Σπύρος Σιδέρης

Παράλληλα, οι διαφορετικές προσεγγίσεις ανάμεσα στη Χαμάς, το Ισραήλ και τους διεθνείς διαμεσολαβητές αποκαλύπτουν πόσο βαθύ παραμένει το χάσμα για το μέλλον της Γάζας και της μεταπολεμικής ισορροπίας στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με πηγές της Χαμάς, η ηγεσία της οργάνωσης εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να «παγώσει» προσωρινά τις συνομιλίες για την εκεχειρία, θεωρώντας ότι το Ισραήλ συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις στοχευμένες επιθέσεις παρά τις δεσμεύσεις που είχαν συμφωνηθεί.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη οριστική απόφαση, ωστόσο η επιλογή αυτή βρίσκεται πλέον «πολύ δυνατά στο τραπέζι», καθώς –όπως εκτιμά η οργάνωση– ούτε οι διεθνείς μεσολαβητές ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν να επιβάλουν στο Ισραήλ τον περιορισμό των στρατιωτικών ενεργειών στη Γάζα.

Οι νέες επιθέσεις και η αυξανόμενη πίεση στη Χαμάς

Η ένταση αυξήθηκε κατακόρυφα μετά τη νέα σειρά ισραηλινών επιθέσεων στη Λωρίδα της Γάζας. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται ο Αζάμ αλ-Χάγια, γιος του επικεφαλής διαπραγματευτή της Χαμάς, Χαλίλ αλ-Χάγια, ο οποίος υπέκυψε στα τραύματά του έπειτα από ισραηλινό πλήγμα στην πόλη της Γάζας.

Η Χαμάς κατηγόρησε ανοιχτά το Ισραήλ ότι επιχειρεί να ασκήσει πολιτική και ψυχολογική πίεση στην ηγεσία της μέσω στοχευμένων επιθέσεων σε συγγενικά πρόσωπα στελεχών της οργάνωσης. Σε ανακοίνωσή της υποστήριξε ότι η στρατηγική αυτή εντάσσεται σε μια προσπάθεια κάμψης της διαπραγματευτικής στάσης της παλαιστινιακής πλευράς μέσω «τρομοκρατίας, πίεσης και εκφοβισμού».

Παράλληλα, ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν τον θάνατο μελών των εσωτερικών μηχανισμών ασφαλείας της Χαμάς, ενώ σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές σκοτώθηκε και διοικητής των Ταξιαρχιών αλ-Κασάμ στη συνοικία Σουτζάγια.

Οι εξελίξεις αυτές αυξάνουν την εσωτερική πίεση προς την ηγεσία της Χαμάς να υιοθετήσει πιο σκληρή γραμμή απέναντι στις συνομιλίες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου η οργάνωση δέχεται επικρίσεις από μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού για την αποτελεσματικότητα της διαπραγματευτικής της στρατηγικής.

Το μεγάλο αγκάθι των συνομιλιών: ο αφοπλισμός

Παρότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός είχε αρχικά δημιουργήσει προσδοκίες σταθεροποίησης, οι συνομιλίες προσέκρουσαν γρήγορα σε στρατηγικά ζητήματα που παραμένουν άλυτα.

Το σημαντικότερο αφορά τον αφοπλισμό της Χαμάς. Το Ισραήλ επιμένει ότι οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη συμφωνία για τη Γάζα πρέπει να συνοδεύεται από πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής και παράδοση του οπλισμού της οργάνωσης.

Αντίθετα, η Χαμάς θεωρεί ότι η συζήτηση αυτή δεν μπορεί να ανοίξει πριν εφαρμοστούν πλήρως οι δεσμεύσεις της πρώτης φάσης της συμφωνίας, όπως η πλήρης διακοπή των επιθέσεων, η ανεμπόδιστη ανθρωπιστική βοήθεια, η αποκατάσταση βασικών υποδομών και η σταδιακή αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων από τη Γάζα.

Η διαφωνία αυτή αντανακλά βαθύτερες στρατηγικές επιδιώξεις. Για το Ισραήλ, ο αφοπλισμός αποτελεί βασική προϋπόθεση ασφαλείας και πολιτικού ελέγχου της «επόμενης ημέρας» στη Γάζα. Για τη Χαμάς, όμως, η διατήρηση της στρατιωτικής της ισχύος συνδέεται άμεσα με την πολιτική της επιβίωση και τη διατήρηση της επιρροής της στον παλαιστινιακό χώρο.

Ο ρόλος των μεσολαβητών και οι αιχμές κατά Μλαντένοφ

Στο επίκεντρο των τελευταίων διεργασιών βρίσκεται ο διεθνής μεσολαβητής Νικολάι Μλαντένοφ, ο οποίος πραγματοποίησε επαφές με την ισραηλινή κυβέρνηση και τη Χαμάς στο πλαίσιο νέας προσπάθειας αποκλιμάκωσης.

Ωστόσο, η Χαμάς εμφανίζεται ιδιαίτερα δυσαρεστημένη από τη στάση των μεσολαβητών. Πηγές της οργάνωσης κατηγορούν τον Μλαντένοφ ότι προσεγγίζει περισσότερο τις ισραηλινές θέσεις αντί να διατηρεί ουδέτερο ρόλο.

Η δυσαρέσκεια εντάθηκε μετά τη συνάντησή του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, από την οποία –σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές– δεν προέκυψε καμία ουσιαστική δέσμευση για περιορισμό των επιχειρήσεων στη Γάζα.

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να στηρίζουν το σχέδιο που συνδέεται με την πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ για τη μεταπολεμική διαχείριση της Γάζας, το οποίο περιλαμβάνει ανοικοδόμηση της περιοχής αλλά και απομάκρυνση του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς.

