Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στη δίκη, η πρώην σύζυγος του θύματος, η 35χρονη Πάρις Γουίλσον, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον εντοπισμό και την παρακολούθηση του Καχαλάνε. Οι εισαγγελικές αρχές υποστήριξαν ότι παρείχε πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις και τη διεύθυνσή του στον βαρόνο των ναρκωτικών Ράιαν Κένεντι, γνωστό με το προσωνύμιο «Frost», καθώς ο Καχαλάνε ως ντίλερ του χρωστούσε περίπου 120.000 λίρες από υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών.

Η Γουίλσον κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στο σχέδιο έναντι χρηματικής αμοιβής αλλά επειδή θεωρούσε ότι ο πρώην σύζυγός της «άξιζε» να τιμωρηθεί.

Ένα καλά οργανωμένο σχέδιο εκδίκησης

Οι ένορκοι άκουσαν ακόμη ότι η γυναίκα είχε συμβάλει και σε προηγούμενη αποτυχημένη απόπειρα απαγωγής του Καχαλάνε, περίπου έναν μήνα πριν από τη μοιραία επίθεση. Κατά τη διάρκεια της δίκης παρουσιάστηκαν μηνύματα, που είχε ανταλλάξει, στα οποία εξέφραζε φόβους για το «κάρμα» της, αλλά και την πεποίθηση ότι μόνο ο πρώην σύζυγός της θα δεχόταν επίθεση. Παρότι η ίδια υποστήριξε πως πίστευε ότι το θύμα θα δεχόταν απλώς ξυλοδαρμό, το δικαστήριο έκρινε ότι γνώριζε πως επρόκειτο να πραγματοποιηθεί σοβαρή επίθεση.

Η φονική επίθεση και η τραγική κατάληξη

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2025 έξω από το σπίτι του Ντάνι Καχαλάνε στο Πλίμουθ. Οι δράστες τον αιφνιδίασαν στην είσοδο της κατοικίας του και του έριξαν διαβρωτικό οξύ προκαλώντας του εκτεταμένα εγκαύματα που κάλυψαν περίπου το 1/3 του σώματός του. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, σύμφωνα με τη dailymail, υπέκυψε στα τραύματά του δέκα εβδομάδες αργότερα. Η υπόθεση συγκλόνισε τη βρετανική κοινή γνώμη, καθώς η βία της επίθεσης θεωρήθηκε πρωτοφανής.

Κατά την ανακοίνωση της απόφασης, η δικαστής Χέδερ Νόρτον είπε πως η Γουίλσον είχε σημαντικό ρόλο στην εγκληματική ενέργεια επισημαίνοντας ότι τα κίνητρά της φαίνεται να ήταν η απληστία, η εκδίκηση ή ένας συνδυασμός των δύο.

Τόνισε επίσης ότι ο Καχαλάνε πέθανε εξαιτίας των φρικτών τραυμάτων που προκλήθηκαν από το οξύ, ενώ υπογράμμισε πως οι συνέπειες για την οικογένειά του ήταν ανυπολόγιστες.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη μητέρα του θύματος, Βίβιαν Καχαλάνε, η οποία πέθανε μία ημέρα μετά τον γιο της, έχοντας προηγουμένως παραλείψει τις θεραπείες της για καρκίνο ώστε να παραμείνει στο πλευρό του στο νοσοκομείο. Οι συγγενείς του θύματος περιέγραψαν στο δικαστήριο τον ανυπολόγιστο πόνο που προκάλεσε η απώλειά του, τονίζοντας ότι τα δύο παιδιά του έχασαν τον άνθρωπο που τα προστάτευε και τα φρόντιζε. Παράλληλα, οι αστυνομικές αρχές χαρακτήρισαν την επίθεση ιδιαίτερα βάρβαρη, επισημαίνοντας ότι τέτοιου είδους εγκλήματα είναι εξαιρετικά σπάνια στην περιοχή του Ντέβον και της Κορνουάλης.

