Συγκεκριμένα την στιγμή της κατάθεσης στεφάνων για την Εθνικό Εορτή της 25ης Μαρτίου στην Πλατεία Ηρώων στην Ελευσίνα, από τα μεγάφωνα ακούστηκε ο ύμνος της χούντας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση των παρευρισκόμενων.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Δήμος Ελευσίνας χαρακτήρισε «απαράδεκτο» το περιστατικό και έκανε γνωστό πως έχουν ζητηθεί διευθύνσεις από την εταιρεία που είχε αναλάβει την οπτικοακουστική κάλυψη της εκδήλωσης.

Η ανακοίνωση του Δήμου Ελευσίνας αναφέρει τα εξής: «Το απαράδεκτο γεγονός, κατά τη διάρκεια της σημερινής τελετής κατάθεσης στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, το σύντομο έστω απόσπασμα χουντικού ύμνου που ακούστηκε, καταδικάζεται απερίφραστα από τον Δήμαρχο και τη Δημοτική Αρχή.

Ανεξάρτητα από τις όποιες εξηγήσεις της εταιρείας για την τεχνική διοργάνωση της εκδήλωσης, που έφερε και την ευθύνη της μετάδοσης εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας έστω και αν έγκαιρα διακόπηκε η μετάδοση από τους παρόντες στην αρχή της τελετής.

Ο Δήμαρχος εγγράφως έχει ήδη ζητήσει εξηγήσεις από τους υπεύθυνους της εταιρείας, η οποία έχει την ευθύνη της οπτικοακουστική κάλυψης της εκδήλωσης».

Ο Βαλτογιάννης υποστήριξε πως εάν η κυβέρνηση επιθυμεί την επιβίωση των αγροτών έχει μπροστά της δύο επιλογές: να παραιτηθεί ή να «κάνει αυτό που έγινε τον Μάρτιο του 1968 και να διαγράψει τα αγροτικά χρέη».

Η αναφορά του βουλευτή στις πολιτικές της σκοτεινής επταετίας προκάλεσε αρχικά αμηχανία στους παριστάμενους συναδέλφους τους με τον προεδρεύοντα Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο να σημειώνει «αν αναρωτιέστε ποια περίοδο αφορά σας λέω ότι η ιστορία είναι δεδομένη. Αυτή την περίοδο αφορά. Είναι όμως δικό σας θέμα αν θα ζητήσετε το λόγο για να αντιδράσετε».

Από την πλευρά της ΝΔ ο κ. Γιάννης Οικονόμου είπε «είναι ντροπή από βουλευτή που έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα να επικαλείται πράξεις της χούντας οι οποίες, πέραν της αναποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής που κλήθηκε η χώρα να πληρώσει πολλαπλάσια, αλλά όταν καταστρατηγούνται βασικότερα ζητήματα τι να συζητήσουμε για οικονομική πολιτική. Ήταν απαράδεκτη στιγμή και να ληφθούν δέοντα μέτρα».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας ανέφερε ότι «είναι ντροπή να ακούγονται τέτοια πράγματα και αναφορές για χούντα» ενώ σε καταδίκη προχώρησαν ο Δημήτρης Μάντζος του ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξανδρος Καζαμίας της Πλεύσης Ελευθερίας.

Καταδικάζει ο Κακλαμάνης

Ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης καταδίκασε τις χθεσινές δηλώσεις του ανεξάρτητου βουλευτή, προερχόμενου από τους Σπαρτιάτες, Διονύση Βαλτογιάννη, περί της διαγραφής χρεών των αγροτών το 1968.

«Είναι απαράδεκτη», αναφέρει σε δήλωσή του «οποιαδήποτε αναφορά από βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, να αναπολεί τα έργα και τις ημέρες της δικτατορίας».

Ταυτόχρονα σημειώνει πως «είναι όμως ευχάριστη η άμεση αντίδραση στην Ολομέλεια του Προεδρείου, της Κυβέρνησης και του συνόλου των εκπροσώπων των δημοκρατικών κομμάτων που υπερασπίζονται το Σύνταγμα της χώρας. Διότι 52 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ελευθερίες του ελληνικού λαού καταργήθηκαν πραξικοπηματικά με την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, πολύ δε περισσότερο να αναπολούμε αυτή τη ζοφερή περίοδο που η χώρα και η κοινωνία οπισθοδρόμησαν με τραγικές συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε».