Φόβοι για νέα αποσταθεροποίηση

Παρά τις επαφές που συνεχίζονται, το κλίμα χαρακτηρίζεται πλέον από βαθιά δυσπιστία. Η Χαμάς θεωρεί ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ως εργαλείο πίεσης στις διαπραγματεύσεις, ενώ το Ισραήλ επιμένει ότι η οργάνωση επιχειρεί να κερδίσει χρόνο χωρίς να εγκαταλείπει τη στρατιωτική της δομή.

Αναλυτές εκτιμούν ότι μια πιθανή αναστολή των συνομιλιών δεν σημαίνει απαραίτητα άμεση κατάρρευση της εκεχειρίας, ωστόσο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα φάση αστάθειας και αυξημένου κινδύνου γενικευμένης ανάφλεξης.

Το επόμενο διάστημα θεωρείται κρίσιμο, καθώς η επιβίωση της συμφωνίας εξαρτάται πλέον από το αν οι μεσολαβητές μπορούν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές και να αποτρέψουν την επιστροφή σε ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση στη Γάζα.

Σύμφωνα με πηγές από τη Χαμάς, η οργάνωση δεν φαίνεται να επενδύει αποφασιστικά στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ ως μοχλό για την επίλυση του ζητήματος του αφοπλισμού. Αν και η Τεχεράνη προβάλλει την ανάγκη σύνδεσης όλων των μετώπων —με ιδιαίτερη αναφορά στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο— η ηγεσία της Χαμάς εμφανίζεται σαφώς πιο επιφυλακτική. Η εμπειρία προηγούμενων γύρων διαπραγματεύσεων έχει δείξει ότι η προσπάθεια σύνδεσης της Γάζας με άλλα μέτωπα, όπως η Υεμένη ή ο ίδιος ο Λίβανος, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Σε πολιτικό επίπεδο, στελέχη της Χαμάς υπογραμμίζουν ότι η στάση της οργάνωσης καθορίζεται από τις λεγόμενες «εθνικές σταθερές», με κυρίαρχη τη διατήρηση του οπλισμού ως μέσου αποτροπής. Η απαίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ για πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Γάζας απορρίπτεται κατηγορηματικά, ενώ οι Ταξιαρχίες Αλ Κασάμ, η στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς, δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούν έναν τέτοιο όρο.

• Παράλληλα, η ίδια η εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με χρονικό ορίζοντα δύο εβδομάδων για την επίτευξη μιας συνολικής συμφωνίας, δημιουργεί νέα δεδομένα αλλά και έντονες ανησυχίες. Παλαιστινιακές πηγές εκφράζουν φόβους ότι το Ισραήλ ενδέχεται να εκμεταλλευτεί τη σχετική αποκλιμάκωση με το Ιράν προκειμένου να εντείνει τις επιχειρήσεις του στη Γάζα, κυρίως μέσω στοχευμένων επιθέσεων και όχι απαραίτητα με ευρείας κλίμακας χερσαίες επιχειρήσεις. Ήδη, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης στρατιωτικής κινητικότητας.

Το βασικό δίλημμα για τη Χαμάς είναι αν θα επιλέξει μια τακτική ευελιξίας στις διαπραγματεύσεις ή αν θα παραμείνει σε μια σκληρή γραμμή που απορρίπτει κάθε μορφή αφοπλισμού. Οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η οργάνωση επιδιώκει μια ενδιάμεση λύση, δηλαδή την τροποποίηση του σχεδίου ώστε να διατηρήσει μέρος του οπλισμού της, αποφεύγοντας παράλληλα να δώσει στο Ισραήλ το πρόσχημα για επανέναρξη των επιχειρήσεων.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η Χαμάς και οι άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις θέτουν μια σειρά από σαφείς όρους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η πλήρης εφαρμογή της πρώτης φάσης της συμφωνίας, πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για το ζήτημα του οπλισμού. Παράλληλα, ζητούν την απεμπλοκή της ανθρωπιστικής βοήθειας και της ανοικοδόμησης από πολιτικές ή στρατιωτικές προϋποθέσεις, καθώς και την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και τον πλήρη τερματισμό των παραβιάσεων.

• Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στο ζήτημα της διοίκησης της Γάζας, με τη Χαμάς να απορρίπτει κάθε εξωτερική παρέμβαση που θα μπορούσε να επηρεάσει το πολιτικό μέλλον του θύλακα. Επιπλέον, τίθεται το θέμα της ελευθερίας μετακίνησης, ειδικά μέσω του περάσματος της Ράφα, καθώς και της άρσης των περιορισμών στην εισαγωγή αγαθών.

Παρά τις πιέσεις, η ηγεσία της Χαμάς φαίνεται να έχει καταλήξει σε μια βασική εκτίμηση: ότι η σύνδεση της τύχης της Γάζας με ευρύτερες περιφερειακές διαπραγματεύσεις δεν αποτελεί αξιόπιστη στρατηγική. Όπως επισημαίνουν πηγές της οργάνωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχουν επενδύσει συστηματικά στη διάσπαση των μετώπων, αποτρέποντας τη διαμόρφωση ενός ενιαίου διαπραγματευτικού πλαισίου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συμφωνία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ λειτουργεί περισσότερο ως παράλληλη εξέλιξη παρά ως καθοριστικός παράγοντας για τη Γάζα. Αν και μπορεί να επηρεάσει το γενικό κλίμα στην περιοχή, δεν φαίνεται ικανή —τουλάχιστον προς το παρόν— να επιβάλει λύσεις σε ένα τόσο σύνθετο και πολυεπίπεδο ζήτημα.