Οι καταδίκες και οι ποινές των κατηγορουμένων

Το δικαστήριο επέβαλε συνολικά βαριές ποινές στους εμπλεκόμενους. Η Πάρις Γουίλσον καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλάκισης, αφού κρίθηκε ένοχη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και για την απόπειρα απαγωγής του πρώην συζύγου της.

Ο Abdulrasheed Adedoja και ο Israel Augustus κρίθηκαν ένοχοι για τη δολοφονία του Ντάνι Καχαλάνε, καθώς ήταν οι δύο άνδρες που πραγματοποίησαν την επίθεση με οξύ. Και οι δύο καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη. Για τον Adedoja ορίστηκε ελάχιστος χρόνος έκτισης 31 ετών, ενώ για τον Augustus 30 έτη πριν αποκτήσουν δικαίωμα αίτησης αποφυλάκισης.

Ο Augustus καταδικάστηκε επιπλέον και για αδικήματα που σχετίζονταν με ναρκωτικά, καθώς και για κατοχή μαχαιριού τύπου «zombie».

Ο 23χρονος Ramari Bakas-Sithole κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, καθώς παρείχε σημαντική υποστήριξη στο σχέδιο, μεταξύ άλλων εξασφαλίζοντας κλεμμένο όχημα για την επιχείρηση διαφυγής. Το δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα ετών.

Συνολικά, οι τρεις βασικοί δράστες από το Λονδίνο καταδικάστηκαν σε ποινές που ξεπερνούν τα 71 χρόνια φυλάκισης. Γύρω από την υπόθεση αυτή επιβλήθηκαν ποινές και σε άλλα πρόσωπα που συμμετείχαν στην ευρύτερη εγκληματική οργάνωση. Ο Jude Hill είχε ήδη καταδικαστεί σε 32 μήνες φυλάκισης για εμπλοκή στην προμήθεια κάνναβης.

Η Isana Soongum τιμωρήθηκε με 26 μήνες φυλάκισης για συμμετοχή σε οργανωμένο έγκλημα, ενώ οι Jean Mukuna και Arrone Mukuna καταδικάστηκαν σε 52 και 16 μήνες αντίστοιχα για τη συμμετοχή τους στην απόπειρα απαγωγής του Καχαλάνε.

Μόνο ο Brian Kaleba αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες. Με την ολοκλήρωση της πολύμηνης δίκης, το δικαστήριο έκρινε ότι η υπόθεση αποτελούσε ένα προσχεδιασμένο έγκλημα με οικονομικά και εκδικητικά κίνητρα, επιβάλλοντας ποινές που αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα της εγκληματικής ενέργειας.

Κατά πληροφορίες, τη νομική βάση για την απαγγελία κατηγορίας σε κακουργηματικό βαθμό έδωσε απόφαση του Αρείου Πάγου που επικύρωσε καταδίκη ιδιοκτήτη σκύλου για βαριά σωματική βλάβη σε βάρος πεζού, κρίνοντας ότι η συγκεκριμένη πράξη τελέστηκε με ενδεχόμενο δόλο -επειδή δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα φύλαξης παρότι γνώριζε ότι το ζώο είναι επικίνδυνο- αποδεχόμενος έτσι τον κίνδυνο που τελικά πραγματώθηκε.

Η υπεράσπιση του 37χρονου κατηγορούμενου από τη Νεοχωρούδα έκανε λόγο για «νομικό σφάλμα», υποστηρίζοντας ότι η κατηγορία θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί στην πλημμεληματική της μορφή ως ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Μεταφέροντας τη θέση του εντολέα του ανέφερε ότι τα σκυλιά δεν είχαν εκδηλώσει άλλη φορά επιθετική συμπεριφορά και ήταν εκπαιδευμένα. Ως προς το κρίσιμο ζήτημα για το πώς διέφυγαν από την περίφραξη της αυλής του 37χρονου, ο ίδιος -διά του συνηγόρου του- ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα τα ζώα άνοιξαν μία μικρή τρύπα στον συρμάτινο φράχτη, περίπου 30 εκατοστών, απ’ όπου διέφυγαν, χωρίς ο ίδιος να αντιληφθεί το παραμικρό.