Στην προκριματική φάση για την πρόκριση στο Μουντιάλ του 1970, η Ελλάδα είχε κληρωθεί με αντιπάλους την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και την Ελβετία. Ωστοσο, ένας αποκλεισμός από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα για το ματς κόντρα στη Ρουμανία, πλήγωσε τον Δομάζο, ο οποίος απουσίασε από το παιχνίδι που θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά.

Εχουμε χούντα: μετά την ήττα στη Βασιλεία από την Ελβετία, ο Κώστας Καραπατής απομακρύνθηκε από τη θέση του προπονητή και ο λόγος ήταν ο εξής: είχε απαιτήσει να κατέβει από το πούλμαν, κατά την επιστροφή, η Δέσποινα Παπαδοπούλου, σύζυγος του δικτάτορα, επειδή κάπνιζε μαζί με φίλες της.

Ο Καραπατής απολύθηκε και στη θέση του μπήκε ο Νταν Γεωργιάδης, ο οποίος θα γινόταν ο λόγος που η Ελλάδα θα έπαιζε το κρίσιμο εντός έδρας παιχνίδι με τη Ρουμανία, στο Καραϊσκάκη, χωρίς τον Δομάζο. Εκείνα τα χρόνια, όπως έχουν διηγηθεί οι παίκτες, συνηθιζόταν ο φροντιστής να αφήνει τη φόρμα και το φούτερ του καθενός έξω από το δωμάτιό του στο ξενοδοχείο, πριν κατέβουν για πρωινό.

Το πρωί, λοιπόν, του αγώνα με τη Ρουμανία, ο Δομάζος συνειδητοποιεί ότι έξω από το δωμάτιό του υπάρχει η φόρμα του, όχι όμως και το φούτερ. Έτσι, φοράει ένα δικό του. Αυτό, όμως, δεν άρεσε στον ομοσπονδιακό τεχνικό, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ένας διάλογος που έδειχνε ότι υπήρχε πρόβλημα.

«Είχαμε, νομίζω, καταλύσει στον Αστέρα της Βουλιαγμένης. Κάναμε στην άμμο προπόνηση, σκάλες ανεβοκατεβαίναμε, φράχτες πηδάγαμε… αυτά φαίνεται είχε σπουδάσει ο Νταν Γεωργιάδης… Κάθε μέρα το ίδιο πράγμα. Ένα πρωί ο φροντιστής εμένα δεν μου έφερε φανέλα. Στο σαλόνι ήταν μαζεμένοι οι περισσότεροι παίκτες και ο προπονητής. Κατεβαίνοντας εγώ τις σκάλες, γυμνός από τη μέση και πάνω, μου φωνάζει ο Νταν Γεωργιάδης: «Γιατί δεν είσαι ντυμένος εσύ;». «Δεν μου ‘φερε ο φροντιστής φανέλα», του απαντάω εγώ. «Να πας εσύ να τη βρεις» μου λέει με ύφος, γιατί φαίνεται αυτό ήταν το ύφος του Ασλανίδη. «Εγώ θα πάω; Ο φροντιστής να πάει», του λέω εγώ. Αγριεύει και μου πετάει: «Σήκω και φύγε». «Κανένα πρόβλημα — του λέω εγώ, θα φύγω». Και έφυγα από την αποστολή», είχε πει ο Δομάζος σε συνέντευξή του.

Το θέμα, όμως, δεν έκλεισε εκεί… Ο Κώστας Ασλανίδης, ο άνθρωπος που είχε τοποθετήσει η χούντα στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, τον καλεί στο γραφείο του και εκεί γίνεται ο… κακός χαμός. «Μου είπε φράσεις που, πώς να το πω, με μείωναν σαν άνθρωπο και σαν ποδοσφαιριστή. Γιατί εγώ τότε ήμουνα ίσως ένας απ’ τους τρεις καλύτερους παίχτες της εθνικής, μια δύναμη μέσα στην Εθνική Ομάδα. Μου είπε πολύ άσχημα πράγματα. Βριστήκαμε. Βριστήκαμε άγρια γιατί εγώ δεν υπολόγιζα κανέναν Ασλανίδη. Μόνο τα πόδια μου υπολόγιζα. Το τίμημα ήταν να μου αφαιρέσει ένα πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ που είχα μαζί με ένα καφέ-μπαρ στην πλατεία Βικτωρίας. Μου το πήρε παρότι δεν μου το ‘χε δώσει η χούντα. Τέλος πάντων, εκείνο το παιχνίδι παίχτηκε χωρίς εμένα και ήρθε 2-2».

Συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

«Αποχαιρετούμε με οδύνη τον σύντροφο Γιώργο Γρηγοριάδη.
Ο Γιώργος Γρηγοριάδης υπήρξε εξαιρετικός γιατρός, αλλά και άνθρωπος με τεράστια κοινωνική προσφορά. Βαθιά πολιτικοποιημένος, ιστορικό μέλος της Ανανεωτικής Αριστεράς, βασανίστηκε άγρια από τη χούντα, ενώ ως χειρουργός γιατρός πραγματοποίησε δεκάδες χιλιάδες επεμβάσεις και είχε χαρακτηριστεί ως «γιατρός των φτωχών».

Στη μεταπολίτευση εκλέχθηκε δήμαρχος του δήμου Ηρακλείου Αττικής για δύο θητείες, ενώ διετέλεσε και διευθυντής της Λυρικής Σκηνής Αθηνών.

Ήταν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυση του κόμματος, μέχρι το θάνατό του. Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Αποχαιρετούμε με οδύνη τον σύντροφο Γιώργο Γρηγοριάδη.
[Συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία για τον θάνατο του Γιώργου Γρηγοριάδη – https://t.co/2R7zoRACew ]

Ο Γιώργος Γρηγοριάδης υπήρξε εξαιρετικός γιατρός, αλλά και άνθρωπος με τεράστια κοινωνική προσφορά.… pic.twitter.com/DdEHB94vdZ

— ΣΥΡΙΖΑ (@syriza_gr) December 24, 2024

Η Πολιτική Γραμματεία του ΜέΡΑ25 αποχαιρετά τον Γιώργο Γρηγοριάδη

«Με θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο σε ηλικία 89 χρόνων του Γιώργου Γρηγοριάδη, γιατρού-χειρουργού, αντιστασιακού της Χούντας, δημάρχου στη Μεταπολίτευση στον δήμο Ηρακλείου Αττικής για δύο θητείες, αντιπρόεδρου για χρόνια της Λυρικής Σκηνής, μέλους της Κ.Ε του ΚΚΕ εσωτερικού και μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιος φεουδάρχη της Δράμας, πέρασε από τους πρώτους στη σχολή του τότε Βασιλικού Ναυτικού για να ξεφύγει από το οικογενειακό του περιβάλλον όπως ο ίδιος εξομολογούνταν, απ’ όπου αποτάχθηκε με την επιβολή της Δικτατορίας για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Παραπέμφθηκε αργότερα σε δίκη και βασανίστηκε από το καθεστώς των συνταγματαρχών. Στη Μεταπολίτευση εκλέχτηκε δυο φορές δήμαρχος στον δήμο Ηρακλείου Αττικής, όπου άφησε ισχυρό το αποτύπωμά του στα αυτοδιοικητικά δρώμενα, καθώς και αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας.

Πρωτοπόρος γιατρός στις χειρουργικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε, με μεγάλη έγνοια για τους ασθενείς του, άνθρωπος με αγάπη για την τέχνη και τον πολιτισμό. Προσωπικότητα πολυσχιδής και ανήσυχη, με πνεύμα επίμονο, με υψηλή καλλιέργεια, άθεος, αυθεντικός αποστάτης της τάξης του, έμεινε πιστός μέχρι το τέλος της ζωής του στον κομμουνισμό ως επιδιωκόμενο και στην αρχή «προσφέρω ό,τι μπορώ και παίρνω ότι χρειάζομαι».

Παραμονή Χριστουγέννων «επιστρέφει στο Σύμπαν», δίχως να έχει ανάγκη «κανέναν κερατά», όπως έλεγε στους βασανιστές του. Συλλυπητήρια στους οικείους του και στον αγαπημένο μας σύντροφο και γιο του, Κλέωνα Γρηγοριάδη».

Δοκίμιο 8.000 σελίδων, που εμπεριέχει πληροφορίες που ήθελαν τους Beatles να αγοράζουν ελληνικό νησί και τους συνταγματάρχες της Χούντας να “βολεύονται” με αυτή την κίνηση προκειμένου να βελτιώσουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, φέρνει στο φως ο Guardian.