• Το επόμενο διάστημα αναμένεται κρίσιμο, καθώς προγραμματίζονται νέες επαφές μεταξύ της Χαμάς και των μεσολαβητών, με πιθανές συναντήσεις να πραγματοποιούνται στο Κάιρο και σε άλλες περιφερειακές πρωτεύουσες. Οι πρόσφατες επαφές με διεθνείς παράγοντες, όπως ο Νικολάι Μλαντένοφ, αλλά και η συνάντηση με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καταδεικνύουν ότι η διπλωματική κινητικότητα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: μπορεί η συμφωνία Ιράν–ΗΠΑ να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια λύση στη Γάζα, ή πρόκειται για μια ακόμη παράλληλη διαδικασία που δεν αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος; Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν ότι η απάντηση κλίνει προς το δεύτερο σενάριο, επιβεβαιώνοντας ότι η κρίση στη Γάζα συνεχίζει να καθορίζεται κυρίως από τους άμεσους πρωταγωνιστές και λιγότερο από τις ευρύτερες γεωπολιτικές συμφωνίες.

Σύμφωνα με την Εισαγγελία, ο Καμέλ Μ., κάτοικος Βερολίνου γεννημένος στον Λίβανο, συνελήφθη την περασμένη Παρασκευή στο αεροδρόμιο της Λάρνακας κατά την άφιξή του από τον Λίβανο, καθώς σε βάρος του εκκρεμούσε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε έρευνα στο διαμέρισμά του στο Βερολίνο. Ο συλληφθείς φέρεται να οργάνωσε τον Αύγουστο του 2025 τη μεταφορά 300 φυσιγγίων, τα οποία διαβιβάστηκαν σε άλλους συνεργούς του μέσω του Μοχάμεντ Σ., ο οποίος συνελήφθη το περασμένο Ιανουάριο, στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας. Όπως επισημαίνει στο ρεπορτάζ του το πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, οι αρχές πιστεύουν ότι τα όπλα που συγκεντρώνονταν προορίζονταν για «δολοφονικές επιθέσεις σε ισραηλινά ή εβραϊκά ιδρύματα στη Γερμανία και στην Ευρώπη.

Ο Καμέλ Μ. πρόκειται να εκδοθεί από την Κύπρο στη Γερμανία και να οδηγηθεί ενώπιον του ανακριτή στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Καρλσρούης.

Σπύρος Σιδέρης

Το κλίμα στην αίθουσα ήταν διττό: από τη μία, αισθητή διάθεση κινητοποίησης και χρηματοδότησης· από την άλλη, εμφανείς επιφυλάξεις για τους όρους, τους μηχανισμούς εφαρμογής και –κυρίως– για το γεγονός ότι η Παλαιστινιακή πλευρά δεν εκπροσωπήθηκε άμεσα στις εργασίες.

Ποιοι ήταν παρόντες – και ποιες ήταν οι μεγάλες απουσίες

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν εκπρόσωποι 47 χωρών, με την αμερικανική πλευρά να δίνει σαφές πολιτικό στίγμα μέσω του Ντόναλντ Τραμπ και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Η εικόνα ενισχύθηκε από τη συμμετοχή χωρών της Μέσης Ανατολής και ευρύτερα, κυρίως λόγω της οικονομικής διάστασης της ανοικοδόμησης, αλλά και της συζήτησης για την ασφάλεια στη “επόμενη μέρα”.

Μεταξύ των χωρών που βρέθηκαν στο τραπέζι, κεντρικό ρόλο είχε το Κατάρ, με τον πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν Αλ Θάνι να τοποθετείται υπέρ της χρηματοδοτικής στήριξης και της σταθεροποίησης. Παρόντα ήταν επίσης τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με τον υπουργό Εξωτερικών Αμπντουλάχ μπιν Ζάγεντ, το Μαρόκο με τον υπουργό Εξωτερικών Νάσερ Μπουρίτα, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία με τον Αντέλ αλ-Τζουμπέιρ, η Κουβέιτ με τον υπουργό Εξωτερικών Τζάραχ Τζάμπερ αλ-Άχμαντ αλ-Σαμπάχ, καθώς και το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Ουζμπεκιστάν.

Από την Αίγυπτο συμμετείχε ο πρωθυπουργός Μουσταφά Μαντμπούλι, ο οποίος επέμεινε σε δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ των παλαιστινιακών δικαιωμάτων και κατά κινήσεων που θα οδηγούσαν σε νέα τετελεσμένα.

Την ίδια στιγμή, στο διπλωματικό παρασκήνιο καταγράφηκαν δυτικές επιφυλάξεις και αίσθηση “απόστασης” από το νέο σχήμα. Το γεγονός ότι αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εμφανίστηκαν επιφυλακτικές για την αναθέσιμη βάση του Συμβουλίου και για το πώς θα συνδεθεί με τον ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας υπογράμμισε τις ρωγμές συναίνεσης. Καθοριστικό στοιχείο ήταν επίσης ότι δεν υπήρξε άμεση εκπροσώπηση από την Παλαιστινιακή Αρχή ή τη Χαμάς, κάτι που τροφοδότησε την κριτική ότι συζητείται το μέλλον της Γάζας χωρίς θεσμική παλαιστινιακή παρουσία στο τραπέζι.

Χρήματα, δεσμεύσεις και το “κενό” των μηχανισμών εφαρμογής

Το πιο απτό αποτέλεσμα της πρώτης συνεδρίασης αφορούσε τα ποσά που ανακοινώθηκαν. Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται να διαθέσουν 10 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του Συμβουλίου Ειρήνης, ενώ ανέφερε ότι συγκεντρώθηκαν πάνω από 7 δισεκατομμύρια δολάρια από χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Κουβέιτ και το Ουζμπεκιστάν.