Ο ισχυρισμός αυτός όμως κατά πως φαίνεται καταρρίπτεται από την κατάθεση του γείτονα, την οποία μετέφερε τόσο κατά την αστυνομική προανάκριση όσο και ενώπιον της ανακρίτριας που χειρίζεται την υπόθεση και τον κάλεσε χθες για εξέταση. Ο μάρτυρας επισήμανε πως «βλέπαμε πολλές φορές τα σκυλιά να κυκλοφορούν έξω», πράγμα που σημαίνει ότι η περιγραφόμενη τρύπα υπήρχε από προγενέστερο χρονικό διάστημα.

Η 50χρονη, μητέρα δύο παιδιών, που σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα δέχθηκε περισσότερες από πενήντα δαγκωματιές σε όλο το κορμί και το κεφάλι, υπέκυψε στο σημείο της επίθεσης και συγκεκριμένα στην αυλή του σπιτιού της, όπου πραγματοποιούσε κηπουρικές εργασίες. Η οικογένειά της αναμένεται να καταθέσει στην ανακρίτρια παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας.

Ο 5χρονος από την Κοζάνη και ο 65χρονος τζόγκερ

Ο τραγικός θάνατος της γυναίκας από το Νεοχωρούδα ήρθε να προστεθεί σε δύο ανάλογα θανατηφόρα περιστατικά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα και απασχόλησαν την κοινή γνώμη. Tην Πρωτομαγιά του 2016, σε περιοχή της Κοζάνης ένα 5χρονο παιδί δέχθηκε επίθεση από σκυλιά ράτσας ροτβάιλερ σε αυλή κατοικίας όπου βρισκόταν με τη μητέρα του και παρέα, γιορτάζοντας το Πάσχα. Το αγοράκι διακομίστηκε στο «Μαμάτσειο» Νοσοκομείο όπου υπέκυψε τελικά στα τραύματά του.

Πρόσφατα το Εφετείο Κοζάνης έκρινε τελεσίδικα ένοχο τον ιδιοκτήτη των ροτβάιλερ, επιβάλλοντάς του εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης 4 ετών, ενώ αθώωσε τη σύζυγό του. Παρά τους ισχυρισμούς της πλευράς του 5χρονου ότι η πράξη θα έπρεπε να αναβαθμιστεί σε κακούργημα, το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.

Στις 6 Μαρτίου του 2020, εν μέσω καραντίνας λόγω του κορονοϊού, ένας 65χρονος δέχθηκε επίθεση από αγέλη αδέσποτων σκυλιών την ώρα που γυμναζόταν στην περιοχή Ελαιόρεμα, στην Πυλαία Θεσσαλονίκης. Νοσηλεύτηκε τρεις εβδομάδες στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, όπου τελικά άφησε την τελευταία του πνοή. Η οικογένειά του υπέβαλε μήνυση κατά παντός υπευθύνου για να εντοπιστούν οι υπαίτιοι και να αποδοθούν ποινικές ευθύνες.

Με αφορμή τον θάνατο της 50χρονης, ο δικηγόρος Βίκτωρ Τσιλώνης μεταφέρει μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ την πρότασή του περί θεσμοθέτησης υποχρεωτικής αστικής ασφάλισης μεγαλόσωμων σκύλων(άνω των 25-30 κιλών). Όπως επισημαίνει είναι κάτι που συμβαίνει ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία.

«Η υποχρεωτική αστική ασφάλιση σκύλων μόνο θετικά έχει να προσφέρει» τονίζει ο κ. Τσιλώνης και εξηγεί: «Θα αυξήσει την αίσθηση της υπευθυνότητας σε όλους τους ιδιοκτήτες και θα επιτελεί κρίσιμη εγγυητική λειτουργία για την απόδοση χρηματικής αποζημίωσης στα θύματα».