Το 1967 το θρυλικό συγκρότημα των Beatles, ήρθε στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια μίας ταραγμένης πολιτικά περιόδου, καθώς λίγους μήνες νωρίτερα η εξουσία πέρασε στα χέρια των συνταγματαρχών.

“Δυστυχώς οι κοινωνικές ανισότητες στην Αγγλία είναι τόσο μεγάλες που με πληγώνουν ψυχολογικά. Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα, φανταστικό κλίμα, σπουδαίοι άνθρωποι… και γι ‘αυτό σκεφτόμαστε σοβαρά να αγοράσουμε ένα μικρό ελληνικό νησί και να δημιουργήσουμε τη δική μας κοινότητα χίπις όπου θα μπορούσαμε να ζήσουμε ανενόχλητοι“, φέρεται να είπε στον Τζον Λένον σε έναν τότε ρεπόρτερ σε ελληνική εφημερίδα, ο οποίος τον είχε προσεγγίσει κατά τη διάρκεια των διακοπών του.

Οι δηλώσεις του αυτές, έρχονται σε συνέχεια του καθεστώτος της Χούντας, η οποία απαγόρευε τη μίνι φούστα αλλά και οτιδήποτε άλλο που για τους συνταγματάρχες ενέπνεε παρακμή και ανηθικότητα, με τους χίπις να βρίσκονται στην κορυφή αυτών των απαγορεύσεων καθώς θεωρούνταν “τοξικομανείς, μανιακοί του σεξ και κλέφτες“.

Ωστόσο αξιωματούχοι του ΕΟΤ αλλά και τα ΜΜΕ, τα οποία ελέγχονταν από την Χούντα, ήταν εξαιρετικά πρόθυμοι να εκμεταλλευτούν την επίσκεψη τους, προκειμένου να αντισταθμίσουν τη διεθνή απομόνωση που προκλήθηκε από αναφορές για εκτεταμένα βασανιστήρια και διώξεις πολιτικών αντιπάλων.

Τον προηγούμενο μήνα, το Journal of Beatles Studies του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ δημοσίευσε δοκίμιο 8.000 λέξεων με τίτλο “Χρησιμοποιείται ως προπαγάνδα”: Τα σχέδια των Beatles για τα ελληνικά νησιά και τη διεθνή πολιτική.

Ο συγγραφέας του, Jonathan Knott, είναι πεπεισμένος ότι ενώ οι μουσικοί ήταν πρόθυμοι να αγοράσουν ένα νησί για να ξεφύγουν από τις πιέσεις της αναγνώρισης και της φήμης, οι Έλληνες συνταγματάρχες ήταν εξίσου αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν αυτή την επιθυμία για να ενθαρρύνουν τον τουρισμό.

Εβδομάδες νωρίτερα, είχαν ξεσπάσει στο Λονδίνο διαδηλώσεις κατά της Χούντας, η οποία είχε εξορίσει χιλιάδες πρώην κομμουνιστές σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στα νησιά του Αιγαίου. Μια εφημερίδα ανέφερε ότι διαδηλωτές κρατούσαν πλακάτ που απαιτούσαν “δημοκρατία στην Ελλάδα” καθώς χαιρετούσαν την άφιξη των καλεσμένων σε μια δεξίωση Cafe Royal του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Ο Έλληνας οικοδεσπότης του είχε κάνει “έκκληση στους Βρετανούς τουρίστες να έρθουν στην Ελλάδα”.

“Ο ελληνικός Τύπος εκείνη την εποχή λογοκρίθηκε έντονα, οπότε οποιαδήποτε αναφορά σχετικά με τους Beatles είχε πιθανώς επίσημη ευλογία. Τα στοιχεία ωστόσο δείχνουν ότι υπήρξε μια προσπάθεια το 1967 από εκπροσώπους του ελληνικού τουρισμού να χρησιμοποιήσουν την επίσκεψη των Beatles για να δημιουργήσουν ευεργετική δημοσιότητα. … Για να είμαι σαφής, δεν υπονοώ ότι κάποιος από τους Beatles γνώριζε ανά πάσα στιγμή ότι το ταξίδι τους θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, ή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, με αυτόν τον τρόπο”, γράφει ο Knott.