Οι δεσμεύσεις περιγράφηκαν ως μίγμα χρηματοδότησης, υλικής συνδρομής, υποδομών και τεχνολογικής βοήθειας, με στόχο να ξεκινήσουν έργα σε κρίσιμους τομείς – στέγαση, βασικές υπηρεσίες, δίκτυα, υγεία.

Παράλληλα, έγινε αναφορά σε πρόσθετες πρωτοβουλίες συγκέντρωσης πόρων, με διεθνείς φορείς να επιδιώκουν συμπληρωματική χρηματοδότηση. Ωστόσο, το κεντρικό ερώτημα παρέμεινε: ποιος θα ελέγχει τις εκταμιεύσεις, ποια θα είναι η αλυσίδα λογοδοσίας και πώς θα αποφευχθούν καθυστερήσεις, πολιτικές δεσμεύσεις “χωρίς αντίκρισμα” ή αδιαφανείς διαδρομές πόρων. Το ίδιο ισχύει και για το αμερικανικό σκέλος των 10 δισ., καθώς η πρακτική υλοποίηση προϋποθέτει θεσμικές διαδικασίες και πολιτική συνέχεια.

Ασφάλεια στη “νέα φάση”: διεθνής δύναμη και συγκρότηση νέας αστυνομίας

Δεύτερος πυλώνας των συζητήσεων ήταν η ασφάλεια. Ο διοικητής της σχεδιαζόμενης Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης στη Γάζα, στρατηγός Γιάσπερ Τζέφερς, ανακοίνωσε ότι πέντε χώρες δεσμεύτηκαν να στείλουν δυνάμεις: Ινδονησία, Μαρόκο, Καζακστάν, Κόσοβο και Αλβανία. Η Ινδονησία, με τον πρόεδρο Πραμπόβο Σουμπιάντο, φέρεται να προετοιμάζει σημαντική συμβολή, ενώ το σχέδιο περιλαμβάνει σταδιακή ανάπτυξη με στόχους που, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, φτάνουν έως 20.000 στρατιωτικούς και εκπαίδευση 12.000 αστυνομικών για την εσωτερική τάξη.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο συντονιστής του Συμβουλίου, Νικολάι Μλαντένοφ, δήλωσε ότι ξεκίνησε διαδικασία για τη συγκρότηση νέας αστυνομικής δύναμης στη Γάζα, με στόχο να μην βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Χαμάς. Οι ανακοινώσεις έκαναν λόγο για έντονο αρχικό ενδιαφέρον. Ρόλος στην εκπαίδευση και οργάνωση παλαιστινιακών δομών ασφαλείας αποδόθηκε σε περιφερειακούς παίκτες, κυρίως την Αίγυπτο και την Ιορδανία, κάτι που ερμηνεύθηκε ως προσπάθεια να υπάρξει “αραβική γέφυρα” μεταξύ διεθνούς δύναμης και τοπικής διοίκησης.

Η Χαμάς απαντά: “τεστ αξιοπιστίας” η εκεχειρία και η άρση του αποκλεισμού

Η Χαμάς τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο νέο σχήμα, χαρακτηρίζοντας ως πραγματικό “τεστ” οποιασδήποτε πρωτοβουλίας την τήρηση της εκεχειρίας, την άρση του αποκλεισμού, το άνοιγμα περασμάτων και την ανεμπόδιστη είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας. Παράλληλα, κάλεσε όσους συμμετέχουν στο Συμβούλιο να πιέσουν το Ισραήλ ώστε να σταματήσουν οι παραβιάσεις της κατάπαυσης πυρός και να υπάρξει ουσιαστική προστασία των αμάχων.

Στον αντίποδα, ο Τραμπ συνέδεσε την προοπτική σταθεροποίησης με τον αφοπλισμό και την αποδυνάμωση των ένοπλων δομών της Χαμάς, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη “επόμενη μέρα” με την οργάνωση σε ρόλο στρατιωτικού κέντρου ισχύος. Η αντίθεση αυτή αποτυπώνει το βασικό αδιέξοδο: η διεθνής κοινότητα συζητά για θεσμούς, δυνάμεις και χρηματοδότηση, ενώ στο έδαφος η πολιτική νομιμοποίηση, η ασφάλεια και ο έλεγχος παραμένουν άρρηκτα δεμένα με το ποιος έχει πραγματική επιρροή στη Γάζα.

Ένα νέο κεφάλαιο ή μια διπλωματική δοκιμασία;

Η πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης παρήγαγε χρήματα, δεσμεύσεις και ένα “σχέδιο πλαισίου”, αλλά άφησε ανοιχτό το ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί αυτός ο μηχανισμός να μετατρέψει τη ρητορική σε αποτελέσματα, χωρίς ευρεία διεθνή συναίνεση και χωρίς άμεση παλαιστινιακή θεσμική συμμετοχή; Η απάντηση θα κριθεί από τη συνέχεια: από το εάν θα υπάρξουν συγκεκριμένα έργα ανοικοδόμησης, εάν θα λειτουργήσουν οι μηχανισμοί λογοδοσίας, εάν θα σταθεροποιηθεί η ασφάλεια και –πάνω απ’ όλα– εάν θα υπάρξει πολιτική διαδρομή που να ξεπερνά τη διαχείριση της κρίσης και να οδηγεί σε βιώσιμη ειρήνη για τον λαό της Γάζας.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο σημείο, σημειώθηκε έντονος διάλογος μεταξύ του υπουργού και των συγκεντρωμένων. Ο κ. Γεωργιάδης ρώτησε αρχικά τι συμβαίνει, με τους διαδηλωτές να του απαντούν ότι είναι «ανεπιθύμητος». Στη συνέχεια διερωτήθηκε αν οι διαμαρτυρίες σχετίζονται με το ΕΣΥ, επισημαίνοντας αργότερα σε ανάρτησή του στο Χ (πρώην Twitter) πως «δεν έχουν καμία σχέση με το ΕΣΥ τα αιτήματα και οι διαμαρτυρίες τους».

