουργική και ασφαλής, καλύπτοντας όλες τις ανάγκες των φιλοξενούμενων παιδιών».