Ο Knott περιγράφει πώς όταν η ομάδα βρήκε το νησί τους (πιστεύεται ότι είναι ο Τσουγκριάς, έξω από τη Σκιάθο) και πριν από την αποτυχία της συμφωνίας, έλαβαν οδηγίες να μεταφέρουν “δολάρια ιδιοκτησίας αξίας 120.000 λιρών συνολικά για να καλύψουν τα νομικά έξοδα και την ανακαίνιση των ακινήτων”.

Ωστόσο και οι ιστορικοί συμφωνούν ότι η παρουσία των Beatles στην Ελλάδα θα είχε θεωρηθεί ευλογία. “Οι συνταγματάρχες ήταν απελπισμένοι από πολύ νωρίς για κάποιου είδους νομιμοποίηση από το εξωτερικό”, δήλωσε ο Αλέξανδρος Ναυπλιώτης.

“Το γεγονός ότι οι Beatles βρίσκονταν στην Ελλάδα εν μέσω της Beatlemania θα αποτελούσε προπαγανδιστικό πραξικόπημα γι’ αυτούς”.

Ο υφυπουργός έκανε την πρωτοφανή αυτή αναφορά (που επιχείρησε μάταια να μαζέψει στην συνέχεια η Ν.Δ) προκειμένου να δικαιολογήσει τις διατάξεις του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ που ψηφίζεται σήμερα στο κοινοβούλιο.

Αναπτύσσοντας ένα προκλητικό αφήγημα ο Άγγελος Συρίγος υποστήριξε πως «το χουντικό καθεστώς δεν έπεσε λόγω της εσωτερικής αντιστάσεως. Η Χούντα κατέρρευσε το ’74 υπό το βάρος των ανομημάτων της κυρίως υπό το βάρος της Κυπριακής τραγωδίας. Το γεγονός ότι στα θεμέλια της μεταπολιτεύσεως δεν υπήρχε ένα γεγονός ανατροπής είχε τεράστια αξιακή σημασία στην ποιότητα της μεταπολιτευτικής μας ζωής. Δεν υπήρξαν ογκώδεις συγκεντρώσεις διαδηλώσεις και πορείες επί Χούντας. Υπήρχαν μεμονωμένες ενέργειες κάποιων γενναίων Ελλήνων που αντιμετωπίζονταν με βάρβαρο τρόπο από την δικτατορία. Αυτό που δεν έγινε από τον ελληνικό λαό όταν υπήρχε η Χούντα έπρεπε να αναπληρωθεί μετά. Μετά το ’74 είχαμε τις πορείες μας, τα λάβαρά μας, αντάρτικα στις ταβέρνες και μετά πηγαίναμε σπίτι μας αφού είχαμε εκπληρώσει εκ του ασφαλούς το αντιστασιακό μας καθήκον».

Με βάση αυτά ο υφυπουργός Παιδείας δήλωσε ότι «δημιουργήθηκε λοιπόν μία μυθολογία που είχε και εξακολουθεί να έχει στο επίκεντρό της το Πολυτεχνείο. Γιατί το Πολυτεχνείο; Γιατί το Πολυτεχνείο υπήρξε το μοναδικό σοβαρό γεγονός μαζικής λαϊκής αντιστάσεως απέναντι στην Δικτατορία».

Συνέχισε λέγοντας ότι «εξαιτίας αυτού του λόγου το Πολυτεχνείο μετά το ‘74 προσέλαβε μυθικές διαστάσεις» προσθέτοντας στην συνέχεια πως «ο μύθος του Πολυτεχνείου όπως δημιουργήθηκε τα μεταπολτευτικά χρόνια αντανακλά πλήρως στο ελληνικό πανεπιστήμιο» μιλώντας στην συνέχεια για «πολιτική του λειτουργία ως μύθου στα μεταπολιτευτικά χρόνια». Σημείωσε ότι σε αυτά οφείλεται η μεταγενέστερη συμπεριφορά της πανεπιστημιακής κοινότητας μιλώντας για «απαγόρευση εισόδου ακόμη και της πυροσβεστικής επειδή είναι κρατική δύναμη» η «για ψύλλου πήδημα διαδηλώσεις».

Θύελλα αντιδράσεων

Έντονες αντιδράσεις στη Βουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΜέΡΑ 25, οι βουλευτές των οποίων αποδοκίμασαν παρατεταμένα τον Άγγελο Συρίγο και ζήτησαν να αποδοκιμαστεί, να ζητήσει συγνώμη και να παραιτηθεί. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης, μάλιστα, στις έντονες αντιδράσεις του ακούστηκε να τον αποκαλεί μέχρι και «φασιστάκο»!

Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, με παρέμβασή του αποδοκίμασε έντονα τα ελεγχθέντα του υφυπουργού Παιδείας μιλώντας για προσβολή των Αγώνων μέσα στη Βουλή.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χάρης Καστανίδης, έθεσε θέμα Δεοντολογίας με κατάθεση παρεμπίπτον θέμα.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης εγκάλεσε τον υφυπουργό μιλώντας για μια πολυεπίπεδη μαζική αντίδραση, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΜέΡΑ 25 Κρίτων Γρηγοριάδη αναφέρθηκε στους βασανισμούς από τη Χούντα του πατέρα του και τις απειλές των συνταγματαρχών στη μητέρα του και στον ίδιο.

Ο υφυπουργός, απέδωσε σε ηθελημένη διαστρέβλωση των όσων ανέφερε και επέμεινε ότι «παρά την μεγάλη αποστροφή και την αποδοκιμασία της Χούντας από τον λαό, το χουντικό καθεστώς δεν έπεσε λόγω εσωτερικής αντιστάσεως, αλλά υπό το βάρος των ανομημάτων της και υπό το βάρος της κυπριακής τραγωδίας.

«Δεν υπάρχουν ογκώδεις συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις… μόνο κάποιοι γενναίοι ενάντια στο καθεστώς. Μετά το 1974 είχαμε τις πορείες μας τα λάβαρα, τραγουδάγαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και μετά λέγαμε ότι εκπληρώσαμε το αντιστασιακό μας καθήκον επρόκειτο για θεατρικό παίγνιο για παρωδία. Δημιουργήθηκε λοιπόν μια πολιτική μυθολογία που είχε και έχει στο επίκεντρο το Πολυτεχνείο, γιατί υπήρξε το μοναδικό σοβαρό γεγονός μαζικής αντίστασης απέναντι στη δικτατορία…», κατέληξε ο υφυπουργός Παιδείας.

Το θέμα αυτό, προκάλεσε αλυσιδωτές αναφορές αποδοκιμασίας από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ατόπημα του Α.Συρίγου προσπάθησε άρον-άρον να «μαζέψει» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ Χάρης Θεοχάρης λέγοντας στην συνέχεια ότι «η Ν.Δ τίμησε και θα τιμάει τον αγώνα του ελληνικού λαού στο Πολυτεχνείο χωρίς αστερίσκους» και πως «όλα τα υπόλοιπα είναι παραπλανητικά».

Την μαύρη επέτειο της 7ετίας της Χούντας γιόρτασαν στην Λάρισα, με καθυστέρηση ενός μήνα (από την 21η Απριλίου) λόγω κοροναϊού.

Οι υποστηρικτές της χούντας που είναι μέλη του Πατριωτικού Συνδέσμου στην θεσσαλική πρωτεύουσα, συγκεντρώθηκαν στο όρος Μαυροβούνι και έστησαν γλέντι με χορούς, κλαρίνα, εικόνες του Παπαδόπουλου και σημαίες με την πουλάδα.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Πατριωτικού Συνδέσμου αναφέρει: «Φέτος όπως και πέρσυ (με καθυστέρηση ενός μηνός εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων), πραγματοποιήθηκε στο όρος Μαυροβούνι του νομού Λαρίσης το καθιερωμένο υπαίθριο γλέντι προς τιμήν της εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967. Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος με επί κεφαλής τον πρόεδρό του Αστέριο Χάμο και τα μέλη του, ευχαριστεί όλους τους παρευρισκομένους και ευελπιστεί να διατηρήσει άσβεστο το πνεύμα της 21ης Απριλίου στις καρδιές και στις συνειδήσεις των εθνικά σκεπτόμενων Ελλήνων! Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, ζήτω η 21η Απριλίου! Ζήτω το Έθνος, ζήτω η Ελλάς!».

Ισχυρές ενδείξεις δράσης πρακτόρων στην Αθήνα για την αρπαγή Προτάσεβιτς – Ποιοι μπήκαν στο αεροπλάνο, τι μήνυμα έστειλε

Διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι τις επερχόμενες εκλογές θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου και θα επανερχόταν θριαμβευτικά στην εξουσία υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Πολλοί ήλπιζαν ότι θα ετίθετο ένα τέλος στη διετή πολιτική ανωμαλία, που έμεινε στην ελληνική ιστορία ως «Αποστασία» και σηματοδοτήθηκε με την παραίτηση του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου (είχε λάβει το 52,2% στις εκλογές του 1964) στις 15 Ιουλίου 1965, μετά τη σύγκρουσή του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο.