Η ένταση κλιμακώθηκε όταν έγινε αναφορά στον πόλεμο στη Παλαιστίνη και στην επίθεση της Χαμάς (Hamas) της 7ης Οκτωβρίου 2023. Μία από τις διαδηλώτριες δήλωσε «είμαστε με τη Χαμάς», με τον υπουργό να απαντά ότι «εμείς είμαστε με το Ισραήλ» (Ισραήλ), επισημαίνοντας τη διαφωνία τους.

Ο διάλογος ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα έντασης, με τις δύο πλευρές να εκφράζουν δημόσια τις αντίθετες θέσεις τους, ενώ το περιστατικό έλαβε πολιτικές διαστάσεις λόγω της σύνδεσης θεμάτων εξωτερικής πολιτικής με μια επίσκεψη που αφορούσε το σύστημα Υγείας.

“Είναι πολύ σημαντικό η Χαμάς να τηρήσει τη δέσμευσή της για πλήρη και άμεση αποστρατιωτικοποίηση”, έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο δίκτυό του Truth Social, προσθέτοντας ότι τα μέλη του “Συμβουλίου ειρήνης” του θα ανακοινώσουν, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης στις 19 Φεβρουαρίου στην Ουάσινγκτον, τη χορήγηση 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση του παλαιστινιακού εδάφους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν στα μέσα Ιανουαρίου τη μετάβαση στη δεύτερη φάση του σχεδίου του Ντόναλντ Τραμπ που έχει στόχο το οριστικό τέλος του πολέμου στη Γάζα.

Η δεύτερη φάση προβλέπει τη σταδιακή αποχώρηση του Ισραήλ, τον αφοπλισμό της Χαμάς και την ανάπτυξη διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης.

Ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει να ελέγχει περισσότερο από το ήμισυ του θύλακα, ενώ η Χαμάς, που είναι στην εξουσία από το 2007, αρνείται κατηγορηματικά να καταθέσει τα όπλα της υπό τους όρους που θέτει το Ισραήλ.

Το Ισραήλ και το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα αλληλοκατηγορούνται για παραβίαση της εκεχειρίας που τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου, έπειτα από δύο χρόνια πολέμου.

O σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκε το “Συμβούλιο ειρήνης” του οποίου προεδρεύει ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος. Ωστόσο ο καταστατικός του χάρτης ορίζει έναν πολύ ευρύτερο στόχο: αυτόν της επίλυσης των ένοπλων συγκρούσεων ανά τον κόσμο.

Το όργανο αυτό, που εγκαινιάστηκε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός τον Ιανουάριο, έχει “απεριόριστες δυνατότητες”, δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ σήμερα σε ανάρτησή του στο Truth Social.

Τουλάχιστον 19 χώρες έχουν υπογράψει το ιδρυτικό καταστατικό του. Επιπλέον, τα υποψήφια κράτη για μόνιμη έδρα στο συμβούλιο πρέπει να πληρώσουν εισιτήριο εισόδου ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.

Ορισμένες χώρες –μεταξύ των οποίων η Γαλλία– αρνήθηκαν να προσχωρήσουν σε αυτό, και άλλες δήλωσαν ότι θα μπορούσαν να το εξετάσουν μόνο εάν τροποποιείτο ο καταστατικός του χάρτης.

Τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια που υποσχέθηκαν τα μέλη του συμβουλίου ότι θα χορηγήσουν, θα ανακοινωθούν επίσημα στις 19 Φεβρουαρίου στην Ουάσινγκτον. Το όργανο αυτό δεσμεύεται να παράσχει “χιλιάδες μέλη προσωπικού για τη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης (ISF) και την τοπική αστυνομία ώστε να εγγυηθούν την ασφάλεια και την ειρήνη των κατοίκων της Γάζας”, σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο.

“Το Συμβούλιο ειρήνης θα αποδειχθεί το σημαντικότερο διεθνές όργανο στην ιστορία”, πρόσθεσε.

Όπως υποστήριξε, τον περασμένο Οκτώβριο παρουσίασε σχέδιο για τον «μόνιμο τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα», το οποίο -κατά τον ίδιο- υιοθετήθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στη συνέχεια, όπως ανέφερε, διευκολύνθηκε η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας «με ταχύτερους ρυθμούς από ποτέ» και εξασφαλίστηκε η απελευθέρωση «κάθε ζωντανού και νεκρού ομήρου».

Ο κ. Τραμπ γνωστοποίησε ότι στις 19 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στο Donald J. Trump Institute of Peace στην Ουάσιγκτον, όπου θα ανακοινωθεί ότι τα κράτη-μέλη του Συμβουλίου Ειρήνης έχουν δεσμεύσει περισσότερα από 5 δισ. Δολάρια για ανθρωπιστικές δράσεις και κινήσεις ανασυγκρότησης στη Λωρίδα της Γάζας.

Παράλληλα, σύμφωνα με την ανάρτηση, τα κράτη-μέλη έχουν δεσμευθεί να διαθέσουν χιλιάδες στελέχη σε Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης και στην τοπική αστυνομία, με στόχο τη διατήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης για τους κατοίκους της Γάζας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε ότι η Χαμάς «πρέπει να τηρήσει τη δέσμευσή της για πλήρη και άμεση αποστρατιωτικοποίηση», ενώ χαρακτήρισε το Συμβούλιο Ειρήνης «το πιο καθοριστικό διεθνές σώμα στην ιστορία», προσθέτοντας ότι αποτελεί τιμή του να υπηρετεί ως πρόεδρός του.

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το προσχέδιο εστιάζει πρωτίστως στην παράδοση των όπλων «που μπορούν να πλήξουν το Ισραήλ». Η διατύπωση αυτή, ωστόσο, αφήνει ανοιχτό το κρίσιμο ερώτημα: ποια ακριβώς οπλικά συστήματα εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία; Η αναφορά φαίνεται να αφορά κυρίως ρουκέτες και πυραύλους, χωρίς όμως να διευκρινίζεται αν περιλαμβάνονται όλμοι ή άλλα μέσα μέσου βεληνεκούς.

Παράλληλα, το σχέδιο επιτρέπει –σε πρώτη φάση– τη διατήρηση ορισμένων ελαφρών όπλων, χωρίς να προσδιορίζει σαφώς τι σημαίνει αυτό σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου η οπλοκατοχή έχει και ιστορικές και φυλετικές διαστάσεις.

• Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο αφορά τη σιωπή του σχεδίου για τις σήραγγες της Χαμάς, τις οποίες το Ισραήλ θεωρεί αναπόσπαστο μέρος της στρατιωτικής υποδομής της οργάνωσης. Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών, υποστηρίζουν ότι περίπου το 50% του υπόγειου δικτύου παραμένει λειτουργικό, ενώ η οργάνωση διαθέτει ακόμη δεκάδες χιλιάδες τυφέκια τύπου Καλάσνικοφ. Παρά τα στοιχεία αυτά, το αμερικανικό προσχέδιο δεν διευκρινίζει αν και πώς θα αντιμετωπιστεί το υπόγειο δίκτυο, αφήνοντας κενό στο πιο στρατηγικό σκέλος της αποστρατιωτικοποίησης.

Το έγγραφο φέρεται να επεξεργάζεται ομάδα στην οποία συμμετέχουν ο Τζάρεντ Κούσνερ, μέλος του λεγόμενου Συμβουλίου Ειρήνης, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και ο εκτελεστικός διευθυντής του ίδιου φορέα Νικολάι Μλαντένοφ. Η εμπλοκή τους καταδεικνύει την πρόθεση της Ουάσιγκτον να αναλάβει κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό της μεταβατικής περιόδου, ιδίως μετά τη μονομερή ανακοίνωση για την έναρξη της δεύτερης φάσης της συμφωνίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τέσσερις δομές διακυβέρνησης που εξετάζονται για τη μεταβατική διοίκηση της Γάζας: η Εθνική Επιτροπή, το Συμβούλιο Ειρήνης, το Εκτελεστικό Συμβούλιο Γάζας και μια Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης. Η πολυπλοκότητα των προτάσεων αντανακλά τις δυσκολίες διαμόρφωσης ενός σχήματος που θα είναι ταυτόχρονα αποδεκτό από τους Παλαιστινίους, ανεκτό από το Ισραήλ και λειτουργικό στο πεδίο. Παλαιστινιακές πηγές, ωστόσο, κατηγορούν το Ισραήλ ότι εμποδίζει την είσοδο της Εθνικής Επιτροπής στη Γάζα, παρά τη δηλωμένη ετοιμότητα της Χαμάς να παραδώσει τη διοικητική διαχείριση.

• Στο ισραηλινό πολιτικό επίπεδο, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου –ο οποίος αντιμετωπίζει και διεθνείς νομικές πιέσεις– έχει υιοθετήσει σκληρή ρητορική. Μιλώντας στην Κνεσέτ μετά την παράδοση των λειψάνων του τελευταίου Ισραηλινού αιχμαλώτου, τόνισε ότι η δεύτερη φάση της συμφωνίας δεν αφορά την ανοικοδόμηση της Γάζας, αλλά επικεντρώνεται αποκλειστικά στον αφοπλισμό της αντίστασης. Προειδοποίησε μάλιστα ότι το ζήτημα θα επιλυθεί «με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο», υπονοώντας τη διατήρηση της στρατιωτικής επιλογής.

Τα βασικά ελαττώματα του αμερικανικού σχεδίου εντοπίζονται σε τρία επίπεδα. Πρώτον, η ασάφεια ορισμών: χωρίς σαφή κατάλογο οπλικών συστημάτων, οι ερμηνείες θα παραμείνουν αντικρουόμενες, δημιουργώντας πεδίο νέων εντάσεων. Δεύτερον, η απουσία μηχανισμού επιτήρησης και επαλήθευσης: δεν περιγράφεται ποιος θα εποπτεύει τη διαδικασία, ποια θα είναι η εντολή του και ποια τα μέσα επιβολής. Τρίτον, η έλλειψη σύνδεσης με ένα ολοκληρωμένο πολιτικό πλαίσιο που να περιλαμβάνει σαφές χρονοδιάγραμμα ανοικοδόμησης και άρσης περιορισμών.

• Η πρόκληση, συνεπώς, δεν είναι μόνο τεχνική αλλά βαθιά πολιτική. Για τη Χαμάς, η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση ισοδυναμεί με απώλεια διαπραγματευτικού χαρτιού και αποδυνάμωση της θέσης της στο εσωτερικό παλαιστινιακό πεδίο. Για το Ισραήλ, η μη εξουδετέρωση της στρατιωτικής υποδομής θεωρείται στρατηγικός κίνδυνος. Και για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η επιτυχία ή αποτυχία της πρότασης θα επηρεάσει την ευρύτερη αξιοπιστία τους στη Μέση Ανατολή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική πρωτοβουλία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ασφάλειας του Ισραήλ, την αποτροπή νέας ανάφλεξης και την αναζήτηση μιας πολιτικής μετάβασης στη Γάζα. Ωστόσο, χωρίς σαφήνεια, μηχανισμούς εφαρμογής και συνάρτηση με ένα ευρύτερο πολιτικό όραμα, το προσχέδιο κινδυνεύει να παραμείνει περισσότερο θεωρητική άσκηση παρά εφαρμόσιμη λύση.