Στα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος, ένα τμήμα της ΕΡΕ ζητούσε ένα «λοχία» για να σώσει τη χώρα από τον αναρχοκομμουνισμό. Για τη μετεμφυλιακή Δεξιά της προδικτατορικής περιόδου, κομμουνιστές ήταν εν ευρεία εννοια και οι κεντρώοι και οπωσδήποτε ο απρόβλεπτος Ανδρέας Παπανδρέου, που ήταν το ανερχόμενο αστέρι στην πολιτική σκηνή και εκινείτο αριστερότερα από το κόμμα του, την Ένωση Κέντρου.

Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τέτοια περίπτωση δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, καθώς η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε την κομμουνιστική Αριστερά (το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου), κινούνταν στο 11,80% των ψήφων στις εκλογές του 1964, σε σχέση με το 24,43% του 1958.

Πρέπει, όμως, να συνυπολογίσουμε ότι βρισκόμασταν 17 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όσον αφορά τον διεθνή περίγυρο. Ο στρατός ήταν πανίσχυρος, με παράδοση επεμβάσεων τον 20ο αιώνα, οι Αμερικανοί θεωρούσαν φέουδό τους την Ελλάδα, το δεξιό παρακράτος ήταν ισχυρό (Δολοφονία Λαμπράκη) και το Παλάτι ήταν ένας αυτόνομος πόλος εξουσίας, «που δεν βασίλευε, αλλά κυβερνούσε». Οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτά τα 17 χρόνια (Πλαστήρας, Παπάγος, Καραμανλής και Παπανδρέου), ασχολήθηκαν κυρίως με την ανοικοδόμηση της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά με το «βάθεμα και το πλάτεμα» των δημοκρατικών θεσμών και την εξάλειψη των μνημών του Εμφυλίου.

Στρατιωτικό κίνημα τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο. Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια.

Το πραξικόπημα, «Επανάσταση» για τους θιασώτες του, εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου. Λίγες ώρες πριν, είχε ολοκληρωθεί η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και τα μέλη του αποχώρησαν για τα σπίτια τους, χωρίς να έχουν ιδέα για το τι θα επακολουθούσε. Ανάμεσά τους και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Παναγιώτης Παπαληγούρας.

Η τριάδα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου, μπορεί να ήταν άσοι στη συνωμοσία, αλλά εκμεταλλεύτηκαν τον βαθύ ύπνο των δημοκρατικών κυβερνήσεων και φρόντισαν να τοποθετήσουν στις πιο νευραλγικές θέσεις του στρατεύματος ανθρώπους μυημένους στα σχέδιά τους. Τους βοήθησε, επίσης, το γεγονός ότι μέσα στην Αθήνα υπήρχαν μεγάλες μάχιμες μονάδες, όπως το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, που βρισκόταν στη σημερινή Πολυτεχνειούπολη, με διοικητή τον ταξίαρχο Παττακό.

21 Απριλίου 1967: Τα τανκς της χούντας στους δρόμους της Αθήνας

Από εκεί βγήκαν τα πρώτα τανκς στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε πιστές στο κίνημα δυνάμεις για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πραξικοπηματίες έβαλαν σε εφαρμογή το ΝΑΤΟικό σχέδιο «Προμηθεύς», για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Μεγάλη ήταν η συμβολή του διοικητή της Σχολής Ευελπίδων, Δημήτρη Ιωαννίδη, ο οποίος κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και τη Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΣΑ).

Μία από τις πρώτες ενέργειες των συνωμοτών ήταν να συλλάβουν τον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Σπαντιδάκη και να τον αντικαταστήσουν με τον ομοιόβαθμό του Οδυσσέα Αγγελή, που ήταν μυημένος στο κίνημα. Ο νέος αρχηγός του Στρατού έδωσε εντολή σε όλους του μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς να εφαρμόσουν το σχέδιο «Προμηθεύς» κι έτσι να εξασφαλισθεί η υπακοή του στρατεύματος σε όλη τη χώρα.

Η μοναδική ενέργεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα έγινε από την πλευρά του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γεωργίου Ράλλη, ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο «Προμηθεύς» είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή, με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να μην λάβει ποτέ το σήμα του Γεωργίου Ράλλη.

Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης και στις 3:30 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει και μάλιστα αναίμακτα. Νωρίς το πρωί, το ραδιόφωνο ΕΙΡ έπαιζε εμβατήρια και δημοτικά άσματα και οι αγουροξυπνημένοι Έλληνες άκουγαν τα πρώτα «Αποφασίζομεν και Διατάζομεν» των δικτατόρων, που ήταν η απαγόρευση των συγκεντρώσεων άνω των τριών ατόμων. Με συντακτική πράξη κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεστάλησαν οι διατάξεις του Συντάγματος και ματαιώθηκαν οι εκλογές της 28ης Μαΐου 1967.

Αιφνιδιασμένοι από τις εξελίξεις φαίνεται να ήταν και οι Αμερικανοί, που δεν περίμεναν την κίνηση του Παπαδόπουλου. Τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ ξύπνησε ο ανιψιός του πρωθυπουργού Κανελλόπουλου, Διονύσης Λιβανός, και του ανακοίνωσε την είδηση. Όταν μετά από λίγες μέρες ο Τάλμποτ είπε στο σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Τζακ Μέρι, ότι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ήταν ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτός του απάντησε κυνικά: «Μα, πως είναι δυνατόν να βιάσεις μία πόρνη;..»

H ορκομωσια της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Κόλλια

Μόνο δύο πρωινές εφημερίδες πρόλαβαν να περιλάβουν στην ύλη τους την εκδήλωση του πραξικοπήματος. Η «Καθημερινή» στην πρώτη της σελίδα είχε ένα μονόστηλο με τίτλο «Την 2αν πρωινήν εξερράγη στρατιωτικόν κίνημα. Συνελήφθησαν πολιτικοί άνδρες», ενώ η «Αυγή» πάνω από τον τίτλο της έγραφε: «Συνελήφθησαν από στρατιωτικούς οι Μ. Γλέζος, Λ. Κύρκος, Α. Παπανδρέου. Ασυνήθιστες κινήσεις στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων».

Στις 7 το πρωί, η ηγεσία των πραξικοπηματιών επισκέφθηκε στα Ανάκτορα του Τατοΐου τον Κωνσταντίνο και του ζήτησε να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Η περιοχή ήταν περικυκλωμένη από τανκς για να μην υπάρξει περίπτωση δυναμικής αντίδρασης από τον άνακτα. Ο βασιλιάς, παρά την προτροπή του συλληφθέντα πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου να αντισταθεί, συμβιβάστηκε μαζί τους «για να μην χυθεί αίμα ελληνικό» και αργά το απόγευμα όρκισε την κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Κόλλια. Επρόκειτο βέβαια για πρωθυπουργό – μαριονέτα, αφού τα νήματα κινούσε ο ισχυρός άνδρας του κινήματος, συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο συλληφθείς και αποπεμφθείς αρχηγός του ΓΕΣ Γρηγόριος Σπαντιδάκης, άνθρωπος του βασιλιά, όπως και ο Κόλλιας, προσχώρησε στους κινηματίες και ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Την ίδια μέρα άρχισαν και οι συλλήψεις απλών πολιτών, ενώ είχαμε και τα πρώτα θύματα. Τα όργανα της Χούντας δολοφονούν στον Ιππόδρομο, που είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, το στέλεχος της ΕΔΑ Παναγιώτη Ελή, ενώ ένας στρατιώτης πυροβολεί τη νεαρή Αθηναία Μαρία Καλαυρά, γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές του. Δέκα ημέρες αργότερα, η Χούντα ανακοίνωσε ότι οι συλληφθέντες ανέρχονταν σε 6509 άτομα, στη συντριπτική τους πλειονότητα αριστερών πεποιθήσεων.

Η Ελλάδα από την 21η Απριλίου 1967 μπήκε στο «γύψο», κατά την έκφραση του Παπαδόπουλου, για 7 χρόνια, 3 μήνες και 3 μέρες. Η Δικτατορία κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στις 23 Ιουλίου 1974, μετά το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η Κυπριακή τραγωδία, καταγράφουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών ως μία από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Πηγή: sansimera.gr