Σπύρος Σιδέρης

Η αφορμή δόθηκε μετά τη δημοσιοποίηση από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ενός εγγράφου 55 σελίδων με απαντήσεις που υπέβαλε προς τον κρατικό ελεγκτή σχετικά με τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και το διάστημα που προηγήθηκε. Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο πρωθυπουργός επανέφερε τη γραμμή άμυνάς του, μεταθέτοντας ευθύνες σε προηγούμενες κυβερνήσεις και στη στρατιωτική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι η απειλή της Χαμάς είχε υποτιμηθεί από αρμόδιους αξιωματούχους. Μέσω «επιλεκτικών αποσπασμάτων» από κυβερνητικές και στρατιωτικές συσκέψεις, επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο πλέον αυστηρός απέναντι στην οργάνωση, προβάλλοντας ότι είχε υποστηρίξει πιο επιθετικές επιλογές.

Η αντίδραση του Γιοάβ Γκάλαντ υπήρξε σφοδρή. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό «ψεύτη», κατηγορώντας τον ότι διαμορφώνει μια παραπλανητική αφήγηση με στόχο να αποποιηθεί πολιτικές ευθύνες. Ο πρώην υπουργός Άμυνας –ο οποίος απομακρύνθηκε από τη θέση του στα τέλη του 2024– υποστήριξε ότι ο χρόνος δημοσιοποίησης του εγγράφου δεν είναι τυχαίος, αλλά εντάσσεται σε μια προσπάθεια μετατόπισης του βάρους προς τη στρατιωτική ηγεσία και τις υπηρεσίες ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Σιν Μπετ.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η αναφορά του Γκάλαντ στη διαχείριση της πόλης Ράφα στη νότια Γάζα το 2024. Αντικρούοντας τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού ότι η καθυστέρηση της χερσαίας επιχείρησης οφειλόταν σε επιφυλάξεις του στρατού, υποστήριξε ότι το ζήτημα ήταν κυρίως επιχειρησιακό, καθώς ο στρατός προετοίμαζε αποθέματα πυρομαχικών λόγω ανησυχιών για πιθανή σύγκρουση στο βόρειο μέτωπο. Η διάσταση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της στρατηγικής ευθύνης, καθώς επαναφέρει το ερώτημα περί ιεράρχησης απειλών.

Επιπλέον, ο πρώην υπουργός διέψευσε δημόσια τον ισχυρισμό ότι ισραηλινοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας περιορισμών στην προμήθεια όπλων από την κυβέρνηση του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν. Παρότι αναγνώρισε δυσκολίες στις αμερικανικές σχέσεις, τόνισε ότι η εικόνα περί κρίσιμης έλλειψης πυρομαχικών, όπως παρουσιάστηκε στον δημόσιο διάλογο, δεν ανταποκρίνεται –κατά τον ίδιο– στην πραγματικότητα.

Η χρονική συγκυρία της επίθεσης Γκάλαντ αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενόψει πιθανών πρόωρων εκλογών για την Κνεσέτ, καθώς η θητεία της λήγει τον Οκτώβριο. Δημοσκοπήσεις δείχνουν σημαντικό ποσοστό πολιτών να εκφράζει κόπωση απέναντι στον Νετανιάχου, ο οποίος παράλληλα αντιμετωπίζει δίκες για υποθέσεις διαφθοράς. Το πολιτικό κλίμα χαρακτηρίζεται από υψηλή πόλωση, με ανησυχίες για κοινωνική ένταση ενόψει εκλογικών εξελίξεων.

Στην αντιπαράθεση παρενέβη και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ, ο οποίος κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι επιχειρεί να διαγράψει τη δική του ευθύνη. Υπενθύμισε μάλιστα συναντήσεις του καλοκαιριού του 2023, όπου –όπως υποστήριξε– οι πληροφορίες έδειχναν αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης. Το ερώτημα που έθεσε –πώς είναι δυνατόν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να είχε γνώση κινδύνου που αγνοούσε ο πρωθυπουργός– ενισχύει την πίεση για σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής διερεύνησης, αίτημα που μέχρι στιγμής απορρίπτεται από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Πέρα από την πολιτική διάσταση, η σύγκρουση αυτή συνδέεται και με το διεθνές πεδίο. Στον δημόσιο διάλογο επανέρχεται και η διάσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, στο οποίο ο Νετανιάχου και ο Γκάλαντ φέρονται να αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες σε σχέση με τη Γάζα, στοιχείο που προσδίδει πρόσθετη διεθνή βαρύτητα στη μάχη της εσωτερικής αφήγησης.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν αυτή η δημόσια ρήξη σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας πολιτικής φάσης στο Ισραήλ. Η κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, η ανάγκη απόδοσης ευθυνών και η διαμάχη για τον έλεγχο της ιστορικής μνήμης της 7ης Οκτωβρίου συνθέτουν ένα σύνθετο σκηνικό. Η αναμέτρηση δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά και τη διαμόρφωση της μελλοντικής πολιτικής ηγεσίας.

Σε τελική ανάλυση, η σύγκρουση Γκάλαντ – Νετανιάχου αποτυπώνει μια βαθύτερη κρίση ταυτότητας και στρατηγικής στο ισραηλινό κράτος. Με την κοινωνία διχασμένη και το πολιτικό σύστημα υπό πίεση, το διακύβευμα υπερβαίνει τις προσωπικές αντιπαραθέσεις. Πρόκειται για τη διαμόρφωση της επίσημης εκδοχής ενός γεγονότος που ήδη θεωρείται ιστορικό τραύμα. Και καθώς οι εκλογικές προοπτικές πλησιάζουν, η ερώτηση που κυριαρχεί είναι ποιος θα επιβάλει τελικά τη δική του αφήγηση για τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ισραηλινής ιστορίας.

Πριν από τον πόλεμο, ο σταθμός Ράφα με την Αίγυπτο ήταν το μοναδικό σημείο εξόδου για τους περισσότερους Παλαιστίνιους στη Γάζα, καθώς και το κύριο σημείο εισόδου για την ανθρωπιστική βοήθεια. Έχει παραμείνει κλειστός από τον Μάιο του 2024.

Η Cogat, η ισραηλινή στρατιωτική μονάδα που επιβλέπει το ανθρωπιστικό συντονισμό, δήλωσε ότι ο σταθμός θα ανοίξει και στις δύο κατευθύνσεις για τους κατοίκους της Γάζας, μόνο με τα πόδια, και η λειτουργία του θα συντονιστεί με την Αίγυπτο και την ΕΕ.

UNRWA has been providing education across four generations. For more than 75 years, the Agency has supported more than 2.5 million #Palestine Refugees to finish school.

Despite the destruction of schools across the #Gaza Strip, #UNRWAworks to keep teaching children.

Over 66,000… pic.twitter.com/9j9m2XB0ir

— UNRWA (@UNRWA) January 27, 2026

«Ως μέρος της πιλοτικής λειτουργίας του σταθμού, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη πραγματοποιούν μια σειρά από προκαταρκτικές προετοιμασίες που αποσκοπούν στην αύξηση της ετοιμότητας για την πλήρη λειτουργία του σταθμού», δήλωσε η Cogat την Κυριακή. «Η πραγματική διέλευση των κατοίκων και στις δύο κατευθύνσεις θα ξεκινήσει με την ολοκλήρωση αυτών των προετοιμασιών».

Πηγή κοντά στην αποστολή της ΕΕ επιβεβαίωσε τις λεπτομέρειες, ενώ Παλαιστίνιος αξιωματούχος δήλωσε ότι αναμένεται να ανοίξει για τους κατοίκους τη Δευτέρα. Το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα για σχόλιο.

Despite ongoing restricted access and lack of safety, UNRWA’s school health programme resumed essential health services for school-aged children across #Gaza in 2025.

Last year, 10,907 students were referred for suspected visual impairment, with 1,351 children receiving glasses.… pic.twitter.com/fil5tf7LQC

— UNRWA (@UNRWA) February 1, 2026

Το Ισραήλ δήλωσε ότι ο σταθμός θα ανοίξει υπό αυστηρούς ελέγχους ασφαλείας, μόνο για Παλαιστίνιους που επιθυμούν να φύγουν από το κατεστραμμένο από τον πόλεμο έδαφος και για εκείνους που έφυγαν από τις πρώτες ημέρες του πολέμου να επιστρέψουν.

Πολλοί από αυτούς που αναμένεται να φύγουν είναι άρρωστοι και τραυματίες που χρειάζονται ιατρική περίθαλψη στο εξωτερικό. Το Υπουργείο Υγείας της Παλαιστίνης έχει δηλώσει ότι περίπου 20.000 ασθενείς περιμένουν να φύγουν από τη Γάζα.

Ισραηλινός αξιωματούχος άμυνας ανέφερε ότι ο σταθμός μπορεί να χωρέσει μεταξύ 150 και 200 ατόμων συνολικά και στις δύο κατευθύνσεις. Θα υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι που θα φεύγουν παρά που θα επιστρέφουν, καθώς οι ασθενείς φεύγουν μαζί με συνοδούς, πρόσθεσε ο αξιωματούχος. Λίστες με τα άτομα που πρόκειται να περάσουν από τον σταθμό έχουν υποβληθεί από την Αίγυπτο και εγκριθεί από το Ισραήλ, δήλωσε ο αξιωματούχος.

Το άνοιγμα του συνοριακού σταθμού ήταν ένα βασικό αίτημα της πρώτης φάσης του σχεδίου του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την επίλυση της σύγκρουσης. Ωστόσο, η εκεχειρία, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τον Οκτώβριο μετά από δύο χρόνια πολέμου, έχει ανατραπεί επανειλημμένα από ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα, που έχουν σκοτώσει περισσότερους από 500 Παλαιστίνιους από την έναρξη της εκεχειρίας, σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους υγείας, ενώ Παλαιστίνιοι μαχητές έχουν σκοτώσει τέσσερις Ισραηλινούς στρατιώτες, σύμφωνα με τις ισραηλινές αρχές.

Χθες, Σάββατο (31/1), το Ισραήλ πραγματοποίησε μερικές από τις πιο σφοδρές αεροπορικές επιθέσεις του από την έναρξη της εκεχειρίας, σκοτώνοντας τουλάχιστον 30 άτομα, ως αντίδραση σε παραβίαση της εκεχειρίας από τη Χαμάς την Παρασκευή, όταν οι μαχητές εμφανίστηκαν από σήραγγα στη Ράφα.

Οι επόμενες φάσεις του σχεδίου του Τραμπ για τη Γάζα απαιτούν τη μεταβίβαση της διακυβέρνησης σε Παλαιστίνιους τεχνοκράτες, την αποστράτιση της Χαμάς και την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από το έδαφος, ενώ μια διεθνής δύναμη θα κρατάει την ειρήνη και η Γάζα θα ανακατασκευάζεται.

Η Χαμάς μέχρι στιγμής έχει απορρίψει τον αφοπλισμό, και το Ισραήλ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι αν η ισλαμική τρομοκρατική ομάδα δεν αποστρατευτεί ειρηνικά, θα χρησιμοποιήσει βία για να την αναγκάσει.